Depressie & Angst #131

quote:

Op maandag 23 november 2015 20:28 schreef hardromacore2.0 het volgende:

[..]

Ik las dat hij begeleidt zou worden door ervaringsdeskundigen, niet dat hij het zelf wilde worden.

Anders mijn fout.

Niks aan de hand. Ik heb allang geen idee meer waar het over gaat.

Nee nee niet nodig. Ik geloof het wel.

quote:

Op maandag 23 november 2015 20:46 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Ik ben dol op feedback, wil nog steeds wel weten waarom je verbaasd was eigenlijk

Ik heb je pm gestuurd voordat ik deze discussie las, dus die heeft andere insteek haha

quote:

Op maandag 23 november 2015 20:46 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Ik ben dol op feedback, wil nog steeds wel weten waarom je verbaasd was eigenlijk

Nou ja. Iets met interactie en chaos en mensen enzo.

Daarnaast heb ik nogal een mening over de manier waarop ervaringsdeskundigen worden ingezet binnen de GGZ.

quote:

Op maandag 23 november 2015 20:52 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Nou ja. Iets met interactie en chaos en mensen enzo.

Daarnaast heb ik nogal een mening over de manier waarop ervaringsdeskundigen worden ingezet binnen de GGZ.

Ik zou ook wel ervaringsdeskundige willen worden, wat is jouw mening dan?

quote:

Op maandag 23 november 2015 20:57 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Zie het nu pas. Net even gelezen, maar ik denk niet dat ik de beste persoon ben om je vragen te beantwoorden. Misschien is het voor jou handiger hier een apart topic over te maken?

Het gaat er mij vooral om dat ik met de kennis die ik heb opgedaan in de loop van m'n leven, iets nuttigs kan doen (liefst zodat ik anderen de ellende bespaar waar ik zelf doorheen moest ploegen. Ik had niemand om me te helpen, niemand die een lichtpuntje voor me was toen ik moest lijden) en de kans dat ik nu dood was geweest, was denk ik een stuk groter dan de kans dat ik nu nog zou leven. Dat gun ik niemand die hetzelfde door moet maken waar ik doorheen ben gegaan.

Het gaat mij niet om zomaar een baan, maar om betekenis te hebben, om de kennis die ik heb opgedaan, aan anderen door te geven zodat (hopelijk) ik de enige ben en blijf die heeft moeten ondergaan waar ikzelf doorheen heb moeten gaan. Want de kans dat je na mijn ervaringen nog leeft, is gewoon niet erg groot.

Dat ik het lichtpuntje kan zijn voor mensen die nu mijn shit voelen waar ikzelf dat lichtpuntje nooit heb gehad...want dat is echt superklote

Dat heb ik precies hetzelfde, met 1 verschil. Ik had mijn vader die mij geholpen heeft, maar ik zag ook dat veel mensen in de kliniek en groepen helemaal niemand meer hebben.

Ik wil ook dat stukje extra stukje hulp aan mensen geven die dat nodig hebben en in hun omgeving dat niet kunnen vinden.

quote:

Op maandag 23 november 2015 21:05 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Vergeet niet dat je het niet voor het geld hoeft te doen.

Mij kan geld me gestolen worden. Ik heb (VEEL!!!) liever een baan waarbij ik hetzelfde inkomen behoud maar waarbij ik betekenisvol kan zijn dan een één of ander kutbaantje ergens in de (ik zeg maar even wat ) aandelenhandel of makelarij.

Wat is geld nou nog waard als je niemand hebt om je geluk mee te delen?

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Ik ben mijn leven aan het inrichten, dat ik vanaf juni minder kan gaan verdienen en ben met mijn huidige werkgever al in zo'n conflict dat er advocaat bezig is.

Nu krijg ik vanaf januari ook schematherapie voor 20 weken en als ik dan met mezelf door een deur kan is er ook ruimte voor iemand in mijn leven.

Het liefst zou ik normale leuke baan willen hebben voor 32 uur per week en op dinsdag en donderdagmiddag/ avond het 'deskundige' erbij willen doen.

quote:

Op maandag 23 november 2015 20:54 schreef Droopie het volgende:

[..]

Ik zou ook wel ervaringsdeskundige willen worden, wat is jouw mening dan?

Dat verkeerde inzet van ervaringsdeskundigen (en ik vind dat het op dit moment vaak zo gebeurd, ervaringsdeskundigen die als vervangende psychiatrisch verpleegkundigen/ persoonlijk begeleiders etc aan het werk zijn) is schadelijk voor patiënten en de ervaringsdeskundigen zelf. Je moet wel heel sterk in je schoenen staan wil je eigen ervaring kritisch kunnen inzetten. Zodat je daadwerkelijk iemand kan helpen en niet alleen maar je eigen ervaring overdraagt met alle gevolgen van dien.

quote:

Op maandag 23 november 2015 21:01 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Ik weet dat het niet echt een goeie kans is (er zijn vast betere banen met ook een beter toekomstperspectief te bedenken).

Maar ik wil ook realistisch zijn. Ik heb zelf met een ervaringsdeskundige gesproken over mijn mogelijkheden op de arbeidsmarkt en afgezien van ervaringsdeskundige...er is gewoon nniet veel anders dan dat behalve dan lopendebandwerk (nou, dan hoeft het wat mij betreft niet meer hoor )

Ja? En als er nou iets anders was dan lopendebandwerk? Zou je dan nog kiezen om ervaringsdeskundige te worden?

Ik ben het niet helemaal eens met dit artikel. Maar wellicht interessant.
http://blogs.kenniscentrum-kjp.nl/2015/10/27/yvonne-van-r/ervaringsdeskundigen

Ik snap je bijna helemaal..
Het herstel heb ik aan de hand kunnen doen met mijn pa, mijn huidige situatie (die niet slecht is) en mijn weg naar de afgrond (die was echt klote).

Maar de chronische eenzaamheid en weinig binding met gelijkstemden hebben komt mij bekend voor.

Nu heb ik meestal wel als ik jouw posts lees, veel zaken die ik ook herken uit mijn verleden en huidige fase

quote:

Op maandag 23 november 2015 21:25 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Ik zou niet weten wat ik liever zou willen?

Dit gesprek heb ik verleden April al gevoerd (meerdere gesprekken) en dit was de meest logische uitkomst.

Als dit niks gaat worden, dan zie ik wel verder, maar zover is het nog niet.

Dat zeg ik ook niet. En je hebt dit gesprek vast al eens gevoerd.
Ik vraag me het wel gewoon af. Of je dit doet omdat je niet zou weten wat je liever zou willen of dat wat je liever zou willen niet kan.
Maar je hoeft je niet te verantwoorden ofzo hoor. Zo bedoel ik het niet. Ik begrijp zulke dingen slecht en zie te veel van dit soort shit.

quote:

Op maandag 23 november 2015 21:23 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Daarom hoor ik maar al te graag kritiek, want daar kan ik tenminste meer mee dan met zwijgen

Ik heb trouwens vergelijkbare verhalen gehoord, over mensen die "dan maar ervaringsdeskundige worden" gemotiveerd doordat ze anders helemaal geen baan kunnen krijgen...als je zoiemand in dienst neemt, dan bega je naar mijn mening een grote fout (kan mensenlevens kosten).

Ook maar ook de mensen die zeg maar euhm te betrokken zijn. Dat leidt nergens toe.

Ik denk dat het meer te maken hebt met waar je terecht komt als ervaringsdeskundige en hoe je wordt ingezet. Volgens mij is magnetronkoffie vooral ervaringsdeskundigen tegen gekomen die over hun eigen ervaring praten en voorlichting kunnen geven over bepaalde trajecten (correct me if I'm wrong MK ) en ik denk dat dat een goed beeld is van wat een ervaringsdeskundige moet zijn; iemand die het traject al eens heeft doorlopen en anderen voorlichting kan geven. In die zin vind ik het een aanvulling op de GGZ en ik denk dat MK daar prima geschikt voor is en ook zijn grenzen kan aangeven

Een ervaringsdeskundige kan ook niet de taak van de hulpverlener overnemen en dat hoeft ook niet. Daar is het niet voor, maar ik kan me voorstellen dat door de bezuinigingen de ervaringsdeskundige wel als goedkope hulpverlener wordt ingezet bij een aantal instellingen.

Overigens heb ik er ook wel eens over nagedacht om ervaringsdeskundige te worden. Maar ik denk dat dat meer kwam uit de gedachte "ik kan niks anders meer" wat natuurlijk onzin is. Dat ik een GGZ-verleden (en heden ) heb betekent niet dat ik daar nooit meer weg kan. De ervaring heb ik nou eenmaal en die kan ik niet ongedaan maken. Maar ik kan het integreren met welke baan ik op dat moment ook heb. Soms lijkt het alsof cliënten het idee krijgen alsof ze niks anders meer kunnen doen. En misschien komt dat ook door het cliëntencontact onderling. Zo kreeg ik het idee voor ervaringsdeskundige op een forum over automutilatie (er waren daar meerdere die de opleiding gingen doen). Maar je hoeft natuurlijk niet te blijven hangen in de GGZ.
Uiteindelijk denk ik ook niet dat het wat voor me is. Het is me net te intensief denk ik.

Overigens stond er in het tweede boek van Myrthe van der Meer (UP, het vervolg van PAAZ) ook een stukje over een ervaringsdeskundige. Die kwam er ook niet goed vanaf maar dat stukje ging ook meer over stigma's en problemen opzoeken. Het staat niet online dus ik kan het niet linken, maar mocht je de boeken tegenkomen in de bibliotheek zijn het wel aanraders

quote:

Op maandag 23 november 2015 21:31 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Ik ben het ook niet helemaal eens met dat artikel en het lijkt op het eerste gezicht idd wel interessant...maar ik kan niet echt opmaken wat dit artikel wil vertellen behalve dan dat ervaringsdeskundigen geen heilige graal zijn...maar dat laatste is toch ook gewoon logisch?

Een beetje een waarschuwing dat je niet door rood mag oversteken terwijl je al 30 jaar bekend bent met stoplichten of zo

Mjah. Maar soms is het nodig om dingen weer even omhoog te halen.... Dat je weet dat je niet bij rood niet moet oversteken betekent niet dat je altijd door hebt dat het gevaarlijk is.

quote:

Op maandag 23 november 2015 21:26 schreef Luchtbel het volgende:
Ik ben het niet helemaal eens met dit artikel. Maar wellicht interessant.
http://blogs.kenniscentrum-kjp.nl/2015/10/27/yvonne-van-r/ervaringsdeskundigen

Goed stuk, ik herken dit bij een aantal mensen die bij de AA deelnemen.

Die doen het idd om de leegte op te vullen, sterker nog heb soms het idee dat ze maar mensen gaan helpen zodat ze niet aan hun eigen problemen hoeven te denken.

Ik zelf heb gemerkt dat heel veel huismoeders met een gehandicapt kind na een behandeltraject denken "oh zit dat zo, dat kunnen wij ook uitleggen".

Toch zou ik het zelf tot op zekere hoogte ook willen doen, al is het maar een ex-verslaafde helpen in zijn herstel door een luisterend oor te zijn of een hand op de schouder..
Zelf de expert spelen is nooit een goed plan

quote:

Op maandag 23 november 2015 21:35 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Te betrokken?

Verkeerde woordkeuze.
Ik bedoel de mensen die alle shit die ze over zich heen krijgen niet aankunnen.
En zij die alleen hun eigen ervaring overdragen.

'Wat jij hebt meegemaakt, heb ik ook meegemaakt. Dit is mijn verhaal. Blablabla.'
Wie helpt nou wie?

quote:

Op maandag 23 november 2015 21:49 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Naja, voor mij niet echt dus. Het stukje komt voor mij over als hoofdzakelijk een stemmingmakerij-artikel om zoveel mogelijk clicks te verzamelen.

Misschien dat anderen er wel wat aan hebben, maar ik kan niet zoveel met dit soort artikelen die zeg maar aan "stating the obvious" doen

Moment, effe op Elvi's post reageren

Voor jou niet. Maar voor een ander misschien wel.

quote:

Op maandag 23 november 2015 21:49 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Verkeerde woordkeuze.
Ik bedoel de mensen die alle shit die ze over zich heen krijgen niet aankunnen.
En zij die alleen hun eigen ervaring overdragen.

'Wat jij hebt meegemaakt, heb ik ook meegemaakt. Dit is mijn verhaal. Blablabla.'
Wie helpt nou wie?

Ligt eraan in welke branche je helpt ook he.
De AA heeft mij tot nu toe meer goed gedaan dan de GGZ, wederzijds begrip deed mij goed.

Maar het moet idd niet zijn dat de 'deskundige' het helpen doet in het kader van zijn eigen therapie

quote:

Op maandag 23 november 2015 20:57 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Zie het nu pas. Net even gelezen, maar ik denk niet dat ik de beste persoon ben om je vragen te beantwoorden. Misschien is het voor jou handiger hier een apart topic over te maken?

Het gaat er mij vooral om dat ik met de kennis die ik heb opgedaan in de loop van m'n leven, iets nuttigs kan doen (liefst zodat ik anderen de ellende bespaar waar ik zelf doorheen moest ploegen. Ik had niemand om me te helpen, niemand die een lichtpuntje voor me was toen ik moest lijden) en de kans dat ik nu dood was geweest, was denk ik een stuk groter dan de kans dat ik nu nog zou leven. Dat gun ik niemand die hetzelfde door moet maken waar ik doorheen ben gegaan.

Het gaat mij niet om zomaar een baan, maar om betekenis te hebben, om de kennis die ik heb opgedaan, aan anderen door te geven zodat (hopelijk) ik de enige ben en blijf die heeft moeten ondergaan waar ikzelf doorheen heb moeten gaan. Want de kans dat je na mijn ervaringen nog leeft, is gewoon niet erg groot.

Dat ik het lichtpuntje kan zijn voor mensen die nu mijn shit voelen waar ikzelf dat lichtpuntje nooit heb gehad...want dat is echt superklote

Ik denk niet dat je de enige bent.
Er zijn zoveel mensen die ook door gruwelijke shit heen hebben gemoeten. Waarschijnlijk ieder weer anders.

Wel nobel dat je je ervaringen zo positief wilt inzetten. Ergens zit het in mijn hoofd ook wel ooit zoiets te doen.

En ook knap hoe ver je er al uit bent gekomen.
Overigens denk ik dat er voor jou qua werk best veel mogelijk is, als de economie wat aantrekt. Dan zijn er meer bedrijven die het "risico" dat je misschien bent met je depressieverleden en je autisme graag willen nemen omdat je volgens mij een hele slimme man bent én oprecht bent.
En dat je dan misschien een "rare" bent ach.... Daar zijn er meer van. Ik ben ook nog steeds niet ontslagen

quote:

Op maandag 23 november 2015 21:54 schreef Droopie het volgende:

Maar het moet idd niet zijn dat de 'deskundige' het helpen doet in het kader van zijn eigen therapie

Maar daarom doe je ook eerst de cursus "herstel & empowerment" (bij ons heet het iets met "herstel en werk" ofzo... maar het principe is hetzelfde); je gaat dan eerst aan jezelf werken en aan je eigen herstel en daarna pas kijk je of je zover bent dat je de opleiding kan gaan doen. En dan ligt het weer aan de opleiding zelf hoe het in elkaar zit. Je hebt de opleiding bijvoorbeeld ook op MBO niveau en op HBO niveau. Daar zul je ook gesprekstechnieken leren, reflecteren, je grenzen bewaken...

quote:

Op maandag 23 november 2015 21:51 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Voor jou niet. Maar voor een ander misschien wel.

Gelukkig is iedereen anders

quote:

Op maandag 23 november 2015 21:54 schreef Droopie het volgende:

[..]

Ligt eraan in welke branche je helpt ook he.
De AA heeft mij tot nu toe meer goed gedaan dan de GGZ, wederzijds begrip deed mij goed.

Maar het moet idd niet zijn dat de 'deskundige' het helpen doet in het kader van zijn eigen therapie

Ja dat is ook zo.
Ik denk dat in 'de branche' waar ik ervaring met ervaringsdeskundigen heb een gebied is waarbij het al snel glad ijs is.

Maar ik heb het ook binnen de algemene GGZ vaak gezien, dat ondanks de cursussen en de opleidingen, het toch voorkomt.

quote:

Op maandag 23 november 2015 21:58 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Vetgedrukte is dan ook een valkuil denk ik.

Het is niet makkelijk, maar bedenk je wel dat ik op dit moment totaal geen (professionele) opleiding voor gevolgd heb, so don't be too harsh

edit:

[..]

Klopt.

Dat ben ik niet want ik had het daar toch ook niet over jou.

quote:

Op maandag 23 november 2015 22:04 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Ja dat is ook zo.
Ik denk dat in 'de branche' waar ik ervaring met ervaringsdeskundigen heb een gebied is waarbij het al snel glad ijs is.

Maar ik heb het ook binnen de algemene GGZ vaak gezien, dat ondanks de cursussen en de opleidingen, het toch voorkomt.

quote:

Op maandag 23 november 2015 22:05 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Volgens mij was de mijne het laagste niveau, maar iets "beters" is effe financieel gewoon geen optie, dus dan maar effe zo en de rest zie ik later wel dit dat

En wat iemand anders hier al zei, ik besef maar al te goed dat mij aannemen niet zonder risico's is, maar misschien dat ik dat met andere skillz kan compenseren ofzoiets

Er zijn gewoon zoveel variabelen dat je niet het hele concept "ervaringsdeskundige" kan afschrijven. Hoe het beroep wordt ingevuld ligt aan de persoon, de inhoud van de cursus/ opleiding, degene die de cursus/opleiding geeft, de organisatie waar je komt te werken, de mensen met wie je gaat samenwerken...

Je wordt er in ieder geval niet slechter op door de cursus te gaan volgen, al is het maar voor je eigen persoonlijke ontwikkeling

quote:

Op maandag 23 november 2015 22:06 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Dit is toch met -alle- beroepen zo?

Ik heb ooit als vrijwilliger gewerkt, computers repareren. Nou, je moest eens weten wat voor randdebielen ik als collega's had! __!!!!!

Echt, het komt overal voor, dus gewoon accepteren dat dit gewoon zo is. Move along, nothing to see here

Nou ik zou niet weten waarom dat iets is wat ik gewoon zou moeten accepteren.

quote:

Op maandag 23 november 2015 22:01 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Ik hoop dat je gelijk hebt. En thanks!
En raar maakt niks uit, zolang het maar werkt en logisch is en zo, toch?

Ja maar wij, rare mensen, zijn toch per definitie niet logisch?

quote:

Op maandag 23 november 2015 22:12 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Wat accepteren betreft, doelde ik meer op accepteren dat dit gebeurt en dat het niet uitzonderlijk is.

Accepteren dat dit soort mensen een spoor van vernieling kunnen achterlaten vind ik weer hele andere koek (sorry als ik hierin niet duidelijk genoeg was).

Ik weet heus wel dat het niet uitzonderlijk is en dat het in iedere beroepsgroep voorkomt.
Maar dat is voor mij geen reden om er niks van te zeggen. Wat mij betreft is er wel wat te zien.

quote:

Op maandag 23 november 2015 22:10 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Klopt.

En dit is ook (zoals het er nu voor staat) een beetje nattevingerwerk, een beetje een koehandel, dus dan maar zo

Ik maak me eerlijk gezegd meer druk over onkundige collega's dan over mijn eigen kunnen.

De hiaten in mijn eigen kunnen zijn makkelijker te repareren dan rotte collega's, dus de plek waar ik uiteindelijk terecht zal komen (als dat gaat gebeuren) is wel van forse invloed op mijn prestaties.

Daar heb ik ook wel vaak last van hoor die omgang met collega's en bijvoorbeeld klanten. Afgelopen week was er weer een voorval waarbij iemand herhaaldelijk over mn grenzen heen gaat en ik ben dan te verbouwereerd om wat terug te zeggen.
Ik ben zelf van plan om me te verdiepen in 'geweldloze communicatie'. Schijnt een methode te zijn om om te gaan met mensen met wie je het lastig vind om mee om te gaan (ondiplomatieke versie: om te leren omgaan met hufters ). Misschien is het ook wat voor jou?