R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Nee, je hebt niet gevraagd iets te laten bewijzen, maar je bent er wel naar op zoek hem iets te bewijzen en laten inzien.quote:Op donderdag 8 oktober 2015 14:06 schreef TaMaDa het volgende:
[..]
Ik respecteer zijn grens, heb dit aangegeven en heb niet gevraagd om mij iets te laten bewijzen.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Zodat je daaraan kunt voldoen?quote:
[..]
Wat ik vergeet te zeggen is dat ik ook expliciet aan hem heb gevraagd wat hij nu wil, zodat ik daar aan kan voldoen en dat ik dit respecteer. Ik laat hem nu in rust, want hij begrijpt inderdaad dat het zo niet werkt, maar dat het ook anders kan.
Wat een ontzettend ongezonde drang heb je om deze vriendschap te herstellen.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Dat is de insteek van dit topic en dat herhaal je nog een aantal keer.quote:
[..]
Ik respecteer zijn grens, heb dit aangegeven en heb niet gevraagd om mij iets te laten bewijzen.
Je wil een kader om aan te voldoen, zodat je beloont zal worden. Dat is iets anders dan de gevoelens van de ander respecteren, je onderhandelt als het ware voor jezelf en dat is eerder opportunistisch dan vriendschappelijk te noemen..quote:
[..]
Wat ik vergeet te zeggen is dat ik ook expliciet aan hem heb gevraagd wat hij nu wil, zodat ik daar aan kan voldoen en dat ik dit respecteer. Ik laat hem nu in rust, want hij begrijpt inderdaad dat het zo niet werkt, maar dat het ook anders kan.
Nou, ik doe het meer uit het feit, omdat ik deze persoon waardeer en deze persoon niet nog meer op de hielen wil zitten. Tuurlijk hoop ik er uiteindelijk iets mee te bereiken, want anders zou ik mij net zo goed niet aanpassen en alles nog erger maken dan het is, wat niemand wil.quote:
[..]
Je wil een kader om aan te voldoen, zodat je beloont zal worden. Dat is iets anders dan de gevoelens van de ander respecteren, je onderhandelt als het ware voor jezelf en dat is eerder opportunistisch dan vriendschappelijk te noemen..
Deze persoon geeft aan geen contact te willen nu en jij bent op zoek naar een manier om diegene te overtuigen dat het anders kan?quote:
[..]
Nou, ik doe het meer uit het feit, omdat ik deze persoon waardeer en deze persoon niet nog meer op de hielen wil zitten. Tuurlijk hoop ik er uiteindelijk iets mee te bereiken, want anders zou ik mij net zo goed niet aanpassen en alles nog erger maken dan het is, wat niemand wil.
Nee, ik ben namelijk niet in contact met deze persoon, omdat deze daarom vraagt.quote:Op donderdag 8 oktober 2015 14:45 schreef Xa1pt het volgende:
[..]
Deze persoon geeft aan geen contact te willen nu en jij bent op zoek naar een manier om diegene te overtuigen dat het anders kan?
Waarom dan dit topic?quote:
[..]
Nee, ik ben namelijk niet in contact met deze persoon, omdat deze daarom vraagt.
'The road to hell is paved with good intentions'.quote:
[..]
Juist, dit is inderdaad wat het is. En ik heb dit op sommige momenten ook ingezien dat ik onmiddellijk handel, wat niet altijd goed was. Terwijl de intentie wel goed bedoeld was.
Niet nog meer, als in je gaat nog steeds door met dezelfde issue, maar niet meer zo erg in jouw ogen dus dan moet hij jou ook maar weer waarderen zoals jij het wil.quote:
[..]
Nou, ik doe het meer uit het feit, omdat ik deze persoon waardeer en deze persoon niet nog meer op de hielen wil zitten.
Het voor anderen doen, omdat ze jou anders niet meer bevestigen. Je hebt nog even te gaan..quote:Tuurlijk hoop ik er uiteindelijk iets mee te bereiken, want anders zou ik mij net zo goed niet aanpassen en alles nog erger maken dan het is, wat niemand wil.
Mits je een vrouw bent: hij heeft zich eindelijk losgewurmd uit de friendszone.
Mits je een man bent: man up en het komt wel goed.
Mits je een man bent: man up en het komt wel goed.
Je richt je enorm op de ander, terwijl dat nou juist het probleem is. En nu wordt het gecompliceerd omdat die ander nu juist doet waar je bang voor bent.quote:
[..]
True en daar moet ik aan toegeven, maar dat is lastig en ik hoopte daar wat tips bij te kunnen krijgen.
Je kunt je beter afvragen waarom je zo bang bent om in de steek gelaten te worden. Dat is nl onnodig. Hij is al zo lang met je bevriend. Dat verandert heus niet plotseling. (Raar woord eigenlijk, 'plotseling'. Of komt dat door het vroege uur?)
Want?quote:
Verlatingsangst, right.
Zelfdiagnose zeker.
Hoi TS,
Wat vetgedrukte betreft, misschien heb ik het gemist, maar ben je niet dieper ingegaan op wat je bedoelt met dat je niet altijd even eerlijk was in kleine dingen? Wat bedoel je met dit?
Wat onderstreepte betreft, dit zie ik in deze context als een slechte indicatie (grote kans dat hij serieus is wanneer hij zegt het zat te zijn, geen nut meer te zien in jullie vriendschap) maar aan de andere kant is het feit dat hij jou niet negeert, wel een signaal (zo zie ik het) dat je gelijk hebt dat er geen sprake is van ruzie. Anders had hij ten slotte niet evengoed af en toe kort contact met jou gehad.
Ik weet nog dat ik zelf ook 1 keer een vriendschap helemaal zat was en dat was ook iemand die ik heel lang kende. Cold-turkey en met een nare nasmaak abrupt het contact verbroken (we ondernamen beiden geen contactpogingen meer). Na anderhalf jaar waren we beiden verdergegaan met ons leven, heb ik aan zijn voordeur aangebeld en hebben we alles uitgepraat.
Dit is wel anders dan bij jou (bij ons was er wel "ruzie" of in elk geval wrijving), maar ik denk dat de juiste remedie wel hetzelfde is, namelijk dat je hem idd voorlopig even zo laat (geef het een jaar of zo). Als ik de rest van dit topic zo doorlees, krijg ik de indruk dat je reeds hebt aangegeven bij hem dat je het zo ziet, dus wat dat betreft lijkt het me zinloos nog verdere contactpogingen te ondernemen (het kan dus wel zijn dat hij weer even kort contact met je zoekt), laat hem dan. Als je dan probeert hem "weer binnen te halen", zal dat voor hem aanvoelen als "opnieuw claimend" en dan ben je hem vroeger of later misschien wel permanent kwijt.
In de toekomst (ik denk zelf dus over ruwweg een jaartje ofzo, dat kan in jouw situatie langer of juist korter zijn) zal het denk ik geen kwaad kunnen als jullie hier nog een keertje op terugkomen (zodra de vriendschap zich weer begint te herstellen) en communiceer met hem. En wees ook eerlijk en probeer het hem niet in zijn gezicht te duwen hoe hard je je best hebt gedaan
Ik denk dat dit wel je laatste kans is. Doe beter je best en ga hard stuurboord, anders gaat deze vriendschap wel permanent stranden.
Succes!
Oké, dan ga ik proberen jou advies te geven hoe je hiermee het beste om kunt gaan (om de één of andere reden zie ik in dit niet al te korte topic mensen vooral bezig zijn met proberen soort van logisch te redeneren (op zoek naar feitjes en "inconsistencies" in jouw logica of zo, wat duidelijk niet echt helpt)).quote:
Beste allen,
Laat ik het verhaal niet al te lang maken, om alles zo duidelijk en gevat mogelijk te houden. Mijn beste vriend en ik liggen in de clinch. Na hij een geruime tijd in het buitenland is geweest, hebben wij ons contact weer als vanouds opgepakt (we hielden contact toen hij in het buitenland zat, we kennen elkaar al jaren, dus dit was niet vreemd). Echter, liep ik om verschillende reden met een vorm van verlatingsangst, ook al vóór hij naar het buitenland ging. Om deze reden werd ik erg 'claimend' en was ik soms niet 'eerlijk' over kleine dingen. Dit zorgde voor hem voor een benauwend gevoel en werd hij erg wantrouwig naar mij. Mijn intentie was natuurlijk nooit om zo over te komen, maar deze angst zorgde hiervoor. Ik beloofde altijd aan mijzelf te werken, maar omdat ik geen professionele hulp kreeg, was dit vaak van korte duur en viel ik weer in mijn oude patroon.
Nu is voor hem de maat vol. Hij gaf aan dat de vriendschap op deze manier niet werkt. Dit heb ik ergens wel zien aankomen, maar omdat ik hem al jaren ken, geloofde ik in mijn eigen herstel en daarmee de vriendschap. Ik ben bezig met professionele hulp om van de verlatingsangst af te komen, maar ben ontzettend bang dat hij nu permanent geen zicht meer ziet in de vriendschap. Terwijl de vriendschap op goede momenten altijd sterk goed zat (ik stond in alles 100% achter hem en dit waardeerde hij ook, hij durfde ook volledig zichzelf te zijn), kon deze op slechte momenten ook sterk slecht zijn.
Op dit moment wilt hij rust en geen contact, maar is het wel zo, dat hij mij niet zou negeren. We hebben wat kort contact gehad, wat vrij normaal was, maar toch gaf hij aan dat hij contact nu niet nodig vond en even niets wilde weten. Er is geen sprake van een ruzie, want hij is niet boos. Voor hem werkt de vriendschap (nu) gewoon niet. Heb ik mijn vriendschap nu echt verpest? Denken jullie dat door het werken aan mijzelf, de vriendschap toch kan herstellen?
Mensen om mij heen geven aan dat, omdat de vriendschap al zo lang duurt, het niet zomaar klaar is, maar toch voelt dit als heel definitief. Ergens zegt mijn gevoel: 'Dit heeft tijd nodig en er moet vervolgens worden ingezien, dat die angst de reden is voor het claimen en oneerlijk zijn'. Ik wil die kans natuurlijk wel krijgen. Ik hoop op wat advies, van buitenstaanders, op deze situatie.
EDIT: Ik zou het waarderen om voornamelijk advies te krijgen op hoe ik er voor mijzelf voor kan zorgen dat ik deze vriendschap kan herstellen, ongeacht de ander dit misschien wel/niet wil. Voor de ander is het nu even te veel, maar ik zou graag willen weten hoe ik een ander kan laten zien dat ik in ieder geval wil veranderen, ongeacht of dit de vriendschap zal redden. De bom is pas kort geleden gebarsten, dus ik weet dat dit nu niet 1,2,3 is opgelost. Alleen durf ik wel te zeggen dat het opgelost kan worden, maar hoop ik advies te krijgen, hoe hiermee het beste is om te gaan.
Wat vetgedrukte betreft, misschien heb ik het gemist, maar ben je niet dieper ingegaan op wat je bedoelt met dat je niet altijd even eerlijk was in kleine dingen? Wat bedoel je met dit?
Wat onderstreepte betreft, dit zie ik in deze context als een slechte indicatie (grote kans dat hij serieus is wanneer hij zegt het zat te zijn, geen nut meer te zien in jullie vriendschap) maar aan de andere kant is het feit dat hij jou niet negeert, wel een signaal (zo zie ik het) dat je gelijk hebt dat er geen sprake is van ruzie. Anders had hij ten slotte niet evengoed af en toe kort contact met jou gehad.
Ik weet nog dat ik zelf ook 1 keer een vriendschap helemaal zat was en dat was ook iemand die ik heel lang kende. Cold-turkey en met een nare nasmaak abrupt het contact verbroken (we ondernamen beiden geen contactpogingen meer). Na anderhalf jaar waren we beiden verdergegaan met ons leven, heb ik aan zijn voordeur aangebeld en hebben we alles uitgepraat.
Dit is wel anders dan bij jou (bij ons was er wel "ruzie" of in elk geval wrijving), maar ik denk dat de juiste remedie wel hetzelfde is, namelijk dat je hem idd voorlopig even zo laat (geef het een jaar of zo). Als ik de rest van dit topic zo doorlees, krijg ik de indruk dat je reeds hebt aangegeven bij hem dat je het zo ziet, dus wat dat betreft lijkt het me zinloos nog verdere contactpogingen te ondernemen (het kan dus wel zijn dat hij weer even kort contact met je zoekt), laat hem dan. Als je dan probeert hem "weer binnen te halen", zal dat voor hem aanvoelen als "opnieuw claimend" en dan ben je hem vroeger of later misschien wel permanent kwijt.
In de toekomst (ik denk zelf dus over ruwweg een jaartje ofzo, dat kan in jouw situatie langer of juist korter zijn) zal het denk ik geen kwaad kunnen als jullie hier nog een keertje op terugkomen (zodra de vriendschap zich weer begint te herstellen) en communiceer met hem. En wees ook eerlijk en probeer het hem niet in zijn gezicht te duwen hoe hard je je best hebt gedaan
Ik denk dat dit wel je laatste kans is. Doe beter je best en ga hard stuurboord, anders gaat deze vriendschap wel permanent stranden.
Succes!
Afstand bewaren en je vooral niet opdringen. Wat komt dat komt, en anders moet je ook beseffen dat het overgaan van vriendschappen ook bij het leven horen. Ik heb ook meerdere hartsvrienden verloren zo gaat dat nu eenmaal. Het kan zijn dat je uit elkaar groeit of een andere invulling aan vriendschap gaat geven. Het zij dan zo...
Nu, een aantal dagen later, is er contact geweest. Allebei vinden we het natuurlijk een nare en rare situatie. Door de ander werd aangegeven het ''nu'' niet werkt en ik met mijn problemen aan de haal moet gaan voor een oplossing. Of het goed zou komen? Daar had de ander nog geen antwoord op, want daar is het te kort dag voor. Wel werd aangegeven dat er gewoon contact kan zijn, maar wat voor mij lastig is, is om in te schatten wat alweer ''te veel'' wordt voor de ander. Zo werd ik gisteren wel door de dag heen, een soort, up-to-date gehouden wanneer er iets belangrijks aan de hand was, wat deze vriend wilde delen. Hierin zag ik dan wel ''iemand is er niet volledig klaar mee'', echter weet ik niet goed hoe ik met die toenadering dien om te gaan, want zoals velen al zeggen ''het kan ook weer snel een claimerig gevoel voor der ander worden''. Dit wil ik natuurlijk niet. Ik zit dus tussen een soort twijfel van ''met rust laten'' en/of ''toegeven aan de toenadering''. Er word gezegd door velen om mij heen die de vriendschap kennen dat het ''vast weer goed komt, maar nu even niet, maar dat rust belangrijk is''. Hier wil ik wel in geloven, al is dat lastig op dit moment, want zoals ik al zei. Waar doe ik goed aan? ''met rust laten'' en/of ''toegeven aan toenadering''.
Op wiens initiatief?quote:
Nu, een aantal dagen later, is er contact geweest.
Waarom stel je weer die vraag? Jullie constateren net weer dat jouw issues het probleem zijn en dat je die nog moet fixen, dus nogal wiedes dat er geen antwoord is omdat je nog steeds geen verandering aangetoond hebt. Als het antwoord afhangt van of jij kapt met die projectie van jouw problemen op de ander, dan zou je ook kunnen concluderen dat de afwezigheid van een harde nee al genoeg zegt. Maar nee, je blijft gewoon op de oude voet doorgaan en bevestiging vragen. Nvm zijn gevoelens, als hij jouw maar de nodige duidelijkheid verschaft..quote:Allebei vinden we het natuurlijk een nare en rare situatie. Door de ander werd aangegeven het ''nu'' niet werkt en ik met mijn problemen aan de haal moet gaan voor een oplossing. Of het goed zou komen? Daar had de ander nog geen antwoord op, want daar is het te kort dag voor.
Waarom wil hij nu wel weer contact dan? Heb jij hem geprobeerd te overtuigen dat je je shit nu echt onder controle hebt of heeft hij zelf shit gaande?quote:Wel werd aangegeven dat er gewoon contact kan zijn, maar wat voor mij lastig is, is om in te schatten wat alweer ''te veel'' wordt voor de ander.
Klinkt alsof hij ook een beetje een enabler is, want hoe doorbreek je dan dat patroon? Wat is gewoon? Waar ligt de grens?
Er gebeurt iets belangrijks in zijn leven en dit is je belangrijkste conclusie? Ten eerste had je die conclusie al lang kunnen trekken, want er was geen nee. Ten tweede geeft het aan hoe enorm je nog steeds met jezelf en dat probleem bezig bent..quote:Zo werd ik gisteren wel door de dag heen, een soort, up-to-date gehouden wanneer er iets belangrijks aan de hand was, wat deze vriend wilde delen. Hierin zag ik dan wel ''iemand is er niet volledig klaar mee'',
Lijkt me inderdaad niet makkelijk en daarom verbaast het me dat die vriend in zijn moeilijke tijden wel weer de deur open zet, maar jullie kennelijk niet een plan van aanpak hebben besproken. Misschien verstandig om het nog eens over grenzen te hebben, als jullie toch weer contact onderhouden om bepaalde valkuilen te voorkomen. Het is moeilijker om zo een patroon te veranderen als wanneer je dat zou doen door het echt te onderbreken, maar goed..quote:echter weet ik niet goed hoe ik met die toenadering dien om te gaan, want zoals velen al zeggen ''het kan ook weer snel een claimerig gevoel voor der ander worden''. Dit wil ik natuurlijk niet.
Wat kun jij die vriend geven wat hij nodig heeft?quote:Ik zit dus tussen een soort twijfel van ''met rust laten'' en/of ''toegeven aan de toenadering''.
Niet alleen rust, ook een stukje dienstbaarheid. Het is moeilijk dat hij nu weer contact wil, kennelijk omdat er iets belangrijks gaande is, maar jouw intenties lijken vooralsnog niet echt daarmee te maken te hebben. Kun je wel een echte vriendin zijn of is het contact met hem er vooral voor jou en jouw problemen?quote:Er word gezegd door velen om mij heen die de vriendschap kennen dat het ''vast weer goed komt, maar nu even niet, maar dat rust belangrijk is''.
Je zou er goed aan doen deze vriendschap tweerichtingsverkeer te laten zijn. Kun je hier wel aan vreemdelingen vragen wat jij goed moet doen om te krijgen wat je wil, terwijl je ook met die vriend zou kunnen kijken naar wat hij nodig heeft op dit belangrijke moment en wat jij nodig hebt om jouw shit onder controle te krijgen.quote:Hier wil ik wel in geloven, al is dat lastig op dit moment, want zoals ik al zei. Waar doe ik goed aan? ''met rust laten'' en/of ''toegeven aan toenadering''.
|
|
