Zwangerschap en geboorte deel 1595

quote:

Op zaterdag 25 juli 2015 21:53 schreef Myrr het volgende:

[..]

Het is sowieso vervelend hoe erg mensen de neiging hebben om je aan te spreken en een kind aan te halen als je met een kind loopt. Dat is iets waar ik echt tegenop kijk, dat mensen de hele tijd contact met je zoeken. Even leuk maar het duurt altijd zo lang en met sommige mensen is het heel ongemakkelijk omdat er geen klik is, en de treinreis echt 50 minuten duurt.

Nou, dat heb ik dus ook ervaren inmiddels. Ik heb dus blijkbaar een mooi kind. (Ja ik vind mijn kind sowieso prachtig) maar dan vinden mensen het ineens ook nodig om dat te melden en lopen te geinen met mn kind. En dochterlief maar lachen naar al die mensen in de supermarkt enzo. En ik denk alleen maar 'haahaa, jaa... Blijf met je tengels van haar af.'

Net als toen ik een jaar of 16/17 was en met mijn toen baby achternichtje in de wandelwagen rondliep. Komt er een groepje oma's langsgelopen.. Vragen ze mij hoe oud de kleine precies is.

En ik zeg: Euhm dat weet ik niet precies!

Die blikken!

quote:

Op zaterdag 25 juli 2015 22:10 schreef Risu het volgende:
Ik vind dat altijd van die stomme opmerkingen, gepland of niet.
Van mij zagen ze het mijlenver al aankomen, we waren tenslotte getrouwd en het duurde wel lang al. Maar toen mijn broertje (18mnd jonger) eerder met het nieuws kwam, stonden ze wel allemaal en gingen ze mij sterkte wensen
Mafkezen, ik ben ook gewoon blij tante te worden hoor. (Zijn zoontje en mijn dochter schelen nu 5 maanden )

Oh ja inderdaad. Ik kreeg zelfs de vraag van mijn huisarts of mijn zwangerschappen gepland waren.

quote:

Op zaterdag 25 juli 2015 22:15 schreef Risu het volgende:

[..]

Nou, dat heb ik dus ook ervaren inmiddels. Ik heb dus blijkbaar een mooi kind. (Ja ik vind mijn kind sowieso prachtig) maar dan vinden mensen het ineens ook nodig om dat te melden en lopen te geinen met mn kind. En dochterlief maar lachen naar al die mensen in de supermarkt enzo. En ik denk alleen maar 'haahaa, jaa... Blijf met je tengels van haar af.'

Dat dus. Heel herkenbaar

Mensen stellen altijd wel van dat soort domme vragen. Vroegen ze mij ook.. Is t gepland? Ja.. Waarom niet? En wat dan nog?

Kijken naar baby vind ik niet erg, maar ongevraagd aankomen wel.

Net 2 nieuwe eerste outfitjes besteld bij Next.

En schilderij voor de babykamer besteld

quote:

Op zaterdag 25 juli 2015 22:09 schreef Kyara het volgende:

[..]

Meer een apart referentiekader. Op je 40e opa worden enzo.

Het blijft tenenkrommend Je zou juist eerder denken dat hij wel denkt dat er vruchtbaarheidsproblematiek in het spel is, want als je gelooft gebruik je natuurlijk geen AC

quote:

Op zaterdag 25 juli 2015 22:02 schreef mignonne het volgende:

[..]

Mwhehe t wordt nog leuker als je kind zelf hele verhalen af steekt tegen iedere random voorbijganger

Toen mijn oudste nog baby was werd ik om de haverklap staande gehouden en dat mensen dan zeiden wat een ontzettend mooi kind dat was. En voor bonussen "dat haaaaaaaaar". Begrijp me niet verkeerd hoor, ik vind allebei mijn dochters de mooiste ter wereld, maar ik begreep de ophef niet zo erg? Beetje overdreven en ik voelde me er altijd vreselijk ongemakkelijk bij nog steeds krijg ik wel eens complimentjes over haar uiterlijk en dat is echt heel raar. Kom op ze is 5, bijna 6. Waar hebben we het over

Die haar opmerkingen heb ik jarenlang gehad in het OV Altijd oude omaatjes die naast me kwamen zitten en zeiden dat ik zulk prachtig haar had. En die oma's hadden natuurlijk precies dezelfde haarkleur als ik gehad Op zich wel lief maar af en toe had ik er echt even geen zin in

Ugghhh ja opmerkingen! Echt, waar bemoeien mensen zich mee?! Ik heb ze op alle mogelijke momenten uit alle hoeken gehad.

Liep op mijn 18e eens met mijn nichtje van 5. SCHANDE werd ervan gesproken. Iemand vroeg zelfs of ik de vader wel kende

Toen het niet lukte om zwanger te worden kwam dat "met onze studies wel goed uit zeker" en toen het wel lukte was dat uiteraard "zonde van mijn studie" en "hoe ga ik dat nou doen he, in mijn flatje met mijn studie en mijn prille relatie" Dikke doei.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

OPMERKINGEN DUS Ik kan me er nog wel eens druk om maken, maar tegelijkertijd: water off a ducks back.

Ik snap al die opmerkingen niet hoor, en 25 is toch geen rare leeftijd? :/.

Ik heb ook van niemand gehoord van 'goh ben je niet te jong' ofzo.

Maargoed wij vallen wss ook heel erg in het ideaalbeeld vd maatschappij dus dan zal t wel niet gek zijn ofzo .

Lekker niks van aantrekken al die mensen, wel jammer dat ze hun lompe opmerkingen niet bij zich kunnen houden..

je zou het denken he... maar blijkbaar houdt het de gemoederen toch flink bezig, de zwangerschap van een ander.

Das vast een voorbereiding voor later, als iedereen iets te zemelen heeft over je opvoeding of keuzes Overal geldt voor... lekker laten lullen en niks van aan trekken.

Jemig, al die opmerkingen... Waar bemoeien mensen zich mee?

De assistente van de huisarts durfde mijn moeder destijds niet te feliciteren toen ze zwanger was van mij. M'n broer was al 6 en m'n moeder had een en ander meegemaakt, dus ik was vast een ongelukje.
Ik was hartstikke gepland en ongelooflijk gewenst. M'n moeder was dolgelukkig met de positieve test. Daar snapte ze kennelijk niks van

Goed, toch even hier vragen:
Ik heb sinds deze week zo'n last van zitten, ik hou het op geen enkele bank of stoel hier lang vol. Net alsof m'n stuitje dan week wordt ofzo. Kan dit door de zwangerschap komen? Als dit blijft moet ik dan de vk of de ha bellen?

Op m'n werk heb ik er weer 0 last van maar daar heb ik een backjoy in m'n stoel liggen die m'n houding corrigeert. ik ga echter niet nog een backjoy kopen en die overal mee naartoe nemen .

Mijn broer's vrouw (dus mijn schoonzusje) kreeg op 23e haar kindje. Vond niemand gek ofzo volgens mij. maar mijn broer was toen al 28, dus misschien scheelt dat. En ze komt volwassen over. Niet dat iemand van 23 niet volwassen is, maar ik weet van mezelf dat ik toen wel nog best jong was, nu voel ik me ook volwassener. Huisje-boompje-beesje scheelt ook, ik woonde nog thuis tot 24. (En toen op kamers enzo )
Ik denk dat ze het gekker vonden vanwege nog niet zo lang bij elkaar en niet getrouwd (trouwde bij 20wk zwanger) Maar goed, ik vond het niks gek iig.
Ik zou er ook nooit opmerkingen over maken, alleen misschien in grappige context zoals bij een vriendin van me die vrij jong moeder werd. Maar daar ben je vrienden voor. Bij een vreemde doe ik dat sowieso niet want je kent de situatie niet.

Het hangt vaak ook wel een beetje af van het kringetje waar je in zit.
Zeg maar in Scheveningen Duindorp om maar effe een hoek te noemen... daar is het vrij normaal als je op je 23e voor het eerst moeder wordt. In ieder geval niet ongebruikelijk en niemand die daar van verblikt of verbloosd.
Terwijl in academische kringen het wel echt heel ongebruikelijk is. Het devies is daar toch vaak wel echt eerst afstuderen (sowieso dat) dan een x aantal jaar werken en daarna pas aan kinderen beginnen. 30+ is toch wel echt meer regel dan uitzondering. Hoe het zit met de klassen er tussenuit weet ik niet per se. Ik weet wel dat het bij ons erg ongewoon was, wij waren de eersten van onze directe vriendenkring die kinderen kregen en de meeste vrienden zagen ook echt niet voor zich hoe we ooit in vredesnaam aan een carrière wilden gaan werken zo en meer van dat soort dingen. Ook volwassenen die het echt heel erg raar vonden want "waarom zou ik mijn studie zo weggooien" en meer van dat. Terwijl wij toch echt onze kinderwens én onze wens om relatief jong kinderen te krijgen nooit onder stoelen of banken hebben gestoken. Bij onze ouders niet en bij vrienden ook niet.

quote:

Op zondag 26 juli 2015 01:59 schreef Myrr het volgende:

[..]

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Waarom zou dat in stilte moeten? Voor de mensen die ze nalaat is het juist fijn als veel mensen hun medeleven betuigen. Het ergste wat je kan gebeuren nadat je je kind verliest is dat mensen het gaan doodzwijgen.

L-E, ik snap je opmerking vanuit jouw situatie helemaal hoor, maar ik denk dat er misschien een verschil is tussen je medeleven betuigen aan (nabestaanden van) iemand die je regelmatig zag/ sprak, of publiekelijk via facebook bij iemand waarmee je al 20 jaar geen contact mee hebt gehad. Dat laatste zou bij sommige mensen als sensatiezoeken over kunnen komen? Misschien is dat ook niet zo, ik heb gelukkig geen ervaring.

Myrr, een kaartje sturen kan natuurlijk altijd als je iets wilt doen...


En nu ontopic: de box staat! (en de kat vindt het bambi boxkleed niet fijn, dus gaat er niet in liggen )

quote:

Op zondag 26 juli 2015 10:41 schreef mignonne het volgende:
Het hangt vaak ook wel een beetje af van het kringetje waar je in zit.
Zeg maar in Scheveningen Duindorp om maar effe een hoek te noemen... daar is het vrij normaal als je op je 23e voor het eerst moeder wordt. In ieder geval niet ongebruikelijk en niemand die daar van verblikt of verbloosd.
Terwijl in academische kringen het wel echt heel ongebruikelijk is. Het devies is daar toch vaak wel echt eerst afstuderen (sowieso dat) dan een x aantal jaar werken en daarna pas aan kinderen beginnen. 30+ is toch wel echt meer regel dan uitzondering. Hoe het zit met de klassen er tussenuit weet ik niet per se. Ik weet wel dat het bij ons erg ongewoon was, wij waren de eersten van onze directe vriendenkring die kinderen kregen en de meeste vrienden zagen ook echt niet voor zich hoe we ooit in vredesnaam aan een carrière wilden gaan werken zo en meer van dat soort dingen. Ook volwassenen die het echt heel erg raar vonden want "waarom zou ik mijn studie zo weggooien" en meer van dat. Terwijl wij toch echt onze kinderwens én onze wens om relatief jong kinderen te krijgen nooit onder stoelen of banken hebben gestoken. Bij onze ouders niet en bij vrienden ook niet.

+1. Ik ben in mijn kringetje ook vroeg, met mijn 28 jaar. Velen kiezen ervoor nog door te studeren of specialiseren en zijn nu nog aan het afronden of net aan het werk/werkzoekend. Vrienden waren dan ook enorm verbaasd toen ik zwanger aan kwam zetten..

Ik vind dat allemaal persoonlijke keuzes eigenlijk, iedereen maakt die anders, maar toch hangt iedereen er een waardeoordeel aan als ze naar de keuze van een ander kijken..

Hier staat de box ook!

Man is druk aan t klussen en bij komt er niks uit handen. Alles kost teveel energie.

Ik voel me al dgn niet lekker. Herkenbaar met (morgen) 33 wkn? Ben wel minder moe vandaag, maar voel me zo misselijk.. Net als in t begin en mijn lichaam is helemaal zwaar.

Ben blij dat er hier niet raar gekeken wordt over zwanger zijn zeg.

Meld met babyhuis intact.
Wel voor controle in het ziekenhuis ^^,

Prachtige dag vandaag trouwens!

Ik ben zelf al best oud (35), en al onze vrienden hebben ook baby's, dus wat dat betreft is het niet gek. Men vond het van mij alleen maar gek omdat ik helemal geen moederlijk type ben, en heel lang heb gezegd dat ik nooit kinderen wilde. Dus ik kreeg toch wel wat reacties van 'Huh, JIJ?? ZWANGER???'
Maarja, ik vind het zelf ook nog steeds een raar idee, en een moederlijk type ben ik nog steeds niet....