De kunst van het loslaten van je ex #239 Don't get even, get better!

quote:

Op woensdag 2 december 2015 12:32 schreef Vlaggenroof het volgende:

[..]

Wat? Ik kan er ook niets aandoen

Na het typen van die rare brief had je best op delete kunnen drukken, ipv posten op Facebook en delen met je tinderdate. Dat is vragen om mensen afstoten.

Was je ook zo tijdens je relatie?

quote:

Op woensdag 2 december 2015 13:04 schreef Vlaggenroof het volgende:

[..]

Nee, ze stootte mij af. Hoezo is het raar? Je bent serieus de eerste die het zegt. Al mijn collega's en klasgenoten vondeb het goed van mezelf dat ik dit ' durf'.

De mening van een vreemde is vaak eerlijker.

quote:

Op woensdag 2 december 2015 13:42 schreef Vlaggenroof het volgende:

[..]

Je komt nogal aanvallend over.

Omdat ik een brief lees, die raar vind, en die mening uit?

Okay.

quote:

Op woensdag 2 december 2015 15:44 schreef Vlaggenroof het volgende:

[..]

Ja je eigen mening, maar ik ben eigenwijs, zoals je al inmiddels weet! Ik ben niet bang om mijn gevoelens te uitten op het internet!

Het is wel een enorme afknapper, doe dat niet als je wat anders op het oog hebt.

quote:

Op woensdag 2 december 2015 18:19 schreef Vlaggenroof het volgende:

[..]

Ja goed, het was ook stom dat ik dat tegen haar vertelde, achteraf. :p

Ik zou ook rennen.

Twee maanden geleden heb ik het uitgemaakt met mijn ex. Ik was niet meer gelukkig bij haar en toen ik aangaf een tijdje ruimte nodig te hebben kon zij me dit niet geven, dus heb ik het uitgemaakt. (korte versie).

Sindsdien ben ik een dagboek begonnen waarin ik ongeveer dagelijks schrijf. Wat is er mis gegaan, wat heb ik gedaan, wat heeft zij gedaan etc. Na ongeveer een maand begon ik er achter te komen dat ik eigenlijk mezelf een beetje was kwijtgeraakt in de laatste maanden van mijn relatie. Ik sliep veel, sportte niet meer, deed niets meer aan mijn hobby's. Ik modderde wat vooruit en zonder dat ik het in de gaten had zat de relatie in een enorme sleur. Ik was eigenlijk niet per se niet gelukkig bij haar, maar überhaupt niet gelukkig met mezelf. Dit doorhebbende ben ik haar van de ene op de andere dag enorm gaan missen.

Aangezien ik wel doorhad dat ik mijn ex aan het idealiseren was, zij heeft ook veel fouten gemaakt en zat ook niet lekker in d'r vel, heb ik het laten rusten. Nu, nóg een maand later, weet ik 100% zeker dat ik nog enorm verliefd op haar ben. Ik heb keihard aan mezelf gewerkt, voel me weer op en top en ben gelukkig met mezelf. Dus besloot ik haar te appen, en hebben we afgesproken. Ook al is er in twee maanden veel gebeurt, ze vond het enorm fijn me te zien. Ze knuffelde en zoende me zelfs. Verwarrend allemaal. Ik heb verteld hoe ik de afgelopen twee maanden heb ervaren en wat er is veranderd. Na nog een keer afgesproken te hebben en samen ontspannen een filmpje hebben gekeken en nog wat gepraat te hebben vroeg ik of we de draad op zouden kunnen pakken.

Hierop zei ze, logisch, dat ze geen idee had hoe we ooit weer terug kunnen naar de situatie van vroeger. Ze houdt veel van me, en voelt zich duidelijk nog tot me aangetrokken. De lange weg naar een goede evenwichtige relatie ziet ze echter nog niet zo voor zich, ze heeft immers twee maanden haar best gedaan mij te vergeten. En heeft tijd nodig om hierover na te denken.

Ze heeft eigenlijk helemaal gelijk. Hoe krijgen we in hemelsnaam weer een goede relatie nadat we zoveel om elkaar hebben gehuild, en het zelfs al een plekje hebben proberen te geven. Hoe gaan we dit in hemelsnaam aanpakken zodat de kans op een goed einde het grootst is. Moeten we dit überhaupt wel gaan doen?

Bah, ik ben nog zo gek op haar. Dat ze me knuffelde en zoende betekent natuurlijk niet dat ze ook zo gek is op mij, maar het geeft hoop. Ik ben nu aan het wachten op een antwoord, als ze nee zegt kan ik weer opnieuw beginnen met het vergeten van mijn ex.

[ Bericht 0% gewijzigd door Frankii op 04-12-2015 13:11:26 ]

quote:

Op vrijdag 4 december 2015 10:18 schreef Frankii het volgende:
Hierop zij ze

quote:

Op woensdag 2 december 2015 13:04 schreef Vlaggenroof het volgende:

[..]

Nee, ze stootte mij af. Hoezo is het raar? Je bent serieus de eerste die het zegt. Al mijn collega's en klasgenoten vondeb het goed van mezelf dat ik dit ' durf'.

Ik vind 't naar mijn mening ook een beetje raar om zoiets op Facebook te zetten. Het is toch iets tussen je ex en jij? Dat zet je toch niet openbaar op Facebook.

quote:

Op vrijdag 4 december 2015 10:18 schreef Frankii het volgende:
Twee maanden geleden heb ik het uitgemaakt met mijn ex. Ik was niet meer gelukkig bij haar en toen ik aangaf een tijdje ruimte nodig te hebben kon zij me dit niet geven, dus heb ik het uitgemaakt. (korte versie).

Sindsdien ben ik een dagboek begonnen waarin ik ongeveer dagelijks schrijf. Wat is er mis gegaan, wat heb ik gedaan, wat heeft zij gedaan etc. Na ongeveer een maand begon ik er achter te komen dat ik eigenlijk mezelf een beetje was kwijtgeraakt in de laatste maanden van mijn relatie. Ik sliep veel, sportte niet meer, deed niets meer aan mijn hobby's. Ik modderde wat vooruit en zonder dat ik het in de gaten had zat de relatie in een enorme sleur. Ik was eigenlijk niet per se niet gelukkig bij haar, maar überhaupt niet gelukkig met mezelf. Dit doorhebbende ben ik haar van de ene op de andere dag enorm gaan missen.

Aangezien ik wel doorhad dat ik mijn ex aan het idealiseren was, zij heeft ook veel fouten gemaakt en zat ook niet lekker in d'r vel, heb ik het laten rusten. Nu, nóg een maand later, weet ik 100% zeker dat ik nog enorm verliefd op haar ben. Ik heb keihard aan mezelf gewerkt, voel me weer op en top en ben gelukkig met mezelf. Dus besloot ik haar te appen, en hebben we afgesproken. Ook al is er in twee maanden veel gebeurt, ze vond het enorm fijn me te zien. Ze knuffelde en zoende me zelfs. Verwarrend allemaal. Ik heb verteld hoe ik de afgelopen twee maanden heb ervaren en wat er is veranderd. Na nog een keer afgesproken te hebben en samen ontspannen een filmpje hebben gekeken en nog wat gepraat te hebben vroeg ik of we de draad op zouden kunnen pakken.

Hierop zei ze, logisch, dat ze geen idee had hoe we ooit weer terug kunnen naar de situatie van vroeger. Ze houdt veel van me, en voelt zich duidelijk nog tot me aangetrokken. De lange weg naar een goede evenwichtige relatie ziet ze echter nog niet zo voor zich, ze heeft immers twee maanden haar best gedaan mij te vergeten. En heeft tijd nodig om hierover na te denken.

Ze heeft eigenlijk helemaal gelijk. Hoe krijgen we in hemelsnaam weer een goede relatie nadat we zoveel om elkaar hebben gehuild, en het zelfs al een plekje hebben proberen te geven. Hoe gaan we dit in hemelsnaam aanpakken zodat de kans op een goed einde het grootst is. Moeten we dit überhaupt wel gaan doen?

Bah, ik ben nog zo gek op haar. Dat ze me knuffelde en zoende betekent natuurlijk niet dat ze ook zo gek is op mij, maar het geeft hoop. Ik ben nu aan het wachten op een antwoord, als ze nee zegt kan ik weer opnieuw beginnen met het vergeten van mijn ex.

Je moet ook niet zo snel willen gaan, je denkt misschien na 2 maanden klaar te zijn om weer te beginnen maar ik zou 't meer tijd geven. Hoe weet je zo zeker dat voorheen bestaande problemen niet terug gaan keren? Ik snap de reactie van je ex wel, ze is blij om je te zien maar hoe weet zij zeker dat je niet in dezelfde sleur beland als voorheen, zij heeft geen bevestiging, alleen jouw woorden. Dat is waarom tijd juist belangrijk is, na 2 maanden zit je het echt (al dan niet bewust) te verwerken, zij dus ook. Logisch dat ze na zo'n break-up niet meteen zin heeft om het weer opnieuw te proberen, geef haar tijd en ruimte, laat zien dat je veranderd bent, en soms kun je dat alleen maar laten zien door middel van tijd. Probeer in de tussentijd nog extra aan jezelf te werken, laat zien dat je voor haar wilt gaan.

Meer dan wachten kun je nu inderdaad niet doen, dus besteed je tijd nuttig. Als zij echt van jou houdt en jullie fouten wil "vergeven" om met een schone lei te beginnen, merk je dat vanzelf wel.

En ja het kan dus, maar 't kost dan wel inzet en begrip aan beide kanten.

quote:

Op zondag 6 december 2015 09:53 schreef Vlaggenroof het volgende:

[..]

Ja misschien, maar omdat ze mij als stront heeft behandeld mag niemand dat weten? Zoals ik zei, als je talloze berichtjes krijgt met wat er aan de hand is word je er ook gek van denk ik.

Overigens heb ik al 2 nachten dromen over haar, voel me erg eenzaam, al sleuren mijn collega's mij er wel doorheen, en probeer ik andere dingen te doen maar het lukt gewoon niet

Ik lurk hier af en toe.
Maar zoals je zelf aangaf, je bent idd beetje kinderachtig, ondanks dat je al 22 bent

quote:

Op zondag 6 december 2015 11:15 schreef Vlaggenroof het volgende:

[..]

Waarom zeg je dit? ik dacht dat dit topic er was om mensen te ondersteunen. Iedereen doet het op zijn eigen manier verwerken, dat was mijn manier, wat is daar erg aan? Zijn er ongeschreven regels ervoor?

Whelp, sorry dat ik mijn gevoel probeer te uitten op het internet, waar dit blijkbaar niet mag, en vanwege mijn achtergrond het nog lastiger is voor mij af en toe.

Ik weet niet wat jouw achtergrond is. Maar dit is toch geen topic om alleen medelijden te krijgen?
Ik geef gewoon mijn mening, dat het super kinderachtig is om zo'n brief op Facebook te zetten
Heb nergens gezegd dat jij je gevoelens hier op forum niet mag uiten.

quote:

Op zondag 6 december 2015 09:53 schreef Vlaggenroof het volgende:

[..]

Ja misschien, maar omdat ze mij als stront heeft behandeld mag niemand dat weten? Zoals ik zei, als je talloze berichtjes krijgt met wat er aan de hand is word je er ook gek van denk ik.

Overigens heb ik al 2 nachten dromen over haar, voel me erg eenzaam, al sleuren mijn collega's mij er wel doorheen, en probeer ik andere dingen te doen maar het lukt gewoon niet

Ja, en denk je dat jouw ex er een haar beter van gaat worden als je dat op Facebook gaat zetten? Doe je het uit wraak om haar terug te pakken ofzo? Dan is het bij voorbaat al fout. Je hebt toch eigenwaarde, dat zij jou niet altijd goed heeft behandeld hoef jij niet te spiegelen. Er staan best wel prive dingen tussen die brief en zoiets zet je gewoon niet op Facebook, net zoals mensen die achteraf foto's van hun ex ergens neer gaan pleuren, dat doe je gewoon niet.

En dromen zijn niet zo gek, duurde bij mij een maand voordat ik niet meer dagelijks over hetzelfde droomde, kost allemaal tijd, ik zie jullie door wat er is gebeurd qua vreemdgaan enzo ook niet meer bij elkaar komen dus geef het de tijd en probeer jezelf toch af te leiden. Succes

quote:

Op vrijdag 4 december 2015 18:07 schreef BredeBroeder het volgende:

[..]

Je moet ook niet zo snel willen gaan, je denkt misschien na 2 maanden klaar te zijn om weer te beginnen maar ik zou 't meer tijd geven. Hoe weet je zo zeker dat voorheen bestaande problemen niet terug gaan keren? Ik snap de reactie van je ex wel, ze is blij om je te zien maar hoe weet zij zeker dat je niet in dezelfde sleur beland als voorheen, zij heeft geen bevestiging, alleen jouw woorden. Dat is waarom tijd juist belangrijk is, na 2 maanden zit je het echt (al dan niet bewust) te verwerken, zij dus ook. Logisch dat ze na zo'n break-up niet meteen zin heeft om het weer opnieuw te proberen, geef haar tijd en ruimte, laat zien dat je veranderd bent, en soms kun je dat alleen maar laten zien door middel van tijd. Probeer in de tussentijd nog extra aan jezelf te werken, laat zien dat je voor haar wilt gaan.

Meer dan wachten kun je nu inderdaad niet doen, dus besteed je tijd nuttig. Als zij echt van jou houdt en jullie fouten wil "vergeven" om met een schone lei te beginnen, merk je dat vanzelf wel.

En ja het kan dus, maar 't kost dan wel inzet en begrip aan beide kanten.

Je hebt ook helemaal gelijk. Op dit moment geef ik haar ook alle tijd die ze nodig heeft en hebben we niet al te veel contact. Inmiddels heb ik ook een afspraak gemaakt bij de psycholoog omdat, wat er ook gebeurt tussen mijn ex en mij, ik nooit meer zo'n fout wil maken. Het is naïef van me om te denken dat ik na wat krabbels in een boek genoeg 'veranderd' ben om niet dezelfde fout te maken mocht ik een tweede kans krijgen.

quote:

Op maandag 7 december 2015 10:31 schreef Frankii het volgende:

[..]

Je hebt ook helemaal gelijk. Op dit moment geef ik haar ook alle tijd die ze nodig heeft en hebben we niet al te veel contact. Inmiddels heb ik ook een afspraak gemaakt bij de psycholoog omdat, wat er ook gebeurt tussen mijn ex en mij, ik nooit meer zo'n fout wil maken. Het is naïef van me om te denken dat ik na wat krabbels in een boek genoeg 'veranderd' ben om niet dezelfde fout te maken mocht ik een tweede kans krijgen.

Het ligt er maar net aan wat voor problemen jij ondervond in jouw relatie. Ik weet natuurlijk niet wat jij of zij allemaal hebben gedaan en wat er is gebeurd, maar stel jezelf als eerste de vraag of je problemen ook echt oplosbaar zijn. Daarnaast heel erg goed dat je bij de psycholoog bent gaan lopen, ik zit ongeveer in hetzelfde schuitje als jij, dingen die niet goed zaten bij mij waardoor het uit is gegaan met mijn ex-vriendin, in het begin erg wanhopig, goed proberen te maken, weer wat proberen te beginnen etc. hele natuurlijke reactie maar je komt er niet ver mee omdat dan precies hetzelfde zou gebeuren als voorheen. En als ik mij plaats in jouw ex-vriendin, dan is het heel logisch dat zij bang is dat het weer gaat gebeuren, dus maak er inderdaad werk van.

Ik zal je alvast zeggen dat je 't behoorlijk zwaar kan gaan krijgen bij de psycho, afhankelijk van wat je precies wil veranderen, ik loop er zelf 2 maanden nu en ik kan zeggen dat dat best een heftige tijd was/is. Maar als je echt wil, dan komt dat ook wel goed. En inderdaad, houd die afstand vast, en doe niets waar jij of zij zich niet goed bij zou voelen. Probeer jezelf in haar te verplaatsen, hoe zou zij reageren op wat jij zegt?

Geef het tijd, en zie het als een investering in jezelf. Ik zou zeggen kijk eerst eens aan hoe het bij de psycholoog loopt, en pas als je denkt dat je echt veranderd ben, probeer dan weer contact met haar te zoeken, maar overhaast geen dingen want dingen kosten nou eenmaal tijd. Zij kent jou het beste, en als jij haar kan laten zien dat je fouten of jullie fouten niet meer zullen voorkomen, kan je het altijd nog een keertje proberen. Succes man!

quote:

Op woensdag 2 december 2015 08:05 schreef Vlaggenroof het volgende:
Zo dan. 15 maanden geleden leerde ik een meisje kennen, 14 maanden lang een relatie gehad, vorige week was ik jarig en toen had ze heel mijn kamer versiert, en enorm veel cadeau's gegeven ( ook in de zin om het goed te maken met mij omdat ik vaal dingen heb voorgeschoten.

2 dagen later heeft ze mij gedumpt. Via de telefoon, voor een andere jongen. Schijnt dat ze vreemd ging op mijn verjaardag, en ook die cadeaus gaf om te zorgen dat ik nergens achter kwa. Ik denk dat het zo'n 3 weken heeft geduurt, want ze was uit het niets stil en zei niks meer tegen mij, raakte me niet meer aan en shit. Nadat ze mij dumpte kreeg ik een berichtje van een gast, dat ik ' niks met hem te maken wil hebben'.

Het ergste was dat we samen nog naar parijs zouden gaan. Dus ik de volgende ochtend naar het reisbureau en nu heb ik geregeld dat de kosten worden gecompenseert en ik in mijn eentje ernaartoe ga.

Ik kon toen twee dingen doen. Ik kon het haar laten weten, puur omdat zij ook geld erin had gestopt, of ik kon niks doen. Ik besloot het eerste, dus ik belde haar op en toen brak mijn klomp helemaal. Ik kreeg die jongen aan de lijn, en ik mocht mijn ex niet spreken van hem.

Dit terwijl mijn ex tot dat moment beweerde hem nooit te hebben gezien en ik waanideen in mijn hoofd had, en ten tijde dat ik belde zou ze op haar stage moeten zitten, dat was dus ook niet het geval.

Daarna heb ik besloten deze tekst te schrijven;

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Hier kon ik ook twee dingen mee doen, ik heb besloten het e publiceren op mijn facebook met alle mogelijke gevolgen. Ik kreeg alleen respectvolle reacties, en het belangrijkste, niemand vraagt mij nu nog hoe het zit met haar en wat er is gebeurd.

Zondag avond werd ik plotseling gebeld. Ja door haar. Ze ' wilde praten'.
Dus ik zei dat toen ik wilde praten ik iemand anders aan de lijn kreeg dus dat ze nu niet bij mij hoeft aan te kloppen. Toen heb ik opgehangen, en dat was het laatste was ik ervan had gehoord.

Hoe het met mij gaat? Ja wel prima. Ik focus mij op school en werk, wat me aardig lukt. Ik heb haar leren kennen via tinder, dus ik probeer ook een soort van vervanging te zoeken voor haar. Helaas schiet dit niet op en het frustreert mij enorm dat zij iemand anders heeft en ik niet.

Ik had overigens een leuk meisje via tinder vrijdag avond, 3 dagen fulltime mee gepraat, vooral geflirt vanuit haar kant, maar toen ik besloot dat ze dit verhaal moest weten was er ineens ' geen klik meer'. Dus dat was ook niks.

Dude..

quote:

Op vrijdag 11 december 2015 07:24 schreef Vlaggenroof het volgende:

[..]

Ik deed het niet als wraak, ik uitte mijn gevoel mede door alle berichtjes met de vraag van hoe of wat. Emotie uitten is moeilijk voor een autist. Maar goed, dit is tenslotte Fok!

Je gooit alles open en bloot voor je hele Facebook. Getuige niet echt van respect voor het priveleven van je ex-vriendin. Emotie uiten hoeft niet te betekenen dat je alles maar op facebook gooit.

quote:

Op vrijdag 11 december 2015 08:57 schreef Vlaggenroof het volgende:

[..]

Wat staat er voor prive dingen in dan? Het is niet dat niemand wist dat het minder ging. Het is en blijft mijn facebook pagina. Wat ik erop zet is mijn eigen keuze, daar hoeven anderen geen probleem van te maken.

Ik heb mijn ex vriendin deze tekst ook opgestuurd, die was ook niet blij ermee, maar dat was ik ook niet toen ik erachter kwam dat zij op mijn verjaardag met een ander lag te krikken.

Het is precies hetzelfde om op je facebook dingen te zetten over iemands overlijden, misschien wilt die familie het niet maar toch wordt het gedaan.

Maar goed, ik ga weg uit deze zinloze discussie, het is namelijk mijn eigen shit en daar hoef ik niet voor een onbekende verantwoording af te leggen.

Dus verlaag jij je automatisch naar haar niveau? Goed bezig! Maargoed je hoeft mij inderdaad geen verantwoording af te leggen, ik geef slechts mijn mening.

Succes met het verwerken.

quote:

Op vrijdag 11 december 2015 09:05 schreef Scrummie het volgende:

[..]

Mooie dooddoener man, "ik geef slechts mijn mening". Ja, leuk, nadat die gozer z'n gevoel even open en bloot, zowel op Facebook, als hier gooit. Is zijn keuze, kan ie reacties op verwachten, maar je mening geven is niet hetzelfde als uitlachen zoals Gray en Ikstampoptaco's ofzo deden. Dan ben je, vooral in dit topic, gewoon achterlijk bezig en snap ik uberhaubt niet waarom je hier komt kijken (in een topic waar het nogal eens over gevoelens gaat, waarbij dingen in emotie geroepen worden en men een dag later misschien ergens spijt van heeft).

Lachen is ook een meningsuiting.

Hoe dan ook, ik vind het onverstandig en beschamend voor iedereen, wanneer zulke teksten geopenbaard worden. Doet me denken aan die ex-revenge porno. Wat illegaal is op veel plekken btw.

quote:

Op vrijdag 11 december 2015 09:05 schreef Scrummie het volgende:

[..]

Mooie dooddoener man, "ik geef slechts mijn mening". Ja, leuk, nadat die gozer z'n gevoel even open en bloot, zowel op Facebook, als hier gooit. Is zijn keuze, kan ie reacties op verwachten, maar je mening geven is niet hetzelfde als uitlachen zoals Gray en Ikstampoptaco's ofzo deden. Dan ben je, vooral in dit topic, gewoon achterlijk bezig en snap ik uberhaubt niet waarom je hier komt kijken (in een topic waar het nogal eens over gevoelens gaat, waarbij dingen in emotie geroepen worden en men een dag later misschien ergens spijt van heeft).

waar zie je mij uitlachen?

quote:

Op vrijdag 11 december 2015 09:12 schreef Scrummie het volgende:

[..]

Gast . Please . ex revenge porno vergelijken met een stuk tekst waarin werkelijk niet 1 keer iets super prive's word gemeld. Als ie nou ging vertellen hoe dr tieten hingen ofzo .
Als het helpt om er sneller overheen te komen, niemand kwetst, wat de fuck is dan het issue?

Sowieso, wat jij vind mag jij vinden, maar het ridiculiseren slaat gewoon nergens op. Juist niet hier in dit topic, waar er genoeg zichzelf voor lul zetten of hebben gezet (incl. ik naar alle waarschijnlijkheid, geen idee wat ik hier 2 jaar terug allemaal neerzette).

In dit geval praat ik van het op Facebook posten. Wat jij er mee te maken hebt mag Joost weten.

Hier inmiddels een maand verder. Het is over. 2015 was een slecht jaar, maar 2016 wordt weer goed. Voorlopig ga ik dat nieuwe jaar wel alleen door. Ik krijg weer behoefte aan een aai over mijn lijf, aan een beetje aandacht. Maar hoe krijg ik dat? heb hier nauwelijks contacten in de buurt, en ik wil niet meer gekwetst worden door one night stands waar ik toch meer in ga zien dan de ander. De afgelopen 5 jaar weinig geluk in de liefde gehad, en ik wil zo graag dat het eens lukt, ik wil ook samenwonen, lachen, liefde, een nestje bouwen. Net een serie foto's gemaakt voor op datingsites, maar geen enkele was mooi, ondanks net geknipt haar en goed in de make-up. Ik word oud. Gaat het me nog lukken de liefde weer in mijn leven te krijgen cq. die toe te laten? verdomme. Ik dacht echt dat ik er was met mijn ex. Afgelopen week de laatste spullen uitgewisseld. Het is doodzonde. We passen zo goed bij elkaar en zelfs dit lukt niet. Ik wil niet eenzaam zijn. Wanneer toch?

quote:

Op vrijdag 11 december 2015 23:59 schreef Andromache het volgende:
Hier inmiddels een maand verder. Het is over. 2015 was een slecht jaar, maar 2016 wordt weer goed. Voorlopig ga ik dat nieuwe jaar wel alleen door. Ik krijg weer behoefte aan een aai over mijn lijf, aan een beetje aandacht. Maar hoe krijg ik dat? heb hier nauwelijks contacten in de buurt, en ik wil niet meer gekwetst worden door one night stands waar ik toch meer in ga zien dan de ander. De afgelopen 5 jaar weinig geluk in de liefde gehad, en ik wil zo graag dat het eens lukt, ik wil ook samenwonen, lachen, liefde, een nestje bouwen. Net een serie foto's gemaakt voor op datingsites, maar geen enkele was mooi, ondanks net geknipt haar en goed in de make-up. Ik word oud. Gaat het me nog lukken de liefde weer in mijn leven te krijgen cq. die toe te laten? verdomme. Ik dacht echt dat ik er was met mijn ex. Afgelopen week de laatste spullen uitgewisseld. Het is doodzonde. We passen zo goed bij elkaar en zelfs dit lukt niet. Ik wil niet eenzaam zijn. Wanneer toch?

Waarom lukte het niet?

Tja. Het komt erop neer dat ik de volgende stap wilde na 2,5 jaar weekendrelatie, en hij het vrijblijvend wilde laten. Niet naar mij wilde of kon toegroeien.

[ Bericht 2% gewijzigd door Andromache op 12-12-2015 00:58:45 ]

Mensen, wat zal ik doen? Ik heb een kaartje voor een feest vanavond, maar heb alleen maar zin om thuis te blijven. Zo ontmoet ik nooit iemand, maar ik moet wel 40min enkele reis fietsen in de kou en regen.

quote:

Op zaterdag 12 december 2015 16:31 schreef Andromache het volgende:
Mensen, wat zal ik doen? Ik heb een kaartje voor een feest vanavond, maar heb alleen maar zin om thuis te blijven. Zo ontmoet ik nooit iemand, maar ik moet wel 40min enkele reis fietsen in de kou en regen.

Gaan!
Anders zit je vanavond.. Hmm was ik maar gegaan!
Wat voor feest btw ?

quote:

Op zaterdag 12 december 2015 16:31 schreef Andromache het volgende:
Mensen, wat zal ik doen? Ik heb een kaartje voor een feest vanavond, maar heb alleen maar zin om thuis te blijven. Zo ontmoet ik nooit iemand, maar ik moet wel 40min enkele reis fietsen in de kou en regen.

"Anders ontmoet ik nooit iemand" Het is net een maand uit...

Nou, ik ken hier na twee jaar nog geen hond. Was een themafeest en jongens wat heb ik zaaaaaalig gedanst. Dit had ik niet gedaan als ik ex nog had. De mannen waren alleen wel oud en niet al te knap dus toen wilde ik nijn ex weer. Nou ja, golfbewegingen, zeg maar.

quote:

Op zondag 13 december 2015 04:08 schreef Andromache het volgende:
Nou, ik ken hier na twee jaar nog geen hond. Was een themafeest en jongens wat heb ik zaaaaaalig gedanst. Dit had ik niet gedaan als ik ex nog had. De mannen waren alleen wel oud en niet al te knap dus toen wilde ik nijn ex weer. Nou ja, golfbewegingen, zeg maar.

Goed toch, lekker avondje weg
Ik ga ook slapen

quote:

Op maandag 7 december 2015 16:17 schreef BredeBroeder het volgende:

[..]

Het ligt er maar net aan wat voor problemen jij ondervond in jouw relatie. Ik weet natuurlijk niet wat jij of zij allemaal hebben gedaan en wat er is gebeurd, maar stel jezelf als eerste de vraag of je problemen ook echt oplosbaar zijn. Daarnaast heel erg goed dat je bij de psycholoog bent gaan lopen, ik zit ongeveer in hetzelfde schuitje als jij, dingen die niet goed zaten bij mij waardoor het uit is gegaan met mijn ex-vriendin, in het begin erg wanhopig, goed proberen te maken, weer wat proberen te beginnen etc. hele natuurlijke reactie maar je komt er niet ver mee omdat dan precies hetzelfde zou gebeuren als voorheen. En als ik mij plaats in jouw ex-vriendin, dan is het heel logisch dat zij bang is dat het weer gaat gebeuren, dus maak er inderdaad werk van.

Ik zal je alvast zeggen dat je 't behoorlijk zwaar kan gaan krijgen bij de psycho, afhankelijk van wat je precies wil veranderen, ik loop er zelf 2 maanden nu en ik kan zeggen dat dat best een heftige tijd was/is. Maar als je echt wil, dan komt dat ook wel goed. En inderdaad, houd die afstand vast, en doe niets waar jij of zij zich niet goed bij zou voelen. Probeer jezelf in haar te verplaatsen, hoe zou zij reageren op wat jij zegt?

Geef het tijd, en zie het als een investering in jezelf. Ik zou zeggen kijk eerst eens aan hoe het bij de psycholoog loopt, en pas als je denkt dat je echt veranderd ben, probeer dan weer contact met haar te zoeken, maar overhaast geen dingen want dingen kosten nou eenmaal tijd. Zij kent jou het beste, en als jij haar kan laten zien dat je fouten of jullie fouten niet meer zullen voorkomen, kan je het altijd nog een keertje proberen. Succes man!

We zijn inmiddels weer een tijdje verder. Ex is er over uit dat ze ons een tweede kans wil geven, we hebben al een aantal hele leuke dates gehad. So far so good! Je merkt wel heel erg goed dat gesprekken niet meer zo soepel gingen als vroeger, de heule breuk hangt nog wel een beetje tussen ons in. Het volledige vertrouwen en oude gevoel is er nog niet. We geven het de tijd en we zien wel waar en of het schip strandt. Na een aantal dates al wel weer gezoend en samen geslapen, dus het gaat de goede kant op.

Thanks nog voor je fijne reacties.

quote:

Op maandag 14 december 2015 12:20 schreef Frankii het volgende:

[..]

We zijn inmiddels weer een tijdje verder. Ex is er over uit dat ze ons een tweede kans wil geven, we hebben al een aantal hele leuke dates gehad. So far so good! Je merkt wel heel erg goed dat gesprekken niet meer zo soepel gingen als vroeger, de heule breuk hangt nog wel een beetje tussen ons in. Het volledige vertrouwen en oude gevoel is er nog niet. We geven het de tijd en we zien wel waar en of het schip strandt. Na een aantal dates al wel weer gezoend en samen geslapen, dus het gaat de goede kant op.

Thanks nog voor je fijne reacties.

Goed om te horen dat je ex-vriendin jou blijkbaar nog steeds een kans wil geven, ik zou zeggen schaad dat vertrouwen niet nogmaals want dan kan je het vergeten.

Ik vind wel dat je te snel bent gegaan, je schreef in je vorige posts dat je dingen wilde veranderen en ik kan met zekerheid zeggen dat je dat niet in een weekje tijd hebt veranderd. Als ik jou was zou ik ook nu zeker niet je plannen m.b.t. de psycholoog afwimpelen, maar juist doorzetten terwijl je weer met haar bent. Zoals ik al had aangegeven kan het erg zwaar zijn, dus vertel dit ook aan je vriendin zodat zij er rekening mee kan houden.

Dat gesprekken niet meer zo soepel gaan is logisch, maar ik denk dat als jullie weer vaker met elkaar optrekken en weer leuke tijden hebben dat dat zich wel weer recht trekt

Ik zou persoonlijk zeggen, had er nog mee gewacht voor je het weer ging proberen. Ik heb mezelf een stuk beter leren kennen door de sessies bij de psycho en ik weet ook dat ik nog niet klaar ben om zoiets weer te proberen nu, dat gun ik haar ook niet. Hoe lang dat nog duurt? Geen idee, kan weken zijn, kunnen maanden zijn. Het gevoel dat je alles maar zo snel mogelijk wil, dat zit je alleen maar in de weg, het is eigenlijk een soort egoisme, je wil wel maar je kan het eigenlijk niet, toch besluit je het te doen. Ik hoop voor jou dat je goed weet van je eigen doen en laten, en dat je niet dezelfde fout maakt als voorheen. Leer jezelf kennen, dat zal het er allemaal een stuk beter op maken.

En eigenlijk nu belangrijk, pak het rustig aan met je vriendin, band moet weer opbouwen en vertrouwen moet weer hoger worden, dat kost tijd en acties. Laat zien dat je er voor haar bent en dat je voor haar wil vechten, succes man.

En geen probleem, ik help graag.

Hij neemt niet op, reageert niet op appjes. Hij lijkt wel dood. Het doet pijn.

quote:

Op maandag 21 december 2015 01:46 schreef Andromache het volgende:
Hij neemt niet op, reageert niet op appjes. Hij lijkt wel dood. Het doet pijn.

Wat is het doel dat je ermee wil bereiken dan?

Ik wou het niet zeggen.. Gaat alleen maar meer pijn doen.

quote:

Op maandag 21 december 2015 10:47 schreef BredeBroeder het volgende:

[..]

Wat is het doel dat je ermee wil bereiken dan?

Troost voor mij. Interesse tonen in hoe het met hem is. Contact houden. Dat de band verbroken raakt, voelt als een rouwproces. Let wel: van zijn kant is er interesse in het onderhouden van een vriendschap. Of moet ik zeggen, was?

Het is ook een rouwproces en nu nog blijkbaar te vers? Het is hier inmiddels nu bijna een half jaar uit en hij wil nog steeds geen contact met me. Uiteindelijk leg je je ook daar wel bij neer. Sterkte!

quote:

Op maandag 21 december 2015 15:30 schreef Andromache het volgende:

[..]

Troost voor mij. Interesse tonen in hoe het met hem is. Contact houden. Dat de band verbroken raakt, voelt als een rouwproces. Let wel: van zijn kant is er interesse in het onderhouden van een vriendschap. Of moet ik zeggen, was?

Wil je 'm terug?

quote:

Op maandag 21 december 2015 15:30 schreef Andromache het volgende:

[..]

Troost voor mij. Interesse tonen in hoe het met hem is. Contact houden. Dat de band verbroken raakt, voelt als een rouwproces. Let wel: van zijn kant is er interesse in het onderhouden van een vriendschap. Of moet ik zeggen, was?

Volgens mij totaal niet als ik het zo hoor.
Ook uit je eerdere berichten maak ik op dat het allemaal bij hem vandaan kwam om ermee te stoppen. ( als ik het me goed herinner )

Als 'ie bijdraait en wel een toekomst met mij gaat invullen... Maar ik weet ook wel dat dat een utopie is. We leken echt voor elkaar gemaakt, ik heb nog nooit iemand gehad die zo goed bij me paste. Het doet gewoon zo'n pijn.

quote:

Op maandag 21 december 2015 15:44 schreef Andromache het volgende:
Als 'ie bijdraait en wel een toekomst met mij gaat invullen... Maar ik weet ook wel dat dat een utopie is. We leken echt voor elkaar gemaakt, ik heb nog nooit iemand gehad die zo goed bij me paste. Het doet gewoon zo'n pijn.

Tijd, oplossingen. Enige 2 dingen die het nog kunnen fixen, verder kan ik niets aanraden gezien er niet verteld is waarom het nou precies uit is gegaan. Heeft hij dat uberhaupt concreet verteld? Zijn het dingen die opgelost kunnen worden? Als jij hem continu appjes blijft sturen of vragen om troost duw je hem waarschijnlijk verder van je weg gezien hij het niet op prijs lijkt te stellen of zich erin lijkt te interesseren. Je kan hem niet sturen, bijdraaien zal hij uit zichzelf moeten doen, en hij is ook degene die moet laten blijken dat hij 't contact wél waardeert. En dat kan tijd kosten, en als er iets speelde wat niet goed zat tussen jullie probeer dat dan op te lossen. Mocht je dan ooit weer wat krijgen kun je iig met een schone lei beginnen, waarin vroegere problemen niet meer voorkomen, maar onthoud dat het tijd nodig heeft, dingen verwerken enzo.

Als ik jou was zou ik per direct stoppen met appjes sturen en hem bellen, komt heel wanhopig over.

quote:

Op maandag 21 december 2015 01:46 schreef Andromache het volgende:
Hij neemt niet op, reageert niet op appjes. Hij lijkt wel dood. Het doet pijn.

Je moet juist blij zijn dat ie dat doet.

Ik ben een slappe zak en zocht elke dag nog contact met mijn ex. Aan het begin reageerde ze nog maar tegenwoordig niet meer en op die manier is het makkelijker om over iemand heen te komen. Ben blij dat mijn ex wel een ruggengraat heeft en het heft in handen neemt

quote:

Op maandag 14 december 2015 16:26 schreef BredeBroeder het volgende:

[..]

Goed om te horen dat je ex-vriendin jou blijkbaar nog steeds een kans wil geven, ik zou zeggen schaad dat vertrouwen niet nogmaals want dan kan je het vergeten.

Ik vind wel dat je te snel bent gegaan, je schreef in je vorige posts dat je dingen wilde veranderen en ik kan met zekerheid zeggen dat je dat niet in een weekje tijd hebt veranderd. Als ik jou was zou ik ook nu zeker niet je plannen m.b.t. de psycholoog afwimpelen, maar juist doorzetten terwijl je weer met haar bent. Zoals ik al had aangegeven kan het erg zwaar zijn, dus vertel dit ook aan je vriendin zodat zij er rekening mee kan houden.

Dat gesprekken niet meer zo soepel gaan is logisch, maar ik denk dat als jullie weer vaker met elkaar optrekken en weer leuke tijden hebben dat dat zich wel weer recht trekt

Ik zou persoonlijk zeggen, had er nog mee gewacht voor je het weer ging proberen. Ik heb mezelf een stuk beter leren kennen door de sessies bij de psycho en ik weet ook dat ik nog niet klaar ben om zoiets weer te proberen nu, dat gun ik haar ook niet. Hoe lang dat nog duurt? Geen idee, kan weken zijn, kunnen maanden zijn. Het gevoel dat je alles maar zo snel mogelijk wil, dat zit je alleen maar in de weg, het is eigenlijk een soort egoisme, je wil wel maar je kan het eigenlijk niet, toch besluit je het te doen. Ik hoop voor jou dat je goed weet van je eigen doen en laten, en dat je niet dezelfde fout maakt als voorheen. Leer jezelf kennen, dat zal het er allemaal een stuk beter op maken.

En eigenlijk nu belangrijk, pak het rustig aan met je vriendin, band moet weer opbouwen en vertrouwen moet weer hoger worden, dat kost tijd en acties. Laat zien dat je er voor haar bent en dat je voor haar wil vechten, succes man.

En geen probleem, ik help graag.

Je lijkt gelijk te hebben. Niet van mijn zijde, maar voor haar ging het wat te snel. We hebben elkaar best veel gezien de laatste tijd, en gisteren barstte ze spontaan in tranen uit toen we uit eten waren. Ik kom te snel te dichtbij, en ze voelt nog heel veel pijn als ze me ziet. Ze zegt dat ze het heel fijn met me vindt, maar dat het allemaal nog te vers is om mij weer volledig toe te laten. Ze wil meer ruimte.

Moeilijke is dat ik haar vooral de regie heb gegeven, ik heb zelf het idee dat we rustig aan deden. Ik gaf haar al alle ruimte maar ze is over haar eigen grenzen gegaan. Nu hebben we weer een weekje geen contact en ben ik weer aan het wachten tot ze contact met me opneemt en me weer wil zien. Een pijnlijk proces. Ik zit met een stapel gevoelens opgescheept en ik kan ze niet overboord gooien en ook niet aan haar geven. Ik zit vast op een kruispunt. Ik kan geen ultimatums gaan lopen stellen omdat dat simpel weg gaan basis is om weer iets op te bouwen, en als ik dat niet doe blijf ik in dit grijze gebied hangen totdat zij het allemaal op een rijtje heeft. Dat kan vandaag zijn, maar ook over een maand.

Moet ik de boel dan maar afbreken en zeggen dat we los van elkaar de draad weer oppakken? Het is duidelijk dat ze dit wil, er is nog ontzettend veel tussen ons. Maar misschien is ze er simpelweg nog niet klaar voor, en wil dit niet toegeven aan mij en zichzelf.

Verder ga ik nu tweewekelijks naar de psycholoog. Inderdaad best pittig, maar het helpt me ontzettend goed!

quote:

Op donderdag 24 december 2015 10:43 schreef Frankii het volgende:

[..]

Je lijkt gelijk te hebben. Niet van mijn zijde, maar voor haar ging het wat te snel. We hebben elkaar best veel gezien de laatste tijd, en gisteren barstte ze spontaan in tranen uit toen we uit eten waren. Ik kom te snel te dichtbij, en ze voelt nog heel veel pijn als ze me ziet. Ze zegt dat ze het heel fijn met me vindt, maar dat het allemaal nog te vers is om mij weer volledig toe te laten. Ze wil meer ruimte.

Moeilijke is dat ik haar vooral de regie heb gegeven, ik heb zelf het idee dat we rustig aan deden. Ik gaf haar al alle ruimte maar ze is over haar eigen grenzen gegaan. Nu hebben we weer een weekje geen contact en ben ik weer aan het wachten tot ze contact met me opneemt en me weer wil zien. Een pijnlijk proces. Ik zit met een stapel gevoelens opgescheept en ik kan ze niet overboord gooien en ook niet aan haar geven. Ik zit vast op een kruispunt. Ik kan geen ultimatums gaan lopen stellen omdat dat simpel weg gaan basis is om weer iets op te bouwen, en als ik dat niet doe blijf ik in dit grijze gebied hangen totdat zij het allemaal op een rijtje heeft. Dat kan vandaag zijn, maar ook over een maand.

Moet ik de boel dan maar afbreken en zeggen dat we los van elkaar de draad weer oppakken? Het is duidelijk dat ze dit wil, er is nog ontzettend veel tussen ons. Maar misschien is ze er simpelweg nog niet klaar voor, en wil dit niet toegeven aan mij en zichzelf.

Verder ga ik nu tweewekelijks naar de psycholoog. Inderdaad best pittig, maar het helpt me ontzettend goed!

Ik had je nog gewaarschuwd, maargoed wat gebeurd is is gebeurd.

Het is niet heel raar dat het voor je vriendin allemaal even te snel gaat, jij hebt onmogelijk al al je punten op een rijtje en je had dat beter eerst kunnen fixen. Je zegt dat jullie weer veel afspraken, dat is nou juist iets waar je voorzichtig mee moet zijn in het begin, en dat is weer iets waar dat egoisme naar boven komt (ook van haar kant). Denken dat je het wel kan handelen. Niet dus. Probeer er met haar over te praten, vraag wat ze fijn zou vinden qua toenadering en contact, en hoe zij het voor haar ziet.

Zoals ze zegt, het zit allemaal nog te vers in haar hoofd om jou weer volledig te vertrouwen op je goeie kanten, en dan kom je weer bij het puntje tijd. En daar heb jij de fout gemaakt dat je nog niet klaar bent met lopen bij de psycholoog, gezien dat voor jouzelf een veel betere basis had gegeven. Want misschien vertoon je nog wel trekjes die lijken op jouw oude patroon? Dat zou haar ongetwijfeld opvallen, en daar zal ze dan al niet direct naar handelen. (in dit geval dus behoorlijk emotioneel).

Het is niet de bedoeling dat je een relatie hebt waarin het contact constant verbroken wordt omdat iemand er nog niet klaar voor is. Zij is nog niet klaar voor jullie contact, maar ze weet zelf heel goed dat ze daarmee jullie relatie bedoelt. Jij voelt je duidelijk ook niet fijn bij hoe het nu zou lopen, dus geef dat eerlijk aan.

Ik heb je al gezegd hoe ik het persoonlijk doe, ga nog even geen relatie aan, doe je best om jezelf te verbeteren (met hulp van de psycho), geef haar de tijd om dingen te verwerken en laat je van je goeie kanten zien als je klaar bent bij de psycho. Neem dan weer contact op met haar om bijv. wat af te spreken, maar gun het alsjeblieft tijd, zoals ik ook al zei zie het als een investering. Stel dat je nu een maandje of 2 maandjes extra wacht, een betere basis voor jezelf en voor haar, + jullie relatie zal een stuk fijner zijn. 2 maanden klinkt misschien lang, maar het is het echt waard. Ik kies er zelf bewust voor om contact niet vanuit mij te laten komen, dat is iets wat jij ook zou moeten doen, tuurlijk ik wil ook praten, maar je moet niet opdringerig zijn, geef die ruimte, dan kan zij aangeven wanneer ze het wel fijn vindt. En mocht er toch iets gebeuren, praat erover, laat het niet hangen.

Hoop dat je deze keer wel wat met m'n advies doet, ik praat niet zomaar wat, heb het er nog vaak met de psycholoog over en jou psycholoog zal wss ook zeggen dat je te snel bent gegaan. Tijd en oplossingen, onthoud dat.

Tijd om te verwerken en te vertrouwen, oplossingen om te zorgen dat het niet weer gebeurd.

quote:

Op donderdag 24 december 2015 11:31 schreef BredeBroeder het volgende:

[..]

Ik had je nog gewaarschuwd, maargoed wat gebeurd is is gebeurd.

Het is niet heel raar dat het voor je vriendin allemaal even te snel gaat, jij hebt onmogelijk al al je punten op een rijtje en je had dat beter eerst kunnen fixen. Je zegt dat jullie weer veel afspraken, dat is nou juist iets waar je voorzichtig mee moet zijn in het begin, en dat is weer iets waar dat egoisme naar boven komt (ook van haar kant). Denken dat je het wel kan handelen. Niet dus. Probeer er met haar over te praten, vraag wat ze fijn zou vinden qua toenadering en contact, en hoe zij het voor haar ziet.

Zoals ze zegt, het zit allemaal nog te vers in haar hoofd om jou weer volledig te vertrouwen op je goeie kanten, en dan kom je weer bij het puntje tijd. En daar heb jij de fout gemaakt dat je nog niet klaar bent met lopen bij de psycholoog, gezien dat voor jouzelf een veel betere basis had gegeven. Want misschien vertoon je nog wel trekjes die lijken op jouw oude patroon? Dat zou haar ongetwijfeld opvallen, en daar zal ze dan al niet direct naar handelen. (in dit geval dus behoorlijk emotioneel).

Het is niet de bedoeling dat je een relatie hebt waarin het contact constant verbroken wordt omdat iemand er nog niet klaar voor is. Zij is nog niet klaar voor jullie contact, maar ze weet zelf heel goed dat ze daarmee jullie relatie bedoelt. Jij voelt je duidelijk ook niet fijn bij hoe het nu zou lopen, dus geef dat eerlijk aan.

Ik heb je al gezegd hoe ik het persoonlijk doe, ga nog even geen relatie aan, doe je best om jezelf te verbeteren (met hulp van de psycho), geef haar de tijd om dingen te verwerken en laat je van je goeie kanten zien als je klaar bent bij de psycho. Neem dan weer contact op met haar om bijv. wat af te spreken, maar gun het alsjeblieft tijd, zoals ik ook al zei zie het als een investering. Stel dat je nu een maandje of 2 maandjes extra wacht, een betere basis voor jezelf en voor haar, + jullie relatie zal een stuk fijner zijn. 2 maanden klinkt misschien lang, maar het is het echt waard. Ik kies er zelf bewust voor om contact niet vanuit mij te laten komen, dat is iets wat jij ook zou moeten doen, tuurlijk ik wil ook praten, maar je moet niet opdringerig zijn, geef die ruimte, dan kan zij aangeven wanneer ze het wel fijn vindt. En mocht er toch iets gebeuren, praat erover, laat het niet hangen.

Hoop dat je deze keer wel wat met m'n advies doet, ik praat niet zomaar wat, heb het er nog vaak met de psycholoog over en jou psycholoog zal wss ook zeggen dat je te snel bent gegaan. Tijd en oplossingen, onthoud dat.

Tijd om te verwerken en te vertrouwen, oplossingen om te zorgen dat het niet weer gebeurd.

Ik heb écht het gevoel dat ik op kracht ben op dit moment, dat zegt de psycholoog ook (loop er intussen ruim een maand), er zijn nog wel wat dingen waar ik aan moet werken maar daar hoef ik niet voor alleen te zijn. Ik ben ervan overtuigd dat het goed met me gaat, klaar voor een nieuwe liefde ben ik niet omdat ik niet omdat ik het met mijn ex nog niet heb afgesloten.

Dit geldt op dit moment echter niet voor haar. Ik heb alles ontzettend helder en duidelijk met haar bepraat. Ik heb tegen haar gezegd dat ze alle ruimte en tijd moet pakken die ze nodig heeft, en als ze er nog niet klaar is eerlijk tegenover zichzelf en mij moet zijn. Het contact kwam altijd vanuit haar, en zij heeft voor zichzelf bepaald of en wanneer we contact hadden. Ik vertrouwde erop dat ze zou erkennen en aangeven als ze dit niet wilde. In de plaats daarvan gaf ze het een tweede kans terwijl ze zelf niet doorhad dat ze er nog niet klaar voor is. Zij loopt ook bij een psycholoog die haar hiermee helpt, dus daarom dacht ik dat het goed was wat er gebeurde.

We bevinden ons nu dus in grijs gebied. Ik twijfel of ik haar nog even moet laten rusten, of dat ik het heft in eigen neem en haar vertel dat we los van elkaar de draad weer oppakken. Al weten we denk ik beiden dondergoed dat ik dat laatste moet doen, het is een zure appel...

quote:

Op donderdag 24 december 2015 12:03 schreef Frankii het volgende:

[..]

Ik heb écht het gevoel dat ik op kracht ben op dit moment, dat zegt de psycholoog ook (loop er intussen ruim een maand), er zijn nog wel wat dingen waar ik aan moet werken maar daar hoef ik niet voor alleen te zijn. Ik ben ervan overtuigd dat het goed met me gaat, klaar voor een nieuwe liefde ben ik niet omdat ik niet omdat ik het met mijn ex nog niet heb afgesloten.

Dit geldt op dit moment echter niet voor haar. Ik heb alles ontzettend helder en duidelijk met haar bepraat. Ik heb tegen haar gezegd dat ze alle ruimte en tijd moet pakken die ze nodig heeft, en als ze er nog niet klaar is eerlijk tegenover zichzelf en mij moet zijn. Het contact kwam altijd vanuit haar, en zij heeft voor zichzelf bepaald of en wanneer we contact hadden. Ik vertrouwde erop dat ze zou erkennen en aangeven als ze dit niet wilde. In de plaats daarvan gaf ze het een tweede kans terwijl ze zelf niet doorhad dat ze er nog niet klaar voor is. Zij loopt ook bij een psycholoog die haar hiermee helpt, dus daarom dacht ik dat het goed was wat er gebeurde.

We bevinden ons nu dus in grijs gebied. Ik twijfel of ik haar nog even moet laten rusten, of dat ik het heft in eigen neem en haar vertel dat we los van elkaar de draad weer oppakken. Al weten we denk ik beiden dondergoed dat ik dat laatste moet doen, het is een zure appel...

Ja je kan er sterker uit zijn gekomen, ben ik zelf ook, en ja waar ik momenteel mee bezig ben zou kunnen mèt haar maar dat doe ik bewust niet. Als jij klaar bent bij de psycho, zou je dat niet een stuk beter gevoel geven? Een gevoel dat je de problemen achter je gelaten hebt en met een frisse start kan beginnen?

Je ging te snel, dit zijn de consequenties. Je zou denk ik beter af zijn om haar de tijd te geven zonder dat jullie bij elkaar zijn, dat houd de druk van de ketel af bij haar en zo kan ze alles rustig in eigen tempo doen zonder dat er verplichtingen in het spel komen. Want ookal geef je haar je ruimte, jullie hebben wel een relatie, en dat is misschien toch een soort druk voor haar die haar teveel wordt, daarom tijd aangezien ze je nog niet volledig kan vertrouwen en er onverwerkt leed in het spel is.

quote:

Op donderdag 24 december 2015 12:18 schreef BredeBroeder het volgende:

[..]

Ja je kan er sterker uit zijn gekomen, ben ik zelf ook, en ja waar ik momenteel mee bezig ben zou kunnen mèt haar maar dat doe ik bewust niet. Als jij klaar bent bij de psycho, zou je dat niet een stuk beter gevoel geven? Een gevoel dat je de problemen achter je gelaten hebt en met een frisse start kan beginnen?

Je ging te snel, dit zijn de consequenties. Je zou denk ik beter af zijn om haar de tijd te geven zonder dat jullie bij elkaar zijn, dat houd de druk van de ketel af bij haar en zo kan ze alles rustig in eigen tempo doen zonder dat er verplichtingen in het spel komen. Want ookal geef je haar je ruimte, jullie hebben wel een relatie, en dat is misschien toch een soort druk voor haar die haar teveel wordt, daarom tijd aangezien ze je nog niet volledig kan vertrouwen en er onverwerkt leed in het spel is.

Dat druk van de ketel halen klinkt inderdaad als een goede keuze. Ik snap eigenlijk wel dat het moeilijk nadenken is als er letterlijk iemand aan het wachten is op een antwoord. Ze wil mij niet teleurstellen, ze wil zichzelf niet teleurstellen, ze is bang me definitief kwijt te zijn etc. Er gaan teveel gedachten door haar hoofd die er niet toe doen en die het hele proces niet ten goede komen.

Ik zou haar eigenlijk direct willen bellen, maar misschien moet ik het over kerst tillen. Niet echt leuk om op kerstavond met deze informatie aan te komen zetten.

quote:

Op donderdag 24 december 2015 13:13 schreef Frankii het volgende:

[..]

Dat druk van de ketel halen klinkt inderdaad als een goede keuze. Ik snap eigenlijk wel dat het moeilijk nadenken is als er letterlijk iemand aan het wachten is op een antwoord. Ze wil mij niet teleurstellen, ze wil zichzelf niet teleurstellen, ze is bang me definitief kwijt te zijn etc. Er gaan teveel gedachten door haar hoofd die er niet toe doen en die het hele proces niet ten goede komen.

Ik zou haar eigenlijk direct willen bellen, maar misschien moet ik het over kerst tillen. Niet echt leuk om op kerstavond met deze informatie aan te komen zetten.

Daarom had je het nooit zo over moeten laten komen, dat je "wacht" op haar antwoord. Toch een soort druk he, geen volledige ruimte dus. Kwijtraken ja.. is mogelijk, maar dat risico loop je nou eenmaal als je geen relatie hebt. Denk echter wel dat als jij laat zien dat je je best doet dat zij er niet zomaar met een ander vandoor gaat. Ze kent jou leuke kanten, weet dat je je inzet om het te fixen, dan is het meer haar verlies als ze er met een ander vandoor gaat, maar aan de andere kant ook wel jou verlies, gezien je het eerst verprutst hebt.

Zou er inderdaad even mee wachten, je kan haar natuurlijk wel een fijne kerst toewensen morgen, kan nooit kwaad om te laten weten dat je nog steeds aan diegene denkt

quote:

Op donderdag 24 december 2015 13:43 schreef BredeBroeder het volgende:

[..]

Daarom had je het nooit zo over moeten laten komen, dat je "wacht" op haar antwoord. Toch een soort druk he, geen volledige ruimte dus. Kwijtraken ja.. is mogelijk, maar dat risico loop je nou eenmaal als je geen relatie hebt. Denk echter wel dat als jij laat zien dat je je best doet dat zij er niet zomaar met een ander vandoor gaat. Ze kent jou leuke kanten, weet dat je je inzet om het te fixen, dan is het meer haar verlies als ze er met een ander vandoor gaat, maar aan de andere kant ook wel jou verlies, gezien je het eerst verprutst hebt.

Zou er inderdaad even mee wachten, je kan haar natuurlijk wel een fijne kerst toewensen morgen, kan nooit kwaad om te laten weten dat je nog steeds aan diegene denkt

Dat gevoel heeft ze zichzelf gegeven. Ik heb gezegd dat geen contact het beste gaat werken en dat we gewoon doorgaan met onze levens. Maar zij gaf aan dat ze het juist fijn vond om met me te appen, en dat doet ze ook actief. Dus ja, wat moet ik er dan van zeggen?

Goed, nog even een paar dagen op de blaren zitten en dan zondag bellen. Thanks weer

quote:

Op donderdag 24 december 2015 14:07 schreef Frankii het volgende:

[..]

Dat gevoel heeft ze zichzelf gegeven. Ik heb gezegd dat geen contact het beste gaat werken en dat we gewoon doorgaan met onze levens. Maar zij gaf aan dat ze het juist fijn vond om met me te appen, en dat doet ze ook actief. Dus ja, wat moet ik er dan van zeggen?

Goed, nog even een paar dagen op de blaren zitten en dan zondag bellen. Thanks weer

Ze is niet eerlijk richting haarzelf, als het haar teveel wordt doet ze er beter aan om minder al dan niet volledig te stoppen met dat geapp totdat ze het wel aankan en wil "opbouwen". Ik had zelf ook soortgelijks, hele tijd geen contact gehad en heel rustig opgebouwd met contact, werd het me teveel was ik hier eerlijk in, grenzen durven aangeven, misschien iets om haar voor te leggen. Succes zondag, en geen probleem.

quote:

Op maandag 21 december 2015 15:59 schreef SilentHunterNL het volgende:

[..]

Je moet juist blij zijn dat ie dat doet.

Ik ben een slappe zak en zocht elke dag nog contact met mijn ex. Aan het begin reageerde ze nog maar tegenwoordig niet meer en op die manier is het makkelijker om over iemand heen te komen.

Voor mij werkt het niet zo. Ik heb behoefte aan praten om het een plaats te geven. Dat het uit is, blijft zo. Ik kan nooit meer voldoende vertrouwen voor hem opbrengen. Dat hij me doodzwijgt, vergroot alleen maar de frustratie bij mij. De herinnering krijgt zo een dikke rouwrand, in plaats van een zilveren randje omdat we het mooi hebben gehad.

Dat moet je met iemand anders bespreken, hij heeft daar blijkbaar geen behoefte aan.
En hoezo dikke rouwrand. Jij weet toch alle mooie momenten nog..

En behoefte om te praten met hem verwar je met nog even contact hebben omdat dat vertrouwd was.

En dat is nou de clou. Mijn sociale leven is momenteel zo beperkt dat ik er met niemand anders over durf te praten dán met hem. Of jullie. Ik wil door met mijn leven, ik wil niet door en terug blijven kijken, ik wil wel door, ik weet het niet. Zucht.

Hoe lang is het geleden ?

Mijn relatie is nu 1,5 jaar over en ik denk ook elke dag nog aan haar.
Maar het was blijkbaar not meant to be..
Maar ik heb er wel vrede mee, dat heeft ook heel lang geduurd bij mij.

Wat sociale contacten opbouwen in de buurt en leuke dingen gaan doen...
Het slijt vanzelf.. echt waar

quote:

Op donderdag 24 december 2015 12:24 schreef Scrummie het volgende:
Iedereen sterkte hier de komende dagen met het alleen doorbrengen van kerst!

Beste kerst ooit!

quote:

Op donderdag 24 december 2015 14:16 schreef BredeBroeder het volgende:

[..]

Ze is niet eerlijk richting haarzelf, als het haar teveel wordt doet ze er beter aan om minder al dan niet volledig te stoppen met dat geapp totdat ze het wel aankan en wil "opbouwen". Ik had zelf ook soortgelijks, hele tijd geen contact gehad en heel rustig opgebouwd met contact, werd het me teveel was ik hier eerlijk in, grenzen durven aangeven, misschien iets om haar voor te leggen. Succes zondag, en geen probleem.

Gisteren gebeld. Heel erg open geweest over wat we voor elkaar voelen en hoe nu verder. We missen elkaar enorm en zijn nog erg gek op elkaar. Maar ik heb de moeilijke beslissing genomen om het contact volledig te verbreken. Vond ze niet fijn, maar ze snapt ook dat deze situatie nergens toe leidt. Het voelt in ieder geval goed. We gaan los van elkaar aan onszelf werken en we zien wel of wat onze gevoelens doen in die tijd. Nu even door de zure appel, maar wel bevrijd van stress en zenuwen die deze situatie opleverde.

quote:

Op maandag 28 december 2015 08:23 schreef Frankii het volgende:

[..]

Gisteren gebeld. Heel erg open geweest over wat we voor elkaar voelen en hoe nu verder. We missen elkaar enorm en zijn nog erg gek op elkaar. Maar ik heb de moeilijke beslissing genomen om het contact volledig te verbreken. Vond ze niet fijn, maar ze snapt ook dat deze situatie nergens toe leidt. Het voelt in ieder geval goed. We gaan los van elkaar aan onszelf werken en we zien wel of wat onze gevoelens doen in die tijd. Nu even door de zure appel, maar wel bevrijd van stress en zenuwen die deze situatie opleverde.

Top!

Succes ermee

Sommige mensen ...

Kom in mn stam clubje...

Kom binnen.... Bekende van mij :


Oh je spreekt X zeker niet meer .. Zat een andere gozer naast in de auto


Ik : oh ja kan wel


Ik van binnen : dude .. Waarom die info


Zucht

Als je nog steeds droomt over je ex een paar jaar nadat het uitging, heb je diegene dan losgelaten?

quote:

Op donderdag 31 december 2015 12:23 schreef summer2bird het volgende:
Als je nog steeds droomt over je ex een paar jaar nadat het uitging, heb je diegene dan losgelaten?

Dat lijkt me niet zo veelzeggend. Als het zo voelt, dan is het zo.

Eerste NY single. Goede avond maar nu mis ik haar meer dan ooit . De hele dag op bed met een kater is niet goed voor mijn gevoelens.

Na een mislukte date gisteren en toen krachtig voelen, ben ik nu weer een hoopje ellende. Uren in bed gelegen, wilde er niet uit komen. Een uur staan janken onder de douche. Daarna mijn ex de huid volgescholden per app. Het is een gore klootzak dat hij mij mijn toekomst afneemt. Zo'n vieze hufter.

Geen zin om voor mezelf te zorgen. Geen zin in eten. Nergens zin in. Forever alone.

quote:

Op zondag 3 januari 2016 17:01 schreef Andromache het volgende:
Na een mislukte date gisteren en toen krachtig voelen, ben ik nu weer een hoopje ellende. Uren in bed gelegen, wilde er niet uit komen. Een uur staan janken onder de douche. Daarna mijn ex de huid volgescholden per app. Het is een gore klootzak dat hij mij mijn toekomst afneemt. Zo'n vieze hufter.

Geen zin om voor mezelf te zorgen. Geen zin in eten. Nergens zin in. Forever alone.

Als zijn gevoelens weg zijn kan hij daar ook niks aan doen.

Beter dan in een leugen te leven.

Het helpt allemaal niet. Twee uur verder en weer zo vreselijk veel gehuild. Geen hond raakt me aan. Kan niet meer.

quote:

Op zondag 3 januari 2016 18:41 schreef Andromache het volgende:
Het helpt allemaal niet. Twee uur verder en weer zo vreselijk veel gehuild. Geen hond raakt me aan. Kan niet meer.

T komt echt allemaal goed
Het moet alleen slijten

quote:

Op zondag 3 januari 2016 17:01 schreef Andromache het volgende:
Na een mislukte date gisteren en toen krachtig voelen, ben ik nu weer een hoopje ellende. Uren in bed gelegen, wilde er niet uit komen. Een uur staan janken onder de douche. Daarna mijn ex de huid volgescholden per app. Het is een gore klootzak dat hij mij mijn toekomst afneemt. Zo'n vieze hufter.

Geen zin om voor mezelf te zorgen. Geen zin in eten. Nergens zin in. Forever alone.

Laat jou zelfwaarde niet van hem afhangen. Gun hem niet de kans jou je toekomst af te nemen.
Ik had het ook even moeilijk na oud en nieuw maar ik neem alleen mezelf dat kwalijk.
Kies voor jezelf. Verwijder z'n nummer. En morgen is een betere dag

Nou dan ga ik me hier ook maar eens melden. Na 11 december nog ons 5 jarig jubileum gevierd te hebben, hebben we dit weekend de knoop doorgehakt om er mee te stoppen.

Ik denk dat het zo'n half jaar geleden een beetje begonnen is, de twijfels of ik nog wel genoeg verliefd ben. In de tussentijd nog op vakantie geweest en in die weken leefde het weer een soort van op. Had er toen wel weer wat meer vertrouwen in. Maar toen we eenmaal thuis waren, zakte dat net zo hard weer in.

We kunnen elkaar niet meer gelukkig maken, zij mij al een geruime tijd niet en zij is er nu (gelukkig) ook achter dat ze er alles aan wilde doen om het te laten slagen en daarvoor téveel voor mij over had. Zichzelf daardoor wegcijferde en dus ook al een langere tijd ongelukkig is. Op relationeel gebied kunnen we elkaar gewoon niet meer gelukkig maken. We kunnen het echt super goed met elkaar vinden, hebben veel mee gemaakt samen maar het liefdesvlammetje is gewoon op. En ik zie niet meer hoe ik/wij dit nog kunnen aanwakkeren.

Desondanks dat ik al een langere tijd met dit gevoel en idee rondloop was afgelopen weekend een hel. Vrijdag (lekkere dag zo na oud&nieuw) aangegeven dat ik even tijd voor mezelf nodig had en ze wist toen al hoe laat het was. Ze is toen naar haar ouders vertrokken en ben ik thuis achter gebleven. Ik ben volgens mij om 4 uur naar bed gegaan en heb daar als een hoopje ellende gelegen. Familie en vrienden wilde natuurlijk gelijk langskomen maar daar had ik eerlijk gezegd echt geen behoefte aan. Ik ben blij dat ze dat die wens hebben geaccepteerd door ook niet alsnog voor de deur te staan of binnen te wandelen. Slecht geslapen en voor het eerst in mijn leven (op klein kind na dan) veel gehuild. Wist niet dat het me zo zwaar zou vallen.

Zaterdagochtend alleen wakker worden in een bed waar je 4.5 jaar elke dag naast iemand wakker word was misschien nog wel zwaarder. Normaal geniet ik van de momenten wanneer ik eens alleen ben maar op zo'n manier heel erg onwerkelijk.. Gelukkig had ik zaterdag geen keuze en ben ik de hele dag mee op sleeptouw genomen door vrienden. Natuurlijk ook het één en ander gedronken snachts.. op dat moment verlichtend maar zondagochtend met wakker worden was de klap weer 2x zo hard.

Gistermiddag dan samen gesproken een tijdje en dus echt definitief de knoop doorgehakt. Zonder ruzie of verwijten op dit moment, daar ben ik wel blij mee. Ik heb wat spullen gepakt en slaap nu bij mijn beste vriend, zodat zij even tot rust kan komen in ons huis. Zij heeft namelijk wel het hele weekend mensen over vloer gehad. Ik heb gezegd dat ze zo lang mogelijk de tijd mag nemen. Voor haar is het namelijk ook gelijk afscheid nemen. Ze komt hier niet meer terug en gaat in 1e instantie terug naar haar ouders. Ik moet even uitzoeken of ik alleen kan blijven wonen in dit huis. Zij wilt dat sowieso niet. Ondanks alles voelt het voor mij nog steeds als een hele fijne plek. Kan het niet moet het verkocht gaan worden.

Al met al slaap ik nog steeds nauwelijks tot niet en ondanks dat ik hier al wel een tijdje mee bezig ben valt het nog zo ontzettend zwaar. Bang voor misschien wel het alleen zijn straks.. ben dat al zo lang niet meer geweest. Moet ook beter voor mezelf zorgen, nauwelijks tot niet gegeten. Enige voordeel van dat de werkweek weer begonnen is, is het vaste ritme. Al vind ik het erg zwaar om te lachen en iedereen de beste wensen te wensen. Zo eerst m'n manager ook maar inlichten, wel handig voor hem om te weten dat ik op dit moment een lopend wrak ben.

Het lucht op om het zo even van me af te schrijven.. En ondanks dat we allebei achter deze keuze staan en het op langer termijn beter is.. is het heel lastig om dat in te zien op dit moment!

quote:

Op maandag 4 januari 2016 08:01 schreef sandertjuh het volgende:
Nou dan ga ik me hier ook maar eens melden. Na 11 december nog ons 5 jarig jubileum gevierd te hebben, hebben we dit weekend de knoop doorgehakt om er mee te stoppen.

Ik denk dat het zo'n half jaar geleden een beetje begonnen is, de twijfels of ik nog wel genoeg verliefd ben. In de tussentijd nog op vakantie geweest en in die weken leefde het weer een soort van op. Had er toen wel weer wat meer vertrouwen in. Maar toen we eenmaal thuis waren, zakte dat net zo hard weer in.

We kunnen elkaar niet meer gelukkig maken, zij mij al een geruime tijd niet en zij is er nu (gelukkig) ook achter dat ze er alles aan wilde doen om het te laten slagen en daarvoor téveel voor mij over had. Zichzelf daardoor wegcijferde en dus ook al een langere tijd ongelukkig is. Op relationeel gebied kunnen we elkaar gewoon niet meer gelukkig maken. We kunnen het echt super goed met elkaar vinden, hebben veel mee gemaakt samen maar het liefdesvlammetje is gewoon op. En ik zie niet meer hoe ik/wij dit nog kunnen aanwakkeren.

Desondanks dat ik al een langere tijd met dit gevoel en idee rondloop was afgelopen weekend een hel. Vrijdag (lekkere dag zo na oud&nieuw) aangegeven dat ik even tijd voor mezelf nodig had en ze wist toen al hoe laat het was. Ze is toen naar haar ouders vertrokken en ben ik thuis achter gebleven. Ik ben volgens mij om 4 uur naar bed gegaan en heb daar als een hoopje ellende gelegen. Familie en vrienden wilde natuurlijk gelijk langskomen maar daar had ik eerlijk gezegd echt geen behoefte aan. Ik ben blij dat ze dat die wens hebben geaccepteerd door ook niet alsnog voor de deur te staan of binnen te wandelen. Slecht geslapen en voor het eerst in mijn leven (op klein kind na dan) veel gehuild. Wist niet dat het me zo zwaar zou vallen.

Zaterdagochtend alleen wakker worden in een bed waar je 4.5 jaar elke dag naast iemand wakker word was misschien nog wel zwaarder. Normaal geniet ik van de momenten wanneer ik eens alleen ben maar op zo'n manier heel erg onwerkelijk.. Gelukkig had ik zaterdag geen keuze en ben ik de hele dag mee op sleeptouw genomen door vrienden. Natuurlijk ook het één en ander gedronken snachts.. op dat moment verlichtend maar zondagochtend met wakker worden was de klap weer 2x zo hard.

Gistermiddag dan samen gesproken een tijdje en dus echt definitief de knoop doorgehakt. Zonder ruzie of verwijten op dit moment, daar ben ik wel blij mee. Ik heb wat spullen gepakt en slaap nu bij mijn beste vriend, zodat zij even tot rust kan komen in ons huis. Zij heeft namelijk wel het hele weekend mensen over vloer gehad. Ik heb gezegd dat ze zo lang mogelijk de tijd mag nemen. Voor haar is het namelijk ook gelijk afscheid nemen. Ze komt hier niet meer terug en gaat in 1e instantie terug naar haar ouders. Ik moet even uitzoeken of ik alleen kan blijven wonen in dit huis. Zij wilt dat sowieso niet. Ondanks alles voelt het voor mij nog steeds als een hele fijne plek. Kan het niet moet het verkocht gaan worden.

Al met al slaap ik nog steeds nauwelijks tot niet en ondanks dat ik hier al wel een tijdje mee bezig ben valt het nog zo ontzettend zwaar. Bang voor misschien wel het alleen zijn straks.. ben dat al zo lang niet meer geweest. Moet ook beter voor mezelf zorgen, nauwelijks tot niet gegeten. Enige voordeel van dat de werkweek weer begonnen is, is het vaste ritme. Al vind ik het erg zwaar om te lachen en iedereen de beste wensen te wensen. Zo eerst m'n manager ook maar inlichten, wel handig voor hem om te weten dat ik op dit moment een lopend wrak ben.

Het lucht op om het zo even van me af te schrijven.. En ondanks dat we allebei achter deze keuze staan en het op langer termijn beter is.. is het heel lastig om dat in te zien op dit moment!

Veel sterkte man. Jullie hebben erover nagedacht. Dus het is een goede beslissing. Het zal even wennen zijn maar uiteindelijk gebeurd dat ook.
Als je even wilt praten mag je me altijd pmen.

Het is inderdaad wennen..

Ik ben zondagavond weggegaan en slaap nu bij een vriend&vriendin. De bedoeling was dus dat mijn ex definitief terug zou gaan naar haar ouders alleen is ze daar van terug gekomen. We gaan nu week op week af doen. Niet wat ik in gedachte had maar het is haar goed recht. Misschien is het ook maar goed aangezien ik wat sneller tevreden en lakser ben qua huishouden.

Op dit moment ben ik wel thuis, slaap al sinds vrijdag nauwelijks tot niet en dan ook nog eens in een 'vreemd' bed en 'vreemde' omgeving. Mijn ex is nu wel werken dus kan ik even proberen tot rust te komen in m'n eigen huis.

Waar ik maandagochtend nog zei dat ik blij was dat werkweek was begonnen ben ik nu toch wel blij dat ik in ieder geval vandaag voor mezelf heb gekozen door niet te gaan werken. En daarbij heb ik alle steun en begrip van m'n manager. Heb het maandagochtend gelijk als eerste verteld en krijg van hem alle tijd en ruimte om hiermee om te gaan en te verwerken.

Straks maar eens een lijstje maken met de dingen die ik voor mezelf moet gaan regelen. Mijn ex was nogal opdringerig de afgelopen dagen dat alles zo snel mogelijk geregeld moet worden. Dat moet het ook wel maar niet nu gelijk deze week.. We zijn pas 4 dagen verder. Heb gezegd dat we allebei eerst even de beslissing moeten verwerken. Het huis is toch niet al volgende week verkocht.

Heb getwijfeld om hier alleen te gaan wonen, met eventuele financiële steun van familie is dat wel te redden. Maar na goed over nagedacht en gesproken te hebben zie ik daar vanaf. Alleen al door de herinneringen die we hier hebben. Het kromme is alleen dat vrije sector huur hier allemaal vanaf 900 euro begint.. laat dat nou net onze netto hypotheek zijn. Sociale huur kom ik nooit voor in aanmerking en iets kopen is vanaf 200k ongeveer. Krijg ik nooit geleend in m'n eentje.

Misschien eerst maar eens een paar weken terug naar huis (m'n vader) en tevens ook gelijk ouderlijk huis waar ik 20 jaar heb gewoond. Zie dat niet zo zitten maar merk ik dat veel te snel wil. Eerst dit besluit gaan verwerken, huis verkopen, kijken hoe we er financieel uit komen en dan pas verder kijken. First things first!

quote:

Op donderdag 7 januari 2016 11:04 schreef sandertjuh het volgende:
Het is inderdaad wennen..

Ik ben zondagavond weggegaan en slaap nu bij een vriend&vriendin. De bedoeling was dus dat mijn ex definitief terug zou gaan naar haar ouders alleen is ze daar van terug gekomen. We gaan nu week op week af doen. Niet wat ik in gedachte had maar het is haar goed recht. Misschien is het ook maar goed aangezien ik wat sneller tevreden en lakser ben qua huishouden.

Op dit moment ben ik wel thuis, slaap al sinds vrijdag nauwelijks tot niet en dan ook nog eens in een 'vreemd' bed en 'vreemde' omgeving. Mijn ex is nu wel werken dus kan ik even proberen tot rust te komen in m'n eigen huis.

Waar ik maandagochtend nog zei dat ik blij was dat werkweek was begonnen ben ik nu toch wel blij dat ik in ieder geval vandaag voor mezelf heb gekozen door niet te gaan werken. En daarbij heb ik alle steun en begrip van m'n manager. Heb het maandagochtend gelijk als eerste verteld en krijg van hem alle tijd en ruimte om hiermee om te gaan en te verwerken.

Straks maar eens een lijstje maken met de dingen die ik voor mezelf moet gaan regelen. Mijn ex was nogal opdringerig de afgelopen dagen dat alles zo snel mogelijk geregeld moet worden. Dat moet het ook wel maar niet nu gelijk deze week.. We zijn pas 4 dagen verder. Heb gezegd dat we allebei eerst even de beslissing moeten verwerken. Het huis is toch niet al volgende week verkocht.

Heb getwijfeld om hier alleen te gaan wonen, met eventuele financiële steun van familie is dat wel te redden. Maar na goed over nagedacht en gesproken te hebben zie ik daar vanaf. Alleen al door de herinneringen die we hier hebben. Het kromme is alleen dat vrije sector huur hier allemaal vanaf 900 euro begint.. laat dat nou net onze netto hypotheek zijn. Sociale huur kom ik nooit voor in aanmerking en iets kopen is vanaf 200k ongeveer. Krijg ik nooit geleend in m'n eentje.

Misschien eerst maar eens een paar weken terug naar huis (m'n vader) en tevens ook gelijk ouderlijk huis waar ik 20 jaar heb gewoond. Zie dat niet zo zitten maar merk ik dat veel te snel wil. Eerst dit besluit gaan verwerken, huis verkopen, kijken hoe we er financieel uit komen en dan pas verder kijken. First things first!

Goed idee. Belangrijk om zaken op orde te hebben. Misschien ouderlijk huis wel goed? Eve terug naar waar je van daan komt?
Hou jezelf bezig met de zakelijke dingen zodat je wat afgeleid bent.
Ik merk dat ik me ex het meest mis als ik even niks te doen heb.
Sterkte!

Sterkte allemaal en jij ook Sandertjuh! Hoop dat jeje eigen plan kan trekken en succes met de verhuizing. Hoe is het nu met jullie?

Ik meld me ook... Maar is niet echt een ex. Sinds augustus had ik een knipperlicht exclusief fwb (ja het bestaat dus blijkbaar ) waar ik meer gevoelens had gekregen dan hij. Werkte dus nooit helemaal.

Wat was ik toch sinds jaaaaren ontzettend verliefd en down als het weer stopte (door mij). Op de één of andere manier kon hij mij toch niet helemaal loslaten. Probeerde streng te zijn (ook voor mijzelf), maar vannacht helaas weer bezweken en werd weer vrolijk naast hem wakker
Kreeg wel (voor het eerst) een paniekaanval die avond en schaam me rot, vooral omdat ik mijn angsten niet helemaal durfde uit te spreken en hij niet begreep wat er nu allemaal aan de hand was.

Het is nu denk ik wel echt 'op' van beide kanten. Was niet meer zoals het was. Denk ook omdat hij mij geen valse hoop wil geven en al onze tegenstrijdige acties& uitspraken ook niet meer begrijpt Als een stel pubers.

Het voelt nu ook anders dan de andere keren dat het klaar was en is maar ook beter voor beiden. Nooit gedacht dat dit mij zou overkomen en manier waarop ik het ben gaan handelen Begon namelijk heel romantisch...

[ Bericht 2% gewijzigd door MidnightB00m op 11-01-2016 16:33:27 ]

Dankje!!
Er is ondertussen wel weer het één en ander gebeurd. Afgelopen zaterdag nog met elkaar gesproken en we zitten in ieder geval op dezelfde lijn. We moeten los van elkaar komen en dat kan alleen maar door geen contact te hebben en elkaar niet te zien. We zijn allebei zo ontzettend veel veranderd, van elkaar maar ook individueel. We hebben besloten het huis en alle andere dingen deze maand even te laten voor wat het is.

Ik heb haar nog wel een voorstel gedaan dat ze alsnog definitief terug gaat naar de ouders en ik alleen opdraai voor de lasten van het huis. Helaas is ze daar niet op ingegaan. Het word dus week om week. Ben nu gelukkig wel weer zelf thuis, was ik zwaar aan toe. Slaap gelijk een stuk beter. Aankomende zondag moet ik dan helaas wel weer verkassen.

Maar ik ben er wel achter dat ik haar (nog) niet mis. Het is wel wennen zo in huis maar dat komt meer omdat we 5 jaar lang dag&nacht samen zijn geweest. En daarbij moet ik nu voor mezelf zorgen, dat heb ik nog nooit hoeven doen.. Best spannend dus

Voor jou is het net zo lastig als dat het voor mij is natuurlijk. Helemaal wanneer er voor 1 van de 2 meer gevoelens zijn voor de ander en die dat dan niet heeft. En je bent toch een paar maandjes onderweg waardoor je vanzelf een band hebt opgebouwd. Het is ook lastig om vrienden te blijven zolang er nog gevoelens in het spel zijn.

Is het nu definitief klaar? Of wil je hem nog wel blijven zien?

Wat knap dat jullie nog zo goed kunnen communiceren en met wederzijds respect uit elkaar gaan. Loslaten en geen contact is meestal wel het beste.

Oeh spannend! Haha lekker op jezelf nu. Heel anders dan samenwonen. Ben benieuwd hoe het je gaat bevallen. En hoop dat jullie snel over de lasten en oplossing voor huis krijgen!

Hij is niet toe aan een relatie bleek halverwege. Maar volgens mij heeft hij echt zo'n beeld dat zijn vrijheid volledig verdwijnt, geclaimed gaat worden en je dan ook meteen met elkaar trouwt ofzo Probeerde uit te leggen dat ik niet zo ben, .maar was alsof ik tegen een muur praatte. Zat gewoon in niemandsland, want op dat moment waren wij gewoon exclusief aan het daten. Hadden er ook best FWB van kunnen maken (waren destijds exclusief aan het daten), maar het ging ook weer niet alleen om de seks. Dus begreep er niets meer van. Speelden ook nog andere realistische factoren mee die breekpunt zouden kunnen worden in de toekomst. Toen voor mijzelf gekozen.

Na weer aantrekken&afstoten wilde ik met rust gelaten worden en contact afgebroken toen hij aangaf dat het gevoel er net niet helemaal was. Heb ook mijn aandeel gehad hoor: ik blokkeerde volledig omdat ik me 10 jaar niet zo bij iemand had gevoeld en vond het lastig mij emotioneel open te stellen naar hem toe.
Hij zocht weer contact op Kerstavond Maar waar hij mee kwam aanzetten was gewoon niet goed genoeg. Aangegeven dat ik hem wéér laat gaan, want gaat niet werken. Vriendschap ook niet.

Nou 2 weken later was ik weer bij hem hoor Maar zijn muurtje ging weer omhoog en de mijne ook. Dus komen niet verder zo.

Hij zal vast wel relatie krijgen met vrouw na mij, gaat vaker zo geloof ik Maar geen zin om daarmee geconfronteerd te worden of vrienden te blijven. Geen contact meer, ook niet op FB. Als hij wat van mij wil, weet hij mij te vinden. Heb er nu half jaar energie aan besteed en vind het wel prima Ga dat weer lekker in mijzelf steken
... Zei ik dapper. Maar voel me in ieder geval een stuk beter dan de vorige keer momenteel.

Hoe is het met de rest? Nog updates?

[ Bericht 6% gewijzigd door MidnightB00m op 14-01-2016 10:45:20 ]

Het is al een tijdje (2 jaar) uit met mijn ex, en heb inmiddels ook alweer een nieuwe relatie.

Wat ik mij alleen afvraag: veel mensen zeggen dat het beter is om geen contact (nooit) meer te hebben met je ex. Wat ik echter merk, is dat ik mijn ex juist interessanter ga vinden naar mate we elkaar langer niet hebben gesproken. Aangezien ze ook geen Facebook heeft, wordt ze dan mysterieus oid, en ga ik toch weer vaker aan haar denken.

Terwijl als ik haar dan heb gesproken, komt alles weer terug in de realiteit, en denk ik 'ze is ook maar gewoon een mens', en ben ik er niet meer mee bezig.

Herkenbaar?

Nu een tijdje in gesprek met een dame, hebben het nu over afspreken..

Ik voel me schuldig naar mn ex toe, terwijl zei juist een einde aan ons heeft gemaakt..

Te dom dit ..

Ik ben inmiddels zo ver dat ik nooit meer mijn ex terug wil. Inmiddels contact gehad met een andere man IRL, in veel dingen compleet tegenovergesteld aan hem. Wat een verschil, in attentheid, in passie. Is echter nog niet perfect, maar dat komt vast, of met hem, of met iemand anders. Ik heb echt te lang genoegen genomen met wat er maar op mijn pad kwam. Dit wil ik anders gaan doen.

Matig benieuwd naar het leven van mijn ex. Ik twijfel nog over vriendschap.

quote:

Op donderdag 14 januari 2016 10:15 schreef Sheldon. het volgende:
Het is al een tijdje (2 jaar) uit met mijn ex, en heb inmiddels ook alweer een nieuwe relatie.

Wat ik mij alleen afvraag: veel mensen zeggen dat het beter is om geen contact (nooit) meer te hebben met je ex. Wat ik echter merk, is dat ik mijn ex juist interessanter ga vinden naar mate we elkaar langer niet hebben gesproken. Aangezien ze ook geen Facebook heeft, wordt ze dan mysterieus oid, en ga ik toch weer vaker aan haar denken.

Terwijl als ik haar dan heb gesproken, komt alles weer terug in de realiteit, en denk ik 'ze is ook maar gewoon een mens', en ben ik er niet meer mee bezig.

Herkenbaar?

Ja, erg herkenbaar. Maar ook dat zakt na een tijdje weg.

Na een hoop geknipperlicht bijna drie weken geleden afgesproken dat we al het contact verbreken, vandaag kreeg ik een appje dat ze koffie met me wil drinken. Ze gaf als reden dat ze gewoon wil praten over hoe het met me gaat...

...is het gek dat ik hier direct meer achter zoek?

quote:

Op dinsdag 19 januari 2016 15:01 schreef Frankii het volgende:
Na een hoop geknipperlicht bijna drie weken geleden afgesproken dat we al het contact verbreken, vandaag kreeg ik een appje dat ze koffie met me wil drinken. Ze gaf als reden dat ze gewoon wil praten over hoe het met me gaat...

...is het gek dat ik hier direct meer achter zoek?

Nee, niet doen.

quote:

Op dinsdag 19 januari 2016 16:52 schreef BredeBroeder het volgende:

[..]

Nee, niet doen.

Heb inderdaad gezegd dat ik het niet wil. Je kent het hele verhaal, toch vind ik het vreemd. Aangezien ze heel duidelijk maakte dat het écht niet handig is als we contact hebben en elkaar los moeten gaan laten. Ik kwam haar een paar dagen geleden ook tegen en toen zei ze ook heel duidelijk dat het 'beter zo' is, en dat we 'echt nooit meer bij elkaar gaan komen'.

Ja oke, maar waarom wil je me dan zien...

quote:

Op dinsdag 19 januari 2016 17:46 schreef Frankii het volgende:

[..]

Heb inderdaad gezegd dat ik het niet wil. Je kent het hele verhaal, toch vind ik het vreemd. Aangezien ze heel duidelijk maakte dat het écht niet handig is als we contact hebben en elkaar los moeten gaan laten. Ik kwam haar een paar dagen geleden ook tegen en toen zei ze ook heel duidelijk dat het 'beter zo' is, en dat we 'echt nooit meer bij elkaar gaan komen'.

Ja oke, maar waarom wil je me dan zien...

Nouja, geen contact is beter, maar je kan natuurlijk wel wat ondernemen samen na een tijd, gewoon even bijpraten o.i.d. Maar dat is niet haar intentie is al te zien, gewoon niet op in gaan. Zoiets als gaan drinken doe je miss 2x in 't jaar, voorde rest hoeft er gewoon niets te zijn.

quote:

Op dinsdag 19 januari 2016 18:21 schreef BredeBroeder het volgende:

[..]

Nouja, geen contact is beter, maar je kan natuurlijk wel wat ondernemen samen na een tijd, gewoon even bijpraten o.i.d. Maar dat is niet haar intentie is al te zien, gewoon niet op in gaan. Zoiets als gaan drinken doe je miss 2x in 't jaar, voorde rest hoeft er gewoon niets te zijn.

Ik zie het ook zeker wel zitten om over een paar maanden een kop koffie te drinken, dat was ook het hele plan. Het benieuwd me wel enorm waarom ze me nu dan zo graag wil zien, het rijmt gewoon niet met elkaar.

Maar goed, dit soort gezeur ga ik lekker uit de weg.

Wat een kutwijf ist ook he hahaha.
Stuurt ze me appje :

Oké.. Something weird... Ik droom al 3 nachten op rij dat je terug bij Samantha ben.... Herkenbaar of is t mn eigen debiele onderbewustzijn..?😅
Wordt er ook zwaaaaaar verdrietig wakker van !

Wat moet ik daar nou mee man haha

quote:

Op zondag 31 januari 2016 01:55 schreef mitchelll0181 het volgende:
Wat een kutwijf ist ook he hahaha.
Stuurt ze me appje :

Oké.. Something weird... Ik droom al 3 nachten op rij dat je terug bij Samantha ben.... Herkenbaar of is t mn eigen debiele onderbewustzijn..?😅
Wordt er ook zwaaaaaar verdrietig wakker van !

Wat moet ik daar nou mee man haha

Negeren

Ja ben er ook niet op in gegaan..

Maar denk toch al de hele dag : WAAAROM.

quote:

Op zondag 31 januari 2016 01:55 schreef mitchelll0181 het volgende:
Wat een kutwijf ist ook he hahaha.
Stuurt ze me appje :

Oké.. Something weird... Ik droom al 3 nachten op rij dat je terug bij Samantha ben.... Herkenbaar of is t mn eigen debiele onderbewustzijn..?😅
Wordt er ook zwaaaaaar verdrietig wakker van !

Wat moet ik daar nou mee man haha

Haar taalfouten verbeteren.

quote:

Op zondag 31 januari 2016 01:55 schreef mitchelll0181 het volgende:
Wat een kutwijf ist ook he hahaha.
Stuurt ze me appje :

Oké.. Something weird... Ik droom al 3 nachten op rij dat je terug bij Samantha ben.... Herkenbaar of is t mn eigen debiele onderbewustzijn..?😅
Wordt er ook zwaaaaaar verdrietig wakker van !

Wat moet ik daar nou mee man haha

Niks.
Verkapte ik mis je app.

quote:

Op zaterdag 16 januari 2016 15:52 schreef mitchelll0181 het volgende:
Nu een tijdje in gesprek met een dame, hebben het nu over afspreken..

Ik voel me schuldig naar mn ex toe, terwijl zei juist een einde aan ons heeft gemaakt..

Te dom dit ..

Dit heb ik enige tijd na de breuk ook gehad. Vrijgezel zijn en dan denken, wat zou mijn ex er van vinden

Overigens is dat gevoel wel compleet weg nu, totaal niet meer met haar bezig. Maar dat is ook op basis wat ik allemaal voor mijn kiezen heb gekregen.