Het grote rammelaarstopic deel 50

Woeiiiiiiiiii verhuizer naar WOHTS! Succes Soof87! En goede plannen voor ViviRAWRS!

Thinkk-Pinkk: je moet vier weken voordat je zwanger wilt worden starten met foliumzuur slikken. Dus eigenlijk de maand voorafgaand dat je stopt met anticonceptie.

[

quote:

Op zondag 24 mei 2015 21:04 schreef ViviRAWRS het volgende:

[..]

Woei!

Hier inmiddels een plan voor het stoppen-met-de-pil-maar-nog-niet-met-anticonceptie: na onze vakantie in oktober dit jaar. Zo kan mijn cyclus weer op gang komen na bijna 15 jaar pilgebruik. Ik ga tegen die tijd ook alvast beginnen met foliumzuur.

Ben zo benieuwd hoe mijn lichaam gaat reageren na járen pilgebruik! Spannend

quote:

Op zondag 24 mei 2015 21:22 schreef Thinkk-Pinkk het volgende:
Oh wat leuk allemaal

Hoe lang van te voren moet je met folium zuur beginnen eigenlijk?

Vier weken van te voren, voordat je zwanger kunt worden...

quote:

Op zondag 24 mei 2015 21:04 schreef ViviRAWRS het volgende:

[..]

Woei!

Hier inmiddels een plan voor het stoppen-met-de-pil-maar-nog-niet-met-anticonceptie: na onze vakantie in oktober dit jaar. Zo kan mijn cyclus weer op gang komen na bijna 15 jaar pilgebruik. Ik ga tegen die tijd ook alvast beginnen met foliumzuur.

Jippie!

Ja hoi. Mijn kind begon vandaag ineens heel hard om een broertje of zusje te bedelen, normaal doet hij dat nooit. Nou zit een tweede kind de komende drie jaar bepaald niet in de planning vanwege allerlei goede redenen (en daarna is het ook nog maar zeer de vraag), maar ik zou er best nog een paar bij willen. En precies nu, nu er door hele domme omstandigheden een (zeer) geringe kans is dat ik zwanger ben, begint hij ineens huilend te vragen om een broertje of zusje. En hij haalde er allemaal lieve dingen bij: dat de baby dan met zijn auto's mocht spelen en dat hij slaap kindje slaap zou gaan zingen, maar dat hij dan niet zou zingen "slaap kindje slaap daar buiten staat een draak" omdat de baby dat eng zou vinden. En dat hij het niet erg zou vinden als de baby, die nog netjes moet leren eten, hem dan per ongeluk onder het eten smeert...

Ik heb hem moeten uitleggen dat er in mijn borsten geen baby zit of kan zitten. Hij was verontwaardigd en vond dat dat ook onderdeel van mijn buik was. "Ik had me er zo op verheugd!" riep hij hard huilend uit. Nou, ik hield het ook niet meer droog hoor.

Het voelt zo dubbel. Het zou zo slecht uitkomen maar ondertussen zou ik zo graag willen. Ik heb mijn eierstokken al jaren stevig bijeen gebonden tegen het rammelen, maar ik geloof dat ze weer even losgeschoten zijn...

quote:

Op woensdag 27 mei 2015 22:17 schreef Aardbeiaddict het volgende:
en dat hij slaap kindje slaap zou gaan zingen, maar dat hij dan niet zou zingen "slaap kindje slaap daar buiten staat een draak" omdat de baby dat eng zou vinden.

!!

Hij ging vanmorgen gewoon nog even verder waar hij gebleven was: "Als mijn broertje dan 4 is mag hij misschien ook wel naar mijn groep 1/2. En dan mogen de grote kinderen in de middag tegelijk buiten spelen en dan kan ik met mijn broertje spelen. Dan ben ik echt de hele tijd bij hem hè. Ik kan echt wel een hele lieve grote broer zijn!"
Ik zat al zo in de zenuwen of ik misschien per ongeluk zwanger ben, het wordt er niet beter van zo.

Zucht. Houd ik me heel verstandig met andere leuke dingen bezig (namelijk met het plannen van onze vakantie), kom ik deze foto tegen:

Ooooo smelt!!!

Hoe gaat het hier met iedereen?

Volgens mij hebben wij gisteren besloten om na de volgende pilstrip alles de deur uit te doen. Ik begin morgen sowieso aan mijn laatste pilstrip, ik heb geen nieuwe meer in huis. Ik vind het leuk en spannend tegelijk.....

Oh wat leuk Tyler-girl!

Vriendlief begon al direct te rekenen....Juli plus 9 maanden. Het concept ontpillen en niet direct zwanger worden gaat er nog niet in bij hem

quote:

Op vrijdag 19 juni 2015 13:09 schreef Tyler-Girl het volgende:
Vriendlief begon al direct te rekenen....Juli plus 9 maanden. Het concept ontpillen en niet direct zwanger worden gaat er nog niet in bij hem

Ik kreeg het de mijne ook niet aan z'n verstand, maar hij had uiteindelijk gelijk. Dusja..

quote:

Op vrijdag 19 juni 2015 13:24 schreef silliegirl het volgende:

[..]

Ik kreeg het de mijne ook niet aan z'n verstand, maar hij had uiteindelijk gelijk. Dusja..

hahah ja zo kan het ook natuurlijk. Ach we gaan het zien. kunnen toch niets meer doen dan goed ons best doen en afwachten

Haha mooi altijd die mannenlogica. Ik "Ja, maar dan kan het nog een jaar duren."
Hij: "Ja, maar het kan ook in één keer raak zijn."


Toevallig dacht ik vanochtend nog aan dit topic. Ik rammel echt, maar vanochtend dacht ik nog: hoe weet ik nou zeker dat ik het écht wil? Wat is het Eurekamoment? Blijft het bij dat onderbuikrammelgevoel en moet mijn hoofd dan maar opeens beslissen dat we er voor gaan?
Dus, hoe namen de al-moeders die beslissing?

Tyler-Girl, wat spannend! Straks zit ik hier in mijn eentje.

Geen idee hoe je die beslissing maakt Ik heb heel lang geroepen dat ik geen kinderen wilde. Ik kon gewoon echt niets met baby's en helaas "krijg" je ze niet als dreumes
Maar schijnbaar is er toch ergens een omslagpunt geweest. Hetzelfde geldt, voor ons, eigenlijk over de hele beslissing om er voor te gaan. Het was eerst voornamelijk voldoen aan wat randvoorwaarden, maar daarna stond ons eigenlijk niets in de weg. Toch hebben we het uitgesteld en nu "besloten" om er voor te gaan. Geen specifieke reden waarom eerst niet en nu wel.....

Het is denk ik een beetje je emoties en je hoofd op elkaar afstemmen

En je blijft vast niet alleen over hoor! Komt wel weer nieuwe aanwas.

quote:

Op vrijdag 19 juni 2015 14:01 schreef Philomijn het volgende:
Haha mooi altijd die mannenlogica. Ik "Ja, maar dan kan het nog een jaar duren."
Hij: "Ja, maar het kan ook in één keer raak zijn."


Toevallig dacht ik vanochtend nog aan dit topic. Ik rammel echt, maar vanochtend dacht ik nog: hoe weet ik nou zeker dat ik het écht wil? Wat is het Eurekamoment? Blijft het bij dat onderbuikrammelgevoel en moet mijn hoofd dan maar opeens beslissen dat we er voor gaan?
Dus, hoe namen de al-moeders die beslissing?

Tyler-Girl, wat spannend! Straks zit ik hier in mijn eentje.

Ik vraag me dat ook wel af.

Vriend heeft besloten dat hij eerst wil trouwen ivm makkelijker... Ja prima maar heb wel gezegd dat hij dan weleens vort mag maken

Bij mij was de kinderwens zo duidelijk aanwezig dat we er voor gegaan zijn zodra de praktische bezwaren enigszins aan de kant waren.
Emotioneel gezien heb ik nog wel eens twijfels hoor: je gooit je hele leven op de kop en je weet niet precies wat je er voor terug krijgt. Ik zou direct tekenen voor een fijne zwangerschap, een mooie bevalling, een heerlijke kraamtijd en een leuk en gezond kindje - maar het kan ook heel anders gaan en dat maakt het eng. Het blijft een sprong in het diepe. Maar deze twijfels zullen altijd blijven dus als de wens er wel is, dan zijn er verder hele rationele argumenten om er op een gegeven moment voor te gaan. Bij mij speelt dan mee dat ik misschien nog wel een groot gezin wil, en als je pas na je dertigste begint moet je daar wel erg veel haast mee maken. Ook omdat je niet weet hoe lang het duurt voor je zwanger wordt. Verder ben ik liever een relatief jonge moeder dan een oude. Bij mijn man werkte het goed om andersom te redeneren: als je ooit kinderen wilt, waarom dan niet nu?

Een goede vriendin van mij is net bevallen van een kindje. Het is de eerste keer dat een echt goede vriendin een kindje krijgt, verder heb ik geen vriendinnen met kinderen. Ik vind dat heel bijzonder en ook wel emotioneel. Alles is goed gegaan bij haar, ze had een geweldige zwangerschap en een mooie badbevalling thuis. Er is nog niets geweest wat me zo aan het rammelen maakte dan de foto van haar met de kleine op haar borst. Sowieso zie ik de laatste tijd veel mensen die echt zo mooi stralend zwanger zijn en er enorm van genieten. Ik kan het gerammel nog een beetje in toom houden met de gedachte dat het wellicht allemaal zwaar en moeilijk zal zijn, maar met dat soort zwangeren in mijn omgeving wordt het wachten er niet gemakkelijker op. En tegelijk heb ik gemakkelijk praten, want ik ben inmiddels wel gestopt met de pil. Heel veel sterkte voor degenen nog langer moet wachten

Die twijfels heb ik ook wel, Lot_1. Niet zo zeer over je hele leven op zijn kop gooien, maar meer richting mijn eigen onzekerheid. Dus kan ik dat wel??? HOE blijf ik zo geduldig met mijn kind? Kan ik ze wel opvoeden zoals ik dat nu voor ogen heb? Kan ik er voor zorgen dat ik wel een goede band met mijn kinderen opbouw?
_{De band met mijn moeder is nooit zo fantastisch geweest en dat "mis"ik nu wel een beetje, nu ik zie dat het ook anders kan. Ik ben altijd een pappa's kindje geweest en die band is nogsteeds super, maar dat is toch anders....denk ik}

Oh, die twijfels herken ik ook wel Tyler-Girl! Ik weet ook niet goed hoe ik daar mee om moet gaan. Goede voornemens heb ik wel genoeg Lastig wanneer je, wat betreft de band met je eigen moeder, zelf niet zo'n fijn voorbeeld hebt gehad

quote:

Op vrijdag 19 juni 2015 14:01 schreef Philomijn het volgende:
Haha mooi altijd die mannenlogica. Ik "Ja, maar dan kan het nog een jaar duren."
Hij: "Ja, maar het kan ook in één keer raak zijn."


Toevallig dacht ik vanochtend nog aan dit topic. Ik rammel echt, maar vanochtend dacht ik nog: hoe weet ik nou zeker dat ik het écht wil? Wat is het Eurekamoment? Blijft het bij dat onderbuikrammelgevoel en moet mijn hoofd dan maar opeens beslissen dat we er voor gaan?
Dus, hoe namen de al-moeders die beslissing?

Tyler-Girl, wat spannend! Straks zit ik hier in mijn eentje.

Ik zie het meer als besluiten in het diepe te springen eigenlijk. Twijfels blijven rationeel altijd ik heb ze nog (maar die kleine gaat toch echt een keer mijn buik uit. )

Je weet nu eenmaal niet hoe het loopt en misschien is dat maar beter. Je gevoel wil wat het wil.. Dus ja; waarom zou je dan wachten?

quote:

Op vrijdag 19 juni 2015 12:27 schreef Tyler-Girl het volgende:
Hoe gaat het hier met iedereen?

Volgens mij hebben wij gisteren besloten om na de volgende pilstrip alles de deur uit te doen. Ik begin morgen sowieso aan mijn laatste pilstrip, ik heb geen nieuwe meer in huis. Ik vind het leuk en spannend tegelijk.....

Yay! Bijna uitzwaaien hier

Hier eigenlijk alleen getwijfeld vanwege de sprong in het diepe: willen we ons fijne leventje wel overhoop halen (deze maand 15 jaar samen! ) terwijl we niet weten wat we ervoor terugkrijgen? Nou, ja dus.

quote:

Op vrijdag 19 juni 2015 22:48 schreef ViviRAWRS het volgende:

[..]

Yay! Bijna uitzwaaien hier

Hier eigenlijk alleen getwijfeld vanwege de sprong in het diepe: willen we ons fijne leventje wel overhoop halen (deze maand 15 jaar samen! ) terwijl we niet weten wat we ervoor terugkrijgen? Nou, ja dus.

Leuk leuk leuk!!