Is dit reëel?

quote:

Op vrijdag 27 maart 2015 23:15 schreef redbull2013 het volgende:
Ben naar FIOM gegaan, maar zij geven geen begeleiding meer wat betreft dit soort onderwerpen, deden ze jaren geleden wel.

quote:

Fiom biedt online begeleiding aan vrouwen vanaf 16 jaar die lichamelijke of emotionele klachten hebben naar aanleiding van een abortus. Je kunt op verschillende manieren hulp van Fiom krijgen:
- Via online begeleiding. Wil je weten wat een online begeleidingstraject inhoudt, lees dan hoe dat in zijn werk gaat .
- Via een zelftest. Wil je een inschatting maken van de ernst van je klachten, doe dan de zelftest.
- Via verhalen van anderen. Wanneer je in het verleden een abortus hebt gehad, kan het helpen om verhalen van anderen te lezen.

Je kunt ook je eigen verhaal insturen.

Wil je hulp, maar niet online? Neem dan contact op met Fiom en vraag naar de mogelijkheden van een hulpverlener bij jou in de buurt.

quote:

Op vrijdag 27 maart 2015 23:21 schreef redbull2013 het volgende:

[..]

Uhm nee, voor particulier huren moet je minimaal 3x verdienen aan wat je betaald aan huur. Opzich was het mogelijk om te betalen! Maar vanwege de opvang kun je de verhuurder niet garanderen dat je - mocht het nodig zijn - meer kon betalen.
Het is niet voor niets zo dat ze eissen dat je 3x het huur bedrag kan ophoesten..

quote:

Op vrijdag 27 maart 2015 23:15 schreef redbull2013 het volgende:
Ben naar FIOM gegaan, maar zij geven geen begeleiding meer wat betreft dit soort onderwerpen, deden ze jaren geleden wel. Heb contact gezocht met CASA, maar een gesprek krijgen daar duurde veel te lang. En mijn ouders hadden geen zin om te wachten tot daar plek was.
Vervolgens ben ik naar een psycholoog gegaan.

quote:

Op vrijdag 27 maart 2015 23:26 schreef redbull2013 het volgende:
Hulp geven bij het foim dmv 1 op 1 gesprekken doen ze niet meer! Werd aangeraden bij het fiom om contact te zoeken met casa.

quote:

Heeft u moeite met de verwerking van abortus, dan kunt u contact opnemen met Fiom.

quote:

Op vrijdag 27 maart 2015 23:45 schreef redbull2013 het volgende:
Fiom raadde ons aan om contact te zoeken met CASA. Heb helaas nooit een gesprek gehad daar.. Want tussen het moment dat ik mijn ouders vertelde over de zwangerschap en het moment van de abortus zat anderhalve week. Terwijl casa niet binnen deze periode een gesprek kon plannen met ons, en mijn ouders het te lang vonden duren.. Is het helaas niet ervan gekomen.

quote:

Mocht u (alsnog) beslissen dat u de zwangerschap wilt uitdragen dan verwijzen we u indien nodig door of terug naar het Fiom.

quote:

Op vrijdag 27 maart 2015 20:20 schreef Sekhmet het volgende:

[..]


[..]

Je geloofwaardigheid is wat verder gedaald bij mij

quote:

Op zaterdag 28 maart 2015 00:01 schreef Momo... het volgende:
Ik ben blij dat jullie mijn ouders niet zijn.

quote:

Op vrijdag 27 maart 2015 14:31 schreef Trankilo het volgende:
Begrijpt me niet verkeerd, maar misschien hebben jullie een verstandelijke beperking,

quote:

Op zaterdag 28 maart 2015 00:04 schreef Take2 het volgende:
Zou kunnen als zij de 24-jarige is, maar dan zou der vriend 15 zijn geweest ten tijde van hun eerste kind

quote:

Op zaterdag 28 maart 2015 00:01 schreef Momo... het volgende:
Ik ben blij dat jullie mijn ouders niet zijn.

quote:

Op vrijdag 27 maart 2015 14:07 schreef redbull2013 het volgende:
Beste leden,

Ik zit met best een ingewikkelde situatie en zou graag jullie serieuze mening willen horen. Tips zijn ook van harte welkom!

Om het even kort samen te vatten:
Het begon zo'n 3 jaar geleden.. Een half jaar na de geboorte van ons eerste kindje kwamen mijn man en ik er achter dat ik onbedoeld weer zwanger was (voor het gevoel van mijn man en mij was het kindje welkom)
Echter woonde mijn man en ik nog bij onze ouders, hij bij zijn ouders en ik bij de mijne, en waren er voor op dat moment geen concrete plannen om op ons zelf te wonen. Toen we het aan onze ouders en schoonouders vertelde waren zij er niet bepaald blij om.
Voornamelijk mijn ouders hebben mij zo erg bedreigt en gechanteerd wat er wel niet zou gebeuren als ik dit kindje niet zou laten weghalen, de details houd ik voor mij, want hun reactie was simpel gezegd ziek. Dat ouders de dingen daadwerkelijk zeggen die ze tegen mij verteld hebben.. Dacht gewoon niet dat het zou kunnen bestaan. Mijn ouders (en huisarts overigens ook) hebben mij meegesleurd naar een kliniek. Tot mijn verbazing kwam ik er achter dat het hartje van het kindje al klopte, want ze hadden eerst een echo gemaakt. In mijn ogen vind ik dat zij het bloed aan hun handen hebben voor het vermoorden van het kindje van mij en mijn man... Als het hartje klopt leeft het! Daar zullen de meningen over verschillen..

De spanningen liepen daar zo op... Dat ons eerste kind en ik noodgedwongen bij mijn schoonouders moesten wonen, omdat het daar gewoon geen gezonde omgeving was om een kind groot te laten worden. Mijn schoonouders hadden ons niet bij hun tijdelijk laten intrekken als ik nog zwanger zou zijn!

Al snel kregen we ons eigen plekje, inmiddels is er nog een kindje geboren. En zijn we gelukkig als gezinnetje.

Sinds de geboorte van ons jongste kindje, is die abortus heel erg aan mij gaan knagen... Nog meer dan voorheen.... Waarom mocht dit kindje wel komen en het andere kindje niet?
Mijn man en ik irriteren ons mateloos aan mijn moeder... Hoe ze zegt hoe trots zij wel niet is op haar kleinkinderen..... terwijl zij hoogstwaarschijnlijk al vergeten is wat er gebeurd is en hoe erg ze mijn vertrouwen heeft beschaamd.... De 2 mensen die je eigenlijk het meest zou moeten vertrouwen hebben gewoon gevoelloos messen in je rug gestoken..

Nu ben ik ervan overtuigd dat het mij rust zou geven als ik het contact (tijdelijk) verbreek. Wordt er steeds mee geconfronteerd als ik hen zie of spreek. Ik heb gesprekken gehad met een psycholoog hierover wat weinig uithaalde.. Omdat ik het geen plekje kan geven zolang hun in mijn leven zijn.

Is het reëel dat ik van hun vraag of ze mij (tijdelijk) met rust willen laten zodat ik dit een plekje kan geven. Totdat ik sterk genoeg in mijn schoenen sta zodat ik zonder verdrietige gevoelens eens een gesprek met hen kan voeren? En ik met succes naar een psycholoog kan gaan...