Studenten vallen Maagdenhuis binnen #8

quote:

Op donderdag 26 februari 2015 10:56 schreef hmmmmmmm het volgende:

[..]

Serieus genomen?

Ben vrij zeker dat niemand ze echt serieus neemt.

[..]

Ik heb niet zoveel vertrouwen in de arbeidsmarkt ik zie werkgelegenheid door automatisatie in de toekomst dalen.
Dus dat we al die studenten aan een baan kunnen helpen ik denk het niet.

Ik ben niet hoog opgeleid en dat zal ik waarschijnlijk ook nooit worden.

Maar met het werk wat ik doe zie ik veel werk voor hogeropgeleiden verdwijnen.
Al die toepassingen op het internet die met de dag uitgebreider worden.

Veel werk zoals prijsaanpassingen worden automatisch door software uitgevoerd.
Dat is niet het domste werk.

Ik denk dat de studenten zichzelf weg concurreren aan de ene kant willen ze meer werkgelegenheid aan de andere kant willen ze toepassingen ontwikkelingen en oplossingen bedenken die voor minder werkgelegenheid zorgen.

Dan moet het blijkbaar nog langer doorgaan.

quote:

Op donderdag 26 februari 2015 10:51 schreef El_Matador het volgende:

[..]



Natuurlijk ben je klant. Je neemt een product (academisch onderwijs) af. En daar betaal je voor. Nu met leenstelsel, voorheen was het dik gesubsidieerd.

Nope het is nog steeds dik gesubsidieerd. Kijk maar naar het instellingsgeld vs collegegeld dan vooral wanneer je niet aan de eisen voldoet voor subsidie (dus bijv buiten-EER):

http://www.rug.nl/education/tuition/fees/bachelor-degrees

Collegeld 1950,- kosten bachelor geneeskunde per jaar 32000,- Toch een redelijke discrepantie.

quote:

Op donderdag 26 februari 2015 10:59 schreef ssebass het volgende:

[..]

Nope het is nog steeds dik gesubsidieerd. Kijk maar naar het instellingsgeld vs collegegeld dan vooral wanneer je niet aan de eisen voldoet voor subsidie (dus bijv buiten-EER):

http://www.rug.nl/education/tuition/fees/bachelor-degrees

Collegeld 1950,- kosten bachelor geneeskunde per jaar 32000,- Toch een redelijke discrepantie.

Verdienen ze die 32000 per jaar ooit wel terug?

quote:

Op donderdag 26 februari 2015 11:02 schreef hmmmmmmm het volgende:

[..]

Verdienen ze die 32000 per jaar ooit wel terug?

De opbrengst kan ook immateriëel zijn in plaats van materieel. We weten in feite niet wat er gebeurt als Nederland weer dom wordt.

quote:

Op donderdag 26 februari 2015 11:03 schreef Jigzoz het volgende:

[..]

Wat dacht je dat een arts aan belastingen betaalt per jaar?

Nou ja ik weet niet uit welk land die studenten komen en of ze hier blijven dat is maar de vraag.

quote:

Op donderdag 26 februari 2015 11:08 schreef Jigzoz het volgende:

[..]

De meeste zijn gewoon Nederlands.

Ik heb het over de niet EER studenten die dus die 32000 per jaar moeten betalen.

Het verschil tussen studenten en klanten is dat studenten zelf ook weer bijdragen aan hun vakgebied. Het duidelijkst zie je dat natuurlijk in degenen die het onderzoek in gaan. Maar ook b.v. practica in bepaalde studierichtingen die daadwerkelijk een economisch of academisch nut hebben. Degenen die niet voor hun PhD gaan, zetten hun talent en op de universiteit opgedane kennis in in het bedrijfsleven, de overheid, enz.

Ik denk ook dat het utopisch is om te denken dat alles maar vrijheid blijheid moet zijn en dat er maar over elk wissewasje een stemming of zelfs consensus moet komen. Maar het is wel degelijk logisch dat studenten iets te zeggen willen hebben over zowel hun inhoudelijk onderwijs als hun leefomstandigheden. De reden is simpelweg dat het niveau van de opleiding die je geniet, daadwerkelijk invloed heeft op je toekomstige carrière. Als dat niveau b.v. omlaag gaat om maar een hoger afstudeerpercentage te krijgen, dan is dat niet in je belang. Iemand die een beetje nadenkt, zou daar graag expliciet op de hoogte van willen zijn en een middel willen hebben om dat tegen te houden.

Vroeger had de medezeggenschap op universiteiten meer te zeggen. Het CvB moest de besluiten van de verkozen universiteitsraad uitvoeren. De wetgeving uit 1970 was een directe verworvenheid van de democratiseringsstrijd, inclusief de bekende Maagdenhuisbezetting van '69. Dit model was beperkt: het was een parlementair systeem in plaats van directe democratie (zoals de radicalen toen en nu willen), en de besluitvorming was vaak langdradig en log. Maar het werkte in die zin dat de betrokkenen zowel medezeggenschap als medebestuur hadden, en er dus altijd een 'check' op CvB's zat (die toen overigens veel meer klassieke academici waren in plaats van bureaucraten en managers).

In de jaren '90 is dit allemaal 'gemoderniseerd' en zijn medezeggenschapsorganen verworden tot adviesorganen. Je hebt verschillende studentenpartijen, maar niemand komt meer opdagen om te stemmen, omdat alles óf zo ver van de gewone student afstaat, óf het gaat over banale dingen zoals de koffie, waar je natuurlijk helemaal geen parlementaire structuur voor nodig hebt. Het is vooral interessant voor de bestuurlijk actieve student om te borrelen en netwerken. CvB's verdienen steeds meer, doen waar ze zin in hebben en spelen ondernemertje met gemeenschapsgeld, met vergelijkbare resultaten als in de sociale huursector en de zorg. Er zijn geen doorzichtige democratische machtsstructuren om hen een halt toe te roepen als de betrokkenen het niet willen. Blijkbaar zijn we weer terug in de tijd dat alleen het machtsmiddel van een bezetting nog werkt.

quote:

Op donderdag 26 februari 2015 11:10 schreef hmmmmmmm het volgende:

[..]

Ik heb het over de niet EER studenten die dus die 32000 per jaar moeten betalen.

Die betalen hun opleiding dus volledig zelf. Als ze hier blijven is dat mooi en hebben we kosteloos hogeropgeleiden binnengehaald en als ze weg gaan is er ook geen man overboord want ze zijn dus niet gefinancieerd.

Laten we matador een lange speech doen in het Engels. Wel foutloos he. Kijken of dat je goed af gaat

quote:

Op donderdag 26 februari 2015 11:15 schreef Vasilevski het volgende:
Het verschil tussen studenten en klanten is dat studenten zelf ook weer bijdragen aan hun vakgebied. Het duidelijkst zie je dat natuurlijk in degenen die het onderzoek in gaan. Maar ook b.v. practica in bepaalde studierichtingen die daadwerkelijk een economisch of academisch nut hebben. Degenen die niet voor hun PhD gaan, zetten hun talent en op de universiteit opgedane kennis in in het bedrijfsleven, de overheid, enz.

Ik denk ook dat het utopisch is om te denken dat alles maar vrijheid blijheid moet zijn en dat er maar over elk wissewasje een stemming of zelfs consensus moet komen. Maar het is wel degelijk logisch dat studenten iets te zeggen willen hebben over zowel hun inhoudelijk onderwijs als hun leefomstandigheden. De reden is simpelweg dat het niveau van de opleiding die je geniet, daadwerkelijk invloed heeft op je toekomstige carrière. Als dat niveau b.v. omlaag gaat om maar een hoger afstudeerpercentage te krijgen, dan is dat niet in je belang. Iemand die een beetje nadenkt, zou daar graag expliciet op de hoogte van willen zijn en een middel willen hebben om dat tegen te houden.

Vroeger had de medezeggenschap op universiteiten meer te zeggen. Het CvB moest de besluiten van de verkozen universiteitsraad uitvoeren. De wetgeving uit 1970 was een directe verworvenheid van de democratiseringsstrijd, inclusief de bekende Maagdenhuisbezetting van '69. Dit model was beperkt: het was een parlementair systeem in plaats van directe democratie (zoals de radicalen toen en nu willen), en de besluitvorming was vaak langdradig en log. Maar het werkte in die zin dat de betrokkenen zowel medezeggenschap als medebestuur hadden, en er dus altijd een 'check' op CvB's zat (die toen overigens veel meer klassieke academici waren in plaats van bureaucraten en managers).

In de jaren '90 is dit allemaal 'gemoderniseerd' en zijn medezeggenschapsorganen verworden tot adviesorganen. Je hebt verschillende studentenpartijen, maar niemand komt meer opdagen om te stemmen, omdat alles óf zo ver van de gewone student afstaat, óf het gaat over banale dingen zoals de koffie, waar je natuurlijk helemaal geen parlementaire structuur voor nodig hebt. Het is vooral interessant voor de bestuurlijk actieve student om te borrelen en netwerken. CvB's verdienen steeds meer, doen waar ze zin in hebben en spelen ondernemertje met gemeenschapsgeld, met vergelijkbare resultaten als in de sociale huursector en de zorg. Er zijn geen doorzichtige democratische machtsstructuren om hen een halt toe te roepen als de betrokkenen het niet willen. Blijkbaar zijn we weer terug in de tijd dat alleen het machtsmiddel van een bezetting nog werkt.

Voor de gene die het gemist hebben en of terug willen kijken;

quote:

Op donderdag 26 februari 2015 11:15 schreef Vasilevski het volgende:
Het verschil tussen studenten en klanten is dat studenten zelf ook weer bijdragen aan hun vakgebied. Het duidelijkst zie je dat natuurlijk in degenen die het onderzoek in gaan. Maar ook b.v. practica in bepaalde studierichtingen die daadwerkelijk een economisch of academisch nut hebben. Degenen die niet voor hun PhD gaan, zetten hun talent en op de universiteit opgedane kennis in in het bedrijfsleven, de overheid, enz.

Ik denk ook dat het utopisch is om te denken dat alles maar vrijheid blijheid moet zijn en dat er maar over elk wissewasje een stemming of zelfs consensus moet komen. Maar het is wel degelijk logisch dat studenten iets te zeggen willen hebben over zowel hun inhoudelijk onderwijs als hun leefomstandigheden. De reden is simpelweg dat het niveau van de opleiding die je geniet, daadwerkelijk invloed heeft op je toekomstige carrière. Als dat niveau b.v. omlaag gaat om maar een hoger afstudeerpercentage te krijgen, dan is dat niet in je belang. Iemand die een beetje nadenkt, zou daar graag expliciet op de hoogte van willen zijn en een middel willen hebben om dat tegen te houden.

Vroeger had de medezeggenschap op universiteiten meer te zeggen. Het CvB moest de besluiten van de verkozen universiteitsraad uitvoeren. De wetgeving uit 1970 was een directe verworvenheid van de democratiseringsstrijd, inclusief de bekende Maagdenhuisbezetting van '69. Dit model was beperkt: het was een parlementair systeem in plaats van directe democratie (zoals de radicalen toen en nu willen), en de besluitvorming was vaak langdradig en log. Maar het werkte in die zin dat de betrokkenen zowel medezeggenschap als medebestuur hadden, en er dus altijd een 'check' op CvB's zat (die toen overigens veel meer klassieke academici waren in plaats van bureaucraten en managers).

In de jaren '90 is dit allemaal 'gemoderniseerd' en zijn medezeggenschapsorganen verworden tot adviesorganen. Je hebt verschillende studentenpartijen, maar niemand komt meer opdagen om te stemmen, omdat alles óf zo ver van de gewone student afstaat, óf het gaat over banale dingen zoals de koffie, waar je natuurlijk helemaal geen parlementaire structuur voor nodig hebt. Het is vooral interessant voor de bestuurlijk actieve student om te borrelen en netwerken. CvB's verdienen steeds meer, doen waar ze zin in hebben en spelen ondernemertje met gemeenschapsgeld, met vergelijkbare resultaten als in de sociale huursector en de zorg. Er zijn geen doorzichtige democratische machtsstructuren om hen een halt toe te roepen als de betrokkenen het niet willen. Blijkbaar zijn we weer terug in de tijd dat alleen het machtsmiddel van een bezetting nog werkt.

Een medezeggenschapsraad is nooit een doel geweest maar een middel. De "democratisering van het onderwijs' slaat dan ook niet op het studenten mee laten beslissen met het onderwijsbeleid, maar op de tendens van de jaren vijftig om het hoger onderwijs toegankelijk te maken voor het volk, de demos en niet alleen voor de maatschappelijke elite!

De 'klassieke academici' waar je het over hebt waren mensen die min of meer spuugden op arbeiderskindertjes die ook iets met wetenschap wilden doen en al bijna een rolberoerte kregen als er jonge vrouwen in de collegebanken bevonden. Die zouden het toch niet begrijpen en de heren enkel afleiden van hun belangrijke werk.

De democratiseringsgolf ingezet eind jaren vijftig begin jaren zestig heeft daar verandering ingebracht. De bezettingen en de inspraakraden waren bedoeld om de macht van de heersende elite te doorbreken. Dat is ook gelukt: in de jaren 80 en 90 was het academisch onderwijs vrij toegankelijk voor praktisch de hele maatschappij en verloren studenten ook de interesse in de medezeggenschapsraden. Zij hebben hun functie immers vervuld. Dat heeft niets te maken met gebrek aan interesse van die generatie, maar puur dat die generatie al een stap verder was.

Het huidige probleem zit erin dat een klein deel van het academisch aanbod (de geestenwetenschappen) bedreigd wordt in haar huidige levenswijze omdat men binnen de wetenschap en binnen de maatschappij twijfels heeft over haar bestaansrecht. Althans, haar bestaansrecht in de huidige vorm. Hierdoor bestaat er bij dit deel van de studenten weer een roep om gehoord te worden. Natuurlijk loopt het clubje onredendabele alfa studenten tegen de bestaande machtsstructuren op waar gamma- en beta wetenschappers (en de bijhorende managers) het voor het zeggen hebben, maar die structuren verbreek je ook niet met een bezetting of met een marathondebat. Wel door als de donder te gaan bedenken waarom je geesteswetenschapshobby nog enige bestaansrecht zou kunnen kennen.

Voordat een bijdehante politicoloog er over begint: jaja, ik heb over externe democratisering van het onderwijs en niet interne.

[ Bericht 1% gewijzigd door Ryon op 26-02-2015 12:07:30 ]

In de jaren '60 werd het begrip 'democratisering' tweeledig opgevat: interne democratisering (macht en inspraak) en externe democratisering (toegankelijkheid van het onderwijs voor kinderen uit de arbeidersklasse en middengroepen). Het was dus van allebei wat. Het één kon niet van het ander onderscheiden worden. (Edit gezien, point taken) Ze oordeelden op een gegeven moment ook dat het niet mogelijk is om een 'democratische universiteit' als eilandje binnen een kapitalistische wereld te hebben, en gingen dus ook andere maatschappelijke eisen stellen. De bezetters van nu lijken nog wel illusies op dit gebied te hebben.

Conservatieve en reactionaire professoren waren inderdaad bepaald niet gediend van het plebs op de universiteit. In die tijd was de professor nog een meneer, en je had er tussen zitten die b.v. niet eens toestonden dat eerstejaars studenten vragen stelden tijdens hoorcolleges. Dit waren trouwens niet alleen rechtse figuren, maar ook vaak oude PvdA'ers. Er zaten er echter ook genoeg tussen die de protestbeweging als een teken van de tijdsgeest zagen, en die à la Willem II binnen de kortste keren omsloegen. Ook een KVP-minister als Veringa had het verstand om snel een zekere democratische werking in te voeren.

Voor de rest ben ik het wel met je eens, alleen zie je nu dat de vroegere beperkte democratie zo ver is afgebroken dat de interesse en het verzet weer oplaait. Je zult daar altijd wel iets van een golfbeweging tussen generaties in zien, gewoon omdat het student-zijn uiteindelijk altijd tijdelijk is, en als er niet veel is om tegen te protesteren, ja dan blijft het rustig. En nu dit gebeurt is er weer wat reuring.

Ik denk dat veel van de geesteswetenschappen nooit rendabel zijn geweest, maar dat de eis dat ze dat moeten zijn al een hele omslag is. Ik denk ook niet dat het haalbaar is om maar elke taal in elke uithoek van het land te kunnen studeren en dat er een zekere specialisatie zal plaatsvinden. Het probleem nu is dat universiteitsbesturen kortzichtig bezuinigen op studierichtingen waarvan ze denken dat die klein genoeg zijn om weinig verzet te leveren. Het risico is dat sommige opleidingen gewoon uit Nederland verdwijnen zonder dat iemand er enig toezicht op heeft. Of interne democratisering of het wegschoppen van het huidige CvB daar verandering in brengt is maar de vraag, uiteindelijk zullen de activisten dus ook beter moeten nadenken over wat ze nu eigenlijk willen behalve gratis studies en bier voor iedereen.

Ja, de reden waarom ik het nadrukkelijk over de externe democratisering heb is omdat de bezetters van het Bungehuis/Maagdenhuis een omverwerping van het huidige systeem / machtsstructuren voor ogen hebben. Althans, dat is het beeld dat je krijgt uit de spandoeken en volgens mij ook min of meer de rode draad tijdens alle debatten. Het gaat niet alleen om dat zij inspraak willen hebben, maar dat alles anders moet.

Het clubje hippies dat zich nu als 'de studenten' opwerpt zijn het clubje studenten die de hardste klappen te verduren krijgen. Zij hebben ongetwijfeld het gevoel dat de wijze van ontplooiing die zij voor ogen hebben hun nu door de heersende klasse onmogelijk gemaakt wordt 'want niet rendabel, dus niet wenselijk in het kapitalistische systeem".

In zoverre doemen er parallellen op met de jaren vijftig. Toen werd een grote maatschappelijk groep ook bewust de toegang ontzegd tot het door hun gewenste academisch onderwijs wat hun arbeidsperspectieven nadrukkelijk beïnvloedde. In de zin van: door het niet mogen volgen van dat onderwijs konden zij later bepaalde maatschappelijke posities niet bekleden.

Even kort door de bocht gezegd: toen ging het nog ergens om en de studentenprotesten van toen waren m.i meer dan terecht. Nu gaat het om een clubje marginalen die bang zijn dat hun hobby niet meer gefinancierd wordt door de mensen die wel proberen enige betekenis te geven aan de wetenschap. Met als hoofdschuldige 'het management in de CvB' en natuurlijk de bèta's van het KNAW die de centen verdelen.

De roep om inspraak (interne democratie) van de jaren zeventig vloeide voort uit de externe democratisering die daarvoor kwam. Er was een nieuwe academische werkelijkheid geschapen waarin oude machtsrelaties omver geworpen waren en er moest gezocht worden (door de betrokkenen) hoe daar invulling aangegeven kon worden. Er werd toen ook geopperd om het hele beoordelingssysteem (met cijfers) af te schaffen omdat het ongelijkheid zou creëren. Dat kon toen ook gewoon.

Maar anno 2015 leeft er bij de huidige studentenpopulatie helemaal geen behoefte om mee te denken "hoe het anders moet", juist omdat de huidige situatie voor 95% van de studenten wel wenselijk is. Er is geen behoefte aan externe democratisering (die is er al) en om die reden ook geen behoefte aan interne democratie. Studenten willen liever dat de dingen blijven zoals ze waren (met meer gratis bier) dan alles op de schop moet.

In die spagaat verkeren de maagdenhuisbezetters nu ook. Zij willen eigenlijk niet dat dingen anders gaan, ze willen gewoon dat de dingen (en dan dus voor het verdwijnen van de Geestenwetenschappen) blijven zoals ze waren. Weinig progressief aan. En dat is m.i ook de reden waarom al dat gelul over meer democratie gewoon gebakken lucht is. Het is niets meer dan een middel voor om een onrealistisch doel te willen verwezenlijken.

[ Bericht 61% gewijzigd door Ryan3 op 26-02-2015 13:42:50 ]

quote:

Op donderdag 26 februari 2015 12:49 schreef Ryon het volgende:
Ja, de reden waarom ik het nadrukkelijk over de externe democratisering heb is omdat de bezetters van het Bungehuis/Maagdenhuis een omverwerping van het huidige systeem / machtsstructuren voor ogen hebben. Althans, dat is het beeld dat je krijgt uit de spandoeken en volgens mij ook min of meer de rode draad tijdens alle debatten. Het gaat niet alleen om dat zij inspraak willen hebben, maar dat alles anders moet.

Het clubje hippies dat zich nu als 'de studenten' opwerpt zijn het clubje studenten die de hardste klappen te verduren krijgen. Zij hebben ongetwijfeld het gevoel dat de wijze van ontplooiing die zij voor ogen hebben hun nu door de heersende klasse onmogelijk gemaakt wordt 'want niet rendabel, dus niet wenselijk in het kapitalistische systeem".

In zoverre doemen er parallellen op met de jaren vijftig. Toen werd een grote maatschappelijk groep ook bewust de toegang ontzegd tot het door hun gewenste academisch onderwijs wat hun arbeidsperspectieven nadrukkelijk beïnvloedde. In de zin van: door het niet mogen volgen van dat onderwijs konden zij later bepaalde maatschappelijke posities niet bekleden.

Even kort door de bocht gezegd: toen ging het nog ergens om en de studentenprotesten van toen waren m.i meer dan terecht. Nu gaat het om een clubje marginalen die bang zijn dat hun hobby niet meer gefinancierd wordt door de mensen die wel proberen enige betekenis te geven aan de wetenschap. Met als hoofdschuldige 'het management in de CvB' en natuurlijk de bèta's van het KNAW die de centen verdelen.

De roep om inspraak (interne democratie) van de jaren zeventig vloeide voort uit de externe democratisering die daarvoor kwam. Er was een nieuwe academische werkelijkheid geschapen waarin oude machtsrelaties omver geworpen waren en er moest gezocht worden (door de betrokkenen) hoe daar invulling aangegeven kon worden. Er werd toen ook geopperd om het hele beoordelingssysteem (met cijfers) af te schaffen omdat het ongelijkheid zou creëren. Dat kon toen ook gewoon.

Maar anno 2015 leeft er bij de huidige studentenpopulatie helemaal geen behoefte om mee te denken "hoe het anders moet", juist omdat de huidige situatie voor 95% van de studenten wel wenselijk is. Er is geen behoefte aan externe democratisering (die is er al) en om die reden ook geen behoefte aan interne democratie. Studenten willen liever dat de dingen blijven zoals ze waren (met meer gratis bier) dan alles op de schop moet.

In die spagaat verkeren de maagdenhuisbezetters nu ook. Zij willen eigenlijk niet dat dingen anders gaan, ze willen gewoon dat de dingen (en dan dus voor het verdwijnen van de Geestenwetenschappen) blijven zoals ze waren. Weinig progressief aan. En dat is m.i ook de reden waarom al dat gelul over meer democratie gewoon gebakken lucht is. Het is niets meer dan een middel voor om een onrealistisch doel te willen verwezenlijken.

Roerend mee eens. Je vorige post ook.

quote:

Op donderdag 26 februari 2015 12:49 schreef Ryon het volgende:
Ja, de reden waarom ik het nadrukkelijk over de externe democratisering heb is omdat de bezetters van het Bungehuis/Maagdenhuis een omverwerping van het huidige systeem / machtsstructuren voor ogen hebben. Althans, dat is het beeld dat je krijgt uit de spandoeken en volgens mij ook min of meer de rode draad tijdens alle debatten. Het gaat niet alleen om dat zij inspraak willen hebben, maar dat alles anders moet.

Het clubje hippies dat zich nu als 'de studenten' opwerpt zijn het clubje studenten die de hardste klappen te verduren krijgen. Zij hebben ongetwijfeld het gevoel dat de wijze van ontplooiing die zij voor ogen hebben hun nu door de heersende klasse onmogelijk gemaakt wordt 'want niet rendabel, dus niet wenselijk in het kapitalistische systeem".

In zoverre doemen er parallellen op met de jaren vijftig. Toen werd een grote maatschappelijk groep ook bewust de toegang ontzegd tot het door hun gewenste academisch onderwijs wat hun arbeidsperspectieven nadrukkelijk beïnvloedde. In de zin van: door het niet mogen volgen van dat onderwijs konden zij later bepaalde maatschappelijke posities niet bekleden.

Even kort door de bocht gezegd: toen ging het nog ergens om en de studentenprotesten van toen waren m.i meer dan terecht. Nu gaat het om een clubje marginalen die bang zijn dat hun hobby niet meer gefinancierd wordt door de mensen die wel proberen enige betekenis te geven aan de wetenschap. Met als hoofdschuldige 'het management in de CvB' en natuurlijk de bèta's van het KNAW die de centen verdelen.

De roep om inspraak (interne democratie) van de jaren zeventig vloeide voort uit de externe democratisering die daarvoor kwam. Er was een nieuwe academische werkelijkheid geschapen waarin oude machtsrelaties omver geworpen waren en er moest gezocht worden (door de betrokkenen) hoe daar invulling aangegeven kon worden. Er werd toen ook geopperd om het hele beoordelingssysteem (met cijfers) af te schaffen omdat het ongelijkheid zou creëren. Dat kon toen ook gewoon.

Maar anno 2015 leeft er bij de huidige studentenpopulatie helemaal geen behoefte om mee te denken "hoe het anders moet", juist omdat de huidige situatie voor 95% van de studenten wel wenselijk is. Er is geen behoefte aan externe democratisering (die is er al) en om die reden ook geen behoefte aan interne democratie. Studenten willen liever dat de dingen blijven zoals ze waren (met meer gratis bier) dan alles op de schop moet.

In die spagaat verkeren de maagdenhuisbezetters nu ook. Zij willen eigenlijk niet dat dingen anders gaan, ze willen gewoon dat de dingen (en dan dus voor het verdwijnen van de Geestenwetenschappen) blijven zoals ze waren. Weinig progressief aan. En dat is m.i ook de reden waarom al dat gelul over meer democratie gewoon gebakken lucht is. Het is niets meer dan een middel voor om een onrealistisch doel te willen verwezenlijken.

We moeten nog zien hoe het verder gaat. Het is te hopen dat het juist geen anti-bèta, 'oh wat zijn we zielig/belangrijk'-verhaal wordt. Eerder was er al ophef over samenwerking en fusie tussen de bètafaculteiten van de UvA en VU. Als dit soort deelstrijdjes samengevoegd worden, dan kan het wat zinnigs opleveren. Anders zal het inderdaad op termijn weer wegebben.

Inmiddels zou het CvB hebben toegezegd dat een studentlid in het bestuur komt. Hoe dit geregeld wordt is niet bekend.

Ik lees hier iets over omverwerping van het huidige systeem. Dat klopt, hiermee zorgen de studenten ervoor dat zij ook gehoord worden wanneer de anderen een besluit willen nemen. Bijvoorbeeld het afschaffen van een bepaalde studie krijgt dan ook een feedback vanuit de studenten daarop. Dat lijkt me een goede zaak. Het zou zonde zijn als we zulke kennis weggooien omdat het niet rendabel is. Is dat wat wij zijn? Puur handelsmateriaal dat geld op moet leveren...

quote:

Op donderdag 26 februari 2015 13:00 schreef Vasilevski het volgende:

[..]

We moeten nog zien hoe het verder gaat. Het is te hopen dat het juist geen anti-bèta, 'oh wat zijn we zielig/belangrijk'-verhaal wordt. Eerder was er al ophef over samenwerking en fusie tussen de bètafaculteiten van de UvA en VU. Als dit soort deelstrijdjes samengevoegd worden, dan kan het wat zinnigs opleveren. Anders zal het inderdaad op termijn weer wegebben.

Ja, bij die fusie tussen UvA en VU (althans, de exacte faculteiten) speelde natuurlijk ook veel meer mee op de achtergrond. Niet in de laatste plaats dat een grote groep medewerkers bang was voor hun baantje, immers als er sprake is van schaalvergroting dan verdwijnen er eerder functies dan dat er nieuwe arbeidsplekken geschapen worden. Dus lekker hakken in het zand en veel lopen zeuren over 'cultuurverschillen' en dergelijke die gedeeltelijk ook wel waar waren.

Het anti-beta sentiment leeft al behoorlijk bij de alfa's. Het is geen geheim dat de grote onderzoeksbeurzen allemaal richting de medische en exacte vakgroepen gaan en het is ook zeker geen geheim dat geesteswetenschappen niet hoog in het vaandel staan binnen de KNAW. Om die grote onderzoeksbeurzen te kunnen betalen wordt er flink bezuinigd op de taal- cultuur- en geschiedkundige wetenschappen. Onderzoeksinstituten raken hun panden kwijt en moeten medewerkers inleveren. Dat zet kwaad bloed.

Natuurlijk doen de gamma faculteiten ook veel aan cultuur onderzoek, maar die hebben over het algemeen geen moeite om hun werk 'maatschappelijk relevant' te maken. Daarnaast komen die eerder om in de studenten dan dat er een tekort aan is. Als je lucratieve opdrachten wilt krijgen vanuit het ministerie en het bedrijfsleven (waar veel vakgroepen door betaald worden) dan is het wel zo fijn als men ook wat met je werk kan. Een bedrijfskundig onderzoek naar organisatieveranderingen of een planologische beschouwing van grootstedelijk beleid valt nog wel te verkopen. Een dissertatie over het gesproken Nederlands in de vroege Middeleeuwen niet.

quote:

Op donderdag 26 februari 2015 13:18 schreef Frozen-assassin het volgende:
Inmiddels zou het CvB hebben toegezegd dat een studentlid in het bestuur komt. Hoe dit geregeld wordt is niet bekend.

Een studentenlid in het CvB? Schitterend. Ik weet nog wel hoe Karel van der Toorn betweterige studenten aanpakte die meer inspraak wilde krijgen. Dat was ook een alfa trouwens. Die vent verzon een onzinfunctie, ging vervolgens uitgebreid dineren met de studenten zodat ze dachten dat ze heel belangrijk waren en dat was het dan wel.

Typisch een baantje dat dus gekaapt gaat worden door een ASVA bestuurder van 2016 of 2017. Daar heeft de FGW in ieder geval heel erg weinig aan.

quote:

Ik lees hier iets over omverwerping van het huidige systeem. Dat klopt, hiermee zorgen de studenten ervoor dat zij ook gehoord worden wanneer de anderen een besluit willen nemen. Bijvoorbeeld het afschaffen van een bepaalde studie krijgt dan ook een feedback vanuit de studenten daarop. Dat lijkt me een goede zaak. Het zou zonde zijn als we zulke kennis weggooien omdat het niet rendabel is. Is dat wat wij zijn? Puur handelsmateriaal dat geld op moet leveren...

Ja, boehoe. "We schaffen jullie studie af" "Oh, dat vinden wij echt superkut" "Dank voor de feedback, we nemen het mee naar achteren voor de volgende keer".

Natuurlijk is het argument "er gaat kennis verloren" steekhoudend. Als je een hoogleraar eruit flikkert neemt die altijd zijn / haar kennis mee en kan die niet meer verspreid worden. En aangezien elke hoogleraar zijn eigen unieke specialisatie heeft is hij/zij ook altijd zo goed als onvervangbaar. Maar goed, dat argument is tegelijkertijd een beetje een dooddoener. Geen enkele hervorming zou dan meer kunnen worden doorgevoerd want als er iets plaats moet maken verdwijnt er altijd wel wat.