GC General Chat
Hier kun je praten over van alles en nog wat. Eigenlijk alles wat niet in een van de andere rubrieken thuishoort.
.
Wie doelt hier op iedere dag? Vraag ik dat dan?quote:Op dinsdag 3 februari 2015 14:19 schreef TheMagnificent het volgende:
Geheimzinnig? Waarom, zou je hier moeten melden hoe je iedere dag doorbrengt dan?
Ik ga maar eens naar m'n werk fietsen. 
Wat is het toch fijn om weer op de fiets naar m'n werk te kunnen gaan.
Wat is het toch fijn om weer op de fiets naar m'n werk te kunnen gaan.
Lafın gelişi, anla işte. Ze heeft een halve dag ofzo niet gepost en je vraagt meteen waar ze was.quote:Op dinsdag 3 februari 2015 14:22 schreef Stimorol- het volgende:
[..]
Wie doelt hier op iedere dag? Vraag ik dat dan?
Ik heb gereageerd op de post van Peunage, als je even terugkijkt. Ik wist niet eens dat Borte zou posten.quote:Op dinsdag 3 februari 2015 14:23 schreef Stimorol- het volgende:
Trouwens grappig dat je er alleen bent als Borte er is
En het is hier nu eenmaal niet altijd even boeiend, dus ik post ook wel eens niet nee.
Jij hebt vaker moeite mij te begrijpen. Zie je mij dit bij jou doen? Of ben je jaloers op Bortequote:
[..]
Lafın gelişi, anla işte. Ze heeft een halve dag ofzo niet gepost en je vraagt meteen waar ze was.
Op
Goed goed. Ik had het ook druk gisteren. Toeval?quote:
Nou voorrruitttttt.
Hoe gaat het met TMmie?
Hoe is het met jou?
Moet ongesteld worden. Ben erg erg moequote:
[..]
Goed goed. Ik had het ook druk gisteren. Toeval?
Hoe is het met jou?
TheMagnificent houdt nogal van honden, dus de vorige keer dat ik hem persoonlijk sprak was bij het huis van een vriend van TM. Die vriend was diezelfde ochtend vertrokken richting Turkije, weekje vakantie. Of TM op zijn hondje kon passen. TM is aardig en baardig, oppassen vond hij prima.quote:
Nou voorrruitttttt.
Hoe gaat het met TMmie?
Eerst in de stad wat rondgewandeld en gegeten, daarna richting het huis gelopen. Ik verwachtte een lieve grote hond dat onze kant op zou komen rennen, maar helaas, bij het betreden van de woning was het muisstil. Geen woefjes en wafjes, geen gekwispel, geen geheheheheheig.
Even de kamers nagelopen en daar kwamen we het beestje tegen... Hij lag naast het bed van zijn baasje, maar bewoog niet. Na wat inspectie kwamen we erachter dat het arm beestje was gestorven... Wij het dierenasiel bellen (nummer stond genoteerd op de koelkastdeur), werd er gevraagd of we het kadaver alsnog konden langsbrengen, voor onderzoek en om er op een gepaste manier afscheid van te nemen. Even onderling besproken, leek wel een goed plan, want ja, waar moet je het anders deponeren?!
Nooit meegemaakt zoiets, dus we hadden geen idee hoe we het beestje moesten vervoeren. Je kon 'm niet even onder je armen houden of makkelijk dragen met één hand. TM kwam op het briljante idee om het te vervoeren in een koffer! Wij door de spullen van die vriend, uiteindelijk een redelijk grote koffer kunnen vinden die geschikt was voor de taak.
Dier erin, jassen weer aan en met de koffer in onze handen op pad dan maar. We waren die dag allebei met de trein gekomen om o.a. brandstofkosten te besparen, dus eigen vervoer hadden we niet. Het dierenasiel was een treinstation verder, en gelukkig makkelijk bereikbaar met het ov. Eerst een stukje met de tram en op het station overstappen naar de trein. Makkelijker gezegd dan gedaan, want allebei niet genoeg saldo op onze OV-chipkaart. Hmpf...
We zagen een vriendelijke Nederlandse meneer staan een stukje verderop zitten op een bank, dus we vroegen even of hij op onze koffer kon letten. Allebei geen zin om met de koffer de (nogal lange) afstand tot de ticketautomaat af te leggen. Meneer vond het goed en kon er wel een paar minuten op letten.
Wij dankbaar natuurlijk, overhandigen de koffer aan de man. Het viel hem op dat de koffer ietwat zwaar was, dus vroeg hij wat erin zat. TM en ik keken elkaar aan en zonder te knipogen zei ik het eerste wat er in mij opkwam: "computers... eh, ik bedoel computerspullen". De man knikte en wij renden richting de automaten.
Gelukkig waren er totaal geen rijen bij de automaten en waren wij al binnen twee minuten klaar. Eenmaal terug bij het bankje was de man verdwenen en... het koffertje was ook nergens te bekennen.
Tot op de dag van vandaag vragen wij ons af wat er met het kadaver is gebeurd...
[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 03-02-2015 15:34:37 ]
quote:Op dinsdag 3 februari 2015 15:32 schreef zarGon het volgende:
[..]
TheMagnificent houdt nogal van honden, dus de vorige keer dat ik hem persoonlijk sprak was bij het huis van een vriend van TM. Die vriend was diezelfde ochtend vertrokken richting Turkije, weekje vakantie. Of TM op zijn hondje kon passen. TM is aardig en baardig, oppassen vond hij prima.
Eerst in de stad wat rondgewandeld en gegeten, daarna richting het huis gelopen. Ik verwachtte een lieve grote hond dat onze kant op zou komen rennen, maar helaas, bij het betreden van de woning was het muisstil. Geen woefjes en wafjes, geen gekwispel, geen geheheheheheig.
Even de kamers nagelopen en daar kwamen we het beestje tegen... Hij lag naast het bed van zijn baasje, maar bewoog niet. Na wat inspectie kwamen we erachter dat het arm beestje was gestorven... Wij het dierenasiel bellen (nummer stond genoteerd op de koelkastdeur), werd er gevraagd of we het kadaver alsnog konden langsbrengen, voor onderzoek en om er op een gepaste manier afscheid van te nemen. Even onderling besproken, leek wel een goed plan, want ja, waar moet je het anders deponeren?!
Nooit meegemaakt zoiets, dus we hadden geen idee hoe we het beestje moesten vervoeren. Je kon 'm niet even onder je armen houden of makkelijk dragen met één hand. TM kwam op het briljante idee om het te vervoeren in een koffer! Wij door de spullen van die vriend, uiteindelijk een redelijk grote koffer kunnen vinden die geschikt was voor de taak.
Dier erin, jassen weer aan en met de koffer in onze handen op pad dan maar. We waren die dag allebei met de trein gekomen om o.a. brandstofkosten te besparen, dus eigen vervoer hadden we niet. Het dierenasiel was een treinstation verder, en gelukkig makkelijk bereikbaar met het ov. Eerst een stukje met de tram en op het station overstappen naar de trein. Makkelijker gezegd dan gedaan, want allebei niet genoeg saldo op onze OV-chipkaart. Hmpf...
We zagen een vriendelijke Nederlandse meneer staan een stukje verderop zitten op een bank, dus we vroegen even of hij op onze koffer kon letten. Allebei geen zin om met de koffer de (nogal lange) afstand tot de ticketautomaat af te leggen. Meneer vond het goed en kon er wel een paar minuten op letten.
Wij dankbaar natuurlijk, overhandigen de koffer aan de man. Het viel hem op dat de koffer ietwat zwaar was, dus vroeg hij wat erin zat. TM en ik keken elkaar aan en zonder te knipogen zei ik het eerste wat er in mij opkwam: "computers... eh, ik bedoel computerspullen". De man knikte en wij renden richting de automaten.
Gelukkig waren er totaal geen rijen bij de automaten en waren wij al binnen twee minuten klaar. Eenmaal terug bij het bankje was de man verdwenen en... het koffertje was ook nergens te bekennen.
Tot op de dag van vandaag vragen wij ons af wat er met het kadaver is gebeurd...
Da was verdomme nen lieve hont.
Als dit echt waar is haalt dit bijna de epischheid van het verhaal over poop in a pizzabox die ik op vakantie hoorde.quote:
[..]
TheMagnificent houdt nogal van honden, dus de vorige keer dat ik hem persoonlijk sprak was bij het huis van een vriend van TM. Die vriend was diezelfde ochtend vertrokken richting Turkije, weekje vakantie. Of TM op zijn hondje kon passen. TM is aardig en baardig, oppassen vond hij prima.
Eerst in de stad wat rondgewandeld en gegeten, daarna richting het huis gelopen. Ik verwachtte een lieve grote hond dat onze kant op zou komen rennen, maar helaas, bij het betreden van de woning was het muisstil. Geen woefjes en wafjes, geen gekwispel, geen geheheheheheig.
Even de kamers nagelopen en daar kwamen we het beestje tegen... Hij lag naast het bed van zijn baasje, maar bewoog niet. Na wat inspectie kwamen we erachter dat het arm beestje was gestorven... Wij het dierenasiel bellen (nummer stond genoteerd op de koelkastdeur), werd er gevraagd of we het kadaver alsnog konden langsbrengen, voor onderzoek en om er op een gepaste manier afscheid van te nemen. Even onderling besproken, leek wel een goed plan, want ja, waar moet je het anders deponeren?!
Nooit meegemaakt zoiets, dus we hadden geen idee hoe we het beestje moesten vervoeren. Je kon 'm niet even onder je armen houden of makkelijk dragen met één hand. TM kwam op het briljante idee om het te vervoeren in een koffer! Wij door de spullen van die vriend, uiteindelijk een redelijk grote koffer kunnen vinden die geschikt was voor de taak.
Dier erin, jassen weer aan en met de koffer in onze handen op pad dan maar. We waren die dag allebei met de trein gekomen om o.a. brandstofkosten te besparen, dus eigen vervoer hadden we niet. Het dierenasiel was een treinstation verder, en gelukkig makkelijk bereikbaar met het ov. Eerst een stukje met de tram en op het station overstappen naar de trein. Makkelijker gezegd dan gedaan, want allebei niet genoeg saldo op onze OV-chipkaart. Hmpf...
We zagen een vriendelijke Nederlandse meneer staan een stukje verderop zitten op een bank, dus we vroegen even of hij op onze koffer kon letten. Allebei geen zin om met de koffer de (nogal lange) afstand tot de ticketautomaat af te leggen. Meneer vond het goed en kon er wel een paar minuten op letten.
Wij dankbaar natuurlijk, overhandigen de koffer aan de man. Het viel hem op dat de koffer ietwat zwaar was, dus vroeg hij wat erin zat. TM en ik keken elkaar aan en zonder te knipogen zei ik het eerste wat er in mij opkwam: "computers... eh, ik bedoel computerspullen". De man knikte en wij renden richting de automaten.
Gelukkig waren er totaal geen rijen bij de automaten en waren wij al binnen twee minuten klaar. Eenmaal terug bij het bankje was de man verdwenen en... het koffertje was ook nergens te bekennen.
Tot op de dag van vandaag vragen wij ons af wat er met het kadaver is gebeurd...
Op dinsdag 25 augustus 2015 15:48 schreef Toekito het volgende:
de grootste schande van heel FOK! naast Fylax is Kano als mod.
de grootste schande van heel FOK! naast Fylax is Kano als mod.
Doe maar dima.quote:
Ik heb nog een anekdote met Dima en Mathemaat. Laat maar weten als je die wil horen.
Tijdje terug praatten Dima en ik heen en weer over de DM. Ik gaf hem tips over vrouwen, hij gaf mij tips over fitness. Dima is nogal een grote en brede gast, maar is wat verlegen tegenover vrouwen. Daarentegen kan ik prima praten met de dames, maar heb ik het lichaam van de gemiddelde Turk. De gesprekken waren dus nuttig voor ons beiden!quote:
Op Dima en ik besloten na de zoveelste DM om een keertje samen te fitnessen en daarna een kroeg in te duiken, om hem aan de vrouw te geraken. Klein probleempje was echter dat ik geen idee had welke kroeg geschikt was voor zoiets, dus besloot ik het te vragen aan Mathemaat. Hij heeft me namelijk altijd al wel goede tips gegeven, of het nou een restaurant was en of ik nou de witte Kinder Bueno of de bruine moet nemen, zijn keuzes waren betrouwbaar en pakten altijd goed uit.
Mathemaat vond 'de Zwetende Koe' wel een uiterst vruchtbare keuze! In mijn enthousiasme vroeg ik Mathemaat ook maar mee, en dat leek hem wel leuk, haha. Was namelijk al een tijdje geleden dat hij bij de Zwetende Koe was geweest. Ik Dima op de hoogte stellen en hij vond dat ook een goed plan, hij grapte zelfs met 'haha, dan heb ik nu 2(!) wingmans!'.
Op de dag zelf lekker ontbeten, luchtje op, fitness- en kroegkleding uitgezocht, alles netjes in een tas gestopt en richting Dima gereden. Bij hem op de bank nog een aflevering van 'My Strange Addiction' gekeken, wijntje gedronken, gelachten en uiteindelijk langzaam onszelf gereed gemaakt om richting de gym te gaan. Heeerlijk gefitnesst, Dima heeft me enorm geholpen met allerlei apparaten en ik kreeg ook meteen een schema van hem mee.
Mathemaat haalde ons op na afloop bij de deur van de gym en samen liepen pratend en al richting het appartement van Dima. We hadden nog wel een uurtje of drie tot we de kroeg onveilig zouden maken en hadden nogal honger na het sporten, dus besloten we wat te koken. Gezamenlijk maakten wij de groenten schoon, Mathemaat zette ondertussen ook de noedels aan de kook en ik maakte het geheel af door de groenten samen met de noedels te roerbakken in de wokpan. Mathemaat was zo bedreven in het koken dat hij mij jaloers kreeg, haha.
Lekker gegeten, onze wowzers-kleding aangetrokken, strategie besproken en een plan van aanval gemaakt. De kroeg was lekker druk en ik had al een paar mooie dames in het vizier voor Dima. Drankje hier, drankje daar, de avond werd alsmaar leuker. Ikzelf zat aan op een gegeven in een gesprek met een shemale die een verhaal vertelde hoe zij een man heeft weten te verleiden en bij de eerste date had ge69'd met hem. Na afloop kreeg ze te horen dat hij pijpen wel lekker vond, hahahaha. Had Dima ietwat uit het gezicht verloren en zocht hem weer op. Ik zag dat hij met Mathemaat zat en dat hij aardig had doorgedronken... Voelde zich niet helemaal prima, dus wilde richting de wc gaan. Braakneigingen, gaf hij aan. Dat vonden we alledrie wel een goed plan, want tja, alle blazen waren gevuld met drank ehehehe.
Onderweg liep hij steeds sneller, en bij aangekomen bij de wc's was het duidelijk dat hij elk moment kon overgeven. Probleem was dat de wc bezet was. Dima is een grote gast, dus hij trapt zo die deur in en begint - geen grap - te kotsen over de gast die daar aan het poepen was.
. Ik weet niet wat er precies in Dima omging, maar hij moet gedacht hebben 'als ik die gozer was en iemand zou op mij kotsen, dan zou ik hem helemaal de tering inslaan, dus... beter sla ik hem als eerste'! *PETSCH*, zo met de platte hand, het geluid nagalmend in onze oren. Dima rende weg en die gozer zat met de broek op de enkels, bijna knock-out... Mathemaat en ik keken elkaar lachend aan en gaven elkaar een high-five en haasten ons richting de deur om Dima veilig thuis te krijgen...[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 03-02-2015 16:55:36 ]
