SPT Sport Algemeen
Ben jij sportief? Volg je alles wat met sport te maken heeft? Of heb je gewoon iets te melden of te vragen over een sport? Dan is dit het forum waar je zijn moet.
Ja beterschap gerwinner, en je moet maar denken beter nu dan in het voorjaar/middenin seizoen. Sterkte met het herstel!
Mooie beelden van het bochtenwerk, zijn dat veteranen ofwa?quote:
Je ziet ook dat die zwartgele nog effe heel goed de kop pakt voor de laatste bocht, en er daarna niemand meer over em heen komt omdat de sprint kort is.
amateurs. Was er zelf niet, maar dacht wel aardig om ff te delenquote:Op woensdag 24 september 2014 12:39 schreef kaasplankje het volgende:
[..]
Mooie beelden van het bochtenwerk, zijn dat veteranen ofwa?
Je ziet ook dat die zwartgele nog effe heel goed de kop pakt voor de laatste bocht, en er daarna niemand meer over em heen komt omdat de sprint kort is.
Maar ik kan 't mis hebben...
Mijn lampje heeft nu 2,5 uur gebrand en is nog niet leeg. Ik ben even aan het testen hoe lang hij aan blijft. Overigens is dat wel op 600 lumen, niet op de maximale 1800. Die test die doe ik een andere keer nog wel.quote:
Op 
Maar 600 lumen is ook de stand waarop je hem voornamelijk zult hebben staan als wielrenner, dan heb je echt ruim voldoende licht. De 1800 is denk ik echt voor ATB-en in het bos.
Begin nu ook te twijfelen of het geen 50+ was, want er rijdt een gast in zwart/groen die niet bij de amateurs rijdt.quote:
Fastfox was er maar die reed daar nog voor want die zat in de kopgroep.
Maar ik kan 't mis hebben...
Bohhh, wat een heerlijk ritje net zeg! Een echt duurritje. Doel was om hartslag een beetje rond de 140 te houden en ik wist dat ik het eerste gedeelte (sowieso de eerste 20km) wind tegen zou gaan hebben. HF veel beter onder controle kunnen houden dan ik zelf had verwacht.
Daarna stukken met wind mee, van de zijkant en zo af en toe weer tegen, dus ging automatisch de snelheid omhoog.
Uiteindelijk bijna 50km gereden in precies 2 uur http://www.strava.com/activities/198783808/overview
Ik heb nu m`n Cadex ongeveer 2 maanden, heb tot nu toe een slordige 650km afgelegd en ik moet zeggen dat ik het fietsen veel leuker vind dan ik had verwacht. Vind het gewoon écht heel leuk om kilometers te maken en voor m`n gevoel ga ik al redelijk vooruit, hoewel ik nog lang niet in de buurt ben bij hoe jullie rijden. Ben heel benieuwd waar ik na de winter sta, want ik ben van plan om dan toch wel gewoon door te blijven rijden als het weer en omstandigheden dat toe laat.
Na de winter ben ik van plan een nieuwe fiets aan te gaan schaffen. Ik ben er toch wel redelijk van overtuigd dat ik het fietsen leuk genoeg vind
Daarna stukken met wind mee, van de zijkant en zo af en toe weer tegen, dus ging automatisch de snelheid omhoog.
Uiteindelijk bijna 50km gereden in precies 2 uur
http://www.strava.com/activities/198783808/overviewIk heb nu m`n Cadex ongeveer 2 maanden, heb tot nu toe een slordige 650km afgelegd en ik moet zeggen dat ik het fietsen veel leuker vind dan ik had verwacht. Vind het gewoon écht heel leuk om kilometers te maken en voor m`n gevoel ga ik al redelijk vooruit, hoewel ik nog lang niet in de buurt ben bij hoe jullie rijden. Ben heel benieuwd waar ik na de winter sta, want ik ben van plan om dan toch wel gewoon door te blijven rijden als het weer en omstandigheden dat toe laat.
Na de winter ben ik van plan een nieuwe fiets aan te gaan schaffen. Ik ben er toch wel redelijk van overtuigd dat ik het fietsen leuk genoeg vind
Fietsen is ook gewoon tof!
Laatste vraagje mbt mn wielen: Gisteravond viel me ook nog op dat ik de velg best simpel met 2 vingers (1 op de seatstay en een tegen de velg) tegen mn remblok kan duwen... Dus ik maak me dan meteen weer zorgen dat er iets mis is...? Want als ik ze zo makkelijk tegen mn blokken duw (en daar zit makkelijk 3mm tussen), dan gebeurt dat toch helemaal als ik staand aanzet/klim ofzo?
Terwijl ik in alle reviews juist las dat deze wielen stijf zat waren en 'brake-rub' geen probleem was.
Laatste vraagje mbt mn wielen: Gisteravond viel me ook nog op dat ik de velg best simpel met 2 vingers (1 op de seatstay en een tegen de velg) tegen mn remblok kan duwen... Dus ik maak me dan meteen weer zorgen dat er iets mis is...? Want als ik ze zo makkelijk tegen mn blokken duw (en daar zit makkelijk 3mm tussen), dan gebeurt dat toch helemaal als ik staand aanzet/klim ofzo?
Terwijl ik in alle reviews juist las dat deze wielen stijf zat waren en 'brake-rub' geen probleem was.
Welkom bij de clubquote:
Bohhh, wat een heerlijk ritje net zeg! Een echt duurritje. Doel was om hartslag een beetje rond de 140 te houden en ik wist dat ik het eerste gedeelte (sowieso de eerste 20km) wind tegen zou gaan hebben. HF veel beter onder controle kunnen houden dan ik zelf had verwacht.
Daarna stukken met wind mee, van de zijkant en zo af en toe weer tegen, dus ging automatisch de snelheid omhoog.
Uiteindelijk bijna 50km gereden in precies 2 uur
Ik heb nu m`n Cadex ongeveer 2 maanden, heb tot nu toe een slordige 650km afgelegd en ik moet zeggen dat ik het fietsen veel leuker vind dan ik had verwacht. Vind het gewoon écht heel leuk om kilometers te maken en voor m`n gevoel ga ik al redelijk vooruit, hoewel ik nog lang niet in de buurt ben bij hoe jullie rijden. Ben heel benieuwd waar ik na de winter sta, want ik ben van plan om dan toch wel gewoon door te blijven rijden als het weer en omstandigheden dat toe laat.
Na de winter ben ik van plan een nieuwe fiets aan te gaan schaffen. Ik ben er toch wel redelijk van overtuigd dat ik het fietsen leuk genoeg vind
Nu begint het lange 'verlekkeren' en de vele slapeloze nachten omdat je niet weet wat je moet kopen.
http://cyclingtips.com.au/2014/09/roadtripping-tirol/ mooie plaatjes!
Ook weer begonnen met wat oefeningen om de core te versterken, beetje lui geweest dit jaar dus moest er weer van komen. Zal het morgen wel een beetje voelen
Ook weer begonnen met wat oefeningen om de core te versterken, beetje lui geweest dit jaar dus moest er weer van komen. Zal het morgen wel een beetje voelen
If You're Not Moving Forwards, You're Moving Backwards
Na anderhalf uur sta ik op. Terry draait zich nog eens om, hij is een relatief nieuwe randonneur en kennelijk nog niet gewend aan zulke korte nachten. Goed, dan ga ik alleen verder. Beneden ontbijt ik. De meeste deelnemers zijn amper een uur eerder vertrokken, maar een enkeling heeft deze slaapplek overgeslagen en is de nacht doorgereden.
Jan heeft me vanwege de verleende assistentie extra tijd gegeven. Hij had oorspronkelijk samen met Achim 3 uur berekend. Mijn eigen inschatting was anderhalf uur. Uitendelijk kijken we naar het moment dat Peter aankwam in Güntersblum. Hij reed zo'n 100m voor ons op het moment dat Terry viel. Ik krijg dus 2 uur extra tijd. Toch wil ik proberen binnen de oorspronkelijke tijd te blijven.
Direct na het ontbijt ga ik dan ook van start. Het schemert nog en is behoorlijk fris.
Ik heb even tijd nodig om op gang te komen. Na een uurtje of 2 stop ik bij een supermarkt en eet een 2e ontbijt. Niet veel later belt Lars me op. Hij is tussen Schifferstadt en Speyer zijn GPS kwijtgeraakt en zoekt al een uur. Waar ik zit is zijn vraag. Ik bereken dat ik nog anderhalf uur nodig heb tot ik bij hem ben. Een reserve routebeschrijving kan ik hem dan geven, ik heb er nog een. In mijn tas die inmiddels in de bus ligt zit ook nog een exemplaar bedenk ik me. Ik bel hem terug en zeg hem in hoe hij die kan vinden. Tussen Schifferstadt en Speyer let ik extra op maar ik zie helaas geen GPS in de berm liggen. Langs dit stuk staat maar een enkele paal. Daar zet ik mijn fiets tegen voor een sanitaire stop. Als ik mijn fiets weer pak zie ik wat oranje blinken tussen het gras. Het blijkt een GPS spot te zijn. Ik heb dan wel niet gevonden wat Lars verloren is, maar dit zal vast van een andere deelnemer zijn. Ik stop de spot in m'n tas en rij verder.
In Speyer verlaat ik de officiële route. De Dom van Speyer is erg beroemd, ik wil er dicher langs rijden dan dat de officiële route doet. Vooraf had ik de Dom al in m'n GPS ingevoerd, ik laat me door de GPS direct naar de Dom van Speyer sturen. Van buiten ziet die er super uit. Echt bezoeken doe ik 'm niet, het is meer er gewoon langsrijden en even de voet aan de grond zetten voor een foto. De route voert een paar honderd meter van de Dom voorbij. Ik rij weer naar de route toe en steek de Rijn over. Tot aan de volgende controle in Bruchsal is het nog vlak maar daarna begint het klimwerk. In Bruchsal is de controle al open. De meesten waren hier toen de kroeg nog dicht was. Voor hen hat Jan een alternatieve plek bedacht. Maar voor mij is dit dus niet nodig. Ik verlaat Bruchsal en kan even later m'n bergverzet kiezen.
Voor dit stuk had ik vooraf de meeste angst. De Schwäbisch Alb is berucht om zijn steile beklimmingen, er is bijna geen meter vlak hier. Vooraf was er discussie op een Duits forum wat zwaarder zou zijn, de Alpen of de Schwäbisch Alb. Ik verwacht dat voor mij de Alb het zwaarst is. Het blijkt inderdaad zwaar te zijn. En warm ook nog. Ik moet regelmatig water vragen bij mensen langs de weg. Af en toe stap ik af. Ik zou wel met een uiterste krachtsinspanning op de fiets boven kunnen komen maar m'n knieën heb ik in de Alpen ook nog nodig. Achteraf gezien had ik niet alleen m'n voorbladen moeten aanpassen (van 30/40/50 naar 28/40/52) maar ook de cassette. 28X25 is eigenlijk net te zwaar voor mij, 28x27 zou ideaal zijn.
Na een zwaar stuk bereik ik eindelijk Pforzheim. Vooraf heb ik de route uitgebreid bestudeerd en veel nuttige punten eraan toegevoegd. Zo weet ik dat in het centrum meerdere restaurantjes zijn, waaronder een Aziatisch restaurant. Niet direct aan de route maar direct parallel eraan. Ik fiets erheen en heb in mum van tijd een groot bord warm eten voor me staan. Of ik die dag nog wat warms zal vinden is de vraag, ik geniet er dus van.
De klim vanuit Pforzheim is een aangename verrassing. Een mooie loper door een mooi dal. Ik geniet ervan. Zo is het fietsen prachtig. Boven aangekomen wordt het minder prachtig. Ik kom in de spits rond Weil der Stadt terecht. In dit gedeelte van Duitsland wordt er nogal asociaal gereden. In Weil stop ik bij de supermarkt om genoeg spullen voor de nacht te hebben. Een automobilist spreekt me aan en meent dat ik op de stoep moet gaan fietsen als er een file auto's achter me rijdt. Ik maak hem erop attent dat dit in de meeste Europese landen voor fietsers verboden is. Ik ga maar niet zover dat ik aan zijn vermogen om auto te rijden twijfel aangezien hij de verkeersregels kennelijk niet kent. Deze regio is in ieder geval niet mijn meest favoriete fietsgebied.
Het is al donker als ik afdaal naar Tübingen. De door Jan met zorg uitgezochte kleine weggetjes en fietspaden zijn nu minder handig. Af en toe volg ik gewoon de grote weg, dat komt nu beter uit. In Tübingen zie ik kort voor de controle in een keer een fiets staan. Het is die van Robert. Robert zit binnen bij een Mexicaan en geniet van het laatste stukje van zijn avondeten. Ik zet mijn fiets er ook neer, laat mijn kaart afstempelen en bestel wat te eten. De bediening is weer eens helemaal verbaasd dat wij zo maar even van Nederland naar Italië fietsen.
Robert gaat wat eerder weg uit het restaurantje. Een kwartier later volg ik. Via een tunnel ga ik onder het spoor door en dan snel verder naar de rand van de stad. De klim Tübingen uit is erg pittig. Aan het begin zie ik in een keer een fietser staan. Het is Robert. Hij heeft op me gewacht, hij rijdt dit stuk liever samen. Gezamenlijk doen we er lang over voordat we boven komen. Als ik de getallen en profielen bekijk is dit de op een na zwaarste klim van de hele rit, zwaarder dan de Reschenpass. Vooral het stijgingspercentage maakt 'm zwaar. We doen er dan ook lang over voordat we boven zijn.
Vlak na de top komen we door Stetten. Het is nu bijna middernacht. Ik zie dat er nog een kroeg open is. Waarschijnlijk de laatste langs onze route. We stoppen om wat te gaan drinken en op te warmen. De kroeggangers zijn wederom verbaasd dat we nog onderweg zijn, wat we al gereden hebben en vooral waar we nog naartoe gaan. Uit te leggen valt dit niet. Nadat we goed opgewarmd en bijgetankt zijn gaan we verder. Buiten is het in een keer mistig geworden. Dat is minder goed nieuws. Ik kies direct voor de afdaling over de hoofdweg, zeker met mist wil ik niet over de kleinste weggetjes rijden. De slaapplek in Lindau zullen we in ieder geval niet bereiken voordat we moeten slapen. Ik hou dus m'n ogen open. Niet veel verderop, in Hettingen, zie ik een bankgebouw met een halletje. Ik voel aan de deur, open. Dat is een prima plek. We gaan direct liggen en slapen zo'n 40 minuten. Genoeg om er tot Lindau weer tegen te kunnen.
We vervolgen onze weg. Regelmatig kiezen we daarbij voor de doorgaande weg. Het is ver na midernacht, er is amper een auto te zien. Vlak voor Sigmaringen twijfelen we even, uiteindelijk volgen we de omleidingsroute. Achteraf gezien was de route die Cor samen met Akiko en Maya nam beter. Wij zoeken in Sigmaringen nog even naar de aansluiting met de originele route. Mistige stukken wisselen af met stukken met goed zicht. In de mist is het de keuze van handschoenen die het verschil tussen Robert en mij uitmaakt. Robert heeft fietshandschoenen die hij moet uittrekken om zijn bril mistvrij te houden. Ik heb zijden onderhandschoenen onder m'n zomerhandschoendjes. De zijden handschoenen zijn ideaal om de bril schoon te houden. Dit was zo niet gepland maar op een rit als deze zijn het de vele kleine details die het verschil kunnen uitmaken tussen op tijd of te laat binnenkomen.
Gigantisch schiet het niet op nu in de 2e nacht van de rit. Dat ligt minder aan de nacht maar meer aan de zwaarte van het parcours. Maar ook hier komt een eind aan en uiteindelijk bereiken we de laatste afdaling. Al vrij snel raak ik Robert kwijt. Het is inmiddels alweer daglicht en we moeten weer rekening houden met verkeer. Beneden aangekomen doe ik het even rustig aan maar kan Robert niet zien. Ik rij voorlopig alleen verder. Een eindje verderop zie ik in een keer een bakker bij een klein busstationnetje. De bakker is al open. Een prima plek voor ontbijt. Ik stop en doe me te goed. Even verderop zie ik Robert weer staan bij een oversteek. Samen fietsen we weer verder totdat we laat aankomen bij de controle in Lindau. Maar alleen zijn we niet. Peter, Cor, Maya en Akiko zijn er nog. Robert gaat slapen, ik hou het bij een dutje van 10 minuten en een douche. Ik ontbijt met de rest voordat ik de 3e dag inga.
Jan heeft me vanwege de verleende assistentie extra tijd gegeven. Hij had oorspronkelijk samen met Achim 3 uur berekend. Mijn eigen inschatting was anderhalf uur. Uitendelijk kijken we naar het moment dat Peter aankwam in Güntersblum. Hij reed zo'n 100m voor ons op het moment dat Terry viel. Ik krijg dus 2 uur extra tijd. Toch wil ik proberen binnen de oorspronkelijke tijd te blijven.
Direct na het ontbijt ga ik dan ook van start. Het schemert nog en is behoorlijk fris.
Ik heb even tijd nodig om op gang te komen. Na een uurtje of 2 stop ik bij een supermarkt en eet een 2e ontbijt. Niet veel later belt Lars me op. Hij is tussen Schifferstadt en Speyer zijn GPS kwijtgeraakt en zoekt al een uur. Waar ik zit is zijn vraag. Ik bereken dat ik nog anderhalf uur nodig heb tot ik bij hem ben. Een reserve routebeschrijving kan ik hem dan geven, ik heb er nog een. In mijn tas die inmiddels in de bus ligt zit ook nog een exemplaar bedenk ik me. Ik bel hem terug en zeg hem in hoe hij die kan vinden. Tussen Schifferstadt en Speyer let ik extra op maar ik zie helaas geen GPS in de berm liggen. Langs dit stuk staat maar een enkele paal. Daar zet ik mijn fiets tegen voor een sanitaire stop. Als ik mijn fiets weer pak zie ik wat oranje blinken tussen het gras. Het blijkt een GPS spot te zijn. Ik heb dan wel niet gevonden wat Lars verloren is, maar dit zal vast van een andere deelnemer zijn. Ik stop de spot in m'n tas en rij verder.
In Speyer verlaat ik de officiële route. De Dom van Speyer is erg beroemd, ik wil er dicher langs rijden dan dat de officiële route doet. Vooraf had ik de Dom al in m'n GPS ingevoerd, ik laat me door de GPS direct naar de Dom van Speyer sturen. Van buiten ziet die er super uit. Echt bezoeken doe ik 'm niet, het is meer er gewoon langsrijden en even de voet aan de grond zetten voor een foto. De route voert een paar honderd meter van de Dom voorbij. Ik rij weer naar de route toe en steek de Rijn over. Tot aan de volgende controle in Bruchsal is het nog vlak maar daarna begint het klimwerk. In Bruchsal is de controle al open. De meesten waren hier toen de kroeg nog dicht was. Voor hen hat Jan een alternatieve plek bedacht. Maar voor mij is dit dus niet nodig. Ik verlaat Bruchsal en kan even later m'n bergverzet kiezen.
Voor dit stuk had ik vooraf de meeste angst. De Schwäbisch Alb is berucht om zijn steile beklimmingen, er is bijna geen meter vlak hier. Vooraf was er discussie op een Duits forum wat zwaarder zou zijn, de Alpen of de Schwäbisch Alb. Ik verwacht dat voor mij de Alb het zwaarst is. Het blijkt inderdaad zwaar te zijn. En warm ook nog. Ik moet regelmatig water vragen bij mensen langs de weg. Af en toe stap ik af. Ik zou wel met een uiterste krachtsinspanning op de fiets boven kunnen komen maar m'n knieën heb ik in de Alpen ook nog nodig. Achteraf gezien had ik niet alleen m'n voorbladen moeten aanpassen (van 30/40/50 naar 28/40/52) maar ook de cassette. 28X25 is eigenlijk net te zwaar voor mij, 28x27 zou ideaal zijn.
Na een zwaar stuk bereik ik eindelijk Pforzheim. Vooraf heb ik de route uitgebreid bestudeerd en veel nuttige punten eraan toegevoegd. Zo weet ik dat in het centrum meerdere restaurantjes zijn, waaronder een Aziatisch restaurant. Niet direct aan de route maar direct parallel eraan. Ik fiets erheen en heb in mum van tijd een groot bord warm eten voor me staan. Of ik die dag nog wat warms zal vinden is de vraag, ik geniet er dus van.
De klim vanuit Pforzheim is een aangename verrassing. Een mooie loper door een mooi dal. Ik geniet ervan. Zo is het fietsen prachtig. Boven aangekomen wordt het minder prachtig. Ik kom in de spits rond Weil der Stadt terecht. In dit gedeelte van Duitsland wordt er nogal asociaal gereden. In Weil stop ik bij de supermarkt om genoeg spullen voor de nacht te hebben. Een automobilist spreekt me aan en meent dat ik op de stoep moet gaan fietsen als er een file auto's achter me rijdt. Ik maak hem erop attent dat dit in de meeste Europese landen voor fietsers verboden is. Ik ga maar niet zover dat ik aan zijn vermogen om auto te rijden twijfel aangezien hij de verkeersregels kennelijk niet kent. Deze regio is in ieder geval niet mijn meest favoriete fietsgebied.
Het is al donker als ik afdaal naar Tübingen. De door Jan met zorg uitgezochte kleine weggetjes en fietspaden zijn nu minder handig. Af en toe volg ik gewoon de grote weg, dat komt nu beter uit. In Tübingen zie ik kort voor de controle in een keer een fiets staan. Het is die van Robert. Robert zit binnen bij een Mexicaan en geniet van het laatste stukje van zijn avondeten. Ik zet mijn fiets er ook neer, laat mijn kaart afstempelen en bestel wat te eten. De bediening is weer eens helemaal verbaasd dat wij zo maar even van Nederland naar Italië fietsen.
Robert gaat wat eerder weg uit het restaurantje. Een kwartier later volg ik. Via een tunnel ga ik onder het spoor door en dan snel verder naar de rand van de stad. De klim Tübingen uit is erg pittig. Aan het begin zie ik in een keer een fietser staan. Het is Robert. Hij heeft op me gewacht, hij rijdt dit stuk liever samen. Gezamenlijk doen we er lang over voordat we boven komen. Als ik de getallen en profielen bekijk is dit de op een na zwaarste klim van de hele rit, zwaarder dan de Reschenpass. Vooral het stijgingspercentage maakt 'm zwaar. We doen er dan ook lang over voordat we boven zijn.
Vlak na de top komen we door Stetten. Het is nu bijna middernacht. Ik zie dat er nog een kroeg open is. Waarschijnlijk de laatste langs onze route. We stoppen om wat te gaan drinken en op te warmen. De kroeggangers zijn wederom verbaasd dat we nog onderweg zijn, wat we al gereden hebben en vooral waar we nog naartoe gaan. Uit te leggen valt dit niet. Nadat we goed opgewarmd en bijgetankt zijn gaan we verder. Buiten is het in een keer mistig geworden. Dat is minder goed nieuws. Ik kies direct voor de afdaling over de hoofdweg, zeker met mist wil ik niet over de kleinste weggetjes rijden. De slaapplek in Lindau zullen we in ieder geval niet bereiken voordat we moeten slapen. Ik hou dus m'n ogen open. Niet veel verderop, in Hettingen, zie ik een bankgebouw met een halletje. Ik voel aan de deur, open. Dat is een prima plek. We gaan direct liggen en slapen zo'n 40 minuten. Genoeg om er tot Lindau weer tegen te kunnen.
We vervolgen onze weg. Regelmatig kiezen we daarbij voor de doorgaande weg. Het is ver na midernacht, er is amper een auto te zien. Vlak voor Sigmaringen twijfelen we even, uiteindelijk volgen we de omleidingsroute. Achteraf gezien was de route die Cor samen met Akiko en Maya nam beter. Wij zoeken in Sigmaringen nog even naar de aansluiting met de originele route. Mistige stukken wisselen af met stukken met goed zicht. In de mist is het de keuze van handschoenen die het verschil tussen Robert en mij uitmaakt. Robert heeft fietshandschoenen die hij moet uittrekken om zijn bril mistvrij te houden. Ik heb zijden onderhandschoenen onder m'n zomerhandschoendjes. De zijden handschoenen zijn ideaal om de bril schoon te houden. Dit was zo niet gepland maar op een rit als deze zijn het de vele kleine details die het verschil kunnen uitmaken tussen op tijd of te laat binnenkomen.
Gigantisch schiet het niet op nu in de 2e nacht van de rit. Dat ligt minder aan de nacht maar meer aan de zwaarte van het parcours. Maar ook hier komt een eind aan en uiteindelijk bereiken we de laatste afdaling. Al vrij snel raak ik Robert kwijt. Het is inmiddels alweer daglicht en we moeten weer rekening houden met verkeer. Beneden aangekomen doe ik het even rustig aan maar kan Robert niet zien. Ik rij voorlopig alleen verder. Een eindje verderop zie ik in een keer een bakker bij een klein busstationnetje. De bakker is al open. Een prima plek voor ontbijt. Ik stop en doe me te goed. Even verderop zie ik Robert weer staan bij een oversteek. Samen fietsen we weer verder totdat we laat aankomen bij de controle in Lindau. Maar alleen zijn we niet. Peter, Cor, Maya en Akiko zijn er nog. Robert gaat slapen, ik hou het bij een dutje van 10 minuten en een douche. Ik ontbijt met de rest voordat ik de 3e dag inga.
En het betekent ook dat ik toch een keer de stap moet gaan nemen om m`n benen te scherenquote:Op woensdag 24 september 2014 13:10 schreef keesfietst het volgende:
[..]
Welkom bij de club
En nieuwe bidons kopen, en witte wielersokken, en.. en.. en.. Waar begin ik aan?!
.
Whoaaa die foto's!!quote:
http://cyclingtips.com.au/2014/09/roadtripping-tirol/ mooie plaatjes!
Ook weer begonnen met wat oefeningen om de core te versterken, beetje lui geweest dit jaar dus moest er weer van komen. Zal het morgen wel een beetje voelen
Ja ik loop ook al een paar weken krom. Maar wie mooi wil zien moet pijn lijden zeggen ze eh? Prachtige foto's weer trouwens, reportages maken kunnen ze daar wel.quote:
http://cyclingtips.com.au/2014/09/roadtripping-tirol/ mooie plaatjes!
Ook weer begonnen met wat oefeningen om de core te versterken, beetje lui geweest dit jaar dus moest er weer van komen. Zal het morgen wel een beetje voelen
En Ivo, mooi verhaal en foto's. Lees je verslagen altijd met plezier. Keep 'em coming.
Wat vinden jullie fijn om te dragen in de wat koelere periodes?
Ben nog niet zo lang begonnen met fietsen en vind het heel leuk, dus wil ook straks blijven fietsen. Is bijv. een lange broek en lang shirt voldoende?
Ben nog niet zo lang begonnen met fietsen en vind het heel leuk, dus wil ook straks blijven fietsen. Is bijv. een lange broek en lang shirt voldoende?
Hangt ervan af wat je onder koeler verstaat. Maar als t onder de 10 gaat heb je toch al snel handschoenen, mutsje en overschoenen nodig. Als ik t koud krijg zijn t mn voeten of mn handen.quote:Op woensdag 24 september 2014 14:50 schreef Robby87 het volgende:
Wat vinden jullie fijn om te dragen in de wat koelere periodes?
Ben nog niet zo lang begonnen met fietsen en vind het heel leuk, dus wil ook straks blijven fietsen. Is bijv. een lange broek en lang shirt voldoende?
Ligt er maar aan hoe koud het is hè 
Als het koud genoeg wordt komen de overschoenen in verschillende diktes, lange handschoenen in verschillende diktes, windstoppers, helmmutjes in verschillende gradaties etc etc etc tevoorschijn
Als het koud genoeg wordt komen de overschoenen in verschillende diktes, lange handschoenen in verschillende diktes, windstoppers, helmmutjes in verschillende gradaties etc etc etc tevoorschijn
4 uur later en het lampje brand nog steeds... Maar ik moet hem nu maar gaan opladen, anders heb ik misschien niet genoeg voor straks en morgen.
Kon ik ook met mijn achterwiel (Campa Scirocco 35), maar ik heb nooit het gevoel gehad dat ze tijdens het aanzetten tegen de blokken aankwamen. Mijn achterwiel kraakt wel tijdens het aanzetten. Waar je op moet letten is dat de lagers strak genoeg afgesteld zijn. Toen mijn wielen binnen kwamen zat er een beetje zijdelingse speling op, dit kun je makkelijk zelf verhelpen.quote:
Fietsen is ook gewoon tof!
Laatste vraagje mbt mn wielen: Gisteravond viel me ook nog op dat ik de velg best simpel met 2 vingers (1 op de seatstay en een tegen de velg) tegen mn remblok kan duwen... Dus ik maak me dan meteen weer zorgen dat er iets mis is...? Want als ik ze zo makkelijk tegen mn blokken duw (en daar zit makkelijk 3mm tussen), dan gebeurt dat toch helemaal als ik staand aanzet/klim ofzo?
Terwijl ik in alle reviews juist las dat deze wielen stijf zat waren en 'brake-rub' geen probleem was.
Cool. Dat is op zich lang genoeg voor woon werk.quote:
4 uur later en het lampje brand nog steeds... Maar ik moet hem nu maar gaan opladen, anders heb ik misschien niet genoeg voor straks en morgen.
