Waarom is "de liefde voor jongens" moreel verwerpelijk?

quote:

Op donderdag 24 juli 2014 14:18 schreef Demon_from_heaven het volgende:

[..]

Ja en hoeverre zit jij nu van die gedachte af? Naar mijn mening niet zo ver.

[..]

En waarom zou innerlijk niet mooi kunnen zijn en onderdeel van de aantrekkelijkheid, ik heb toch nooit gezegd dat het enkel om uiterlijk ging; juist helemaal niet, anders zou het voor mij veel makkelijker zijn om te kiezen voor een "twink". Ik vind jongens ook qua innerlijk veel mooier.

Waarom? Ze houden van voetbalplaatjes en stripboeken

quote:

Op donderdag 24 juli 2014 14:08 schreef Demon_from_heaven het volgende:
Toch vraag ik me nogsteeds af waar die verontwaardiging vandaan komt. Ik ga geen seks hebben met jongens, maar ik zou wel graag een vriendschappelijke relatie met een jongen aangaan. Toch wordt ook daar van gezegd dat ik daar seks mee zou uitlokken en er voor zou kunnen zorgen dat de Jongen in kwestie een keuze maakt waar hij later last van zou kunnen krijgen; of zie ik dat verkeerd?

Je hebt het toch echt over seksuele aanbidding en komt steeds terug op waarom zou lichamelijke liefde ook niet kunnen.
Dat is geen vriendschap, dat is friendzone waar je liever niet in zit en omdraait zodra de kans zich voordoet.

quote:

Op donderdag 24 juli 2014 14:21 schreef erodome het volgende:

[..]

Je hebt het toch echt over seksuele aanbidding en komt steeds terug op waarom zou lichamelijke liefde ook niet kunnen.
Dat is geen vriendschap, dat is friendzone waar je liever niet in zit en omdraait zodra de kans zich voordoet.

Dit

Zolang jij niet helemaal open en eerlijk naar jezelf bent, ben je in mijn ogen een risico. Daarmee bedoel ik niet dat je meteen jongetjes gaat verkrachten, echt niet. Maar ik denk wel dat er een risico bestaat dat je grensoverschrijdend gedrag gaat vertonen in de toekomst. Vooral omdat het een combinatie is tussen een apart wereldbeeld, een apart zelfbeeld en geen innerlijke rem (behalve 'de samenleving' dus zodra jij je van die samenleving af keert is er geen rem meer)

quote:

Op donderdag 24 juli 2014 14:27 schreef Demon_from_heaven het volgende:

[..]

Ze zijn avontuurlijk, wild, nieuwsgierig, speels, stoer, rebels, vriendelijk....

Dit is ook echt weer ontzettend geromantiseerd. Ik werk elke dag met kinderen tussen 11 en 18 en je hebt echt geen benul waar je hebt over hebt
Het leven is geen jongensboek of zo

quote:

Op donderdag 24 juli 2014 14:35 schreef Demon_from_heaven het volgende:

[..]

Ik leef al heel mijn leven tussen de jongens, ik ken niet anders en nogsteeds leef ik dagelijks met jongens, tussen de 13 en de 20; alleen hou ik op dit moment nog een beetje afstand en uit ik me alleen richting de groep. Er zit wel degelijk een verschil in gedrag en persoonlijkheid tussen een 13 en een 18 jarige. Dat jij er nu meteen van maakt dat ik denk dat bij alle jongens al die eigenschappen sterk aanwezig zijn, vind ik wel weer heel typisch.

Deze eigenschappen zijn ook bij volwassenen aanwezig maar die schrijf je af als groep. Dus ja dan ga ik er vanuit dat het volgens jou voor de groep 'jonge jongens' anders is want als groep keur je die wel goed

Als ik de titel alleen al lees in combinatie met het verhaal; de ''liefde'' voor jongens

Jij weet net zo goed als ik dat jouw voorkeur voor die jongens niets met liefde te maken heeft maar met lust. En het is moreel verwerpelijk omdat een kind van die leeftijd nog naar zijn seksuele ontwikkeling is aan het toewerken.

Je doet wel alsof je er niets mee wilt maar ondertussen. Waarom begluur jij jongetjes op een terras? En het dan ook nog gek vinden dat een moeder je een boze blik toewerpt.

Daarbij heb ik er zo m'n twijfels bij waar die grenzen liggen. 15, 14, 13, 12, 11, 10...

quote:

Op donderdag 24 juli 2014 14:13 schreef Demon_from_heaven het volgende:

[..]

In mijn ogen zijn die motieven juist wel zuiver, en denk ik dat ik onvoorwaardelijk van iemand kan houden, omdat ik 'm zo mooi vind.

Dit is een contradictio in terminis.
Onvoorwaardelijk betekent dat er geen voorwaarden aan hangen. Maar zegt dat je van hem houdt omdat je hem mooi vindt, omdat hij zo jong is, en dat is een tijdelijk iets.
Je kan niet onvoorwaardelijk van iemand houden "omdat" hij een of andere eigenschap heeft die jij toevallig leuk vindt, en die nog tijdelijk is ook. Dat is voorwaardelijk van iemand houden.

Verder denk ik dat je bedoelingen vast goed zijn. Wees je er echter wel van bewust dat jij nadenkt over dingen waar zij niet over nadenken, of dat jij daar op zijn minst (in jouw hoofd) veel verder over nadenkt dan zij. Dat, bovenop je leeftijd, geeft jou een machtspositie die zelfs onbewust op jouw contact met jongens van invloed kan zijn. Aan de ene kant weet je hoe de wetgeving in elkaar zit; aan de andere kant heb je niet het gevoel dat die in alle gevallen geheel terecht is. In jouw contact met jongens zal je deuren open laten staan; bewust of onbewust. Als jij aanleiding geeft tot grensoverschrijdend gedrag, zelfs als dat van de jongens uit komt, kan je onmogelijk zeggen dat jij daar niet in hebt bijgedragen.

Dat is iets dat je je héél goed moet beseffen, als jij werkelijk aan de juiste kant van de wet wil blijven handelen. Je hoeft niet op seks uit te zijn om situaties toch te ver te kunnen laten gaan.

quote:

Op woensdag 23 juli 2014 13:38 schreef Demon_from_heaven het volgende:

[..]

Volgens de DSM V onder Parafilie is iemand die op mensen tussen de leeftijd van 12 en 17 die tenminste 5 jaar scheelt met de persoon waar degene zich toe voelt aangetrokken een efebofiel.

Aangezien ik 20 ben en ik me aangetrokken voel tot onder andere iemand van 13 jaar oud, ben ik dus volgens de definitie een homoseksuele efebofiel.

Ah kijk, daar gaan we al. Iemand van ''13'' jaar oud! Dat is dus écht niet normaal voor een 20 jarige. Ik ben zelf 21 en moet er niet aan deken om met iemand van die leeftijd seks te hebben.

Zag laatst nog iets op tv waarin twee jongens van huis wisselde. Die kinderen schenen 14 jaar oud te zijn, maar voor mijn volwassen geest hadden ze net zo goed 10 kunnen zijn. Kun je nagaan hoe jong zulke jongens ogen.

Een 13 jarige vind zichzelf al heel volwassen, maar voor een 20 jarige is zo iemand gewoon een kind. Als jij je daartoe voelt aangetrokken ben je simpelweg een pedofiel. Zeker wanneer het om jongens gaat. Die zien er op die leeftijd namelijk een stuk kindser uit dan de meisjes.

Dat je die gevoelens hebt is een ding, maar wat je ermee doet is een ander. En als ik dan in je topic al lees dat jij je dagelijks bevindt onder jonge jongens dan ben je dus heel verkeerd bezig. Alleen al het feit dat jij deze gevoelens ter discussie stelt als iets dat helemaal zo gek nog niet is zegt mij al genoeg over je intenties.

Als je hier werkelijk niks mee zou willen zou je om te beginnen al eens zorgen dat je niet in aanraking komt met deze kinderen. Hoeveel verhalen van pedofielen werkzaam tussen kinderen zijn al niet in het nieuws gekomen? Die hebben vast ook (tegen zichzelf) gezegd ''ik wil daar verder niets mee''.

Denk er ook eens heel goed over na wat je zo'n kind aandoet als je hier aan toegeeft! Zo iemand is dan getekend voor het leven omwille van jouw afwijkende seksuele behoeftes.

quote:

Op donderdag 24 juli 2014 15:53 schreef Demon_from_heaven het volgende:

[..]

Dan is het alsnog mijn verantwoording om daar op dat moment wat mee te doen en de grens te blijven bewaren; tot ik er 100% zeker van ben dat die grens daar op dat punt onterecht ligt, dan en in de toekomst.

Dat een grens in jouw optiek 'onterecht' zou kunnen zijn neemt alleen de mogelijke gevolgen nog niet weg. Het blijven jonge mensen, die als natuurlijk onderdeel van hun opgroeien van mening kunnen veranderen over dingen die gebeuren. Bij zoiets gevoeligs als 'ontucht' (met de hele pedo-hysterie eromheen) kan dat nogal een heftige impact hebben, al is het alleen al omdat de omgeving hysterisch zou reageren als ze erachter kwam. Knappe jongen die daar niet in meegesleurd raakt (pun not intended).

Het is inderdaad jouw verantwoording om op zo'n moment de grens te bewaren, maar het is goed om te weten dat die grens ook in beeld kan komen zónder dat jij daar (voor jouw gevoel) bewust op hebt aangestuurd. En dat de manier waarop jij contacten "vorm geeft" ook een grote invloed heeft op het gedrag van de jongens. Als een jongen jouw 'lievelingetje' is zal hij naar je toe trekken, gewoon simpelweg vanwege de aandacht die hij krijgt; en bij jongere jongens kan dat "naar je toe trekken" ook fysiek zijn. Alles leuk en aardig, maar al puberend en binnen zo'n vertrouwensband zou de grens naar "strafbare" intimiteit nog maar heel klein kunnen zijn. Dan moet je op zo'n moment maar net sterk genoeg in je schoenen staan...

Het is beter om je al vroegtijdig van dat soort dingen bewust te zijn, en al wat vroeger in een contact afstand te kunnen bewaren. Contact is (denk ik) niet een probleem op zich, als het maar niet te intiem wordt. En intimiteit binnen de grenzen zou je vast ook heerlijk vinden, maar dát is dus wél vragen om problemen, omdat de grens daarmee véél moeilijker te handhaven wordt.

[ Bericht 1% gewijzigd door tijnhet op 24-07-2014 16:13:45 ]

quote:

Op donderdag 24 juli 2014 14:27 schreef Demon_from_heaven het volgende:

Ook omdat daar steeds naar wordt gevraagd én omdat dat voor omstanders het meest opvallende is.

Gewone vriendschap, gewone platonische liefde is dan ook iets dat niet eens besproken hoeft te worden, want daar heeft niemand een probleem mee.
Als jij een fijn vertrouwenspersoon voor een puber bent is daar helemaal niets mis mee, elk kind kan mensen in zijn omgeving gebruiken die hem ondersteunen en verder helpen.

Maar wat jij zegt is geen gewone vriendschap, geen platonische band, jij wil meer, jij wil dat ze weten dat je ze seksueel aantrekkelijk vindt en zou bij voorkeur zelfs samen met ze die eerste stappen in seksualiteit willen zetten. Dat is dan dus precies wat het anders maakt.

quote:

Op donderdag 24 juli 2014 16:27 schreef Demon_from_heaven het volgende:
De hele hysterie er omheen is ook het grote probleem; daarom kan ik er ook niet normaal met mensen over praten, ik heb het aan een paar mensen verteld en die zijn in eerste instantie net zo begripvol als de meeste mensen in het begin in dit topic, maar op het moment dat ik het op welke manier dan ook wil accepteren komt er een tsunami aan onbegrip over me heen.

Dat komt mede door de manier waarop je ermee om gaat. Je ziet de maatschappelijke mening en wetgeving als het grootste probleem. Voor alle andere mensen is het grootste probleem dat sommige mensen zich - om welke reden dan ook - niet aan de maatschappelijke normen houden, met alle gevolgen van dien. Wat er bij jou een beetje 'mist' (of wat je onvoldoende weet te benadrukken) is dat je erkent dat de schade die er momenteel ontstaat door tegen de wil van de maatschappij in seks te hebben met een minderjarige, een bestaand risico én een probleem op zichzelf is. In plaats van dat risico te erkennen, maak je eigenlijk meteen en alleen de stap erna: "maar dat is de schuld van een (foute) maatschappelijke mening". Dat kan wel zo zijn, maar dat neemt jouw verantwoordelijkheid natuurlijk niet weg, als je binnen de huidige maatschappij toch seksuele zaken met zo'n minderjarige zou gaan doen. De kans op problemen is groot, daar weet jij van, maar omdat die problemen door de 'hysterie' komen voel je je (wellicht) minder verantwoordelijk. Dat ben je echter niet, jij bent daar het méést verantwoordelijk voor, omdat jij er vanaf weet en de mogelijkheid hebt om de situatie een andere kant op te sturen.

quote:

De hele reactie op de "ontucht" heb ik al twee keer over me heen gekregen; beide keren was ik 17 en met beide had ik seksueel contact gehad toen ze nog 14 waren. De ouders en familie wilde mij in beide instantie's vermoorden, terwijl die jongens het als prettig hadden ervaren en juist blij waren dat ze die ervaring hadden, alleen wilde ze het niet verbergen. Voor beide jongens was het een eerste ervaring en vrij snel daarna wisten ze ook wat ze wilde, konden ze ineens goed omgaan met relatie's en kwamen ze nogsteeds naar mij toe als vrienden.

Tsja. Pittig. Zou ook vast goed gekomen zijn met die jongens zonder jouw seks-ervaring, dat moet je wel erkennen, dus klop jezelf niet téveel voor de borst. Problemen met ouders zijn niet fijn, en die moet je als mogelijke gevolgen absoluut meewegen in alle afwegingen die je maakt. Overigens vind ik "14 en 17" eigenlijk niet echt schokkend. Maar wel iets om mee uit te kijken.

quote:

Ik wil er ook echt voor die jongens zijn én dat kan ook intiem zijn, al bewaar ik die grens zo lang mogelijk.

Dit snap ik niet. Hiermee geef je eerst eigenlijk vrij expliciet aan dat je open staat voor intimiteit. Vervolgens zeg je dat je je best doet om de grens te bewaren. Maar uit wat je het eerst zegt blijkt eigenlijk juist dat je daar dus kennelijk niet "je best" doet; hooguit probeer je het wat af te remmen... Maar je staat gewoon open voor intimiteit. In hoeverre doe je dan eigenlijk wel je best, als je daar gewoon voor open staat?

quote:

Op donderdag 24 juli 2014 16:27 schreef Demon_from_heaven het volgende:
De hele hysterie er omheen is ook het grote probleem; daarom kan ik er ook niet normaal met mensen over praten, ik heb het aan een paar mensen verteld en die zijn in eerste instantie net zo begripvol als de meeste mensen in het begin in dit topic, maar op het moment dat ik het op welke manier dan ook wil accepteren komt er een tsunami aan onbegrip over me heen.
De hele reactie op de "ontucht" heb ik al twee keer over me heen gekregen; beide keren was ik 17 en met beide had ik seksueel contact gehad toen ze nog 14 waren. De ouders en familie wilde mij in beide instantie's vermoorden, terwijl die jongens het als prettig hadden ervaren en juist blij waren dat ze die ervaring hadden, alleen wilde ze het niet verbergen. Voor beide jongens was het een eerste ervaring en vrij snel daarna wisten ze ook wat ze wilde, konden ze ineens goed omgaan met relatie's en kwamen ze nogsteeds naar mij toe als vrienden.
Ik denk niet dat dat heel anders is als ik 25 of 30 ben; al denk ik dat zodra ik richting de 40 ga ik dat contact niet meer zo vanzelfsprekend vind. Al zal ik zeker nog als een vriend aanwezig zijn. Ik wil er ook echt voor die jongens zijn én dat kan ook intiem zijn, al bewaar ik die grens zo lang mogelijk.
Ik wil ook graag geven om te kunnen zien dat ze zich er fijn voelen, dat ze blij zijn met iets nieuws, met iets leuks doen, of simpelweg met aandacht.

Hoor je zelf wel wat je zelf zegt???? Je spreekt jezelf zo tegen, van die pure schoonheid niet verpesten, er niet aan willen zitten, het welzijn van die jongeling vooraan naar dit wat je nu schrijft en al die andere verlangens(JOUW verlangens!) waarover je schrijft.

Tuurlijk houdt het begrip snel op als het duidelijk wordt dat jij wel degelijk actief wil zijn en daar ook echt mee bezig bent, die pubertjes wil ontknapen. Je hebt zogenaamd al het goede voor met die jongens, maar dat begrijp je ineens niet? Dan zit je of erg diep in een waanbeeld, of je weet het best maar wil het niet horen.

Hoe meer je zegt, hoe meer je nu laat doorschemeren dat je intentie's niet zuiver zijn, dat het niet over vriendschap gaat, maar over lust en je ego. Jij de geweldige mentor die ze begrijpt zoals andere volwassenen dat niet doen, jij die hun anker in deze boze wereld bent, jij die ze introduceert in de wereld van vleselijke liefde. Het draait uiteindelijk allemaal om jou, niet om hun.

quote:

Op donderdag 24 juli 2014 17:35 schreef Demon_from_heaven het volgende:
Oke, volgens mij wordt dit topic steeds meer in een richting geduwd waar ik geen zin in heb. Voor je het weet worden er uitspraken gedaan dat ik al kinderen heb misbruikt door wat ik denk.

Er wordt herhaaldelijk gevraagd naar het seksuele aspect en als ik er steeds antwoord op geef; heb ik het er ineens "verdacht veel" over.

Jij opent een topic, en je had heus wel tegengas moeten verwachten
Mensen zeggen geen gemene dingen, ze zijn juist heel respectvol

Als je op deze manier omgaat met tegengas en dit niet op waarde kunt schatten (ook al ben je het er niet mee eens) maar meteen probeert te laten escaleren door het groter te maken zodat je een excuus hebt om het gesprek af te kappen vind ik dat een zorgelijke indicator

Ik hoop dat je echt snel met een professional gaat praten
Succes

quote:

Op woensdag 23 juli 2014 14:54 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Uhm, je hebt (afgezien van het vallen op puberjongens enzo) niet nog andere persoonlijke problematiek toevallig??

Erger; hij valt op pre-puber jongens. 13 is geen echte puber.

quote:

Op donderdag 24 juli 2014 17:40 schreef rhubarbje het volgende:
Jij opent een topic, en je had heus wel tegengas moeten verwachten
Mensen zeggen geen gemene dingen, ze zijn juist heel respectvol

Dat is omdat RE er uit edit.

Mijn vernietiging van de vergelijking met de oude grieken is er uit geknikkerd.

Plus sinterklaas in dit topic onsmakelijk, ook uit geknikkerd.

No doubt dat RE en cornuiten er nog 20 tussenuit gehaald hebben.
Dat doet de vraag rijzen waarom? Toch? Alleen al filteren ten behoeve van de TS vind ik persoonlijk al een smaakje geven.

[ Bericht 1% gewijzigd door Florentius op 24-07-2014 18:11:58 ]

quote:

Op woensdag 23 juli 2014 15:17 schreef Demon_from_heaven het volgende:

[..]

Kinderen zijn ze voordat ze de pubertijd bereiken. Daarna zijn het pubers, en met 15 jaar wordt het zelfs een adolescent.

quote:

Adolescentie is de overgang in de ontwikkeling tussen de jeugd en volledige volwassenheid, hetgeen een periode representeert waarin een persoon biologisch, maar niet emotioneel volgroeid is.

E jij vraagt je af waarom je jouw emotie/verliefdheid/geilheid/seksuele opwinding niet met hen mag delen/ aan hen mag kenbaar maken?

quote:

Op woensdag 23 juli 2014 15:40 schreef Demon_from_heaven het volgende:

[..]

Iemand van 17.

En ik denk niet dat dit gevoel na m'n 25ste veranderd is; en ik zou wel nadenken over m'n grenzen; wat ik nu ook doe.

Ik denk dat je minder naar jezelf moet kijken en meer naar de grenzen van anderen; van dat kind, van zijn ouders, familie, vrienden, naasten..