Het grote rammelaarstopic deel 45

Herkenbaar gevoel van het "jaloers zijn". Hoewel ik twee vriendinnen heb met al kinderen, en ik dat alleen maar suuuper leuk en fascinerend vind heb ik bij één vriendin dat ik liever eerder zwanger wil zijn (en trouwen) dan zij. Terwijl ze me super dierbaar is en ik haar ALLES gun. Gaat niet eens om die zwangerschap maar meer om hoe ik denk dat ze zal zijn/zich gedragen. Nml als een irritante verliefde puber die zichzelf het middelpunt van het universum ziet en de beste, leukste en tofste van allemaal en dan nergens anders meer over kan praten. Begrijp me niet verkeerd, ik zou uren met haar willen praten over kwaaltjes, namen en alles. Maar zij kan me het gevoel geven dat mijn leven het niet bij haar toffe bestaan haalt door zich dus zo als een verliefde puber te gedragen en hoe ze dingen zegt.

Bij elke andere vriendin zou ik die gevoelens niet hebben. Suf eigenlijk. 't Is een ergenis die uit het verleden is ontstaan en ik probeer het altijd van me af te zetten.

Zo sterk als Philomijn heb ik het niet. Ik heb alleen soms dat ik denk: hè, ik zou zo graag willen dat het bij ons ook al zo ver is.
Het gevoel van eerder willen zijn dan een ander heb ik helemaal niet.

Ik weet dat mijn zusje het wel zo voelt. Ze is jonger dan ik maar al getrouwd en wil nu dus ook eerder zwanger zijn dan ik. Zij wil degene zijn die onze ouders opa en oma maakt en zij wil niet dat ik dat dus als eerste doe. Klinkt best cru nu ik het zo schrijf.
Ik lig er echter helemaal niet wakker van. Ik hoef niet de eerste te zijn. Als zij dat graag wil, prima. Ik hoop van harte dat het haar gegund is om snel zwanger te raken.
Sowieso heb ik de indruk dat het bij ons wel eens een hele tijd kan gaan duren.... Geen idee of het zo is, voorgevoel. Ik ben me er in ieder geval ontzettend van bewust dat het een groot geschenk is als het allemaal 'zo maar mag lukken'.

Waaah, ik heb een verwijzing voor de pop-poli. Ik krijg er gewoon een beetje een gierende hartklep van.

Oeh, spannend Spring!

Én ik ga ineens twijfelen aan m'n wens voor een tweede.

quote:

Op maandag 2 juni 2014 14:29 schreef -Spring het volgende:
Én ik ga ineens twijfelen aan m'n wens voor een tweede.

Tweede kindjes als je al een ouder kindje hebt zijn heel leuk hoor.

Maar even zonder gekheid, waarom twijfel je nu?

quote:

Op maandag 2 juni 2014 14:29 schreef -Spring het volgende:
Én ik ga ineens twijfelen aan m'n wens voor een tweede.

Spannend Spring! En het komt vast helemaal goed

Hier rammel ik rustig verder

quote:

Op maandag 2 juni 2014 14:29 schreef -Spring het volgende:
Én ik ga ineens twijfelen aan m'n wens voor een tweede.

Spannend dat je de verwijzing hebt! Ik ken je achtergrond niet zo goed, maar is die twijfel nou juist niet iets dat je daar goed kan bespreken?

quote:

Op maandag 2 juni 2014 09:24 schreef .Sparkling. het volgende:
Oke.. Ik had niet gedacht hier ooit te moeten posten want ik heb na de pittige start van de eerste heel hard geroepen dat ik nooit een tweede wou.
En nu rammel ik!!

Nu voor een tweede gaan zou heel erg dom zijn want mijn psyche is niet zo goed en heeft een aardige klap gehad na de eerste. Dus eerst ga ik nog in behandeling en naar verwachting duurt dat nog wel een aantal jaar. En ik wil niet aan nog een kind beginnen voor mijn leven stabiel is en ik beide kinderen een goede en stabiele basis kan geven.

Dus komende jaren echt nog niet maar mijn eierstokken rammelen er bijna uit

Wat stoer! Succes de komende tijd en hopelijk gaat alles sneller dan je nu verwacht .

quote:

Op maandag 2 juni 2014 11:24 schreef Philomijn het volgende:
Ik vind het altijd zo leuk als users (en dan eigenlijk nog het meest waar je het niet van verwacht) komen rammelen voor een tweede, derde of vierde. Ergens vind ik het ook altijd fascinerend hoe "de natuur" dat regelt. Vrouwen die zeggen dat ze geen tweede willen, maar daar dan toch op terugkomen.

Ik moet zeggen dat ik daar ook versteld van sta. Ik vond het eerste jaar met baby ook heel heftig. Bij de gedachte aan een tweede schoot ik haast in een paniekreactie. Ik denk niet dat ik ooit nog zo onbevangen kan rammelen zoals ik voor de geboorte van mijn zoon deed, maar inmiddels kan ik weer heel blij/ hyper worden bij het idee van een tweede baby'tje . Heel bijzonder!

Ik twijfel omdat het nu wat concreter wordt. Nu hebben we alles op de rit, loopt het soepel, is N eindelijk bijna klaar met studeren en dan gaan we de boel weer 'omgooien'.

Phaidra, ik ben er pas achter gekomen dat ik al zo'n 17 jaar mild maar chronisch depressief ben. Sinds ik ad slik, nu zo'n zeven maanden, voel ik me enorm goed. Ik wil weten of en in hoeverre mijn ad geslikt kan worden tijdens de zwangerschap. Op Internet lees ik heel tegenstrijdige verhalen. De conclusie die ik tnttnt zelf denk te kunnen trekken is dat het niet voor aangeboren afwijkingen zorgt maar dat baby's na de geboorte wel ontwenningsverschijnselen kunnen hebben.
Maar dat zou weer voorkomen kunnen worden door in het laatsts trimester langzaam af te bouwen.

Ik heb een hoop vragen iig. Of er lange termijneffecten bekend zijn, of ik, als ik stop, al vóór de conceptie moet stoppen, hoe groot de kans is dat ik depressief word als ik stop, welke invloed zwangerschapshormonen kunnen hebben, enz.

Zoals ik er nu tegenaan kijk, stop ik gewoon. Ik wil geen enkel risico nemen. Lukt het stoppen niet omdat ik weer terugval, dan maar geen tweede. Maar ik wil het sowieso even goed doorspreken allemaal.

quote:

Op maandag 2 juni 2014 16:59 schreef -Spring het volgende:
Ik twijfel omdat het nu wat concreter wordt. Nu hebben we alles op de rit, loopt het soepel, is N eindelijk bijna klaar met studeren en dan gaan we de boel weer 'omgooien'.

Phaidra, ik ben er pas achter gekomen dat ik al zo'n 17 jaar mild maar chronisch depressief ben. Sinds ik ad slik, nu zo'n zeven maanden, voel ik me enorm goed. Ik wil weten of en in hoeverre mijn ad geslikt kan worden tijdens de zwangerschap. Op Internet lees ik heel tegenstrijdige verhalen. De conclusie die ik tnttnt zelf denk te kunnen trekken is dat het niet voor aangeboren afwijkingen zorgt maar dat baby's na de geboorte wel ontwenningsverschijnselen kunnen hebben.
Maar dat zou weer voorkomen kunnen worden door in het laatsts trimester langzaam af te bouwen.

Ik heb een hoop vragen iig. Of er lange termijneffecten bekend zijn, of ik, als ik stop, al vóór de conceptie moet stoppen, hoe groot de kans is dat ik depressief word als ik stop, welke invloed zwangerschapshormonen kunnen hebben, enz.

Zoals ik er nu tegenaan kijk, stop ik gewoon. Ik wil geen enkel risico nemen. Lukt het stoppen niet omdat ik weer terugval, dan maar geen tweede. Maar ik wil het sowieso even goed doorspreken allemaal.

Ik heb ook op de POP poli gelopen en bem.begonnen met afbouwen, toen dat mislukte gewisseld van medicatie en uiteindelijk zit ik nu op fluoxetine, (voormalig prozac).
Het stomme is dat ik m regelmatig vergeet omdat ik mij nu heel goed voel, maar stoppen wordt mij afgeraden..
Enige is dat de informatie over bv tegenstrijdig was en uiteindelijk zelf nu de keuze gemaakt om flesvoeding te gaan geven.
Verder zijn er geen bezwaren voor de zwangerschap al kunnen ze nooit 100% garantie geven over de lange termijn.
De kleine doet het ook heel goed, en tot nu toe lijkt alles helemaal prima te zijn, iedere controle is goed.

Ik vond de begeleiding op de POP poli heel fijn... In welke stad ga je?
Succes in ieder geval.

quote:

Op maandag 2 juni 2014 17:36 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
Enige is dat de informatie over bv tegenstrijdig was en uiteindelijk zelf nu de keuze gemaakt om flesvoeding te gaan geven.

Wat was er zo tegenstrijdig dan?

quote:

Op maandag 2 juni 2014 17:39 schreef Moppert het volgende:

[..]

Wat was er zo tegenstrijdig dan?

De ene arts zei het mag wel, weer een ander (psychiater op de poli) zei van niet,

Uiteindelijk zelf besloten om dan maar flesvoeding te gaan geven en daar voel ik mij nu ook prima bij, besluiten geeft rust.

Ik las dat het juist goed is om na het gebruik van ad borstvoeding te geven ivm de ontwenningsverschijnselen bij het kindje. Dan bouw je automatisch af. Klinkt wel logisch vind ik.

Ik ga naar Rotterdam, Erasmus.

Maar als je dan AD blijft slikken, blijft het kind het toch binnen krijgen?..of mis ik iets?

Ik heb ook in het erasmus gelopen, Ik liep bij Dr R.oza en die kan ik je echt aanraden.

Hoeft niet zo te zijn. En een psychiater heeft vaak niet alle kennis helaas wat betreft medicijnen en bv. De meeste artsen ook niet.

quote:

Op maandag 2 juni 2014 19:05 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
Maar als je dan AD blijft slikken, blijft het kind het toch binnen krijgen?..of mis ik iets?

Ik heb ook in het erasmus gelopen, Ik liep bij Dr R.oza en die kan ik je echt aanraden.

Ja, daarom ook. Het heeft het de negen maanden daarvoor ook binnen gehad. En dan tijdens de bv automatisch afbouwend.

En dank!

Hoi rammelaars. Ik denk dat mijn eierstokken ook klapperen....

F. Is nu 11 maanden, en het houdt me bezig... Hoe zou het zijn, hoe zou F zijn als grote zus Komt er nog een meisje, of misschien toch een jongetje?

Mijn partner is er minder mee bezig. Praktisch verzin ik allemaal tegens, welke eigenlijk best makkelijk op te lossen zijn
We hebben 3 slaapkamers, 1 daarvan kleine rommelkamer met schuin dak zonder raam, een kast dus bijna. De andere kamer is van F en wij hebben de andere. Maar een baby zou goed de eerste tijd bij ons kunnen en misschien daarna samen? Verder is ons huis groot zat

Qua zwangerschap, HELLP en bevalling zou ik erg opzien tegen een zwangerschap, hoewel dat natuurlijk ook heel mooi, heerlijk en superleuk was. O, en nog een keer lekker je buik laten hangen is wel zo fijn haha

En natuurlijk weet niemand hoelang het zal duren eer je zwanger bent... Bij F was ik het direct, maar wie zegt dat dat nu weer zo zal zijn?

Dus... Om een lang verhaal kort te maken. Misschien moet ik gewoon doorrammelen. En dat wildr ik graag delen met jullie

quote:

Op maandag 2 juni 2014 17:36 schreef gewoonmezelf87 het volgende:

[..]

Ik heb ook op de POP poli gelopen en bem.begonnen met afbouwen, toen dat mislukte gewisseld van medicatie en uiteindelijk zit ik nu op fluoxetine, (voormalig prozac).
Het stomme is dat ik m regelmatig vergeet omdat ik mij nu heel goed voel, maar stoppen wordt mij afgeraden..
Enige is dat de informatie over bv tegenstrijdig was en uiteindelijk zelf nu de keuze gemaakt om flesvoeding te gaan geven.
Verder zijn er geen bezwaren voor de zwangerschap al kunnen ze nooit 100% garantie geven over de lange termijn.
De kleine doet het ook heel goed, en tot nu toe lijkt alles helemaal prima te zijn, iedere controle is goed.

Ik vond de begeleiding op de POP poli heel fijn... In welke stad ga je?
Succes in ieder geval.

Je hebt je keuze al gemaakt op basis van het advies van jouw arts, dus ik probeer je niet om te praten. Wel wil ik je de volgende informatie geven, deze komt van een hele betrouwbare website die artsen ook gebruiken: www.lareb.nl/teratologie en dan onder het tabblad 'medicatie bij borstvoeding'. Hieronder staat het stukje over fluoxetine gekopieerd:

"De relatieve kinddosis van fluoxetine is redelijk hoog (tot > 10%). Door de lange half­waardetijd van fluoxetine en de werkzame metaboliet kunnen relevante spiegels bij de neonaat ontstaan. Bij gebruik van fluoxetine zijn verschillende effecten bij de zuigeling gemeld: braken en diarree, kolieken, prikkelbaarheid, slaapstoornissen en verminderde gewichtstoename. Bij een moeder die al tijdens de zwangerschap met fluoxetine werd behandeld, kan de borstvoeding worden voortgezet."

Stel dat het je ultieme droom is om borstvoeding te geven, dan kun je misschien wat met deze informatie.

quote:

Op maandag 2 juni 2014 17:42 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
De ene arts zei het mag wel, weer een ander (psychiater op de poli) zei van niet,

In dit soort gevallen is het ook wel ingewikkelder dan "mag wel" of "mag niet". Het gaat om de mogelijke risico's van de ziekte en van de behandeling. Op basis van precies dezelfde informatie kan de ene arts of patiënt besluiten dat deze risico's acceptabel zijn, terwijl anderen geen enkel risico willen lopen.

quote:

Uiteindelijk zelf besloten om dan maar flesvoeding te gaan geven en daar voel ik mij nu ook prima bij, besluiten geeft rust.

Wel of geen zwangerschap, wel of geen borstvoeding, wel of geen medicatie: elke keuze is goed als je deze weloverwogen gemaakt hebt.

hier is de stemming volledig omgeslagen..
hoe romantisch en fijn het ook was dat zei dat ie het wel wilde om er aan te beginnen, 3 dagen later sloeg de twijfel bij hem in. Nu is het een "verboden onderwerp" geworden. hij voelt zich teveel onder druk gezet door mij.. pfoe.. mannen

Jeetje Barreltje, dat wil je helemaal niet horen. Ik hoop dat vriendlief zich weer snel bedenkt.

zijn het niet gewoon cold feet?

geen idee.. voorlopig mag er niet over gepraat worden want dan krijgt ie de kriebels..
ik ben best pissed.. eerst hadden we sept in gedachten, wat naar voren getrokken werd door die opmerking.. en nu mag er dus tot september niet eens meer over gepraat worden.. enorm frustrerend

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Barrel, wat een teleurstelling. Bah.

ik snap zijn argumenten prima trouwens, maar dat neemt niet weg dat het rot voor jou is. Ik hoop dat jullie er snel uitkomen!