R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
T is de eenzaamheid die t moeilijk maakt denk ik. Je wordt d'r ineens extra bewust van als je relatie over is.quote:Op woensdag 4 juni 2014 23:34 schreef Fherm het volgende:
5 maanden verder. Nog steeds denk ik elke dag aan haar.
Kan het niet weerstaan om op haar facebook te kijken.. en dan zie je van die dingen die je nooit verwacht
Nu gaat ze zelfs een tattoeage zetten
Maar toch ben ik beter af zonder haar, maar ik mis de aanwezigheid wel. Maar achteraf gebleken is het toch echt een kut wijf..
Rot gevoelens ook
Gisteren had ik even zo'n dag dat ik me heel verdrietig voelde, dus even een heerlijk zwelgmoment ingelast. Glycerine van Bush op repeat, daarna een flinke dosis Greenday en gewoon even balen dat t allemaal zo gelopen is. Daarna wat vrolijkers opgezet en mezelf er weer uitgetrokken.
Vandaag blijkt dat t de tijd van de maand is geworden. Meestal ben ik de dag ervoor erg emotioneel, dus dat zal wel meegespeeld hebben.
Pf waar ik een beetje moe van wordt is een aantal mannen die nu ineens allemaal heel aardig en close met me willen zijn. Aandacht is wel leuk, en ja, goed om te weten dat ik nog in de markt lig. Maar ik ben daar nog helemaal niet aan toe. Wil eigenlijk vooral gezelligheid met mijn vrienden zonder bijbedoelingen.
Vandaag blijkt dat t de tijd van de maand is geworden. Meestal ben ik de dag ervoor erg emotioneel, dus dat zal wel meegespeeld hebben.
Pf waar ik een beetje moe van wordt is een aantal mannen die nu ineens allemaal heel aardig en close met me willen zijn. Aandacht is wel leuk, en ja, goed om te weten dat ik nog in de markt lig. Maar ik ben daar nog helemaal niet aan toe. Wil eigenlijk vooral gezelligheid met mijn vrienden zonder bijbedoelingen.
Ja, dat maakt het inderdaad extra moeilijk. Daarom even proberen helemaal op me eentje gelukkig worden zonder andere mensen. Zodat ik in mijn volgende relatie extra sterk sta en niet (weer) met mijn voeten laat spelen.quote:Op donderdag 5 juni 2014 13:59 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:
[..]
T is de eenzaamheid die t moeilijk maakt denk ik. Je wordt d'r ineens extra bewust van als je relatie over is.
Maar heb je wel vrienden dan die je op kan zoeken? Helemaal alleen lijkt me ook niet fijn. Plus dat als je in een volgende relatie een sociale kring hebt je niet van je nieuwe partner afhankelijk gaat zijn van sociaal contact. Dat maakt je ook onafhankelijker denk ik.quote:
[..]
Ja, dat maakt het inderdaad extra moeilijk. Daarom even proberen helemaal op me eentje gelukkig worden zonder andere mensen. Zodat ik in mijn volgende relatie extra sterk sta en niet (weer) met mijn voeten laat spelen.
Mannen die willen profiteren van de situatie.. best wel erg. Zolang je maar goed aangeeft dat je geen relatie met hun wilt en je niet laat meeslepen. Eerst tijd maken voor je zelfquote:
Gisteren had ik even zo'n dag dat ik me heel verdrietig voelde, dus even een heerlijk zwelgmoment ingelast. Glycerine van Bush op repeat, daarna een flinke dosis Greenday en gewoon even balen dat t allemaal zo gelopen is. Daarna wat vrolijkers opgezet en mezelf er weer uitgetrokken.
Vandaag blijkt dat t de tijd van de maand is geworden. Meestal ben ik de dag ervoor erg emotioneel, dus dat zal wel meegespeeld hebben.
Pf waar ik een beetje moe van wordt is een aantal mannen die nu ineens allemaal heel aardig en close met me willen zijn. Aandacht is wel leuk, en ja, goed om te weten dat ik nog in de markt lig. Maar ik ben daar nog helemaal niet aan toe. Wil eigenlijk vooral gezelligheid met mijn vrienden zonder bijbedoelingen.
daarna voor anderen.
Mijn sociale kring was niet afhankelijk van mijn ex partner. Ook al gingen we door mij wel samen naar festivals enzo. Natuurlijk heb ik wel vrienden waarmee ik kan omgaan. Maar sinds dat het uit is ben ik me gaan ontwikkelen op andere gebieden en wil ik meer zien van de wereld. Maar de vrienden waar mee ik omging / nog steeds omga denken voornamelijk alleen aan bier drinken.quote:
[..]
Maar heb je wel vrienden dan die je op kan zoeken? Helemaal alleen lijkt me ook niet fijn. Plus dat als je in een volgende relatie een sociale kring hebt je niet van je nieuwe partner afhankelijk gaat zijn van sociaal contact. Dat maakt je ook onafhankelijker denk ik.
Dus daarom voel ik me best wel eenzaam omdat ik niet echt mensen heb die in de zelfde fase zitten als mij. Of dezelfde doelen hebben.
Ja, beetje jammer wel. Eerlijk gezegd vind ik het niet meer dan logisch dat als je relatie net uit is je even geen zin aan een fanfare aan je lijf hebt en dat ze dat maar moeten begrijpen. Natuurlijk als het erop komt leg ik dat wel uit, maar ik ga dat niet actief steeds verkondigen.quote:
[..]
Mannen die willen profiteren van de situatie.. best wel erg. Zolang je maar goed aangeeft dat je geen relatie met hun wilt en je niet laat meeslepen. Eerst tijd maken voor je zelf
Ja precies, het is nu even tijd voor mij. Ik richt me nu ook op mezelf en de vrienden waar ik close mee ben.
Zijn er in die kring geen mensen die je een stukje mee kan nemen daarin? Je zal vast niet de enige zijn die wel eens wat anders wil dan bier drinken en kut roepen.quote:
[..]
Mijn sociale kring was niet afhankelijk van mijn ex partner. Ook al gingen we door mij wel samen naar festivals enzo. Natuurlijk heb ik wel vrienden waarmee ik kan omgaan. Maar sinds dat het uit is ben ik me gaan ontwikkelen op andere gebieden en wil ik meer zien van de wereld. Maar de vrienden waar mee ik omging / nog steeds omga denken voornamelijk alleen aan bier drinken.
Dus daarom voel ik me best wel eenzaam omdat ik niet echt mensen heb die in de zelfde fase zitten als mij. Of dezelfde doelen hebben.
Spijtig genoeg momenteel niet nee. Zit zelf nu ook in een soort "jeugdhuis" vereniging maar dat is voornamelijk ook bier drinken/uitgaan. Heb mezelf dan ook voorgenomen om eens wat dingen alleen te gaan doen, alleen te gaan reizen, workshops meedoen. Dan zal ik vanzelf wel mensen tegenkomen die hetzelfde denken als mij. Dat hoop ik toch..quote:
[..]
Zijn er in die kring geen mensen die je een stukje mee kan nemen daarin? Je zal vast niet de enige zijn die wel eens wat anders wil dan bier drinken en kut roepen.
Zo hoort het ook, eerst terug aan jezelf werken en als je je helemaal terug goed in je vel voelt komt alles vanzelf wel weer op zijn pootjes terecht. Daar geloof ik zelf toch in.quote:
[..]
Ja, beetje jammer wel. Eerlijk gezegd vind ik het niet meer dan logisch dat als je relatie net uit is je even geen zin aan een fanfare aan je lijf hebt en dat ze dat maar moeten begrijpen. Natuurlijk als het erop komt leg ik dat wel uit, maar ik ga dat niet actief steeds verkondigen.
Ja precies, het is nu even tijd voor mij. Ik richt me nu ook op mezelf en de vrienden waar ik close mee ben.
Waarschijnlijk. Het hielp dat ik gisteren nog even goed kapot ging in de sportschool. Feel the burn.quote:
[..]
Dat zal wel komen omdat ze geen antwoord krijgt. Ik denk dat je t goed aanpakt door er niet op te reageren. Dat ze je kwijt zou raken had ze dan maar moeten bedenken voor ze vreemdging. Wel klote voor je dat t zo uitgegaan is. Uiteindelijk zal het wel ophouden.
Vandaag gaat het gelukkig al een stuk beter. Een zeer goede sollicitatiegesprek gehad en groen licht gekregen voor afstuderen(eindelijk). Straks weer de sportschool in en daarna chillen met vrienden.
Burning bridges gives you so much more
Dat klinkt goed allemaal.quote:
[..]
Waarschijnlijk. Het hielp dat ik gisteren nog even goed kapot ging in de sportschool. Feel the burn.
Vandaag gaat het gelukkig al een stuk beter. Een zeer goede sollicitatiegesprek gehad en groen licht gekregen voor afstuderen(eindelijk). Straks weer de sportschool in en daarna chillen met vrienden.
Sporten helpt mij ook veel.
Ik wil ook even mijn verhaal kwijt. Nou goed, niet het hele verhaal, maar ik zal hier de laatste bladzijde uit mijn dagboek zetten (mannen met een dagboek, het kan). Gisteren was geen pretje, ook al is het onderhand vier maanden geleden dat we uit elkaar gingen. Een paar dagen terug heb ik haar verwijderd van FB, Skype, etc. En toen kwam dit:
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Ik snap dat er waarschijnlijk voor jullie veel gaten in het verhaal zitten, maar ik wilde dit gewoon even ergens kwijt.
Het is alweer enige tijd geleden dat ik hier heb gepost, maar bij dezen even een update. Wat er allemaal is gebeurd.
Enige tijd geleden is mijn vriendin, met wie ik zo'n 3 jaar samenwoon, ziek geworden. Niets ernstigs gelukkig, maar toch wel zo erg dat ze even een paar dagen uit de running was. Hierdoor liep ze een achterstand op bij haar masterstage. Ze wilde zo snel mogelijk weer beginnen en heeft om die reden de keuze gemaakt niet de rust te nemen om even uit te zieken. Dit alles bracht de nodige stress en vermoeidheid met zich mee.
Tegelijkertijd was ik erg druk met mijn bachelor-scriptie. Iedereen die zo'n ding ooit geschreven heeft weet hoeveel druk en stress dit met zich mee brengt. Mijn vriendin nam deze stress ook een beetje over omdat zij ook graag wil dat ik slaag. Door haar stress en die van mij kregen we allebei een korter lontje en hadden we steeds vaker ruzie.
Op een gegeven moment had ik mijn scriptie ingeleverd. Om een beetje te relaxen ben ik zonder vriendin een weekendje weggeweest. Eenmaal op weg huis had ik heel veel zin om mijn vriendin weer te zien en zij mij ook. Voor mij was dit het begin van iets nieuws omdat de scriptiestress voor nu weer even over was. Het was ook fijn haar weer te zien, maar we kregen toch opnieuw ruzie. De ruzie bleef beperkt en ik besloot even en ommetje te maken om niet te ontploffen. Hierdoor bleven we allebei kalm. Na een tijdje kwam ik weer terug en wist zij te melden dat het haar niets deed dat ik gekwetst was en dat ze geen toekomst meer in onze relatie zag. De relatie kwam ten einde.
Ik ben hierop een weekje ingetrokken bij vrienden om later in te trekken in het huis van een kennis van me die een maand naar Zuid-Frankrijk ging. In de tijd dat ik weg was, kwam mijn vriendin tot de conclusie dat ze me toch wel erg mist. Ze wilde het opnieuw proberen. Ik zag hier wel wat in, maar samenwonen met haar zag ik niet meer zitten. Hier ging ze mee akkoord en nemen we steeds kleine stapjes in het opnieuw opbouwen van de relatie. Ben erg benieuwd hoe dit gaat lopen in ieder geval. Het voelt in ieder geval goed dat ik straks mijn eigen plekje heb (over een maand trekt zij in het huis van een vriendin die voor een half jaar naar t buitenland gaat) en heb hierdoor ook alweer iets meer vertrouwen in een toekomst samen.
Enige tijd geleden is mijn vriendin, met wie ik zo'n 3 jaar samenwoon, ziek geworden. Niets ernstigs gelukkig, maar toch wel zo erg dat ze even een paar dagen uit de running was. Hierdoor liep ze een achterstand op bij haar masterstage. Ze wilde zo snel mogelijk weer beginnen en heeft om die reden de keuze gemaakt niet de rust te nemen om even uit te zieken. Dit alles bracht de nodige stress en vermoeidheid met zich mee.
Tegelijkertijd was ik erg druk met mijn bachelor-scriptie. Iedereen die zo'n ding ooit geschreven heeft weet hoeveel druk en stress dit met zich mee brengt. Mijn vriendin nam deze stress ook een beetje over omdat zij ook graag wil dat ik slaag. Door haar stress en die van mij kregen we allebei een korter lontje en hadden we steeds vaker ruzie.
Op een gegeven moment had ik mijn scriptie ingeleverd. Om een beetje te relaxen ben ik zonder vriendin een weekendje weggeweest. Eenmaal op weg huis had ik heel veel zin om mijn vriendin weer te zien en zij mij ook. Voor mij was dit het begin van iets nieuws omdat de scriptiestress voor nu weer even over was. Het was ook fijn haar weer te zien, maar we kregen toch opnieuw ruzie. De ruzie bleef beperkt en ik besloot even en ommetje te maken om niet te ontploffen. Hierdoor bleven we allebei kalm. Na een tijdje kwam ik weer terug en wist zij te melden dat het haar niets deed dat ik gekwetst was en dat ze geen toekomst meer in onze relatie zag. De relatie kwam ten einde.
Ik ben hierop een weekje ingetrokken bij vrienden om later in te trekken in het huis van een kennis van me die een maand naar Zuid-Frankrijk ging. In de tijd dat ik weg was, kwam mijn vriendin tot de conclusie dat ze me toch wel erg mist. Ze wilde het opnieuw proberen. Ik zag hier wel wat in, maar samenwonen met haar zag ik niet meer zitten. Hier ging ze mee akkoord en nemen we steeds kleine stapjes in het opnieuw opbouwen van de relatie. Ben erg benieuwd hoe dit gaat lopen in ieder geval. Het voelt in ieder geval goed dat ik straks mijn eigen plekje heb (over een maand trekt zij in het huis van een vriendin die voor een half jaar naar t buitenland gaat) en heb hierdoor ook alweer iets meer vertrouwen in een toekomst samen.
quote:
Ik wil ook even mijn verhaal kwijt. Nou goed, niet het hele verhaal, maar ik zal hier de laatste bladzijde uit mijn dagboek zetten (mannen met een dagboek, het kan). Gisteren was geen pretje, ook al is het onderhand vier maanden geleden dat we uit elkaar gingen. Een paar dagen terug heb ik haar verwijderd van FB, Skype, etc. En toen kwam dit:Jeetje... Je klinkt als iemand met een goed hart en hoe zij met je omgaat, voor zover ik kan lezen, is echt zo niet oké. Jou als vertrouwenspersoon blijven gebruiken, dat kan toch niet. Echt respect voor je dat je voor jezelf opkomt en daar niet in mee gaat, lijkt me een flinke stap in de goeie richting. En dat je vertrouwensissues hebt lijkt me logisch, daar moet misschien ook gewoon wat meer tijd overheen. Ik wens je alle goeds!SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Ik snap dat er waarschijnlijk voor jullie veel gaten in het verhaal zitten, maar ik wilde dit gewoon even ergens kwijt.
Wat een bijzonder verhaal! en een goede keuze om niet meteen weer samen te wonen. Mijn ex en ik hebben het er wel eens over om het misschien nog eens te proberen als we allebei voldoende ruimte hebben gehad om aan onszelf te werken, maar ik vraag me af... Hoe werkt dat? Ben je niet bang geweest dat er te veel kapot is gegaan door de break-up?quote:Op vrijdag 6 juni 2014 12:02 schreef DW457 het volgende:
Het is alweer enige tijd geleden dat ik hier heb gepost, maar bij dezen even een update. Wat er allemaal is gebeurd.
Enige tijd geleden is mijn vriendin, met wie ik zo'n 3 jaar samenwoon, ziek geworden. Niets ernstigs gelukkig, maar toch wel zo erg dat ze even een paar dagen uit de running was. Hierdoor liep ze een achterstand op bij haar masterstage. Ze wilde zo snel mogelijk weer beginnen en heeft om die reden de keuze gemaakt niet de rust te nemen om even uit te zieken. Dit alles bracht de nodige stress en vermoeidheid met zich mee.
Tegelijkertijd was ik erg druk met mijn bachelor-scriptie. Iedereen die zo'n ding ooit geschreven heeft weet hoeveel druk en stress dit met zich mee brengt. Mijn vriendin nam deze stress ook een beetje over omdat zij ook graag wil dat ik slaag. Door haar stress en die van mij kregen we allebei een korter lontje en hadden we steeds vaker ruzie.
Op een gegeven moment had ik mijn scriptie ingeleverd. Om een beetje te relaxen ben ik zonder vriendin een weekendje weggeweest. Eenmaal op weg huis had ik heel veel zin om mijn vriendin weer te zien en zij mij ook. Voor mij was dit het begin van iets nieuws omdat de scriptiestress voor nu weer even over was. Het was ook fijn haar weer te zien, maar we kregen toch opnieuw ruzie. De ruzie bleef beperkt en ik besloot even en ommetje te maken om niet te ontploffen. Hierdoor bleven we allebei kalm. Na een tijdje kwam ik weer terug en wist zij te melden dat het haar niets deed dat ik gekwetst was en dat ze geen toekomst meer in onze relatie zag. De relatie kwam ten einde.
Ik ben hierop een weekje ingetrokken bij vrienden om later in te trekken in het huis van een kennis van me die een maand naar Zuid-Frankrijk ging. In de tijd dat ik weg was, kwam mijn vriendin tot de conclusie dat ze me toch wel erg mist. Ze wilde het opnieuw proberen. Ik zag hier wel wat in, maar samenwonen met haar zag ik niet meer zitten. Hier ging ze mee akkoord en nemen we steeds kleine stapjes in het opnieuw opbouwen van de relatie. Ben erg benieuwd hoe dit gaat lopen in ieder geval. Het voelt in ieder geval goed dat ik straks mijn eigen plekje heb (over een maand trekt zij in het huis van een vriendin die voor een half jaar naar t buitenland gaat) en heb hierdoor ook alweer iets meer vertrouwen in een toekomst samen.
Thx! Oh zeker wel! Nog steeds eigenlijk. Maar ja, als je het niet probeert weet je zeker dat je aan t kortste eind trekt.quote:Op vrijdag 6 juni 2014 22:40 schreef IGotMine het volgende:
[..]
Wat een bijzonder verhaal! en een goede keuze om niet meteen weer samen te wonen. Mijn ex en ik hebben het er wel eens over om het misschien nog eens te proberen als we allebei voldoende ruimte hebben gehad om aan onszelf te werken, maar ik vraag me af... Hoe werkt dat? Ben je niet bang geweest dat er te veel kapot is gegaan door de break-up?
[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 07-06-2014 01:08:48 ]
Niet helemaal waar. Ik bedoel, je kan ook jezelf proberen te beschermen door te zeggen "Kijk, het liep al eens verkeerd, en ik wil dat niet nog een tweede keer". Uiteraard wens ik jullie twee het beste met jullie poging om het weer te laten werken, maar neem er echt de tijd voor, en probeer altijd een objectief oog te houden op je relatie.quote:
[..]
Thx! Oh zeker wel! Nog steeds eigenlijk. Maar ja, als je het niet probeert weet je zeker dat je aan t kortste eind trekt.
Dat is iets wat ik altijd hoor van mensen die mij goed kennen, dat ik een enorm zorgzaam persoon ben. Als ik hier andere verhalen lees, in dit topic of andere topics waar mensen een probleem hebben, is mijn eerste gedachte vaak "Shit, wist ik maar waar je woonde en wie je was, dan zou ik nu naar je toe komen voor een knuffel en een goed gesprek".quote:
[..]
Jeetje... Je klinkt als iemand met een goed hart en hoe zij met je omgaat, voor zover ik kan lezen, is echt zo niet oké. Jou als vertrouwenspersoon blijven gebruiken, dat kan toch niet. Echt respect voor je dat je voor jezelf opkomt en daar niet in mee gaat, lijkt me een flinke stap in de goeie richting. En dat je vertrouwensissues hebt lijkt me logisch, daar moet misschien ook gewoon wat meer tijd overheen. Ik wens je alle goeds!
En in onze relatie heb ik ook heel veel energie moeten steken om haar gelukkig te houden (ze kwam uit Zweden naar hier, maar heeft zich nooit thuis kunnen voelen). En nu voelt dat allemaal als verspilde moeite, of erger, dat iemand anders (die nieuwe jongen bijvoorbeeld) de vruchten plukt van mijn harde werk.
Maar goed, zij is dus vrijwel meteen van mij naar die nieuwe vent gesprongen, zonder eerst aan haarzelf te werken. Dus ik weet al vrijwel zeker dat het verkeerd zal gaan. Enerzijds hoop ik dat (een soort wraakzucht I guess), aan de andere kant wil ik voor iedereen ook gewoon het beste. Maar het zou me niet verbazen als ik over, zeg, een jaar of zo een bericht krijg van "Het uitmaken met jou was het stomste ooit en ik snap niet dat ik hem boven jou koos". Dan heb ik iets van
.
Buh ik ben een beetje zakkende weer. Twee hele goede weken gehad mede door aandacht/ego boost van scharrel... Die werd te serieus dus afgekapt.
Nu ben ik weer bezig met mn ex, mis hem. Gisteren naar festival waar we samen heen zouden gaan en waar ik nu met zijn twee beste vrienden en wat andere mensen stond.... Hij hoort er ook bij te zijn potdomme.
Vrienden zeiden wel los van elkaar dat hij meer uit te zoeken heeft (wat wil ik?) dan ik. Das een soort mini-erkenning maar ook wel weer frustrerend. ALS hij toch maar zus en zo....
Nu ben ik weer bezig met mn ex, mis hem
. Gisteren naar festival waar we samen heen zouden gaan en waar ik nu met zijn twee beste vrienden en wat andere mensen stond.... Hij hoort er ook bij te zijn potdomme.Vrienden zeiden wel los van elkaar dat hij meer uit te zoeken heeft (wat wil ik?) dan ik. Das een soort mini-erkenning maar ook wel weer frustrerend. ALS hij toch maar zus en zo....
Herkenbaar dat gevoel. Vervelend als je weet dat je niet meer had kunnen doen maar je ex gewoon niet over de brug kon of wilde komen.quote:
Buh ik ben een beetje zakkende weer. Twee hele goede weken gehad mede door aandacht/ego boost van scharrel... Die werd te serieus dus afgekapt.
Nu ben ik weer bezig met mn ex, mis hem
Vrienden zeiden wel los van elkaar dat hij meer uit te zoeken heeft (wat wil ik?) dan ik. Das een soort mini-erkenning maar ook wel weer frustrerend. ALS hij toch maar zus en zo....
Ben zelf wat aan het nadenken over de toekomst. Niet dat ik meteen weer een relatie wil maar ik denk wel dat ik het lastig ga vinden weer iemand te vertrouwen. Ben ook wel een beetje verdrietig daarom, en wat boos op m'n ex dat hij dat vertrouwen kapot gemaakt heeft.
Ik ben erg aan het denken geweest over ex van 20 jaar terug die me weer wilde zien en ik kom toch heel erg terug op nee niet doen.
Ik had aan hem al aan gegeven dat ik erover na moest denken want ik vind het heel wat, nu is die ineens dingen aan het liken op facebook wat opdringerig vind.
Toen was het ook uitgegaan omdat hij met zichzelf en drugsproblemen zat en ja ik heb eigenlijk het idee dat die problemen niet echt weg zij n. De vraag kreeg ik middernacht terwijl ik aan het bingewatchen was(ik vind het niet echt een nuchtere actie) en daarmee ooit ook aangegeven dat die manisch depressief was (eerdere relatie met iemand die manisch was niet zo'n succes)
Zelf heb ik jaren keihard gewerkt om een beetje stabiel te blijven (heb zelf Borderline) en gevoelsmatig is deze persoon voor mij te onstabiel om weer terug in mijn leven te laten.
En ook dat ik het ergens heel vreemd vind dat die na 20 jaar me ineens wil zien.
Ik denk dat je soms beter het verleden beter met rust kan laten en tuurlijk is het vleiend dat iemand van 20 jaar juist weer het contact wil maar ik twijfelde heel erg en twijfel betekent nee.
Ik had aan hem al aan gegeven dat ik erover na moest denken want ik vind het heel wat, nu is die ineens dingen aan het liken op facebook wat opdringerig vind.
Toen was het ook uitgegaan omdat hij met zichzelf en drugsproblemen zat en ja ik heb eigenlijk het idee dat die problemen niet echt weg zij n. De vraag kreeg ik middernacht terwijl ik aan het bingewatchen was(ik vind het niet echt een nuchtere actie) en daarmee ooit ook aangegeven dat die manisch depressief was (eerdere relatie met iemand die manisch was niet zo'n succes)
Zelf heb ik jaren keihard gewerkt om een beetje stabiel te blijven (heb zelf Borderline) en gevoelsmatig is deze persoon voor mij te onstabiel om weer terug in mijn leven te laten.
En ook dat ik het ergens heel vreemd vind dat die na 20 jaar me ineens wil zien.
Ik denk dat je soms beter het verleden beter met rust kan laten en tuurlijk is het vleiend dat iemand van 20 jaar juist weer het contact wil maar ik twijfelde heel erg en twijfel betekent nee.
Goed dat je voor jezelf kiest. En zeker nu het niet echt een stabiele persoon blijkt te zijn. Goeie keuze!quote:
Ik ben erg aan het denken geweest over ex van 20 jaar terug die me weer wilde zien en ik kom toch heel erg terug op nee niet doen.
Ik had aan hem al aan gegeven dat ik erover na moest denken want ik vind het heel wat, nu is die ineens dingen aan het liken op facebook wat opdringerig vind.
Toen was het ook uitgegaan omdat hij met zichzelf en drugsproblemen zat en ja ik heb eigenlijk het idee dat die problemen niet echt weg zij n. De vraag kreeg ik middernacht terwijl ik aan het bingewatchen was(ik vind het niet echt een nuchtere actie) en daarmee ooit ook aangegeven dat die manisch depressief was (eerdere relatie met iemand die manisch was niet zo'n succes)
Zelf heb ik jaren keihard gewerkt om een beetje stabiel te blijven (heb zelf Borderline) en gevoelsmatig is deze persoon voor mij te onstabiel om weer terug in mijn leven te laten.
En ook dat ik het ergens heel vreemd vind dat die na 20 jaar me ineens wil zien.
Ik denk dat je soms beter het verleden beter met rust kan laten en tuurlijk is het vleiend dat iemand van 20 jaar juist weer het contact wil maar ik twijfelde heel erg en twijfel betekent nee.
Zelf twijfel ik steeds meer of ik wel contact wil blijven houden met mijn ex. Achteraf heeft hij me veel energie gekost en mijn vertrouwen keer op keer geschaad. Weliswaar doordat hij psychische problemen had, maar ik denk dat ik hem dat nog niet vergeven heb. Daarnaast heb ik eigenlijk ook helemaal geen zin in een vriendschap ondanks dat het buiten zijn issues best een leuke persoon is.
Ik denk dat je het gewoon het beste kan laten gaan. Als hij niet aan de dingen gewerkt hebt die destijds de relatie verstoorden, waarom zou het deze keer dan anders zijn? Zeker omdat je aangeeft dat jij juist heel veel moeite in jezelf hebt gestoken, dan is het gewoon niet eerlijk.quote:
Ik ben erg aan het denken geweest over ex van 20 jaar terug die me weer wilde zien en ik kom toch heel erg terug op nee niet doen.
Ik had aan hem al aan gegeven dat ik erover na moest denken want ik vind het heel wat, nu is die ineens dingen aan het liken op facebook wat opdringerig vind.
Toen was het ook uitgegaan omdat hij met zichzelf en drugsproblemen zat en ja ik heb eigenlijk het idee dat die problemen niet echt weg zij n. De vraag kreeg ik middernacht terwijl ik aan het bingewatchen was(ik vind het niet echt een nuchtere actie) en daarmee ooit ook aangegeven dat die manisch depressief was (eerdere relatie met iemand die manisch was niet zo'n succes)
Zelf heb ik jaren keihard gewerkt om een beetje stabiel te blijven (heb zelf Borderline) en gevoelsmatig is deze persoon voor mij te onstabiel om weer terug in mijn leven te laten.
En ook dat ik het ergens heel vreemd vind dat die na 20 jaar me ineens wil zien.
Ik denk dat je soms beter het verleden beter met rust kan laten en tuurlijk is het vleiend dat iemand van 20 jaar juist weer het contact wil maar ik twijfelde heel erg en twijfel betekent nee.
Same here. Ik hoop slechts dat het langzaam weer terugkomt.quote:
[..]
Ben zelf wat aan het nadenken over de toekomst. Niet dat ik meteen weer een relatie wil maar ik denk wel dat ik het lastig ga vinden weer iemand te vertrouwen. Ben ook wel een beetje verdrietig daarom, en wat boos op m'n ex dat hij dat vertrouwen kapot gemaakt heeft.
Ik voel me al een poosje een beetje meh... Twee weken geleden heb ik een gesprek met m'n ex gehad dat behoorlijk diep ging... Hij vertelde hoe moeilijk hij het heeft (gehad) sinds het uit is en dat hij meerdere keren op het punt heeft gestaan om te vragen om een tweede kans. Dit heeft hij niet gedaan omdat hij niet wilde dat we te snel weer bij elkaar zouden komen, omdat er dan te weinig veranderd zou zijn. We hebben het er min of meer over gehad om de komende tijd contact te houden en aan onszelf te werken en te kijken of we elkaar weer terug kunnen vinden, zodat we iets nieuws zouden kunnen beginnen en niet zouden proberen om iets te repareren wat kapot is. Daarbij zei hij dat hij van me houdt, wat ik sinds onze break-up niet heb gehoord van hem. Hij kwam ook met zijn verklaring van waarom het fout is gegaan tussen ons, wat me wel het idee gaf dat hij er over na heeft gedacht, ook al doet hij soms alsof het geen invloed meer heeft op zijn leven.
Op zich wel fijn dat hij het achterste van z'n tong heeft laten zien, maar toch schept het ergens onrust... Ik begon aan het idee te wennen dat het niks meer zou worden tussen ons en toen kwam dit alles er opeens uit. Hij zei dat hij het niet eerder wilde zeggen om me geen valse hoop te geven...
Het is gewoon een vreemde situatie. Zoals sommigen wel weten zijn we ook met elkaar om blijven gaan deze hele periode. Soms zijn er echt dagen dat het net als vanouds is... Lekker door de stad slenteren, ijsjes halen, dat soort dingen. Dat geeft mij gewoon het gevoel dat datgene wat we samen hadden er echt nog wel is, alleen dat het wordt overschaduwd door onze eigen issues waar we nu aan werken.
Ik ben benieuwd of iemand hier ideeën over heeft, over hoe ik hier mee om moet gaan... We zijn er op dit moment allebei nog niet klaar voor om het weer te proberen samen, maar hoe weet je dat je wel zover bent? En is het terecht dat ik wel positief terugkijk op ons gesprek?
Op zich wel fijn dat hij het achterste van z'n tong heeft laten zien, maar toch schept het ergens onrust... Ik begon aan het idee te wennen dat het niks meer zou worden tussen ons en toen kwam dit alles er opeens uit. Hij zei dat hij het niet eerder wilde zeggen om me geen valse hoop te geven...
Het is gewoon een vreemde situatie. Zoals sommigen wel weten zijn we ook met elkaar om blijven gaan deze hele periode. Soms zijn er echt dagen dat het net als vanouds is... Lekker door de stad slenteren, ijsjes halen, dat soort dingen. Dat geeft mij gewoon het gevoel dat datgene wat we samen hadden er echt nog wel is, alleen dat het wordt overschaduwd door onze eigen issues waar we nu aan werken.
Ik ben benieuwd of iemand hier ideeën over heeft, over hoe ik hier mee om moet gaan... We zijn er op dit moment allebei nog niet klaar voor om het weer te proberen samen, maar hoe weet je dat je wel zover bent? En is het terecht dat ik wel positief terugkijk op ons gesprek?
Hier moet je heel erg mee oppassen het kan heel vertrouwd en alles voelen maar wat als die een nieuw meisje ontmoet?quote:
Ik voel me al een poosje een beetje meh... Twee weken geleden heb ik een gesprek met m'n ex gehad dat behoorlijk diep ging... Hij vertelde hoe moeilijk hij het heeft (gehad) sinds het uit is en dat hij meerdere keren op het punt heeft gestaan om te vragen om een tweede kans. Dit heeft hij niet gedaan omdat hij niet wilde dat we te snel weer bij elkaar zouden komen, omdat er dan te weinig veranderd zou zijn. We hebben het er min of meer over gehad om de komende tijd contact te houden en aan onszelf te werken en te kijken of we elkaar weer terug kunnen vinden, zodat we iets nieuws zouden kunnen beginnen en niet zouden proberen om iets te repareren wat kapot is. Daarbij zei hij dat hij van me houdt, wat ik sinds onze break-up niet heb gehoord van hem. Hij kwam ook met zijn verklaring van waarom het fout is gegaan tussen ons, wat me wel het idee gaf dat hij er over na heeft gedacht, ook al doet hij soms alsof het geen invloed meer heeft op zijn leven.
Op zich wel fijn dat hij het achterste van z'n tong heeft laten zien, maar toch schept het ergens onrust... Ik begon aan het idee te wennen dat het niks meer zou worden tussen ons en toen kwam dit alles er opeens uit. Hij zei dat hij het niet eerder wilde zeggen om me geen valse hoop te geven...
Het is gewoon een vreemde situatie. Zoals sommigen wel weten zijn we ook met elkaar om blijven gaan deze hele periode. Soms zijn er echt dagen dat het net als vanouds is... Lekker door de stad slenteren, ijsjes halen, dat soort dingen. Dat geeft mij gewoon het gevoel dat datgene wat we samen hadden er echt nog wel is, alleen dat het wordt overschaduwd door onze eigen issues waar we nu aan werken.
Ik ben benieuwd of iemand hier ideeën over heeft, over hoe ik hier mee om moet gaan... We zijn er op dit moment allebei nog niet klaar voor om het weer te proberen samen, maar hoe weet je dat je wel zover bent? En is het terecht dat ik wel positief terugkijk op ons gesprek?
Tuurlijk is het wel positief maar ik denk dat je contact aanhoud in hoop op meer en daar moet je mee oppassen. Ik denk eigenlijk dat het te vers is om vrienden te zijn en denk eigenlijk de leuke dingen met elkaar kan doen als je allebei meer je leven zonder elkaar hebt opgebouwd.
Ja, is zo. Daarom ben ik er ook niet 100% blij mee, want het is nog steeds wel uit. Eigenlijk zou ik gewoon willen zeggen: geven we het nog een kans, ja of nee? Voor mij is het zwart-wit, maar voor hem dus niet. Hij weet dat ik rond m'n 15e een rotperiode heb doorgemaakt waarin in me heel eenzaam voelde en niet wist wat ik met m'n leven aanmoest en hij heeft het gevoel dat hij daar nu doorheen gaat. En dat hij dat alleen moet doen. Ik weet dat ik, als ik nu wegloop, een tijdje een shitty periode tegemoet ga, maar dat ik er wel overheen kom. En dat als we zo doorgaan het twee kanten op kan gaan: we komen weer bij elkaar of een van ons vindt een ander en de andere krijgt nog even een klap extra. Het is een risico... Maar het lijkt me ook balen om over een halfjaar te denken: wat als..?quote:
[..]
Hier moet je heel erg mee oppassen het kan heel vertrouwd en alles voelen maar wat als die een nieuw meisje ontmoet?
Tuurlijk is het wel positief maar ik denk dat je contact aanhoud in hoop op meer en daar moet je mee oppassen. Ik denk eigenlijk dat het te vers is om vrienden te zijn en denk eigenlijk de leuke dingen met elkaar kan doen als je allebei meer je leven zonder elkaar hebt opgebouwd.
We willen dezelfde dingen van het leven en we passen nog altijd heel goed bij elkaar. Hij kon alleen niet aangeven wat hij nodig had van mij en binnen onze relatie, waardoor zijn gevoel van onvrede alleen maar groeide totdat het breekpunt kwam. We zijn eigenlijk pas echt met elkaar gaan praten vanaf het moment dat het uit was. In zekere zin in dat echt een wake up call geweest en was het nodig voor onze relatie, maar ook voor ons allebei als individuen.
Misschien moet je dit gewoon doen. Pas als je echt elkaar loslaat, dus niet dit "we-gaan-nog-leuk-met-elkaar-om-alsof-we-een-stelletje-zijn-maar-zijn-het-niet"-gedoe, zul je merken dat je veel objectiever naar je relatie kan kijken. Je zal de problemen duidelijker zien, je zal beter kunnen inzien wat jij (en hij) zou moeten veranderen. En, het allerbelangrijkste, je zal inzien of je echt een relatie met hem wil.quote:
[..]
Eigenlijk zou ik gewoon willen zeggen: geven we het nog een kans, ja of nee? Voor mij is het zwart-wit
Jullie blijven nu bij elkaar omdat jullie beiden bang zijn om alleen te zijn. En dat is begrijpelijk. Maar pas als jullie elkaar met rust laten (echt volledig met rust), zul je zien dat de antwoorden die jullie zoeken vanzelf naar boven komen. En dit kan lang duren, weken, maanden. Maar door met elkaar te blijven omgaan brengen jullie jezelf alleen maar in verwarring wat betreft gevoelens.
Dank voor je reactie. Het is wel zo dat we weten wat moet veranderen, zowel in onze dynamiek als in ons persoonlijk. We zijn inmiddels bijna 4 maanden uit elkaar en terwijl we in het begin vooral zoekende waren en ons afvroegen waar het fout is gegaan is dat wel duidelijk geworden.quote:
[..]
Misschien moet je dit gewoon doen. Pas als je echt elkaar loslaat, dus niet dit "we-gaan-nog-leuk-met-elkaar-om-alsof-we-een-stelletje-zijn-maar-zijn-het-niet"-gedoe, zul je merken dat je veel objectiever naar je relatie kan kijken. Je zal de problemen duidelijker zien, je zal beter kunnen inzien wat jij (en hij) zou moeten veranderen. En, het allerbelangrijkste, je zal inzien of je echt een relatie met hem wil.
Jullie blijven nu bij elkaar omdat jullie beiden bang zijn om alleen te zijn. En dat is begrijpelijk. Maar pas als jullie elkaar met rust laten (echt volledig met rust), zul je zien dat de antwoorden die jullie zoeken vanzelf naar boven komen. En dit kan lang duren, weken, maanden. Maar door met elkaar te blijven omgaan brengen jullie jezelf alleen maar in verwarring wat betreft gevoelens.
Maar wat moet ik van hem verwachten? Ik verwacht niet dat we - als ik hem voor een keuze stel - van de een op de andere dag weer een stel zijn en onze vriendenkring vertellen dat we weer bij elkaar zijn en blablabla of wel? Moet ik hem vragen "Wil je m'n vriend weer zijn, ja of nee?" of eerder "Gaan we er samen aan werken, ja of nee?"
Het laatste. Praat met elkaar (uiteraard privé aan tafel, niet in het openbaar of via telefoon), en geef beide aan wat je vindt dat 1) jij zou moeten veranderen en 2) de ander zou moeten veranderen. En kijk dan of het realistisch is. Daarmee bedoel ik, je wil vast graag ja zeggen op alle dingen die hij je vertelt (en andersom), omdat je graag weer bij elkaar wil zijn. Maar probeer echt bij jezelf na te gaan, kan ik dit wel? Of zal ik, na verloop van tijd, weer terugvallen in mijn oude patroon? Want uiteraard moeten jullie beide jezelf blijven. En als je gewoon echt bij jezelf denkt "Dit is te veel, dit zou ik niet vol kunnen houden", dan is het misschien beter zo.quote:
[..]
Dank voor je reactie. Het is wel zo dat we weten wat moet veranderen, zowel in onze dynamiek als in ons persoonlijk. We zijn inmiddels bijna 4 maanden uit elkaar en terwijl we in het begin vooral zoekende waren en ons afvroegen waar het fout is gegaan is dat wel duidelijk geworden.
Maar wat moet ik van hem verwachten? Ik verwacht niet dat we - als ik hem voor een keuze stel - van de een op de andere dag weer een stel zijn en onze vriendenkring vertellen dat we weer bij elkaar zijn en blablabla of wel? Moet ik hem vragen "Wil je m'n vriend weer zijn, ja of nee?" of eerder "Gaan we er samen aan werken, ja of nee?"
Wees niet bang om met elkaar de conclusie te trekken dat het niet gaat werken en dat je elkaar moet loslaten. Het zal pijn doen, maar bij elkaar blijven zal dan uiteindelijk meer pijn doen. En die pijn gaat weg, ook bij hem. Wat ik van je posts begrijp is hij waarschijnlijk banger dan jij. Probeer dan, ook voor hem, sterk te zijn als het hierop aankomt door de knoop eventueel door te hakken.
Dus praat erover, denk erover (en neem ook echt de tijd hiervoor), en doe het rustig aan, maar stel het niet meer uit. Jullie hadden een relatie, dus er is een kans dat het weer kan werken tussen jullie twee. Maar besef goed dat het heel moeilijk is om te veranderen (en dat vol te houden) als persoon, hoe graag je dat ook wilt. Succes!
Dank je, hier heb ik veel aan. Komende week zijn we allebei op reis, dus dat geeft even wat rust en wat tijd om hierover na te denken...quote:
[..]
Het laatste. Praat met elkaar (uiteraard privé aan tafel, niet in het openbaar of via telefoon), en geef beide aan wat je vindt dat 1) jij zou moeten veranderen en 2) de ander zou moeten veranderen. En kijk dan of het realistisch is. Daarmee bedoel ik, je wil vast graag ja zeggen op alle dingen die hij je vertelt (en andersom), omdat je graag weer bij elkaar wil zijn. Maar probeer echt bij jezelf na te gaan, kan ik dit wel? Of zal ik, na verloop van tijd, weer terugvallen in mijn oude patroon? Want uiteraard moeten jullie beide jezelf blijven. En als je gewoon echt bij jezelf denkt "Dit is te veel, dit zou ik niet vol kunnen houden", dan is het misschien beter zo.
Wees niet bang om met elkaar de conclusie te trekken dat het niet gaat werken en dat je elkaar moet loslaten. Het zal pijn doen, maar bij elkaar blijven zal dan uiteindelijk meer pijn doen. En die pijn gaat weg, ook bij hem. Wat ik van je posts begrijp is hij waarschijnlijk banger dan jij. Probeer dan, ook voor hem, sterk te zijn als het hierop aankomt door de knoop eventueel door te hakken.
Dus praat erover, denk erover (en neem ook echt de tijd hiervoor), en doe het rustig aan, maar stel het niet meer uit. Jullie hadden een relatie, dus er is een kans dat het weer kan werken tussen jullie twee. Maar besef goed dat het heel moeilijk is om te veranderen (en dat vol te houden) als persoon, hoe graag je dat ook wilt. Succes!
Ik denk dat het probleem er bij ons meer in zit dat we onze eigen persoonlijkheden een beetje zijn kwijtgeraakt in "ons", dat is er in geslopen. Voor mezelf weet ik dat ik wel eens bij mezelf dacht: de ik van 5 jaar geleden was echt fantastisch. En natuurlijk kun je niet verwachten dat je precies hetzelfde blijft door de jaren heen, maar ik ben een beetje doorgeschoten in het dingen moeten van mezelf en anderen blij maken en niet de dingen doen die ik eigenlijk leuk vind om te doen. Mezelf terugvinden is dus geen offer dat ik moet maken, maar meer iets dat echt nodig is. Ik heb ook tegen hem gezegd dat ik in die zin dankbaar ben dat dit is gebeurd. Er moest iets veranderen.
De reden dat we zo erg in onze relatie zijn opgegaan zonder een eigen leven te behouden is denk ik dat we allebei mensen zijn die echt head first ergens in duiken en daar vol voor gaan. Het begin van de relatie was ook echt een sneltrein en omdat we allebei zo knetterverliefd waren resulteerde dat na verloop van tijd in het elke dag bij elkaar zijn en steeds minder afspreken met vrienden en vriendinnen. En na een tijdje merk je dan dat je best wel geïsoleerd bent met z'n tweeën, hij iets eerder dan ik. Hij wist alleen niet hoe hij hierover kon praten en de enige uitweg die hij zag was ermee stoppen. Terwijl ik denk dat een gesprek over dat het niet goed ging zo en dat er iets moest veranderen véél op had kunnen leveren. Maar goed, daar is het te laat voor natuurlijk.
Edit: Volgens mij is hij inderdaad erg bang op dit moment. Ik heb een poosje geprobeerd om het contact wat te minderen en hij vertelde me later dat hij zich daar knap klote door voelde. Ik denk dat hij als de dood is dat ik zeg dat ik de stekker er helemaal uit wil trekken en vertrek uit z'n leven.
Oh, en nog 1 laatste vraag (sorry voor dit bombardement, maar ik vind je reacties heel fijn): zouden we denk je moeten afspreken om geen anderen te daten/zoenen/seksen?
Oh, been there. Dit is precies wat ik dacht (en nog steeds denk, zij het minder sterk) over mijn ex. Hadden we nu maar gepraat, hadden we nu maar geprobeerd. Maar zij koos de makkelijke weg van een nieuw vriendje ipv proberen aan onze relatie te werken. En ook wij gingen (achteraf gezien) waarschijnlijk veel te snel. Maar probeer het gewoon als een leermoment te zien. Misschien was het stom, misschien niet, maar voor een volgende keer weet je gewoon meer over jezelf en wat voor jou werkt in een relatie.quote:
[..]
De reden dat we zo erg in onze relatie zijn opgegaan zonder een eigen leven te behouden is denk ik dat we allebei mensen zijn die echt head first ergens in duiken en daar vol voor gaan. Het begin van de relatie was ook echt een sneltrein en omdat we allebei zo knetterverliefd waren resulteerde dat na verloop van tijd in het elke dag bij elkaar zijn en steeds minder afspreken met vrienden en vriendinnen. En na een tijdje merk je dan dat je best wel geïsoleerd bent met z'n tweeën, hij iets eerder dan ik. Hij wist alleen niet hoe hij hierover kon praten en de enige uitweg die hij zag was ermee stoppen. Terwijl ik denk dat een gesprek over dat het niet goed ging zo en dat er iets moest veranderen véél op had kunnen leveren. Maar goed, daar is het te laat voor natuurlijk.
Dat is heel begrijpelijk, maar kijk wel uit dat je geen dingen gaat doen uit medelijden. Dat snap je zelf hopelijk ook wel. Mochten jullie permanent uit elkaar gaan, dan komt het echt wel goed met hem.quote:
[..]
Edit: Volgens mij is hij inderdaad erg bang op dit moment. Ik heb een poosje geprobeerd om het contact wat te minderen en hij vertelde me later dat hij zich daar knap klote door voelde. Ik denk dat hij als de dood is dat ik zeg dat ik de stekker er helemaal uit wil trekken en vertrek uit z'n leven.
Dit is lastig. Zoals ik eerder zei, probeer deze 'confrontatie' niet uit te stellen. Bovendien, ik kan me voorstellen dat het misschien een raar gevoel kan geven bij een van jullie als de ander date/zoent/seks heeft voor jullie een beslissing nemen met elkaar over jullie relatie, al helemaal als jullie dan beslissen bij elkaar te blijven. Maar misschien hebben jullie daar minder een probleem mee dan ik, dat moeten jullie zelf beslissen.quote:
zouden we denk je moeten afspreken om geen anderen te daten/zoenen/seksen?
Hey, graag gedaan hoor. Ben blij dat je er iets aan hebtquote:Oh, en nog 1 laatste vraag (sorry voor dit bombardement, maar ik vind je reacties heel fijn):
Gisteren sprak ik mijn ex even over de app. We zouden morgen afspreken om wat spullen aan elkaar te geven en ik wilde wat concreets afspreken. Reageert ie met 'ja, change of plans ik ben deze week niet in de buurt, kun je ook volgende week?'
Getver, net nu ik er naar uitzag dat stukje af te handelen. Ik heb zo ontzettend geen zin om hier zo'n slepend iets van te maken en mijn ex is wel berucht om het vermijden van confrontaties. Aangegeven dat hij mijn spullen bij onze studentenvereniging kan neerzetten en ik hetzelfde doe. En verder dat ik t jammer vind dat hij daar zo kort vooraf pas mee kwam.
Ik merk dat ondanks dat ik me verder wel goed voel ik hier toch wel even emotioneel op reageerde. Was meteen heel erg geïrriteerd en pissig. Maar ik doe m'n best om het bij mezelf te houden. Ik heb geen zin in ruzie met een ex omdat ik nog emotioneel ben over hoe onze relatie gelopen is.
Is ook de reden dat ik een gesprek, zoals ik had verwacht morgen te voeren, niet ga voeren. Ik voel op het moment best wat verwijten naar hem toe, ben best boos over dat hij mijn vertrouwen keer op keer geschonden heeft en nu vrienden wil blijven. Ik denk dat uitspreken naar hem geen zin gaat hebben, of ja, mij niet de voldoening zal geven die ik zoek. En ik denk ook niet dat hij dat kan geven. Ik moet wat dat betreft mezelf helen, mezelf vergeven dat ik dit heb laten gebeuren en opnieuw vertrouwen in mensen vinden.
Op het moment is de vraag die in mijn hoofd speelt vooral 'wil ik uberhaupt contact houden met iemand die ondanks dat het niet expres was me keer op keer gekwetst heeft?' en mijn antwoord daarop is meteen 'Nee, dat wil ik niet. Ik zou wel gek zijn om contact te houden met iemand die me steeds pijn doet.'
Getver, net nu ik er naar uitzag dat stukje af te handelen. Ik heb zo ontzettend geen zin om hier zo'n slepend iets van te maken en mijn ex is wel berucht om het vermijden van confrontaties. Aangegeven dat hij mijn spullen bij onze studentenvereniging kan neerzetten en ik hetzelfde doe. En verder dat ik t jammer vind dat hij daar zo kort vooraf pas mee kwam.
Ik merk dat ondanks dat ik me verder wel goed voel ik hier toch wel even emotioneel op reageerde. Was meteen heel erg geïrriteerd en pissig. Maar ik doe m'n best om het bij mezelf te houden. Ik heb geen zin in ruzie met een ex omdat ik nog emotioneel ben over hoe onze relatie gelopen is.
Is ook de reden dat ik een gesprek, zoals ik had verwacht morgen te voeren, niet ga voeren. Ik voel op het moment best wat verwijten naar hem toe, ben best boos over dat hij mijn vertrouwen keer op keer geschonden heeft en nu vrienden wil blijven. Ik denk dat uitspreken naar hem geen zin gaat hebben, of ja, mij niet de voldoening zal geven die ik zoek. En ik denk ook niet dat hij dat kan geven. Ik moet wat dat betreft mezelf helen, mezelf vergeven dat ik dit heb laten gebeuren en opnieuw vertrouwen in mensen vinden.
Op het moment is de vraag die in mijn hoofd speelt vooral 'wil ik uberhaupt contact houden met iemand die ondanks dat het niet expres was me keer op keer gekwetst heeft?' en mijn antwoord daarop is meteen 'Nee, dat wil ik niet. Ik zou wel gek zijn om contact te houden met iemand die me steeds pijn doet.'
Qua gevoelens heel herkenbaar mevrouw_voor_jou!! Vertrouwen in jezelf en anderen weer opbouwen, helen. Zit ik ook in....
Gisteren nieuwe bed opgebouwd en voor t eerst in 'onze' slaapkamer geslapen. Ineens begonnen de tranen die 2-3 weken afwezig zijn geweest te rollen als een gek..... Heel alleen
Nu wel weer ok.
Gisteren nieuwe bed opgebouwd en voor t eerst in 'onze' slaapkamer geslapen. Ineens begonnen de tranen die 2-3 weken afwezig zijn geweest te rollen als een gek..... Heel alleen
Nu wel weer ok.
Ja maar dat is ook best een confrontatie. Ik heb t voordeel dat mijn ex hier niet meer woonde toen we uit elkaar gingen, t bed voelde ook niet als ons bed en t huis voelde ook niet als ons huis. Wel heb ik t met een tv-serie die we altijd samen keken, t voelt best eenzaam om die nu alleen te kijken al kan ik wel genieten van de afleveringen.quote:
Qua gevoelens heel herkenbaar mevrouw_voor_jou!! Vertrouwen in jezelf en anderen weer opbouwen, helen. Zit ik ook in....
Gisteren nieuwe bed opgebouwd en voor t eerst in 'onze' slaapkamer geslapen. Ineens begonnen de tranen die 2-3 weken afwezig zijn geweest te rollen als een gek..... Heel alleen
Nu wel weer ok.
Ik ben nu wat afleiding aan t zoeken tegen t eenzame. Ik heb contact met een hele leuke man via een datingsite. Geen idee wat het gaat worden, maar vind het gewoon leuk om met hem te kletsen. Ergens vind ik het wel een beetje raar dat ik daar nu al mee bezig ben, maar ik ben wel eerlijk naar mezelf toe en voel ook geen weerzin om met andere mannen te flirten en te praten. Dat heb ik normaal wel als ik nog totaal niet toe ben aan wat nieuws.
quote:
Qua gevoelens heel herkenbaar mevrouw_voor_jou!! Vertrouwen in jezelf en anderen weer opbouwen, helen. Zit ik ook in....
Gisteren nieuwe bed opgebouwd en voor t eerst in 'onze' slaapkamer geslapen. Ineens begonnen de tranen die 2-3 weken afwezig zijn geweest te rollen als een gek..... Heel alleen
Nu wel weer ok.
Al die 'eerste keer alleen' dingetjes doen een beetje pijn, heb ik ook wel eens last van. Soms wat meer (alleen slapen), soms wat minder.quote:
[..]
Ja maar dat is ook best een confrontatie. Ik heb t voordeel dat mijn ex hier niet meer woonde toen we uit elkaar gingen, t bed voelde ook niet als ons bed en t huis voelde ook niet als ons huis. Wel heb ik t met een tv-serie die we altijd samen keken, t voelt best eenzaam om die nu alleen te kijken al kan ik wel genieten van de afleveringen.
--------------
Net een sms van de ex gekregen. Kwaad. Ze heeft mij nu overal geblokkeerd, zei dat ze alle foto's van mij en van elkaar zou verwijderen zodat ze nooit meer aan mij herinnerd hoeft te worden, heb een fijn leven, tot nooit. Volgens mij begrijpt ze het gewoon niet. En nu krijg ik dit. Fijn. Nu voel ik me weer kut. Waarom moet dit nu zo? Waarom wordt ze hier nu opeens zo kwaad over? Een paar dagen terug zei ze nog dat ze het begreep.
Ik wil in huilen uitbarsten. Het was slechts een sms, maar er zat zoveel woede achter. Ik voelde het gewoon. Maar waarom? Is er iets gebeurd met haar, in haar leven? Is het gewoon een slechte bui? Verdomme. Ik wil het haar vragen, of iets, maar ik moet het niet doen. Ik weet het niet. Ik weet het echt niet.
Zo, ben er nu wel goed vanaf. Verliefd op een ander sinds dit weekend en het lijkt wederzijds te zijn. 
Iedereen in dit topic nog veel sterkte, tot de volgende keer.
Iedereen in dit topic nog veel sterkte, tot de volgende keer.
Burning bridges gives you so much more
Gek genoeg hadden mijn ex en ik niet veel van die dingen. De meeste dingen die we samen deden deed ik ook al voor hem. Nadat het uit was is er in mijn leven niet heel veel veranderd, behalve dat ik nu zeeën van tijd heb waarin ik niet samen met hem ben.quote:
[..]
[..]
Al die 'eerste keer alleen' dingetjes doen een beetje pijn, heb ik ook wel eens last van. Soms wat meer (alleen slapen), soms wat minder.
--------------
Net een sms van de ex gekregen. Kwaad. Ze heeft mij nu overal geblokkeerd, zei dat ze alle foto's van mij en van elkaar zou verwijderen zodat ze nooit meer aan mij herinnerd hoeft te worden, heb een fijn leven, tot nooit. Volgens mij begrijpt ze het gewoon niet. En nu krijg ik dit. Fijn. Nu voel ik me weer kut. Waarom moet dit nu zo? Waarom wordt ze hier nu opeens zo kwaad over? Een paar dagen terug zei ze nog dat ze het begreep.
Ik wil in huilen uitbarsten. Het was slechts een sms, maar er zat zoveel woede achter. Ik voelde het gewoon. Maar waarom? Is er iets gebeurd met haar, in haar leven? Is het gewoon een slechte bui? Verdomme. Ik wil het haar vragen, of iets, maar ik moet het niet doen. Ik weet het niet. Ik weet het echt niet.
Tja, het kan van alles zijn. Zij zal ook liefdesverdriet hebben en al die fasen doormaken en je hebt er geen controle over welke wanneer komt. Ik denk dat je er nu niks mee zal kunnen, het is dan gewoon ongecontroleerde boosheid, verdriet en pijn om alles. Het is niet redelijk.
Zelf heb ik gisteren een goed gesprek gehad met een vriend. Die zei dat het belangrijkste wat ik moet doen mezelf vergeven is. En dat trof behoorlijk doel. Ik neem het mezelf behoorlijk kwalijk dat ik bij hem weggegaan ben op een moment dat hij diep in de put zat. En ja, er was geen andere optie, er zou geen 'beter' moment komen omdat het onze relatie was die hem tegenhield beter te worden, en onze relatie was allang dood. Maar toch, ik voel me best schuldig. De nacht ervoor was hij helemaal in de war geweest, vol zelfhaat en waarom hij zo'n mislukkeling was. En het voelt of ik hem nog een trap na gegeven heb.
Super!quote:
Zo, ben er nu wel goed vanaf. Verliefd op een ander sinds dit weekend en het lijkt wederzijds te zijn.
Iedereen in dit topic nog veel sterkte, tot de volgende keer.
Nu vind je het vervelend maar ik denk eigenlijk uiteindelijk dat ze je een dienst heeft bewezen.quote:
[..]
[..]
Al die 'eerste keer alleen' dingetjes doen een beetje pijn, heb ik ook wel eens last van. Soms wat meer (alleen slapen), soms wat minder.
--------------
Net een sms van de ex gekregen. Kwaad. Ze heeft mij nu overal geblokkeerd, zei dat ze alle foto's van mij en van elkaar zou verwijderen zodat ze nooit meer aan mij herinnerd hoeft te worden, heb een fijn leven, tot nooit. Volgens mij begrijpt ze het gewoon niet. En nu krijg ik dit. Fijn. Nu voel ik me weer kut. Waarom moet dit nu zo? Waarom wordt ze hier nu opeens zo kwaad over? Een paar dagen terug zei ze nog dat ze het begreep.
Ik wil in huilen uitbarsten. Het was slechts een sms, maar er zat zoveel woede achter. Ik voelde het gewoon. Maar waarom? Is er iets gebeurd met haar, in haar leven? Is het gewoon een slechte bui? Verdomme. Ik wil het haar vragen, of iets, maar ik moet het niet doen. Ik weet het niet. Ik weet het echt niet.
Ik denk dat ze aan het lijntje wilde houden voor later en juist doordat jij dat aangaf zij met de neus op de feiten gedrukt werd dat jij dat niet wilde.
Haar ego is gekwetst en nu denkt ze je hier mee te kwetsen.
Ga dus vooral niet op haar boosheid in zoek afleiding en richt je op jezelf.
Dit is een situatie die nu even minder is maar uiteindelijk voor jou beter uitpakt.
Wellicht. Misschien had ze gisteren pas door wat het zou betekenen als ik er echt niet meer was. Ik ben/was de enige persoon in haar leven tegen wie ze open durfde te zijn, de enige met wie ze echt alles durfde te delen. Haar ouders niet, haar beste vriendin niet, haar nieuwe vriend (blijkbaar) niet, haar vorige vriend niet, alleen ik. Ik kan me enigszins wel voorstellen dat het hard moet aankomen als zo'n persoon besluit weg te lopen.quote:
[..]
Nu vind je het vervelend maar ik denk eigenlijk uiteindelijk dat ze je een dienst heeft bewezen.
Ik denk dat ze aan het lijntje wilde houden voor later en juist doordat jij dat aangaf zij met de neus op de feiten gedrukt werd dat jij dat niet wilde.
Haar ego is gekwetst en nu denkt ze je hier mee te kwetsen.
Ga dus vooral niet op haar boosheid in zoek afleiding en richt je op jezelf.
Dit is een situatie die nu even minder is maar uiteindelijk voor jou beter uitpakt.
Maar ik weet ook dat ze enorme moodswings kan hebben. Misschien had ze er gisteren zo eentje, en was ik het doelwit. Wie weet heeft ze over een paar dagen spijt van wat ze gezegd heeft. Ergens hoop ik van wel, ik heb nooit gewild dat ze me zou haten, en ik haat haar ook niet. En zoals ik haar zei, als ze me ooit echt écht nodig heeft, dan ben ik er wel.
Het enige wat ik gisteren gedaan heb is haar moeder een kort berichtje gestuurd. Ik kon altijd heel goed opschieten met haar ouders, en zag hen ook echt als mijn familie. Ze waren zelf ook echt enorm kapot toen ze hoorden dat hun dochter het had uitgemaakt. Afijn, ik vertelde haar mijn kant van dit gebeuren, want ik wilde echt niet dat ik straks afgeschilderd word door haar als een harteloze zak.
Maar goed, ik ben niet boos, of gekwetst, alleen teleurgesteld. Ik houd mezelf gewoon voor dat ze waarschijnlijk nooit meer iemand zal vinden die weet hoe hij met haar moet omgaan, die haar buien en impulsiviteit aankan. Ik haat opscheppen, maar ik weet donders goed dat iemand die met haar een relatie aangaat een goeie dosis ruggegraat en geduld nodig zal hebben. En ik betwijfel of iemand anders dat voor haar over heeft zoals ik dat had. En, al is het alleen maar om mij een goed gevoel te geven, hoop ik dat ze daar zelf ook achterkomt, en beseft wat voor idioot ze is geweest.
Goed om te horen! Veel succes, plezier en liefde toegewenstquote:
Zo, ben er nu wel goed vanaf. Verliefd op een ander sinds dit weekend en het lijkt wederzijds te zijn.
Iedereen in dit topic nog veel sterkte, tot de volgende keer.
Ik vind dat jij er goed mee omgaat, petje af hoor.quote:
[..]
Wellicht. Misschien had ze gisteren pas door wat het zou betekenen als ik er echt niet meer was. Ik ben/was de enige persoon in haar leven tegen wie ze open durfde te zijn, de enige met wie ze echt alles durfde te delen. Haar ouders niet, haar beste vriendin niet, haar nieuwe vriend (blijkbaar) niet, haar vorige vriend niet, alleen ik. Ik kan me enigszins wel voorstellen dat het hard moet aankomen als zo'n persoon besluit weg te lopen.
Maar ik weet ook dat ze enorme moodswings kan hebben. Misschien had ze er gisteren zo eentje, en was ik het doelwit. Wie weet heeft ze over een paar dagen spijt van wat ze gezegd heeft. Ergens hoop ik van wel, ik heb nooit gewild dat ze me zou haten, en ik haat haar ook niet. En zoals ik haar zei, als ze me ooit echt écht nodig heeft, dan ben ik er wel.
Het enige wat ik gisteren gedaan heb is haar moeder een kort berichtje gestuurd. Ik kon altijd heel goed opschieten met haar ouders, en zag hen ook echt als mijn familie. Ze waren zelf ook echt enorm kapot toen ze hoorden dat hun dochter het had uitgemaakt. Afijn, ik vertelde haar mijn kant van dit gebeuren, want ik wilde echt niet dat ik straks afgeschilderd word door haar als een harteloze zak.
Maar goed, ik ben niet boos, of gekwetst, alleen teleurgesteld. Ik houd mezelf gewoon voor dat ze waarschijnlijk nooit meer iemand zal vinden die weet hoe hij met haar moet omgaan, die haar buien en impulsiviteit aankan. Ik haat opscheppen, maar ik weet donders goed dat iemand die met haar een relatie aangaat een goeie dosis ruggegraat en geduld nodig zal hebben. En ik betwijfel of iemand anders dat voor haar over heeft zoals ik dat had. En, al is het alleen maar om mij een goed gevoel te geven, hoop ik dat ze daar zelf ook achterkomt, en beseft wat voor idioot ze is geweest.
[..]
Goed om te horen! Veel succes, plezier en liefde toegewenst
Mijn ex neemt gelukkig geen contact met me op. Dat is wel heel prettig. Zelf houd ik ook afstand, ik moet eerst emotioneel alles weer wat tot rust laten komen. Waar het eerder allemaal wel okay ging heb ik nu momenten dat ik me heel schuldig voel omdat ik hem verliet op een moment dat het met hem heel slecht ging, en andere momenten dat ik juist weer boos op hem ben dat hij niet de kracht kon vinden om eerlijk te zijn in onze relatie. Ik probeer berusting te vinden dat het nu eenmaal zo was, en mag ook gewoon verdrietig en boos zijn daarom.
Ik had mijn ex op dat feest gezien met zijn vriendin. Gewoon gedag gezegd en vriendin werd een beetje para en ging hem voor mijn neus een zoen geven.
Niets van aangetrokken en mijn eigen ding gedaan.
Het punt voor haar is dat zij er moeite mee heeft terwijl we nauwelijks contact hebben en ja in een dorp mensen ontlopen gaat niet echt.
Ik ben een beetje klaar met de onzin eromheen en als hun een probleem met mij hebben hun probleem.
Ik woon hier en ga geen ommetje lopen voor hun. En het enige contact is hoi en dag meer niet.
De dag viel ook mee toen want ondanks dat hun er waren (wat ik wel wist) heb ik me gewoon vermaakt en veel gedanst en met mensen gepraat.
Waar het op neerkomt zijn nieuwe lief heeft maar te accepteren dat hij en ik elkaar tegenkomen en dat ik gewoon gedag zeg (niet eens heel gesprek gewoon dag) en dat ik met mensen zal praten die zij ook kent.
Niets van aangetrokken en mijn eigen ding gedaan.
Het punt voor haar is dat zij er moeite mee heeft terwijl we nauwelijks contact hebben en ja in een dorp mensen ontlopen gaat niet echt.
Ik ben een beetje klaar met de onzin eromheen en als hun een probleem met mij hebben hun probleem.
Ik woon hier en ga geen ommetje lopen voor hun. En het enige contact is hoi en dag meer niet.
De dag viel ook mee toen want ondanks dat hun er waren (wat ik wel wist) heb ik me gewoon vermaakt en veel gedanst en met mensen gepraat.
Waar het op neerkomt zijn nieuwe lief heeft maar te accepteren dat hij en ik elkaar tegenkomen en dat ik gewoon gedag zeg (niet eens heel gesprek gewoon dag) en dat ik met mensen zal praten die zij ook kent.
Bedankt, maar het heeft me ook vier lange, zware maanden gekost. En ik heb alle fouten gemaakt. Gesmeekt, brieven geschreven (maar nooit verstuurd), emails, elk 'get-back-together' verhaal op het internet gelezen, mijn hele plan lag praktisch klaar. 142 pagina's / 71.560 woorden aan dagboek volgeschreven. Ik had alle oplossingen, alle antwoorden. Echt pas een paar weken terug begon ik me te realiseren dat het hopeloos was, dat ik haar niet terug zou krijgen, dat ze voor hem gekozen had. Als ik hier destijds had gepost, had iedereen me teruggefloten, en achteraf zou dat beter zijn geweest. Maar goed, ik heb geleerd, ik ben gegroeid. En daar maak ik hopelijk ooit een hele toffe meid mee blij.quote:
[..]
Ik vind dat jij er goed mee omgaat, petje af hoor.
Zoals je zelf eerder aangaf, er was waarschijnlijk geen 'beter' moment geweest. Tuurlijk voel je je schuldig, je hebt de persoon waar je (ooit) veel van hield een hoop pijn gedaan, en ook nog eens op een al moeilijk moment. Maar vind dan vrede in de wetenschap dat, zoals je zei, het juist de relatie was die het hem niet toeliet zichzelf weer op te bouwen. Je hebt hem geholpen, misschien op een hele harde, pijnlijke manier, maar het was de enige manier. En daar komt hij, vroeg of laat, ook wel achter.quote:Mijn ex neemt gelukkig geen contact met me op. Dat is wel heel prettig. Zelf houd ik ook afstand, ik moet eerst emotioneel alles weer wat tot rust laten komen. Waar het eerder allemaal wel okay ging heb ik nu momenten dat ik me heel schuldig voel omdat ik hem verliet op een moment dat het met hem heel slecht ging, en andere momenten dat ik juist weer boos op hem ben dat hij niet de kracht kon vinden om eerlijk te zijn in onze relatie. Ik probeer berusting te vinden dat het nu eenmaal zo was, en mag ook gewoon verdrietig en boos zijn daarom.
Heel sterk dat je je er niets van aangetrokken hebt. Laat hen er maar lekker mee zitten, niet jouw probleem. Als zij zo nodig in jouw gezicht moet bewijzen dat hij nu haar vriend is, dan is zij degene met issuesquote:
Ik had mijn ex op dat feest gezien met zijn vriendin. Gewoon gedag gezegd en vriendin werd een beetje para en ging hem voor mijn neus een zoen geven.
Niets van aangetrokken en mijn eigen ding gedaan.
Het punt voor haar is dat zij er moeite mee heeft terwijl we nauwelijks contact hebben en ja in een dorp mensen ontlopen gaat niet echt.
Ik ben een beetje klaar met de onzin eromheen en als hun een probleem met mij hebben hun probleem.
Ik woon hier en ga geen ommetje lopen voor hun. En het enige contact is hoi en dag meer niet.
De dag viel ook mee toen want ondanks dat hun er waren (wat ik wel wist) heb ik me gewoon vermaakt en veel gedanst en met mensen gepraat.
Waar het op neerkomt zijn nieuwe lief heeft maar te accepteren dat hij en ik elkaar tegenkomen en dat ik gewoon gedag zeg (niet eens heel gesprek gewoon dag) en dat ik met mensen zal praten die zij ook kent.
Dat is zij ook en ik denk ook dat ik me daar te lang door op mijn kop heb laten zitten en ik daar gewoon een beetje klaar mee ben.quote:
[..]
Bedankt, maar het heeft me ook vier lange, zware maanden gekost. En ik heb alle fouten gemaakt. Gesmeekt, brieven geschreven (maar nooit verstuurd), emails, elk 'get-back-together' verhaal op het internet gelezen, mijn hele plan lag praktisch klaar. 142 pagina's / 71.560 woorden aan dagboek volgeschreven. Ik had alle oplossingen, alle antwoorden. Echt pas een paar weken terug begon ik me te realiseren dat het hopeloos was, dat ik haar niet terug zou krijgen, dat ze voor hem gekozen had. Als ik hier destijds had gepost, had iedereen me teruggefloten, en achteraf zou dat beter zijn geweest. Maar goed, ik heb geleerd, ik ben gegroeid. En daar maak ik hopelijk ooit een hele toffe meid mee blij.
[..]
Zoals je zelf eerder aangaf, er was waarschijnlijk geen 'beter' moment geweest. Tuurlijk voel je je schuldig, je hebt de persoon waar je (ooit) veel van hield een hoop pijn gedaan, en ook nog eens op een al moeilijk moment. Maar vind dan vrede in de wetenschap dat, zoals je zei, het juist de relatie was die het hem niet toeliet zichzelf weer op te bouwen. Je hebt hem geholpen, misschien op een hele harde, pijnlijke manier, maar het was de enige manier. En daar komt hij, vroeg of laat, ook wel achter.
[..]
Heel sterk dat je je er niets van aangetrokken hebt. Laat hen er maar lekker mee zitten, niet jouw probleem. Als zij zo nodig in jouw gezicht moet bewijzen dat hij nu haar vriend is, dan is zij degene met issues
Ik heb zelf zoiets van ga mijn eigen gang single leven bevalt me en ik heb er vrede mee.
En tuurlijk exen tegenkomen is niet altijd makkelijk en tuurlijk kan het zijn dat er oude gevoelens opsteken maar thuis blijven omdat hij eventueel gevoelens voor mij kan krijgen is onzinnig .
Wat mij betreft ben ik verdergegaan en hij ook en ik denk dat zij een boel in haar hoofd haalt wat er niet is.
Ik denk meer dat het haar eigen issues zijn dan echt ook zo is.
Ja, dat is absoluut ook een optie. Ik ben echter van mening dat je de mooiste successen haalt door het nemen van risico's. Natuurlijk kan het enorm fout gaan, maar anders was het ook geen risico. We nemen inderdaad alle tijd en doen erg rustig aan. Dat is sowieso een goede tip voor velen. Hierdoor werkt het allemaal een stuk relaxter. Het houden van een objectief oog op iets subjectiefs als een relatie is moeilijk, hoe doe jij dat? Ik probeer er nuchter over te blijven nadenken, maar dat is niet altijd even makkelijk. Maar ja, so far, so goodquote:
[..]
Niet helemaal waar. Ik bedoel, je kan ook jezelf proberen te beschermen door te zeggen "Kijk, het liep al eens verkeerd, en ik wil dat niet nog een tweede keer". Uiteraard wens ik jullie twee het beste met jullie poging om het weer te laten werken, maar neem er echt de tijd voor, en probeer altijd een objectief oog te houden op je relatie.
Ik heb gisteren voor het eerst na precies twee maanden wat in mijn dagboek kunnen schrijven. Merk dat het verdriet er nog is maar niet meer zo overweldigend als de eerste maand. Toen ben ik er bijna aan onderdoor gegaan
Ik kan het nog steeds heel moeilijk accepteren dat iemand zomaar uit je leven vertrekt. 9 jr goede vrienden, 4 jaar relatie waarvan 3 samenwonend. Gewoon patsboem uit mijn leven
Ik kan het nog steeds heel moeilijk accepteren dat iemand zomaar uit je leven vertrekt. 9 jr goede vrienden, 4 jaar relatie waarvan 3 samenwonend. Gewoon patsboem uit mijn leven
Dat lijkt me ook heel heftig en niet gek dat je er kapot van bent. Zoiets heeft veel tijd nodig om te helen als je zolang samen geweest bent.quote:
Ik heb gisteren voor het eerst na precies twee maanden wat in mijn dagboek kunnen schrijven. Merk dat het verdriet er nog is maar niet meer zo overweldigend als de eerste maand. Toen ben ik er bijna aan onderdoor gegaan
Ik kan het nog steeds heel moeilijk accepteren dat iemand zomaar uit je leven vertrekt. 9 jr goede vrienden, 4 jaar relatie waarvan 3 samenwonend. Gewoon patsboem uit mijn leven
Ik ben nu bijna 15 maand zonder haar. Niks heeft mijn leven zo een schop gegeven als deze breuk. Ik ben absoluut niet tevreden welke richting mijn leven is opgegaan.
Maar die relatie was hoe dan ook (nu, of later) ontzettend fout afgelopen.
Gelukkig heb ik er geen kids aan over gehouden.
Maar die relatie was hoe dan ook (nu, of later) ontzettend fout afgelopen.
Gelukkig heb ik er geen kids aan over gehouden.
People once tried to make Chuck Norris toilet paper. He said no because Chuck Norris takes crap from NOBODY!!!!
Megan Fox makes my balls look like vannilla ice cream.
Megan Fox makes my balls look like vannilla ice cream.
Wat was eigenlijk de reden van jullie break-up als ik vragen mag?quote:
Ik heb gisteren voor het eerst na precies twee maanden wat in mijn dagboek kunnen schrijven. Merk dat het verdriet er nog is maar niet meer zo overweldigend als de eerste maand. Toen ben ik er bijna aan onderdoor gegaan
Ik kan het nog steeds heel moeilijk accepteren dat iemand zomaar uit je leven vertrekt. 9 jr goede vrienden, 4 jaar relatie waarvan 3 samenwonend. Gewoon patsboem uit mijn leven
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |