De kunst van het loslaten van je ex #231

quote:

Op donderdag 22 mei 2014 16:30 schreef runaway het volgende:

[..]

4 jaar samen (waarvan 3 samenwonen) en daarvoor 9 jaar vrienden ......
Reden: hij zei 'we krijgen energie van andere dingen', 'ik twijfel weer' (2 eerdere crisissen), 'ik kan niet 100% voor je gaan'.
Ik denk zelf bindingsangst.

Ik snap je gevoelens, denk ik. Toen mijn relatie uit ging (2.5 jaar) was dat ook om vergelijkbare redenen. Hij kon zich niet meer inzetten voor de relatie en merkte dat hij het steeds minder naar zijn zin had in de relatie. Hij hield nog van me en wilde het niet uitmaken, maar hij zag geen andere optie omdat hem dit ook niet gelukkiger maakte. Het heeft me minstens een half jaar geduurt om enigszins de kunnen begrijpen wat hij gevoelt heeft. Ik vond het onzin, snapte niet dat hij het had uitgemaakt want het klikte nog zo goed. Ik dacht dat hij gewoon te laks was geweest om zich er voor in te zetten en zich heeft laten afschrikken door de eerste beste sleur. Ik kreeg valse hoop en hield mezelf voor dat het aan hem lag en dat hij te passief was geweest. Later snapte ik dat dit mijn eigen naiviteit is geweest, ik kon niet accepteren dat "het gewoon zo moest zijn".
Probeer het voor jezelf niet mooier te maken dan het is. Ik denk niet dat iemand die 4 jaar lang samen met iemand is, bindingsangst heeft en het daarom uit maakt. Probeer zijn redengeving aan te nemen als een feit. Sommige dingen gaan nou eenmaal kapot en daar hebben we niet altijd controle over. Wellicht pasten jullie toch niet zo goed bij elkaar als je had gewild, het is niet anders. Gevoelens kunnen echt wegebben en dan kan je van hem vragen zich meer in te zetten, maar dat is vaak niet de oplossing en dat is ook helemaal het tegenovergestelde van wat zijn gevoel hem zegt.
Ik snap je verdriet, woede en frustratie, maar probeer jezelf soms een schop onder de kont te geven en te accepteren dat het gewoon zo heeft moeten zijn, hoe verdrietig en pijnlijk het ook is.

Vandaag een superdag gehad, ik ben met vrienden een park in geweest, lekker samen gepicknickt. Wat haal ik daar veel energie uit zeg.

Nu ben ik net weer thuis en zit een beetje na te denken over iets wat iemand me vertelde. Het blijkt dat mijn ex bij verschillende mensen van mijn studentenvereniging wel eens geld geleend heeft en niet terug heeft betaald. Mensen vroegen zich af wat ze moesten doen omdat ik zijn geld niet meer beheer. Ik hoorde het voor het eerst. Natuurlijk aangegeven dat ik niet verwacht dat hij het uit zichzelf gaat terugbetalen, en dat ze daar dus ofwel met hem afspraken over moeten maken of eventueel de bewindvoerster benaderen.

En dan denk ik van jezus, wat heeft hij al die tijd toch een dubbelleven geleid. Dikke schulden hebben en alles voor mij verstoppen, liegen over geld omdat hij te bang was om het te vertellen. En blijkbaar dus ook van verenigingsleden vragen of ze even voor willen schieten voor een game zodat hij met de groep mee kan spelen. Terwijl hij dat natuurlijk nooit terug kon betalen.

En ik besef me gewoon weer even heel sterk dat hij over heel veel dingen heeft zitten liegen, en ik steeds dacht dat het wel op zou houden, dat hij snapte dat hij geen geld moest lenen of uitgeven dat hij niet heeft. En aan de andere kant ben ik ook boos, van WTF dacht je nou, dat dat niet uit zou komen? En hoe dacht hij onze relatie in stand te houden met steeds weer nieuwe leugens? T schijnt dat hij mentaal en emotioneel nu helemaal in puin ligt, maar ergens heb ik zoiets van WTF jank je nou, je hebt dit echt zelf helemaal verkloot, keer op keer op keer. Hij heeft genoeg kansen gehad, en heeft ze allemaal verkloot. En dan kan hij nu liggen janken en zichzelf kut voelen, maar beter dat hij gewoon eens de ballen groeit om zijn rotzooi op te ruimen.

Zo. Dat lucht op.

quote:

Op zondag 25 mei 2014 21:16 schreef StrawberrySwing het volgende:

[..]

Ik snap je gevoelens, denk ik. Toen mijn relatie uit ging (2.5 jaar) was dat ook om vergelijkbare redenen. Hij kon zich niet meer inzetten voor de relatie en merkte dat hij het steeds minder naar zijn zin had in de relatie. Hij hield nog van me en wilde het niet uitmaken, maar hij zag geen andere optie omdat hem dit ook niet gelukkiger maakte. Het heeft me minstens een half jaar geduurt om enigszins de kunnen begrijpen wat hij gevoelt heeft. Ik vond het onzin, snapte niet dat hij het had uitgemaakt want het klikte nog zo goed. Ik dacht dat hij gewoon te laks was geweest om zich er voor in te zetten en zich heeft laten afschrikken door de eerste beste sleur. Ik kreeg valse hoop en hield mezelf voor dat het aan hem lag en dat hij te passief was geweest. Later snapte ik dat dit mijn eigen naiviteit is geweest, ik kon niet accepteren dat "het gewoon zo moest zijn".
Probeer het voor jezelf niet mooier te maken dan het is. Ik denk niet dat iemand die 4 jaar lang samen met iemand is, bindingsangst heeft en het daarom uit maakt. Probeer zijn redengeving aan te nemen als een feit. Sommige dingen gaan nou eenmaal kapot en daar hebben we niet altijd controle over. Wellicht pasten jullie toch niet zo goed bij elkaar als je had gewild, het is niet anders. Gevoelens kunnen echt wegebben en dan kan je van hem vragen zich meer in te zetten, maar dat is vaak niet de oplossing en dat is ook helemaal het tegenovergestelde van wat zijn gevoel hem zegt.
Ik snap je verdriet, woede en frustratie, maar probeer jezelf soms een schop onder de kont te geven en te accepteren dat het gewoon zo heeft moeten zijn, hoe verdrietig en pijnlijk het ook is.

Accepteren dat een relatie écht over is en dat je geen moeite meer in herstel moet stoppen en dat je niet moet hopen op herstel, is de lastigste stap die er is. Denk dat meer dan de helft van de mensen hier nog ergens hoopt op terugkomen bij zijn of haar ex.

quote:

Op zondag 25 mei 2014 22:18 schreef Aisomont het volgende:

[..]

Accepteren dat een relatie écht over is en dat je geen moeite meer in herstel moet stoppen en dat je niet moet hopen op herstel, is de lastigste stap die er is. Denk dat meer dan de helft van de mensen hier nog ergens hoopt op terugkomen bij zijn of haar ex.

Dat is ook best moeilijk. Zelf heb ik de eerste dagen dat het uit was wel eens een begin van zulke hoop/gedachten gehad maar die meteen aangepakt door tegen mezelf te zeggen dat ik niet weet hoe de toekomst gaat zijn en dat ik me daar dus op dit moment niet mee bezig moet houden.

Het is misschien een beetje valsspelen, zeggen dat je niet weet hoe de toekomst gaat zijn en het daarmee af te doen, maar het geeft je wel de ruimte om er zelfstandig in te blijven staan. Je kiest er dan voor het onzekere waar je geen invloed op hebt los te laten en hebt ruimte voor de dingen waar je wel invloed op hebt. Zoals je verdriet toelaten en een plek geven, je leven weer op de rit krijgen en je draai vinden als single.

Anders zit je maar af te wachten en te hopen dat je ex over de brug komt terwijl je daar helemaal geen zekerheid over hebt. En als dan alsnog blijkt dat je ex niet over de brug komt komt de klap nog een keer.

quote:

Op zondag 25 mei 2014 23:08 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Dat is ook best moeilijk. Zelf heb ik de eerste dagen dat het uit was wel eens een begin van zulke hoop/gedachten gehad maar die meteen aangepakt door tegen mezelf te zeggen dat ik niet weet hoe de toekomst gaat zijn en dat ik me daar dus op dit moment niet mee bezig moet houden.

Het is misschien een beetje valsspelen, zeggen dat je niet weet hoe de toekomst gaat zijn en het daarmee af te doen, maar het geeft je wel de ruimte om er zelfstandig in te blijven staan. Je kiest er dan voor het onzekere waar je geen invloed op hebt los te laten en hebt ruimte voor de dingen waar je wel invloed op hebt. Zoals je verdriet toelaten en een plek geven, je leven weer op de rit krijgen en je draai vinden als single.

Anders zit je maar af te wachten en te hopen dat je ex over de brug komt terwijl je daar helemaal geen zekerheid over hebt. En als dan alsnog blijkt dat je ex niet over de brug komt komt de klap nog een keer.

Als ik er niet zelf heeeel veel moeite mee had gehad, had ik ook niet gezegd dat het moeilijk is. Zelfs verrr na afloop denk ik soms nog: "was ik maar weer samen met ...", want iets is beter dan niets. Ook al weet ik dondersgoed dat ik helemaal niet meer samen wil zijn met *al* mijn ex'en.

Ik vind het niet vals spelen hoor. Lijkt mij juist een prima oplossing. Je hoeft er nú niet over na te denken en als je er aan toe bent om er bij stil te staan, ben je alweer 100 stappen verder en wil je je ex niet eens meer terug.

quote:

Op zondag 25 mei 2014 22:18 schreef Aisomont het volgende:

[..]

Accepteren dat een relatie écht over is en dat je geen moeite meer in herstel moet stoppen en dat je niet moet hopen op herstel, is de lastigste stap die er is. Denk dat meer dan de helft van de mensen hier nog ergens hoopt op terugkomen bij zijn of haar ex.

Ben ik niet helemaal met je eens. Ik denk dat veel mensen diep van binnen ergens echt wel weten dat het beter is dat ze uit elkaar zijn. Het is vaak meer de gedachte van het niet meer hebben van iemand naast je in het leven en alles weer alleen moeten doen.
Toen mijn relatie over was heb ik maar heel even met het feit geworsteld dat ik haar terug wou. Ik besefte me heel snel dat ik niet zozeer haar terug wou maar meer het gevoel van een relatie en dat leventje. Achteraf ben ik blij dat ik van haar af ben.

quote:

Op maandag 26 mei 2014 12:21 schreef aeque het volgende:

[..]

Ben ik niet helemaal met je eens. Ik denk dat veel mensen diep van binnen ergens echt wel weten dat het beter is dat ze uit elkaar zijn. Het is vaak meer de gedachte van het niet meer hebben van iemand naast je in het leven en alles weer alleen moeten doen.
Toen mijn relatie over was heb ik maar heel even met het feit geworsteld dat ik haar terug wou. Ik besefte me heel snel dat ik niet zozeer haar terug wou maar meer het gevoel van een relatie en dat leventje. Achteraf ben ik blij dat ik van haar af ben.

Ik vind dat soms ook wel moeilijk. Dat ik nu niemand heb om de kleine dingetjes mee te delen. Dat is denk ik het stukje eenzaamheid dat extra opvalt nadat je relatie uit is.

quote:

Op maandag 26 mei 2014 12:21 schreef aeque het volgende:

[..]

Ben ik niet helemaal met je eens. Ik denk dat veel mensen diep van binnen ergens echt wel weten dat het beter is dat ze uit elkaar zijn. Het is vaak meer de gedachte van het niet meer hebben van iemand naast je in het leven en alles weer alleen moeten doen.
Toen mijn relatie over was heb ik maar heel even met het feit geworsteld dat ik haar terug wou. Ik besefte me heel snel dat ik niet zozeer haar terug wou maar meer het gevoel van een relatie en dat leventje. Achteraf ben ik blij dat ik van haar af ben.

Lees je in dit topic mee? Bijna iedereen zegt gelijk na afloop zijn of haar ex nog terug te willen. Zelfs als ze beter weten, willen ze het nog wel

quote:

Op maandag 26 mei 2014 14:32 schreef Aisomont het volgende:

[..]

Lees je in dit topic mee? Bijna iedereen zegt gelijk na afloop zijn of haar ex nog terug te willen. Zelfs als ze beter weten, willen ze het nog wel

Natuurlijk zeg je direct na afloop dat je hem/haar nog terug wilt. Dat is zo'n beetje de eerste reactie die je krijgt als je iets verliest. Maar in maar weinig gevallen blijft dit aanhouden naar mijn ervaringen.

Als je weer gaat rationaliseren dan beseffen veel mensen dat het zonder diegene toch misschien ook wel beter is omdat het vaak gewoonweg niet werkte in de vorm van een relatie door verschillende redenen.

En ja natuurlijk spreek ik ook namens mijzelf en kan ik misschien sneller rationeel denken dan anderen, maar in mijn geval was het al snel duidelijk dat ik niet haar als persoon miste maar het gevoel en zaken die daarbij kwamen kijken. Dat was voor mij het grootste punt om overheen te komen.

quote:

Op maandag 26 mei 2014 16:51 schreef aeque het volgende:

[..]

Natuurlijk zeg je direct na afloop dat je hem/haar nog terug wilt. Dat is zo'n beetje de eerste reactie die je krijgt als je iets verliest. Maar in maar weinig gevallen blijft dit aanhouden naar mijn ervaringen.

Als je weer gaat rationaliseren dan beseffen veel mensen dat het zonder diegene toch misschien ook wel beter is omdat het vaak gewoonweg niet werkte in de vorm van een relatie door verschillende redenen.

En ja natuurlijk spreek ik ook namens mijzelf en kan ik misschien sneller rationeel denken dan anderen, maar in mijn geval was het al snel duidelijk dat ik niet haar als persoon miste maar het gevoel en zaken die daarbij kwamen kijken. Dat was voor mij het grootste punt om overheen te komen.

En over hoeveel tijd heb je het dan? Wilde je haar de eerste dagen terug, of de eerste weken of maanden? Mijn relatie is nu 3,5 maanden uit en ik moet zeggen dat ik het nog steeds graag een kans zou willen geven. Ook al heeft hij zich op het einde niet echt gedragen als een lot uit de loterij, toch denk ik nog steeds dat we heel goed bij elkaar passen. Los van dat ik iemand mis om alles mee te delen, blijft dat gevoel nog steeds. En dat is toch best wel balen, ik kan hem moeilijk een mes op z'n keel zetten

quote:

Op maandag 26 mei 2014 18:00 schreef IGotMine het volgende:

[..]

En over hoeveel tijd heb je het dan? Wilde je haar de eerste dagen terug, of de eerste weken of maanden? Mijn relatie is nu 3,5 maanden uit en ik moet zeggen dat ik het nog steeds graag een kans zou willen geven. Ook al heeft hij zich op het einde niet echt gedragen als een lot uit de loterij, toch denk ik nog steeds dat we heel goed bij elkaar passen. Los van dat ik iemand mis om alles mee te delen, blijft dat gevoel nog steeds. En dat is toch best wel balen, ik kan hem moeilijk een mes op z'n keel zetten

In mijn geval was het daadwerkelijk weer terug willen van de persoon zelf een 2 weken. Langer zal het niet zijn geweest. Mede doordat wij nog 1,5 maand samen een huis hebben gedeeld ben ik mij vrij snel gaan beseffen dat het mij echt niet om haar ging. Natuurlijk voelde ik me klote maar dat was zoals ik al zei meer dat ik 'het' ineens niet meer had en mijn toekomst ineens een vraagstuk was geworden.

Ik ben nu zelfs blij dat ik van haar af ben en dat dit al veel eerder had moeten gebeuren. Ik kan nu eindelijk mezelf weer zijn en weet nu dat ik dat jarenlang heb gemist.

quote:

Op maandag 26 mei 2014 19:21 schreef aeque het volgende:

[..]

In mijn geval was het daadwerkelijk weer terug willen van de persoon zelf een 2 weken. Langer zal het niet zijn geweest. Mede doordat wij nog 1,5 maand samen een huis hebben gedeeld ben ik mij vrij snel gaan beseffen dat het mij echt niet om haar ging. Natuurlijk voelde ik me klote maar dat was zoals ik al zei meer dat ik 'het' ineens niet meer had en mijn toekomst ineens een vraagstuk was geworden.

Ik ben nu zelfs blij dat ik van haar af ben en dat dit al veel eerder had moeten gebeuren. Ik kan nu eindelijk mezelf weer zijn en weet nu dat ik dat jarenlang heb gemist.

Ja, dat over je toekomst snap ik inderdaad. Als je met iemand bent ligt het min of meer vast...

Dat laatste is iets wat ik ook wel herken, dat ik me meer mezelf voel. Dat heeft voor mij denk ik niet zozeer met hem te maken, maar meer dat ik echt vol in die relatie ben gedoken en m'n eigen dingen min of meer naar de achtergrond heb verplaatst. Ik zou dat ook nooit meer zo doen. Dat was volgens mij ook het punt van m'n ex, dat we onszelf een beetje kwijtraakten en een soort uniforme blob werden :p

Afgelopen dagen ging t wel ok, niet gehuild

Kwam net foto langs op FB, dat doet toch wel even royaal auw. Ik zie wat ik zo mis......
Hij keek er ook nog blij op

quote:

Op maandag 26 mei 2014 23:01 schreef runaway het volgende:
Afgelopen dagen ging t wel ok, niet gehuild

Kwam net foto langs op FB, dat doet toch wel even royaal auw. Ik zie wat ik zo mis......
Hij keek er ook nog blij op

Alles verwijderen geen optie?

quote:

Op dinsdag 27 mei 2014 00:28 schreef Aisomont het volgende:

[..]

Alles verwijderen geen optie?

Gezamelijke vrienden, had bij de meeste notifications uitgezet maar bij deze nog niet... Nu wel dus.

quote:

Op dinsdag 27 mei 2014 07:42 schreef runaway het volgende:

[..]

Gezamelijke vrienden, had bij de meeste notifications uitgezet maar bij deze nog niet... Nu wel dus.

Ah ik dacht dat je bij oude foto's aan het kijken was ofzo. Goed van je dan

Voelde me vandaag voor het eerst wel weer goed. Niet meer dat verdriet op de achtergrond.

Gisteren heb ik goed nieuws gehad, mijn afstudeerscriptie is goedgekeurd en heb een mooi cijfer gehad. Dat is echt een enorme opsteker want door alle problemen met mijn ex voordat het uitging heb ik maar 4 weken gehad om de scriptie te schrijven (ipv 3 maanden).

Ik was van plan geweest om juist daar echt een mooi stuk van te maken maar door alle shit verwachtte ik eigenlijk het net met de hakken over de sloot te halen.

quote:

Op dinsdag 27 mei 2014 15:34 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:
Voelde me vandaag voor het eerst wel weer goed. Niet meer dat verdriet op de achtergrond.

Gisteren heb ik goed nieuws gehad, mijn afstudeerscriptie is goedgekeurd en heb een mooi cijfer gehad. Dat is echt een enorme opsteker want door alle problemen met mijn ex voordat het uitging heb ik maar 4 weken gehad om de scriptie te schrijven (ipv 3 maanden).

Ik was van plan geweest om juist daar echt een mooi stuk van te maken maar door alle shit verwachtte ik eigenlijk het net met de hakken over de sloot te halen.

Ah gefeliciteerd, mooie opsteker is dat! Het gaat dus al vooruit!

quote:

Op dinsdag 27 mei 2014 18:11 schreef lexvandoef het volgende:

[..]

Ah gefeliciteerd, mooie opsteker is dat! Het gaat dus al vooruit!

Ja best wel. voel me soms nu n beetje eenzaam maar t gaat verder eigenlijk prima nu.

Ik voel me eigenlijk wel soort van ok..... Kan moeilijk zien of dit een tussenfase is en ik zo weer een paar meter naar beneden ga donderen of dat t verder omhoog gaat. Is een redelijke snelle overgang na 5-6 weken meerdere huilbuien per dag, dus voelt wat onwennig...
Huis(kamer) voelt weer prima na wat veranderingen, slaap nog op de bank in afwachting van toekomst (zoek per 1/8 nieuwe baan, stad is een vraagteken).... Heb wat leuke nieuwe mensen leren kennen maar kan ook wel alleen thuis zijn....
Een kleine hiephoi !

quote:

Op maandag 26 mei 2014 23:01 schreef runaway het volgende:
Afgelopen dagen ging t wel ok, niet gehuild

Kwam net foto langs op FB, dat doet toch wel even royaal auw. Ik zie wat ik zo mis......
Hij keek er ook nog blij op

Foto's zijn momentopnames, en kunnen zelfs "in scene" gezet zijn met de wetenschap dat een ander genaaid gaat worden.

Niet weer naar kijken dus

De ex waardoor ik in dit topic ben begonnen met posten, heeft besloten om na twee jaar weer contact met mij op te zoeken...

quote:

Op donderdag 29 mei 2014 10:45 schreef runaway het volgende:
Ik voel me eigenlijk wel soort van ok..... Kan moeilijk zien of dit een tussenfase is en ik zo weer een paar meter naar beneden ga donderen of dat t verder omhoog gaat. Is een redelijke snelle overgang na 5-6 weken meerdere huilbuien per dag, dus voelt wat onwennig...
Huis(kamer) voelt weer prima na wat veranderingen, slaap nog op de bank in afwachting van toekomst (zoek per 1/8 nieuwe baan, stad is een vraagteken).... Heb wat leuke nieuwe mensen leren kennen maar kan ook wel alleen thuis zijn....
Een kleine hiephoi !

Het beste laat je het gewoon komen zoals het is. Mocht je nog een terugval krijgen nouja, dan voorkom je dat toch niet denk ik. Geniet in elk geval lekker van de nieuwe mensen en duimen dat je snel weer een baan hebt gevonden.

quote:

Op vrijdag 30 mei 2014 23:17 schreef PowerLoungen het volgende:
Heb een wijs besluit genomen denk ik .
Wel 1tje die ontzettend veel pijn doet

Leg even uit......

Zelf voel ik me ook nog steeds goed, zelfs nadat ik mijn ex weer tegengekomen ben.

Afgelopen woensdag kwam ik hem tegen op een feestje. Ik besloot even af te wachten met gedag zeggen omdat ik niet wist hoe hij zou reageren. Op een moment stond hij aan de bar praktisch naast me en heb ik hem maar gewoon aangesproken.

Even geďnformeerd hoe het met m ging en hij scheen tot het moment dat ik m aansprak heel veel moeite gehad te hebben met het aangaan van die confrontatie, in zijn hoofd was het al een moordkuil geworden. Heb m aangegeven dat ik hem niks in de weg zal leggen om te blijven omgaan met mensen waar ik ook mee bevriend ben. Dat t aan hem is om dat ook te doen.

Verder zocht hij veel bevestiging. Hij heeft zijn baan per direct opgezegd omdat hij steeds aan mij moet denken tijdens het werk (hij is er via mij gekomen). Leek erop alsof hij van mij goedkeuring zocht voor die keuze maar ik heb hem gezegd dat als dat was wat hij nodig had hij dat moest doen.

Verder nog even over 'ons' gehad. Heb m verteld dat ik terugkijk op een hele leuke tijd, maar ook op een moeilijke tijd. Dat ik veel nagedacht heb over wat er echt was aan de relatie gezien alle leugens, maar dat ik er wel over uit ben dat hij oprecht van mij hield. En dat ik het erg jammer vind dat hij niet eerlijk heeft kunnen omdat dat de relatie voor een groot deel kapot heeft gemaakt. Omdat hij wat sentimenteel werd heb ik daar aan toegevoegd dat ik er ook zeker van ben om die reden ook in de toekomst geen relatie meer met hem te willen.

Hij reageerde daarop met dat het de schuld was van zijn angststoornis. Werd toen wat emotioneel en vertelde dat hij zoveel had aan het gesprek. Begon daarna wat over zijn angsten en problemen en hoe hij dat aan het oplossen was. Op zich goed dat dit hem de schop onder zijn hol heeft gegeven zodat hij nu wel echt aan de slag gaat, maar ik merkte ook dat ik daar eigenlijk helemaal niet op zat te wachten. Hij wilde ook graag vaker met me praten omdat ik hem altijd zo goed geholpen heb maar ik heb daar niet zoveel behoefte aan. Omdat het gesprek toen wat abrupt werd afgekapt moet ik hem dat later nog wel een keer duidelijk maken.

Ik denk dat ik wel een beetje bot ben geweest wat betreft toekomstperspectieven, maar ik wil hem geen hoop geven op dat we ooit nog bij elkaar komen. En dan zet ik liever nu dat mes in z'n hart dan dat hij daar na maanden hopen en toewerken naar iets achterkomt en dan weer opnieuw kan beginnen. Daarnaast heb ik geen zin in de awkwardness die zoiets met zich meebrengt.

Sjaaaa wel een ex verhaal maar niet over recente ex.
Een ex meer van 20 jaar terug die ik wel op facebook en hyves had en die wil me dus in het echt ontmoeten , wel gewoon als vrienden.
Hij laat het initiatief ook bij mij ik mag bepalen waar en wanneer en ergens best spannend .

Gewoon bijpraten over hoe het nu is en hij gaf ook al aan dat gaat lang gesprek worden dus een hoop gebeurt maar dat is meestal na 20 jaar. Ik heb gezegd even de tijd ervoor te willen om ff na te denken waar en wanneer want ja er zit 20 jaar tussen.

Groetjes Judith

Das apart zeg! Waarom zou je t wel of niet willen doen?

Ja apart maar ook vleiend na 20 jaar heb je schijnbaar toch iets goed gedaan.
Ik wil het wel doen omdat ik wel nieuwsgierig ben naar hij is na 20 jaar.
Ik kreeg wel het idee door berichtjes dat die me wat te vertellen had wat hij eigenlijk in persoon wilde vertellen en daar ben ik benieuwd naar.
Hij is daarbij juist ook heel netjes en legt het ook bij mij neer van jij bepaalt waar en wanneer en dat scheelt ook. Soms kun je ook goede vriendschappen met exen overhouden achteraf en ik heb eigenlijk ook zoiets van waarom niet. Ik ben nu vrijgezel en denk dat het voor mij makkelijker maakt als ik in een relatie zat had ik er wat voorzichtiger in geweest. Wel moet ik ook zeggen dat deze jongen/man wel altijd heel erg netjes was en ook heel trouw dus niet echt iemand waar ik echt van zeg wat een eikel. Het was meer iemand die het net nogal moeilijk had met zichzelf. En juist dat die altijd erg netjes was werkt in zijn voordeel.

Ik kan me wel voorstellen dat je nieuwsgierig bent. En als het destijds netjes is afgehandeld waarom niet? Het is altijd wel leuk om te horen hoe het iemand vergaan is lijkt me

Zelf heb ik ook eens zoiets meegemaakt met een jeugdliefde die na 15 jaar contact opnam. Hij was destijds nog niet zo lang in Nederland en wilde me na 15 jaar vertellen dat hij ontzettend veel gehad heeft aan ons contact toen. T was vrij onschuldig allemaal, beetje handje vasthouden en een kusje af en toe, maar het heeft hem destijds heel erg geholpen om in Nederland zijn draai te vinden. Hij wilde me daar nog eens voor bedanken. Erg lief, en leuk om dat te horen.

Gisteren voor het eerst gezoend met 'een ander'. Raar hoor.
Waren al een tijdje aan het appen en ik kreeg gisteren een soort van halve liefdesverklaring dat hij (30 jr) me direct superleuk vond. Zijn moeder (?!? help!) en vrienden weten er al van en hadden hem afgeraden iets met me te beginnen aangezien t net uit is tussen mij en mn ex. Ik kreeg dus ineens een heleboel serieusheid en testosteron over me heen, heeft me nogal overdonderd. Zit ik nu even niet op te wachten. Vooral raar omdat hij precies dat zegt en doet (hart laten spreken, eerlijk, praat makkelijk over emoties, zegt hoe leuk hij me vindt) wat mijn ex dus heel moeilijk kon. Twee extremen wellicht.
Nu maar even op mezelf focussen

Oei ja das wel heel enthousiast meteen. Kan me voorstellen dat t je even overdonderd heeft. Zou ik ook niet veel van moeten hebben.

Moet jij nog echt dingen met jezelf afklussen na deze relatie?

Ik heb zelf wel wat nadenkwerk voor mezelf, weet ook nog niet zo goed hoe t zit bij mij. Ik heb altijd relaties met mannen die iets jonger zijn, in eerste instantie heel zelfverzekerd en vlot maar toch ook gevoelig overkomen en dan uiteindelijk blijken ze toch vaak best heftige issues te hebben. Twee relaties zijn daardoor ook echt stukgelopen. Ik vraag me af hoe t komt dat ik steeds voor zulke mannen kies want ik wordt er niet gelukkig van.

quote:

Op zondag 1 juni 2014 20:08 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:
Oei ja das wel heel enthousiast meteen. Kan me voorstellen dat t je even overdonderd heeft. Zou ik ook niet veel van moeten hebben.

Moet jij nog echt dingen met jezelf afklussen na deze relatie?

Ik heb zelf wel wat nadenkwerk voor mezelf, weet ook nog niet zo goed hoe t zit bij mij. Ik heb altijd relaties met mannen die iets jonger zijn, in eerste instantie heel zelfverzekerd en vlot maar toch ook gevoelig overkomen en dan uiteindelijk blijken ze toch vaak best heftige issues te hebben. Twee relaties zijn daardoor ook echt stukgelopen. Ik vraag me af hoe t komt dat ik steeds voor zulke mannen kies want ik wordt er niet gelukkig van.

Ja ik wil gewoon blij zijn met mezelf/eigenwaarde opkrikken. En dat ook zelf doen, dus niet laten afhangen van anderen. En verhouding geven/nemen in de gaten houden.....

Tsja en met die issues, heeft niet half NL die? Of echt hele bijzondere situaties?

quote:

Op zondag 1 juni 2014 21:00 schreef runaway het volgende:

[..]

Ja ik wil gewoon blij zijn met mezelf/eigenwaarde opkrikken. En dat ook zelf doen, dus niet laten afhangen van anderen. En verhouding geven/nemen in de gaten houden.....

Tsja en met die issues, heeft niet half NL die? Of echt hele bijzondere situaties?

Dat herken ik ook wel. Maar das meestal als je net uit een relatie komt. Dat geven en nemen is bij mij ook wel een dingetje.

Oh ja, t is ook niet dat iemand nooit issues mag hebben. Maar m'n laatste ex had een angststoornis die uiteindelijk onze relatie compleet verziekte. Een ex daarvoor had daar ook problemen mee. Daarvoor nog iets gehad met iemand die alles bij elkaar loog en vreemdging. Het is niet dat al mijn relaties kut gelopen zijn, maar ik denk wel dat ik er een handje van hem om relaties met mannen met serieuze issues aan te knopen. En dat zou ik in de toekomst wel graag anders zien. heb geen zin om de eeuwige carebear te zijn.

quote:

Op zondag 1 juni 2014 21:24 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Dat herken ik ook wel. Maar das meestal als je net uit een relatie komt. Dat geven en nemen is bij mij ook wel een dingetje.

Oh ja, t is ook niet dat iemand nooit issues mag hebben. Maar m'n laatste ex had een angststoornis die uiteindelijk onze relatie compleet verziekte. Een ex daarvoor had daar ook problemen mee. Daarvoor nog iets gehad met iemand die alles bij elkaar loog en vreemdging. Het is niet dat al mijn relaties kut gelopen zijn, maar ik denk wel dat ik er een handje van hem om relaties met mannen met serieuze issues aan te knopen. En dat zou ik in de toekomst wel graag anders zien. heb geen zin om de eeuwige carebear te zijn.

Komen ze pas heel laat aanzetten met dat ze problemen hebben of denk je in het begin dat het wel meevalt?

quote:

Op zondag 1 juni 2014 21:30 schreef Aisomont het volgende:

[..]

Komen ze pas heel laat aanzetten met dat ze problemen hebben of denk je in het begin dat het wel meevalt?

Meestal komt dat pas later uit. Bij beide relaties was het begin juist ontzettend leuk, meteen passie, goeie gesprekken tot diep in de nacht, leuke dingen doen maar niet overdreven ofzo. Bij mijn laatste ex merkte ik pas na een maand of 9 dat hij confrontaties lastig vond toen hij zijn vader niet onder ogen durfde te komen, en dat dat ook op andere vlakken problematisch was een half jaar later toen er deurwaarders aan de deur kwamen omdat hij een enorme hoop schulden bleek te hebben. In de andere relatie merkte ik dat ook pas na een jaar. En in beide gevallen hebben ze veel moeite gedaan om het te verbergen tot ronduit liegen over dingen aan toe.

quote:

Op zondag 1 juni 2014 21:48 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Meestal komt dat pas later uit. Bij beide relaties was het begin juist ontzettend leuk, meteen passie, goeie gesprekken tot diep in de nacht, leuke dingen doen maar niet overdreven ofzo. Bij mijn laatste ex merkte ik pas na een maand of 9 dat hij confrontaties lastig vond toen hij zijn vader niet onder ogen durfde te komen, en dat dat ook op andere vlakken problematisch was een half jaar later toen er deurwaarders aan de deur kwamen omdat hij een enorme hoop schulden bleek te hebben. In de andere relatie merkte ik dat ook pas na een jaar. En in beide gevallen hebben ze veel moeite gedaan om het te verbergen tot ronduit liegen over dingen aan toe.

Dan heb je denk ik gewoon dubbel pech gehad. Ik heb mijn eigen problemen en daar ben ik altijd heel open in. Als iemand mij daarom niet wil, prima, dan wil ik haar ook niet. Zo simpel zie ik het.

Al heb ik laatst iemand gehad waarmee ik gelijk al heel open was en het begon met "goeie gesprekken tot diep in de nacht", maar dat bleek later toch niet samen te werken. (Hoewel dat misschien meer kwam door haar problemen.)

quote:

Op zondag 1 juni 2014 21:54 schreef Aisomont het volgende:

[..]

Dan heb je denk ik gewoon dubbel pech gehad. Ik heb mijn eigen problemen en daar ben ik altijd heel open in. Als iemand mij daarom niet wil, prima, dan wil ik haar ook niet. Zo simpel zie ik het.

Al heb ik laatst iemand gehad waarmee ik gelijk al heel open was en het begon met "goeie gesprekken tot diep in de nacht", maar dat bleek later toch niet samen te werken. (Hoewel dat misschien meer kwam door haar problemen.)

Dat zou kunnen, maar toch. Ik moet toch nog wat nadenken, op zich heb ik de draad wel weer redelijk opgepakt maar er komt toch altijd wat denkwerk bij kijken na n relatie.

T beste kun je er ook maar open over zijn, zoiets komt toch wel uit en daarnaast denk ik dat iedereen wel zijn dingetjes heeft.

Dat is wel apart, maar heb ik in t verleden ook wel eens gehad hoor. En mogelijk houd je er een leuke vriendschap aan over. Ben zelf nog niet zo bezig met nieuwe mannen ontmoeten, ik flirt een beetje in de supermarkt en op andere plekken maar niet echt iets serieus. Nog geen zin in.

quote:

Op zondag 1 juni 2014 22:07 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Dat zou kunnen, maar toch. Ik moet toch nog wat nadenken, op zich heb ik de draad wel weer redelijk opgepakt maar er komt toch altijd wat denkwerk bij kijken na n relatie.

T beste kun je er ook maar open over zijn, zoiets komt toch wel uit en daarnaast denk ik dat iedereen wel zijn dingetjes heeft.

Dat is wel apart, maar heb ik in t verleden ook wel eens gehad hoor. En mogelijk houd je er een leuke vriendschap aan over. Ben zelf nog niet zo bezig met nieuwe mannen ontmoeten, ik flirt een beetje in de supermarkt en op andere plekken maar niet echt iets serieus. Nog geen zin in.

Misschien kan je proberen zelf ook open te zijn over je problemen en dat je het uitlokt dat de ander ook wat vertelt? Al valt uiteindelijk alles te verbergen als je het goed doet. En als je het écht goed doet, komt de ander er nooit achter. Al is dat natuurlijk niet echt "goed"

quote:

Op zondag 1 juni 2014 22:30 schreef Aisomont het volgende:

[..]

Misschien kan je proberen zelf ook open te zijn over je problemen en dat je het uitlokt dat de ander ook wat vertelt? Al valt uiteindelijk alles te verbergen als je het goed doet. En als je het écht goed doet, komt de ander er nooit achter. Al is dat natuurlijk niet echt "goed"

Ik heb niet echt heftige issues ofzo. Wel soms wat zorgen die ik me over dingen maak, bijvoorbeeld over of ik snel een baan kan vinden als ik afgestudeerd ben, dat komt nu heel dichtbij. Maar dat zijn ook dingen die ik wel kan delen met partners. Ik besprak dat met mijn ex ook wel eens.

Ja je kunt daar natuurlijk heel ver in gaan, maar dat ligt ook aan het vlak waarop je de problemen hebt. De twee exen waarover ik sprak hadden vooral een probleem met andere dingen en probeerden dat voor mij verborgen te houden. Een was bang dat ik heel boos zou worden en de ander was ervan overtuigd dat ik hem direct zou verlaten als hij een fout zou maken.

quote:

Op zondag 1 juni 2014 22:36 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Ik heb niet echt heftige issues ofzo. Wel soms wat zorgen die ik me over dingen maak, bijvoorbeeld over of ik snel een baan kan vinden als ik afgestudeerd ben, dat komt nu heel dichtbij. Maar dat zijn ook dingen die ik wel kan delen met partners. Ik besprak dat met mijn ex ook wel eens.

Ja je kunt daar natuurlijk heel ver in gaan, maar dat ligt ook aan het vlak waarop je de problemen hebt. De twee exen waarover ik sprak hadden vooral een probleem met andere dingen en probeerden dat voor mij verborgen te houden. Een was bang dat ik heel boos zou worden en de ander was ervan overtuigd dat ik hem direct zou verlaten als hij een fout zou maken.

Anders kan je wel vertellen dat je slechte ervaringen hebt met mensen die dingen verbergen ofzo. Al zit ik nu zowat een tactiek te bedenken om maar iemand te laten praten en dat is ook weer niet de bedoeling...

quote:

Op zondag 1 juni 2014 22:43 schreef Aisomont het volgende:

[..]

Anders kan je wel vertellen dat je slechte ervaringen hebt met mensen die dingen verbergen ofzo. Al zit ik nu zowat een tactiek te bedenken om maar iemand te laten praten en dat is ook weer niet de bedoeling...

Ach ik denk dat ik een volgende keer gewoon wat meer oplet op signalen. Mijn laatste ex heeft er op best sneaky wijze voor gezorgd dat als er dingen waren ik niet in contact kwam met de mensen die wisten wat er speelde. Met name tegenover zijn ouders heeft hij dat best slim gespeeld. Mijn vorige ex deed dat ook wel. Misschien daar eens wat meer op letten als er aparte dingen gebeuren.

quote:

Op zondag 1 juni 2014 22:50 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Ach ik denk dat ik een volgende keer gewoon wat meer oplet op signalen. Mijn laatste ex heeft er op best sneaky wijze voor gezorgd dat als er dingen waren ik niet in contact kwam met de mensen die wisten wat er speelde. Met name tegenover zijn ouders heeft hij dat best slim gespeeld. Mijn vorige ex deed dat ook wel. Misschien daar eens wat meer op letten als er aparte dingen gebeuren.

Hoe deden ze dat dan?

quote:

Op zondag 1 juni 2014 22:57 schreef Aisomont het volgende:

[..]

Hoe deden ze dat dan?

Mijn laatste ex woonde een flink eind weg en kwam meestal naar mij toe. Maar bijvoorbeeld toen hij ontslagen werd op zijn werk vertelde hij me dat zijn ouders hem enorm steunden maar het ook heel druk hadden dus dat hij wel naar mij toe kwam in de weekenden. Achteraf bleek dat zij wisten dat hij het er grotendeels zelf naar gemaakt had. Toen we samen gingen wonen heeft het twee maanden geduurd voor hij het zijn ouders vertelde, hij vertelde mij dat hij bang was om zijn moeder die hem heel erg zou missen te kwetsen en dat zijn pa boos zou worden vanwege zijn moeder. Ik heb m toen uiteindelijk gepusht om toch te gaan, want ouders snappen dat soort dingen wel. Hij wilde het perse alleen doen want vond dat hij die confrontatie toch zelf aan moest kunnen. Bleek dat als zijn ouders dat hadden geweten ze me verteld hadden dat hij geldproblemen had.

Die eerdere ex vertelde dat zijn moeder hem steeds van alles oplegde vlak voor we hadden afgesproken en nogal random zijn leven bepaalde. Hier bleek dat ze hem altijd ruim van tevoren dingen vroeg maar hij dat niet tegen mij durfde te zeggen, en het dan de dag zelf het in het honderd liet lopen. En dan zat ik van WTF waarom zeg je niet tegen je moeder dat ze wat eerder moet vragen. Omdat hij nog thuis woonde wilde ik ook niet in de relatie tussen hem en zijn moeder in gaan zitten maar ik pushte hem dus wel steeds om tegen zijn moeder te zeggen dat ze eens op tijd met dingen moest komen. Op het einde heb ik r daar eens over aangesproken en zij had ook iets van WTF, ik vraag dat soort dingen altijd op tijd. Had zelf het gevoel dat ik hem van haar wegtrok omdat hij dus tegen haar steeds smoesjes ophing dat ik hem claimde.

In beide relaties heb ik wellicht te weinig dingen besproken met de mensen die dicht bij mijn exen stonden. Al wisten van beiden ook hun beste vrienden er niet vanaf.

quote:

Op zondag 1 juni 2014 23:09 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Mijn laatste ex woonde een flink eind weg en kwam meestal naar mij toe. Maar bijvoorbeeld toen hij ontslagen werd op zijn werk vertelde hij me dat zijn ouders hem enorm steunden maar het ook heel druk hadden dus dat hij wel naar mij toe kwam in de weekenden. Achteraf bleek dat zij wisten dat hij het er grotendeels zelf naar gemaakt had. Toen we samen gingen wonen heeft het twee maanden geduurd voor hij het zijn ouders vertelde, hij vertelde mij dat hij bang was om zijn moeder die hem heel erg zou missen te kwetsen en dat zijn pa boos zou worden vanwege zijn moeder. Ik heb m toen uiteindelijk gepusht om toch te gaan, want ouders snappen dat soort dingen wel. Hij wilde het perse alleen doen want vond dat hij die confrontatie toch zelf aan moest kunnen. Bleek dat als zijn ouders dat hadden geweten ze me verteld hadden dat hij geldproblemen had.

Die eerdere ex vertelde dat zijn moeder hem steeds van alles oplegde vlak voor we hadden afgesproken en nogal random zijn leven bepaalde. Hier bleek dat ze hem altijd ruim van tevoren dingen vroeg maar hij dat niet tegen mij durfde te zeggen, en het dan de dag zelf het in het honderd liet lopen. En dan zat ik van WTF waarom zeg je niet tegen je moeder dat ze wat eerder moet vragen. Omdat hij nog thuis woonde wilde ik ook niet in de relatie tussen hem en zijn moeder in gaan zitten maar ik pushte hem dus wel steeds om tegen zijn moeder te zeggen dat ze eens op tijd met dingen moest komen. Op het einde heb ik r daar eens over aangesproken en zij had ook iets van WTF, ik vraag dat soort dingen altijd op tijd. Had zelf het gevoel dat ik hem van haar wegtrok omdat hij dus tegen haar steeds smoesjes ophing dat ik hem claimde.

In beide relaties heb ik wellicht te weinig dingen besproken met de mensen die dicht bij mijn exen stonden. Al wisten van beiden ook hun beste vrienden er niet vanaf.

Dat klinkt echt alsof je gewoon 2x pech hebt gehad. Volgens mij zijn er maar weinig mensen zo...

Zucht, gisternacht weer een paar dronken smsjes van m'n ex gekregen. Inhoud is met name dat ze me erg mist en het haar heel erg spijt wat ze gedaan heeft. Inmiddels vaste kost als ze dronken is. Ik reageer er zelf niet op, maar het doet nog wel zeer dat ze me op deze manier nog benaderd.

quote:

Op woensdag 4 juni 2014 15:54 schreef Gatenkaas het volgende:
Zucht, gisternacht weer een paar dronken smsjes van m'n ex gekregen. Inhoud is met name dat ze me erg mist en het haar heel erg spijt wat ze gedaan heeft. Inmiddels vaste kost als ze dronken is. Ik reageer er zelf niet op, maar het doet nog wel zeer dat ze me op deze manier nog benaderd.

Bleh, kan me voorstellen dat je daar niet op te wachten zit. Gebeurt t vaak?

quote:

Op woensdag 4 juni 2014 17:19 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Bleh, kan me voorstellen dat je daar niet op te wachten zit. Gebeurt t vaak?

Twee avonden per week ongeveer. In het begin probeerde ze me ook nog te bellen op die momenten. Ze weet dat ik sowieso niet opneem of reageer op haar berichtjes, ze kent me wel in zoverre dat ik daar behoorlijk rechtlijnig in ben (geen contact = geen contact) dus ik snap niet goed waarom ze me dan nog probeert te bereiken. Bovendien komen er nu ook steeds vaker verwijten dat ik 'nooit van haar heb gehouden' en dat het 'me allemaal niets uitmaakt, klootzak', als ik niet reageer. Dat terwijl zij vreemdging.

Maar goed, zal na twee maanden wel overwaaien.

5 maanden verder. Nog steeds denk ik elke dag aan haar.

Kan het niet weerstaan om op haar facebook te kijken.. en dan zie je van die dingen die je nooit verwacht
Nu gaat ze zelfs een tattoeage zetten

Maar toch ben ik beter af zonder haar, maar ik mis de aanwezigheid wel. Maar achteraf gebleken is het toch echt een kut wijf..

Rot gevoelens ook

quote:

Op woensdag 4 juni 2014 17:42 schreef Gatenkaas het volgende:

[..]

Twee avonden per week ongeveer. In het begin probeerde ze me ook nog te bellen op die momenten. Ze weet dat ik sowieso niet opneem of reageer op haar berichtjes, ze kent me wel in zoverre dat ik daar behoorlijk rechtlijnig in ben (geen contact = geen contact) dus ik snap niet goed waarom ze me dan nog probeert te bereiken. Bovendien komen er nu ook steeds vaker verwijten dat ik 'nooit van haar heb gehouden' en dat het 'me allemaal niets uitmaakt, klootzak', als ik niet reageer. Dat terwijl zij vreemdging.

Maar goed, zal na twee maanden wel overwaaien.

Dat zal wel komen omdat ze geen antwoord krijgt. Ik denk dat je t goed aanpakt door er niet op te reageren. Dat ze je kwijt zou raken had ze dan maar moeten bedenken voor ze vreemdging. Wel klote voor je dat t zo uitgegaan is. Uiteindelijk zal het wel ophouden.