In Memoriam #8

Oeh, verlamd oid?

quote:

Op maandag 19 mei 2014 14:31 schreef Candaasje het volgende:
Oeh, verlamd oid?

Volgens de dierenarts niet, die zag op de foto een soort kalksplinter bij zijn ruggengraat, dus het zou veroorzaakt worden door pijn (al kwam Moby niet zo over, hij was alert, ontspannen en at gewoon normaal. Dat hebben we in het verleden wel anders meegemaakt). De pijnstilling had dan het verschil moeten maken, maar dat deed het dus niet. Zijn coördinatie was helemaal weg, hij liep zo'n beetje op de bovenkant van zijn achterpoten. Te treurig. Dus vanochtend lekker weegbree, peer, witlof en crackers gegeven en hem rustig laten inslapen. Beter zo. Maar wel een gemis, want hij was ons laatste diertje.

V.

quote:

Op maandag 19 mei 2014 14:37 schreef Verbal het volgende:

[..]

Volgens de dierenarts niet, die zag op de foto een soort kalksplinter bij zijn ruggengraat, dus het zou veroorzaakt worden door pijn (al kwam Moby niet zo over, hij was alert, ontspannen en at gewoon normaal. Dat hebben we in het verleden wel anders meegemaakt). De pijnstilling had dan het verschil moeten maken, maar dat deed het dus niet. Zijn coördinatie was helemaal weg, hij liep zo'n beetje op de bovenkant van zijn achterpoten. Te treurig. Dus vanochtend lekker weegbree, peer, witlof en crackers gegeven en hem rustig laten inslapen. Beter zo. Maar wel een gemis, want hij was ons laatste diertje.

V.

Hm, ik moest even denken aan E. cuniculi, dat hoor ik de laatste tijd zoveel. Maar ik denk dat je een goede beslissing genomen hebt hoor, eindeloos lang blijven doorbehandelen is vaak niet een fijne oplossing. Je kunt beter op je hoogtepunt stoppen (of nouja, hoogtepunt..zolang het maar geen dieptepunt is. Maar je snap me wel denk ik ) en zijn laatste maaltje klinkt goed!

Maar het zal wel stil in huis zijn ja.

quote:

Op maandag 19 mei 2014 14:40 schreef Candaasje het volgende:

[..]

Hm, ik moest even denken aan E. cuniculi, dat hoor ik de laatste tijd zoveel.

Ja, daar dachten wij eerst ook aan als mogelijkheid, maar dat was het niet.

V.

quote:

Op maandag 28 april 2014 12:49 schreef douche-eendje het volgende:
The voice within, niks aantrekken van die mensen.
Begin januari overleed een van mijn konijnen, 2 weken geleden de andere. Ben er nogsteeds zo kapot van....
Mn leuke duo is gewoon nooit meer behalve in mijn herinneringen.

[ link | afbeelding ]

Op deze foto waren ze net gekoppeld. Bijna 5jaar hebben ze samen geleefd. Kelly, links, overleed 2 weken terug. Nijn in januari. Beide keren heb ik het overlijden meegemaakt.... en dat was geen fijn gezicht.

quote:

Op maandag 19 mei 2014 14:11 schreef Verbal het volgende:
En de laatste der Mohicanen is er sinds vanochtend ook niet meer. Moby-canen, eigenlijk.

[ afbeelding ]

V.

11 jaar is inderdaad erg oud. Mijn oudste nijn is 7 geworden en bij de tweede hersenbloeding was het einde verhaal, kon niet meer zelfstandig eten en drinken en dan is het konijnenleven niet meer leuk dus hebben we maar besloten om niet een derde af te wachten.
Sterkte met het verlies.

Bon, nooit gedacht dat ik zo snel opnieuw in dit topic zou posten

Zojuist belde de buurvrouw aan die thuiskwam om te zeggen dat een van onze katten midden op de baan lag, aangereden door een auto. Lang kon het nog niet gebeurd zijn, want amper een half uurtje er voor lag ze nog mooi te slapen in de zetel.

Amper 1 jaar en 2 weken geworden.

Luna - 09-04-2014 by JumpV, on Flickr

Je broertje zal extra veel gekoesterd worden nu!

[ Bericht 0% gewijzigd door Jump op 18-06-2014 22:44:35 ]

Och wat erg, heel veel sterkte

sterkte weer aan iedereen die zijn dier moet missen

en wat een lekker koppie had luna
veel te jong nog

he getverderrie wat vreselijk! Heel veel sterkte!!

veel sterkte gewenst!

het is echt 'n klote gevoel om je dierbare beestje te verliezen
ik denk nog iedere dag aan je Max, wat waren wij maatjes

Ik heb gister weer een flinke inzinking gehad...
Liloe is pas 3 maanden dood, maar het lijkt nog als de dag van gister
Vooral als ik dan mijn gepoetste kamer in kom, en flink wat zwarte haren op het voeteneind van mijn bed vind, met bijbehorende kuiltje op de plek waar hij altijd lag

Sterkte Jump!
En wat een mooie foto van Luna.

quote:

Op woensdag 18 juni 2014 21:53 schreef Jump het volgende:
Bon, nooit gedacht dat ik zo snel opnieuw in dit topic zou posten

Zojuist belde de buurvrouw aan die thuiskwam om te zeggen dat een van onze katten midden op de baan lag, aangereden door een auto. Lang kon het nog niet gebeurd zijn, want amper een half uurtje er voor lag ze nog mooi te slapen in de zetel.

Amper 1 jaar en 2 weken geworden.

[ link | afbeelding ]Luna - 09-04-2014 by JumpV, on Flickr

Je broertje zal extra veel gekoesterd worden nu!

Sterkte.

quote:

Op woensdag 18 juni 2014 23:56 schreef DjinN het volgende:
Ik heb gister weer een flinke inzinking gehad...
Liloe is pas 3 maanden dood, maar het lijkt nog als de dag van gister
Vooral als ik dan mijn gepoetste kamer in kom, en flink wat zwarte haren op het voeteneind van mijn bed vind, met bijbehorende kuiltje op de plek waar hij altijd lag

Hier de laatste poes Emily binnenkort 4 maanden geleden overleden (en kater Tickel 8 dagen ervoor). Heb nog steeds het idee dat ze elk moment mauwend voor me staan maar helaas. Gelukkig kan ik wel kattenliefde halen bij de hoogbejaarde katten (18 en in juli 19 jaar) van een kennis van me, ik kom binnen en de bijna 19 jarige poes wil op schoot zitten en lekker spinnen, helpt wel.

quote:

Op maandag 19 mei 2014 14:11 schreef Verbal het volgende:
En de laatste der Mohicanen is er sinds vanochtend ook niet meer. Moby-canen, eigenlijk.

[ afbeelding ]

V.

wat liev

helaas, ik mag het topic weer omhooghalen

vanmiddag heb ik mijn lieve zorgenkipje stumperd in laten slapen.
ik wist dat het erin zat dat ze niet heel oud zou worden, maar het kwam voor mij als donderslag bij heldere hemel.
stumperd had twee vergroeide voetjes, waarvan één zo ernstig dat ze feitelijk op de zijkant van haar enkeltje liep.
ze heeft al eens op het kantje gezeten omdat dat kwetsbare enkeltje was beschadigd en ontstoken, maar dat hebben de dierenarts en ik weten te voorkomen.

maar nu was het anders. ze was al een hele tijd broeds geweest en zat muurvast op haar nest.
ik vond het wel best, zo werd het kwetsbare voetje tenminste ontzien en zette haar af en toe buiten voor de broodnodige lichaamsbeweging en eten en drinken.
tot ze op een gegeven moment niet meer wilde eten en drinken. ik zag iets aan haar, de felle blik in dr oogjes was weg.

ik begon met dwangvoederen, dat had haar de vorige keer ook weer op weg geholpen, maar het hielp niets. ze bleef stil met af en toe een opleving waarbij de de plantenbak plunderde en smulde van mijn begonia's.
ik maakte me zoveel zorgen dat ik vandaag 2 x naar de dierenarts ben geweest. één keer om dr mest te laten onderzoeken en vervolgens één om haarzelf na te laten kijken.

uit de mest kwam niets. brandschoon. maar uit onderzoek bleek er een harde bult in haar buikje te zitten. het kon een ei zijn of wat anders.
er volgde een röntgenfoto om dat na te kijken. dr spiermaag bleek vol steentjes te zitten en op een verkeerde plaats in dr lijfje te zitten.
ook dat was niet echt een probleem, met eten zou dat wel weer verdwijnen.

maar toen kwam het: van dr zwaarstgetroffen pootje waren bij de "knie" alle pezen afgescheurd. het bovenste gedeelte zat los van het onderste gedeelte. ze had veel pijn.

ze had eventueel pijnstilling kunnen krijgen, maar beter had het nooit meer geworden.
ik was verbijsterd; ik had van alles verwacht maar dit niet.

met pijn in mijn hart heb ik haar meteen in laten slapen.
ik zal haar vreselijk missen.
ondanks haar vergroeide pootjes kon ze toch zo koddig rennen.
op haar koppie krabben, terwijl ze ondertussen omviel omdat op één pootje staan niet lukte
iedere keer mijn plantenbak leegeten
en me keer op keer een hoedje laten schrikken omdat ik denk dat ze dood in de tuin ligt, terwijl ze gewoon na een zandbad gestrekt doodstil lag te zonnen

lieve stumperd, dat je over de regenboogbrug maar weer hele mooie nieuwe pootjes hebt gekregen

quote:

Op vrijdag 25 juli 2014 16:48 schreef lady-wrb het volgende:
helaas, ik mag het topic weer omhooghalen

vanmiddag heb ik mijn lieve zorgenkipje stumperd in laten slapen.
ik wist dat het erin zat dat ze niet heel oud zou worden, maar het kwam voor mij als donderslag bij heldere hemel.
stumperd had twee vergroeide voetjes, waarvan één zo ernstig dat ze feitelijk op de zijkant van haar enkeltje liep.
ze heeft al eens op het kantje gezeten omdat dat kwetsbare enkeltje was beschadigd en ontstoken, maar dat hebben de dierenarts en ik weten te voorkomen.

maar nu was het anders. ze was al een hele tijd broeds geweest en zat muurvast op haar nest.
ik vond het wel best, zo werd het kwetsbare voetje tenminste ontzien en zette haar af en toe buiten voor de broodnodige lichaamsbeweging en eten en drinken.
tot ze op een gegeven moment niet meer wilde eten en drinken. ik zag iets aan haar, de felle blik in dr oogjes was weg.

ik begon met dwangvoederen, dat had haar de vorige keer ook weer op weg geholpen, maar het hielp niets. ze bleef stil met af en toe een opleving waarbij de de plantenbak plunderde en smulde van mijn begonia's.
ik maakte me zoveel zorgen dat ik vandaag 2 x naar de dierenarts ben geweest. één keer om dr mest te laten onderzoeken en vervolgens één om haarzelf na te laten kijken.

uit de mest kwam niets. brandschoon. maar uit onderzoek bleek er een harde bult in haar buikje te zitten. het kon een ei zijn of wat anders.
er volgde een röntgenfoto om dat na te kijken. dr spiermaag bleek vol steentjes te zitten en op een verkeerde plaats in dr lijfje te zitten.
ook dat was niet echt een probleem, met eten zou dat wel weer verdwijnen.

maar toen kwam het: van dr zwaarstgetroffen pootje waren bij de "knie" alle pezen afgescheurd. het bovenste gedeelte zat los van het onderste gedeelte. ze had veel pijn.

ze had eventueel pijnstilling kunnen krijgen, maar beter had het nooit meer geworden.
ik was verbijsterd; ik had van alles verwacht maar dit niet.

met pijn in mijn hart heb ik haar meteen in laten slapen.
ik zal haar vreselijk missen.
ondanks haar vergroeide pootjes kon ze toch zo koddig rennen.
op haar koppie krabben, terwijl ze ondertussen omviel omdat op één pootje staan niet lukte
iedere keer mijn plantenbak leegeten
en me keer op keer een hoedje laten schrikken omdat ik denk dat ze dood in de tuin ligt, terwijl ze gewoon na een zandbad gestrekt doodstil lag te zonnen

lieve stumperd, dat je over de regenboogbrug maar weer hele mooie nieuwe pootjes hebt gekregen

[ afbeelding ]

Heel veel sterkte. Het blijft rot om je beestjes te verliezen

quote:

Op vrijdag 25 juli 2014 16:48 schreef lady-wrb het volgende:
helaas, ik mag het topic weer omhooghalen

vanmiddag heb ik mijn lieve zorgenkipje stumperd in laten slapen.
ik wist dat het erin zat dat ze niet heel oud zou worden, maar het kwam voor mij als donderslag bij heldere hemel.
stumperd had twee vergroeide voetjes, waarvan één zo ernstig dat ze feitelijk op de zijkant van haar enkeltje liep.
ze heeft al eens op het kantje gezeten omdat dat kwetsbare enkeltje was beschadigd en ontstoken, maar dat hebben de dierenarts en ik weten te voorkomen.

maar nu was het anders. ze was al een hele tijd broeds geweest en zat muurvast op haar nest.
ik vond het wel best, zo werd het kwetsbare voetje tenminste ontzien en zette haar af en toe buiten voor de broodnodige lichaamsbeweging en eten en drinken.
tot ze op een gegeven moment niet meer wilde eten en drinken. ik zag iets aan haar, de felle blik in dr oogjes was weg.

ik begon met dwangvoederen, dat had haar de vorige keer ook weer op weg geholpen, maar het hielp niets. ze bleef stil met af en toe een opleving waarbij de de plantenbak plunderde en smulde van mijn begonia's.
ik maakte me zoveel zorgen dat ik vandaag 2 x naar de dierenarts ben geweest. één keer om dr mest te laten onderzoeken en vervolgens één om haarzelf na te laten kijken.

uit de mest kwam niets. brandschoon. maar uit onderzoek bleek er een harde bult in haar buikje te zitten. het kon een ei zijn of wat anders.
er volgde een röntgenfoto om dat na te kijken. dr spiermaag bleek vol steentjes te zitten en op een verkeerde plaats in dr lijfje te zitten.
ook dat was niet echt een probleem, met eten zou dat wel weer verdwijnen.

maar toen kwam het: van dr zwaarstgetroffen pootje waren bij de "knie" alle pezen afgescheurd. het bovenste gedeelte zat los van het onderste gedeelte. ze had veel pijn.

ze had eventueel pijnstilling kunnen krijgen, maar beter had het nooit meer geworden.
ik was verbijsterd; ik had van alles verwacht maar dit niet.

met pijn in mijn hart heb ik haar meteen in laten slapen.
ik zal haar vreselijk missen.
ondanks haar vergroeide pootjes kon ze toch zo koddig rennen.
op haar koppie krabben, terwijl ze ondertussen omviel omdat op één pootje staan niet lukte
iedere keer mijn plantenbak leegeten
en me keer op keer een hoedje laten schrikken omdat ik denk dat ze dood in de tuin ligt, terwijl ze gewoon na een zandbad gestrekt doodstil lag te zonnen

lieve stumperd, dat je over de regenboogbrug maar weer hele mooie nieuwe pootjes hebt gekregen

[ afbeelding ]

Sterkte!

thnx. ik heb haar zonet begraven. toen zag ik haar pas weer. ik ben er niet bijgebleven toen ze het laatste spuitje kreeg. ze lag er zo mooi en vredig bij.

quote:

Op vrijdag 25 juli 2014 20:10 schreef lady-wrb het volgende:
thnx. ik heb haar zonet begraven. toen zag ik haar pas weer. ik ben er niet bijgebleven toen ze het laatste spuitje kreeg. ze lag er zo mooi en vredig bij.

Zag het voorbijkomen elders op het internet, nogmaals sterkte.

quote:

Op vrijdag 25 juli 2014 16:48 schreef lady-wrb het volgende:
helaas, ik mag het topic weer omhooghalen

vanmiddag heb ik mijn lieve zorgenkipje stumperd in laten slapen.
ik wist dat het erin zat dat ze niet heel oud zou worden, maar het kwam voor mij als donderslag bij heldere hemel.
stumperd had twee vergroeide voetjes, waarvan één zo ernstig dat ze feitelijk op de zijkant van haar enkeltje liep.
ze heeft al eens op het kantje gezeten omdat dat kwetsbare enkeltje was beschadigd en ontstoken, maar dat hebben de dierenarts en ik weten te voorkomen.

maar nu was het anders. ze was al een hele tijd broeds geweest en zat muurvast op haar nest.
ik vond het wel best, zo werd het kwetsbare voetje tenminste ontzien en zette haar af en toe buiten voor de broodnodige lichaamsbeweging en eten en drinken.
tot ze op een gegeven moment niet meer wilde eten en drinken. ik zag iets aan haar, de felle blik in dr oogjes was weg.

ik begon met dwangvoederen, dat had haar de vorige keer ook weer op weg geholpen, maar het hielp niets. ze bleef stil met af en toe een opleving waarbij de de plantenbak plunderde en smulde van mijn begonia's.
ik maakte me zoveel zorgen dat ik vandaag 2 x naar de dierenarts ben geweest. één keer om dr mest te laten onderzoeken en vervolgens één om haarzelf na te laten kijken.

uit de mest kwam niets. brandschoon. maar uit onderzoek bleek er een harde bult in haar buikje te zitten. het kon een ei zijn of wat anders.
er volgde een röntgenfoto om dat na te kijken. dr spiermaag bleek vol steentjes te zitten en op een verkeerde plaats in dr lijfje te zitten.
ook dat was niet echt een probleem, met eten zou dat wel weer verdwijnen.

maar toen kwam het: van dr zwaarstgetroffen pootje waren bij de "knie" alle pezen afgescheurd. het bovenste gedeelte zat los van het onderste gedeelte. ze had veel pijn.

ze had eventueel pijnstilling kunnen krijgen, maar beter had het nooit meer geworden.
ik was verbijsterd; ik had van alles verwacht maar dit niet.

met pijn in mijn hart heb ik haar meteen in laten slapen.
ik zal haar vreselijk missen.
ondanks haar vergroeide pootjes kon ze toch zo koddig rennen.
op haar koppie krabben, terwijl ze ondertussen omviel omdat op één pootje staan niet lukte
iedere keer mijn plantenbak leegeten
en me keer op keer een hoedje laten schrikken omdat ik denk dat ze dood in de tuin ligt, terwijl ze gewoon na een zandbad gestrekt doodstil lag te zonnen

lieve stumperd, dat je over de regenboogbrug maar weer hele mooie nieuwe pootjes hebt gekregen

[ afbeelding ]

Sterkte

V.

net stond ik al weer klaar om stumperd in het slaapnest te zetten omdat ze zo'n moeite had met het loopplankje oplopen.... het hoeft niet meer
wat zitten zulke gewoontes er dan vast in zeg ik was over heel de dag zo veel met haar bezig.

Ach, wat zul je dat zorgenkind missen. Sterke!

quote:

Op vrijdag 25 juli 2014 16:48 schreef lady-wrb het volgende:
helaas, ik mag het topic weer omhooghalen

vanmiddag heb ik mijn lieve zorgenkipje stumperd in laten slapen.
ik wist dat het erin zat dat ze niet heel oud zou worden, maar het kwam voor mij als donderslag bij heldere hemel.
stumperd had twee vergroeide voetjes, waarvan één zo ernstig dat ze feitelijk op de zijkant van haar enkeltje liep.
ze heeft al eens op het kantje gezeten omdat dat kwetsbare enkeltje was beschadigd en ontstoken, maar dat hebben de dierenarts en ik weten te voorkomen.

maar nu was het anders. ze was al een hele tijd broeds geweest en zat muurvast op haar nest.
ik vond het wel best, zo werd het kwetsbare voetje tenminste ontzien en zette haar af en toe buiten voor de broodnodige lichaamsbeweging en eten en drinken.
tot ze op een gegeven moment niet meer wilde eten en drinken. ik zag iets aan haar, de felle blik in dr oogjes was weg.

ik begon met dwangvoederen, dat had haar de vorige keer ook weer op weg geholpen, maar het hielp niets. ze bleef stil met af en toe een opleving waarbij de de plantenbak plunderde en smulde van mijn begonia's.
ik maakte me zoveel zorgen dat ik vandaag 2 x naar de dierenarts ben geweest. één keer om dr mest te laten onderzoeken en vervolgens één om haarzelf na te laten kijken.

uit de mest kwam niets. brandschoon. maar uit onderzoek bleek er een harde bult in haar buikje te zitten. het kon een ei zijn of wat anders.
er volgde een röntgenfoto om dat na te kijken. dr spiermaag bleek vol steentjes te zitten en op een verkeerde plaats in dr lijfje te zitten.
ook dat was niet echt een probleem, met eten zou dat wel weer verdwijnen.

maar toen kwam het: van dr zwaarstgetroffen pootje waren bij de "knie" alle pezen afgescheurd. het bovenste gedeelte zat los van het onderste gedeelte. ze had veel pijn.

ze had eventueel pijnstilling kunnen krijgen, maar beter had het nooit meer geworden.
ik was verbijsterd; ik had van alles verwacht maar dit niet.

met pijn in mijn hart heb ik haar meteen in laten slapen.
ik zal haar vreselijk missen.
ondanks haar vergroeide pootjes kon ze toch zo koddig rennen.
op haar koppie krabben, terwijl ze ondertussen omviel omdat op één pootje staan niet lukte
iedere keer mijn plantenbak leegeten
en me keer op keer een hoedje laten schrikken omdat ik denk dat ze dood in de tuin ligt, terwijl ze gewoon na een zandbad gestrekt doodstil lag te zonnen

lieve stumperd, dat je over de regenboogbrug maar weer hele mooie nieuwe pootjes hebt gekregen

[ afbeelding ]

Heel veel sterkte!

Dit kipje had echt geluk gehad met de eigenaar die zo goed voor haar zorgde

quote:

Op vrijdag 25 juli 2014 16:48 schreef lady-wrb het volgende:
helaas, ik mag het topic weer omhooghalen

vanmiddag heb ik mijn lieve zorgenkipje stumperd in laten slapen.
ik wist dat het erin zat dat ze niet heel oud zou worden, maar het kwam voor mij als donderslag bij heldere hemel.
stumperd had twee vergroeide voetjes, waarvan één zo ernstig dat ze feitelijk op de zijkant van haar enkeltje liep.
ze heeft al eens op het kantje gezeten omdat dat kwetsbare enkeltje was beschadigd en ontstoken, maar dat hebben de dierenarts en ik weten te voorkomen.

maar nu was het anders. ze was al een hele tijd broeds geweest en zat muurvast op haar nest.
ik vond het wel best, zo werd het kwetsbare voetje tenminste ontzien en zette haar af en toe buiten voor de broodnodige lichaamsbeweging en eten en drinken.
tot ze op een gegeven moment niet meer wilde eten en drinken. ik zag iets aan haar, de felle blik in dr oogjes was weg.

ik begon met dwangvoederen, dat had haar de vorige keer ook weer op weg geholpen, maar het hielp niets. ze bleef stil met af en toe een opleving waarbij de de plantenbak plunderde en smulde van mijn begonia's.
ik maakte me zoveel zorgen dat ik vandaag 2 x naar de dierenarts ben geweest. één keer om dr mest te laten onderzoeken en vervolgens één om haarzelf na te laten kijken.

uit de mest kwam niets. brandschoon. maar uit onderzoek bleek er een harde bult in haar buikje te zitten. het kon een ei zijn of wat anders.
er volgde een röntgenfoto om dat na te kijken. dr spiermaag bleek vol steentjes te zitten en op een verkeerde plaats in dr lijfje te zitten.
ook dat was niet echt een probleem, met eten zou dat wel weer verdwijnen.

maar toen kwam het: van dr zwaarstgetroffen pootje waren bij de "knie" alle pezen afgescheurd. het bovenste gedeelte zat los van het onderste gedeelte. ze had veel pijn.

ze had eventueel pijnstilling kunnen krijgen, maar beter had het nooit meer geworden.
ik was verbijsterd; ik had van alles verwacht maar dit niet.

met pijn in mijn hart heb ik haar meteen in laten slapen.
ik zal haar vreselijk missen.
ondanks haar vergroeide pootjes kon ze toch zo koddig rennen.
op haar koppie krabben, terwijl ze ondertussen omviel omdat op één pootje staan niet lukte
iedere keer mijn plantenbak leegeten
en me keer op keer een hoedje laten schrikken omdat ik denk dat ze dood in de tuin ligt, terwijl ze gewoon na een zandbad gestrekt doodstil lag te zonnen

lieve stumperd, dat je over de regenboogbrug maar weer hele mooie nieuwe pootjes hebt gekregen

[ afbeelding ]

sterkte

Ik mag mij hier helaas ook (weer) melden.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

http://vid1142.photobucke(...)3943_zps822d3916.mp4

[img][http://s1142.photobucket.com/user/ferrari_r/media/IMG_4151_zpsd054b35d.jpg[/img]
Geen prrr rrr mauw meer als ik thuis kom.
Geen prr rrr mauw MAUW meer als mijn telefoon gaat.
Geen prr rrr meer als je pijn hebt of verdriet hebt.
Geen water meer dat geschept wordt uit wc's, vazen, emmers, bekers ed.
Geen MAUW MAUW MII MAUW meer als er bloemen komen. Want bij bloemen hoort een vaas en vaas is water

Maar bovenal geen lieve kat meer voor ons en voor onze kinderen.
Rust zacht lieve Zorro

14-06-2004/2-08-2014

[ Bericht 1% gewijzigd door senesta op 17-08-2014 23:02:38 ]

Och meid, wat een enorm verlies en verdriet. Heel veel sterkte.

ah lady je kippie . Je typt altijd zo met liefde over ze.

quote:

Op zondag 17 augustus 2014 21:57 schreef Kaatje1 het volgende:
Och meid, wat een enorm verlies en verdriet. Heel veel sterkte.

Dit.

hmm foto doet het niet. Of zien jullie hem wel? Doet het filmpje het wel?