OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
wat fijn voor job (en wat een geruststelling voor jou) dat het nu goed gaat in de taxi!
het is vandaag examenstunt op de school van L. en hij heeft zich in het hoofd gehaald dat dan zijn fiets gesloopt gaat worden (geen idee waar hij dat nou weer vandaan heeft
) en wilde zelfs lopend naar school. ik heb op hem in kunnen praten dat dat toch echt niet de bedoeling kan zijn, maar hij heeft besloten dat zijn fiets veilig staat als hij maar op het schoolplein staat.
hij heeft twee weken meivakantie, maar het wordt een werkvakantie, want er moeten in ieder geval 4 werkstukken gemaakt worden.
het is vandaag examenstunt op de school van L. en hij heeft zich in het hoofd gehaald dat dan zijn fiets gesloopt gaat worden (geen idee waar hij dat nou weer vandaan heeft
) en wilde zelfs lopend naar school. ik heb op hem in kunnen praten dat dat toch echt niet de bedoeling kan zijn, maar hij heeft besloten dat zijn fiets veilig staat als hij maar op het schoolplein staat. hij heeft twee weken meivakantie, maar het wordt een werkvakantie, want er moeten in ieder geval 4 werkstukken gemaakt worden.
Wat een opluchting, livelink! Hoe gaat het nu op school?
En arme L., lady-wrb. Zowel wat de angst voor z'n fiets betreft, als z'n werkvakantie
En arme L., lady-wrb. Zowel wat de angst voor z'n fiets betreft, als z'n werkvakantie
School gaat ook goed. Vandaag zijn de Koningsspelen en hebben ze gezamenlijk ontbijt. Normaal zou dat heel veel stress opleveren, maar hij heeft gisteren met zijn juf afgesproken dat hij niet mee hoeft te eten en dat hij in plaats daarvan de drankjes uit mag delen. En met de chauffeur heeft hij afgesproken dat hij vandaag naast hem mag zitten in de taxi vanwege die extra spanning en hij was vanochtend dan ook prima te hebben. Hij zoekt de oplossingen nu dus ook meer zelf, zonder dat wij daar heel erg tussen moeten zitten.
Arme L. inderdaad. Zo'n examenstunt is weer zo'n afwijking van alles en dan valt ineens weer op dat kinderen daar toch anders op reageren. Gelukkig dat hij uiteindelijk toch op de fiets is gegaan. En 4 werkstukken in 2 weken is best wel veel
Arme L. inderdaad. Zo'n examenstunt is weer zo'n afwijking van alles en dan valt ineens weer op dat kinderen daar toch anders op reageren. Gelukkig dat hij uiteindelijk toch op de fiets is gegaan. En 4 werkstukken in 2 weken is best wel veel
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
quote:Op vrijdag 25 april 2014 07:57 schreef livelink het volgende:
School gaat ook goed. Vandaag zijn de Koningsspelen en hebben ze gezamenlijk ontbijt. Normaal zou dat heel veel stress opleveren, maar hij heeft gisteren met zijn juf afgesproken dat hij niet mee hoeft te eten en dat hij in plaats daarvan de drankjes uit mag delen. En met de chauffeur heeft hij afgesproken dat hij vandaag naast hem mag zitten in de taxi vanwege die extra spanning en hij was vanochtend dan ook prima te hebben. Hij zoekt de oplossingen nu dus ook meer zelf, zonder dat wij daar heel erg tussen moeten zitten.
Wat goed van 'm! Dat is wel een flinke stap, livelink. Denk je dat het aan de medicijnen ligt?
wat fijn dat hij dat zelf aangeeft!quote:
School gaat ook goed. Vandaag zijn de Koningsspelen en hebben ze gezamenlijk ontbijt. Normaal zou dat heel veel stress opleveren, maar hij heeft gisteren met zijn juf afgesproken dat hij niet mee hoeft te eten en dat hij in plaats daarvan de drankjes uit mag delen. En met de chauffeur heeft hij afgesproken dat hij vandaag naast hem mag zitten in de taxi vanwege die extra spanning en hij was vanochtend dan ook prima te hebben. Hij zoekt de oplossingen nu dus ook meer zelf, zonder dat wij daar heel erg tussen moeten zitten.
Arme L. inderdaad. Zo'n examenstunt is weer zo'n afwijking van alles en dan valt ineens weer op dat kinderen daar toch anders op reageren. Gelukkig dat hij uiteindelijk toch op de fiets is gegaan. En 4 werkstukken in 2 weken is best wel veel
en ja, 4 werkstukken is veel, maar het is er eigenlijk maar 1 waar nog helemaal aan begonnen moet worden. er zit 1 scheikundeverslag bij dat nog niet helemaal goed is, 1 presentatie voor nederlands over zijn oma (moet over want het ging niet goed) en het werkstuk over de film 'hotel rwanda' waar hij ook al aan begonnen was.
alleen het werkstuk van biolgie over de hartslag moet nog helemaal vanaf het begin.
dat moet in elk geval af en dat moet te doen zijn (vind ik) ik ga hem begeleiden waar ik kan, maar hij moet het zelf doen.
Ik vind het toch nog behoorlijk veel, Lady-wrb. Maar wat moet, dat moet. Bij Job op school doen ze helemaal niet aan huiswerk. Ik heb het er wel eens met Job over gehad om spelling te oefenen thuis omdat hij daar zoveel problemen mee heeft, maar van het idee alleen raakt hij al compleet overstuur. Hoe dat ooit moet gaan op een middelbare school of vervolgopleidingen weet ik niet. Ooit zal hij het toch ook moeten leren. Ik maak me daar wel zorgen over, maar kan daar nu zo weinig mee.
Gao, ik denk dat het deels aan de medicijnen ligt. Deze tijd van het jaar is voor hem ook altijd de beste tijd. Vorig jaar had hij geen medicatie en toen ging het ook vanaf maart t/m juli heel erg goed met hem. Na de zomervakantie heeft hij altijd heel veel moeite met de overgang naar een nieuw schooljaar, vervolgens komt daar de feestdagenperiode achteraan en dan gaat het vanaf januari met kleine stapjes weer beter en vervolgens stort alles weer in met de zomervakantie. Het is het voorspelbare ritme, helaas.
Gao, ik denk dat het deels aan de medicijnen ligt. Deze tijd van het jaar is voor hem ook altijd de beste tijd. Vorig jaar had hij geen medicatie en toen ging het ook vanaf maart t/m juli heel erg goed met hem. Na de zomervakantie heeft hij altijd heel veel moeite met de overgang naar een nieuw schooljaar, vervolgens komt daar de feestdagenperiode achteraan en dan gaat het vanaf januari met kleine stapjes weer beter en vervolgens stort alles weer in met de zomervakantie. Het is het voorspelbare ritme, helaas.
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
Hier maar eens mijn gal spuien.
Mijn vrouw werkt onregelmatig en heeft een autistische (PDDNOS) zoon van 13 . Dat houdt in dat ik met "onze" 2 andere jonge kinderen verantwoordelijk ben voor deze 3.
Gedurende deze periode liggen haar zoon en ik geregeld in de clinch. Als Meneer zijn telefoon of laptop niet naar behoren werkt heeft dat zijn weerslag op de sfeer in huis. Nadat ik gisteren 2x had gevraagd of hij aan tafel wilde komen, en er geen reactie kwam, kwam er alweer een ruzie op gang.
meneer kwam aan tafel zitten, starend naar zijn telefoon ( er geldt een afspraak geen telefoons aan tafel) , na 3 x vragen of hij de telefoon weg wilde doen en er wederom geen reactie kwam heb ik hem vriendelijk verzocht naar zijn kamer te gaan en dan maar later te gaan eten.
Wederom geen reactie, toen heb ik hem 5 tellen gegeven om naar boven te gaan omdat ik hem anders wel even zou helpen.
Toen ik eenmaal opstond om hem te helpen schreeuwde hij dingen als, "Jij verpest mijn leven en ik haat jou!"
Toen de situatie bekoeld was, vroeg ik hem of hij nog achter zijn woorden stond omdat ik dit toch als vervelend heb ervaren. En daar bleef hij achterstaan. Later op de avond gaf hij alsnog toe dat ie dat niet had moeten zeggen.
Toen mijn vrouw thuiskwam hebben we het er nog kort over gehad, en kreeg ik het verwijt dat ik hem niet begreep en dat het vooral mijn schuld was.........
Natuurlijk had hij die uitspraken niet mogen doen, maar ik ben de volwassene en hij nog een kind.
Als een kind met PDDNOS 7 vragen volledig negeert, wat moet ik dan nog doen?
Dat het stukje bij beetje tussen mij en mijn vrouw in komt te staan lijkt me een understatement!
Mijn vrouw werkt onregelmatig en heeft een autistische (PDDNOS) zoon van 13 . Dat houdt in dat ik met "onze" 2 andere jonge kinderen verantwoordelijk ben voor deze 3.
Gedurende deze periode liggen haar zoon en ik geregeld in de clinch. Als Meneer zijn telefoon of laptop niet naar behoren werkt heeft dat zijn weerslag op de sfeer in huis. Nadat ik gisteren 2x had gevraagd of hij aan tafel wilde komen, en er geen reactie kwam, kwam er alweer een ruzie op gang.
meneer kwam aan tafel zitten, starend naar zijn telefoon ( er geldt een afspraak geen telefoons aan tafel) , na 3 x vragen of hij de telefoon weg wilde doen en er wederom geen reactie kwam heb ik hem vriendelijk verzocht naar zijn kamer te gaan en dan maar later te gaan eten.
Wederom geen reactie, toen heb ik hem 5 tellen gegeven om naar boven te gaan omdat ik hem anders wel even zou helpen.
Toen ik eenmaal opstond om hem te helpen schreeuwde hij dingen als, "Jij verpest mijn leven en ik haat jou!"
Toen de situatie bekoeld was, vroeg ik hem of hij nog achter zijn woorden stond omdat ik dit toch als vervelend heb ervaren. En daar bleef hij achterstaan. Later op de avond gaf hij alsnog toe dat ie dat niet had moeten zeggen.
Toen mijn vrouw thuiskwam hebben we het er nog kort over gehad, en kreeg ik het verwijt dat ik hem niet begreep en dat het vooral mijn schuld was.........
Natuurlijk had hij die uitspraken niet mogen doen, maar ik ben de volwassene en hij nog een kind.
Als een kind met PDDNOS 7 vragen volledig negeert, wat moet ik dan nog doen?
Dat het stukje bij beetje tussen mij en mijn vrouw in komt te staan lijkt me een understatement!
Het is erg herkenbaar, Lunko. Dit soort taferelen herkennen wij thuis ook met ongeveer dezelfde rolverdeling tussen mij en mijn man en ook de bijbehorende conflicten daarover.
Helaas heb ik zelf de oplossing ook nog niet gevonden. Regels werken bij ons in principe goed, als ze maar consequent worden nageleefd. Dus dat er niet ooit iemand dan wel ineens met de telefoon aan tafel mag. Als dat één keer wordt toegestaan om welke reden dan ook, dan is het bij ons kind ook gedaan met zo'n regel. Als dat dus een duidelijke regel is die altijd wordt toegepast is het volledig logisch dat je hem van tafel hebt gestuurd. Ik persoonlijk negeer het gescheld en de woede-uitbarstingen die daarna volgen. Jij hebt voor elkaar gekregen dat hij alsnog gezegd heeft dat hij dat niet had moeten zeggen. Veel meer kun je denk ik niet verwachten van hem. Dat de situatie niet leuk is, begrijp ik. Maar volgens mij had je dit ook bij een willekeurige andere puber kunnen gebeuren.
Helaas heb ik zelf de oplossing ook nog niet gevonden. Regels werken bij ons in principe goed, als ze maar consequent worden nageleefd. Dus dat er niet ooit iemand dan wel ineens met de telefoon aan tafel mag. Als dat één keer wordt toegestaan om welke reden dan ook, dan is het bij ons kind ook gedaan met zo'n regel. Als dat dus een duidelijke regel is die altijd wordt toegepast is het volledig logisch dat je hem van tafel hebt gestuurd. Ik persoonlijk negeer het gescheld en de woede-uitbarstingen die daarna volgen. Jij hebt voor elkaar gekregen dat hij alsnog gezegd heeft dat hij dat niet had moeten zeggen. Veel meer kun je denk ik niet verwachten van hem. Dat de situatie niet leuk is, begrijp ik. Maar volgens mij had je dit ook bij een willekeurige andere puber kunnen gebeuren.
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
Vervelende situatie lunko.quote:
Als een kind met PDDNOS 7 vragen volledig negeert, wat moet ik dan nog doen?
Weet je zeker dat hij je wel echt gehoord heeft? Kinderen met autisme kunnen soms helemaal in iets opgaan, en zich dan volledig afsluiten voor de omgeving. Wie weet heeft hij jouw vragen helemaal niet gehoord, en werd hij in zijn beleving ineens naar zijn kamer gestuurd.
Ik zeg niet dat het zo gebeurd is, ik was er natuurlijk niet bij. Maar dat is wel het eerste wat er in mij opkwam na het lezen van je stukje. Ik werk zelf met mensen met autisme, en bij hen is het heel belangrijk dat je eerst echt contact maakt voordat je wat van hen vraagt. Vandaar
Hij zat 1 meter van me vandaan en heeft me voor de volle 100% gehoord. De 2 vragen of hij aan tafel wilde komen, tel ik niet eens mee.
ik weet het. het is best veel, maar het is nog niet eens alles wat hij achter ligt. de hoeveelheid die hij nu moet doen, lijkt me haalbaar (en haalbaar is gewoon belangrijk om de motivatie erin te houden) en ik hoop ook nog tijd over te houden voor iets leuks.quote:
Ik vind het toch nog behoorlijk veel, Lady-wrb. Maar wat moet, dat moet. Bij Job op school doen ze helemaal niet aan huiswerk. Ik heb het er wel eens met Job over gehad om spelling te oefenen thuis omdat hij daar zoveel problemen mee heeft, maar van het idee alleen raakt hij al compleet overstuur. Hoe dat ooit moet gaan op een middelbare school of vervolgopleidingen weet ik niet. Ooit zal hij het toch ook moeten leren. Ik maak me daar wel zorgen over, maar kan daar nu zo weinig mee.
en wat de spellingstoestanden van job betreft, denk ik dat je weinig kunt doen als hij er zelf de motivatie niet voor heeft. dat is hier namelijk ook trekken aan een dood paard
kunnen ze er op school niets mee?
Misschien was gehoord niet het juiste woord. Weet je zeker dat je contact met hem had? Hij kan je best gehoord hebben, maar omdat hij zich op zo'n moment misschien wel afgesloten heeft voor zijn omgeving komen je woorden niet aan in zijn hersenen.quote:
Hij zat 1 meter van me vandaan en heeft me voor de volle 100% gehoord. De 2 vragen of hij aan tafel wilde komen, tel ik niet eens mee.
Voor een volgende keer zou je hem bijvoorbeeld even kunnen aanraken wanneer je contact met hem zoekt, of hem even in zijn ogen kijken, zoiets. Neemt nog steeds niet weg dat het een rottig moment moet zijn geweest.
het is denk ik ook heel moeilijk omdat het niet jullie kind is maar het hare.quote:
Hier maar eens mijn gal spuien.
Mijn vrouw werkt onregelmatig en heeft een autistische (PDDNOS) zoon van 13 . Dat houdt in dat ik met "onze" 2 andere jonge kinderen verantwoordelijk ben voor deze 3.
Gedurende deze periode liggen haar zoon en ik geregeld in de clinch. Als Meneer zijn telefoon of laptop niet naar behoren werkt heeft dat zijn weerslag op de sfeer in huis. Nadat ik gisteren 2x had gevraagd of hij aan tafel wilde komen, en er geen reactie kwam, kwam er alweer een ruzie op gang.
meneer kwam aan tafel zitten, starend naar zijn telefoon ( er geldt een afspraak geen telefoons aan tafel) , na 3 x vragen of hij de telefoon weg wilde doen en er wederom geen reactie kwam heb ik hem vriendelijk verzocht naar zijn kamer te gaan en dan maar later te gaan eten.
Wederom geen reactie, toen heb ik hem 5 tellen gegeven om naar boven te gaan omdat ik hem anders wel even zou helpen.
Toen ik eenmaal opstond om hem te helpen schreeuwde hij dingen als, "Jij verpest mijn leven en ik haat jou!"
Toen de situatie bekoeld was, vroeg ik hem of hij nog achter zijn woorden stond omdat ik dit toch als vervelend heb ervaren. En daar bleef hij achterstaan. Later op de avond gaf hij alsnog toe dat ie dat niet had moeten zeggen.
Toen mijn vrouw thuiskwam hebben we het er nog kort over gehad, en kreeg ik het verwijt dat ik hem niet begreep en dat het vooral mijn schuld was.........
Natuurlijk had hij die uitspraken niet mogen doen, maar ik ben de volwassene en hij nog een kind.
Als een kind met PDDNOS 7 vragen volledig negeert, wat moet ik dan nog doen?
Dat het stukje bij beetje tussen mij en mijn vrouw in komt te staan lijkt me een understatement!
ik herken je opmerking dat het tussen jullie in komt te staan. dat verwijt krijg ik ook regelmatig.
Heb je dat zo gevraagd? Letterlijk gezien kan zijn antwoord ook gewoon 'nee' zijn. Pubergedrag kan lekker versterkt worden.quote:
Hij zat 1 meter van me vandaan en heeft me voor de volle 100% gehoord. De 2 vragen of hij aan tafel wilde komen, tel ik niet eens mee.
Livelink: wat een heerlijke dagen zullen dat geweest zijn! Heb je tijd voor jezelf genomen en wat leuks gedaan? En ook al is het prositieve 'tijdelijk': Job leert wel ontzettend veel, hij groeit echt wel.
Succes met al het huiswerk lady-met-de-rode-laarzen!
"wat een heerlijke yppiaanse reactie! Vol begrip, nooit veroordelend en zeker niet stekelig! #hulde"
Hoe langer de weg naar de top, hoe mooier het uitzicht!
*OUD heilige*
Hoe langer de weg naar de top, hoe mooier het uitzicht!
*OUD heilige*
Niet vragen maar opdragen? 'Kom 'meneer', telefoon wegleggen, we gaan aan tafel.' vreselijk onsympathiek trouwens, 'meneer' zeggen als je het over je stiefzoon hebt.quote:
Hier maar eens mijn gal spuien.
Mijn vrouw werkt onregelmatig en heeft een autistische (PDDNOS) zoon van 13 . Dat houdt in dat ik met "onze" 2 andere jonge kinderen verantwoordelijk ben voor deze 3.
Gedurende deze periode liggen haar zoon en ik geregeld in de clinch. Als Meneer zijn telefoon of laptop niet naar behoren werkt heeft dat zijn weerslag op de sfeer in huis. Nadat ik gisteren 2x had gevraagd of hij aan tafel wilde komen, en er geen reactie kwam, kwam er alweer een ruzie op gang.
meneer kwam aan tafel zitten, starend naar zijn telefoon ( er geldt een afspraak geen telefoons aan tafel) , na 3 x vragen of hij de telefoon weg wilde doen en er wederom geen reactie kwam heb ik hem vriendelijk verzocht naar zijn kamer te gaan en dan maar later te gaan eten.
Wederom geen reactie, toen heb ik hem 5 tellen gegeven om naar boven te gaan omdat ik hem anders wel even zou helpen.
Toen ik eenmaal opstond om hem te helpen schreeuwde hij dingen als, "Jij verpest mijn leven en ik haat jou!"
Toen de situatie bekoeld was, vroeg ik hem of hij nog achter zijn woorden stond omdat ik dit toch als vervelend heb ervaren. En daar bleef hij achterstaan. Later op de avond gaf hij alsnog toe dat ie dat niet had moeten zeggen.
Toen mijn vrouw thuiskwam hebben we het er nog kort over gehad, en kreeg ik het verwijt dat ik hem niet begreep en dat het vooral mijn schuld was.........
Natuurlijk had hij die uitspraken niet mogen doen, maar ik ben de volwassene en hij nog een kind.
Als een kind met PDDNOS 7 vragen volledig negeert, wat moet ik dan nog doen?
Dat het stukje bij beetje tussen mij en mijn vrouw in komt te staan lijkt me een understatement!
Het klinkt trouwens als pubergedrag, niet per se als iets autismeverwants hoor.
Prrrrr
Lunko: misschien is "geef me de vijf" iets voor jou. Daarin staan goede tips voor de juiste communicatie met kinderen met autisme.
Je schrijft bijv dat je aan hem vraagt of hij aan tafel wil komen. Als je dat letterlijk hoort, kun je daaruit horen of hij de wil heeft iets te doen. Zulke boodschappen kunnen verwarrend zijn, en als dat een aantal keer gebeurt kan de frustratie hoog oplopen (met een explosie tot gevolg).
Als juf van een stel van zulke kan ik je wel tips geven:
Ik zie mijn leerlingen als mensen die in een ander soort wereld leven in hun hoofd. Onze "echte" wereld past niet bij hen, en wij moeten hun leren ermee om te gaan/de wereld begrijpbaar te maken.
Taal is daarbij heel belangrijk en het is heel erg fijn als volwassenen de brug kunnen zijn tussen het kind en de wereld. Jouw boodschappen aan het kind moeten dus niet zijn volgens de wereld, maar zo dat het kind jou (en de wereld) begrijpt. Dat hij niet luistert kan gewoon aan het verschil in werelden liggen. (Of gewoon de puberteit.)
Dit zijn mijn tips voor je, vanuit mijn ervaring als juf die erg haar best doet om de wereld begrijpelijk te maken:
Zorgen dat je eerst contact hebt. Bijv. "Meneer, kijk me nu even aan want ik wil iets tegen je zeggen."
En wees duidelijk in je opdracht, tijd die ervoor staat en consequentie. Mijn leerlingen hebben veel baat bij aftellen: "over tien tellen ga je je boek op de kast leggen, dan terug zitten op je stoel want we gaan beginnen met rekenen." En dan tel ik van tien naar nul.
En zo ook gedurende dingen "je hebt nog twintig minuten, dan moet deze bladzijde af zijn." En dan 15, 10, 5, 2, 1.
Je schrijft bijv dat je aan hem vraagt of hij aan tafel wil komen. Als je dat letterlijk hoort, kun je daaruit horen of hij de wil heeft iets te doen. Zulke boodschappen kunnen verwarrend zijn, en als dat een aantal keer gebeurt kan de frustratie hoog oplopen (met een explosie tot gevolg).
Als juf van een stel van zulke kan ik je wel tips geven:
Ik zie mijn leerlingen als mensen die in een ander soort wereld leven in hun hoofd. Onze "echte" wereld past niet bij hen, en wij moeten hun leren ermee om te gaan/de wereld begrijpbaar te maken.
Taal is daarbij heel belangrijk en het is heel erg fijn als volwassenen de brug kunnen zijn tussen het kind en de wereld. Jouw boodschappen aan het kind moeten dus niet zijn volgens de wereld, maar zo dat het kind jou (en de wereld) begrijpt. Dat hij niet luistert kan gewoon aan het verschil in werelden liggen. (Of gewoon de puberteit.)
Dit zijn mijn tips voor je, vanuit mijn ervaring als juf die erg haar best doet om de wereld begrijpelijk te maken:
Zorgen dat je eerst contact hebt. Bijv. "Meneer, kijk me nu even aan want ik wil iets tegen je zeggen."
En wees duidelijk in je opdracht, tijd die ervoor staat en consequentie. Mijn leerlingen hebben veel baat bij aftellen: "over tien tellen ga je je boek op de kast leggen, dan terug zitten op je stoel want we gaan beginnen met rekenen." En dan tel ik van tien naar nul.
En zo ook gedurende dingen "je hebt nog twintig minuten, dan moet deze bladzijde af zijn." En dan 15, 10, 5, 2, 1.
Livelink, wat fijn dat het beter gaat met de taxi, super! En positief dat het Job lukt om zelf mee te zoeken naar oplossingen en dat dat hem ook daadwerkelijk rust geeft! Jammer dat jullie inmiddels wel een ritme zien en dat het na de zomer weer minder wordt. Maar voor nu maar van "genieten", zeg maar.
Lunko, ik vind het ook wel wat als pubergedrag klinken...
Maar dat wat livelink schrijft over regels en dat als er eens een "uitzondering" is, dat de regel dan niet meer geldt ofzo. Dat is wel herkenbaar.
Misschien helpt het om iets aan te kondigen, over 5 minuten gaan we aan tafel. "Ineens" aan tafel moeten komen kan een te grote overgang zijn.
Als je vraagt of hij iets wil doen, kan hij ook nee zeggen. Het wil hier wel eens helpen om het anders te zeggen.
Is het een idee om eens met je vrouw te bespreken hoe je dit het beste kan aanpakken? Misschien afspreken dat een telefoon op het aanrecht oid blijft liggen als jullie aan tafel gaan. Of afspraken maken wat je het beste kan doen in zo'n situatie. Ik weet het ook niet zo goed.
Lunko, ik vind het ook wel wat als pubergedrag klinken...
Maar dat wat livelink schrijft over regels en dat als er eens een "uitzondering" is, dat de regel dan niet meer geldt ofzo. Dat is wel herkenbaar.
Misschien helpt het om iets aan te kondigen, over 5 minuten gaan we aan tafel. "Ineens" aan tafel moeten komen kan een te grote overgang zijn.
Als je vraagt of hij iets wil doen, kan hij ook nee zeggen. Het wil hier wel eens helpen om het anders te zeggen.
Is het een idee om eens met je vrouw te bespreken hoe je dit het beste kan aanpakken? Misschien afspreken dat een telefoon op het aanrecht oid blijft liggen als jullie aan tafel gaan. Of afspraken maken wat je het beste kan doen in zo'n situatie. Ik weet het ook niet zo goed.
Fake it till you make it...
Ook even een paar gedachten vanuit mijn kant:
Zorg eerst dat je daadwerkelijk aandacht hebt als je iets wil zeggen. Laat hem desnoods herhalen wat je zei. Ik merk dat ik op mijn hoofd kan gaan staan, maar als mijn zoon bezig is, krijg je hem daar niet makkelijk uit.
Is het een idee om samen een lijst met regels rond het avondeten te maken? Dan is dat duidelijk.
En mss iets als een time timer gebruiken om duidelijk te maken wanneer hij naar de tafel moet komen.
Een nieuwtje van onze kant: Eli heeft twee imaginaire vriendjes
Ali en Koos wonen in Eliland. En Eliland (origineel idee van mijn schoonvader) is de ultieme wereld met 100 trams en verder optimaal werkend openbaar vervoer. Het zal jullie niet verbazen dat hij vnl lraat over Eliland en vnl Eliland tekent 
Ik vind het iig erg leuk dat hij imaginaire vriendjes heeft. Hij doet de deur voor ze open en ze mogen mee-eten aan tafel. Ik hoef niet voor ze te dekken, dat scheelt weer een discussie
Zorg eerst dat je daadwerkelijk aandacht hebt als je iets wil zeggen. Laat hem desnoods herhalen wat je zei. Ik merk dat ik op mijn hoofd kan gaan staan, maar als mijn zoon bezig is, krijg je hem daar niet makkelijk uit.
Is het een idee om samen een lijst met regels rond het avondeten te maken? Dan is dat duidelijk.
En mss iets als een time timer gebruiken om duidelijk te maken wanneer hij naar de tafel moet komen.
Een nieuwtje van onze kant: Eli heeft twee imaginaire vriendjes
Ali en Koos wonen in Eliland. En Eliland (origineel idee van mijn schoonvader) is de ultieme wereld met 100 trams en verder optimaal werkend openbaar vervoer. Het zal jullie niet verbazen dat hij vnl lraat over Eliland en vnl Eliland tekent Ik vind het iig erg leuk dat hij imaginaire vriendjes heeft. Hij doet de deur voor ze open en ze mogen mee-eten aan tafel. Ik hoef niet voor ze te dekken, dat scheelt weer een discussie
*O* Trotse mama van E l i en A v i v a *O*
Insanity is heritable. You get it from your children.
Ik ben wel gek, maar niet achterlijk.
If you can't beat them, confuse them.
Insanity is heritable. You get it from your children.
Ik ben wel gek, maar niet achterlijk.
If you can't beat them, confuse them.
Wat leuk, die fantasievriendjes! Mijn oppaskind Mick heeft er ook 2. Bij hem heten ze Sarah en Kathy en ze wonen op zolder en slapen de hele dag. En als Mick gaat slapen, komen ze met hem spelen op zijn kamer.
And if I could choose the world around me, the world I'd choose would all revolve 'round you
12/07/2009 om 12:07 kwam de zon op, om nooit meer onder te gaan....
En sinds 23/06/2015 staan er 2 zonnen aan onze hemel!
12/07/2009 om 12:07 kwam de zon op, om nooit meer onder te gaan....
En sinds 23/06/2015 staan er 2 zonnen aan onze hemel!
We dachten vandaag gezellig naar een pretpark te gaan.... Het werd een ramp.
J. Vond niks leuk, durfde nergens in, zelfs niet een draaimolen. Stortte zich gillend en krijsend op de grond enz.
We zijn na een uur maar weer naar huis gegaan. In de auto ontspande hij pas.
Dit soort dingen doen me verdriet. Zullen we ooit als gezin naar een pretpark kunnen, zoals ik heb gedaan met mijn ouders en broer en zusje? Lol beleven aan de Efteling of het gaan naar de dierentuin? Of zullen deze dingen gewoon niet kunnen en moet ik het maar accepteren dat dit er niet inzit als compleet gezin om dit te gaan doen?
Ik baal er echt van dat J. zich zo in de weg zit. In de vakantie verveelt hij zich, niks te doen, maar hij wilt ook niks. Zelfs iets simpels als naar de speeltuin gaan boeit hem niet. Hij gaat liever in de tuin bij de planten staan en meewiegen op hoe ze bewegen in de wind.
Of trampolinespringen.
Het is alleen zo eenzaam allemaal.
J. Vond niks leuk, durfde nergens in, zelfs niet een draaimolen. Stortte zich gillend en krijsend op de grond enz.
We zijn na een uur maar weer naar huis gegaan. In de auto ontspande hij pas.
Dit soort dingen doen me verdriet. Zullen we ooit als gezin naar een pretpark kunnen, zoals ik heb gedaan met mijn ouders en broer en zusje? Lol beleven aan de Efteling of het gaan naar de dierentuin? Of zullen deze dingen gewoon niet kunnen en moet ik het maar accepteren dat dit er niet inzit als compleet gezin om dit te gaan doen?
Ik baal er echt van dat J. zich zo in de weg zit. In de vakantie verveelt hij zich, niks te doen, maar hij wilt ook niks. Zelfs iets simpels als naar de speeltuin gaan boeit hem niet. Hij gaat liever in de tuin bij de planten staan en meewiegen op hoe ze bewegen in de wind.
Of trampolinespringen.
Het is alleen zo eenzaam allemaal.
Ik heb inmiddels geaccepteerd dat wij nooit als compleet gezin meer naar pretparken of alles waar het druk is, zullen gaan. Ik kan me niet herinneren wanneer we voor het laatst met zijn allen weg zijn geweest. Maar het is een zwaar proces, nummer_zoveel. Sterkte
Gelukkig houdt Job nog wel van spelen in de speeltuin met buurtgenootjes, dat is voor mij een grote troost. Hij springt heel vaak alleen op de trampoline, maar hij speelt gelukkig ook nog veel met andere kinderen. Ook op school speelt hij uitbundig en daar krijgen ze ook alle gelegenheid voor, dat is iets wat voor J. misschien ook geldt?
Job is vandaag door de tandarts echt letterlijk naar buiten gezet. En de tandarts heeft aangegeven hem niet meer te willen behandelen. Ik was er niet bij, ik weet niet helemaal precies wat er gebeurd is. We moeten dus op zoek naar een tandarts die gespecialiseerd is in 'moeilijke' kinderen. Dat is op zich ook wel logisch, maar ik vind het zo zwaar dat er werkelijk niks gewoon lukt. BSO's die hem niet willen, sportclubs en scouting die hem allemaal wegsturen, tandarts die hem letterlijk de deur uit zet. Ik snap het wel, dat is het niet. Maar het drukt me wel weer met mijn neus op de feiten.
Gelukkig houdt Job nog wel van spelen in de speeltuin met buurtgenootjes, dat is voor mij een grote troost. Hij springt heel vaak alleen op de trampoline, maar hij speelt gelukkig ook nog veel met andere kinderen. Ook op school speelt hij uitbundig en daar krijgen ze ook alle gelegenheid voor, dat is iets wat voor J. misschien ook geldt?
Job is vandaag door de tandarts echt letterlijk naar buiten gezet. En de tandarts heeft aangegeven hem niet meer te willen behandelen. Ik was er niet bij, ik weet niet helemaal precies wat er gebeurd is. We moeten dus op zoek naar een tandarts die gespecialiseerd is in 'moeilijke' kinderen. Dat is op zich ook wel logisch, maar ik vind het zo zwaar dat er werkelijk niks gewoon lukt. BSO's die hem niet willen, sportclubs en scouting die hem allemaal wegsturen, tandarts die hem letterlijk de deur uit zet. Ik snap het wel, dat is het niet. Maar het drukt me wel weer met mijn neus op de feiten.
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
Livelink wij gaan met Roy naar een tandarts voor gehandicapten. Zou zoiets voor jullie niet ook werken?
Het is hier een heel leuke spontane vrouw die Roy in zijn kinderwagen laat zitten er komt een tablet bij met filmpjes er worden grapjes gemaakt en ondertussen kijkt ze,in zijn mond.
Ik snap ook heel goed wat je bedoelt.
Ik kan me ook al "druk" maken om hoe moet het allemaal straks als Roy groter word... Zo hebben wij dat bij /met vrienden gehad.
Die letterlijk tegen ons zeiden,jullie zijn van harte welkom maar dan wel zonder Roy.
Het is hier een heel leuke spontane vrouw die Roy in zijn kinderwagen laat zitten er komt een tablet bij met filmpjes er worden grapjes gemaakt en ondertussen kijkt ze,in zijn mond.
Ik snap ook heel goed wat je bedoelt.
Ik kan me ook al "druk" maken om hoe moet het allemaal straks als Roy groter word... Zo hebben wij dat bij /met vrienden gehad.
Die letterlijk tegen ons zeiden,jullie zijn van harte welkom maar dan wel zonder Roy.
Herinnering is een vorm van ontmoeting.
Bar, wat pijnlijk zeg... vrienden die je kind weigeren.... ze zouden bij mij per direct geen vrienden meer zijn. Vrienden accepteren mij en mijn man, maar ook mijn kind!
Live, wat is er gebeurd volgens Job en J.?
Live, wat is er gebeurd volgens Job en J.?
And if I could choose the world around me, the world I'd choose would all revolve 'round you
12/07/2009 om 12:07 kwam de zon op, om nooit meer onder te gaan....
En sinds 23/06/2015 staan er 2 zonnen aan onze hemel!
12/07/2009 om 12:07 kwam de zon op, om nooit meer onder te gaan....
En sinds 23/06/2015 staan er 2 zonnen aan onze hemel!
We zijn nog vrienden,maar heeft wel een deuk opgeleverd. En als ze willen afspreken doen we het tegenwoordig gewoon bij ons thuis. (die is wel aangepast aan Roy) En verder buiten de deur afspreken.
Ik snap hun wel hoor, dan komt wervelwind Roy binnen en zo ben je ineens een vaas armer, of staat je woonkamer half onderste boven
Ik snap hun wel hoor, dan komt wervelwind Roy binnen en zo ben je ineens een vaas armer, of staat je woonkamer half onderste boven
Herinnering is een vorm van ontmoeting.
Argh dat doet pijn! Ik weet dat er speciale tandartsen bestaan. Bij Lukas komt een soort tandarts on tour die gespecialiseerd is in speciale kinderen. Moet ik eens vragen op zijn woonvorm hoe je in contact kan komen met zo iemand? Sterkte!quote:
...
Job is vandaag door de tandarts echt letterlijk naar buiten gezet. En de tandarts heeft aangegeven hem niet meer te willen behandelen. Ik was er niet bij, ik weet niet helemaal precies wat er gebeurd is. We moeten dus op zoek naar een tandarts die gespecialiseerd is in 'moeilijke' kinderen. Dat is op zich ook wel logisch, maar ik vind het zo zwaar dat er werkelijk niks gewoon lukt. BSO's die hem niet willen, sportclubs en scouting die hem allemaal wegsturen, tandarts die hem letterlijk de deur uit zet. Ik snap het wel, dat is het niet. Maar het drukt me wel weer met mijn neus op de feiten.
If you have a problem... if no one else can help... and if you can find them... maybe you can hire... The A- Team.
Wat jammer nummer_zoveel en naar om te zien dat hij zichzelf dan zo in de weg zit. Wij zijn eigenlijk nog nooit naar een pretpark geweest als gezin. Ik ben zelf ook absoluut geen fan van de drukte. En alleen trek ik het dan nog wel, maar met de kinderen erbij geeft mij toch ook altijd wel extra spanning en dan kan ik minder hebben. Maar we willen eigenlijk wel graag een keer naar de Efteling, dus ik denk dat het buiten een vakantie om wordt (studiedag van de kinderen na de zomervakantie bv) en dan maar eens proberen.
Livelink, zo'n situatie drukt je idd wel weer met je neus op de feiten, auw En succes met zoeken naar een andere tandarts.
Bar, lijkt me ook wel confronterend als vrienden dat zeggen. Heel dubbel, je begrijpt het misschien wel, maar aan de andere kant ben je dan dus niet welkom bij hun thuis als gezin en dat lijkt me best pijnlijk.
Morgen weer naar school, regelmaat, yesss.
M. gaat van de week voor het eerst op schoolreis. We hebben nog besproken of ze nog dingen wilde weten, zodat we dan nog juf zouden kunnen vragen. Maar ze kregen voor de vakantie al een vrij uitgebreide brief mee waarin een heleboel stond. En ik denk dat het vrij duidelijk is. In elk geval heeft ze al helemaal voor ogen dat ze patatjes krijgen tussen de middag...
Juf kennende zal ze deze week nog wel wat doen aan voorbereiding, dus ik denk dat het helemaal voor elkaar gaat komen (en stiekem vindt mama het nog veel spannender dan M...) Helaas is zelf meegaan voor mij geen optie, daar doe ik mezelf en ik denk ook de kinderen geen plezier mee (anderhalf uur heen en dan dus ook terug in een bus met 30 kinderen en dan ook nog de rest van de dag), dan kan je mij waarschijnlijk al afschrijven voordat we er zijn.
M. gaat het vast hartstikke naar haar zin hebben, hopen dat het weer ook een beetje mee wil werken.
Livelink, zo'n situatie drukt je idd wel weer met je neus op de feiten, auw
En succes met zoeken naar een andere tandarts.Bar, lijkt me ook wel confronterend als vrienden dat zeggen. Heel dubbel, je begrijpt het misschien wel, maar aan de andere kant ben je dan dus niet welkom bij hun thuis als gezin en dat lijkt me best pijnlijk.
Morgen weer naar school, regelmaat, yesss.
M. gaat van de week voor het eerst op schoolreis. We hebben nog besproken of ze nog dingen wilde weten, zodat we dan nog juf zouden kunnen vragen. Maar ze kregen voor de vakantie al een vrij uitgebreide brief mee waarin een heleboel stond. En ik denk dat het vrij duidelijk is. In elk geval heeft ze al helemaal voor ogen dat ze patatjes krijgen tussen de middag...
Juf kennende zal ze deze week nog wel wat doen aan voorbereiding, dus ik denk dat het helemaal voor elkaar gaat komen (en stiekem vindt mama het nog veel spannender dan M...) Helaas is zelf meegaan voor mij geen optie, daar doe ik mezelf en ik denk ook de kinderen geen plezier mee (anderhalf uur heen en dan dus ook terug in een bus met 30 kinderen en dan ook nog de rest van de dag), dan kan je mij waarschijnlijk al afschrijven voordat we er zijn
. M. gaat het vast hartstikke naar haar zin hebben, hopen dat het weer ook een beetje mee wil werken.
Fake it till you make it...
Livelink, Kim gaat ook naar een speciale tandarts. Die ook met gehandicapten werkt, hij heeft ook Tyler erbij genomen. Vanaf dag 1 een enorm verschil! Nu gaat het heel goed bij de tandarts.
Kim en ik zijn naar het bevrijdingsfestival geweest. Het was erg geslaagd! De legervoertuigen vond ze heel interessant! De stormbaan erg stoer en er waren ook heel veel luchtkussens. De muziek vond ze ook leuk, ze heeft staan swingen. We hebben een hele leuke middag gehad. Nog lekker een ijsje gegeten, wat gedronken en als afsluiter een patatje gehad. Op de terugweg langs de kazerne gefietst en we konden het terrein best goed bekijken. Vond ze ook heel interessant. Het weer werkte heel goed mee! Kortom, lekker op pad geweest met mn meissie!
En echt totaal geen problemen, paniek, zeuren. Helemaal niks! Echt een topmiddag!
Kim en ik zijn naar het bevrijdingsfestival geweest. Het was erg geslaagd! De legervoertuigen vond ze heel interessant! De stormbaan erg stoer en er waren ook heel veel luchtkussens. De muziek vond ze ook leuk, ze heeft staan swingen. We hebben een hele leuke middag gehad. Nog lekker een ijsje gegeten, wat gedronken en als afsluiter een patatje gehad. Op de terugweg langs de kazerne gefietst en we konden het terrein best goed bekijken. Vond ze ook heel interessant. Het weer werkte heel goed mee! Kortom, lekker op pad geweest met mn meissie!
En echt totaal geen problemen, paniek, zeuren. Helemaal niks! Echt een topmiddag!
Het enige waar ze het samen over eens waren, was dat de aanleiding een tandpasta was die door Job heel vies werd gevonden. De controle was allemaal goed gegaan en daarna kreeg Job nog een les in tandenpoetsen. Eerst met een tandpasta die heel lekker smaakte en daarna met nog een tandpasta die heel vies was. En toen is het uit de hand gelopen.quote:
Bar, wat pijnlijk zeg... vrienden die je kind weigeren.... ze zouden bij mij per direct geen vrienden meer zijn. Vrienden accepteren mij en mijn man, maar ook mijn kind!
Live, wat is er gebeurd volgens Job en J.?
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
We hebben al wat gekeken in de buurt, het komt wel goed denk ik.quote:
[..]
Argh dat doet pijn! Ik weet dat er speciale tandartsen bestaan. Bij Lukas komt een soort tandarts on tour die gespecialiseerd is in speciale kinderen. Moet ik eens vragen op zijn woonvorm hoe je in contact kan komen met zo iemand? Sterkte!
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
Bar, wat lijkt me dat naar als vrienden dat tegen je zeggen. Gelukkig hebben wij dat nooit gehoord, ook al zou ik het me soms wel voor kunnen stellen. Ik moet wel zeggen dat ik Job alleen maar meeneem als hij heel goed in zijn vel zit. Meestal gaat hij niet mee naar feestjes of op visite. Ik zit zelf ook niet lekker als ik me alleen maar zorgen over hem moet maken.
Nijna, wat spannend weer zo'n schoolreisje. Het is misschien wel fijn om vooraf te weten in welk groepje M. komt. Dat geeft ook weer duidelijkheid.
Ingrid, wat leuk dat je met Kim naar het bevrijdingsfeest bent geweest. Klinkt heel geslaagd! Volgens mij gaat het best lekker bij jullie.
Nijna, wat spannend weer zo'n schoolreisje. Het is misschien wel fijn om vooraf te weten in welk groepje M. komt. Dat geeft ook weer duidelijkheid.
Ingrid, wat leuk dat je met Kim naar het bevrijdingsfeest bent geweest. Klinkt heel geslaagd! Volgens mij gaat het best lekker bij jullie.
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
livelink, jullie wonen in de (ruime) omgeving van utrecht toch?
Tandwiel doet met een speciale bus tandzorg op scholen waaronder zmlk en mytylscholen. En instellingen als Abrona (huis ter heide), Reinaerde (loc. De Heygraeff Woudenberg), Bartimeus (doorn). Hebben een gespecialiseerde tandarts.
Hopelijk kun je iets geschikts vinden.
Tandwiel doet met een speciale bus tandzorg op scholen waaronder zmlk en mytylscholen. En instellingen als Abrona (huis ter heide), Reinaerde (loc. De Heygraeff Woudenberg), Bartimeus (doorn). Hebben een gespecialiseerde tandarts.
Hopelijk kun je iets geschikts vinden.
Hier dezelfde strategie. Heb net iets te vaak meegemaakt dat Lukas binnen een halve minuut na binnenkomst op de radar het duurste item in het huishouden vond en het naar God hielpquote:
Bar, wat lijkt me dat naar als vrienden dat tegen je zeggen. Gelukkig hebben wij dat nooit gehoord, ook al zou ik het me soms wel voor kunnen stellen. Ik moet wel zeggen dat ik Job alleen maar meeneem als hij heel goed in zijn vel zit. Meestal gaat hij niet mee naar feestjes of op visite. Ik zit zelf ook niet lekker als ik me alleen maar zorgen over hem moet maken.
...
Hier wel een hoop vrienden verloren, maar dat kwam ook omdat ik gewoon de eerste was die aan kinderen begon, dan mis je toch vrij snel raakvlakken. Wie er zijn overgebleven zijn snappen onze situatie volkomen dus die kijken er niet vanop als hij even heerlijk zichzelf is, met alle geluid van dien
If you have a problem... if no one else can help... and if you can find them... maybe you can hire... The A- Team.
Ja het gaat goed, al test ze wel heeeeel erg uit momenteel. Maar goed de touwtjes aantrekken helpt wel. En heel duidelijk zijn.quote:
Ingrid, wat leuk dat je met Kim naar het bevrijdingsfeest bent geweest. Klinkt heel geslaagd! Volgens mij gaat het best lekker bij jullie.
Jeetje, wat zal dat een rotervaring zijn geweest voor je mannen. Sinds ik Mick opvang, heb ik iets meer een beeld bij wat je omschrijft over Job. Ik ben dan ook benieuwd naar hoe Job was als kleuter, ik denk namelijk dat de mannen aardig op elkaar lijken.quote:
[..]
Het enige waar ze het samen over eens waren, was dat de aanleiding een tandpasta was die door Job heel vies werd gevonden. De controle was allemaal goed gegaan en daarna kreeg Job nog een les in tandenpoetsen. Eerst met een tandpasta die heel lekker smaakte en daarna met nog een tandpasta die heel vies was. En toen is het uit de hand gelopen.
And if I could choose the world around me, the world I'd choose would all revolve 'round you
12/07/2009 om 12:07 kwam de zon op, om nooit meer onder te gaan....
En sinds 23/06/2015 staan er 2 zonnen aan onze hemel!
12/07/2009 om 12:07 kwam de zon op, om nooit meer onder te gaan....
En sinds 23/06/2015 staan er 2 zonnen aan onze hemel!
Ik verwacht dat juf de groepjes wel bekend maakt vandaag of morgen. Ik denk dat ik wel even ga vragen bij welke kinderen en welke ouder/begeleider ze zit. En sowieso nog wel aangeven dat ze even moeten opletten dat ze in elk geval een keer plast voor ze weer terug gaan de bus in, want anders wordt het hoge nood. Ze heeft namelijk zelf de neiging om dat soort dingen te "vergeten". Hier thuis stuur ik haar tussen de middag sowieso naar de wc, maar als we dat niet doen dan is het rustig eind van de middag dat ze ineens moet en dan MOET ze ook echt. Zou beetje jammer zijn als dat in de bus is...quote:
Nijna, wat spannend weer zo'n schoolreisje. Het is misschien wel fijn om vooraf te weten in welk groepje M. komt. Dat geeft ook weer duidelijkheid.
Livelink, waarom hebben ze verschillende tandpasta gebruikt dan? Was daar een speciale reden voor?
Zonde eigenlijk dat de controle verder prima ging en het dan op zoiets fout lijkt te lopen
.
Fake it till you make it...
Inderdaad hartstikke jammer als 't op zo'n detail zo fout gaat. Aan de andere kant kun je dat niet allemaal voor zijn, zulke dingen zullen zich soms gewoon blijven voordoen. En dat is juist zo moeilijk, lijkt me.
Nijna ik hoop dat de schoolreis leuk verloopt voor M. Het kan soms ook erg meevallen. Ik ga ook niet meer mee met die reisjes, omdat het naar mijn indruk juist ingewikkelder voor haar is als ik er wel bij ben dan wanneer ik er niet bij ben. Bovendien vind ik die reisjes zelf ook slopend hoor. Dit jaar gaan ze naar de Efteling hier, ik moet er niet aan denken met zo'n groepje rond te moeten lopen. Hoop ook maar dat Cato een fijn groepje treft met een moeder die geduldig met haar is en haar goed in de gaten houdt. Dat niet (op tijd) naar de wc gaan is ook zo'n herkenbaar punt.
En Lunko, het is al veel gezegd maar vragen of hij het wil is echt niet handig. Ook al hoort dat bij onze beleefdheidsvormen. Mijn dochter weet dat inmiddels en toch wil ze dan toch altijd liever antwoord geven op de vraag of ze het wil dan op de opdracht 'kom aan tafel'. Dus, als ik soms toch zo'n formulering gebruik, voegt zij er voor de volledigheid aan toe 'het is niet dat ik het echt wil, maar ik weet dat je bedoelt dat ik aan tafel moet komen dus ik kom wel'.
Nijna ik hoop dat de schoolreis leuk verloopt voor M. Het kan soms ook erg meevallen. Ik ga ook niet meer mee met die reisjes, omdat het naar mijn indruk juist ingewikkelder voor haar is als ik er wel bij ben dan wanneer ik er niet bij ben. Bovendien vind ik die reisjes zelf ook slopend hoor. Dit jaar gaan ze naar de Efteling hier, ik moet er niet aan denken met zo'n groepje rond te moeten lopen. Hoop ook maar dat Cato een fijn groepje treft met een moeder die geduldig met haar is en haar goed in de gaten houdt. Dat niet (op tijd) naar de wc gaan is ook zo'n herkenbaar punt.
En Lunko, het is al veel gezegd maar vragen of hij het wil is echt niet handig. Ook al hoort dat bij onze beleefdheidsvormen. Mijn dochter weet dat inmiddels en toch wil ze dan toch altijd liever antwoord geven op de vraag of ze het wil dan op de opdracht 'kom aan tafel'. Dus, als ik soms toch zo'n formulering gebruik, voegt zij er voor de volledigheid aan toe 'het is niet dat ik het echt wil, maar ik weet dat je bedoelt dat ik aan tafel moet komen dus ik kom wel'.
in de haak.
Het is misschien ook wel ingewikkelder als je er zelf bij bent. Ze speelt volgens mij ook makkelijker als ze bij iemand anders is, dan hier thuis. Behalve met haar vriendje. Dan maakt het niet uit lijkt wel.
Maar die kan er ook prima mee omgaan dat ze soms in haar "my little pony" verhalen blijft hangen. (zijn we het ene stripfiguur eindelijk kwijt, nu hebben we er weer een andere voor in de plaats ).
Als hij er genoeg van heeft gaat hij gewoon even wat anders doen. Ook een van de weinigen waar ze echt regelmatig mee speelt.
Ze zit in een groepje met een moeder die haar kent, dus dat is wel prettig. Juf ging het er vanmiddag over hebben met de klas/
Hihi Cato: "Het is niet dat ik het echt wil, maar ik weet dat je bedoelt dat ik aan tafel moet komen dus ik kom wel". Mooie vertaling.
Maar die kan er ook prima mee omgaan dat ze soms in haar "my little pony" verhalen blijft hangen. (zijn we het ene stripfiguur eindelijk kwijt, nu hebben we er weer een andere voor in de plaats
). Als hij er genoeg van heeft gaat hij gewoon even wat anders doen. Ook een van de weinigen waar ze echt regelmatig mee speelt.
Ze zit in een groepje met een moeder die haar kent, dus dat is wel prettig. Juf ging het er vanmiddag over hebben met de klas/
Hihi Cato: "Het is niet dat ik het echt wil, maar ik weet dat je bedoelt dat ik aan tafel moet komen dus ik kom wel". Mooie vertaling
.
Fake it till you make it...
ja haha ze leest me de les hoor!
fijn dat de betreffende moeder haar kent, dat scheelt!
en wat die poppetjes betreft: Cato kiest gewoon vrienden uit die ook van petshops, mylittlepony, fillies, zoobles, en wat dies meer zij houden.
fijn dat de betreffende moeder haar kent, dat scheelt!
en wat die poppetjes betreft: Cato kiest gewoon vrienden uit die ook van petshops, mylittlepony, fillies, zoobles, en wat dies meer zij houden.
in de haak.
quote:
. Dus, als ik soms toch zo'n formulering gebruik, voegt zij er voor de volledigheid aan toe 'het is niet dat ik het echt wil, maar ik weet dat je bedoelt dat ik aan tafel moet komen dus ik kom wel'.
Onder protest!Ik ben regelmatig op schoolreisjes de moeder met kinderen in haar groep die een beetje extra aandacht of toezicht nodig hebben. Eigenlijk heb ik nog nooit enig probleem gehad, juist omdat we dat dan van elkaar weten
Mooi van Cato, dat ze je op zo'n manier helpt
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
quote:
en wat die poppetjes betreft: Cato kiest gewoon vrienden uit die ook van petshops, mylittlepony, fillies, zoobles, en wat dies meer zij houden.
handig. M. heeft ze nog niet gevonden, maar dat komt vast wel op enig moment.Hopen dat het morgen een beetje fatsoenlijk weer is met de schoolreis.
Fake it till you make it...
Schoolreis is goed gedaan . Grootste gedeelte aardig droog geweest.
M. kwam moe maar voldaan de bus uit. Geslaagd dus!
. Grootste gedeelte aardig droog geweest. M. kwam moe maar voldaan de bus uit
. Geslaagd dus!
Fake it till you make it...
M. had vanavond korfbaltoernooi van school. Ze kwam er zelf mee dat ze mee wilde doen, want juf had in de klas verteld dat het zo gezellig was. Nou ja prima, ondanks dat ik het gevoel had dat het niet echt haar ding was, maar als zij wil prima.
Vanavond was het dan zover, in de regen ook nog (houdt ze ook totaal niet van).
Ze stond nogal afwezig in het veld, ook alsof ze geen idee heeft waar ze mee bezig is.
Wel een supercoach (moeder van het schoolreisje, top!) die daar totaal geen nadruk op legde en de andere kinderen vooral aanmoedigde om goed samen te spelen. En de kinderen die M. gewoon tolereerden in het veld en het verder samen deden zeg maar. Gewoon fijn.
Maar op het moment dat je dan tussen een ouder en 2 grootouders staat die jouw kind totaal afwezig in het veld zien staan en daarom gaan lachen. Haar nog eens proberen te wijzen dat ze mee moet doen, zonder een reactie van M. en vervolgens nog harder gaan lachen, dan komt dat best wel hard aan.
Het gevoel dat je kind uitgelachen wordt om wie ze is... . Nee, de meesten in de klas weten niet van haar pdd-nos. Een paar ouders weten het, maar ik loop er ook niet mee te koop....
Ik kon wel janken.
Vanavond was het dan zover, in de regen ook nog (houdt ze ook totaal niet van).
Ze stond nogal afwezig in het veld, ook alsof ze geen idee heeft waar ze mee bezig is.
Wel een supercoach (moeder van het schoolreisje, top!) die daar totaal geen nadruk op legde en de andere kinderen vooral aanmoedigde om goed samen te spelen. En de kinderen die M. gewoon tolereerden in het veld en het verder samen deden zeg maar. Gewoon fijn.
Maar op het moment dat je dan tussen een ouder en 2 grootouders staat die jouw kind totaal afwezig in het veld zien staan en daarom gaan lachen. Haar nog eens proberen te wijzen dat ze mee moet doen, zonder een reactie van M. en vervolgens nog harder gaan lachen, dan komt dat best wel hard aan.
Het gevoel dat je kind uitgelachen wordt om wie ze is...
. Nee, de meesten in de klas weten niet van haar pdd-nos. Een paar ouders weten het, maar ik loop er ook niet mee te koop.... Ik kon wel janken.
Fake it till you make it...
Ik snap helemaal dat je het naar vindt dat volwassenen zo stom reageren hoor, dat voelt afschuwelijk! Hoop dat je het een beetje van je af hebt kunnen zetten nu.quote:
M. had vanavond korfbaltoernooi van school. Ze kwam er zelf mee dat ze mee wilde doen, want juf had in de klas verteld dat het zo gezellig was. Nou ja prima, ondanks dat ik het gevoel had dat het niet echt haar ding was, maar als zij wil prima.
Vanavond was het dan zover, in de regen ook nog (houdt ze ook totaal niet van).
Ze stond nogal afwezig in het veld, ook alsof ze geen idee heeft waar ze mee bezig is.
Wel een supercoach (moeder van het schoolreisje, top!) die daar totaal geen nadruk op legde en de andere kinderen vooral aanmoedigde om goed samen te spelen. En de kinderen die M. gewoon tolereerden in het veld en het verder samen deden zeg maar. Gewoon fijn.
Maar op het moment dat je dan tussen een ouder en 2 grootouders staat die jouw kind totaal afwezig in het veld zien staan en daarom gaan lachen. Haar nog eens proberen te wijzen dat ze mee moet doen, zonder een reactie van M. en vervolgens nog harder gaan lachen, dan komt dat best wel hard aan.
Het gevoel dat je kind uitgelachen wordt om wie ze is...
Ik kon wel janken.
Wat is precies de reden dat je op zo;n moment die (groot)ouders niet aanspreekt om te vertellen dat het al super is dat M uberhaupt meedoet, dat dat voor haar een grote stap is? Het is ook gek om een kindje in het veld te zien staan dat meer luistert hoe het gras groeit (deed mijn kind bij de voetbal altijd) dan dat het naar de bal kijkt. Ik heb de andere ouders bij de eerste wedstrijd gelijk verteld dat mijn zoon het hele concept van samenspelen niet zo goed doorheeft en dat ik al trots was dat hij in het veld stond.
Prrrrr
Ik ben nog aardig zorgvuldig wie ik zulke dingen toevertrouw. Bang dat ouders dan toch gauw oordelen ofzo.
Aan de andere kant zou ik het niet raar vinden als een ouder het andersom zou doen...
En eigenlijk ook wel heel mooi om zo op te komen voor je kind! Die neem ik mee voor een volgende keer!!!
Dank je wel mrspoeZ!
Aan de andere kant zou ik het niet raar vinden als een ouder het andersom zou doen...
En eigenlijk ook wel heel mooi om zo op te komen voor je kind! Die neem ik mee voor een volgende keer!!!
Dank je wel mrspoeZ!
Fake it till you make it...
mijn ervaring is dat ouders/grootouders vaak juist begripvoller reageren als je gewoon zegt waar het op staat. Ik had in het begin op school ook moeite om Jan z'n wangedrag richting mij te verklaren (even bot gezegd) maar als ik nu uitleg dat hij onderzocht wordt op adhd/gdtl/ass dan krijg ik als antwoord : da tmoet ook zwaar voor je zijn etc .. zo neemt nu een andere moeder hem standaard mee op donderdag zodat ik op die dag rustig m'n gang kan gaan in plaats van heen en weer te vliegen.quote:
Ik ben nog aardig zorgvuldig wie ik zulke dingen toevertrouw. Bang dat ouders dan toch gauw oordelen ofzo.
Aan de andere kant zou ik het niet raar vinden als een ouder het andersom zou doen...
En eigenlijk ook wel heel mooi om zo op te komen voor je kind! Die neem ik mee voor een volgende keer!!!
Dank je wel mrspoeZ!
Ik heb er één en ik ben er trots op
"Tussen droom en daad staan wetten in de weg, en praktische bezwaren" "The needs of the many outweigh the needs of the crew"
Terugblik op tachtig kilometer lopen - Westerborkpad - My 5 minutes of fame - Heldin
DTS - Foto's en verslagen
"Tussen droom en daad staan wetten in de weg, en praktische bezwaren" "The needs of the many outweigh the needs of the crew"
Terugblik op tachtig kilometer lopen - Westerborkpad - My 5 minutes of fame - Heldin
DTS - Foto's en verslagen
