Wat is een gelegenheidsdrinker? Er moet een reden zijn om te drinken of je drinkt als er anderen zijn?quote:Op zaterdag 1 maart 2014 11:14 schreef zomertje het volgende:
[..]
Ik ben echt een gelegenheidsdrinker. Bij muziek maken hoort dan een drankje. Thuis drink ik zelden. Het was wel heul erg gezellig
quote:Op zondag 2 maart 2014 03:29 schreef Mishu het volgende:
Ik heb een mislukte genante zelfmoordpoging gehad en zit nu bij mijn ouders...
Heb mensen genante berichtjes gestuurd en wil daardoor nu nog steeds dood. Maar dat ik naar mijn ouders ben gegaan zegt genoeg: ik wil nog steeds vechten.
Al voelt het steeds hopelozer na zoveel jaar.
omdat er vast bijna niemand wakker is nu ga ik even op je reageren.quote:Op zondag 2 maart 2014 03:29 schreef Mishu het volgende:
Ik heb een mislukte genante zelfmoordpoging gehad en zit nu bij mijn ouders...
Heb mensen genante berichtjes gestuurd en wil daardoor nu nog steeds dood. Maar dat ik naar mijn ouders ben gegaan zegt genoeg: ik wil nog steeds vechten.
Al voelt het steeds hopelozer na zoveel jaar.
Ehm, waarom?quote:Op zondag 2 maart 2014 03:48 schreef vronie het volgende:
R&P / Wie kende iemand die zelfmoord heeft gepleegd?
Vooral bij t muziek maken. Daar krijg je dorst van en de rest van de kroeg is dan al aan het bier. Dan lust ik er ook wel eentje (of een paar meer haha)quote:Op zondag 2 maart 2014 00:37 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
Wat is een gelegenheidsdrinker? Er moet een reden zijn om te drinken of je drinkt als er anderen zijn?
Ik drink ook, maar nooit obsessief. Ik drink wanneer ik zin heb, soms om in slaap te vallen, soms s'ochtens bij het opstaan omdat het lekker is. Maar nooit excessief en altijd met een limiet.
Ik drink dan ook met name wanneer ik alleen ben. Met anderen drink ik veel minder. Het is toch een bepaalde mate "je losser drinken zodat je makkelijker kunt praten" en zo'n type ben ik niet.
Owhowh, veel sterkte en ik hoop dat je je beter gaat voelenquote:Op zondag 2 maart 2014 03:29 schreef Mishu het volgende:
Ik heb een mislukte genante zelfmoordpoging gehad en zit nu bij mijn ouders...
Heb mensen genante berichtjes gestuurd en wil daardoor nu nog steeds dood. Maar dat ik naar mijn ouders ben gegaan zegt genoeg: ik wil nog steeds vechten.
Al voelt het steeds hopelozer na zoveel jaar.
Wat was de aanleiding voor dat je het even helemaal niet meer zag zitten?quote:Op zondag 2 maart 2014 03:29 schreef Mishu het volgende:
Ik heb een mislukte genante zelfmoordpoging gehad en zit nu bij mijn ouders...
Heb mensen genante berichtjes gestuurd en wil daardoor nu nog steeds dood. Maar dat ik naar mijn ouders ben gegaan zegt genoeg: ik wil nog steeds vechten.
Al voelt het steeds hopelozer na zoveel jaar.
quote:Op zondag 2 maart 2014 03:29 schreef Mishu het volgende:
Ik heb een mislukte genante zelfmoordpoging gehad en zit nu bij mijn ouders...
Heb mensen genante berichtjes gestuurd en wil daardoor nu nog steeds dood. Maar dat ik naar mijn ouders ben gegaan zegt genoeg: ik wil nog steeds vechten.
Al voelt het steeds hopelozer na zoveel jaar.
Know the feeling. Been there done that. Komt goed uiteindelijk.quote:Op zondag 2 maart 2014 03:29 schreef Mishu het volgende:
Ik heb een mislukte genante zelfmoordpoging gehad en zit nu bij mijn ouders...
Heb mensen genante berichtjes gestuurd en wil daardoor nu nog steeds dood. Maar dat ik naar mijn ouders ben gegaan zegt genoeg: ik wil nog steeds vechten.
Al voelt het steeds hopelozer na zoveel jaar.
De uitzichtloosheid en hopeloosheid van een verliefdheid. Elke keer als ik me er bijna overheen gezet heeft gaat hij weer lastig doen waardoor ik weer een sprankje hoop krijg en ik het niet los kan laten. Hij gijzelt me dus zonder ook maar veel moeite te doen. Misschien vind hij het wel vleiend ofzo.quote:Op zondag 2 maart 2014 11:05 schreef duracellkonijntje het volgende:
[..]
Wat was de aanleiding voor dat je het even helemaal niet meer zag zitten?
Ik snap dat zoiets genant kan zijn, maar begrijp ook dat er velen zijn met begrip voor je situatie. Vaak op het moment dat het allemaal niks meer lijkt en er voor je gevoel geen uitweg is, dan kun je dit soort dingen gaan doen. Een uitweg naar een betere leefsituatie is er echter veelal wel en door opgestapelde ellende ben je hier het contact volledig mee verloren.
Heel veel sterkte en ik hoop dat je binnenkort weer een zonnestraaltje kunt zien hier en daar!
Beloof me dat niet meer te doen.But again. I know the feeling. Been there, Done that, SURVIVED IT! Net als ik ga jij straks ook "beter" worden. En worden we over enkele jaren misschien zelfs nog wel 2 hele gelukkige mensen haha.quote:Op zondag 2 maart 2014 14:51 schreef Mishu het volgende:
[..]
De uitzichtloosheid en hopeloosheid van een verliefdheid. Elke keer als ik me er bijna overheen gezet heeft gaat hij weer lastig doen waardoor ik weer een sprankje hoop krijg en ik het niet los kan laten. Hij gijzelt me dus zonder ook maar veel moeite te doen. Misschien vind hij het wel vleiend ofzo.
Maar ook andere dingen: ondanks dat ik continue mijn best deed om dingen goed te doen werd de situatie alleen maar steeds erger. Ik werd daar zo moedeloos van. Er leek inderdaad bijna geen uitweg meer te zijn, ik had al mijn middelen al ingezet om de situatie te keren. Ik was uitgeput. Dat mijn gevoel voor die jongen weer een beetje terug kwam was de druppel.
Ik heb toen ook lsd genomen in een zelfdestructieve bui waardoor mijn impulscontrole minder werd. Dat was dus vechten voor mijn leven en een hel eigenlijk.
Je bent een lief en goed persoonquote:Op zondag 2 maart 2014 03:29 schreef Mishu het volgende:
Ik heb een mislukte genante zelfmoordpoging gehad en zit nu bij mijn ouders...
Heb mensen genante berichtjes gestuurd en wil daardoor nu nog steeds dood. Maar dat ik naar mijn ouders ben gegaan zegt genoeg: ik wil nog steeds vechten.
Al voelt het steeds hopelozer na zoveel jaar.
Hoe gênant het misschien ook was, gelukkig heb je hulp gezocht. Niemand is het waard dat jij een eind aan je leven moet maken!quote:Op zondag 2 maart 2014 03:29 schreef Mishu het volgende:
Ik heb een mislukte genante zelfmoordpoging gehad en zit nu bij mijn ouders...
Heb mensen genante berichtjes gestuurd en wil daardoor nu nog steeds dood. Maar dat ik naar mijn ouders ben gegaan zegt genoeg: ik wil nog steeds vechten.
Al voelt het steeds hopelozer na zoveel jaar.
Damn doe dan eens rustig. Komt allemaal goed joh lekker rustig op bed gaan liggen kussen vastpakken en lekker liggen slapen. Komt allemaal goed.quote:Op zondag 2 maart 2014 17:06 schreef kvd het volgende:
Hier gaat het nog steeds niet lekker. Na de angstaanval van donderdag een te enthousiaste vrijdag (lees: te overdreven bezig te zijn) en een migraine aanval zaterdag. Nu aan het bijkomen, maar de angst zit nog erg hoog. Duizelig, moe, mmisselijk. Idee zo weer een aanval te krijgen.
Shiiit. Ik kan eigenlijk niet echt wat toevoegen, behalve dat als je weet dat je nog vechtlust hebt, dat in gedachten houden.quote:Op zondag 2 maart 2014 14:51 schreef Mishu het volgende:
[..]
De uitzichtloosheid en hopeloosheid van een verliefdheid. Elke keer als ik me er bijna overheen gezet heeft gaat hij weer lastig doen waardoor ik weer een sprankje hoop krijg en ik het niet los kan laten. Hij gijzelt me dus zonder ook maar veel moeite te doen. Misschien vind hij het wel vleiend ofzo.
Maar ook andere dingen: ondanks dat ik continue mijn best deed om dingen goed te doen werd de situatie alleen maar steeds erger. Ik werd daar zo moedeloos van. Er leek inderdaad bijna geen uitweg meer te zijn, ik had al mijn middelen al ingezet om de situatie te keren. Ik was uitgeput. Dat mijn gevoel voor die jongen weer een beetje terug kwam was de druppel.
Ik heb toen ook lsd genomen in een zelfdestructieve bui waardoor mijn impulscontrole minder werd. Dat was dus vechten voor mijn leven en een hel eigenlijk.
Idd gewoon rust nemen. Je kan eventueel rekening houden met nog een paniekaanval, maar probeer dat op een praktische manier te doen: Er steeds over nadenken, helpt verder niet. *Toevoeging* : Probeer er in elk geval niet over te piekeren of er bang voor te zijnquote:Op zondag 2 maart 2014 17:06 schreef kvd het volgende:
Hier gaat het nog steeds niet lekker. Na de angstaanval van donderdag een te enthousiaste vrijdag (lees: te overdreven bezig te zijn) en een migraine aanval zaterdag. Nu aan het bijkomen, maar de angst zit nog erg hoog. Duizelig, moe, mmisselijk. Idee zo weer een aanval te krijgen.
Hoe lang hebben jullie een relatie gehad? En welk deel van hem kun je niet loslaten?quote:Op zondag 2 maart 2014 14:51 schreef Mishu het volgende:
[..]
De uitzichtloosheid en hopeloosheid van een verliefdheid. Elke keer als ik me er bijna overheen gezet heeft gaat hij weer lastig doen waardoor ik weer een sprankje hoop krijg en ik het niet los kan laten. Hij gijzelt me dus zonder ook maar veel moeite te doen. Misschien vind hij het wel vleiend ofzo.
Maar ook andere dingen: ondanks dat ik continue mijn best deed om dingen goed te doen werd de situatie alleen maar steeds erger. Ik werd daar zo moedeloos van. Er leek inderdaad bijna geen uitweg meer te zijn, ik had al mijn middelen al ingezet om de situatie te keren. Ik was uitgeput. Dat mijn gevoel voor die jongen weer een beetje terug kwam was de druppel.
Ik heb toen ook lsd genomen in een zelfdestructieve bui waardoor mijn impulscontrole minder werd. Dat was dus vechten voor mijn leven en een hel eigenlijk.
Waddan Murm?quote:Op zondag 2 maart 2014 18:22 schreef Murmeli het volgende:
Kut![]()
Was bij een vriendin waar het niet zo goed mee gaat. Ben net thuis en gewoon gesloopt. Heb eerst een kwartier zitten janken en nu voel ik me kut en leeg en wil ik nog een dag meer weekend.
Ben me echt dood geschrokken. Van haar maar ook van mijn eigen reactie
Het ging slechter dan ik dacht dat het met haar ging. Verder wil ik hier liever niet teveel blootgeven over een ander. Vind ik zo lomp.quote:
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |