Enf

rustig aan.
Ik las iets over oxytocine, ja, wordt standaard gegeven na ziekenhuis-bevallingen, hoewel ze voor ieder medicijn wat ze geven verplicht zijn je toestemming te vragen
(--> ik spuit even een medicijn tegen je bloedverlies in je infuus ja? is ook toestemming vragen.). En het komt ook meer en meer in zwang na thuisbevallingen. Aangetoond is dat een setje handelingen, waaronder het injecteren van oxytocine/syntocinon zorgt voor significant minder bloedverlies na de bevalling. Oa door snellere geboorte vd placenta. Invloed op borstvoeding geloof ik niet zo in. In bepaalde kringen is dat inderdaad wat in zwang zoals Wup zegt, persoonlijk zie ik dat eigenlijk niet zo in de praktijk.
En ik las een berichtje van Kursor.
Lieve Kursor, ga alsjeblieft vrijblijvend praten met die doula, ga kijken wat zij voor je kan doen. ik had je een naam gegeven van een dame toch?
Ik begrijp heel goed dat je verloskundige zegt dat zij dat stukje ook doen en kunnen doen. Dat ís ook gewoon zo. En ik vind persoonlijk een doula niet altijd een toevoeging op een verloskamer. Een aantal doula's bemoeien zich erg veel met het medisch-inhoudelijke deel van de bevalling zonder daar goed verstand van zaken van te hebben bijvoorbeeld. Maar het gebeurd ook dat een vrouw enorm gefixeerd is op de doula voor ondersteuning (heel fijn voor die vrouw!) en dat je daardoor als verloskundige niet echt goed contact meer kunt maken met je barende, terwijl jij wel degene bent die de leiding heeft en eindverantwoordelijk is.
Maar... that having said, dat is mijn persoonlijke reserve die ik voel bij het fenomeen doula bij vrouwen van wie ik denk dat ze niet echt een doula nodig hebben. Wat jij gewoon nodig hebt straks, naar mijn mening, is continue begeleiding. Zoals wup ook al ergens eerder zegt, iemand die je steunt, naast je zit, met je mee zucht, je bevestigd in dat het goed gaat, dat je het goed doet enz enz. Je verloskundige kán dat heel erg goed, daar heeft ze voor geleerd. Echter kan je verloskundige jou geen 100% garantie geven dat ze er zeker weten vanaf het allereerste begin gaat zijn en dat ze de hele tijd gaat blijven. Misschien wel, maar heel misschien ook niet. Wees eerlijk tegen jezelf en tegen je verloskundige. Als jij die gedachte niet aan kunt dan moet je voor jezelf kiezen en voor de begeleiding die wel bij jou past en die je nodig hebt. Het hoeft ook geen doula te zijn, je man kan ook, een lieve vriendin die je bijstaat, je zus als je die hebt? Je schoonmoeder

wie weet.
Maar vooral, wees eerlijk naar jezelf, wat voel je precies, wat zou je het liefste willen en durf daar naar te luisteren.
en ik las nog iets, *teruglezen gaat*