[MW2 SC #498] Ekte paupers aan de coop.

witte puntjes

quote:

Op dinsdag 14 januari 2014 23:09 schreef Bevert het volgende:
witte puntjes

Goede keus

Playstation of Xbox?

Xbox One

Pindakaas of appelstroop?

quote:

Op dinsdag 14 januari 2014 23:09 schreef LitmanenAFCA het volgende:

[..]

Goede keus

quote:

Op dinsdag 14 januari 2014 23:10 schreef Bevert het volgende:
Playstation of Xbox?

quote:

Op dinsdag 14 januari 2014 23:14 schreef LitmanenAFCA het volgende:
Xbox One

slechte keus

Pindakaas

Tits or ass ?

quote:

Op dinsdag 14 januari 2014 23:16 schreef Bevert het volgende:
slechte keus

Pindakaas

Tits or ass ?

Onmogelijk om tussen te kiezen

i prefer Tits

Ik vind jou maar een pervers mannetje en dat wil wat zeggen uit mijn mond

Lang aan de borstvoeding gezeten?

Nou ja zeg, dat valt wel mee hoor.

Je was zo goed bezig Bevert en nu val je toch een beetje door de mand

oke doei, we zijn toch volwassen? Grapje is een grapje

fijne avond verder

quote:

Op dinsdag 14 januari 2014 23:26 schreef Bevert het volgende:
oke doei, we zijn toch volwassen? Grapje is een grapje

fijne avond verder

Het is niet persoonlijk

quote:

Op dinsdag 14 januari 2014 23:09 schreef badboynova het volgende:

[..]

De HOER, net nu ik juist keukenrol groot heb ingeslagen is ze nep

Met of zonder absorptie pads?

ik val wel vaker door de mand.

Het is altijd vallen en opstaan, vallen en opstaan.

hebben jullie alleen kapotte manden dan?

quote:

Op dinsdag 14 januari 2014 23:32 schreef KoningStoma het volgende:

[..]

Met of zonder absorptie pads?

3laags all the way

quote:

Op dinsdag 14 januari 2014 23:36 schreef badboynova het volgende:

[..]

3laags all the way

met of zonder vleugels?

quote:

Op dinsdag 14 januari 2014 23:44 schreef Dr.Pringles het volgende:

[..]

met of zonder vleugels?

Vleugels zijn tegenwoordig so not don, dubbel zijdige plakstrips is tha bomb.

Als je moet kiezen tussen de bovenste helft van een vrouw, of de onderste helft, welke wordt het dan?

Slechte verhalen hier

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 00:52 schreef PierreTT het volgende:
Slechte verhalen hier

Ik, Alma, ben geboren in de Gonggrijpstraat en kan je daarom heel wat spookverhalen vertellen, want iedereen weet dat het in de Gonggrijpstraat spookt. Onder die witte brug bijvoorbeeld hoorde je heel vroeger's nachts een baby huilen. Mijn vader heeft me verteld dat hij en een paar dappere vrienden van hem een keer zijn gaan kijken. Ze schenen met flashlights, je weet wel: zaklantaarns, op het donkere water maar er was niets te zien...

Soms kwam er 's avonds in onze straat een kleine vrouw, die om haar as tolde en heel rare geluiden maakte: Hoei-woei, hoei-woei... We sloten dan snel alle deuren en ramen en niemand van ons mocht naar buiten kijken. Onthoud dat goed: je mag nooit gaan kijken als je een geest hoort. Hugo, mijn neef, heeft me verteld dat je een nagel van een geest in je oog krijgt, als je door een kier toch naar hem gluurt. Als het donker is en je hoort buiten een vreemde stem die je naam roept, dan moet je antwoorden:
Ik ben stenen aan het koken
Ik kom als ze zacht zijn
Mie bori ston
Te den safu, rni sa kon.
Zo, dat is een goede reden om niet naar buiten te gaan: die stenen worden natuurlijk nooit zacht. Dat je beter binnen kunt zijn als het donker is, weet iedereen, en natuurlijk moet je ervoor zorgen nooit om twaalf uur 's nachts op straat te zijn, want op dat uur komen de geesten hun graf uit. Op Spanhoek, in het centrum van Paramaribo, hoor je bijvoorbeeld om twaalf uur 's nachts een verschrikkelijk lawaai van kettingen die rinkelen. Dat is de Duivel die daar is neergedaald en er rondloopt om mensen mee te nemen.

Soms hebben mensen niet eens direct door dat ze tegenover een geest staan, terwijl het toch niet zo moeilijk is hem te herkennen. Hij lijkt op een mens, maar meestal zweeft hij een eindje boven de grond of... Nee, wacht, dat vertel ik je straks. Ik moet opeens aan een ander verhaal denken. Luister!

Vele jaren geleden leefde er op een katoenplantage een man, voor wie iedereen, jong en oud, groot en klein, bang was. Zelfs de kippen, honden en geiten waagden zich niet op het erf van Oom, zoals hij werd genoemd.

Op een dag moest Oom voor een week naar een andere plantage. Ik weet niet waarom, maar ik heb gehoord dat Oom alles wat hij op dat moment in huis had, bij elkaar zette op een tafel in zijn keuken: een kan zout, een pak suiker, cacao, bakkeljauw en olie. Toen plaatste hij ook nog al zijn potten en pannen op die tafel. Ten slotte zocht hij al zijn gereedschap bij elkaar en legde dat naast de tafel. Daarna vertrok hij.

Nu was er op die plantage ook een man, die werkschuw was. Die man dacht: Oom is er niet, een mooie gelegenheid om daar een paar cassave-knollen uit de grond te trekken en misschien neem ik ook wel een bos bananen mee.

In de vooravond sloop die man naar het erf van Oom en pakte en plukte wat hij pakken en plukken kon. Maar toen hij weg wilde gaan, raakte hij in moeilijkheden. Hij kon het erf niet meer af! Overal waar hij heen liep, verrees voor zijn ogen een hoge schutting.

Dan blijf ik hier wel slapen, dacht de man, en hij ging Ooms huis binnen. In de keuken zag hij alles klaarstaan voor een smakelijk maal. Hij deed wat olie in een van de pannen en bakte de bakkeljauw. 's Morgens dronk hij wat cacao en toen liep hij naar buiten om naar huis te gaan. Boem, stootte hij zijn neus tegen de schutting. Hij ging weer naar binnen, pakte de houwer en de schop die klaarlagen en probeerde de schutting omver te krijgen. Toen dat niet lukte, begon hij te graven. Hij dacht: Misschien kan ik een onderaardse gang maken en zo ontsnappen.

De man werkte de gehele dag zo hard als hij nog nooit had gewerkt en tegen de avond zat hij nog vast op Ooms erf. Hij oogstte snel enkele cassave-knollen en zoete aardappelen, maakte ze klaar in Ooms keuken, at alles schoon op en ging slapen om de volgende ochtend weer vroeg aan het werk te gaan. Als er een opzichter met een lange zweep achter hem aan had gezeten, had hij niet harder kunnen werken dan hij deed. En dat voor een man die vroeger te lui was om een vinger uit te steken!

Zo verliepen zeven dagen en Oom kwam weer thuis. Toen hij de luie man in zijn huis zag, barstte Oom in lachen uit. Hij zei: "Vriend, laten we eens gaan kijken wat je hebt uitgevoerd."

Oom inspecteerde zijn erf en zag dat het goed onderhouden was. "Je hebt van me gegeten, maar je hebt ook voor me gewerkt. Je kunt gaan." Maar de man bleef staan waar hij stond, want overal om zich heen.zag hij een schutting. Toen greep Oom een bezem en begon de man een pak rammel te geven. Dat maakte de ogen van de man open en plotseling ontdekte hij een gat in de schutting waardoor hij kon ontsnappen. Hij rende weg; zo hard heeft een man nog nooit gelopen!

Oom schreeuwde hem na: "Jongen, jij dacht dat jij gekheid met mij kon uithalen, maar je hebt geen rekening gehouden met het been boven de deur."

Zo kwamen wij te weten dat Oom een been had, een groot been, vanaf de knie tot en met de voet. Van wie het was, hebben wij nooit gehoord, maar het was dat been dat het huis en erf van Oom beschermde tegen indringers.

Zelfs toen Oom dood was, ging niemand zijn erf op, want 's nachts klonk er tromgeroffel en de mensen zeiden dat het Oom was die op de trom sloeg om het been te laten dansen. Het was een akelig gezicht: een dansend been in het licht van de maan die op het erf scheen. Tegen de ochtend sprong het been in het water van de trens, die langs het erf liep.

Op een dag ging een man daar met een sleepnet vissen en toen raakte het been vast in het vistuig. De hele plantage kwam kijken en de opzichter gaf een paar mannen opdracht het been op de begraafplaats te begraven.

Zo is er een eind gekomen aan het tromgeroffel bij Ooms huis en het dansen van het been op het erf.

Het volgende verhaal heb ik van mijn neef Hugo gehoord.

Op een avond lang geleden stonden twee mannen voor een winkel in de Zwartenhovenbrugstraat op de hoek van de Domineestraat. Ze waren naar de bioscoop geweest en ze hadden nog geen zin om naar huis te gaan. Ze hadden in de winkel een krentenbol en een cola gekocht en ze aten en ze dronken en ze praatten en het werd later en later. Op straat werd het stiller en stiller, echt een beetje eng stil. Bovendien was het zoals overal in de stad nogal donker, want de gaslantaarns zorgden slechts voor een schaarse verlichting. In hun blauwgelige licht ontstonden grillige, bibberende schaduwen die misschien van struiken waren, misschien van bladeren van de bomen en misschien ook niet. Toen naderde van de Steenbakkersgracht een meisje de beide mannen... Het was een heel mooi meisje. Ze liep lang-zaam met wiegende heupen op zeer hoge hakken. Ze was helemaal alleen!

"Ha," zei een van die mannen, "ik wil wel eens kennismaken met die dame." - "Dan ga ik naar huis," zei zijn vriend, "maar ik denk niet dat het je lukt."

"Hallo, schone dame, wat loopt u zo alleen? Mag ik u thuisbezorgen?" De vrouw antwoordde niet, maar ze glimlachte wel. De man zag dat als een aanmoediging en ging naast haar lopen en hoewel de vrouw niets zei, dacht die man toch: Ze vindt me aardig. Als ik haar thuisbreng, vraagt zij vast of ik even binnenkom. En hij vertelde het ene mooie verhaal na het andere en zo kwamen ze bij de Tourtonnelaan en daar hoorde de man de torenklok twaalf uur slaan.

De Tourtonnelaan, waaraan een begraafplaats en lijkenhuis liggen, is ook zo'n straat waarvan iedereen weet dat het er spookt. Daar kun je 's nachts de witte ruiter zien, een officier in uniform, helemaal in het wit gekleed, behangen met medailles, op een witte schimmel. Hij schijnt ook op het Kerkplein rond te rijden en men zegt dat het de geest van gouverneur Van Sommelsdijck is. In de Zwartenhovenbrugstraat daarentegen houdt bij de Froweinkoker een bruine officier te paard de wacht. Maar volgens agent Seymonson is dat geen ruiter te paard, maar een mens met paardebenen, dus... een geest! Op een nacht kwam een rijzige figuur naar hem toe die om vuur voor zijn sigaar vroeg. Agent Seymonson haalde een doosje lucifers uit zijn zak, streek er een af en in het licht van het lucifersstokje heeft hij toen die paardevoeten gezien! Hij is er snel vandoor gegaan!

Bij de Oranjetuin, de begraafplaats tussen de Gravenstraat en de Nassylaan, kon je elke nacht Sluierdame zien. Ze was een vondelinge. Eva Trouvée heette ze, kijk het maar na, ze heeft echt bestaan, haar naam komt voor in de Burgerlijke Stand. Zij is op de dag van haar huwelijk gestorven en begraven in haar trouwjapon. Daarom zit zij daar bij de begraafplaats zo hard te huilen. Zij is ook bij de Palmentuin gezien, bij die hoge brug. Daarom mogen wij daar niet in de buurt komen als het schemert, want Sluierdame rent achter je aan om je te pakken!

Maar wat was ik aan het vertellen? Die man stond om twaalf uur 's nachts in de Tourtonnelaan en die vrouw die hij naar huis wilde brengen, was opeens gekleed in een lange witte jurk: een lijkgewaad! Ze lachte heel vriendelijk tegen hem... Nee toch niet, dat was geen vriendelijke, dat was een heel lelijke lach van... een mond zonder tanden! Maar hij schrok nog het meest van haar voeten. De hielen zaten achterstevoren, de tenen wezen naar achteren! Dan weet je zeker dat je met een geest te maken hebt.

De man rende weg. Vijf straten verder, voor zijn huis... zag hij weer die vrouw staan, maar hij aarzelde niet, hij holde dwars door haar heen, stootte de deur open en goddank, hij was binnen. Zijn vader kwam naar beneden en vroeg boos: "Wat voor lawaai maak je?" Maar die man heeft niets gezegd en daarom heeft hij het kunnen navertellen. Iedereen weet dat je nooit direct mag zeggen dat je een geest hebt gezien, want dan word je ziek en ga je binnen drie of acht dagen dood.

Ik heb nog ergens gehoord dat je 's nachts bij de brug op Charlesburg moet oppassen voor een grote, witte hond. In die gedaante schijnt de geest van die plaats zich te vertonen. Dat verhaal kan ik niet controleren, maar mijn vader en zijn broer hebben eens 's avonds laat - ze kwamen van een vergadering - in de Zwartenhovenbrugstraat twee heel grote, zwarte honden gezien. Overal waar ze gingen, liepen die honden voor hen uit, maar ze zeiden er niets over. Pas dagen later hebben ze erover gepraat en toen bleek dat zij allebei die honden hadden gezien. Mijn vader zou daarover nooit liegen. Nu is het wel zo, dat mijn vader en zijn broer tweelingen zijn en iedereen weet dat die helderziend zijn, net als mensen die met de helm zijn geboren.

Tot slot zal ik nog verklappen waarom geesten altijd door hun neus praten. Begraafplaatsen worden meestal genoemd naar de eerste persoon die er is begraven. Kijk maar naar Lina's Rust en Marius Rust. Zo, die eerste persoon, dus Lina bijvoorbeeld, die zorgde ervoor dat zij een hamer had, een grote voorhamer en daarmee hield zij de wacht. De mensen die doodgingen, liepen vaak nog in de stad rond en klommen pas acht dagen na de begrafenis hun graf in. Soms gingen ze diezelfde avond, van hun begrafenis, even naar hun graf om wat kleren uit hun kist te halen, die mee begraven waren, om gewoon gekleed te kunnen rondwandelen. Maar op een begraafplaats kon je niet vrij in- en uitlopen. Bij de poort stond Lina met die hamer in de hand en zij vroeg aan iedereen: Hoe heet je?

Dan antwoordde je: Ik ben die en die en ik ben hier begraven.

Klopt, zei Lina dan en zij gaf je met die hamer een verschrikkelijk harde slag op je neus. Nu weet je dat ook: daarom praten geesten altijd zo eigenaardig door hun neus.

En dan kwamen ze dan aan op een eiland ergens in de Caraibische Zee, want ze gingen een pokke end weg. En dan hadden ze dan, want ze hadden daar natuurlijk lekkere wijven, hierin, in die gaten, want dat mocht helemaal niet van de bootsman, daar zaten dan deukerds, en dat waren eigenlijk een soort moppen touw en daar kon je dus eigenlijk het orgasme mee verhogen. Dus die jongens staken die dingen bij elkaar in hun hol en dan ging er zout, een zout-emulsie bij. En dat ging dan van zijn eigen zweren en ontsteken en dat genot werd steeds groter. En het was bloedlink, want je kon er bloedvergiftiging van krijgen.

En je had dan op die eilanden, dat was op de Sicilen was dat, had je jongens, en dat was die tijd van Bontekoe geweest en die rakten dan de neug. Dan gingen ze met hun nagel achter hun ooglid zitten en dan haalde ze de neug weg heette dat. Dat kan dus helemaal niet. Maar ja, je moet nagaan dat die mensen, dat was een soort oertijd, die hadden nog nooit een blanke gezien. En dan kwamen ze achter die jongens aan en die hadden natuurlijk scheurbuik en weet ik veel wat voor rotziekten op die boot gekregen, dus die wilden wel op die dot. En als er dan een geintje voer dat ze zichzelf invetten met raggel en dat was een soort.... Dat kwam voort uit een tonijn. Met die klauwen haalden ze die tonijn uit zee, die sloegen ze met een rieker op hun kanus, floosden ze dat ding uit, dat ze het vet eruit knepen. Dat was dan erg gewild en dat lieten ze dan drogen op het dek. Dat had een paar uurtjes nodig en dan smeerden ze hun scrotum in met dat drek. En die wijven die vonden dat een soort zoutige smaak. Nou, eigenlijk is het parfum van nu is afgeleid van dat tonijnenvet.

En dan had je ook nog heugers. Heugen was eigenlijk een benaming voor de lijn die het schip maakt in het bliksveld. Ja, die jongens werkten daar met de elementen, dat zie je vandaag de dag helemaal niet. Ja, water, vuur, lucht en aarde natuurlijk. Ja dat waren tijden hoor. Dat was bar......

Die jongens zaten elkaar te kneukeren, heette dat. Dat wil dus zeggen; dan vetten ze hun handen in met een soort scheepsvet en dan ging de kneuker, dat was dus de vuist, en je had de hoender, die bedacht dus voor de kneuker degene die die uit moest zoeken. Dus de hoender bepaalde waar die kneuker, in welk anushol die zou gaan. Dat ging vaak ver hoor [schouder]. En daar kregen die jongens een enorm orgasme van. Terwijl het geen homo’s waren ofzo, dat was gewoon bij gebrek aan beter.

Ze roegten op vrouwen. Na de daad, omdat er dan een enorm span- ningsveld loskwam, ging je ’n vrouwenrug ging je roegen. Dan pakte je zo een simpele steen en dan gingen ze daar eigenlijk de eerste soort tatoeage; het roegen van de huid. En dat vonden die wijven lekker, dat vonden ze krek. En krek dat komt weer van "krek, waar vind ik lekker", "krek, waar vind ik dat lekker".

Een kleine jongen, dat was een koksmaatje, dat heette de loer. En die gozers die hadden dan niets om handen en dan werd die loer, die werd gedraaid. Die werd dan op die pik van die jongens gedreven met een knaning, dat was een stuk hout. En die loer, die werd gedraaid. Die werd geneukt.

En dan had je last van hoempert. Door zo’n pekel en al dat slechte eten kreeg je last van hoempert. Dat was een soort harde kak. En dat moest dan die kierder, die moest dan dat eruit halen. Dan hadden ze van die schoften; van die grote stukken hout met een klompie eraan, die haalde dat dan uit die anus. Dat was een verschrikkelijk gevoel, daar kon je op dood doende. En daar komt dus eigenlijk het fistfucken vandaan. Ja, dat vonden die gozers geil. En die vrouwen trouwens ook want dat soort femministische gedachtes dat was helemaal niet. Dat bestond niet.
Ja, dat waren tijden.....

En die jongens vraten dus altijd met hun handen, bestek hadden ze niet. Dat was dus niet een beetje tuttig gaan zitten. Dat was van die karbouwen, die sloegen ze met een stuk staal op hun harses. Dat heette het riegen van het vee. En dat ging er aan toe hoor, op zo’n schip. Die koe die stond te kijken, die kreeg dan een rieger voor zijn kanus. Het riegen van de koe. Maar ja, dat heette ook zo voor kippen, dat heette "zeg, rieg jij die kip effe" en die kreeg dan een knal voor z’n kanus.

Dat bestaat dus bijna niet meer he? Vind ik reuze jammer. Als je een wijf wilde, dan vroeger met die hunnen en die leppen dan sloeg je gewoon met een knots een wijf op hun kanus, die nam je mee en dat was dan van jou. Want dat waren hebberds hoor, die jongens.

Ja, dan probeer je zelf ook op een stukkie papier iets op te schrijven, maar ja, je komt vaak niet verder dan:

Ik liep door een straat, ik zie haar lopen,
Ik weet niet wat er binnen was gekropen,
Een traan,
Viel op het plaveizel,
He, ben jij dat, Wim van Nijssel?

Wim van Nijssel; dat ben ik dan.

Dan zit ik vaak liever op een oud schip.

[quote] Op woensdag 15 januari 2014 00:57 schreef Dr.Pringles het volgende:

[..]

Ik, Alma, ben geboren in de Gonggrijpstraat en kan je daarom heel wat spookverhalen vertellen, want iedereen weet dat het in de Gonggrijpstraat spookt. Onder die witte brug bijvoorbeeld hoorde je heel vroeger's nachts een baby huilen. Mijn vader heeft me verteld dat hij en een paar dappere vrienden van hem een keer zijn gaan kijken. Ze schenen met flashlights, je weet wel: zaklantaarns, op het donkere water maar er was niets te zien...

Soms kwam er 's avonds in onze straat een kleine vrouw, die om haar as tolde en heel rare geluiden maakte: Hoei-woei, hoei-woei... We sloten dan snel alle deuren en ramen en niemand van ons mocht naar buiten kijken. Onthoud dat goed: je mag nooit gaan kijken als je een geest hoort. Hugo, mijn neef, heeft me verteld dat je een nagel van een geest in je oog krijgt, als je door een kier toch naar hem gluurt. Als het donker is en je hoort buiten een vreemde stem die je naam roept, dan moet je antwoorden:
Ik ben stenen aan het koken
Ik kom als ze zacht zijn
Mie bori ston
Te den safu, rni sa kon.
Zo, dat is een goede reden om niet naar buiten te gaan: die stenen worden natuurlijk nooit zacht. Dat je beter binnen kunt zijn als het donker is, weet iedereen, en natuurlijk moet je ervoor zorgen nooit om twaalf uur 's nachts op straat te zijn, want op dat uur komen de geesten hun graf uit. Op Spanhoek, in het centrum van Paramaribo, hoor je bijvoorbeeld om twaalf uur 's nachts een verschrikkelijk lawaai van kettingen die rinkelen. Dat is de Duivel die daar is neergedaald en er rondloopt om mensen mee te nemen.

Soms hebben mensen niet eens direct door dat ze tegenover een geest staan, terwijl het toch niet zo moeilijk is hem te herkennen. Hij lijkt op een mens, maar meestal zweeft hij een eindje boven de grond of... Nee, wacht, dat vertel ik je straks. Ik moet opeens aan een ander verhaal denken. Luister!

Vele jaren geleden leefde er op een katoenplantage een man, voor wie iedereen, jong en oud, groot en klein, bang was. Zelfs de kippen, honden en geiten waagden zich niet op het erf van Oom, zoals hij werd genoemd.

Op een dag moest Oom voor een week naar een andere plantage. Ik weet niet waarom, maar ik heb gehoord dat Oom alles wat hij op dat moment in huis had, bij elkaar zette op een tafel in zijn keuken: een kan zout, een pak suiker, cacao, bakkeljauw en olie. Toen plaatste hij ook nog al zijn potten en pannen op die tafel. Ten slotte zocht hij al zijn gereedschap bij elkaar en legde dat naast de tafel. Daarna vertrok hij.

Nu was er op die plantage ook een man, die werkschuw was. Die man dacht: Oom is er niet, een mooie gelegenheid om daar een paar cassave-knollen uit de grond te trekken en misschien neem ik ook wel een bos bananen mee.

In de vooravond sloop die man naar het erf van Oom en pakte en plukte wat hij pakken en plukken kon. Maar toen hij weg wilde gaan, raakte hij in moeilijkheden. Hij kon het erf niet meer af! Overal waar hij heen liep, verrees voor zijn ogen een hoge schutting.

Dan blijf ik hier wel slapen, dacht de man, en hij ging Ooms huis binnen. In de keuken zag hij alles klaarstaan voor een smakelijk maal. Hij deed wat olie in een van de pannen en bakte de bakkeljauw. 's Morgens dronk hij wat cacao en toen liep hij naar buiten om naar huis te gaan. Boem, stootte hij zijn neus tegen de schutting. Hij ging weer naar binnen, pakte de houwer en de schop die klaarlagen en probeerde de schutting omver te krijgen. Toen dat niet lukte, begon hij te graven. Hij dacht: Misschien kan ik een onderaardse gang maken en zo ontsnappen.

De man werkte de gehele dag zo hard als hij nog nooit had gewerkt en tegen de avond zat hij nog vast op Ooms erf. Hij oogstte snel enkele cassave-knollen en zoete aardappelen, maakte ze klaar in Ooms keuken, at alles schoon op en ging slapen om de volgende ochtend weer vroeg aan het werk te gaan. Als er een opzichter met een lange zweep achter hem aan had gezeten, had hij niet harder kunnen werken dan hij deed. En dat voor een man die vroeger te lui was om een vinger uit te steken!

Zo verliepen zeven dagen en Oom kwam weer thuis. Toen hij de luie man in zijn huis zag, barstte Oom in lachen uit. Hij zei: "Vriend, laten we eens gaan kijken wat je hebt uitgevoerd."

Oom inspecteerde zijn erf en zag dat het goed onderhouden was. "Je hebt van me gegeten, maar je hebt ook voor me gewerkt. Je kunt gaan." Maar de man bleef staan waar hij stond, want overal om zich heen.zag hij een schutting. Toen greep Oom een bezem en begon de man een pak rammel te geven. Dat maakte de ogen van de man open en plotseling ontdekte hij een gat in de schutting waardoor hij kon ontsnappen. Hij rende weg; zo hard heeft een man nog nooit gelopen!

Oom schreeuwde hem na: "Jongen, jij dacht dat jij gekheid met mij kon uithalen, maar je hebt geen rekening gehouden met het been boven de deur."

Zo kwamen wij te weten dat Oom een been had, een groot been, vanaf de knie tot en met de voet. Van wie het was, hebben wij nooit gehoord, maar het was dat been dat het huis en erf van Oom beschermde tegen indringers.

Zelfs toen Oom dood was, ging niemand zijn erf op, want 's nachts klonk er tromgeroffel en de mensen zeiden dat het Oom was die op de trom sloeg om het been te laten dansen. Het was een akelig gezicht: een dansend been in het licht van de maan die op het erf scheen. Tegen de ochtend sprong het been in het water van de trens, die langs het erf liep.

Op een dag ging een man daar met een sleepnet vissen en toen raakte het been vast in het vistuig. De hele plantage kwam kijken en de opzichter gaf een paar mannen opdracht het been op de begraafplaats te begraven.

Zo is er een eind gekomen aan het tromgeroffel bij Ooms huis en het dansen van het been op het erf.

Het volgende verhaal heb ik van mijn neef Hugo gehoord.

Op een avond lang geleden stonden twee mannen voor een winkel in de Zwartenhovenbrugstraat op de hoek van de Domineestraat. Ze waren naar de bioscoop geweest en ze hadden nog geen zin om naar huis te gaan. Ze hadden in de winkel een krentenbol en een cola gekocht en ze aten en ze dronken en ze praatten en het werd later en later. Op straat werd het stiller en stiller, echt een beetje eng stil. Bovendien was het zoals overal in de stad nogal donker, want de gaslantaarns zorgden slechts voor een schaarse verlichting. In hun blauwgelige licht ontstonden grillige, bibberende schaduwen die misschien van struiken waren, misschien van bladeren van de bomen en misschien ook niet. Toen naderde van de Steenbakkersgracht een meisje de beide mannen... Het was een heel mooi meisje. Ze liep lang-zaam met wiegende heupen op zeer hoge hakken. Ze was helemaal alleen!

"Ha," zei een van die mannen, "ik wil wel eens kennismaken met die dame." - "Dan ga ik naar huis," zei zijn vriend, "maar ik denk niet dat het je lukt."

"Hallo, schone dame, wat loopt u zo alleen? Mag ik u thuisbezorgen?" De vrouw antwoordde niet, maar ze glimlachte wel. De man zag dat als een aanmoediging en ging naast haar lopen en hoewel de vrouw niets zei, dacht die man toch: Ze vindt me aardig. Als ik haar thuisbreng, vraagt zij vast of ik even binnenkom. En hij vertelde het ene mooie verhaal na het andere en zo kwamen ze bij de Tourtonnelaan en daar hoorde de man de torenklok twaalf uur slaan.

De Tourtonnelaan, waaraan een begraafplaats en lijkenhuis liggen, is ook zo'n straat waarvan iedereen weet dat het er spookt. Daar kun je 's nachts de witte ruiter zien, een officier in uniform, helemaal in het wit gekleed, behangen met medailles, op een witte schimmel. Hij schijnt ook op het Kerkplein rond te rijden en men zegt dat het de geest van gouverneur Van Sommelsdijck is. In de Zwartenhovenbrugstraat daarentegen houdt bij de Froweinkoker een bruine officier te paard de wacht. Maar volgens agent Seymonson is dat geen ruiter te paard, maar een mens met paardebenen, dus... een geest! Op een nacht kwam een rijzige figuur naar hem toe die om vuur voor zijn sigaar vroeg. Agent Seymonson haalde een doosje lucifers uit zijn zak, streek er een af en in het licht van het lucifersstokje heeft hij toen die paardevoeten gezien! Hij is er snel vandoor gegaan!

Bij de Oranjetuin, de begraafplaats tussen de Gravenstraat en de Nassylaan, kon je elke nacht Sluierdame zien. Ze was een vondelinge. Eva Trouvée heette ze, kijk het maar na, ze heeft echt bestaan, haar naam komt voor in de Burgerlijke Stand. Zij is op de dag van haar huwelijk gestorven en begraven in haar trouwjapon. Daarom zit zij daar bij de begraafplaats zo hard te huilen. Zij is ook bij de Palmentuin gezien, bij die hoge brug. Daarom mogen wij daar niet in de buurt komen als het schemert, want Sluierdame rent achter je aan om je te pakken!

Maar wat was ik aan het vertellen? Die man stond om twaalf uur 's nachts in de Tourtonnelaan en die vrouw die hij naar huis wilde brengen, was opeens gekleed in een lange witte jurk: een lijkgewaad! Ze lachte heel vriendelijk tegen hem... Nee toch niet, dat was geen vriendelijke, dat was een heel lelijke lach van... een mond zonder tanden! Maar hij schrok nog het meest van haar voeten. De hielen zaten achterstevoren, de tenen wezen naar achteren! Dan weet je zeker dat je met een geest te maken hebt.

De man rende weg. Vijf straten verder, voor zijn huis... zag hij weer die vrouw staan, maar hij aarzelde niet, hij holde dwars door haar heen, stootte de deur open en goddank, hij was binnen. Zijn vader kwam naar beneden en vroeg boos: "Wat voor lawaai maak je?" Maar die man heeft niets gezegd en daarom heeft hij het kunnen navertellen. Iedereen weet dat je nooit direct mag zeggen dat je een geest hebt gezien, want dan word je ziek en ga je binnen drie of acht dagen dood.

Ik heb nog ergens gehoord dat je 's nachts bij de brug op Charlesburg moet oppassen voor een grote, witte hond. In die gedaante schijnt de geest van die plaats zich te vertonen. Dat verhaal kan ik niet controleren, maar mijn vader en zijn broer hebben eens 's avonds laat - ze kwamen van een vergadering - in de Zwartenhovenbrugstraat twee heel grote, zwarte honden gezien. Overal waar ze gingen, liepen die honden voor hen uit, maar ze zeiden er niets over. Pas dagen later hebben ze erover gepraat en toen bleek dat zij allebei die honden hadden gezien. Mijn vader zou daarover nooit liegen. Nu is het wel zo, dat mijn vader en zijn broer tweelingen zijn en iedereen weet dat die helderziend zijn, net als mensen die met de helm zijn geboren.

Tot slot zal ik nog verklappen waarom geesten altijd door hun neus praten. Begraafplaatsen worden meestal genoemd naar de eerste persoon die er is begraven. Kijk maar naar Lina's Rust en Marius Rust. Zo, die eerste persoon, dus Lina bijvoorbeeld, die zorgde ervoor dat zij een hamer had, een grote voorhamer en daarmee hield zij de wacht. De mensen die doodgingen, liepen vaak nog in de stad rond en klommen pas acht dagen na de begrafenis hun graf in. Soms gingen ze diezelfde avond, van hun begrafenis, even naar hun graf om wat kleren uit hun kist te halen, die mee begraven waren, om gewoon gekleed te kunnen rondwandelen. Maar op een begraafplaats kon je niet vrij in- en uitlopen. Bij de poort stond Lina met die blalsblaibls blablabla

Wat een kutverhaal

JEWEETZELLF

Tee er dee el

Wat de hell is hoempert?

Goedemorgen.

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 07:59 schreef Michhas het volgende:
Goedemorgen.

Zij maakt t verschil.

De hele tijd als ik de TT zie...

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 09:47 schreef KneusTeun het volgende:
[ afbeelding ]
De hele tijd als ik de TT zie...

zoek eens een game uit dan

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 11:42 schreef Cliffy het volgende:

[..]

zoek eens een game uit dan

Sorry was ff druk, en ben eigenlijk nog steeds vrij druk

Dead island btw? is dat wat?

Hadden we al geprobeerd. Heeft ook niet lang geduurd.

Goedenavond.

Ik heb gehoord dat ene "super mario bros" wel goede coop heeft

http://www.co-optimus.com/games.php?type=online

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 12:27 schreef Fsmxi het volgende:
Goedenavond.

Ik heb gehoord dat ene "super mario bros" wel goede coop heeft

Was toevalllig laatst alweer aan het co-open met duck hunt! ge-wel-dig blijft dat!

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 12:15 schreef KneusTeun het volgende:
Dead island btw? is dat wat?

Ik vond het een schijtgame. Wel uitgespeeld, maar je bent er ook vrij snel doorheen

Operation Flashpoint: Red River iets?

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 13:24 schreef Cliffy het volgende:
Operation Flashpoint: Red River iets?

Dat is dat tweede deel? die eerste was opzich wel leuk, maar te weinig gespeeld

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 13:25 schreef KneusTeun het volgende:

[..]

Dat is dat tweede deel? die eerste was opzich wel leuk, maar te weinig gespeeld

Dragon Rising niet gespeeld.. Red River krijgt een 8 van eurogamer.. http://www.eurogamer.net/(...)-river-review?page=2

Red river schijnt co-op sterk te zijn

Zal zo even kijken of er een demo op xbl staat

Dan nog akkoord van pietertje en mister

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 13:24 schreef Cliffy het volgende:
Operation Flashpoint: Red River iets?

Tijdje met Bozz gespeeld, maar nooit uitgespeeld. Spel is echt retetraag en soms behoorlijk onduidelijk

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 13:58 schreef Rossdale het volgende:

[..]

Tijdje met Bozz gespeeld, maar nooit uitgespeeld. Spel is echt retetraag en soms behoorlijk onduidelijk

Jij wil gewoon dat we een PS4 gaan halen

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 13:58 schreef Rossdale het volgende:

[..]

Tijdje met Bozz gespeeld, maar nooit uitgespeeld. Spel is echt retetraag en soms behoorlijk onduidelijk

Heb je hem nog?

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 14:01 schreef Cliffy het volgende:

[..]

Heb je hem nog?

Nope, volgens mij heb ik alleen MW2, BF3, GTA V, Left4Dead 2 en Grid nog

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 14:00 schreef KneusTeun het volgende:

[..]

Jij wil gewoon dat we een PS4 gaan halen

Nee hoor, ik heb ook nog een 360 Ik wil jullie alleen waarschuwen dat de game niet zo boeiend is. Ik heb volgens mij de meeste coop-games wel al een keer samen met Bozz, of Nick gespeeld namelijk

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 12:12 schreef Iwanius het volgende:

[..]

Inmiddels zitten we aan de middag.

Dat klopt. Bedankt voor je bijdrage homeboy.

Is geen demo van

Rainbow 6: Vegas 2 is ook awesome

True maar ik ga die game niet nog een keer kopen

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 14:29 schreef Rossdale het volgende:
Rainbow 6: Vegas 2 is ook awesome

Klopt. In Co-op ook erg vet.

Tomb Raider is trouwens ook verrassend gaaf

Ingrid

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 14:00 schreef KneusTeun het volgende:

[..]

Jij wil gewoon dat we een PS4 gaan halen

Je was zelf pro PS4

Heel "next gen" is overbodig.

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 17:24 schreef Dr.Pringles het volgende:
Heel "next gen" is overbodig.

afschaffen!

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 16:55 schreef Sharpdressedman het volgende:

[..]

Je was zelf pro PS4

Ben nog steeds wel pro, alleen ik koop hem nog niet

Ik wacht nog steeds op de BF4-crew

Jammer dat niemand BF4 op boxie doet behalve bassie, maar die speelt ook niet zoveel

Ik wil graag nog mijn excuses aanbieden voor mijn reacties.

Ik heb me een beetje uit de tent laten lokken en mijn oerdriften komen soms naar boven. Ik zal het proberen niet meer te doen.

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 19:17 schreef Bevert het volgende:
Ik wil graag nog mijn excuses aanbieden voor mijn reacties.

Ik heb me een beetje uit de tent laten lokken en mijn oerdriften komen soms naar boven. Ik zal het proberen niet meer te doen.

En nu oprotten

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 19:17 schreef Bevert het volgende:
Ik wil graag nog mijn excuses aanbieden voor mijn reacties.

Ik heb me een beetje uit de tent laten lokken en mijn oerdriften komen soms naar boven. Ik zal het proberen niet meer te doen.

Ok

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 19:30 schreef Nick-GizMo het volgende:

[..]

En nu oprotten

Sorry hoor, maar waarom ben je zo boos?

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 19:31 schreef Bevert het volgende:

[..]

Sorry hoor, maar waarom ben je zo boos?

Zo gaat het, de leventje, het struggles

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 19:31 schreef Bevert het volgende:

[..]

Sorry hoor, maar waarom ben je zo boos?

Boos? Dit is nog niks?

Oke, maar ik heb toch mijn excuses aangeboden?

Geloof me als ik zeg dat ik geen verkeerde intenties heb.

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 19:33 schreef Bevert het volgende:
Oke, maar ik heb toch mijn excuses aangeboden?

Niet aan mij toch? Daar ga je al de fout in

Jawel aan iedereen. Oke bij deze dan excuses.

We kunnen er toch gewoon over praten? Als ik iets verkeerds doe, zeg dan aub wat. Dan kan ik daar rekening mee houden.

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 19:35 schreef Bevert het volgende:
Jawel aan iedereen. Oke bij deze dan excuses.

Daar is het nu te laat voor hoor

Oke maar wat heb ik dan precies verkeerd gedaan?

Kloonalert.

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 18:44 schreef Rossdale het volgende:
Ik wacht nog steeds op de BF4-crew

Kan je nog lang wachten vrees ik...

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 19:37 schreef Bevert het volgende:
Oke maar wat heb ik dan precies verkeerd gedaan?

Dat moet jij toch weten? Jij komt je excuses aanbieden hier

Ik ben geen kloon hoor. Kom op man. zucht....

En ik heb geen 3e bal. Kom op man.

Oke, maar je doet net alsof ik iets heel ergs heb gedaan.

Wie ik?
Ja jij
ikke niet
wie dan wel?

Kunnen we niet gewoon vriendelijk zijn naar elkaar?

Iedereen praat wel eens over sex. Ik dacht dat dat wel kon, maar ik zag later in dat ik een fout had gemaakt.

Ik ben mezelf ook niet de laatste tijd. Ik kan ook niks goed doen lijkt het wel.
Ik bied toch mijn excuses aan? Ik weet ook niet veel. Maar ik heb echt niet de verkeerde bedoelingen. Ik zweer het je.

Ik ben maar een nobody.

[ Bericht 15% gewijzigd door Bevert op 15-01-2014 19:59:28 ]

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 19:38 schreef Cliffy het volgende:

[..]

Kan je nog lang wachten vrees ik...

Neehoor, mm gaf aan dat ik bij de volgende levering zit.

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 20:00 schreef Sharpdressedman het volgende:

[..]

Neehoor, mm gaf aan dat ik bij de volgende levering zit.

van een pak nieuwe pampers?

Bever, gaan we ping pongen? Jij mag beginnen.

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 20:00 schreef Dr.Pringles het volgende:

[..]

van een pak nieuwe pampers?

En een Pools oppas meisje.

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 20:02 schreef Sharpdressedman het volgende:

[..]

En een Pools oppas meisje.

Oke, ik serveer, en sla het pingpong-balletje van rechts naar links.

Ik heb mijn eigen leven verpest. En ik heb ook wel eens fouten gemaakt, en ben ook wel eens boos geweest, maar dat is toch menselijk? Zolang je andere mensen maar niet pijn doet. En dat probeer ik echt niet te doen.

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 19:46 schreef Bevert het volgende:
Kunnen we niet gewoon vriendelijk zijn naar elkaar?

Iedereen praat wel eens over sex. Ik dacht dat dat wel kon, maar ik zag later in dat ik een fout had gemaakt.

Ik ben mezelf ook niet de laatste tijd. Ik kan ook niks goed doen lijkt het wel.
Ik bied toch mijn excuses aan? Ik weet ook niet veel. Maar ik heb echt niet de verkeerde bedoelingen. Ik zweer het je.

Ik ben maar een nobody.

Waar heb je het over Heb ik iets gemist

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 20:03 schreef Dr.Pringles het volgende:

[..]

[ afbeelding ]

Nee, ze ziet er anders uit.

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 19:38 schreef Dr.Pringles het volgende:
Kloonalert.

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 20:04 schreef PierreTT het volgende:

[..]

Waar heb je het over Heb ik iets gemist

Nee ik denk het niet.

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 20:04 schreef Bevert het volgende:
Oke, ik serveer, en sla het pingpong-balletje van rechts naar links.

Ik heb mijn eigen leven verpest. En ik heb ook wel eens fouten gemaakt, en ben ook wel eens boos geweest, maar dat is toch menselijk? Zolang je andere mensen maar niet pijn doet. En dat probeer ik echt niet te doen.

Ga naar de kerk, daar kun je alles op biechten.

Ik ben echt geen slecht mens, echt niet, je weet toch niet eens wat ik heb gedaan?

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 20:07 schreef Bevert het volgende:
Ik ben gewoon geen slecht mens, echt niet, je weet toch niet eens wat ik heb gedaan?

iets met verkeerde gat ofzo.

Nee, het is allemaal veel minder erg dan het lijkt, en ik ben er al voor gestraft.

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 20:10 schreef Bevert het volgende:
Nee, het is allemaal veel minder erg dan het lijkt, en ik ben er al voor gestraft.

Hard?