Dat lees ik dan echt totaal niet uitquote:Op maandag 6 januari 2014 11:05 schreef TimeJumper het volgende:
Nou nou rustig aan . Ik geef die reactie uit mijn beleving. En ik hoor om me heen niets anders dat in slaap voeden voor "kneuzen" is om het maar grof te zeggen.
En dat je baby's moet leren om zelf in slaap te vallen en niet aan de borst. Dus blijkbaar, zo voelde dat voor mij, had ik dat moment gemist waarop hij dit kon leren.
Ik hoor nergens maar dan ook nergens in mijn omgeving dat een kind van 2 nog niet doorslaapt.
Dus zo raar in dat opzicht is mijn reactie niet.
Bovendien is het niet een valkuil maar de natuur!quote:Op zondag 5 januari 2014 22:46 schreef TimeJumper het volgende:
Dus voor alle nieuwbakken moeders zou ik willen zeggen, trap niet in de valkuil om je baby in slaap te voeden. Soms gaat het achteraf goed, maar soms zoals hier zit je achteraf met de gebakken peren
Ik weet niet in wat voor omgeving jij je bevindt, maar in mijn omgeving zijn heel veel kindjes die echt niet doorslapen, ook niet als ze ouder zijn. S slaapt in wezen ook nog niet door, die komt nog iedere nacht bij ons liggen. Zolang ze goed slaapt, heb ik er geen moeite mee.quote:Op maandag 6 januari 2014 11:05 schreef TimeJumper het volgende:
[..]
[..]
Nou nou rustig aan. Ik geef die reactie uit mijn beleving. En ik hoor om me heen niets anders dat in slaap voeden voor "kneuzen" is om het maar grof te zeggen.
En dat je baby's moet leren om zelf in slaap te vallen en niet aan de borst. Dus blijkbaar, zo voelde dat voor mij, had ik dat moment gemist waarop hij dit kon leren.
Ik hoor nergens maar dan ook nergens in mijn omgeving dat een kind van 2 nog niet doorslaapt.
Dus zo raar in dat opzicht is mijn reactie niet.
Ik ben blij hier met de reacties als ik kan lezen dat er nog meer moeders zijn die hun kind in slaap voeden en ook nog regelmatig of elke nacht wakker worden. Dat dat dus gewoon gebeurd ook al is het kind 2.
Voel ik me toch niet zo'n uitzondering![]()
En zeker probeer ik niet mijn kind in het "gangbare patroon" te persen. Tsja anderhalf uur huilen non-stop vind ik gewoon niet gezond om hem zo te leren zelf te gaan slapen, en zelf word ik er bloednerveus van. Blijkbaar was hij er dan nog niet aan toe. Gelukkig is me dit op een andere weg gelukt maar dat heeft wel een half jaar geduurd.
Op de rest reageer ik effe later want moet nu effe weg
Inderdaad ben ik met je eens. Het in zijn eigen bedje slapen lukte ineens wel toen met de borst 's middags in slaap vallen niet meer lukte op één of andere manier.quote:Op maandag 6 januari 2014 11:17 schreef pessie het volgende:
Tj, mijn ervaring is dat kinderen ergens zelf aan toe zijn.
Tsja in een omgeving waar kinderen doorslapen, of wel wakker worden maar dan weer in slaap vallen zonder aan een borst te hoeven drinkenquote:Op maandag 6 januari 2014 11:23 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Ik weet niet in wat voor omgeving jij je bevindt, maar in mijn omgeving zijn heel veel kindjes die echt niet doorslapen, ook niet als ze ouder zijn. S slaapt in wezen ook nog niet door, die komt nog iedere nacht bij ons liggen. Zolang ze goed slaapt, heb ik er geen moeite mee.
Ouchquote:Op maandag 6 januari 2014 10:37 schreef Kyara het volgende:
Wat was ik blij met borstvoeding vanochtend. J zat met haar voet klem onder de verwarming en een stuk van haar voetje is ontveld. Zo naar, maar koelen en drinken bij mama hielp wel. Ze was echt helemaal over de rooie maar aan de borst kwam ze echt tot rust, ik zag haar gaandeweg gewoon ontspannen. Zo fijn om te zien dat dat haar zoveel troost kon bieden.
quote:Op dinsdag 7 januari 2014 11:06 schreef DaviniaHR het volgende:
Ze verwerkt de dag op de meest pure manier die ik ken. Ik ben blij dat ik haar dat nog mag geven.
Herkenbaar. Ik word ook in dezelfde houding wakker als dat ik in slaap viel en dat is wel een grote geruststelling.quote:Op maandag 6 januari 2014 00:36 schreef Kersjes het volgende:
Soempie, de mijne was ook een onvervalste buikslaper. Daarbij was het door reflux, "aard van het beestje", een falende melkproductie en nog wat factoren al vanaf dag 1 praktisch onmogelijk om het lichaamscontact met hem te verbreken. De eerste paar weken heeft hij dus altijd op me geslapen, ook 's nachts.
Gewoon in bed. Ik lag op m'n rug, hij op mijn borst en ik met mijn armen om hem heen. We hadden altijd een lichtje aan op de slaapkamer zodat ik hem kon zien, en er lag een kussen tussen mijn man en mij zodat hij niet tegen ons aan kon komen rollen. Het ging helemaal perfect, het hoorde gewoon zo.
Zodra er iets veranderde aan zijn ademhaling, die ik altijd kon voelen, horen, zelfs ruiken.... Werd ik wakker. En altijd in exact dezelfde houding als waarin ik in slaap viel, ik was voor de volledige 100% op mijn kleintje afgesteld en heb me nooit onveilig gevoeld
Na een paar weken lukte het om kleintje 's nachts naast me te leggen. Ook op z'n buik, maar nog wel tegen me aan. Dit vond ik spannender dan bovenop me. De afstand he
Dat had ik ook, en ze heeft nota bene nog nooit in ons bed geslapen!quote:Op dinsdag 7 januari 2014 14:19 schreef LadyBlack het volgende:
Heb je al eens gehad dat je wakker werd terwijl je krampachtig je kussen / deken / eigen arm vasthield Soemp?![]()
Dat had ik in het begin zooooo vaakEn dan helemaal gedesoriënteerd als ik merkte dat E niet aan de borst lag
quote:Op dinsdag 7 januari 2014 14:19 schreef LadyBlack het volgende:
Heb je al eens gehad dat je wakker werd terwijl je krampachtig je kussen / deken / eigen arm vasthield Soemp?![]()
Dat had ik in het begin zooooo vaakEn dan helemaal gedesoriënteerd als ik merkte dat E niet aan de borst lag
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |