NWS Nieuws & Achtergronden
Discussieer hier diepgaander over de actualiteiten.
Ik zal dat nooit doen. Die lol gun ik jullie niet.quote:Op woensdag 4 december 2013 11:11 schreef P.S._Eudoniem het volgende:
[..]
[..]
Wat zal jij krijgen met Sinterklaas?
Een uitvaartverzekering?
Touw?
De hulpgids, "down the stream, not across the street, how to kill yourself efficient"
Wacht maar, over 2 jaar heb ik prachtig lang haar. (Hey dat rijmt!)
Het kan eigenlijk iedereen wel overkomen als hij/zij in een bepaalde richting word geduwd..quote:
Zou het niet gewoon kunnen dat mensen die zelfmoord plegen doorgaans psychisch niet helemaal 100% zijn en daardoor vaker in een uitkeringssituatie belanden?
The Art Of Lying
Jaja ik ken dat. Maar ik schaam me er niet voor. Ook mij is wel eens verweten waarom ik bepaalde keuzes heb gemaakt waarvan ik achter sta maar mijn omgeving het totaal niet snapt. Niet kiezen voor een carrière word je door bepaalde personen wel eens kwalijk genomen en laten je dan verder links liggen. Oh je kon je vorige job niet aan? was het te moeilijk.? ja in de zin omdat je karakter het niet toelaat. Nee in de zin van vakkennis. Alleen de echte vrienden blijven over. Thats life.quote:
[..]
Beide zullen een rol spelen. De mensen in zo'n situatie zullen inderdaad gemiddeld 'zwakker' zijn dan de gemiddelde persoon.
Maar het is ook zo dat in deze maatschappij sociale status sterk gekoppeld is aan werk en geld hebben. Uitkeringstrekkers hebben beide niet en zittend dus onderaan de pikorde. Dat zal wel zijn weerslag hebben.
Ik kan dit niet hard maken met cijfers, maar dit is wat ik om mij heen zie en ervaar.
Veel mensen zien 'wat van je leven maken' toch als één op één gekoppeld aan: je best doen (en slagen) in een betaalde baan.
Op een feestje is toch vaak de eerste vraag 'en, wat doe jij'?
Zo schaam ik me er ook niet voor dat een van mijn drie dochters verstandelijk beperkt is. Het zij zo. En steek dat niet onder stoelen of banken voor mijn omgeving. Het heeft er wel voor gezorgd dat ik een stuk gematigder ben geworden tov de maatschappij.
krik, krak, sjiemela, sjiemela, sjiemela
krik, krak, sjiemela, sjiemela
krik, krak, sjiemela, sjiemela
Ja wbt prestige zou ik er ook wel boven kunnen staan. Ik geef geen fuck om status (maar dat geld niet voor iedereen).quote:Op woensdag 4 december 2013 20:36 schreef Cherna het volgende:
[..]
Jaja ik ken dat. Maar ik schaam me er niet voor. Ook mij is wel eens verweten waarom ik bepaalde keuzes heb gemaakt waarvan ik achter sta maar mijn omgeving het totaal niet snapt. Niet kiezen voor een carrière word je door bepaalde personen wel eens kwalijk genomen en laten je dan verder links liggen. Oh je kon je vorige job niet aan? was het te moeilijk.? ja in de zin omdat je karakter het niet toelaat. Nee in de zin van vakkennis. Alleen de echte vrienden blijven over. Thats life.
Zo schaam ik me er ook niet voor dat een van mijn drie dochters verstandelijk beperkt is. Het zij zo. En steek dat niet onder stoelen of banken voor mijn omgeving. Het heeft er wel voor gezorgd dat ik een stuk gematigder ben geworden tov de maatschappij.
Wat mij wel lastig lijkt: het besef dat je niet je eigen geld verdient. Je krijgt wat van de rest. En die rest laat je dat ook héél goed merken.
Iedere keer als iemand bijvoorbeeld een praktische vraag over de Wajong heeft duikt er wel een user op die daar een oordeel over heeft. "niet dat om een oordeel te vellen hoor... maar.. waarom trek jij een wajong?'
Ik schaam me er (ook) niet voor dat ik WGA krijg. Het lukt momenteel gewoon niet, misschien (heel misschien) in de toekomst wel. Maar vrees van niet, omdat sowieso 1 chronische ziekte alleen maar erger wordt ipv zal verbeteren.
Ik wist trouwens niet dat stél dat ik nu weer zou gaan werken en dat werk zou 40 uur per week zijn (was voorheen 24 u/w) en ik kan het uiteindelijk toch niet aan, dat ik dan niet weer terug kan gaan naar een arbeidsongeschiktheidsuitkering. Ik dacht eigenlijk dat je je dan gewoon opnieuw ziek kan melden en weer bij het UWV een keuring krijgt en dan een WIA-uitkering op basis van die 40 uur.
Ik wist trouwens niet dat stél dat ik nu weer zou gaan werken en dat werk zou 40 uur per week zijn (was voorheen 24 u/w) en ik kan het uiteindelijk toch niet aan, dat ik dan niet weer terug kan gaan naar een arbeidsongeschiktheidsuitkering. Ik dacht eigenlijk dat je je dan gewoon opnieuw ziek kan melden en weer bij het UWV een keuring krijgt en dan een WIA-uitkering op basis van die 40 uur.
Wacht maar, over 2 jaar heb ik prachtig lang haar. (Hey dat rijmt!)
Het werkt natuurlijk van beide kanten. Soms zie je ook wel users die afgunstig reageren op degene die wel carrière kunnen maken. Dat is de keerzijde. Persoonlijk gun ik ze dat zolang ze het mij maar niet opdringen. En wat niet gaat dat gaat niet. Als je niet kunt werken door ziekte etc. behoor je hier in NL goed behandeld te worden.quote:
[..]
Ja wbt prestige zou ik er ook wel boven kunnen staan. Ik geef geen fuck om status (maar dat geld niet voor iedereen).
Wat mij wel lastig lijkt: het besef dat je niet je eigen geld verdient. Je krijgt wat van de rest. En die rest laat je dat ook héél goed merken.
Iedere keer als iemand bijvoorbeeld een praktische vraag over de Wajong heeft duikt er wel een user op die daar een oordeel over heeft. "niet dat om een oordeel te vellen hoor... maar.. waarom trek jij een wajong?'
krik, krak, sjiemela, sjiemela, sjiemela
krik, krak, sjiemela, sjiemela
krik, krak, sjiemela, sjiemela
NVM
[ Bericht 50% gewijzigd door Phlogi2013 op 04-12-2013 21:42:51 ]
[ Bericht 50% gewijzigd door Phlogi2013 op 04-12-2013 21:42:51 ]
You wear your smile like it was going out of fashion...
En dat vind ik nou zo verschrikkelijk, met die pomp om m'n middel, de werkgevers zien dat echt lekker zittenquote:
[..]
Héél erg goed toneelspelen - zeg maar Oscar-waardig -, zodanig dat ze ook de artsen om de tuin kunnen leiden... en dat komt vandaag de dag niet vaak meer voor want de eisen om nog in aanmerking te komen voor Wajong/WIA zijn echt enorm verhoogd.
Zomaar "zwak-ziek-en-misselijk" volstaat allang niet meer.
Ik denk dat het beeld van 'veel simulanten' een gevolg is van de beeldvorming uit de jaren 1980-2000, toen er inderdaad veel scheutiger werd omgegaan met de toenmalige WAO. Ik heb er dan ook niks op tegen dat die eisen inderdaad strenger zijn geworden (aangezien simulanten/luiwammessen het verpesten voor degenen die ècht geen enkele andere mogelijkheden hebben), maar dat die eisen tegenwoordig wel erg over-the-top zijn.
In dit verband: een cliënt van mij, zwaar diabetespatiënt (loopt met een insulinepomp op d'r buik), ernstige RSI in schouders-armen-polsen (diverse keren voor geopereerd, opgelopen bij voormalige werkzaamheden als ziekenverzorgende) werd afgewezen voor de WIA. Bezwaarschrift ingediend: ook afgewezen.
Zoals mevrouw het zelf uitdrukt: "en lekker veel kans maak ik op die betaalde baan hè, met die pomp om m'n middel, de werkgevers zien dat echt lekker zitten, toch?"
Een werkgever zou zoiets moeten hebben van, die pomp zit om de buik van een medewerkster die voor de rest waardevol voor het bedrijf is, ook met een pomp om d'r buik.
En daarbij is een zware diabetes inderdaad daarmee ook arbeidsgehandicapte, de ziekte kent vele nare gevolgen maar niet dermate dat degene niets meer kan doen.
Ach alleen in een utopie zou iemand met een afstand tot de arbeidsmarkt daarop niet kleinerend beoordeeld worden in de maatschappij. Helaas heden nog een hele grote stap te maken voor de mens.
En als we het niet langer word gezien als maatschappelijk uitschot, maar mensen met een ongemakje in het leven, daar zouden vele patiënten en cliënten van opknappen en zich minder maatschappelijk bezwaard voelen.
het pseudoniem zelfst.naamw.Uitspraak: [psødo'nim, ps½ydo'nim] Verbuigingen: pseudoniem|en (meerv.) verzonnen naam die je gebruikt om je echte naam geheim te houden.
usericoon; Mata Hari, pseudoniem van Margaretha Geertruida (Griet) Zelle
usericoon; Mata Hari, pseudoniem van Margaretha Geertruida (Griet) Zelle
Dat is het nare van het net. Face to face kan ik me dat niet voorstellen. Niet voor niets is het al een wonder dat ik hier op een forum zit. Gek eigenlijk. Ik weet niet eens meer waarom.quote:
Zoals er hier al is aangegeven, iemand die arbeidsongeschikt is zal zeker last hebben van een zware psychische probleem zoals depressie of schizofrenie, waardoor hij niet kan werken. Ook een lichamelijke probleem kan zware stress opleveren, waardoor de kwaliteit van het leven van die persoon niet te verdragen is. Dat verklaart ook waarom de zelfmoordpogingen hoger ligt bij die groep dan bij een mensen met een normale baan.
Mijn neef is gedeeltelijk afgekeurt en krijgt ook een wajong uitkering. Gedeeltelijk, dus met studiefinanciering erbij kan hij wel rondkomen. Maar hij schaamt zich heel erg voor zijn wajong uitkering, hij zegt zelf dat hij zwakker voelt daardoor.
Ook wat mensen hier zeggen, die grapjes maken over over mensen die een uitkering trekken vanwege arbeidsongeschiktheid zegt wel wat. Hoe naar moet het zijn voor iemand met depressie die een uitkering trekt om online te lezen dat hij zwak en onnozel is en dat hij beter dood kan zijn omdat hij dan zogenaamd minder geld kost?
krik, krak, sjiemela, sjiemela, sjiemela
krik, krak, sjiemela, sjiemela
krik, krak, sjiemela, sjiemela
Dan zou het ook veel makkelijker zijn ja. Nu krijg je vaak naast een ziekte, gratis en voor niks, de 'geneugten' van werkloosheid (weinig geld en veel stigma) erbij.quote:
[..]
En dat vind ik nou zo verschrikkelijk, met die pomp om m'n middel, de werkgevers zien dat echt lekker zitten
Een werkgever zou zoiets moeten hebben van, die pomp zit om de buik van een medewerkster die voor de rest waardevol voor het bedrijf is, ook met een pomp om d'r buik.
En daarbij is een zware diabetes inderdaad daarmee ook arbeidsgehandicapte, de ziekte kent vele nare gevolgen maar niet dermate dat degene niets meer kan doen.
Ach alleen in een utopie zou iemand met een afstand tot de arbeidsmarkt daarop niet kleinerend beoordeeld worden in de maatschappij. Helaas heden nog een hele grote stap te maken voor de mens.
En als we het niet langer word gezien als maatschappelijk uitschot, maar mensen met een ongemakje in het leven, daar zouden vele patiënten en cliënten van opknappen en zich minder maatschappelijk bezwaard voelen.
En natuurlijk mag je dankbaar zijn dat er voor je gezorgd wordt. Tuurlijk! Maar als onze arbeidsmarkt ietsjes anders in elkaar zit zou dat in veel gevallen niet eens hoeven.
Die vele flexcontracten zijn ook bizar. Je zult maar met je beperking van baantje naar baantje geschopt worden. In het verleden hadden velen een baan voor het leven al was het achter een lopende band. Dan had je nog structuur die noodzakelijk is.quote:
[..]
Dan zou het ook veel makkelijker zijn ja. Nu krijg je vaak naast een ziekte, gratis en voor niks, de 'geneugten' van werkloosheid (weinig geld en veel stigma) erbij.
En natuurlijk mag je dankbaar zijn dat er voor je gezorgd wordt. Tuurlijk! Maar als onze arbeidsmarkt ietsjes anders in elkaar zit zou dat in veel gevallen niet eens hoeven.
krik, krak, sjiemela, sjiemela, sjiemela
krik, krak, sjiemela, sjiemela
krik, krak, sjiemela, sjiemela
Ik ben ook al heel lang volledig afgekeurd. En ik vind dat die uitkeringsafhankelijkheid behoorlijk zuigt. Maar het is niet anders.
Huidige trend atmosf. CO2 Mauna Loa: 411 ppm ,10 jaar geleden: 387 ppm , 25 jaar geleden: 358 ppm
Niet dat ik denk dat je ongelijk hebt (ik verbaas mij vooral over het gemak waarmee de oorzaak gezocht wordt bij het in een uitkeringssituatie zitten), maar ik denk ook dat het een keuze is om je daar wat van aan te trekken. Al is dat niet iedereen gegeven, als je een uitkering hebt is de kans dat je in een omgeving zit met lotgenoten wel groot.quote:
Beide zullen een rol spelen. De mensen in zo'n situatie zullen inderdaad gemiddeld 'zwakker' zijn dan de gemiddelde persoon.
Maar het is ook zo dat in deze maatschappij sociale status sterk gekoppeld is aan werk en geld hebben. Uitkeringstrekkers hebben beide niet en zittend dus onderaan de pikorde. Dat zal wel zijn weerslag hebben.
Ik kan dit niet hard maken met cijfers, maar dit is wat ik om mij heen zie en ervaar.
Veel mensen zien 'wat van je leven maken' toch als één op één gekoppeld aan: je best doen (en slagen) in een betaalde baan.
Op een feestje is toch vaak de eerste vraag 'en, wat doe jij'?
Ik kan mij voorstellen dat als je midden in Zonnedael woont dat je wat meer met je neus op de feiten wordt gedrukt, al bleek dat bij dat ene gezin weer niet zo te werken (van de andere kant, die opa wilde zich geloof ik wel van kant maken).
Doe maar gewoon, dan doe je al dom genoeg
[quote]Op donderdag 15 januari 2009 11:22 schreef EchtGaaf het volgende:
Ik blijf vinden dat het werk van een CEO zwaar wordt ondergewaardeerd.
[quote]Op donderdag 15 januari 2009 11:22 schreef EchtGaaf het volgende:
Ik blijf vinden dat het werk van een CEO zwaar wordt ondergewaardeerd.
Nee. De een is er gevoeliger voor dan de ander en er zijn mensen die dat echt nimmer zullen doen.quote:
Het kan eigenlijk iedereen wel overkomen als hij/zij in een bepaalde richting word geduwd..
Doe maar gewoon, dan doe je al dom genoeg
[quote]Op donderdag 15 januari 2009 11:22 schreef EchtGaaf het volgende:
Ik blijf vinden dat het werk van een CEO zwaar wordt ondergewaardeerd.
[quote]Op donderdag 15 januari 2009 11:22 schreef EchtGaaf het volgende:
Ik blijf vinden dat het werk van een CEO zwaar wordt ondergewaardeerd.
Ik zou er niet mee zitten dat een ander meer zou kunnen kopen dan ik. Maar dat ik van andermans geld zou moeten leven, dat zou ik wel verschrikkelijk vinden.quote:
[..]
Niet dat ik denk dat je ongelijk hebt (ik verbaas mij vooral over het gemak waarmee de oorzaak gezocht wordt bij het in een uitkeringssituatie zitten), maar ik denk ook dat het een keuze is om je daar wat van aan te trekken.
En zo zullen anderen dat weer andersom hebben.quote:
Ik zou er niet mee zitten dat een ander meer zou kunnen kopen dan ik. Maar dat ik van andermans geld zou moeten leven, dat zou ik wel verschrikkelijk vinden.
Mocht ik in die positie komen zou ik kijken naar mijzelf. Heb ik er alles aan gedaan, maar is het verkeerd gelopen. Ok, prima, nieuwe ronde nieuwe kansen. Heb ik er met de pet naar gegooid, dan zou ik daar wel moeite mee hebben. Maar dat is dan weer motivatie om vanaf dat moment er vol tegenaan te gaan.
Soms is het nu eenmaal niet anders. Zeker nu. Het is lastig op de arbeidsmarkt.
Doe maar gewoon, dan doe je al dom genoeg
[quote]Op donderdag 15 januari 2009 11:22 schreef EchtGaaf het volgende:
Ik blijf vinden dat het werk van een CEO zwaar wordt ondergewaardeerd.
[quote]Op donderdag 15 januari 2009 11:22 schreef EchtGaaf het volgende:
Ik blijf vinden dat het werk van een CEO zwaar wordt ondergewaardeerd.
|
|
