[WIN] Now You See Me prijzenpakketten en een Reis naar Parijs!

Ik zou me naar Nieuw Zeeland goochelen. Na het zien van de prachtige omgevingen uit de Lord of the Rings films, zou ik erg graag daar een keer op vakantie/rondreis willen gaan. Alleen omdat het aan de andere kant van de wereld is, is het zo'n enorm roteind vliegen. Zo lang opgesloten zitten in een vliegtuig met weinig beenruimte (want business class naar Nieuw Zeeland is veel te duur), is niet iets waar ik naar uitkijk. Dan is een (hoge snelheids)trein veel comfortabeler, maar er rijdt helaas geen trein naar Nieuw Zeeland. Als die vliegreis overgeslagen kan worden door het zwaaien met een toverstaf, dan maar al te graag.

Ik zou mezelf met mijn vriendin naar Parijs goochelen en weer terug, ik win toch vrijwel nooit iets.

Naar de camping van mijn jeugd in Frankrijk omdat het altijd zo tof was daar met alleen Franse meiden en jongens

Ik zou mezelf naar een supermarkt goochelen om daar eindelijk erachter te komen wat een vulploegleider nu eigenlijk doet .

[ Bericht 13% gewijzigd door Watdoeteenvulploegleider op 28-11-2013 07:51:52 ]

Naar mijn eigen huis omdat ik daar zo aan toe ben...

quote:

Op dinsdag 26 november 2013 20:40 schreef Anne het volgende:

"Als jij jezelf ergens naartoe kon goochelen, waar naartoe zou dat zijn? En waarom?"

Duikpak aan en *poef* -> Naar The Great Blue Hole. Dit lijkt me nu echt zo'n locatie op Aarde die je met je eigen ogen gezien moet hebben. En dan nog geloof je je ogen waarschijnlijk niet!

Ik zou mezelf naar de wereld van Asterix de Gallier toveren!
Avonturen beleven, toverdrank zuipen, romeinen aan gort slaan, met Idefix knuffelen etc.

Als we dan toch overal naar toe kunnen...

Naar de planeet die het meeste op de Aarde lijkt, ben heel benieuwd hoe het er daar aan toe gaat.

Ik zou mezelf naar het einde der tijden goochelen, kijken hoe ver we er vanaf zitten.

Ik zou me achter Hans Klok toveren, je moet niet voor hem staan namelijk.

Ik zou mezelf goochelen naar de plek waar dé kennis aanwezig is omtrent de aanwezigheid van God. Bestaat Hij, of niet?

Waarom? Het is een vraag die ieder mens bezig houdt, maar waar niemand het antwoord op weet.

Deze kennis stelt de mensheid in staat om antwoord te krijgen op het vraagstuk der vraagstukken en zal in de toekomst veel geweld (laten we eerlijk zijn, geloof is een bron van geweld) voorkomen.

Ik zou mijzelf goochelen naar de tijd dat ik een jaar of 16 was. Waarom? Om mezelf een flinke schop onder de kont te kunnen geven.

Ik zou mezelf naar Meerdijk ( uit GTST ) goochelen, ik heb zelf zo'n saai leven maar daar gebeurt altijd wel wat!

Ik wil mezelf naar het eiland goochelen waar dit jaar Expeditie Robinson op is gespeeld.
Lijkt me heel tof om zelf eens zo'n expeditie mee te maken!

Ik zou mezelf goochelen naar new zealand zodat ik alle plekken van Lord of the rings kan bekijken

Ik zou mezelf naar het ISS goochelen, om de mooiste zonsopkomst/ondergang van mijn leven mee te maken. Van de meeste plekken op aarde kan ik me voorstellen dat ik daar misschien nog kan komen, maar écht de ruimte (dus niet van "15 minuten in de ruimte") daarentegen lijkt me vrij kansloos helaas.

Ik zou mijzelf terug goochelen naar dinsdagavond 6 juli 2010. Dit is de avond dat Nederland de finale van het WK voetbal bereikte door te winnen van Uruguay. Op deze manier kan ik de pure euforie nogmaals beleven en zal ik niet ontgoocheld zijn door de uitslag van de finale wedstrijd.

"Als jij jezelf ergens naartoe kon goochelen, waar naartoe zou dat zijn? En waarom?"

Parijs, 21 januari 2004

Ik draaide me loom om onder het dekbed en keek in een lachend gezicht. ‘Joyeux anniversaire!’, riep hij, terwijl hij me overlaadde met kusjes. Ik was verliefd. Zo enorm verliefd op mijn Fransman. We aten in een leuk, knus restaurantje. ‘Voor je 40e verjaardag moet je hier terug komen’, zei hij met volle mond, wetende dat hij die niet zou halen.

Mijn 30e verjaardag vierde ik in Parijs. De mooiste verjaardag die ik ooit gehad heb.


Parijs, 31 december, jaren later

Ik kijk naar hem, hij ademt wat moeizaam. Hij ziet me kijken, glimlacht naar me. Rond midderlacht komen er wat mensen langs. Hij sloft naar de stereo, en zet U2’s New Year’s Day op. Hij zingt mee, zachtjes.

‘All is quiet, on new year’s day’

Hij loopt naar de piano, kijkt naar de toetsen. Hij lijkt niet meer te weten hoe hij het nummer mee kan spelen. Met een klap gooit hij de deksel weer dicht. Ooit brulde hij hard met het nummer mee terwijl hij op de toetsen ramde.

1 januari

‘Ik loop even naar de bakker ok?’, zeg ik tegen hem. Het appartement is een rommeltje. Overal ligt kleding. In de badkamer een wirwar van medicijnen voor zijn zieke hart. Hij staat op, geeft me een warme knuffel. Glimlacht, en kust m’n voorhoofd. Ik voel me wat angstig, terwijl hij terug naar de slaapkamer loopt. Maar we hebben eten nodig, en dus loop ik naar de bakker.


Korte tijd later

‘Zal ik mee lopen?’, vraagt zijn broer me, die ik tegen kom bij de bakker. Ik twijfel. Iets in me zegt dat Jim liever even met rust gelaten wil worden. ‘Ik bel hem wel even’, zegt hij monter.

Hij kijkt me glimlachend aan, Jims broer. Het blijft stil. De bakker komt naar me toe, ik pak vast het zakje met broodjes aan. Ik draai me terug naar Ju, die me nu ernstig aan kijkt. Dit kwam eerder voor, toen was hij gaan douchen. Maar dat is alweer 2 jaar geleden. Sindsdien neemt Jim altijd op als wij bellen. Altijd. Ook als hij onder de douche staat. Ik hap even onhoorbaar naar adem.
Ju stopt rustig z’n telefoon in z’n broekzak, grijpt mijn sleutels uit m’n tas, aarzelt niet en zet het op een rennen. Ik wil achter hem aan. De bakker zegt iets tegen me. Ik druk wat geld in z’n hand en zet het op een lopen.

Broodjes vallen uit de zak, ik stop even. Ik draai me om en kijk ernaar. Ik laat ze liggen en ren zo hard als ik kan achter Ju aan. De voordeur staat wagenwijd open, ik ren de trappen op en naar binnen.

Voor m’n neus knalt Ju de slaapkamerdeur dicht, ik staar naar de witte verf. Ik laat de resterende broodjes uit m’n handen vallen en voel m’n hart bonken. Dan hoor ik Ju schreeuwen. Hij belt met iemand, besef ik. Ik laat me op de tafel zakken, voel me ijskoud. Terwijl het zweet over m’n rug loopt.

Dan gaat de deur langzaam open. Ju belt met 2 telefoons, die van hemzelf en die van Jim, tegelijk. Hij spreekt in het Frans, ik kan niet verstaan wat hij zegt. Dan legt hij beide telefoons voorzichtig naast me neer en zakt voor me op z’n knieën.

‘Hij is dood’, fluistert hij.

Parijs, 1 januari, een jaar later

Het vuurwerk knalt boven de begraafplaats uit. Ik snik het uit terwijl op ik mijn knieën op het graf zit, m’n handen op de steen. Zijn broer opent de fles champagne, vrienden helpen me overeind. We zien niet waar de kurk heen geschoten is. We worden er melig om, straks vind iemand een champagnekurk op een graf. De lege fles en Ikea bekers laten we op het graf staan. ‘Ik waarschuw m’n moeder wel even, anders krijgt ze een rolberoerte’, zegt Ju droog.

Parijs, augustus, 1,5 jaar later

We zijn op vakantie, mijn jongens en ik. In Parijs. Ik wil ze laten zien hoe mooi Parijs is. De laatste herinnering die zij hebben is de begrafenis. Het is tijd voor wat anders, besloot ik. Met de trein, naar een heus hotel. We doen alles wat doorsnee toeristen doen; Eifeltoren, Tour Montparnasse, Champs Elysées. We hebben een geweldige tijd hier en ik besef, dit moet ik nog eens doen. Parijs is mooi, besef ik me nu pas.

21 januari 2014

Ik wil me deze dag naar het mooie Parijs goochelen. Het is namelijk mijn 40e verjaardag..

Ik zou mezelf naar Canada goochelen en van daaruit een reis maken door Canada en Amerika. Er zijn daar zo veel verschillende mooie locaties en evenementen die ik eens wil bezoeken (de natuur van Canada en de VS, een aantal pretparken, verschillende grote steden als Toronto, New York, etc.). En aan het eind van de reis (vanuit het zuiden van Noord-Amerika) zou ik ook nog even doorgaan naar de Nederlandse Antillen omdat daar een heel groot deel van mijn moeders kant van de familie woont en ik ze helemaal niet ken.

Ik zou mezelf naar Ulaanbaatar goochelen. De reden? Ik heb nog nooit iemand ontmoet die in de hoofdstad van Mongolie is geweest.

Ik zou mezelf naar een duikboot diep onder de zeebodem goochelen.
Laatst Aliens of the Deep gezien, een documentaire van James Cameron en ik was compleet onder de indruk van de wereld onder water.

Ik zou mijzelf terug naar gisteravond toveren, toen had ik wel nog een koelkast vol met bier.

volgend jaar, op onze 25 jarige trouwdag, naar Parijs,met de trein als jet mag

op 24-3 naar San Francisco omdat ik daar vorig jaar mijn vrouw ten huwelijk heb gevraagd bij de golden gate. Altijd leuke herinneringen daar !