De kunst van het loslaten van je ex #228

OOOH wat ben ik stom geweest ooooh zo stom
zo stomme sms gestuurd aargh

Paar uur geleden een relatie van 4 jaar met m'n meisje door de plee gespoeld zien worden. Werd vanmorgen toen ik wakker werd meteen geconfronteerd met haar gevoelens. Ben uit bed gestapt en meteen weggegaan. En nu heb ik geen zin om me kut te voelen, maar fuck, dat lukt dan weer niet.

Hij heeft me vorige week na 4,5 jaar onverwacht verlaten en het doet zoveel pijn

quote:

Op zaterdag 14 december 2013 21:11 schreef __Kirstenn het volgende:
Hij heeft me vorige week na 4,5 jaar onverwacht verlaten en het doet zoveel pijn

Een beetje hetzelfde schuitje dus. 4 jaar / 4.5 jaar grotendeels hetzelfde en ook redelijk onverwacht. Dacht vanmiddag dat t allemaal nog wel mee zou vallen. Maar nu als ik zo in bed ligt knaagt t zo erg. Geen idee wat te doen nu. Als ik je een tip mag geven, wat ik zelf namelijk ook ga doen; zorg dat je de komende dagen druk bent. Ga dingen doen met vrienden, of werken, of iets anders. Maar niet alleen gaan zitten tobben, dat maakt het alleen maar erger. Ik heb morgen m'n hele dag volgepland. Gelukkig zijn er altijd vrienden die dan voor je klaarstaan, dat zal bij jou ook vast het geval zijn!

Ik zit al heel de week in mijn eentje thuis na te denken en ik word er helemaal gek van, ben heel de week niet wezen werken en krijg geen hap door mijn keel.. We zouden afgelopen vrijdag gaan tekenen voor ons eerste huis maar hij geeft aan dat hij ons niet samen oud ziet worden en dat het zo beter is

quote:

Op zondag 15 december 2013 03:01 schreef __Kirstenn het volgende:
Ik zit al heel de week in mijn eentje thuis na te denken en ik word er helemaal gek van, ben heel de week niet wezen werken en krijg geen hap door mijn keel.. We zouden afgelopen vrijdag gaan tekenen voor ons eerste huis maar hij geeft aan dat hij ons niet samen oud ziet worden en dat het zo beter is

Als hij zich echt zo voelt en als hij eerlijk tegen je is, dan kun je het helaas niet anders dan accepteren. En dat is heel moeilijk en daar zal tijd overheen gaan. Maar geloof me, thuis blijven zitten werkt alleen maar averechts. Dan heb je teveel tijd om te piekeren en piekeren is nooit goed. Onderneem dingen, ga de stad in, zoek vrienden op of ga weer werken. Alles om ervoor te zorgen dat je koppie even leeggemaakt wordt.

quote:

Op zondag 15 december 2013 10:39 schreef Buffell het volgende:

[..]

Als hij zich echt zo voelt en als hij eerlijk tegen je is, dan kun je het helaas niet anders dan accepteren. En dat is heel moeilijk en daar zal tijd overheen gaan. Maar geloof me, thuis blijven zitten werkt alleen maar averechts. Dan heb je teveel tijd om te piekeren en piekeren is nooit goed. Onderneem dingen, ga de stad in, zoek vrienden op of ga weer werken. Alles om ervoor te zorgen dat je koppie even leeggemaakt wordt.

Is dat niet weglopen voor je gevoelens?

quote:

Op zondag 15 december 2013 10:39 schreef Buffell het volgende:

[..]

Als hij zich echt zo voelt en als hij eerlijk tegen je is, dan kun je het helaas niet anders dan accepteren. En dat is heel moeilijk en daar zal tijd overheen gaan. Maar geloof me, thuis blijven zitten werkt alleen maar averechts. Dan heb je teveel tijd om te piekeren en piekeren is nooit goed. Onderneem dingen, ga de stad in, zoek vrienden op of ga weer werken. Alles om ervoor te zorgen dat je koppie even leeggemaakt wordt.

Maar hij heeft dat nooit eerder aangegeven.. het lijkt mij toch dat je er nog samen uit moet kunnen komen als je er maar over praat? Ik heb het even nodig om er over na te denken.. Zal alles op een rijtje moeten zetten en heb geen behoefte om er met andere mensen dan hem over te praten

quote:

Op zondag 15 december 2013 10:53 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Is dat niet weglopen voor je gevoelens?

Nee dat vind ik niet. Misschien denk ik daar anders over dan andere mensen, maar als je jezelf gaat lopen pijnigen met gedachtenkronkels en dergelijke, ga je er dingen bij halen die niet van toepassing zijn, of dingen achter denken die er helemaal niet zijn. Ik heb erg behoefte om dan compleet andere dingen te gaan doen, zodat ik er ook niet aan hoef te denken ofzo. Gisteravond kwam meteen een goede vriend van me langs, en dan gaan we gewoon ouderwets een bakkie bier slobberen en wat FIFA spelen. Hele avond ging prima; het springt soms nog wel door je hoofd heen, maar je bent even alles van je af aan het zetten en dat werkt bij mij goed. Nu, op dit moment, zit ik weer alleen en dan komen de irritante gedachten en dergelijke weer.

quote:

Op zondag 15 december 2013 11:16 schreef __Kirstenn het volgende:

[..]

Maar hij heeft dat nooit eerder aangegeven.. het lijkt mij toch dat je er nog samen uit moet kunnen komen als je er maar over praat? Ik heb het even nodig om er over na te denken.. Zal alles op een rijtje moeten zetten en heb geen behoefte om er met andere mensen dan hem over te praten

Nee, je hoeft er ook zeker niet met anderen over te praten wanneer je dat niet ziet zitten. Maar ik bedoelde meer van; even je gedachten verzetten. Even wat leuks doen zodat je er niet 24/7 aan hoeft te denken. Ik snap dat je alles op een rijtje wilt zetten, maar het is echt niet goed als je de hele dag, weken lang alleen maar loopt te piekeren, want dan ga je, zoals ik hierboven zei, dingen erbij halen die niet van toepassing zijn of dingen achter iets denken wat er helemaal niet is, snapje.
Maar naast dat; is hij bereid om er nog met je over te praten? Mijn (kersverse) ex is niet echt uitgebreid in het praten en ik weet nu al dat ik niet alle antwoorden ga krijgen die ik zou willen, namelijk.

quote:

Op zondag 15 december 2013 11:39 schreef Buffell het volgende:

[..]

Nee dat vind ik niet. Misschien denk ik daar anders over dan andere mensen, maar als je jezelf gaat lopen pijnigen met gedachtenkronkels en dergelijke, ga je er dingen bij halen die niet van toepassing zijn, of dingen achter denken die er helemaal niet zijn. Ik heb erg behoefte om dan compleet andere dingen te gaan doen, zodat ik er ook niet aan hoef te denken ofzo. Gisteravond kwam meteen een goede vriend van me langs, en dan gaan we gewoon ouderwets een bakkie bier slobberen en wat FIFA spelen. Hele avond ging prima; het springt soms nog wel door je hoofd heen, maar je bent even alles van je af aan het zetten en dat werkt bij mij goed. Nu, op dit moment, zit ik weer alleen en dan komen de irritante gedachten en dergelijke weer.

Waarom zou je jezelf moeten pijnigen met gedachten kronkels?

Ik ben na het stuklopen van een relatie ook nieuw werk gaan zoeken, uitgaan, stappen, zuipen en feesten en met vrienden dingen ondernemen. De klap was er voor mij alleen maar harder om. Ben toen een poos met alles gestopt, 2 week vol gehuild en toen ging het wel weer.

Het is niet zo dat je het één OF het ander moet doen. Je kunt gewoon je leven voortzetten en daarnaast proberen het een plek te geven. Het is in ieder geval niet goed om in je uppie te gaan zitten kniezen. De mening van anderen is ook belangrijk voor het verwerkingsproces. Het grootste probleem bij breakups is dat veel mensen hun leven om die van hun partner hebben gebouwd en niet weten hoe ze hun leven invulling moeten geven wanneer deze wegvalt.

Vannacht erachter gekomen dat ik vooral boze en teleurgestelde gevoelens heb. En dat de komende week een hele lange gaat worden.

Ik zit al een paar weken met liefdesverdriet dus ik zal mijn verhaal ook maar eens doen.

Het is nu bijna een maand uit. 2 maanden van tevoren gaf ze aan te twijfelen aan onze relatie omdat haar gevoelens minder waren en ze dit ineens had beseft. In die 2 maanden van twijfel heb ik weinig gedaan om het beter te maken, ze vroeg om afstand en minder jaloers gedrag van mijn kant maar hier heb ik niet aan meegewerkt. In die 2 maanden ontstond er steeds meer afstand, ze wilde geen intiem contact meer en een kusje o.i.d. kwam altijd van mijn kant.

Ik heb echt enorm spijt van hoe ik me heb gedragen, ik had gewoon niet het idee dat ze bij me weg zou gaan omdat ze eerder had gezegd een toekomst met me te zien en van me te houden. Een maand geleden heeft ze het uiteindelijk uitgemaakt omdat haar gevoel niet beter was geworden en ze het niet meer kon. Nadat het uit was zouden we vrienden blijven maar ik was en ben er nog steeds kapot van dat het uit is. In de eerste 2/3 weken dat het uitwas heb ik voor haar alleen maar bevestigd waarom ze niks meer met mij wilde. Ik heb haar nog steeds geclaimd en jaloers gedaan als ze met niet met mij praatte of mij geen aandacht gaf. Ze is echt heel erg boos op me geworden door dit gedrag en zei dat ik haar echt met rust moest laten want ik verpestte alles. Sindsdien heb ik haar met rust proberen te laten maar een paar keer in de fout gegaan, ik heb haar teruggesmeekt en gesmeekt om nog een kans en gezegd dat ik zou veranderen en dat ik had ingezien dat dit echt nodig was want ik begrijp dat het voor haar niet meer werkte maar ik wil haar echt niet kwijt.

Ze zei dat ze gelooft dat ik wil veranderen maar dat ze het echt niet meer ziet gebeuren. Misschien over lange tijd als we allebei eroverheen zijn en weer normaal en zonder de in onze relatie opgebouwde spanning kunnen beginnen zei ze. Gisteren nog anderhalf uur met haar gebeld, ze was boos op me door dingen die ik over een ander meisje op twitter had gezet want ze dacht dat dit alleen was om haar jaloers te maken. Ik heb dit ontkend en gelukkig ervoor kunnen zorgen dat ze niet meer zo boos is. Verder hebben we gewoon normaal gepraat maar ik kreeg wel echt het idee dat ze gewoon als vrienden met me praatte.

Ik weet gewoon echt niet wat ik moet doen. Ik mis haar verschrikkelijk.. Ik heb haar nummer weggegooid en haar ontvriend op fb/twitter maar ik vraag me alleen maar af of ze nog aan mij denkt en of ze het misschien nog eens zou willen. Ik heb haar in de afgelopen weken vaker gevraagd of ze het nog eens wil proberen maar elke keer is het antwoord nee en ze is geirriteerd dat ik het steeds blijf vragen. Ik blijf echter met hoop zitten want ik hoop gewoon dat ze over een tijdje terugkomt en zegt dat ze een fout heeft gemaakt en idd met mij nog steeds een toekomst ziet en verder wil

Ze had gister aan het eind van het telefoongesprek ook verteld dat ze veel contact heeft met een nieuwe jongen via internet (ik vroeg er zelf naar) en ze zei sorry (omdat ze weet dat ik t niet leuk vind). Ze was er skeptisch over omdat ze niet van internetdaten houdt en t begon als grap maar dat hij heel lief maar ze wil afwachten tot ze hem heeft gezien.

Vandaag zet ze ineens op haar fb "All I want for christmas is you! <3" en ik ging echt kapot toen ik het las.

Ze heeft de afgelopen weken meer dingen op twitter en fb gezet waardoor ik dacht wat heeft deze relatie voor je betekend als je zo respectloos tegen me doet.. Dingen als dat ze zon geweldig weekend had gehad met dr vrienden en dat t gala geweldig was en nu bovenstaande status, ze zette anders vrij weinig op fb.. Ze weet dat ik er kapot van ben dus ik snap gewoon niet dat ze zo in mn gezicht wil duwen dat het goed gaat en dat ze iemand anders leuk vindt Ik wil graag tegen mezelf zeggen: "als ze zo doet betekende het niet veel voor haar en verdien ik beter" maar dat lukt me niet want ik hou gewoon nog van haar

Dat gevoel van 'hopen dat ze terugkomt' herken ik heel erg. Ik heb me voorgenomen sinds vandaag om geen contact meer te zoeken vanuit mijn kant. Ik denk toch dat dat hopen dat ze terugkomt meer een soort van hoop is dat zij er net zo kapot van is als jou. Tenminste, zo ervaar ik het bij mezelf. Omdat je jezelf kut voelt, wil je onderbewust ook heel graag dat zij zich ook zo voelt zodat er misschien zou achterkomen dat ze niet zonder je kan.

Hoi

Ik ben niet mega-actief op Fok, maar kom zo af en toe mijn verhaal doen, zo ook nu.

Een paar dagen geleden heb ik het uitgemaakt met mijn vriendje van twee jaar. Ik zal jullie de moeite besparen mijn geschiedenis te hoeven doorzoeken: R&P / Lastig vriendje., (ik kwam er daar overigens achter wat voor onaardige mensen er ook op fok zitten, hoewel ze ergens wel gelijk hadden. Het punt is dat ik toen nog niet klaar was dat in te zien.)

Daarna is het eigenlijk alleen maar erger geworden, steeds meer pesten, steeds lakser en ongeïnteresseerder, ik verdiende het niet, maar bleef mijn best doen en bleef het goedpraten. Er waren ook nog zo veel en vaak leuke en mooie momenten. Hij was er wel voor me, soms. Als het echt nodig was. Ik weet ook dat hij om me gaf. Geeft misschien wel.

Na vaak genoeg gezegd te hebben wat me dwars zat, en er niks veranderde, en ik alles gegeven heb, want ik geef nog wel om hem, heb ik gezegd dat, als hij er nu niks aan wilde of kon veranderen, dat ik dan voor mezelf zou kiezen, en echt weg zou gaan. Zijn koele reactie was: 'Kies maar voor jezelf, want er gaat niks veranderen'. Ik merkte wel dat hij het niet leuk vond. We hebben nog even gepraat, want ik snapte het niet. Als hij dan nog zo veel om me gaf, en het nog zo leuk met me had, waarom wilde hij dan niet veranderen. Ik vroeg hem of hij het me niet waard vond. Hij zei dat hij met mij wel waard vond. Dus waarom? Ik weet t niet en zal t misschien ook nooit weten. Ergens denk/weet ik dat het met zijn eigen issues (o.a. drugsgebruik & dingen uit zijn verleden) te maken heeft, maar dat zou hij niet op mij af moeten reageren.

Anyway, spullen gepakt en vertrokken. Nog niks gehoord sindsdien. Hoewel ik zou zweren een grote vloek te horen toen ik wegfietste. Ik ben een vreemd soort van opgelucht. Ik ben blij dat ik eindelijk heb kunnen zeggen dat t genoeg is en dat ik niet alles pik. Geeft me toch wel weer een confidenceboost of zo. Ik sta altijd voor iedereen klaar, maar er zijn grenzen. De mijne liggen heel hoog en hij had er zijn hobby van gemaakt deze op te zoeken. Maar ik ben ook verdrietig, en denk er veel aan. Ik weet dat het beter is maar het voelt zo klote. Ik wil weer terug naar onze beginfase, toen het nog leuk en goed was en hij niet zo arelax deed. En ik ben bang dat de klap pas binnenkort komt, maar misschien heb ik geluk en kom ik er makkelijk van af, omdat ik zelf de keuze heb gemaakt en ik weet dat het beter voor mij is. Gelukkig heb ik superlieve vriendinnen die altijd voor me klaar staan en me eraan blijven herinneren dat ik beter verdien dan zo behandeld te worden. Ik denk er veel aan en krijg toch geen hap door m'n keel, maar dat hoort er denk ik toch bij.

Toen ik thuis kwam heb ik gelijk alles wat me aan hem deed denken in een schoenendoos gedaan en weggestopt. Verstand op nul en gaan. Facebook notificaties uitgezet en ons whatsappgesprek verwijderd (wel nog eerst naar mezelf gemaild :p, just in case). Ook familie en vrienden ingelicht. Stuk voor stuk waren ze trots op me. Dat helpt wel echt..

Anyway, ik ben weer vrijgezel, en het doet pijn. Maar nu gaat het goed. Eigenlijk verrassend goed. Zo voelt het een beetje nu: .

Thx voor het lezen In de spoiler nog iets wat iedereen weet, maar waar jullie mss ook iets aan hebben.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Ik ben er gek genoeg nu een paar dagen later een stuk beter aan toe. Gister heb ik alles verwijderd van haar uit m'n telefoon, na een laatste berichtje waarin ik haar vertelde dat ze het gewoon niet goed heeft uitgelegd aan me en dat ze eerlijker had moeten zijn. Dat luchtte enorm op en ik voelde ook niet echt meer de behoefte voor een antwoord, omdat die toch waardeloos zou zijn.

Als je contact wil oppakken met een ex.. wat kan je dan eigenlijk het beste zeggen of doen?
Ik kom niet verder met small talk zoals "hey alles goed?" en "Nou.. fijn dat het goed met je gaat"

Blugh. .ik walg van deze onzekerheid. Misschien moet ik haar gewoon mailen met iets in de trant van: "Teef, ik wil je terug. Kom hier" ofzo.

quote:

Op woensdag 18 december 2013 14:50 schreef MCH het volgende:

[..]

Eerste verkering zeker? Die doet altijd extra zeer. Reken er maar op dat zij binnenkort gewoon weer keihard uitgewoond wordt door andere boys. Net zoals jij weer andere meisjes gaat regelen. Life goes on.

Nee ik heb vorig jaar een relatie beëindigd van 4 jaar omdat ik geen gevoel meer had en ook al langer twijfelde. Toen ben ik er niet zo kapot van geweest omdat ik het zelf uitmaakte en denk dat mn huidige ex er ook zo over denkt.. Ze gaat nu al verder en dat doet me gewoon zon pijn Ik kan er echt niet aan denken dat ze binnenkort alweer met een ander ligt want alles voelde volgens haar zo goed bij mij en was haar eerste "volwassen" relatie qua gevoel en seks e.d. Voel me nu gewoon echt waardeloos, denk alleen aan haar en heb het gevoel dat ik niet goed genoeg ben voor haar. Ik heb dingen fout gedaan qua jaloezie en claimen en daar is ze heel boos over geworden. Ik heb gezegd dat ik daar spijt van heb en gelukkig weet ze dat ik dat meen.

Alleen nu is ze dus alweer met iemand anders bezig en het doet me zon pijn Iedereen zegt laat haar gaan, denk aan jezelf en leer ervan en ze is het niet waard. Maar ik kan gewoon niet zo negatief denken en haar haten, voel me alleen maar kut en dat ik het goed wil maken

Definitief gekapt, nog een heel mooi gesprek gehad op de skype....
Maar het mocht niet baten.

Dat tijdens deze dagen van kerst, verjaardag, oud en nieuw... alles valt in het water nu... al paar dagen niets meer gehoord...

Behalve via via wat ze uitspookt, maar ook daar word ik niet gelukkiger van.

bah.

quote:

Op woensdag 18 december 2013 16:26 schreef hairybeardyman het volgende:
Als je contact wil oppakken met een ex.. wat kan je dan eigenlijk het beste zeggen of doen?
Ik kom niet verder met small talk zoals "hey alles goed?" en "Nou.. fijn dat het goed met je gaat" [ afbeelding ]

Blugh. .ik walg van deze onzekerheid. Misschien moet ik haar gewoon mailen met iets in de trant van: "Teef, ik wil je terug. Kom hier" ofzo.

Niet doen. Gewoon niet doen.

quote:

Op donderdag 19 december 2013 21:37 schreef Buffell het volgende:

[..]

Niet doen. Gewoon niet doen.

Gewoon ECHT niet doen...

Beter helemaal niets van je laten horen, en dat ze de kans heeft om je te missen... dan dat je blijft door appen en haar gaat irriteren op den duur.

Wees een Penis en geen Vagina.... ondanks dat ik zelf in de rats zit nu, begrijp zelfs ík dat nog.