Depressie wordt steeds erger

quote:

Op donderdag 12 september 2013 00:18 schreef Jeroen128 het volgende:

[..]

Beter dat dan dat je dadelijk weer een treinmachinist traumatiseert

ad is een behoorlijk slecht middel dus daar wil je niet van af hangen.
Dan kan je beter voor een snelle dood gaan (of proberen deze aandoening te overwinnen en een gelukkig leven te Leiden)

Ik heb zelf zulk soort beslissingen gemaakt en daar ben ik blij mee (zoals je ziet leef ik nog TS, er is altijd licht aan het eind van depressie tunnel)

quote:

Op donderdag 12 september 2013 00:22 schreef kwiwi het volgende:

[..]

Snap ik, en geef dat ook gewoon aan bij de psychiater.

Wacht in ieder geval niet, maar onderneem morgen gelijk actie. Al is dat het enige dat je gedurende de hele dag doet.

Psychiater zou ook eventueel kalmerende middelen voor kunnen schrijven, wordt niet altijd meteen naar anti depressiva gegrepen.

Het beste blijft van de verdovende middelen afblijven, je stopt alleen het probleem weg voor even.

quote:

Op donderdag 12 september 2013 00:23 schreef gebrokenglas het volgende:
Met die antidepressiva zou ik zo lang mogelijk wachten. Chemische rotzooi.

Die psychologe, luistert ze alleen of stippelt ze ook samen met jou een plan uit, om te werken aan verbetering?
Zo te lezen gaat het niet hard genoeg met haar hulp.

Als het helpt...

TS, luister gewoon wat de psychiater te zeggen heeft. Die heeft er jaren voor gestudeerd en weet wat van toepassing zal zijn.

En kijk hier ook eens R&P / Depressie & Angst #63

quote:

Op woensdag 11 september 2013 23:59 schreef Gary_Oak het volgende:

[..]

Dat is juist het probleem, ik weet verdomme niet meer hoe ik moet leven.

[..]

Laten we het ivm privacy houden op te weinig liefde in m'n jeugd, waar ik nu van de rotte vruchten pluk.

Ah herkenbaar.

Nou, hopelijk over een tijdje wat beter nieuws dan. Succes in ieder geval!

Echt, ik zou dit zelf geschreven kunnen hebben. Ik heb er al jaren last van.

Inmiddels wel antidepressiva (lexapro), maar met veel te wisselend effect.

Wat is er verkeerd aan om de tijd te doden achter je pc? Blijkbaar vindt je dat nog wel leuk om te doen, breidt dat een beetje uit door bijv. films te zoeken over dingen die je interesse nog wel hebben of zoek leuke programma's op om mee te experimenteren zodat je een beetje een uitdaging voor jezelf hebt..

Zo'n depressie is niet voor altijd en er zal best wel weer een tijd komen dat je weer wat meer zin krijgt in andere dingen en langzaamaan zal je steeds meer dingen gaan ondernemen..
Laat je niet leiden door maatschappelijk opgedrongen dingen zoals een studie moeten doen of moeten werken, maar doe gewoon waar jij je goed bij voelt..

Je kunt er maar één keer een eind aan maken en dan zal je nooit de leuke dingen ervaren die nog op je weg liggen.. Het leven is zoveel langer als deze paar mindere maanden/jaren..

Sterkte

Wat er gaat op zo'n dag als je op bed ligt, allemaal door je hoofd heen dan? Misschien eens lekker gaan fietsen, doet mij altijd goed. Zeker bij nacht.

quote:

Op donderdag 12 september 2013 00:37 schreef LazyDave het volgende:
Wat er gaat op zo'n dag als je op bed ligt, allemaal door je hoofd heen dan? Misschien eens lekker gaan fietsen, doet mij altijd goed. Zeker bij nacht.

Zo makkelijk ligt het niet bij een depressie.

quote:

Op donderdag 12 september 2013 00:37 schreef LazyDave het volgende:
Wat er gaat op zo'n dag als je op bed ligt, allemaal door je hoofd heen dan? Misschien eens lekker gaan fietsen, doet mij altijd goed. Zeker bij nacht.

Dat doet mij ook goed, maar ik ben dan ook niet depressief. Je denkt er wel erg makkelijk over.

Zonde dit, je komt altijd over als een toffe user.

quote:

Op donderdag 12 september 2013 00:40 schreef kwiwi het volgende:

[..]

Dat doet mij ook goed, maar ik ben dan ook niet depressief. Je denkt er wel erg makkelijk over.

Misschien is TS wel een creatief genie, veel schrijvers, schilders en dichters zijn dat ook geweest en waren depressief. Ga op zijn minst gewoon wandelen.

quote:

Op donderdag 12 september 2013 00:30 schreef Gary_Oak het volgende:


Nou ja, in DM ben ik ook niet al te vrijgevig met info hoor. Te weinig ouderliefde, te veel aan het lot overgelaten, te snel volwassen moeten worden, en vooral altijd alleen geweest, op elk gebied. Ben een echte lone wolf geworden door geworden

Oke, ik heb niet dit gehad maar je zou kunnen zeggen dat de aanpak hetzelfde blijft (volgens mij dan he, wie ben ik nou )
Ik noem het knopen doorhakken, bellen afspreken, erop uit gaan in je 1tje en vrienden maken plus onderhouden.

En ja dat is eng, je gaat een paar keer hard op je bek en je krijgt misschien zelfs spijt halverwege maar deze aanpak (alleen dan gericht op mijn "probleem" ) me eruit getakeld.
Als ik zie hoe mijn leven was en is is het al een wereld van verschil, al moet ik bekennen dat ik me nog steeds af en toe weer een beetje depri voel (en alle gevoelens en rituelen die ik daarbij had)
Voor mij is de truk om in beweging te blijven, niet mijzelf de kans te geven om op mijn probleem te letten, want ik kan je zeggen dat ik de enige ben die het zo zag.

In het kort; zoek een passende oplossing voor jou vind een doel, een droom waar je voor Wilt gaan en blijf niet wachten op een goed moment maar kom in actie


-nogmaals ik weet niet jouw complete verhaal dus neem dit met een korreltje zout

-edit die terugvallen die ik noemde zijn redelijk zeldzaam en de depressie is nog niet zo heel lang weg zeg maar.
Voor mij hielp het ouder worden ook vooral

quote:

Op donderdag 12 september 2013 00:42 schreef LelijKnap het volgende:
Zonder AD was ik al lang voor een trein gesprongen. Waarom het leven niet daarmee uitzingen ?

Ja, wie is eigenlijk niet depressief in deze maatschappij. Volgens mij gebruiken 800.000+ mensen AD in Nederland, of niet?

TS

SOS hulplijn.
0900-0767

Veel sterkte

Echt, Gary, wat jij in de OP beschrijft, in die positie zat ik ongeveer een jaar geleden. Ook gestopt met studie, met werk, hele dagen (eerder nachten) in mijn kamer. En heel diep gegaan tot aan een opname toe. Omdat ik ook in die situatie zat, kan ik je slechts een ding vertellen en dat is dat je het uit moet zitten en vol in therapie moet gaan. Werk en school moet je even laten voor wat het is en alles wat je ervaart moet je niet tegen gaan strijden. 'Gewoon' de rit uitzitten tot het wat beter gaat.

Ts, je hele verhaal is zeer herkenbaar en ik kan me voorstellen dat je alleen maar meer depressed raakt door alle goedbedoelde adviezen, wellicht is het je al te veel om deze reactie te lezen....
Maar geef niet op en leef desnoods van dag tot dag al dan niet met ad.
Hoe fucking cliche het ook mag klinken, niets is blijvend.....
Dus dit ook niet!
Life sucks, maar weg is weg.....
En je kan het niet meer overdoen.

ik wens je alle goeds en liefde.

quote:

Op donderdag 12 september 2013 00:04 schreef Gary_Oak het volgende:

[..]

Een studie is momenteel te hoogdrempelig voor mij. Als ik niet eens de energie heb om een kop thee te zetten...

Een studie geeft je juist een doel in je leven. Je komt dan tenminste in een bepaald ritme. Gewoon iets doen wat je leuk denkt te vinden

quote:

Op donderdag 12 september 2013 00:50 schreef LazyDave het volgende:

[..]

Ja, wie is eigenlijk niet depressief in deze maatschappij. Volgens mij gebruiken 800.000+ mensen AD in Nederland, of niet?

Ja de mensen stellen zich veelal aan. Ze zijn hebberig; wilde de beste baan, het mooiste huis, veel centjes, "succes" alom. Hebben ze dat niet dan voelen ze zich een nietsnut, een loser, gefaald in het leven jadieja. Laten al hun geluk afhangen van de hoeveelheid liefde die ze ontvangen. Blijven in het verleden steken; kunnen zich over geen negatieve ervaring heen zetten. Hebben wel de macht om er zelf iets aan te doen, zichzelf forceren dingen aan te pakken, met het beste been uit bed stappen, moeite doen en blijven gaan, maar laten veel passief op zich afkomen. Iedereen is wel eens ongelukkig, overweldigd, moedeloos, iedereen. Blijf je er in hangen dan heb je een "depressie" zo te pakken.

En dan kunnen ze wel blijven roepen van; het is een ziekte etc etc. Maar ik heb al aardig wat mensen ontmoet met een depressie en vrijwel alle waren chronisch negatief. Zeiken over alles. Beginnend met het weer tot hun baan, hun thuissituatie, opleiding, geld, vriendjes en vriendinnetjes of het gebrek daaraan, niet weten wat ze willen maar ook niets willen uitproberen, nooit zin, nooit zin maken. Zich bij de eerste de beste tegenslag meteen weer hopeloos op de grond laten vallen. Dat soort gezeik. Ik geloof best dat er gevallen zijn waarbij het niet controleerbaar is, echt een aandoening, maar niet in zo'n extreme mate als nu wordt beschreven. En ik geloof al helemaal niet dat je er zelf geen invloed op kan hebben. Dat die mensen therapie zo waarderen geeft alleen maar aan hoe zwak ze mentaal zijn, hoe makkelijk ze anderen met hun hoofd laten spelen. Beïnvloedbaar, waar alle problemen in eerste instantie mee zijn begonnen.

Misschien geen populistenmening maar het zij zo. Dat gezegd te hebben denk ik dat er voor iedereen hoop is. Net als bij verslavingen en dat soort "ziektes". Hard werk en ijzersterke wilskracht.

[ Bericht 0% gewijzigd door Kola op 12-09-2013 02:07:02 ]