Als versieren niet zo makkelijk gaat #124 -

quote:

Op woensdag 24 juli 2013 14:04 schreef Cue_ het volgende:

[..]

Aah vertel dat er dan bij. Dan klinkt het wel logisch

Maar zo is het verhaal leuker

Ik heb een vrij essentieel probleem ( in mijn ogen dan toch :p ). Nog nooit ben ik er in geslaagd
om een "tweede date" voor elkaar te krijgen. En na net weer een afwijzing te hebben gekregen heb ik wat nood aan tips of wie weet kom ik er via hier achter waar het fout loopt. Indien niet heb ik het toch even van me af geschreven.

Eerst wat achtergrondinfo, ik ben bijna 28 en geen enkele ervaring op het vlak van relaties. Ik ben nu wel een laatbloeier, te lang geloofd ( uit luiheid, ik wist ergens wel beter natuurlijk ) in iedereen die tegen me zei : "Dat komt nog wel". Een paar jaar geleden ben ik dan begonnen met via datingsites wat te chatten en ondertussen gaat dat heel vlot. 90% van de berichten die ik stuur worden beantwoord, er zijn regelmatig vrouwen mij uit zichzelf aanspreken, als ik voorstel
om elkaar in het echt te ontmoeten zeggen ze bijna altijd ja en vaak zijn ze me voor. Tot daar gaat het goed .

Maar vanaf het overgaat naar "real life" loopt het fout. Meestal hoor ik er totaal niets meer van of krijg ik nog net een beleefdheidsberichtje dat het niets gaat worden en ze een tweede date niet zien zitten. Terwijl ik met sommige echt heel uitgebreid gechat had en bij enkele mijn "probleem" al aangekaart. Maar nooit willen ze feedback geven waar ik iets aan heb.

Van mezelf weet ik dat ik wat stroef ben in de omgang, vrij introvert en stil kan zijn, en wat zelfvertrouwen mis tot het moment dat ik mij geaccepteerd voel. Grotendeels mijn persoonlijkheid, maar er verbetert veel naarmate ik iemand langer ken. Jammer genoeg lijkt online tijd daar niet bij te tellen.

quote:

Op zaterdag 27 juli 2013 01:27 schreef Defected het volgende:
Ik heb een vrij essentieel probleem ( in mijn ogen dan toch :p ). Nog nooit ben ik er in geslaagd
om een "tweede date" voor elkaar te krijgen. En na net weer een afwijzing te hebben gekregen heb ik wat nood aan tips of wie weet kom ik er via hier achter waar het fout loopt. Indien niet heb ik het toch even van me af geschreven.

Eerst wat achtergrondinfo, ik ben bijna 28 en geen enkele ervaring op het vlak van relaties. Ik ben nu wel een laatbloeier, te lang geloofd ( uit luiheid, ik wist ergens wel beter natuurlijk ) in iedereen die tegen me zei : "Dat komt nog wel". Een paar jaar geleden ben ik dan begonnen met via datingsites wat te chatten en ondertussen gaat dat heel vlot. 90% van de berichten die ik stuur worden beantwoord, er zijn regelmatig vrouwen mij uit zichzelf aanspreken, als ik voorstel
om elkaar in het echt te ontmoeten zeggen ze bijna altijd ja en vaak zijn ze me voor. Tot daar gaat het goed .

Maar vanaf het overgaat naar "real life" loopt het fout. Meestal hoor ik er totaal niets meer van of krijg ik nog net een beleefdheidsberichtje dat het niets gaat worden en ze een tweede date niet zien zitten. Terwijl ik met sommige echt heel uitgebreid gechat had en bij enkele mijn "probleem" al aangekaart. Maar nooit willen ze feedback geven waar ik iets aan heb.

Van mezelf weet ik dat ik wat stroef ben in de omgang, vrij introvert en stil kan zijn, en wat zelfvertrouwen mis tot het moment dat ik mij geaccepteerd voel. Grotendeels mijn persoonlijkheid, maar er verbetert veel naarmate ik iemand langer ken. Jammer genoeg lijkt online tijd daar niet bij te tellen.

Ik vind dit erg lastig te bepalen waar het mis gaat. Enige wat ik me kan bedenken is dat je spontaan, amicaal en leuk kan praten zo lang het achter een beeldscherm is. Zit je tegen over haar dan val je stil of ben je heel erg stug en stil. Ik noem het zelf het dood vogeltje effect.

Dat is het enige wat ik kan bedenken. Je zegt het min of mee zelf al dat je stug bent in het begin qua omgang. Je zult daar dus aan moeten gaan werken, mits dat het natuurlijk daadwerkelijk het probleem is.

quote:

Op zaterdag 27 juli 2013 01:27 schreef Defected het volgende:
Ik heb een vrij essentieel probleem ( in mijn ogen dan toch :p ). Nog nooit ben ik er in geslaagd
om een "tweede date" voor elkaar te krijgen. En na net weer een afwijzing te hebben gekregen heb ik wat nood aan tips of wie weet kom ik er via hier achter waar het fout loopt. Indien niet heb ik het toch even van me af geschreven.

Eerst wat achtergrondinfo, ik ben bijna 28 en geen enkele ervaring op het vlak van relaties. Ik ben nu wel een laatbloeier, te lang geloofd ( uit luiheid, ik wist ergens wel beter natuurlijk ) in iedereen die tegen me zei : "Dat komt nog wel". Een paar jaar geleden ben ik dan begonnen met via datingsites wat te chatten en ondertussen gaat dat heel vlot. 90% van de berichten die ik stuur worden beantwoord, er zijn regelmatig vrouwen mij uit zichzelf aanspreken, als ik voorstel
om elkaar in het echt te ontmoeten zeggen ze bijna altijd ja en vaak zijn ze me voor. Tot daar gaat het goed .

Maar vanaf het overgaat naar "real life" loopt het fout. Meestal hoor ik er totaal niets meer van of krijg ik nog net een beleefdheidsberichtje dat het niets gaat worden en ze een tweede date niet zien zitten. Terwijl ik met sommige echt heel uitgebreid gechat had en bij enkele mijn "probleem" al aangekaart. Maar nooit willen ze feedback geven waar ik iets aan heb.

Van mezelf weet ik dat ik wat stroef ben in de omgang, vrij introvert en stil kan zijn, en wat zelfvertrouwen mis tot het moment dat ik mij geaccepteerd voel. Grotendeels mijn persoonlijkheid, maar er verbetert veel naarmate ik iemand langer ken. Jammer genoeg lijkt online tijd daar niet bij te tellen.

Ik denk dat je beter hier terecht kunt met je vraag
R&P / Dating(site)-ervaringen #379 - NEEM GVD DIE TELEFOON OP HOER!1!

Edit: Of luister naar ook_gek, hij komt ook vaak in dat topic!

quote:

Op zaterdag 27 juli 2013 01:52 schreef magnetronkoffie het volgende:


Edit: Of luister naar ook_gek, hij komt ook vaak in dat topic!

Wel op eigen risico

quote:

Op zaterdag 27 juli 2013 01:47 schreef ook_gek het volgende:

[..]

Ik vind dit erg lastig te bepalen waar het mis gaat. Enige wat ik me kan bedenken is dat je spontaan, amicaal en leuk kan praten zo lang het achter een beeldscherm is. Zit je tegen over haar dan val je stil of ben je heel erg stug en stil. Ik noem het zelf het dood vogeltje effect.

Dat is het enige wat ik kan bedenken. Je zegt het min of mee zelf al dat je stug bent in het begin qua omgang. Je zult daar dus aan moeten gaan werken, mits dat het natuurlijk daadwerkelijk het probleem is.

Dat is inderdaad wel ongeveer het effect. Al viel dat de laatste keer heel goed mee vond ik. Pas
tegen het einde ben ik wat dichtgeklapt ( en toen duurde de date al een uur of 4 ).

Geen idee hoe ik dat kan veranderen, ook bij mensen die ik al 10 jaar ken blijf ik de stillere persoon.
Misschien ligt het ook aan het soort vrouwen die ik aantrek. Als ik er al eens vind met wat hetzelfde karakter als mij, dan willen/durven ze niet achter die pc vandaan.

quote:

Op zaterdag 27 juli 2013 01:52 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Ik denk dat je beter hier terecht kunt met je vraag
R&P / Dating(site)-ervaringen #379 - NEEM GVD DIE TELEFOON OP HOER!1!

Edit: Of luister naar ook_gek, hij komt ook vaak in dat topic!

Ik denk dat het probleem meer op het vlak van versieren ligt. Want daar breng ik in real life al helemaal niets van terecht. Als ik dat andere topic zo lees zijn dat de meer "ervaren" daters met luxeproblemen :p.

quote:

Op zaterdag 27 juli 2013 11:00 schreef Defected het volgende:

[..]

Dat is inderdaad wel ongeveer het effect. Al viel dat de laatste keer heel goed mee vond ik. Pas
tegen het einde ben ik wat dichtgeklapt ( en toen duurde de date al een uur of 4 ).

Geen idee hoe ik dat kan veranderen, ook bij mensen die ik al 10 jaar ken blijf ik de stillere persoon.
Misschien ligt het ook aan het soort vrouwen die ik aantrek. Als ik er al eens vind met wat hetzelfde karakter als mij, dan willen/durven ze niet achter die pc vandaan.

Hoe komt het dat je zo stil bent?
Hou je niet van praten? Heb je niks te zeggen? Kun je niet meepraten over de onderwerpen waarover gepraat wordt? Ben je verlegen?

quote:

Op zaterdag 27 juli 2013 11:13 schreef Kaneelstokje het volgende:

[..]

Hoe komt het dat je zo stil bent?
Hou je niet van praten? Heb je niks te zeggen? Kun je niet meepraten over de onderwerpen waarover gepraat wordt? Ben je verlegen?

Dat ik zo stil ben in het algemeen ? Goh, weer een geval van de makkelijkste weg kiezen denk ik.
Ik ben sowieso niet iemand die non-stop kan en wil praten over de meest uiteenlopende onderwerpen. Ik heb regelmatig wat te zeggen, alleen heb ik soms het gevoel dat het niemand interesseert. Dus beperk ik mij meestal tot meepraten. Dat is de situatie in groepen en daar speelt verlegenheid/onzekerheid zeker in mee.

Individuele gesprekken gaan een stuk beter, dan moet ik wel anders wordt het echt stil . Maar dat vind ik dus enorm vermoeiend.

Mijn laatste date heeft zeker 4 uur geduurd en ik was echt "op". Voor mijn doen veel gepraat, niet altijd even vlot maar ja. Op het einde dan volledig dichtgeklapt waardoor het afscheid wat warrig was.

Lastig inderdaad. Je moet je wel bedenken dat de grote groep mensen het leuk vind om te praten. Als dat al niet soepel gaat tijdens een date, hoe zal het dan zijn als je samen op de bank zit? Zo denken veel mensen, en tja samen op de bank zitten en een hele avond weinig tot niks te vertellen / bespreken hebben is vrij saai. En dan is een vervolg date ook niet de moeite

Zitten hier mensen op beautifulpeople.com?

quote:

Op zaterdag 27 juli 2013 12:11 schreef ook_gek het volgende:
Lastig inderdaad. Je moet je wel bedenken dat de grote groep mensen het leuk vind om te praten. Als dat al niet soepel gaat tijdens een date, hoe zal het dan zijn als je samen op de bank zit? Zo denken veel mensen, en tja samen op de bank zitten en een hele avond weinig tot niks te vertellen / bespreken hebben is vrij saai. En dan is een vervolg date ook niet de moeite

Snap ik wel, en het contrast tussen hoe ik online en irl overkom zal net iets te groot zijn ook.
Maar ik heb de indruk dat pakweg 2 uur chatten overeenkomt met hoogstens een half tot een uur praten. Ik heb nu eindelijk wel wat feedback gekregen van de laatste, waar ik veel mee ben.

Ze vond me veel te stil en had de indruk dat ze me op gang moest houden, ik nam niet genoeg de "leiding" en het leek alsof ik haar maar niets vond blijkbaar.

Terwijl ik juist helemaal onder de indruk was van haar Ze zag er zo veel beter uit dan op foto. Maar ik merkte wel dat we niet zo heel veel gemeen hadden, dat ik dat jammer vond zal ik uitgestraald hebben.

Als je zelf niet zo een prater ben kan je haar dingen vragen. Dan zal zij veel meer aan het praten zijn dan dat jij dat doet. Pas alleen wel op dat het geen interview gaat worden.

Vragen stellen lukt meestal wel, al vind ik het nog lastig om daar dan op verder te gaan. ( om te voorkomen dat het een interview wordt idd ) En soms heb ik van die momenten dat ik met de beste wil van de wereld geen vraag kan bedenken, soort black-out.

Is me ook weer overkomen bij die bewuste date, dat heb ik ook gewoon tegen haar gezegd. Met dan daarna, "Stel jij nu maar eens een vraag aan me" . Resultaat: zij wist plots ook niets te zeggen en begon zich duidelijk ongemakkelijk te voelen. Niet de juiste oplossing dus

Probeer in het algemeen te veranderen en een prater te worden, anders ben je niet jezelf tijdens een date.

quote:

Op zaterdag 27 juli 2013 17:35 schreef firefly3 het volgende:
Probeer in het algemeen te veranderen en een prater te worden, anders ben je niet jezelf tijdens een date.

Sure, zoiets kan je hoogstens een tijd faken wat dan ook nog enorm veel energie kost. Je kan niet ineens een 'prater' worden, tenminste als hij daadwerkelijk introvert is en niet enkel bang. Wat verbeteren kan natuurlijk wel.

quote:

Op zaterdag 27 juli 2013 17:35 schreef firefly3 het volgende:
Probeer in het algemeen te veranderen en een prater te worden, anders ben je niet jezelf tijdens een date.

Dat is sowieso iets waar ik aan wil en moet werken. En deels zal dat ook wel lukken (al is het mij nog niet helemaal duidelijk hoe). Maar zoals Panaewa ook zegt, ik heb een introverte persoonlijkheid. Dus
een "prater" ga ik nooit worden hoe hard ik ook zou proberen.

quote:

Op zaterdag 27 juli 2013 11:55 schreef Defected het volgende:

[..]

Dat ik zo stil ben in het algemeen ? Goh, weer een geval van de makkelijkste weg kiezen denk ik.
Ik ben sowieso niet iemand die non-stop kan en wil praten over de meest uiteenlopende onderwerpen. Ik heb regelmatig wat te zeggen, alleen heb ik soms het gevoel dat het niemand interesseert. Dus beperk ik mij meestal tot meepraten. Dat is de situatie in groepen en daar speelt verlegenheid/onzekerheid zeker in mee.

Individuele gesprekken gaan een stuk beter, dan moet ik wel anders wordt het echt stil . Maar dat vind ik dus enorm vermoeiend.

Mijn laatste date heeft zeker 4 uur geduurd en ik was echt "op". Voor mijn doen veel gepraat, niet altijd even vlot maar ja. Op het einde dan volledig dichtgeklapt waardoor het afscheid wat warrig was.

Probeer de volgende keer de date wat minder lang te maken. Niks mis met eerst eens een uurtje koffie doen. Zeg desnoods dat je daarna ergens heen moet. Dan is het qua tijd te overzien en als het gezellig was en goed klikte wel de ander sowieso weer afspreken als er ook chemie was. Over dat laatste: kun je aan jou of je houding zien dat je het spannend vind zo'n date of zit je verder wel relaxed? Maw: hoe is je lichaamstaal? En nog een tip van mij: Niet tegenover je date gaan zitten maar ernaast of aan de zijkant van het tafeltje. Dan kun je tussendoor ook eens om je heen kijken bijvoorbeeld. Jammer dat je geen feedback kreeg, dat is juist hartstikke fijn in zo'n situatie. Al is iedere vrouw daar natuurlijk weer anders in, kan gewoon zijn dat het niet klikte.

quote:

Op zaterdag 27 juli 2013 17:43 schreef Panaewa het volgende:

[..]

Sure, zoiets kan je hoogstens een tijd faken wat dan ook nog enorm veel energie kost. Je kan niet ineens een 'prater' worden, tenminste als hij daadwerkelijk introvert is en niet enkel bang. Wat verbeteren kan natuurlijk wel.

Introvertie is misschien een karaktertrek maar geen excuus. Net zoals praters goede luisteraars kunnen zijn/worden kan dat andersom ook. Verlegenheid is bijvoorbeeld helemaal niet afhankelijk van je karakter, maar van een situatie. Als je een gesprek natuurlijk wilt laten verlopen moet je juist niet teveel daarmee bezig zijn. Een stilte is helemaal niet erg, je kunt die overbruggen door erna een nieuw onderwerp aan te snijden of misschien doet je gesprekspartner dat wel. Doorvragen als de ander iets vertelt. Geen gesloten vragen. Een beetje flirten of plagen is ook niks mis mee.

En als alternatief: een actievere date zoals bijvoorbeeld poolen.

quote:

Op zaterdag 27 juli 2013 17:54 schreef Defected het volgende:

[..]

Dat is sowieso iets waar ik aan wil en moet werken. En deels zal dat ook wel lukken (al is het mij nog niet helemaal duidelijk hoe). Maar zoals Panaewa ook zegt, ik heb een introverte persoonlijkheid. Dus
een "prater" ga ik nooit worden hoe hard ik ook zou proberen.

Dit is niet waar man. Wie jij bent is simpelweg de opsomming van de situaties in je leven die jij meegemaakt hebt. Als jij er voor kiest om meer situaties mee te gaan maken waarin je veel (moet) praten, word je dus vanzelf een prater.

Ik ben hier een levend voorbeeld van trouwens. Natuurlijk geloof je mij niet, maar laat me je dit vragen. Wat doe jij er elke dag aan om sociaal vaardig te worden?

[ Bericht 3% gewijzigd door Pope-of-Dope op 27-07-2013 23:23:46 ]

Mensen willen meestal het socializen en zelfvertrouwen opbouwen overslaan en een makkelijke oplossing. Deze dingen kunnen echter alleen in de praktijk geoefend worden. Eerst bijv een maand oogcontact oefenen, daarna hoi zeggen en telkens een stapje verder. Als je het alleen op 1 vrouw wilt uitvoeren, dan lukt het gewoon niet, want dat ben jij niet en dat heeft ze gelijk door. Als je niet gewend bent om met mooie vrouwen te praten zal je heel zenuwachtig zijn als het voor komt en slaat je hoofd letterlijk op hol waardoor je niet jezelf bent en ze minder de kans krijgt om je te leren kennen.

Zonde om (als je op zoek bent naar een relatie) haar te moeten mislopen alleen omdat je het niet gewend bent om met vrouwen te praten of te flirten van haar "niveau". Ze heeft het overigens snel door als je alleen háár benaderd, ze voelt dat je haar op een voetstuk plaatst. Overigens voelt het voor haar ongemakkelijk aan, omdat het voor jou ongemakkelijk aan voelt. Je bent dan niet de persoon waardoor ze gevleid voelt, maar eerder vind ze je een beetje vreemd en is alles awkward omdat je intenties niet duidelijk zijn (die durf je immers niet te tonen omdat je niet gewend bent om met een vrouw zo te praten en je zet "alles of niets" in). Je kijkt haar niet rustig recht in haar ogen aan, maar je kijkt telkens weg en zij voelt zich opgelaten. Alles voelt onnatuurlijk aan voor haar omdat het onnatuurlijk voor jou aan voelt en je het nooit doet. Dat ben jij immers niet.

Er waren laatst gasten gekleed in hun uniform als kapitein enz en het waren lange gasten overigens met symmetrisch gezicht. Geen vrouw in de buurt te bekennen, omdat ze het makkelijk truukje wilden uitvoeren. Mensen die gezellig waren hadden 10 kilometer voorsprong, ongeacht hun uiterlijk, lengte enz.

Laatst was er iemand hoorde ik die zelfs als soldaat in oorlogsgebied gevochten heeft en daardoor zelfvertrouwen probeerde op te wekken. Hij bleek voor vrouwen zo'n grote angst ontwikkeld te hebben dat hij niet op ze durfde af te stappen, terwijl hij nota bene voor zijn eigen leven gevochten heeft. Het heeft dus ook vrij weinig zin om zelfvertrouwen te kweken uit een andere bron. Dusja, er is geen enkele shortcut te bekennen. Maar misschien beter ook, je groei is leuker en belangrijker dan het "resultaat"

Fuck it, ik ga er weer een verslagje opgooien. Het gaat erg goed en dat wil ik delen met jullie. Speciaal voor jullie zonder PUA termen

Dag 19: Met een maat afgesproken om naar Leiden te gaan. Toen ik vanaf molen de valk met een paraplu (het regende tantoe hard) richting de Next liep, zag ik 3 meisjes op de hoek van een straat staan. Ze spraken mij aan of ik nog wist of er leuke plekken waren om uit te gaan. Alle 3 zagen ze er leuk uit. ''Sure, tent A, B en C. Zelf ga ik nu naar de Next, dat is de leukste, jullie kunnen gerust meelopen''. Ik betrapte hun nog op een opmerking waarna ze allemaal begonnen te lachen, waarna ze meegingen.

Toen we voor de ingang stonden nog 10 minuten op m'n maat gewacht. Ik vroeg een paar dingen aan ze, maar al snel toonden ze heel veel interesse in mij. Ik vertelde wat over het uitgaansleven in Leiden, Macedonie, Praag volgend jaar. Niet om uit te sloven, maar gewoon omdat ik het leuk vind om daarover te vertellen. Ik maakte echter wel indruk op ze. Het was leuk om te zien hoe ze eigenlijk in chodes veranderden. Je zag dat ze het gesprek gaande wilden houden, maar soms wisten ze gewoon even niet hoe. Het conflict kon je zien in hun ogen. Uiteindelijk kwamen er dan dingen uit als ''Waar woon je, waar ligt dat, waar ligt dat precies, is dat ver'' Toch maakte ik er meestal nog wel iets leuks van.

Toen m'n maat aankwam konden we naar binnen. Meteen voorgesteld om met z'n allen een drankje te doen. Natuurlijk zeiden ze Ja. Hier kwamen ze gelukkig een beetje los van de standaard questions en kon ik door het gesprek te leiden wat te weten komen over ze. Na een half uurtje zeiden ze even naar beneden te lopen om drinken te bestellen. Prima, dan kom ik eindelijk even met m'n maat bijpraten. Supertof om zijn visie en ambitie te horen over business waar hij zo hard mee bezig is. Voor zijn volle 100% overtuiging en belief heb ik echt respect. Na een kwartier kwam de leukste van de 3 weer naar boven, ze gingen bouncen naar een andere plek. ''Wij gaan nog een keer wat leuks doen, we houden contact''. Ze zei dat ze m'n naam wel zou onthouden (mooi niet dus). ''Nee, geef me je nummer, dan bel ik je op en gaan we iets leuks doen in de EL CID''. Kreeg een leuke text van haar terug later die avond.

Na nog even te chillen zag ik een zeer oud bekende (m'n bro van de basisschool die ik vrijwel nooit meer zie). Ik had hem al eens verteld dat ik bezig ben om leren vrouwen te versieren. Hij was gigantisch bezopen, ''Ga doen dan!'' en duwde me een set in. Hij zette zowel zichzelf als mij volledig voor lul door er bij te komen staan en zeggen dat ik met pickup bezig was, dat ik een supertoffe gast was, en dat als hij een meisje zou zijn hij het wel zou weten (waarna hij me ging schuren voor de neus van die chick, lol). De 2 meisjes keken een beetje minachtend en verbaasd, maar het boeide me geen fuck. Ik besloot er gewoon lol mee te hebben. ''Wow, hoe kan ik dit minder awkward maken''. Op een of andere manier trok ik het recht, al kwam m'n maat om de minuut even zeggen wat voor toffe gast ik was tegen me aan schuren. Ondanks alles maakte ik er toch iets leuks van, zaten ze af en toe met hun haren te spelen, en glimlachten ze lief. Leuk om te zien hoe het in de meest fucked up opening er toch nog een leuk gesprek uit komt.

We gingen naar beneden om te dansen. Eigenlijk had ik veel meer zin om te chillen met m'n vrienden, maar ik wilde toch nog een beetje actie. Vrij veel random dingen gebeurd op de dansvloer. Op het snel op te sommen: leukste chick die er stond met heel veel intent (passie/doelgericht) aangesproken, binnen 15 seconden had ik haar bijna gezoend, tot haar ''alpha'' vrienden (of haar vriendje die ernaast stond, i dunno) haar wegtrok. Een 32 jarige vrouw die om m'n nek hing en me wou zoenen, en een vrouw die me eerst heel arrogant aankeek wat in notime transformeerde in een lieve glimlach.

Het meisje wat bij de garderobe werkte is een oud klasgenootje van me. Een populair meisje altijd vroeger waar ik nooit wat tegen durfde te zeggen. Ik heb daar nog een half uurtje met haar gepraat, het blijkt dus een hele leuke chick te zijn. Vooral gehad over hoe school zo anders is dan nu, en wat voor transformatie mensen ondergaan. Het was gewoon een chill 50/50 gesprek, ik hoefde nergens m'n best voor te doen. Voor mij laat dit duidelijk zien hoe ik veranderd ben de afgelopen jaren. Verder nog een beetje met de bouncers gepraat, waarna ik rond een uur of 5 weer richting huis ging.

Ik denk dat ik de mindset van m'n maat heb overgenomen waarmee ik op vakantie gegaan ben. ''Tegen mij kunnen ze geen nee zeggen''. Ik stond de hele avond aan. Nergens hoefde ik m'n best voor te doen. Ik kon gewoon naast een meisje gaan staan, en door te blijven staan vond ze me al leuk. Bijna 0 effort van mijn kant, het investeren komt allemaal van hun kant. Het is arrogant om te zeggen dat ik nu al de persoon ben geworden die ik wil zijn, maar zo voelt het de afgelopen 4 dagen wel. Iedereen waarmee ik communiceer geef ik een goed gevoel mee, zonder routines, spelletjes, negs, en andere externe bullshit.

quote:

Op zondag 28 juli 2013 14:47 schreef Pope-of-Dope het volgende:
Iedereen waarmee ik communiceer geef ik een goed gevoel mee, zonder routines, spelletjes, negs, en andere externe bullshit.

Als reactie hierop een concrete vraag:

Hoe communiceerde je daarvoor. Veranderd in lichaamstaal, gezichtsexpressie etc.? Of qua inhoud? Ik ben communicatiever geworden in de afgelopen twee jaar door mijn werk (waarbij ik veel klantcontact heb en als men iets tegen mij zegt ik wel in staat ben om wat terug te zeggen op een nodige vriendelijke toon en ik ben best in staat om geen stiltes te laten vallen) maar ik kan mij voorstellen dat dit misschien niet zozeer je doel was? Natuurlijk is een werkomgeving geen openbare gelegenheid (9-18 horeca in warenhuis).

Mijn verantwoordelijkheden binnen dat bedrijf hebben mij ook veranderd. Verder respect voor je algehele motivatie. Ik heb wel een redelijke 'dont give a fuck' attitude denk ik maar ben diep van binnen ietwat onzeker wat dergelijke omgang betreft en dan kom je al snel bij comfortzone uit etc. wat ik zeker niet ga ontkennen.

quote:

Op zondag 28 juli 2013 14:55 schreef Scuidward het volgende:

[..]

Als reactie hierop een concrete vraag:

Hoe communiceerde je daarvoor. Veranderd in lichaamstaal, gezichtsexpressie etc.? Of qua inhoud? Ik ben communicatiever geworden in de afgelopen twee jaar door mijn werk (waarbij ik veel klantcontact heb en als men iets tegen mij zegt ik wel in staat ben om wat terug te zeggen op een nodige vriendelijke toon en ik ben best in staat om geen stiltes te laten vallen) maar ik kan mij voorstellen dat dit misschien niet zozeer je doel was? Natuurlijk is een werkomgeving geen openbare gelegenheid (9-18 horeca in warenhuis).

Mijn verantwoordelijkheden binnen dat bedrijf hebben mij ook veranderd. Verder respect voor je algehele motivatie. Ik heb wel een redelijke 'dont give a fuck' attitude denk ik maar ben diep van binnen ietwat onzeker wat dergelijke omgang betreft en dan kom je al snel bij comfortzone uit etc. wat ik zeker niet ga ontkennen.

Ongetwijfeld ben ik enorm veranderd in lichaamstaal, inhoudelijke gesprekken, kennis, gezichtsexpressies, maar ik ben met niks hiervan bewust bezig geweest. Het is namelijk allemaal een representatie van hoe jij je voelt en je opstelt naar andere mensen.

Vroeger (20 dagen geleden) focuste ik me als ik met iemand ging praten vooral op mezelf. Ik ging erheen met als doel een positieve reactie te krijgen zodat ik me goed kon voelen. Als ik dan aan het praten was was ik vooral in m'n hoofd bezig om het gesprek logisch te beoordelen. Eigenlijk neem je op die manier ''waarde'' weg van iemand.

Op dit moment focus ik me heel erg op het geven. Geef een persoon als je hem/haar ziet je volledige aandacht, toon zoveel mogelijk interesse, ben ook oprecht geinteresseerd in wat hij/zij te melden heeft, geef complimenten als iemand iets goeds doet of een goede eigenschap heeft. Op het moment dat ik 1 van deze dingen terugkrijg vind ik de ander een tof iemand. Zoniet, waarom zou ik dan met zo'n persoon om willen gaan?

Ah ok. Daar kan ik mij in vinden. Goede vriendin complimenteerde mij een jaar of wat geleden met het feit dat ik het met iedereen wel goed kon vinden en ik merk dat als ik een gesprek aanga ik ook redelijk de twee partijen kant in ogenschouw kan nemen. Dan is het voornamelijk een kwestie van een andere mindset denk ik en dan is het ook gunstig dat ik na een emotioneel gesprek met voornamelijk mijn moeder het blowen een halt heb toegeroepen en mijn dopaminelevels weer gezond gaan worden.

Wat is een "chode"?

quote:

Op zondag 28 juli 2013 15:48 schreef Gray het volgende:
Wat is een "chode"?

Een onzekere man/niceguy die heel graag aardig gevonden wil worden door anderen en zich daarom in dienst opstelt van de andere partij.

De enige PUA term, excuus!

quote:

Op zondag 28 juli 2013 15:51 schreef Pope-of-Dope het volgende:

[..]

Een onzekere man/niceguy die heel graag aardig gevonden wil worden door anderen en zich daarom in dienst opstelt van de andere partij.

De enige PUA term, excuus!

Ah zo. Is het een afkorting ofzo?

quote:

Op zondag 28 juli 2013 16:50 schreef Gray het volgende:

[..]

Ah zo. Is het een afkorting ofzo?

Ik zie dat het in urban slang staat voor korte dikke penis. Misschien een lulletje rozenwater

youtube jeffy origin of the chode

quote:

Op zondag 28 juli 2013 15:51 schreef Pope-of-Dope het volgende:

[..]

Een onzekere man/niceguy die heel graag aardig gevonden wil worden door anderen en zich daarom in dienst opstelt van de andere partij.

De enige PUA term, excuus!

Behalve dat in dienst stellen en heel graag aardig gevonden willen worden herken ik mij er wel in.

Het klinkt wel cooler dan het is een chode.

quote:

Op zaterdag 27 juli 2013 01:27 schreef Defected het volgende:
Ik heb een vrij essentieel probleem ( in mijn ogen dan toch :p ). Nog nooit ben ik er in geslaagd
om een "tweede date" voor elkaar te krijgen. En na net weer een afwijzing te hebben gekregen heb ik wat nood aan tips of wie weet kom ik er via hier achter waar het fout loopt. Indien niet heb ik het toch even van me af geschreven.

Eerst wat achtergrondinfo, ik ben bijna 28 en geen enkele ervaring op het vlak van relaties. Ik ben nu wel een laatbloeier, te lang geloofd ( uit luiheid, ik wist ergens wel beter natuurlijk ) in iedereen die tegen me zei : "Dat komt nog wel". Een paar jaar geleden ben ik dan begonnen met via datingsites wat te chatten en ondertussen gaat dat heel vlot. 90% van de berichten die ik stuur worden beantwoord, er zijn regelmatig vrouwen mij uit zichzelf aanspreken, als ik voorstel
om elkaar in het echt te ontmoeten zeggen ze bijna altijd ja en vaak zijn ze me voor. Tot daar gaat het goed .

Maar vanaf het overgaat naar "real life" loopt het fout. Meestal hoor ik er totaal niets meer van of krijg ik nog net een beleefdheidsberichtje dat het niets gaat worden en ze een tweede date niet zien zitten. Terwijl ik met sommige echt heel uitgebreid gechat had en bij enkele mijn "probleem" al aangekaart. Maar nooit willen ze feedback geven waar ik iets aan heb.

Van mezelf weet ik dat ik wat stroef ben in de omgang, vrij introvert en stil kan zijn, en wat zelfvertrouwen mis tot het moment dat ik mij geaccepteerd voel. Grotendeels mijn persoonlijkheid, maar er verbetert veel naarmate ik iemand langer ken. Jammer genoeg lijkt online tijd daar niet bij te tellen.

Assertiviteitscursus? Op gewoon letterlijk een paar ballen te groeien?

Ik ben in mijn mid 20s en heb nog nooit 'bewust' gedate. Het verhaal; "het komt vanzelf wel" gebeurde mij dan ook altijd. Ik stond en sta altijd voor alles en iedereen open en ben altijd van relatie naar relatie gerold.

quote:

Op zondag 28 juli 2013 20:10 schreef heloef het volgende:

[..]

Behalve dat in dienst stellen en heel graag aardig gevonden willen worden herken ik mij er wel in.

Het klinkt wel cooler dan het is een chode.

Nee man, jij bent een baas.

quote:

Op maandag 29 juli 2013 13:30 schreef sitting_elfling het volgende:
Het verhaal; "het komt vanzelf wel" gebeurde mij dan ook altijd.

Tja op een gegeven moment is dat enkel "een mooi verhaal van een ander" als je het zelf nooit meemaakt

quote:

Op maandag 29 juli 2013 13:40 schreef Cue_ het volgende:

[..]

Tja op een gegeven moment is dat enkel "een mooi verhaal van een ander" als je het zelf nooit meemaakt

Eens hoor. Maar ik maakte het alleen maar mee omdat ik er voor open stond. Heb het idee dat het grootste gedeelte alleen maar in hubbeschubbekutteveen blijft zitten met een waslijst qua eisen. Ik rol van relatie in relatie domweg omdat ik me overal en nergens bevind en nooit eens op 1 plek blijf zitten. Ik kom gewoon veel mensen tegen en dan is de kans vanzelf hoger.

quote:

Op maandag 29 juli 2013 13:45 schreef sitting_elfling het volgende:
Eens hoor. Maar ik maakte het alleen maar mee omdat ik er voor open stond. Heb het idee dat het grootste gedeelte alleen maar in hubbeschubbekutteveen blijft zitten met een waslijst qua eisen. Ik rol van relatie in relatie domweg omdat ik me overal en nergens bevind en nooit eens op 1 plek blijf zitten. Ik kom gewoon veel mensen tegen en dan is de kans vanzelf hoger.

Jij leeft in het uiterste van dat je ontzettend veel meemaakt / weg bent etc. En de andere uiterste is natuurlijk dat je nooit wat doet. De meeste mensen hangen ergens tussenin.
Afgelopen twee jaar veel mensen ontmoet en stond ik er zeker voor open, maar niets wat leidde tot evt relatie. Je moet maar net de mazzel hebben dat je leuk genoege personen tegenkomt waar je de juiste klik mee hebt.

quote:

Op maandag 29 juli 2013 14:11 schreef Cue_ het volgende:

[..]

Jij leeft in het uiterste van dat je ontzettend veel meemaakt / weg bent etc. En de andere uiterste is natuurlijk dat je nooit wat doet. De meeste mensen hangen ergens tussenin.
Afgelopen twee jaar veel mensen ontmoet en stond ik er zeker voor open, maar niets wat leidde tot evt relatie. Je moet maar net de mazzel hebben dat je leuk genoege personen tegenkomt waar je de juiste klik mee hebt.

Ben het wel met je eens hoor .

Ik geef ook wel toe dat ik gewoon veel geluk heb gehad met de dames en dat ik toevallig gewoon vaak single dames ben tegengekomen. Ik ben ook vaak in 'groepjes' terecht gekomen die gingen stappen, naar een musea gingen of een bioscoopje meepakken. Ik kwam daar als eenling (want vakantie, want op reis, want s_e doet dit soort dingen nou eenmaal ) binnen en dan is het al snel aanpappen met de single dames. En dat is niet bewust, dat gebeurt op een gegeven moment gewoon. Ik zoek het zelf ook eigenlijk nooit op. En dan is er vaak wel een klik en voor ik het weet ben ik weer met iets begonnen.

Ik waai een beetje met elke wind mee.

quote:

Op maandag 29 juli 2013 14:11 schreef Cue_ het volgende:

[..]

Jij leeft in het uiterste van dat je ontzettend veel meemaakt / weg bent etc. En de andere uiterste is natuurlijk dat je nooit wat doet. De meeste mensen hangen ergens tussenin.
Afgelopen twee jaar veel mensen ontmoet en stond ik er zeker voor open, maar niets wat leidde tot evt relatie. Je moet maar net de mazzel hebben dat je leuk genoege personen tegenkomt waar je de juiste klik mee hebt.

Of je bent gewoon heel kritisch. Als ik on me heen zie hoeveel mensen met minder genoeg nemen snap ik wel dat ze zo snel een relatie kunnen hebben.

quote:

Op maandag 29 juli 2013 16:20 schreef ook_gek het volgende:
Of je bent gewoon heel kritisch. Als ik on me heen zie hoeveel mensen met minder genoeg nemen snap ik wel dat ze zo snel een relatie kunnen hebben.

Nouja wat is kritisch is dan de vraag.
Qua uiterlijk heb ik niet echt strenge eisen. Val op veel verschillende types, enige echte eis/wens is dat ie niet veels te dik is. Aantrekkingskracht is namelijk wel gewenst.
Qua innerlijk moet het gewoon klikken. Dus mee kunnen praten / lachen etc. En dat er meer is dan enkel vriendschap natuurlijk. Dat laatste gebeurd gewoon niet snel bij mij. Dat ik denk "wow.. echt een leuke vent" en als ik dat al heb, verdwijnt het vaak binnen 4 dates, of de jongen wil mij niet (meer).

quote:

Op maandag 29 juli 2013 16:20 schreef ook_gek het volgende:

[..]

Of je bent gewoon heel kritisch. Als ik on me heen zie hoeveel mensen met minder genoeg nemen snap ik wel dat ze zo snel een relatie kunnen hebben.

Hoe weet je of iemand met minder genoegen neemt?

quote:

Op maandag 29 juli 2013 16:20 schreef ook_gek het volgende:

[..]

Of je bent gewoon heel kritisch. Als ik on me heen zie hoeveel mensen met minder genoeg nemen snap ik wel dat ze zo snel een relatie kunnen hebben.

Nooit genoeg nemen met minder dan je verdient

Je krijgt nooit zomaar wat je verdient.

quote:

Op maandag 29 juli 2013 18:43 schreef jelfrikandel het volgende:
Je krijgt nooit zomaar wat je verdient.

Als je ergens niet voor wil werken verdien je het ook niet om het te krijgen.

quote:

Op maandag 29 juli 2013 18:48 schreef Pope-of-Dope het volgende:

[..]

Als je ergens niet voor wil werken verdien je het ook niet om het te krijgen.

En soms moet je er gewoon tegen aan lopen.

quote:

Op maandag 29 juli 2013 18:48 schreef Pope-of-Dope het volgende:

[..]

Als je ergens niet voor wil werken verdien je het ook niet om het te krijgen.

Wat bedoel je met er voor werken?
Iemand vindt je leuk of niet. Daar kun je moeilijk aan werken.

quote:

Op maandag 29 juli 2013 18:43 schreef jelfrikandel het volgende:
Je krijgt nooit zomaar wat je verdient.

Dit klinkt als iedereen verdient een model als Gisele Caroline Bündchen als vriendin? .

quote:

Op maandag 29 juli 2013 18:51 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Dit klinkt als iedereen verdient een model als Gisele Caroline Bündchen als vriendin? .

Waarom niet? Ziet er uit als een leuke meid hoor.

quote:

Op maandag 29 juli 2013 18:53 schreef Timmie85 het volgende:

[..]

Waarom niet? Ziet er uit als een leuke meid hoor.

Snap ik, maar zo werkt dat helaas niet.

quote:

Op maandag 29 juli 2013 18:54 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Snap ik, maar zo werkt dat helaas niet.

Helaas ziet de gemiddelde vrouw er niet zo uit, nee.

quote:

Op maandag 29 juli 2013 18:51 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Dit klinkt als iedereen verdient een model als Gisele Caroline Bündchen als vriendin? .

quote:

Op maandag 29 juli 2013 18:48 schreef Pope-of-Dope het volgende:

[..]

Als je ergens niet voor wil werken verdien je het ook niet om het te krijgen.

Nee dit klinkt als dat je niet altijd krijgt wat je toe komt, al is t in de vorm van een vrouw of van wat anders.