De kunst van het loslaten van je ex #226

Ik mis hem, lekkere terugval dit. Kan niet wachten tot ik op Ibiza zit, dat wordt echt m'n redding. Hoop dat ik hem dan na 2 weken vakantie een keer los kan laten, het is bijna een halfjaar uit verdomme.

quote:

Op zondag 30 juni 2013 14:21 schreef Mint_Clansell het volgende:

[..]

Ze heeft een ander!

Nee, dat was vorig jaar

Hoi, daar ben ik weer. Heb er dit keer zelf een eind aan gemaakt. Eind 2010 zijn we een relatie begonnen, hartstikke leuk, tot oktober 2012. We kregen ergens ruzie over, geen idee meer wat. Dit was voor hem reden genoeg om niet meer door te willen. Sindsdien blijven doorsukkelen. Wel/ niet vriendje en vriendinnetje. Laatste maanden was het erg fijn en leuk om bij elkaar te zijn (lange afstand UK - NL), toch begon het mij steeds meer op te vreten dat hij nog steeds niets wist of hij wel of niet van mij hield etc. Gisteren toch maar weer de vraag gesteld wil je wel of niet doorgaan. Vandaag dan eindelijk een antwoord waar ik al zo lang op wachtte, we zijn vriendjes. Ik wil geen vriendjes zijn, hij wel.
Stekker eruit, voor mij hoeft het niet meer. Ik heb jaren geleden hetzelfde mee gemaakt, ik verdien het niet om weer door een onzekere tijd te gaan. Hoewel ik dat dit keer ook weer te lang heb laten gebeuren, zucht.

Even wat traantjes laten, daarna gaat het wel weer...

quote:

Op zondag 30 juni 2013 11:09 schreef perfectsecret het volgende:
Ik mis hem, lekkere terugval dit. Kan niet wachten tot ik op Ibiza zit, dat wordt echt m'n redding. Hoop dat ik hem dan na 2 weken vakantie een keer los kan laten, het is bijna een halfjaar uit verdomme.

Hmm, afleiding is altijd goed ik denk alleen niet dat je jezelf moet forceren om het los te laten. Geef het tijd. Ik ben 2,5 jaar verder en denk nog steeds af en toe aan haar.. Weet alleen niet zeker of dat dan mentaal of fysiek is...

We hadden niet echt een relatie, nooit officieel gemaakt. Maar ze heeft besloten dat dit moment niet het juiste moment voor ons is.

Opzich wel met haar eens, ik woon tot September bij mijn ouders, veel stress gehad en er is veel gebeurd voor mij het afgelopen jaar.

Nu zullen we gewoon contact houden en wanneer de tijd wel juist is weer op date gaan. Ze was echt mijn maatje.

In hoeverre is dit realistisch? We zijn het er beide over eens dat het momenteel niet goed uit komt om een relatie met elkaar te hebben en we weten beide dat het over 3/4 maanden een stuk beter moet zullen gaan.

Hallo iedereen,

Ik heb speciaal voor dit topic een account aangemaakt om mijn ei kwijt te raken
Afgelopen zondag heeft mijn ex-vriendin het uitgemaakt na een relatie van bijna 3 jaar, we hadden samen een leuk en fijn weekend gehad en ik heb het totaal niet zien aankomen.

Ze woont 200 kilometer van mij vandaan en we zagen elkaar in de meeste weekenden van vrijdag tot zondag. Sommige periodes zagen wij elkaar één weekend in de 2 weken.
Afgelopen donderdag kwam ze naar mij toe en hadden wij een gezellig weekend gehad. Ineens had ze het zondag uitgemaakt met mij via Facetime. Ze zei dat ze niet meer met deze relatie wilde verdergaan. Als reden zei ze dat het gevoel weg is en geen toekomst meer zag in mij ook zei ze dat ze er nog niet aan toe was om zich aan iemand te binden. Ik kon het op dat moment niet geloven. Onze relatie leek zo goed, ik had allemaal toekomstplannen in mijn hoofd.

We bleven praten wanneer dat gevoel is verdwenen en ze zei dat het al een half jaartje afspeelt. Ze heeft in die periode nooit laten merken dat er iets mis was.

De volgende ochtend reed ik naar haar toe, ik heb een bos rozen voor haar gehaald maar dat deed haar niks.
We hebben ongeveer 2 uur gepraat en gehuild, ik heb haar meerdere malen gevraagd om mij nog een kans te geven. Om samen nog aan deze relatie te werken. Maar dat wilde ze helaas niet, ze zei dat ze mij al een half jaar kansen heeft gegeven om dat gevoel terug te geven. Ze wilde wel vrienden blijven maar ik weet van mezelf dat ik dat niet kan zijn. Na het praten ging ik weer naar huis toe.

Nu ik thuis ben voel ik mij zo eenzaam en leeg. Met een pijn in mijn hart die ik nog nooit heb ervaren. Zij was mijn eerste grote liefde, ik heb zoveel mooie momenten met haar gedeeld en nu is ze er niet meer. Ze was mijn beste maatje, mijn grote liefde. Heel mijn wereld draaide om haar. Ik kan het nog steeds niet geloven dat dit het einde is van mijn relatie met haar. En ik heb nog steeds hoop dat ze terugkomt.
Mijn vriendschappen heb ik zo'n beetje laten verwateren sinds ik met haar heb.
Daarom dat ik dit forum gebruik om mijn gevoelens te uiten.

quote:

Op dinsdag 16 juli 2013 20:19 schreef Paralyzer het volgende:
Hallo iedereen,

Ik heb speciaal voor dit topic een account aangemaakt om mijn ei kwijt te raken
Afgelopen zondag heeft mijn ex-vriendin het uitgemaakt na een relatie van bijna 3 jaar, we hadden samen een leuk en fijn weekend gehad en ik heb het totaal niet zien aankomen.

Ze woont 200 kilometer van mij vandaan en we zagen elkaar in de meeste weekenden van vrijdag tot zondag. Sommige periodes zagen wij elkaar één weekend in de 2 weken.
Afgelopen donderdag kwam ze naar mij toe en hadden wij een gezellig weekend gehad. Ineens had ze het zondag uitgemaakt met mij via Facetime. Ze zei dat ze niet meer met deze relatie wilde verdergaan. Als reden zei ze dat het gevoel weg is en geen toekomst meer zag in mij ook zei ze dat ze er nog niet aan toe was om zich aan iemand te binden. Ik kon het op dat moment niet geloven. Onze relatie leek zo goed, ik had allemaal toekomstplannen in mijn hoofd.

We bleven praten wanneer dat gevoel is verdwenen en ze zei dat het al een half jaartje afspeelt. Ze heeft in die periode nooit laten merken dat er iets mis was.

De volgende ochtend reed ik naar haar toe, ik heb een bos rozen voor haar gehaald maar dat deed haar niks.
We hebben ongeveer 2 uur gepraat en gehuild, ik heb haar meerdere malen gevraagd om mij nog een kans te geven. Om samen nog aan deze relatie te werken. Maar dat wilde ze helaas niet, ze zei dat ze mij al een half jaar kansen heeft gegeven om dat gevoel terug te geven. Ze wilde wel vrienden blijven maar ik weet van mezelf dat ik dat niet kan zijn. Na het praten ging ik weer naar huis toe.

Nu ik thuis ben voel ik mij zo eenzaam en leeg. Met een pijn in mijn hart die ik nog nooit heb ervaren. Zij was mijn eerste grote liefde, ik heb zoveel mooie momenten met haar gedeeld en nu is ze er niet meer. Ze was mijn beste maatje, mijn grote liefde. Heel mijn wereld draaide om haar. Ik kan het nog steeds niet geloven dat dit het einde is van mijn relatie met haar. En ik heb nog steeds hoop dat ze terugkomt.
Mijn vriendschappen heb ik zo'n beetje laten verwateren sinds ik met haar heb.
Daarom dat ik dit forum gebruik om mijn gevoelens te uiten.

Sterkte kerel! Altijd gebruiken die vrouwen laffe smoezen. Claimen dat ze al een half jaar niks voor je voelt maar ook totaal geen moeite doen voor jullie.. triest... Hoop dat jij snel weer verder kunt!

Ze is net 2 uur helemaal hierheen gereden om haar ware reden te vertellen. Ze is vreemdgegaan vorig jaar zomer. 2 maal met dezelfde jongen is ze naar bed gegaan en ze heeft het een jaar lang verzwegen. Ze heeft het mij net persoonlijk verteld en is net naar huis gereden...

Ik weet niet wat ik moet doen, ze wilt nog graag verder met mij maar nu weet ik niet meer of ik wel met haar wil verdergaan. Wat is jullie advies?

Geen flauw idee. Ga eerst slapeb en begin morgen vroeg rustig met het nadenken.

quote:

Op woensdag 17 juli 2013 02:05 schreef Paralyzer het volgende:
Ze is net 2 uur helemaal hierheen gereden om haar ware reden te vertellen. Ze is vreemdgegaan vorig jaar zomer. 2 maal met dezelfde jongen is ze naar bed gegaan en ze heeft het een jaar lang verzwegen. Ze heeft het mij net persoonlijk verteld en is net naar huis gereden...

Ik weet niet wat ik moet doen, ze wilt nog graag verder met mij maar nu weet ik niet meer of ik wel met haar wil verdergaan. Wat is jullie advies?

Ze is 2 keer vreemdgegaan en heeft je een jaar lang voorgelogen... wat denk je zelf?

Bijna een week geleden en ik voel me echt goed. Ik heb alle fases de afgelopen maanden geloof ik al doorlopen. Ik heb geen behoefte meer om met hem te praten. Het is nu echt klaar wat mij betreft.

Ik had dit veel eerder moeten afkappen, maar goed, je houdt nog van iemand en je wilt het proberen ook al krijg je nooit een eenduidig antwoord van die persoon. De acties zeggen genoeg voor je. Jammer dat ik het nu pas inzag dat het toch niet zou veranderen.

@Paralyzer, mooi laten lopen. Dat het zo lang duurde voordat ze het opbiecht en dat ze je zo heeft behandeld is schandalig. Hopelijk voel je je al iets beter.

quote:

Op woensdag 17 juli 2013 02:05 schreef Paralyzer het volgende:
Ze is net 2 uur helemaal hierheen gereden om haar ware reden te vertellen. Ze is vreemdgegaan vorig jaar zomer. 2 maal met dezelfde jongen is ze naar bed gegaan en ze heeft het een jaar lang verzwegen. Ze heeft het mij net persoonlijk verteld en is net naar huis gereden...

Ik weet niet wat ik moet doen, ze wilt nog graag verder met mij maar nu weet ik niet meer of ik wel met haar wil verdergaan. Wat is jullie advies?

Wat wil jijzelf , vind je trouw belangrijk en belangrijk dat ze eerlijk is .
Ze kan wel heel leuk verder willen gaan alsof er niets gebeurd is maar dat is niet zo en ik denk dat je voor jezelf echt na moet gaan of je nog wel wilt met iemand die zo met je om is gegaan.

Damn.. Ik voel je man.. Serieus .. Mooi verwoord.. Respect.

Sterkte..

quote:

Op zondag 21 juli 2013 21:47 schreef Scrummie het volgende:
Vandaag afscheid genomen van wat mijn alles was; 4 en half jaar relatie gehad met een prachtvrouw. Mijn eerste vriendin, ik was er erg laat bij. Ook mijn eerste keer mee gedeeld. Speciaal plekje dus.
....
Voor nu ben ik leeg, op, door midden geknapt en voelt het alsof ik de helft van mijn ziel mis, kwijt ben. Ik mis haar zo.

Wow, hoop gevoelens en gedachten die je hier deelt die ik ook herken.

In mijn geval 9 jaar relatie. Ook veel meegemaakt samen. Mijn ex heeft haar gevoelens verloren zei ze en ik heb het eigenlijk niet eens gemerkt. De breuk kwam totaal onverwachts voor mij. Achteraf had ik minder naïef moeten zijn en de signalen al eerder op moeten pikken. Niet gedaan en nu dus in dikke shit. Inmiddels is de breuk bijna 2 maanden geleden en het wordt er nog steeds niet beter op, eerder slechter
Ik weet dat het tijd nodig heeft maar dat is maar lastig te accepteren.

Ik weet wat je voelt Scrummie. Mijn situatie is misschien iets anders maar ik snap het wel.
Maar focus je niet teveel op issues die jij van jezelf wilt aanpakken. Dat dacht ik eerst ook maar het lag toch iets genuanceerder.

Hetzelfde geldt voor jou IntenSiVuS. Wij mannen merken dat nu eenmaal minder snel. Dat weten vrouwen ook echt wel. Als zij dan nog wel moeite in de relatie willen steken, komen ze er ook echt wel mee naar jou toe. In mijn geval spelen de problemen al blijkbaar enkele jaren. Maar mevrouw had nooit het lef of zin om er over te praten. In mijn ogen moet er dan al een punt achter de relatie worden gezet en niet door laten gaan(in mijn geval bijna 3/4 jaar).

Dus betrek het niet teveel op jezelf daar ga je alleen maar last van krijgen. De exen zitten daar net zo goed fout mee. Al heeft die van mij dat nog niet door.

Zelf had ik dit weekend ook weer even een dipje. Mede door het feit dat ik niemand om me heen heb waar ik dit tegen kan vertellen en die er voor me klaar staat als dat nodig is en dat ik even langs kan gaan. Nee heb weer heerlijk 2 dagen bijna alleen maar thuis door gebracht. En helaas heb je dan teveel tijd om na te denken...

Mijn ervaring leert dat smsen en appen niet bevordelijk werkt..

Ah jammer Scrummie , ik zag je vorige topic mijn tip is toch wel even de hulpverlening toch door te zetten voor jezelf voor later en nu ook omdat het nu een mindere periode is dat je de handvaten toch weer even hebt voor straks .

Mijn tip is even nu werk aan jezelf en laat haar momenteel even voor wat het is geen contact wat heel moeilijk is maar gebruik deze tijd om even in jezelf te investeren

quote:

Op maandag 22 juli 2013 11:11 schreef Scrummie het volgende:

[..]

Doet het ook niet. Maar ja.

Inderdaad. En ja je gooit ook iets moois weg. Niemand die dat zal tegenspreken. Maar je moet voor jezelf de vraag stellen: hebben wij een toekomst samen?
Ik moet er wel even bij zeggen dat ik (nog) niet je andere topic heb gelezen.

Ik ben zelf ook nog steeds gek van mijn ex. Maar dat betekent niet dat weer goed komt. Ik heb geen toekomst met haar zolang zij dat ook niet inziet. En soms is dat gewoon zo, ook al heb je lief en leed gedeeld.

Het volgende is niet lullig bedoeld, maar wees blij dat jullie er enigszins normaal over kunnen praten en een punt achter kunnen zetten zodat het voor beide een moeilijk en lastig maar wel eerlijk proces is. In mijn geval leeft zij vanaf dag 1 dat het over is alweer een ander leven met een nieuwe vriend. Dan voelt het zo oneerlijk, mede doordat zij er geen zin meer in had.

En wat betreft het er weer alleen voor staan, ik ken het.

quote:

Op maandag 22 juli 2013 11:58 schreef Scrummie het volgende:

[..]

Wat betreft die toekomst samen; wat mij betreft wel.. dat is ook het lastige; ik sta er anders in dan haar. Zij geeft aan dat er iets is geknapt bij haar, waardoor ze niet verder wil. Ik denk dan; als er iets knapt, kun je dat ook maken. Voorgesteld in therapie te gaan, wat dan ook, maar ze wil het niet. Ik moet me er bij neer leggen, door gaan waar ik mee bezig ben, en verder gaan met mijn leven. Zodra ik mijn leven heb zoals ik wil, kan ik verder met het liefdesleven; met haar of met een ander als ik die tegenkom. Ik moet afsluiten, want ik wil haar niet kwijt als vriendschap, daar is ze me te dierbaar voor (als vriendschap) en dus moet ik sterk zijn.

Tip laat het vriendschap idee even rusten en probeer een beetje meer op jezelf te richten , als je nu heel erg uit gaat van laten we vrienden zijn kun je soms een boel forceren en meer kapot maken dan je lief is.
Het is bij jullie een poos een relatie geweest dus denk wel dat de vriendschap weer terug kan komen maar laat het even los want het is te vers

quote:

Op maandag 22 juli 2013 11:58 schreef Scrummie het volgende:

[..]

Wat betreft die toekomst samen; wat mij betreft wel.. dat is ook het lastige; ik sta er anders in dan haar. Zij geeft aan dat er iets is geknapt bij haar, waardoor ze niet verder wil. Ik denk dan; als er iets knapt, kun je dat ook maken. Voorgesteld in therapie te gaan, wat dan ook, maar ze wil het niet. Ik moet me er bij neer leggen, door gaan waar ik mee bezig ben, en verder gaan met mijn leven. Zodra ik mijn leven heb zoals ik wil, kan ik verder met het liefdesleven; met haar of met een ander als ik die tegenkom. Ik moet afsluiten, want ik wil haar niet kwijt als vriendschap, daar is ze me te dierbaar voor (als vriendschap) en dus moet ik sterk zijn.

Dat bedoel ik dus ook met die vraag. Niet zozeer hoe jij er alleen in staat, maar ook hoe zij erin staat. Heeft zij er nul vertrouwen in, dan is er geen toekomst meer. Je moet op elkaar kunnen bouwen, vertrouwen en ondersteunen waar nodig.

Ik snap heel goed dat je uit alle macht dit wil repareren. Maar hierdoor kun je ook te snel dingen gaan forceren. Neem de tijd voor jezelf. Dan kan zij dit ook doen. En wanneer jullie beide beter in het leven staan kan het altijd nog goed komen. Neemt niet weg dat je dit niet als hoop moet gaan vasthouden.

Je moet het inderdaad afsluiten, maar ik weet zelf ook dat dit lastig is. Dit doe je niet in een keer. Dat zijn fases waar je door heen gaat. Ga leuke dingen doen, met vrienden weg etc. Maak het leven weer leuk voor jezelf, ook al lijkt dat nu ver weg en heb je er geen behoefte aan. Het zal je goed doen.

En wat betreft vriendschap, zoals formerjellybean al zegt. Doe dit rustig aan en gun elkaar de tijd. En daar hoort ook geduld bij. Als zij even geen contact wil, dit dan ook honoreren. Anders ga je meer kapot maken dan je lief is. Geloof mij, ik weet er alles van.

uhh, bij mij is het nu al bijna 3 maand uit en nog steeds zit ik er mee... had het nog gegooid op goede vriendschap, deed heel erg mijn best hier voor maar van haar kant kwam geen enkele actie. Heb vandaag maar besloten haar te verwijderen op facebook en ook maar meteen te blokkeren. Ze verdient het niet om mijn aandacht te krijgen terwijl ze mij geen aandacht geeft.

Bij mij is mevrouw ex ook gelijk door met een ander. Zij heeft dus dat luisterende oor waar ze 24/7 bij terecht kan ik niet en lijk het zo nodig te hebben. Dat helpt niet mee en vind ik ook heel erg moeilijk.
Geeft ook heel erg het gevoel dat die 9 jaar niets voorstelden.

Dit weekend zaterdag nog wel een gesprek gehad wat een beetje als een afsluiting voelde. Zondag was het alweer ellende en was dat afsluitende gevoel alweer weg. Ik weet dat het niet goed komt en het is vooral gemis en alle herinneringen die pijn doen. Momenteel zelfs zo erg dat ik maar aan een strand hoef te denken (en dat met dit weer) en dan komen vanzelf de herinneringen aan alle vakanties samen en zo zijn er nog tig voorbeelden.

Mijn verstand weet dat het tijd nodig heeft maar daar kan het gevoel niet zoveel mee bij me momenteel.

Verder speelt bij mij mee dat ik ongelofelijk onzeker en afhankelijk ben. Dat was ik al, maar nu wordt dat pijnlijk duidelijk en ook dat helpt niet mee.

Kortom, hele zware tijd die ik maar door moet zien te komen

quote:

Op maandag 22 juli 2013 14:05 schreef IntenSiVuS het volgende:

Mijn verstand weet dat het tijd nodig heeft maar daar kan het gevoel niet zoveel mee bij me momenteel.

Verder speelt bij mij mee dat ik ongelofelijk onzeker en afhankelijk ben. Dat was ik al, maar nu wordt dat pijnlijk duidelijk en ook dat helpt niet mee.

Kortom, hele zware tijd die ik maar door moet zien te komen

Net zoals de rest van je verhaal, heel herkenbaar. Maar heb je geen sociale contacten waarbij je gewoon je ei kwijt kunt? Lucht altijd wel op merk ik zelf.