Zwangerschap vertellen?

quote:

Op dinsdag 11 juni 2013 23:53 schreef FANNvanhetlaatsteuur het volgende:

[..]

Nou... lijkt me ook geen feestje heur...

Nouja de keuze tussen ene feest van 18 jaar.. of een paar dagen met wat katers achteraf (misschien).. tja.. ik weet het wel

quote:

Op dinsdag 11 juni 2013 23:53 schreef FANNvanhetlaatsteuur het volgende:

[..]

Oké, kan je hier ook doen dan toch?

Gratis spreekuur!

quote:

Op dinsdag 11 juni 2013 23:53 schreef Cue_ het volgende:

[..]

Ik zou zeggen: steek van wel

R&P is nu ook eenmaal een soort van praktijkkamer

De dokter heeft het woord!

Koppen dicht!

quote:

Op dinsdag 11 juni 2013 23:53 schreef FANNvanhetlaatsteuur het volgende:

[..]

Nou... lijkt me ook geen feestje heur...

Nee, ik vind dat er te snel voor abortus word gekozen en vanals iemand zwanger raakt een reactie van: 'O, maar ik kan altijd nog een abortus plegen'. Je bent niet de gene die moet kunnen tussen leven en dood. BAH!!

quote:

Op dinsdag 11 juni 2013 23:49 schreef _Lily_ het volgende:

[..]

Ja ik wilde nog de naam van degene erbij zetten die het zei, dat was jij inderdaad niet. Ik heb jouw post gequoot omdat ik daar als eerst op wilde reageren maar verder moet je mijn post beschouwen als een reactie op vele Posts tezamen in dit topic. Die geluiden zijn namelijk wel gevallen

Die hele post van jou heeft (voor mijn gevoel althans) helemaal niets te maken met wat ik ooit heb gepost hier. Eigenlijk alle posts van jou richting mij. Je reageerde in eerste instantie op mijn antwoord op een vraag van TS. Dat antwoord was "En zo komen we weer bij de SOA's "

Jij leest er iets in wat er niet staat en niet bedoelt wordt, en ik probeer dat sindsdien aan je uit te leggen. Vervolgens krijg ik allerlei commentaar van jou over me heen dat eigenlijk bedoeld is voor anderen, aangezien je richting mij reageert op uitlatingen die IK nooit gedaan heb (oerstom, veroordelen van TS etc)

quote:

Op dinsdag 11 juni 2013 23:55 schreef wenfer2 het volgende:

[..]

Nee, ik vind dat er te snel voor abortus word gekozen en vanals iemand zwanger raakt een reactie van: 'O, maar ik kan altijd nog een abortus plegen'. Je bent niet de gene die moet kunnen tussen leven en dood. BAH!!

Nou je vermoord geen kind ofzo... en ik beslis helemaal niks, TS vroeg meningen en ik heb dde mijn gegeven. Daar opent ze toch een topic voor? Als ze geen meningen wil horen moet ze geen topic
openen maar met haar moeder gaan praten.

quote:

Op dinsdag 11 juni 2013 23:53 schreef FANNvanhetlaatsteuur het volgende:

[..]

Nou... lijkt me ook geen feestje heur...

Dat is het ook niet:

quote:

Op dinsdag 11 juni 2013 21:24 schreef Whiskers2009 het volgende:

[..]

Klopt, daar zijn we het dus iig over eens .

Maar ik denk dat heel veel mensen (zowel mannen als vrouwen) de emotionele impact van een abortus onderschatten. Ook dat is geen "makkelijke" oplossing. Veel vrouwen komer er na de abortus achter dat die ingreep meer impact op ze had dan ze ervoor dachten.

Voorbeeldjes (maar heeel veel over te vinden op internet):
http://www.trouw.nl/tr/nl(...)ionele-ingreep.dhtml

http://www.ikon.nl/werelden/afl_gedanezaken2.htm

http://www.jongereninfoli(...)tale-gezondheid.html

TS, ik heb het idee dat je eigenlijk je keuze al hebt gemaakt en je hiervoor bevestiging zoekt: het kind houden. In dat geval inderdaad vertellen aan de vader.
Het is knap als je het wilt houden, hoe moeilijk de tijd ook gaat worden. He is geen ramp als je een half jaar langer over je studie doet omdat je een kind hebt gekregen. Het is echt bijzonder knap als je er voor kiest en er voor wilt gaan. Als je een stabiele omgeving hebt is echt alles mogeljik! Ik ken zelfs een meisje die diergeneeskunde doet terwijl ze een kind opvoed, en dat is alles behalve een gemakkelijke studie. Hoe jouw situatie is kan ik natuurlijk zo niet beoordelen, maar het lijk wel alsof een aantal hier de keuze voor jou maken en jij deze maar over moet nemen. Doe wat je zelf wilt en waar jij je goed bij voelt.

quote:

Op dinsdag 11 juni 2013 23:59 schreef Whiskers2009 het volgende:

[..]

Dat is het ook niet:

[..]

Dat wil ik ook best geloven en ik ben oprecht blij dat ik daar nooit over na heb hoeven denken
aangezien ik nog nooit zwanger ben geweest.

quote:

Op woensdag 12 juni 2013 00:01 schreef FANNvanhetlaatsteuur het volgende:

[..]

Dat wil ik ook best geloven en ik ben oprecht blij dat ik daar nooit over na heb hoeven denken
aangezien ik nog nooit zwanger ben geweest.

Ik heb ook geen abortus gehad hoor

Maar ik ben dus van mening dat men er (vooraf iig) te makkelijk over denkt.

quote:

Op dinsdag 11 juni 2013 23:57 schreef FANNvanhetlaatsteuur het volgende:

[..]

Nou je vermoord geen kind ofzo... en ik beslis helemaal niks, TS vroeg meningen en ik heb dde mijn gegeven. Daar opent ze toch een topic voor? Als ze geen meningen wil horen moet ze geen topic
openen maar met haar moeder gaan praten.

Wij wonen in zo'n rijk land en dan gaan mensen nog een kind laten adopteren, te achterlijk voor woorden. Leef en laat leven. Mocht je er na omstandigheden niet (financieel) voor kunnen zorgen, wat eventueel zou kunnen voorkomen, kan altijd nog worden besloten om over te gaan op adoptie van het desbetreffende kind. Maar een levend embryo afslachten omdat je er als moeder ' geen zin in hebt' ( x 1000) of dat je maar een ' one night stand had' is echt uiterst egoïstisch. Kan dat dus echt totaal niet begrijpen.

quote:

Op woensdag 12 juni 2013 00:00 schreef wild-r0se het volgende:
TS, ik heb het idee dat je eigenlijk je keuze al hebt gemaakt en je hiervoor bevestiging zoekt: het kind houden. In dat geval inderdaad vertellen aan de vader.
Het is knap als je het wilt houden, hoe moeilijk de tijd ook gaat worden. He is geen ramp als je een half jaar langer over je studie doet omdat je een kind hebt gekregen. Het is echt bijzonder knap als je er voor kiest en er voor wilt gaan. Als je een stabiele omgeving hebt is echt alles mogeljik! Ik ken zelfs een meisje die diergeneeskunde doet terwijl ze een kind opvoed, en dat is alles behalve een gemakkelijke studie. Hoe jouw situatie is kan ik natuurlijk zo niet beoordelen, maar het lijk wel alsof een aantal hier de keuze voor jou maken en jij deze maar over moet nemen. Doe wat je zelf wilt en waar jij je goed bij voelt.

Is mooi gezegd hoor, daar niet van, maar TS woont nog thuis, dus het zou verstanig zijn om eerst
eens met haar ouders te gaan praten, aangezien die ook met het kind te maken krijgen, want
mét kind en studie kan TS onmogelijk op zichzelf gaan wonen.

quote:

Op woensdag 12 juni 2013 00:02 schreef wenfer2 het volgende:

[..]

Wij wonen in zo'n rijk land en dan gaan mensen nog een kind laten adopteren, te achterlijk voor woorden. Leef en laat leven. Mocht je er na omstandigheden niet (financieel) voor kunnen zorgen, wat eventueel zou kunnen voorkomen, kan altijd nog worden besloten om over te gaan op adoptie van het desbetreffende kind. Maar een levend embryo afslachten omdat je er als moeder ' geen zin in hebt' ( x 1000) of dat je maar een ' one night stand had' is echt uiterst egoïstisch. Kan dat dus echt totaal niet begrijpen.

Een levend embryo afslachten? Uit welk jaar kom jij?

quote:

Op woensdag 12 juni 2013 00:04 schreef FANNvanhetlaatsteuur het volgende:

[..]

Een levend embryo afslachten? Uit welk jaar kom jij?

Hoe wou je het dan noemen? En jij vindt het normaal van deze tijd om abortus te plegen?

quote:

Op dinsdag 11 juni 2013 23:55 schreef FANNvanhetlaatsteuur het volgende:

[..]


[..]

De dokter heeft het woord!

Koppen dicht!

Haha ik wil op dit forum niet de artsenrol spelen. Wel reageren vanuit mijn ervaringen.

Ik ken TS niet eens, weet niet hoe oud ze is en hoe haar situatie is. Als ik inschat dat ze een student tussen de 20 en de 25 is en alleenstaand kan ik wel zeggen dat het kind houden impact zal hebben op je leven die je niet moet onderschatten. Je kunt zelfs in een sociaal isolement komen met moeite om je studie af te maken en moeite om van je kind te genieten. Op eventuele medische complicaties van de zwangerschap, bevalling en ziekte van het kind ga ik nu niet eens in (en dat wil ik ook niet, dus niet vragen )

Daarnaast is het wel zo dat het niet onmogelijk is om het kind alleen te krijgen. Ook betekent het absoluut niet dat het niet gelukkig zal zijn. Een kind heeft liefde en stabiliteit nodig en dat kun je ook creëeren als alleenstaande moeder. Het maakt iets los in een vrouw als ze moeder wordt, dat kind verzorgen gaat automatisch. In principe dan hè.

Wat betreft abortus: het is medisch vrij veilig, maar onderschat de psychische impact niet. Als ik de Posts van TS lees zou ik om te beginnen al aanraden om sowieso psychische zorg te regelen als ze kiest voor de abortus. Dat gaat je niet in de koude kleren zitten.

Dit is allemaal vrij algemeen en weten de meesten wel maar meer kan ik op het internet niet doen

quote:

Op woensdag 12 juni 2013 00:00 schreef wild-r0se het volgende:
TS, ik heb het idee dat je eigenlijk je keuze al hebt gemaakt en je hiervoor bevestiging zoekt: het kind houden. In dat geval inderdaad vertellen aan de vader.
Het is knap als je het wilt houden, hoe moeilijk de tijd ook gaat worden. He is geen ramp als je een half jaar langer over je studie doet omdat je een kind hebt gekregen. Het is echt bijzonder knap als je er voor kiest en er voor wilt gaan. Als je een stabiele omgeving hebt is echt alles mogeljik! Ik ken zelfs een meisje die diergeneeskunde doet terwijl ze een kind opvoed, en dat is alles behalve een gemakkelijke studie. Hoe jouw situatie is kan ik natuurlijk zo niet beoordelen, maar het lijk wel alsof een aantal hier de keuze voor jou maken en jij deze maar over moet nemen. Doe wat je zelf wilt en waar jij je goed bij voelt.

En dit

quote:

Op woensdag 12 juni 2013 00:05 schreef wenfer2 het volgende:

[..]

Hoe wou je het dan noemen? En jij vindt het normaal van deze tijd om abortus te plegen?

Ik vind het een voorrecht voor de vrouw dat zij kan kiezen.

en voor de rest ben ik het met de dokter eens.

quote:

Op woensdag 12 juni 2013 00:05 schreef _Lily_ het volgende:

[..]

Haha ik wil op dit forum niet de artsenrol spelen. Wel reageren vanuit mijn ervaringen.

Ik ken TS niet eens, weet niet hoe oud ze is en hoe haar situatie is. Als ik inschat dat ze een student tussen de 20 en de 25 is en alleenstaand kan ik wel zeggen dat het kind houden impact zal hebben op je leven die je niet moet onderschatten. Je kunt zelfs in een sociaal isolement komen met moeite om je studie af te maken en moeite om van je kind te genieten. Op eventuele medische complicaties van de zwangerschap, bevalling en ziekte van het kind ga ik nu niet eens in (en dat wil ik ook niet, dus niet vragen )

Daarnaast is het wel zo dat het niet onmogelijk is om het kind alleen te krijgen. Ook betekent het absoluut niet dat het niet gelukkig zal zijn. Een kind heeft liefde en stabiliteit nodig en dat kun je ook creëeren als alleenstaande moeder. Het maakt iets los in een vrouw als ze moeder wordt, dat kind verzorgen gaat automatisch. In principe dan hè.

Wat betreft abortus: het is medisch vrij veilig, maar onderschat de psychische impact niet. Als ik de Posts van TS lees zou ik om te beginnen al aanraden om sowieso psychische zorg te regelen als ze kiest voor de abortus. Dat gaat je niet in de koude kleren zitten.

Dit is allemaal vrij algemeen en weten de meesten wel maar meer kan ik op het internet niet doen

Dit is goed gezegd.
Ik vraag me wel altijd af of het niet beter is, dat er ook een vader in beeld is, voor een kindje. Ik zie toch wel bij alle "beginnende" ouders om mij heen, dat twee mensen een kind toch meer kunnen bieden dan één. Wellicht is dat op te vangen door grootouders, maar daar heeft TS niets over gezegd. Het zegt wel wat, dat ze haar ouders niets verteld heeft, terwijl ze nog thuis woont, maar misschien projecteer ik dan teveel..

quote:

Op woensdag 12 juni 2013 00:05 schreef wenfer2 het volgende:

[..]

Hoe wou je het dan noemen? En jij vindt het normaal van deze tijd om abortus te plegen?

Ik geloof zeker dat het in sommige situaties een moeilijke, maar wel de beste optie is.
Bovendien is dat een keuze van de betrokken individuen, de moeder in de eerste plaats en is het niet aan jou om die beslissing te beoordelen.

quote:

Op woensdag 12 juni 2013 00:23 schreef LalalaHippie het volgende:

[..]

Dit is goed gezegd.
Ik vraag me wel altijd af of het niet beter is, dat er ook een vader in beeld is, voor een kindje. Ik zie toch wel bij alle "beginnende" ouders om mij heen, dat twee mensen een kind toch meer kunnen bieden dan één. Wellicht is dat op te vangen door grootouders, maar daar heeft TS niets over gezegd. Het zegt wel wat, dat ze haar ouders niets verteld heeft, terwijl ze nog thuis woont, maar misschien projecteer ik dan teveel..

Twee mensen kunnen vooral elkaar ontlasten bij de zorgtaken lijkt me

En ik snap dat TS haar ouders nog niets verteld heeft: ik zou ook eerst mijn keuze helder willen hebben voor ik er over begin. Anders loop je het risico "bepraat" te worden en is er dus ook het risico dat je uiteindelijk voor een "oplossing" kiest waar je zelf niet achter staat. En dat kan enorme psychische gevolgen hebben...

Hoi TS. Ik heb in ongeveer dezelfde situatie gezeten, ik had een relatie van 3 maanden op mijn 16e en 3 weken nadat het uit was kwam ik erachter dat ik zwanger was. Ik heb abortus gekozen, mede omdat hij mij nogal hard afwimpelde met de boodschap dat hij verkering had met mijn beste vriendin .

De abortus heeft de rest van mijn leven bepaald. De hele stad wist ervan dus als je kiest voor abortus, vertel dit dan tegen niemand. Mijn gezinssituatie werd onhoudbaar dus ik ging uit huis toen ik 17 en 3 weken was. Daarna vloog ik in de veiligheid van een relatie, die ook relatief veilig bleek te zijn want hij was een control freak en we hadden 5 jaar lang elke dag ruzie. Uiteindelijk bedonderde hij mij en door al dit gedoe was ik mijn vertrouwen in mannen volledig kwijtgeraakt. Dus na deze vent volgde er een stroom aan foute vriendjes en fuckbuddies en dat heeft zo een paar jaar geduurd tot ik bij een psycholoog terecht kwam. Ik ben nu bijna dertig (nog 3 dagen) en pas sinds een paar jaar kan ik zeggen dat ik mentaal sterk in mijn schoenen sta en dat ik niet meer dreig af te glijden. Mijn eigenwaarde heeft enorm te lijden gehad door de manier waarop ik behandeld werd, niet alleen door mannen maar ook door wildvreemden die kwamen vragen of ik die zwangere slet was (de vader van het kind was mijn tweede bedpartner ) etc. etc. Heel die abortus heeft me eigenlijk amper wat gedaan , het was kut om mee te maken maar die hele emotionele achtbaan van moedwillig je kind aborteren heb ik niet meegemaakt omdat ik te boos was op mijn ex en mijn beste vriendin.

Evengoed, als ik dit van tevoren had geweten, dan NOG had ik voor abortus gekozen. Dit pad was misschien niet erg makkelijk maar mijn eigenwaarde was nog veel harder gekelderd als ik een baby had gekregen. Het had zeker mogelijkheden afgesneden, ik heb rondgereisd, gefeest, keihard gewerkt, gruwelijk veel leuke dingen meegemaakt die ik met een kind van 12 of 13 nooit mee had kunnen maken. Ik was er nog niet aan toe, zo'n volwassen leven. En nog steeds niet trouwens, ik heb geen kinderwens en ik zal ook eerlijk zeggen dat ik zelfs op mijn dertigste een kutmoeder zou zijn. Ik zou de verantwoordelijkheid best aankunnen hoor, maar ik ben eigenlijk zo iemand die best veel ruimte voor zichzelf nodig heeft. De ruimte om gewoon een dag in bed te luieren, of zonder nadenken een weekendje weg gaan of zo. Wie weet verander ik nog wel, maar ik ken mezelf goed genoeg om te weten dat het toen al helemaal niet had gekund als ik nu van mezelf weet dat het een ramp zou worden.

Abortus: ongelukkig en zeker niet onderschatten, die gevolgen kunnen voor iedereen anders zijn, maar het is wel iets dat je uiteindelijk achter je kunt laten. Als je geluk hebt binnen een paar maanden, als je pech hebt zoals ik binnen 10 jaar.
Zwangerschap uitdragen: of je je kind houdt of niet, je zult er altijd mee geconfronteerd worden. Het kan je potentieel tot aan je dood achtervolgen.

Mijn advies: als je denkt dat jij gelukkig zou zijn als jonge moeder met een kind alleen, dan lekker voor je baby gaan zorgen. Je beseft waarschijnlijk niet eens hoeveel bergen je kunt verzetten als je een toegewijde moeder bent. Het geluk van je kind staat en valt met jouw eigen geluk als moeder, als jij verpietert en hondsongelukkig bent, dan kun je onmogelijk een gelukkige jeugd bieden aan een kind.

Wat je ook beslist: sterkte!

[ Bericht 3% gewijzigd door Seven. op 12-06-2013 01:04:05 ]

Wauw de reacties die ik hier van de meeste vrouwen lees zijn echt vreselijk. Dat de vrouwen zo weinig respect hebben voor de sitautie van de man in deze situatie.

Zelfs reacties als het kind alleen opvoeden zonder dat de man hier ook maar enige keus in heeft.

Zulke mensen zouden geeneens kinderen mogen krijgen vind ik. Als dat je karakter is, mis je zelf de normen en waarden vind ik.

TS doe je kind en de man in kwestie een plezier en pleeg abortus. Laat ook gelijk ervoor zorgen dat je geen kinderen meer kan krijgen. Denken aan anderen is niet voor jou weggelegd. En met zulke mensen kan ik geen medelijden hebben.

En voor de vrouwen die mij gaan bashen over respect terwijl zij bovenstaande hebben gepost, je krijgt geen respect van mij als vrouw als je als een egoistisch sekreet met mannen en kinderen omgaat.

Doei

quote:

Op dinsdag 11 juni 2013 21:42 schreef Whiskers2009 het volgende:

[..]

Als de dame in kwestie tot abortus zou overgaan zou ik het als man niet willen weten in dit geval (bij zwangerschap binnen een relatie zou dat anders kunnen liggen).

Als ze besluit het kind te krijgen en daarna te houden of te willen laten adopteren zou ik het wel graag willen weten.

Ik mag zeker wel hopen dat dat anders ligt, js.

quote:

Op woensdag 12 juni 2013 01:25 schreef YouCanLeaveYourHeadOn het volgende:

[..]

Ik mag zeker wel hopen dat dat anders ligt, js.

Ik heb het daar over de hypothetische situatie dat ik een man zou zijn

quote:

Op woensdag 12 juni 2013 00:29 schreef LalalaHippie het volgende:

[..]

Ik geloof zeker dat het in sommige situaties een moeilijke, maar wel de beste optie is.
Bovendien is dat een keuze van de betrokken individuen, de moeder in de eerste plaats en is het niet aan jou om die beslissing te beoordelen.

Het is geen moeilijke beslissing, er is geen beslissing. Waar haal je de arrogantie vandaan om te beslissen over het leven van je eigen kindje. Welke opties zijn er nog meer als ik vragen mag? Van mij moge ze de moeders die een abortus plegen op de brandstapel gooien.

quote:

Op woensdag 12 juni 2013 01:24 schreef Redbullkid het volgende:
Wauw de reacties die ik hier van de meeste vrouwen lees zijn echt vreselijk. Dat de vrouwen zo weinig respect hebben voor de sitautie van de man in deze situatie.

Zelfs reacties als het kind alleen opvoeden zonder dat de man hier ook maar enige keus in heeft.

Zulke mensen zouden geeneens kinderen mogen krijgen vind ik. Als dat je karakter is, mis je zelf de normen en waarden vind ik.

TS doe je kind en de man in kwestie een plezier en pleeg abortus. Laat ook gelijk ervoor zorgen dat je geen kinderen meer kan krijgen. Denken aan anderen is niet voor jou weggelegd. En met zulke mensen kan ik geen medelijden hebben.

En voor de vrouwen die mij gaan bashen over respect terwijl zij bovenstaande hebben gepost, je krijgt geen respect van mij als vrouw als je als een egoistisch sekreet met mannen en kinderen omgaat.

Doei

Vind je dat hij een stem heeft in de keuze voor abortus? Moet ze dat met hem delen?

Ik vind je gruwelijk ongenuanceerd en vervelend overkomen maar ik snap ook niet dat er geopperd wordt dat ze hem niet in moet lichten als ze het kind alleen opvoedt.