Ik sluit mezelf bijna altijd op. Ik vind dat niet erg zolang ik er maar uit kan gaan wanneer ik dat wil.quote:Op dinsdag 11 juni 2013 13:36 schreef minthy het volgende:
Ik heb er moeite mee om de deur uit te gaan, eigenlijk kom ik alleen nog maar bij familie. Net 3 dagen mezelf opgesloten, voor vandaag had ik in m'n hoofd om mezelf de deur uit te schoppen en in ieder geval even naar de winkel te gaan. Vraag ik net aan m'n ma of ze mee wil, vraagt zij waarom ik niet alleen kan gaan.
Ik kan het beter niet meer uitleggen ook... Word in m'n gezicht uitgelachen en ik ben een aansteller. Tja, zo voel ik mezelf ook al, hoeft niet nog harder benadrukt te worden![]()
Gevolg; jankbui, paniek en nog meer het gevoel niet begrepen te worden. Kan verdomme beter m'n nest weer inkruipen![]()
/gezeik
Normaal gesproken ben ik een sociaal mens en dat ziet iedereen. De rotkanten van mezelf heb ik jarenlang zo verborgen mogelijk gehouden. Ze weet er wel van maar begrijpt het gewoon niet, kan ik haar ook niet eens kwalijk nemen, maar het voelt gewoon kut.quote:Op dinsdag 11 juni 2013 13:42 schreef Comp_Lex het volgende:
[..]
Ik sluit mezelf bijna altijd op. Ik vind dat niet erg zolang ik er maar uit kan gaan wanneer ik dat wil.
Waarom vraagt ze dat eigenlijk? Is ze niet op de hoogte van je situatie?
Altijd onder het mom van "het gaat goed" natuurlijk.. maar eenmaal thuis gaat het weer fucked up?quote:Op dinsdag 11 juni 2013 13:49 schreef minthy het volgende:
Normaal gesproken ben ik een sociaal mens en dat ziet iedereen. De rotkanten van mezelf heb ik jarenlang zo verborgen mogelijk gehouden. Ze weet er wel van maar begrijpt het gewoon niet, kan ik haar ook niet eens kwalijk nemen, maar het voelt gewoon kut.
Daarbij is ze van het "doe maar normaal-type" en vindt ze het onzin dat ik thuiszit op het moment.
Eerst even maar eenquote:Op dinsdag 11 juni 2013 13:49 schreef minthy het volgende:
[..]
Normaal gesproken ben ik een sociaal mens en dat ziet iedereen. De rotkanten van mezelf heb ik jarenlang zo verborgen mogelijk gehouden. Ze weet er wel van maar begrijpt het gewoon niet, kan ik haar ook niet eens kwalijk nemen, maar het voelt gewoon kut.
Daarbij is ze van het "doe maar normaal-type" en vindt ze het onzin dat ik thuiszit op het moment.
Ik herken hier zo veel in dat het gewoon griezelig is.quote:Op dinsdag 11 juni 2013 13:36 schreef minthy het volgende:
Ik heb er moeite mee om de deur uit te gaan, eigenlijk kom ik alleen nog maar bij familie. Net 3 dagen mezelf opgesloten, voor vandaag had ik in m'n hoofd om mezelf de deur uit te schoppen en in ieder geval even naar de winkel te gaan. Vraag ik net aan m'n ma of ze mee wil, vraagt zij waarom ik niet alleen kan gaan.
Ik kan het beter niet meer uitleggen ook... Word in m'n gezicht uitgelachen en ik ben een aansteller. Tja, zo voel ik mezelf ook al, hoeft niet nog harder benadrukt te worden![]()
Gevolg; jankbui, paniek en nog meer het gevoel niet begrepen te worden. Kan verdomme beter m'n nest weer inkruipen![]()
/gezeik
Maar heb jij niet een beetje je eigen plek gemaakt? Maw, zo fijn dat het net niet kut genoeg is om weg te gaan? En dus dingen te doen? Ik herken het wel hoor.quote:Op dinsdag 11 juni 2013 13:42 schreef Comp_Lex het volgende:
[..]
Ik sluit mezelf bijna altijd op. Ik vind dat niet erg zolang ik er maar uit kan gaan wanneer ik dat wil.
Waarom vraagt ze dat eigenlijk? Is ze niet op de hoogte van je situatie?
Eigen plekkiequote:
Nicequote:
Het is omgekeerd. Het is meer dat alle andere dingen te kut voor me zijn om te doen. Ik durf heel weinig en al helemaal als het iets met mensen is. Dat is een symptoom van de stoornis waar ik gediagnosticeerd voor wil worden.quote:Op dinsdag 11 juni 2013 15:25 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
Maar heb jij niet een beetje je eigen plek gemaakt? Maw, zo fijn dat het net niet kut genoeg is om weg te gaan? En dus dingen te doen? Ik herken het wel hoor.
Voor de rest echt weer een gruwelijke kut dag. Geen zin in niks en alles en ook niet in mijn trip die morgen begint. Blergh.
Ik woon nog thuis, omdat ik jarenlang niet heb gedurfd om op kamers te gaan wonen, omdat ik dacht dat ik getreiterd zou worden door anderen. Mijn ouders waren op school de enigen die eigenlijk het meest normaal tegen me deden, maar niet 100% normaal.quote:
Geen idee hoe lang ik weg ga blijven. Volgende week vrijdag heb ik weer sessie bij de therapeut moet dus dan weer in het land zijn.quote:Op dinsdag 11 juni 2013 15:46 schreef Cue_ het volgende:
[..]
Nice
Je trip vanaf morgen wordt vast erg goed/leuk
Hoe lang blijf je weg? En gewoon beetje backpacken of hoe moet ik t zien?
quote:Op dinsdag 11 juni 2013 16:14 schreef sitting_elfling het volgende:
Geen idee hoe lang ik weg ga blijven. Volgende week vrijdag heb ik weer sessie bij de therapeut moet dus dan weer in het land zijn.
Heb tot dusverre 1 slaapplek voor een nacht in Szaflary en ik wil een spa daar bezoeken. Ik heb ook alleen nog maar een enkeltje geboekt en nog geen enkel hotel of wat dan ook. Dus ja, wat zal ik eens doen? Beetje de hort op. Neem een tablet, laptop en wat onderbroeken mee. Het is nog net geen supermarkt tas
.
En toch heb ik het idee dat jij misschien ook wel eens gaat 'knappen' en gekke dingen gaat doen! Ik herken wat je zegt, wil me dan afsluiten en zeker sociaal afsluiten tot ik me zo ontzettend kut voel dat ik 24h later in een ander land bij anderen zit.quote:Op dinsdag 11 juni 2013 16:11 schreef Comp_Lex het volgende:
[..]
Het is omgekeerd. Het is meer dat alle andere dingen te kut voor me zijn om te doen. Ik durf heel weinig en al helemaal als het iets met mensen is. Dat is een symptoom van de stoornis waar ik gediagnosticeerd voor wil worden.
Dat laatste is bij mij ook het geval, alleen moet "in een ander land" vervangen worden door "tegen mijn ouders tekeer gaan als een beest, bij een studentenvereniging gaan en professionele hulp zoeken". Dat zijn voor mij de grote dingen die ik ga doen als ik "knap".quote:Op dinsdag 11 juni 2013 16:15 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
En toch heb ik het idee dat jij misschien ook wel eens gaat 'knappen' en gekke dingen gaat doen! Ik herken wat je zegt, wil me dan afsluiten en zeker sociaal afsluiten tot ik me zo ontzettend kut voel dat ik 24h later in een ander land bij anderen zit.
Ik vind die laatste een rare zin. Je hebt zelf beetje uitgezocht wat het zou kunnen zijn? of zijn dit reeds vermoedens van dokters/psychs?quote:Op dinsdag 11 juni 2013 16:11 schreef Comp_Lex het volgende:
Het is omgekeerd. Het is meer dat alle andere dingen te kut voor me zijn om te doen. Ik durf heel weinig en al helemaal als het iets met mensen is. Dat is een symptoom van de stoornis waar ik gediagnosticeerd voor wil worden.
Dergelijke angst houd je wel enorm tegen in alles wat je eigenlijk zou willen doen.quote:Ik woon nog thuis, omdat ik jarenlang niet heb gedurfd om op kamers te gaan wonen, omdat ik dacht dat ik getreiterd zou worden door anderen. Mijn ouders waren op school de enigen die eigenlijk het meest normaal tegen me deden, maar niet 100% normaal.
De angst dat ik getreiterd zou worden heeft me jarenlang in zijn greep gehouden en me diep ongelukkig gemaakt. Ik wilde eigenlijk hulp zoeken, maar ik was bang dat mijn ouders daar kwaad over zouden worden dus ik had dat niet gedaan. Mijn ouders hebben vroeger bepaalde dingen gedaan waardoor ik me niet comfortabel voel om persoonlijke problemen met ze te bespreken.
Nu heb ik een groep mensen gevonden die me wel fatsoenlijk behandelen en nu krijg ik ook professionele hulp.
Het heeft niks met durf te maken, meer met doen. Ik durf het niet echt, maar mijn mate van depressie/ptss geeft mij zo'n enorme "I don't give a shit attitude" dat je er echt enorm open op in gaat en je echt wel ziet waar je de dag er na gaat pitten. Beetje uitgaan met vreemden, in rare situaties komen, "veel, wtf ben ik nu weer aan het doen" scenario's. Het is een beetje wegrennen voor je emoties. Er gebeurt zo veel, in zo'n korte tijd dat je eigen emoties je niet kunnen halen.quote:
Nouja ik ben veels te bang dat ik dood ga ofzo, of weet ik veel waar terecht kom. Natuurlijk als alles fucked up is hier in NL, dat die angst misschien er niet is bij de gedachte om in een vreemd land te zitten.quote:Op dinsdag 11 juni 2013 16:18 schreef sitting_elfling het volgende:
Het heeft niks met durf te maken, meer met doen. Ik durf het niet echt, maar mijn mate van depressie/ptss geeft mij zo'n enorme "I don't give a shit attitude" dat je er echt enorm open op in gaat en je echt wel ziet waar je de dag er na gaat pitten. Beetje uitgaan met vreemden, in rare situaties komen, "veel, wtf ben ik nu weer aan het doen" scenario's. Het is een beetje wegrennen voor je emoties. Er gebeurt zo veel, in zo'n korte tijd dat je eigen emoties je niet kunnen halen.
Het is dan vaak de dag nadat ik weer thuis ben dat het weer bende is![]()
De manier waar op je je de laatste weken hebt ontwikkeld geeft mij het vermoeden dat dat moment gaat komen beste comp_lex!quote:Op dinsdag 11 juni 2013 16:17 schreef Comp_Lex het volgende:
[..]
Dat laatste is bij mij ook het geval, alleen moet "in een ander land" vervangen worden door "tegen mijn ouders tekeer gaan als een beest, bij een studentenvereniging gaan en professionele hulp zoeken". Dat zijn voor mij de grote dingen die ik ga doen als ik "knap".
Ik ben dan alleen niet bang om dood te gaan want ik heb niet het idee dat ik ergens voor leef. Hebben we direct 1 van mijn probleem punten! En nee, werk op het moment niet. Dat komt vanzelf wel weer. Heeft nu zeker geen noodzaak.quote:Op dinsdag 11 juni 2013 16:21 schreef Cue_ het volgende:
[..]
Nouja ik ben veels te bang dat ik dood ga ofzo, of weet ik veel waar terecht kom. Natuurlijk als alles fucked up is hier in NL, dat die angst misschien er niet is bij de gedachte om in een vreemd land te zitten.
Maar je werkt niet dan neem ik aan?
Mag ik vragen of je wel eens aan zelfmoord hebt gedacht / gedaan hebt?quote:Op dinsdag 11 juni 2013 16:25 schreef sitting_elfling het volgende:
Ik ben dan alleen niet bang om dood te gaan want ik heb niet het idee dat ik ergens voor leef. Hebben we direct 1 van mijn probleem punten! En nee, werk op het moment niet. Dat komt vanzelf wel weer. Heeft nu zeker geen noodzaak.
Ik wil gediagnosticeerd worden voor minimaal één Cluster C stoornis en misschien nog wat andere dingen.quote:Op dinsdag 11 juni 2013 16:17 schreef Cue_ het volgende:
[..]
Ik vind die laatste een rare zin. Je hebt zelf beetje uitgezocht wat het zou kunnen zijn? of zijn dit reeds vermoedens van dokters/psychs?
Maar waarom wil je dat? Wat is je doel? Medicijnen krijgen ervoor.. wat alleen kan als je een diagnose hebt?quote:Op dinsdag 11 juni 2013 16:27 schreef Comp_Lex het volgende:
Ik wil gediagnosticeerd worden voor minimaal één Cluster C stoornis en misschien nog wat andere dingen.
http://www.trimbos.nl/ond(...)stoornissen#clusterc
Ja, klopt. Ik heb ook lange periodes nergens last van gehad, soms jaren, dat zal het voor anderen ook wel verwarrend makenquote:Op dinsdag 11 juni 2013 13:51 schreef Cue_ het volgende:
[..]
Altijd onder het mom van "het gaat goed" natuurlijk.. maar eenmaal thuis gaat het weer fucked up?
Het is ook vaak moeilijk te begrijpen, maar wel jammer dat ze je er niet in probeert te steunen
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |