Depressie & Angst #34

quote:

Op maandag 3 juni 2013 17:58 schreef davo1979 het volgende:
Iemand nog goede tips over mediteren?

Timer zetten, comfortabel zitten, laten gebeuren wat gebeurt tot de timer afgaat. Daarna ga je verder met je dag alsof het onderdeel is van de meditatie; alsof deze nooit geëindigd is.

Je kan eventueel een 'ritueel' uitvoeren van tevoren. Dat kan je heel 'spiritueel' (lees: zweverig) maken met kaarsen en whatnot, maar een lekkere warme douche, een klein hapje of een kop thee (geen koffie) is al voldoende. Het kan helpen je in een zekere gemoedstoestand te brengen, als een activator voor het ego.

quote:

Op maandag 3 juni 2013 18:20 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Ik denk dat er een passief / negatieve ''ik'' is die mijn andere stemmetjes erg overheerst...

Ik denk dat bijzonder veel mensen dat hebben. Persoonlijk denk ik dat het negatieve een intrinsiek onderdeel is van het ego, omdat het een goede motivator is. Denk maar aan wanneer je jezelf uit bed moet pushen want je moet werken; je gedachten zeggen dan dat je moet, want anders geen geld, geen eten, geen dak, geen leven etc. Het vooruitzicht op negatieve gevolgen is een sterke motivator.

quote:

Wordt dat ''ego'' niet steeds groter naarmate je er meer naar gaat handelen?

Een spier groeit naar mate je deze meer gebruikt, dus het zou goed kunnen. Veel mensen die mediteren geven aan dat ze 'meer rust in het hoofd' krijgen na verloop van tijd. Als een spier die krimpt wanneer je niet genoeg sport.

quote:

Op zondag 2 juni 2013 15:43 schreef GeneraalOnbenul het volgende:
Wekenlang geen last gehad van een paniekaanval. Genezen, hoera. Not. Bij het Lana Del Rey concert moest ik toch even grijpen naar mijn pammetje. Ik voelde me zwak, waarom overkomt mij dit nu weer en nog meer van dat gemiep. Dag erna toch nog vrij 'vlak' gevoeld door de medicatie, vind dat echt vreselijk. Nu hopen op wel weer naar iets druks kunnen gaan zonder meteen te paniekeren...

oei, ik heb dit vroeger ook eens gehad bij de treintunnel in blaak toen het licht uit viel. wat doe jij om dit te voorkomen? ik probeer de tactiek om adem in te houden en pas na enkel seconden weer uit te ademen, dan is mijn ademhaling vanzelf rustig.

Ik wil graag gaan, maar ik ga niet. Het locomotiefje komt niet van zijn plek.

Bedankt voor de tips maar ik was meer op zoek naar een boek of youtube filmpje, want ik heb echt geen flauw idee wat ik moet doen.

quote:

Op zondag 2 juni 2013 15:43 schreef GeneraalOnbenul het volgende:
Wekenlang geen last gehad van een paniekaanval. Genezen, hoera. Not. Bij het Lana Del Rey concert moest ik toch even grijpen naar mijn pammetje. Ik voelde me zwak, waarom overkomt mij dit nu weer en nog meer van dat gemiep. Dag erna toch nog vrij 'vlak' gevoeld door de medicatie, vind dat echt vreselijk. Nu hopen op wel weer naar iets druks kunnen gaan zonder meteen te paniekeren...

Wie gaat er dan ook naar Lana Del Rey... Dat is vrágen om onpasselijk worden.

Ik slik nu sertraline tegen depressie maar wat een bocht is dat zeg, flinke hoofdpijn krijg ik ervan.

Davo, je kunt een park opzoeken en daar fijn wandelen terwijl je luistert naar het lied van de vogels.
Voor meditatie hoef je niet in een houding te zitten of een doctrine te volgen.

quote:

Op zaterdag 1 juni 2013 13:42 schreef sitting_elfling het volgende:
Ik zit op het moment voor een aantal dagen in Lloret de Mar, god almighty, ik heb mezelf nog nooit zo'n buitenstaander gevoeld . Heb het prima naar me zin hoor, daar niet van maar my goodness, wat een pauperige bende is het hier. Er loopt hier echt een volslagen dolle generatie rond. Het mogelijke duidelijk zijn ik haal hier absoluut geen plezier uit en ook een flinke anxiety aanval gehad toen ik in m'n eentje ergens op een rots zat genieten van het uitzicht.

Kwam er overigens 4 zwerfkittens tegen

Achter zo'n hekje? Jaren terug heb ik daar ook zwerfkittens gezien. Ik herken het trouwens wel, ik vond Lloret ook deprimerend. En dan die vieze oudere mannen die je non stop aanspreken en mee willen nemen

De eerste dag dat ik daar was, was een absoluut dieptepunt. Heel veel gehuild, het nut van het leven niet zien. Etc. Misschien is er een verband. Maar ik heb me uiteindelijk na een goede nachtrust nog best weten te vermaken. Tossa de mar is wel de moeite waard om ook even heen te gaan.

quote:

Op maandag 3 juni 2013 19:44 schreef Gray het volgende:

[..]

Timer zetten, comfortabel zitten, laten gebeuren wat gebeurt tot de timer afgaat. Daarna ga je verder met je dag alsof het onderdeel is van de meditatie; alsof deze nooit geëindigd is.

Je kan eventueel een 'ritueel' uitvoeren van tevoren. Dat kan je heel 'spiritueel' (lees: zweverig) maken met kaarsen en whatnot, maar een lekkere warme douche, een klein hapje of een kop thee (geen koffie) is al voldoende. Het kan helpen je in een zekere gemoedstoestand te brengen, als een activator voor het ego.

[..]

Ik denk dat bijzonder veel mensen dat hebben. Persoonlijk denk ik dat het negatieve een intrinsiek onderdeel is van het ego, omdat het een goede motivator is. Denk maar aan wanneer je jezelf uit bed moet pushen want je moet werken; je gedachten zeggen dan dat je moet, want anders geen geld, geen eten, geen dak, geen leven etc. Het vooruitzicht op negatieve gevolgen is een sterke motivator.

Bij mij is het alles behalve motiverend

quote:

Op dinsdag 4 juni 2013 21:47 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Bij mij is het alles behalve motiverend

Voor herten in combinatie met naderende koplampen doet het ook geen wonderen.

quote:

Op dinsdag 4 juni 2013 22:04 schreef Gray het volgende:

[..]

Voor herten in combinatie met naderende koplampen doet het ook geen wonderen.

!!

Hier weer een paar mindere dagen (én nachten) gehad, balen. Wel een aantal belangrijke knopen doorgehakt die hopelijk wat meer rust geven

Wij gaan een weekje weg, mijn lief is weer in alle staten.

Nieuwe kleren gekocht: net 35 minuten moeten luisteren naar een rant over hoe vet hij is en dat kleding tegenwoordig voor homo's is (hij heeft 2 shorts gekocht en die staan hem fantastisch want hij heeft echt een mooi stel benen), niet genoeg ruimte in het kruis en te strak op zijn benen.

De honden zullen vast niet goed verzorgd worden, we hebben de dochter van zijn beste maat bereid gevonden om een week op de honden te passen maar 'niemand is zo gek met de honden als ik' en allerhande verhalen over hoe vreselijk ze het zullen hebben.

Dan de vliegreis: laatste vlucht in januari was winderig met turbulentie en hij scheet zeven kleuren (schaamt hij zich voor). Sindsdien heeft hij tientallen youtube video's gekeken met zijwind landingen, air crashes en noem het maar op.

We zouden bij een vriendin crashen maar hij heeft een hotel geboekt omdat hij rustig wil kunnen schijten en hij wil niemand tot last zijn.

Ik vind het knap dat hij de deur nog wel eens uitkomt!! Whaahah, nee, dat is een grapje natuurlijk maar ik blijf me erover verbazen dat iets simpels als een weekje op vakantie kan leiden tot zoveel stress. Als we eenmaal geland zijn, is er niks meer aan de hand en dan is samen met hem op reis echt superleuk . Ik tel alvast af tot zaterdag 18.00, dan staan we veilig aan de grond.

Seven, een weekje vakantie, iets simpels? Ik vind het zo herkenbaar, die vakantiestress.
Ik vraag me elk jaar dan ook weer af, waarom ik er weer ben ingetrapt, het hele op vakantie circus...
Maar goed, ik doe het dan toch maar voor de rest van mn gezin, want die vinden het blijkbaar wel leuk...

Wat nou als je precies hetzelfde zou doen als anders, maar dan zonder stress?

Of voegt het iets toe waar ik niet van op de hoogte ben?

Is dat een vraag aan mij Gray?

quote:

Op woensdag 5 juni 2013 11:16 schreef Nijna het volgende:
Is dat een vraag aan mij Gray?

Meer in het algemeen, maar ook voor jou.

Ik snap de vraag geloof ik niet zo goed...

quote:

Op woensdag 5 juni 2013 11:07 schreef Gray het volgende:
Wat nou als je precies hetzelfde zou doen als anders, maar dan zonder stress?

Of voegt het iets toe waar ik niet van op de hoogte ben?

Zonder stress zou ik persoonlijk alles veel sneller gedaan hebben. Ik zou ook veel meer gedaan hebben.

Oh ik denk dat het kwartje is gevallen .

Lijkt me wel lekker, minder stress. Het is al wel wat minder gelukkig.
Maar dingen als vakantie... als dat toch kon zonder stress... Aan de andere kant, ik heb wel eens 2 uur achter elkaar kunnen autorijden op weg naar de vakantiebestemming, terwijl ik dat normaal gesproken niet volhoud . Dat is dan een voordeel...;).
En volgens mij heeft het met inpakken e.d. ook wel voordeel, dat alert zijn van de stress. Toch lijkt het me ook wel lekker om met een heel stuk minder spanning op vakantie te gaan.

quote:

Op woensdag 5 juni 2013 11:46 schreef Nijna het volgende:
Oh ik denk dat het kwartje is gevallen .

quote:

Lijkt me wel lekker, minder stress. Het is al wel wat minder gelukkig.
Maar dingen als vakantie... als dat toch kon zonder stress... Aan de andere kant, ik heb wel eens 2 uur achter elkaar kunnen autorijden op weg naar de vakantiebestemming, terwijl ik dat normaal gesproken niet volhoud . Dat is dan een voordeel...;).
En volgens mij heeft het met inpakken e.d. ook wel voordeel, dat alert zijn van de stress. Toch lijkt het me ook wel lekker om met een heel stuk minder spanning op vakantie te gaan.

Uiteraard zit er ook een goede kant aan, net als dat een regenbui water verzorgt voor bloemen om te groeien. Maar bij aanhoudende regen spoelt de bodem weg, zoals teveel stress je rust, kalmte en focus kan ontnemen.

Nou zijn voorbereidingen te doen zodat je minder zaken hebt om stress over te ontwikkelen; dat is één manier om ernaar te kijken. Maar wat als de zaken slechts een uitlaatklep zijn? Dat zou betekenen dat de stress al van tevoren aanwezig is. In dat geval maakt het weinig uit om voorbereidingen te treffen; de kern van het probleem schuilt ergens anders. Het hele probleem begrijpen maakt het niet langer een probleem. En wellicht levert het meer antwoorden dan die ene die je zocht.

_{Hihi, zie al die knipoogjes!}

quote:

Op zondag 2 juni 2013 22:48 schreef Senor__Chang het volgende:

[..]

Mooie tekst en vooral dat dik gedrukte. Ik heb ook maandenlang in jouw situatie gezeten S_E, dat ik niks deed. Dat was blijkbaar wat ik wou en misschien ook wel nodig had. Een halfjaar heeft het geduurd voordat ik weer een beetje positiviteit zag. En achteraf gezien, voelt die periode niet zo slecht aan, want het heeft me ook wel weer gevormd, nieuwe inzichten gegeven en ook kennis laten maken met die bodem die rust biedt. Als je er middenin zit klinkt het misschien als onzin, maar het zou mij niet verbazen als jij ook anders naar de periode waar je nu in zit gaat kijken, als je er eenmaal uit bent.

Die dikgedrukte zin, wat je nu doet is eigenlijk wat je wil was inderdaad een goede zin. Het was ff een home run die me goed raakte .

Dit gekke reisgedrag is blijkbaar wat ik wil. Voel ik me alweer wat beter? Moet wel zeggen dat al dat reis gedrag wel een goede shock therapie is.

@gray dank voor je awesome reply.

quote:

Op woensdag 5 juni 2013 11:46 schreef Nijna het volgende:
Oh ik denk dat het kwartje is gevallen .

Lijkt me wel lekker, minder stress. Het is al wel wat minder gelukkig.
Maar dingen als vakantie... als dat toch kon zonder stress... Aan de andere kant, ik heb wel eens 2 uur achter elkaar kunnen autorijden op weg naar de vakantiebestemming, terwijl ik dat normaal gesproken niet volhoud . Dat is dan een voordeel...;).
En volgens mij heeft het met inpakken e.d. ook wel voordeel, dat alert zijn van de stress. Toch lijkt het me ook wel lekker om met een heel stuk minder spanning op vakantie te gaan.

Wat voor stress is er bij een vakantie? Ik word wakker, pak een vliegtuig ga ergens heen en als ik niet aankom pak ik wel een taxi naar een andere plek. Of als dat hotel me niet bevalt gaan we ergens anders heen.

Of als ik toch nog ergens anders heen wil staan we binnen 24h weer op het vliegveld...

quote:

Op woensdag 5 juni 2013 22:16 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Wat voor stress is er bij een vakantie? Ik word wakker, pak een vliegtuig ga ergens heen en als ik niet aankom pak ik wel een taxi naar een andere plek. Of als dat hotel me niet bevalt gaan we ergens anders heen.

Of als ik toch nog ergens anders heen wil staan we binnen 24h weer op het vliegveld...

Zo makkelijk kun je natuurlijk alleen denken als je het geld er voor hebt om ergens anders heen te gaan als het niet bevalt.
Voor veel mensen is de periode voor ze daadwerkelijk op de bestemming zijn best stressvol.
Is alles goed geregeld, gaat de maatschappij niet opeens failliet, zal het er echt wel zo uitzien als op de foto's etc etc

quote:

Op woensdag 5 juni 2013 22:14 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Die dikgedrukte zin, wat je nu doet is eigenlijk wat je wil was inderdaad een goede zin. Het was ff een home run die me goed raakte .

Dit gekke reisgedrag is blijkbaar wat ik wil. Voel ik me alweer wat beter? Moet wel zeggen dat al dat reis gedrag wel een goede shock therapie is.

@gray dank voor je awesome reply.

Graag gedaan.

Het is immers een speciale dag vandaag.

quote:

Op dinsdag 4 juni 2013 07:42 schreef -Strawberry- het volgende:

[..]

Achter zo'n hekje? Jaren terug heb ik daar ook zwerfkittens gezien. Ik herken het trouwens wel, ik vond Lloret ook deprimerend. En dan die vieze oudere mannen die je non stop aanspreken en mee willen nemen

De eerste dag dat ik daar was, was een absoluut dieptepunt. Heel veel gehuild, het nut van het leven niet zien. Etc. Misschien is er een verband. Maar ik heb me uiteindelijk na een goede nachtrust nog best weten te vermaken. Tossa de mar is wel de moeite waard om ook even heen te gaan.

Nee, als je het strand oploopt en dan helemaal aan de rechterkant zo'n paadje gaat volgen om bij zo'n dame uit te komen is er bij die afgrond een aantal bosjes en daar zaten een aantal zwerfkatten.

En ja, ik denk dat we niet de enige zijn die een bepaalde shock value daar meemaakten.. Maar de overdaad aan Russen en Nederlanders en kut winkels was ik na 4 uur al wel klaar mee . En die gasten die je proberen mee te sleuren zo'n toko in . God, ik heb dat soort figuren natuurlijk in veel grote steden overal wel gezien maar zelden zulke trieste vertoningen in Lloret de Mar meegemaakt Dit was bijv. ten opzichte van mijn eerdere oost-europa trip echt gewoon totaal anders. Minder leuk en ben ook eigenlijk nauwelijks figuren tegen gekomen waar ik mee in touch zou willen blijven.

quote:

Op woensdag 5 juni 2013 22:18 schreef Gray het volgende:

[..]

Graag gedaan.

Het is immers een speciale dag vandaag.

Wat voor dag is het dan vandaag? Ik loop echt al maanden achter qua tijd. Dagen, uren, perceptie van tijd ben ik volledig kwijt .

Moet wel zeggen dat toen ik s'nachts ging wandelen rondom het strand en de rotsen rondom die dame statue dat dat wel het dichtste moment bij rust in mijn hoofd is geweest sinds maanden. Pikke donker en je zit een beetje als een zombie voor je uit te staren genieten van het kletsen van het water .

quote:

Op woensdag 5 juni 2013 22:33 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Wat voor dag is het dan vandaag? Ik loop echt al maanden achter qua tijd. Dagen, uren, perceptie van tijd ben ik volledig kwijt .

quote:

Moet wel zeggen dat toen ik s'nachts ging wandelen rondom het strand en de rotsen rondom die dame statue dat dat wel het dichtste moment bij rust in mijn hoofd is geweest sinds maanden. Pikke donker en je zit een beetje als een zombie voor je uit te staren genieten van het kletsen van het water .

Heerlijk. Mooi hoe je uit het donker zoveel energie kan halen, hm?

quote:

Op woensdag 5 juni 2013 22:18 schreef Royco1 het volgende:

[..]

Zo makkelijk kun je natuurlijk alleen denken als je het geld er voor hebt om ergens anders heen te gaan als het niet bevalt.
Voor veel mensen is de periode voor ze daadwerkelijk op de bestemming zijn best stressvol.
Is alles goed geregeld, gaat de maatschappij niet opeens failliet, zal het er echt wel zo uitzien als op de foto's etc etc

Eens. Maar als je op vakantie gaat neem je toch altijd wel een buffertje mee? Ik kies altijd(!) het beste prijs/kwaliteit hotel. Hou altijd een buffertje over en kijk altijd wat de goedkoopste opties zijn waar ik evt. heen kan.

Dagdelen in plannen doe ik totaal niet aan. Wat komt dat komt. Er zijn altijd wel dingen die ik wil doen maar als dat er niet van komt. Geen probleem toch? Ik blijf overigens een enorme internet junkie tijdens mijn tripjes met als enig verschil dat de avonden met name kletsen met vreemden is, ipv op internet .

Qua stress? Goed voorbeeld. Ik kwam afgelopen Donderdag (rond 21.00) op Girona aan van een vlucht uit eelde en had verder geen benul van hoe ik in Lloret de Mar zou moeten aankomen. Ik zag mensen om me heen volledig rennend als dwazen omdat er net een bus weg reed en blijkbaar de volgende bus pas 1.5 uur later zou vertrekken. Toen kwamen er een aantal gasten die vroegen of ik naar Lloret de Mar moest en of ik een taxi wou delen. Dat was toevallig . Ik heb het idee dat juist veel planning (kunnen we alles wel doen, 10 keer het weer checken voor dat je gaat vertrekken, enorm hoge verwachtingen etc. je vakantie enorm verpesten).

Of zit ik daar nu heel erg fout? Een verwachting die je zelf gaat scheppen over hoe iets moet zijn gaat stress ontwikkelen. Terwijl je op vakantie juist moet ontstressen. Dan is dat toch gek? Of ben ik nu zo'n domme boer .

Een verwachting is garantie voor talloze teleurstellingen.

quote:

Op woensdag 5 juni 2013 22:51 schreef Gray het volgende:
Een verwachting is garantie voor talloze teleurstellingen.

Eens.

Ik ga alleen niet ten onder op basis van mijn eigen verwachtingen. Maar op basis van de verwachtingen die anderen over mij heen sprenkelen.

Waarom zijn er verwachtingen? Waarom? Wat voor zin heeft een verwachting? Ik heb zo weinig "zin" dat mijn verwachtingen blijkbaar al zo laag zijn, dat de perceptie van een verwachting al zo vaag is bij mij dat ik daar niet meer (direct of indirect) over nadenk maar letterlijk op stap ga met het idee dat ik echt niet weet wat ik ga doen behalve de eerste 3/4 minuten. Ik loop ergens heen, dat is het plan. Na 3/4 minuten ben ik al zo in motie dat de rest 'vanzelf' gaat? Klinkt misschien echt te zweverig maar zo kom ik m'n dagen door .

quote:

Op woensdag 5 juni 2013 22:51 schreef Gray het volgende:
Een verwachting is garantie voor talloze teleurstellingen.

Dat klopt, maar als je geen verwachtingen hebt, wat heeft alles dan voor zin?
Ik bedoel; ik ga regelmatig op m'n smoel qua verwachtingen, ze liggen soms te hoog maar ook vaak te laag. Daar haal je ook vaak succesjes uit.

ik heb morgen gesprek bij psycholoog. ben ik depressief? ja, labiel sowieso... gisteren weer tijdens een supertof concert van Muse lopen piekeren, de godganse tijd. eergister nacht huilend in slaap....

wil dit niet. ik wil er af.

quote:

Op woensdag 5 juni 2013 23:10 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Eens.

Ik ga alleen niet ten onder op basis van mijn eigen verwachtingen. Maar op basis van de verwachtingen die anderen over mij heen sprenkelen.

Zelfde ding eigenlijk.

quote:

Waarom zijn er verwachtingen? Waarom? Wat voor zin heeft een verwachting? Ik heb zo weinig "zin" dat mijn verwachtingen blijkbaar al zo laag zijn, dat de perceptie van een verwachting al zo vaag is bij mij dat ik daar niet meer (direct of indirect) over nadenk maar letterlijk op stap ga met het idee dat ik echt niet weet wat ik ga doen behalve de eerste 3/4 minuten. Ik loop ergens heen, dat is het plan. Na 3/4 minuten ben ik al zo in motie dat de rest 'vanzelf' gaat? Klinkt misschien echt te zweverig maar zo kom ik m'n dagen door .

In het verleden was het wel handig om te verwachten dat wanneer je de liaan beetpakt midvlucht je niet een doodsmak maakt op de grond met hoofd eerst.

quote:

Op woensdag 5 juni 2013 23:29 schreef minthy het volgende:

[..]

Dat klopt, maar als je geen verwachtingen hebt, wat heeft alles dan voor zin?
Ik bedoel; ik ga regelmatig op m'n smoel qua verwachtingen, ze liggen soms te hoog maar ook vaak te laag. Daar haal je ook vaak succesjes uit.

Waarom moet toch alles altijd maar zin hebben? Heeft het zin dat het regent? Heeft het zin dat je oor jeukt? Heeft het zin dat de wereld rond is? Nee, maar het is wel zo.

En ook zonder verwachtingen kan 'zin' bestaan. Wie weet heb je zelfs meer aandacht voor 'zin' wanneer je niet continu loopt te polsen of je verwachtingen wel waar worden. Heeft het zin om naar de grond te staren wanneer je loopt? Nope, want je wandelt zo tegen een lantaarnpaal aan. Aan de andere kant vind je nog wel eens een briefje van 50. True story. En een succesje.

quote:

Op woensdag 5 juni 2013 23:50 schreef Gray het volgende:


Waarom moet toch alles altijd maar zin hebben? Heeft het zin dat het regent? Heeft het zin dat je oor jeukt? Heeft het zin dat de wereld rond is? Nee, maar het is wel zo.

En ook zonder verwachtingen kan 'zin' bestaan. Wie weet heb je zelfs meer aandacht voor 'zin' wanneer je niet continu loopt te polsen of je verwachtingen wel waar worden. Heeft het zin om naar de grond te staren wanneer je loopt? Nope, want je wandelt zo tegen een lantaarnpaal aan. Aan de andere kant vind je nog wel eens een briefje van 50. True story. En een succesje.

Dat riep ik tot voor kort ook, volgens mij zelfs in dit topic
Daar ben ik over aan het nadenken gegaan (niet voor niets een piekerstoornis) en heb nu zelf het idee dat alles zin/nut/functie heeft.
Verwachtingen zijn hier alleen niet meer zo torenhoog, het lastige is dat ik juist voor anderen invul dat zij verwachtingen hebben. Dat maakt het zo verdomd lastig

Ik denk dat je altijd verwachtingen/ een doel in het leven nodig hebt, waarom zou je anders je bed uit komen? Als je geen ambities hebt, ook al zijn het misschien maar hele kleine, dan denk ik dat je stil staat in het leven en inderdaad je dagen maar slijt omdat je er nu eenmaal bent.
Je zal zelf zin moeten geven aan je leven, waarmee ik niet wil zeggen dat alles wat je doet nuttig, of productief moet zijn.
Maar ik denk dat je altijd een bepaald doel voor ogen moet houden. Iets om naar toe te leven.

quote:

Op woensdag 5 juni 2013 23:50 schreef Gray het volgende:

[..]

Zelfde ding eigenlijk.

[..]

In het verleden was het wel handig om te verwachten dat wanneer je de liaan beetpakt midvlucht je niet een doodsmak maakt op de grond met hoofd eerst.

[..]

Waarom moet toch alles altijd maar zin hebben? Heeft het zin dat het regent? Heeft het zin dat je oor jeukt? Heeft het zin dat de wereld rond is? Nee, maar het is wel zo.

En ook zonder verwachtingen kan 'zin' bestaan. Wie weet heb je zelfs meer aandacht voor 'zin' wanneer je niet continu loopt te polsen of je verwachtingen wel waar worden. Heeft het zin om naar de grond te staren wanneer je loopt? Nope, want je wandelt zo tegen een lantaarnpaal aan. Aan de andere kant vind je nog wel eens een briefje van 50. True story. En een succesje.

Gray, even iets compleet anders. Zoals je weet zit ik te klooien met mijn PTSD. Ik heb Lloret net weer verlaten en daar kwam ook weer de perceptie van relaties, liefde en vertrouwen op een volledig ander perspectief te staan. Nu ik die heigende tiener dames en heren weer heb verlaten merk ik dat ik nu bijv. weer bizarre woede voel. Woede en frustratie omtrent mijn bitch-ex-gf. Ik zie dat ze me weer emailt nu ik haar volledig negeer nadat ze wat zei op FB. En haar berichten slaan nergens op. Echt nergens op..

Echt echt helemaal nergens op. Echt batsh!t crazy. Echt .. m'n oren tuiteren van d'r mails. Ik zou er een horror film van kunnen maken.

Ik merk als ik het nu weer lees ik echt enorme woede en frustratie en misschien zelfs wel haat voel. Niet dat ik haar pijn wil doen maar dat ik haar niks gun, haar geen plezier gun.
Dus de vraag hoe zie jij de perceptie van haat? Is het een simpel let it go verhaal? Is het een gevecht met je eigen ego? Dat een relatie niet werkte? En je eigen ego daar moeite mee heeft?

Echt, die relatie gaat mij er echt nog een keer echt onder krijgen. Het idee dat ze rondloopt, is gewoon beangstigend. Ik wil niet op een aarde rondlopen waar er ook van dat soort figuren rondlopen. De mentale pijn gaat letterlijk door je hele lichaam. Ik wil dat in perspectief kunnen plaatsen maar dat lukt nog niet.