Depressie & Angst #30 .. getting better everyday

quote:

Op vrijdag 10 mei 2013 12:55 schreef motorbloempje het volgende:

[..]

Je wordt buitengesloten omdat niemand je mag of op z'n minst geen behoefte voelt om dingen met jou te doen, het mensenschuw is wellicht een gevolg, maar geen doel. Actie en reactie zijn twee verschillende dingen, en dat verschil zien kan helpen om te onderkennen dat je leven zoals het is niet enkel afhangt van hoe anderen jou zien of behandelen, maar hoe je jezelf hierin positioneert of laat positioneren.

Ik weet niet wat hun intenties waren, maar het resultaat blijft volgens mij hetzelfde:

je bent helemaal alleen.

Ik vind het nog steeds moeilijk. Daar komt ook veel frustratie uit naar voren. Maandag mag ik praten met een psycholoog.

quote:

Op vrijdag 10 mei 2013 13:04 schreef minthy het volgende:

[..]

Ik herken wel wat van je verhaal, ik heb een pestverleden (veel getreiterd in een bepaalde periode, ook buitengesloten). Op de één of andere manier blijft dat altijd bij je, dat zorgt er hier voor dat ik niets van (onbekende) groepen moet hebben. Vaak is het een kwestie van onzekerheid bij de pesters; zij hebben iemand nodig om boven te kunnen staan, op die manier voelen zij zich minder onzeker.
Dat was vroeger, inmiddels ben je jaren verder. Zij kunnen zich waarschijnlijk niet eens meer herinneren dat ze je ooit buitengesloten hebben

En ook dat laat zien dat het vaak ook geen echt doel is om mensen buiten te sluiten: jij gaat toch ook niet met mensen om die je niet leuk vindt, alleen en enkel omdat je het risico niet wilt lopen dat je 'iemand mensenschuw' maakt?
Ja, pesten is kut, pesters gemeen en ga zo maar door, maar uiteindelijk, zeker als het om pesten op scholen gaat (en dan heb ik het niet over pesten op de werkvloer of in het bejaardentehuis, waar het wel een tijdverdrijf lijkt te zijn) wordt het in 999 van de 1000 gevallen niet gedaan om iemand de rest van z'n leven het slop in te slepen, er wordt NIET bij nagedacht, anders dan wellicht het 'het is hij of ik'-principe en de trieste waarheid dat je er een status aan kunt ontlenen door stoer te zijn. Meer niet.

Mensen die je alleen buitensluiten, maar zich niet met je bemoeien verder en je ook niet pesten? Die sluiten je niet buiten, die hebben niets met je en hebben geen behoefte om met je om te gaan, ook niet uit een oogpunt van medelijden. Dan kun je wel jezelf helemaal gaan opvreten 'dat DIE MENSEN niets met je willen doen', maar je kunt ze toch niet dwingen iemand leuk te vinden of met iemand om te gaan? En waarom zou je om willen gaan met mensen die niet met jou om willen gaan? En was het beter geweest als ze je uit medelijden af en toe mee hadden laten gaan naar de pub? Mwah.

quote:

Op vrijdag 10 mei 2013 13:04 schreef minthy het volgende:

[..]

Ik herken wel wat van je verhaal, ik heb een pestverleden (veel getreiterd in een bepaalde periode, ook buitengesloten). Op de één of andere manier blijft dat altijd bij je, dat zorgt er hier voor dat ik niets van (onbekende) groepen moet hebben. Vaak is het een kwestie van onzekerheid bij de pesters; zij hebben iemand nodig om boven te kunnen staan, op die manier voelen zij zich minder onzeker.
Dat was vroeger, inmiddels ben je jaren verder. Zij kunnen zich waarschijnlijk niet eens meer herinneren dat ze je ooit buitengesloten hebben

Nee, dat herinneren ze zich inderdaad niet. Hun instelling naar je toe kan gewoon opeens 100% anders zijn dat wat je verwacht. Heb je dat wel eens meegemaakt en heb je daar ook moeite mee?

quote:

Op vrijdag 10 mei 2013 13:12 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Nee, dat herinneren ze zich inderdaad niet. Hun instelling naar je toe kan gewoon opeens 100% anders zijn dat wat je verwacht. Heb je dat wel eens meegemaakt en heb je daar ook moeite mee?

Nee, want van die club heb ik nooit meer iemand gesproken. Ik heb veel problemen met m'n zelfbeeld gekregen, tot op de dag van vandaag. Ik vul voor iedereen van alles in over mij. Ik durf bijvoorbeeld niet naar een meet, omdat ik denk dat mensen zich een positief beeld van mij hebben gevormd in bepaalde topics en dat dat alleen maar zwaar kan tegenvallen in het echt.
Als ik het zo typ, vind ik het zelf ook te belachelijk voor woorden en rationeel gezien weet ik dat ik verkeerd denk. Toch doe ik het niet

quote:

Op vrijdag 10 mei 2013 13:09 schreef motorbloempje het volgende:

[..]

Mensen die je alleen buitensluiten, maar zich niet met je bemoeien verder en je ook niet pesten? Die sluiten je niet buiten, die hebben niets met je en hebben geen behoefte om met je om te gaan, ook niet uit een oogpunt van medelijden. Dan kun je wel jezelf helemaal gaan opvreten 'dat DIE MENSEN niets met je willen doen', maar je kunt ze toch niet dwingen iemand leuk te vinden of met iemand om te gaan? En waarom zou je om willen gaan met mensen die niet met jou om willen gaan? En was het beter geweest als ze je uit medelijden af en toe mee hadden laten gaan naar de pub? Mwah.

Er zijn altijd wel mensen die niet met je willen praten en op zich heb ik daar geen moeite mee, maar ze deden het allemaal. Dat is waar het bij mij knelt.
Ik ben eigenlijk ook wat introvert, sociaal onhandig, draag afwijkende kleding en ik heb veel last van acne. Dat zijn volgens mij op de middelbare school de perfecte ingrediënten om constant getreiterd te worden.

Dan kan er natuurlijk gezegd worden dat je je niet moet laten treiteren en dat je meer zelfvertrouwen moet tonen, maar dat werkt eigenlijk in zo'n situatie totaal niet meer. Volgens mij is het zo dat als ze je eenmaal te grazen willen nemen, dan helpt niks meer.

Nou ja, het is vrij simpel: als mensne je allemaal negeren of in elk geval niets met je willen ondernemen, maar je verder met rust laten en niet pesten, en iedereen doet dat, dan kán het zomaar zijn dat de fout bij jezelf ligt. Echt, heus. En dat hoeft geen fout te zijn die je bewust maakt of ook maar zomaar kunt 'herstellen', maar je hebt dan twee keuzes:

- het slikken en accepteren dat je niet 'likeable' bent en dus alleen blijven
- hulp zoeken in welke vorm dan ook om er achter te komen wat je kunt doen om wél een sociaal leven op te bouwen en zien hoe jij kunt en WILT werken aan verandering waarbij jij je én prettig voelt én toch trouw blijft aan je eigen persoon en ga zo maar door.

Anderen de schuld geven van hoe jouw persoonlijkheid in elkaar steekt en wat de gevolgen daarvan zijn is NIET de juiste weg, zeker niet als het 'alleen' of 'vooral' een kwestie is van mensen die gewoon niet op jouw aanwezigheid zitten te wachten, maar je verder ook niet pesten. Pesters houd je, daar doe je helaas ook niets aan, maar als náást de pesters er werkelijk waar niemand is die je aanwezigheid kan waarderen, já, dan kán de fout bij jou liggen, al is dat dan geen directe FOUT fout.

quote:

Op vrijdag 10 mei 2013 13:23 schreef minthy het volgende:

[..]

Nee, want van die club heb ik nooit meer iemand gesproken. Ik heb veel problemen met m'n zelfbeeld gekregen, tot op de dag van vandaag. Ik vul voor iedereen van alles in over mij. Ik durf bijvoorbeeld niet naar een meet, omdat ik denk dat mensen zich een positief beeld van mij hebben gevormd in bepaalde topics en dat dat alleen maar zwaar kan tegenvallen in het echt.
Als ik het zo typ, vind ik het zelf ook te belachelijk voor woorden en rationeel gezien weet ik dat ik verkeerd denk. Toch doe ik het niet

Dat invullen deed ik ook heel erg, maar tegenwoordig doe ik dat niet (veel) meer. Ik moest op een gegeven moment kiezen tussen twee zaken:

Gegeven: ik wil graag onder de mensen zijn, maar ze mogen me niet.

Keuzes:

- Ik blijf alleen en me heel erg eenzaam voelen.

- Ik zoek een club waar in ieder geval de kans aanzienlijk is dat ze me wel mogen.

Uit pure wanhoop heb ik gekozen voor keuze 2. Ik had keuze 1 gedefinieerd als mijn persoonlijke hel waar ik ten koste van alles uit moest zien te komen. Ik had geredeneerd dat er *eigenlijk* nu nog geen reden is dat ze me niet mogen.
Ze kennen me niet dus ze kunnen nu ook nog geen hekel aan me hebben. De vereniging is altijd op zoek naar nieuwe leden en daarom zullen ze wel open richting mij zijn. De kans is dus aanzienlijk dat ze me accepteren.
Als ik niets doe dan blijf ik alleen (wat ik dus niet wil). Als ik wel wat doe dan bestaat de kans dat ze me mogen en dat ik daar gewoon kan zijn.
Toen ben ik daar tijdens de afgelopen KEI-week heen gegaan. Het was heel moeilijk voor me totdat ik met iemand zat te praten. Ik vond dat ik gewoon een gok moest wagen.
Ik had dat eerder moeten doen en de reden waarom ik dat niet eerder deed was eigenlijk omdat ik dacht dat ik geen problemen had. Het was heel "normaal" voor me geworden, maar eigenlijk ging het heel slecht tot aan het apathische toe. Niks kon me meer schelen en weinig dingen interesseerde me.

Naja, dan weet je in ieder geval hoe het er aan toe gaat in mijn bolletje.

quote:

Op vrijdag 10 mei 2013 13:23 schreef minthy het volgende:

[..]

Nee, want van die club heb ik nooit meer iemand gesproken. Ik heb veel problemen met m'n zelfbeeld gekregen, tot op de dag van vandaag. Ik vul voor iedereen van alles in over mij. Ik durf bijvoorbeeld niet naar een meet, omdat ik denk dat mensen zich een positief beeld van mij hebben gevormd in bepaalde topics en dat dat alleen maar zwaar kan tegenvallen in het echt.
Als ik het zo typ, vind ik het zelf ook te belachelijk voor woorden en rationeel gezien weet ik dat ik verkeerd denk. Toch doe ik het niet

Zonde... want ik denk dat je heel veel misloopt.

quote:

Op vrijdag 10 mei 2013 13:43 schreef Comp_Lex het volgende:

Knap van je!
Geen idee of dat hier ooit gaat lukken, ik werk eraan

quote:

Op vrijdag 10 mei 2013 13:44 schreef peleetje het volgende:

[..]

Zonde... want ik denk dat je heel veel misloopt.

Geen idee, wat je niet kent mis je ook niet

quote:

Op vrijdag 10 mei 2013 13:32 schreef motorbloempje het volgende:
Nou ja, het is vrij simpel: als mensne je allemaal negeren of in elk geval niets met je willen ondernemen, maar je verder met rust laten en niet pesten, en iedereen doet dat, dan kán het zomaar zijn dat de fout bij jezelf ligt. Echt, heus. En dat hoeft geen fout te zijn die je bewust maakt of ook maar zomaar kunt 'herstellen', maar je hebt dan twee keuzes:

- het slikken en accepteren dat je niet 'likeable' bent en dus alleen blijven
- hulp zoeken in welke vorm dan ook om er achter te komen wat je kunt doen om wél een sociaal leven op te bouwen en zien hoe jij kunt en WILT werken aan verandering waarbij jij je én prettig voelt én toch trouw blijft aan je eigen persoon en ga zo maar door.

Anderen de schuld geven van hoe jouw persoonlijkheid in elkaar steekt en wat de gevolgen daarvan zijn is NIET de juiste weg, zeker niet als het 'alleen' of 'vooral' een kwestie is van mensen die gewoon niet op jouw aanwezigheid zitten te wachten, maar je verder ook niet pesten. Pesters houd je, daar doe je helaas ook niets aan, maar als náást de pesters er werkelijk waar niemand is die je aanwezigheid kan waarderen, já, dan kán de fout bij jou liggen, al is dat dan geen directe FOUT fout.

Ik zou in dit geval "fout" willen vervangen door "ongewenste afwijking" of iets in die richting. Ik denk dat dat meer de lading dekt.
Ik geef toevallig andere mensen wel de schuld, maar dat lost mijn problemen niet op en het heeft daarom niet veel zin om dat te doen. Of je mensen wel of niet de schuld geeft doet er eigenlijk niet aan toe.
Ik denk ook dat het niet mijn schuld is, want ik heb dus nu gemerkt dat diezelfde mensen *wel* aardig tegen me kunnen doen zonder dat ik veranderd ben t.o.v. vroeger (meisje in de trein, maar daar wil ik het niet meer over hebben). Ik ben blijven hangen, zij niet.

Iets wat me ook nog opgevallen is:

Ik doe nu even heel kinderachtig, maar ik heb nu eigenlijk ook veel meer facebook-vrienden dan dat de grootste pesters hebben. Het lijkt net alsof meer mensen mij nu mogen en dat zij sociaal gezien misschien meer "haperen" dan ik. Maar goed, het is maar facebook.

Facebook != meetlat van sociale status.
Goeie, trouwens, weer eens even schoonmaakrondje gedaan net, weer 5 mensen minder.

En ach, ik kijk via facebook ook nog wel eens op de profielen van mensen waar ik vroeger mee omging of die me het leven hebben zuurgemaakt en concludeer dat veel van hen gewoon volwassen zijn geworden en een tof leven hebben, net als ik. Fijn voor ze. En fijn voor mij. En de mensen die nog vrijgezel zijn tegen de eigen wens in en/of het niet zo goed hebben, ook die wens ik een fijn leven toe.

[ Bericht 44% gewijzigd door motorbloempje op 10-05-2013 14:33:28 ]

quote:

Op vrijdag 10 mei 2013 13:56 schreef minthy het volgende:

[..]

Knap van je!
Geen idee of dat hier ooit gaat lukken, ik werk eraan

[..]

Geen idee, wat je niet kent mis je ook niet

Maar ben je wel graag onder de mensen? Als je weet dat er mensen zijn die je misschien gewoon accepteren zoals je bent, zou je dan het niet willen proberen? Ik accepteer iedereen die zich kan gedragen, ook jou met al je "problemen".
Als je er net zo voor staat als ik, dan heb je volgens mij niets te verliezen op sociaal gebied. Je kunt alleen maar winnen

quote:

Op vrijdag 10 mei 2013 14:19 schreef sitting_elfling het volgende:
Kan me er wel in vinden. Mijn voormalige relatie was vanwege de voorgenoemde redenen hier dus al geen pretje en het was echt gewoon shocking hoe dat uitging. Ik heb nu iets waar ik aan kan werken, en dat overtollige reizen van mij is al 1 stap in de goede richting. Ik confronteer namelijk angsten. De enige oplossing aldus meneer de therapeut.

Dat klopt wel inderdaad.

quote:

Wel meegemaakt, en ook moeite mee. Maar dat is het leven, men gaat nu eenmaal door en laat het verleden achter zich. Het is toch van den zotte dat je je verleden de rest van je leven moet meezeulen? Het verleden stuurt niet de toekomst. Het heden is slechts een resulaat van het verleden.

Klopt, maar ik moet in dit geval iets regelen met de studieadviseur en de studentendecaan om het helemaal achter me te laten. Mijn studie heeft er heel erg onder geleden en het dreigt "kapot te lopen". Dat ik uiteindelijk moet "betalen voor mijn problemen" gaat me te ver, maar waarschijnlijk komt het helemaal goed.

quote:

Op vrijdag 10 mei 2013 14:26 schreef motorbloempje het volgende:
Facebook != meetlat van sociale status.
Goeie, trouwens, weer eens even schoonmaakrondje gedaan net, weer 5 mensen minder.

En ach, ik kijk via facebook ook nog wel eens op de profielen van mensen waar ik vroeger mee omging of die me het leven hebben zuurgemaakt en concludeer dat veel van hen gewoon volwassen zijn geworden en een tof leven hebben, net als ik. Fijn voor ze. En fijn voor mij. En de mensen die nog vrijgezel zijn tegen de eigen wens in en/of het niet zo goed hebben, ook die wens ik een fijn leven toe.

Dank je

Toch een vraagje: Zou je huidige instelling misschien te maken hebben met het feit dat het wel (sneller) is goedgekomen met je?

quote:

Op vrijdag 10 mei 2013 14:19 schreef sitting_elfling het volgende:


En de benzo's mag ik niet meer vanwege de invloeden op mijn geheugen en scherpte. S'nie helemaal gezonde bedoeling om dat continu te blijven gebruiken.

Ook als je ze alleen voor de nacht gebruikt in vrij lage dosering? Ik merk de laatste tijd wel dat ik minder scherp ben, ik weet dat aan m'n burn out. Zou dus ook nog aan die prut kunnen liggen

quote:

Op vrijdag 10 mei 2013 14:52 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Maar ben je wel graag onder de mensen? Als je weet dat er mensen zijn die je misschien gewoon accepteren zoals je bent, zou je dan het niet willen proberen? Ik accepteer iedereen die zich kan gedragen, ook jou met al je "problemen".
Als je er net zo voor staat als ik, dan heb je volgens mij niets te verliezen op sociaal gebied. Je kunt alleen maar winnen

Rationeel gezien weet ik dat het voornamelijk in m'n eigen hoofd afspeelt. Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die de schurft aan me hebben, maar vast niet zoals ik het me soms inbeeld.
Ik ben erg sociaal, mensen in m'n omgeving begrijpen niet wat mijn probleem is. "Je komt juist zo open/vrolijk/spontaan/sociaal over!", hoor ik vaak. Volgens mij ben ikzelf degene die me niet accepteert
Irritant

quote:

Op vrijdag 10 mei 2013 15:25 schreef minthy het volgende:

[..]

Rationeel gezien weet ik dat het voornamelijk in m'n eigen hoofd afspeelt. Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die de schurft aan me hebben, maar vast niet zoals ik het me soms inbeeld.
Ik ben erg sociaal, mensen in m'n omgeving begrijpen niet wat mijn probleem is. "Je komt juist zo open/vrolijk/spontaan/sociaal over!", hoor ik vaak. Volgens mij ben ikzelf degene die me niet accepteert
Irritant

Gaat het wel beter dan eerder?

quote:

Op vrijdag 10 mei 2013 15:37 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Gaat het wel beter dan eerder?

Geen idee, ik ben me er in ieder geval meer bewust van tegenwoordig. Het komt ook bij vlagen, het kan ook zo ineens een half jaar helemaal weg zijn en sta ik zonder moeite op een vol plein mee te hossen op een muziekfeest

quote:

Op vrijdag 10 mei 2013 15:44 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Ik herken dat wel tot er een knopje bij mij omging dat het me allemaal niet zo veel meer uitmaakte.

[..]

Yip. Ook als ik ze in de nacht gebruik voor lage dosering (10mg). Dus nu kijken of we wat anders kunnen verzinnen. Als ik iedere dag een valiumpje kon binnentikken om te pitten had ik het gedaan. Helaas pindakaas, ook al kun die meuk ook gewoon via zo'n farmacy bestellen, alleen weet je dan nooit wat je echt eet

Die knop heb ik af en toe, heel erg fijn
Via internet bedoel je? Dat flik ik sowieso niet, dan weet je idd niet wat je slikt
Volgens mij heb ik ook 10mg, Temazepam en Zolpi-nogwat. Die eerste helpt weinig, die tweede werkt hier prima. Daarvan neem ik overigens alleen maar halfjes in voor het slapen, omdat verslaving in de familie zit

quote:

Op vrijdag 10 mei 2013 15:45 schreef minthy het volgende:

[..]

Geen idee, ik ben me er in ieder geval meer bewust van tegenwoordig. Het komt ook bij vlagen, het kan ook zo ineens een half jaar helemaal weg zijn en sta ik zonder moeite op een vol plein mee te hossen op een muziekfeest

Dat klinkt een beetje bipolair achtig.

quote:

Op vrijdag 10 mei 2013 16:23 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Dat klinkt een beetje bipolair achtig.

Gegeneraliseerde angststoornis

quote:

Op vrijdag 10 mei 2013 17:54 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Heb jij moeite met contacten vasthouden?

Hangt er vanaf; bij mensen die ik al heel lang ken heb ik geen enkele moeite om er contact mee te houden. Bij mensen die ik korter/meer oppervlakkig ken wordt dat lastiger. Bij dat eerste heb ik ook totaal geen last van invullen van gedachten.