Depressie & Angst #29

Even ego:

KUTZOOI! Ik voelde mij de laatste tijd al wat wiebelig, maar vandaag weer een heuse paniekaanval te pakken! Dat allemaal dankzij het UWV!

Zij zijn vergeten mij een paar weken geleden de nodige papieren te sturen, En nu is mijn aanvraag voor een WIA te laat, waardoor alles dus vertraging oploopt.... Stress alom dus, Gelukkig mag ik maandag toch al naar de Psych...

quote:

Op vrijdag 26 april 2013 05:25 schreef Gray het volgende:

[..]

Je steekt nu al elke seconde van je wakkere dag energie in wat je doet, wat blijkbaar niet bevalt, dus dat is niet waar je tegenop kijkt. Wat jij vreest is verandering; angst voor het onbekende. Nú weet je dat je met zekerheid een bepaalde treurnis tegemoet kan kijken, wat treurig is, maar wel zéker. Dan kan je zeggen: maar dat is onzin, want onlogisch! Maar vraag jezelf dan eens af of het wel zo logisch is dat je dagelijks (on)bewust kiest voor leed? Paradoxaal genoeg schuilt daar wel logica in, maar praktisch gezien is het hartstikke irrationeel. Niets mis mee als je dat liever hebt, al verwacht ik dat je liever anders ziet? Of niet?

Een kennis van me zei ooit heel wijs: succes is een keuze. Daar was ik het overigens niet mee eens, en nog steeds niet, maar het bracht me wel op een ander idee, namelijk: geluk is een keuze. Iets waar ik de waarheid overigens pas later van inzag. Soms moet je een fout maken alvorens je de fout inziet.

De vraag is wat je liever hebt: geluk, of ongeluk?

Verandering... Angst voor onbekende? Zou het heus...
Misschien moet ik alleen op vakantie oid?

Angst voor onbekende, hoe moet ik dat voelen dan?
Ik ben niet ergens bang voor oid?

Ik kies niet voor leed overigens, ik kies ervoor om zo weinig mogelijk energie te besteden aan die leed.

quote:

Op vrijdag 26 april 2013 20:59 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Verandering... Angst voor onbekende? Zou het heus...
Misschien moet ik alleen op vakantie oid?

Als jij alleen op vakantie wil, dan moet je dat lekker doen. Waar ik op doelde echter, was dat sommige mensen onbewust niet willen afstappen van hun leed, omdat ze daarvoor een onbekende weg in moeten slaan. Ze moeten veranderen, of hun omstandigheden veranderen, en dat kan een angstig iets zijn. Je hebt zo lang met dat leed gezeten, dat je het ziet als een onderdeel van jezelf. Van dat leed afkomen is alsof je een deel van jezelf ontzegt. En dat is iets dat we niet graag doen als mensen.

quote:

Angst voor onbekende, hoe moet ik dat voelen dan?
Ik ben niet ergens bang voor oid?

Mijn ervaring is dat depressie een schild is om dieper leed af te schermen. Je ervaart dan niet zozeer het gevoel van angst, maar het gevoel van depressie. De angst komt wanneer je het gaat ontleden. Het zijn hele subtiele processen die spelen, dus soms merken we die pas later op, regelmatig in andere vormen.

quote:

Ik kies niet voor leed overigens, ik kies ervoor om zo weinig mogelijk energie te besteden aan die leed.

Waarom kies je niet om jezelf te ontdoen van dat leed? Wat houdt je tegen?

Als het niet teveel gevraagd is, zou je concreet kunnen omschrijven wat dat leed is?

quote:

Op vrijdag 26 april 2013 20:59 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Verandering... Angst voor onbekende? Zou het heus...
Misschien moet ik alleen op vakantie oid?

Angst voor onbekende, hoe moet ik dat voelen dan?
Ik ben niet ergens bang voor oid?

Ik kies niet voor leed overigens, ik kies ervoor om zo weinig mogelijk energie te besteden aan die leed.

Hoe zou je je probleem in 1 zin definieren dan?

quote:

Op vrijdag 26 april 2013 21:36 schreef Gray het volgende:
Waarom kies je niet om jezelf te ontdoen van dat leed? Wat houdt je tegen?

Als het niet teveel gevraagd is, zou je concreet kunnen omschrijven wat dat leed is?

Wat mij tegenhoudt is geen ''hoop'' hebben op verbetering...
Ik kan van alles gaan uitvreten vanalles doen, maar het helpt niet.

Dat leed is een gevoel van ''niet willen leven''

quote:

Op vrijdag 26 april 2013 21:36 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Hoe zou je je probleem in 1 zin definieren dan?

Levenslusteloosheid, zo 1 woord.
De lust om te leven ontbreekt gewoon ten alle tijden, het varieert alleen hoe erg zich dat aan de oppervlakte begeeft mbt mijn gevoel.

quote:

Op vrijdag 26 april 2013 22:15 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Levenslusteloosheid, zo 1 woord.

ik tiep het woord in en dan krijg ik dit topic. R&P / afstandelijk, veel dom vinden (levenslusteloosheid),moe

Klopt dat enigszins? Levenslusteloosheid in de zin van, je weet niet waarom je nog wat doet? Wat voor zin het heeft?

quote:

Op vrijdag 26 april 2013 22:14 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Wat mij tegenhoudt is geen ''hoop'' hebben op verbetering...
Ik kan van alles gaan uitvreten vanalles doen, maar het helpt niet.

Dat leed is een gevoel van ''niet willen leven''

Hoop is sowieso niet zo'n heel goed uitgangspunt, want het speelt zich altijd in de toekomst af. Het is hetzelfde als treuren om het verleden, maar dan aan de andere zijde. En als niets helpt, waarom dan niet niets doen?

Dat niet willen leven is eerder een vlucht van je leed. Denken of voelen dat je niet wil leven is soms makkelijker dan je te ontdoen van je leed, voornamelijk omdat het soms betekent dat je meer leed door moet gaan.

Maar probeer eens een dag lang helemaal niets te doen. Geen tv, geen muziek of games, geen internet. Ga gewoon eens zitten en doe eens niets. Kijk eens hoe lang je dat volhoudt.

quote:

Op vrijdag 26 april 2013 22:16 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

ik tiep het woord in en dan krijg ik dit topic. R&P / afstandelijk, veel dom vinden (levenslusteloosheid),moe

Klopt dat enigszins? Levenslusteloosheid in de zin van, je weet niet waarom je nog wat doet? Wat voor zin het heeft?

Ja, klopt heel goed ja.

quote:

Op vrijdag 26 april 2013 22:25 schreef Gray het volgende:

[..]

Hoop is sowieso niet zo'n heel goed uitgangspunt, want het speelt zich altijd in de toekomst af. Het is hetzelfde als treuren om het verleden, maar dan aan de andere zijde. En als niets helpt, waarom dan niet niets doen?

Dat niet willen leven is eerder een vlucht van je leed. Denken of voelen dat je niet wil leven is soms makkelijker dan je te ontdoen van je leed, voornamelijk omdat het soms betekent dat je meer leed door moet gaan.

Maar probeer eens een dag lang helemaal niets te doen. Geen tv, geen muziek of games, geen internet. Ga gewoon eens zitten en doe eens niets. Kijk eens hoe lang je dat volhoudt.

Genoeg gedaan, dan lig ik in mijn bed en kom ik er niet uit, blijf dan zo 4 uur naar in mijn bed liggen, je wordt er helemaal naar van serieus, je schopt jezelf het bed (te laat) uit omdat je weet dat in bed blijven liggen een grote kwelling is.

quote:

Op vrijdag 26 april 2013 22:25 schreef Gray het volgende:
Dat niet willen leven is eerder een vlucht van je leed. Denken of voelen dat je niet wil leven is soms makkelijker dan je te ontdoen van je leed, voornamelijk omdat het soms betekent dat je meer leed door moet gaan.

Nouja ik ga maar even in je mee...

Wat is mijn ''leed'' dan precies? Voor mij voelt dat niet willen leven toch echt als de bron.

quote:

Op vrijdag 26 april 2013 22:29 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Genoeg gedaan, dan lig ik in mijn bed en kom ik er niet uit, blijf dan zo 4 uur naar in mijn bed liggen, je wordt er helemaal naar van serieus, je schopt jezelf het bed (te laat) uit omdat je weet dat in bed blijven liggen een grote kwelling is.

Ga couch surfen? Bij mij werkte het ook Misschien ook voor u?

quote:

Op vrijdag 26 april 2013 23:05 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Ga couch surfen? Bij mij werkte het ook Misschien ook voor u?

Voelt een beetje alsof je veel dingen achterlaat...
Geen werk, geen structuur.. ?
Lijkt me niet heel gezond als je niet goed in je vel zit? Maar bij jou werkte het dus.. Misschien ook wel?

quote:

Op vrijdag 26 april 2013 23:33 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Voelt een beetje alsof je veel dingen achterlaat...
Geen werk, geen structuur.. ?
Lijkt me niet heel gezond als je niet goed in je vel zit? Maar bij jou werkte het dus.. Misschien ook wel?

In bed liggen niks doen, werk, school. Is geen structuur. Het is juist goed om buiten die comfort zone te stappen.

En je 'structuur' te rammen. Zo ga ik Maandag naar Luxemburg, en dan zie ik dan wel waar ik weer langs ga reizen.

quote:

Op vrijdag 26 april 2013 23:40 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

In bed liggen niks doen, werk, school. Is geen structuur. Het is juist goed om buiten die comfort zone te stappen.

En je 'structuur' te rammen. Zo ga ik Maandag naar Luxemburg, en dan zie ik dan wel waar ik weer langs ga reizen.

Kost dat geen hoop geld?

quote:

Op vrijdag 26 april 2013 23:48 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Kost dat geen hoop geld?

couch surfing kost geen drol, alleen het reizen zelf. Je had het over werk, dus ik ging er van uit dat je werkte

quote:

Op vrijdag 26 april 2013 23:54 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

couch surfing kost geen drol, alleen het reizen zelf. Je had het over werk, dus ik ging er van uit dat je werkte

Verdien geen hol bij me werk hoor
800 euro in de maand ofzo.

quote:

Op vrijdag 26 april 2013 23:54 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Verdien geen hol bij me werk hoor
800 euro in de maand ofzo.

Een weekje couch surfen kost ook geen hol. Vlucht <150 euro. En hier en daar wat pils.

quote:

Op vrijdag 26 april 2013 23:56 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Een weekje couch surfen kost ook geen hol. Vlucht <150 euro. En hier en daar wat pils.

Tjah...
Leven kost geld.

Fuck it, ik moet even beter mijn best doen voor een afspraak bij een psychotherapeut.

alles kost me zo ontzettend veel moeite even. ik kijk op tegen alle 'moetjes', huishoudklusjes, boodschapoen moeten doen, de vreselijke berg verstelgoed die er ligt, die kutscriptie die al weer weken stilligt, werk dat stopt en waar ik nu ook echt de balen van heb, maar ik doe ook te weinig aan solliciteren. want ik zit weer lekker in die plakkerige kutstroop van 'doe maar weg dat leven want het was niks, is niks en wordt ook nooit wat'.

bah. ik ga slapen.

quote:

Op zaterdag 27 april 2013 00:10 schreef Andromache het volgende:
die kutscriptie die al weer weken stilligt, werk dat stopt en waar ik nu ook echt de balen van heb, maar ik doe ook te weinig aan solliciteren. want ik zit weer lekker in die plakkerige kutstroop van 'doe maar weg dat leven want het was niks, is niks en wordt ook nooit wat'.

Mooie omschrijving.

quote:

Op zaterdag 27 april 2013 00:10 schreef Andromache het volgende:
alles kost me zo ontzettend veel moeite even. ik kijk op tegen alle 'moetjes', huishoudklusjes, boodschapoen moeten doen, de vreselijke berg verstelgoed die er ligt, die kutscriptie die al weer weken stilligt, werk dat stopt en waar ik nu ook echt de balen van heb, maar ik doe ook te weinig aan solliciteren. want ik zit weer lekker in die plakkerige kutstroop van 'doe maar weg dat leven want het was niks, is niks en wordt ook nooit wat'.

bah. ik ga slapen.

probeer ff niet naar al die klusjes tegelijk te kijken. Je kan er toch maar een tegelijk doen.
Misschien kan je elke dag een kutklusje doen en elke dag een stukje scriptie?

quote:

Op vrijdag 26 april 2013 22:29 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Genoeg gedaan, dan lig ik in mijn bed en kom ik er niet uit, blijf dan zo 4 uur naar in mijn bed liggen, je wordt er helemaal naar van serieus, je schopt jezelf het bed (te laat) uit omdat je weet dat in bed blijven liggen een grote kwelling is.

Nou, ik bedoel dan niet de hele dag in bed blijven liggen, want dat maakt vaak moedeloos en daar heb je al zat van waarschijnlijk. In plaats daarvan, ga douchen, ontbijten, doe een klein huishoudelijk taakje indien nodig, en ga daarna gewoon zitten op een stoel. Rechtop in goede houding en kijk vooruit naar een bepaald object of sluit je ogen, waar je voorkeur naar uit gaat. Het doel is niet in slaap te vallen, maar juist om actief niets te doen.

Als je echt overtuigd bent van hoe zinloos alles is, en je volledig lusteloos bent, dan zou je dit met gemak de hele dag vol kunnen houden toch? Of toch op zijn minst een uur!

Blijkt het nou toch niet te lukken, omdat je plots opmerkt dat je van alles wil doen, dan ben je blijkbaar toch niet zo lusteloos als dat je denkt. Er moet dus iets anders aan de hand zijn, iets dat je zo laat voelen en denken. Ligt de oorzaak bij het voelen en denk je daarom dat je lusteloos bent, of denk je dat je lusteloos bent en voel je dat daarna? Komt het uit een patroon waar je bent in vervallen, of een traumatische ervaring van vroeger die nu nog speelt, of is je hersenchemie even van slag?

Dit zijn allemaal vragen waar je jezelf op kan richten terwijl je niet leeft zoals je denkt te willen leven. Maar wees eerlijk tegen jezelf wanneer je je vragen beantwoordt, en hárd! Vraag op z'n tijd een ander om zijn perspectief en zet dat af tegen de jouwe. Wees niet bang jezelf in twijfel te nemen, oftewel, geloof niet alles dat je denkt!

In feite is dit wat ik heb gedaan toen ik op het diepste punt van mijn depressie last kreeg van slapeloosheid. Er gingen zo 3 à 4 dagen voorbij zonder dat ik sliep, terwijl ik me ook nog ongelukkig en rot voelde. Dus wat te doen? Elke dag moest ik weer vroeg op, de hele dag intellectueel bezig zijn en prestaties leveren. Uitrusten was dus nodig. En dus ging ik dan maar gewoon liggen. Niets anders dan liggen. Op de momenten dat ik niet probeerde uit te puzzelen what-the-duck was going on, was mijn hoofd leeg.
Ik besefte later pas dat dit voor mij precies was wat nodig was om tot een keerpunt te komen. Op het moment zelf wist ik niet dat ik dat moest doen, maar achteraf dacht ik: hoe had ik het ooit anders kunnen doen dan dat? Alles dat is gebeurd, me is overkomen, ik heb meegemaakt, heeft me gebracht in dit moment! En dat is helemaal okay! En er is zoveel dat ik niet eens kan herinneren, dat gekleurd is in leuk en niet leuk, en toch voel ik me nu zoals ik me nu voel. Alsof dit ene moment los staat van mijn levensverhaal... Zou het?

Nou ja, enzovoorts. Mijn punt is, dat wanneer je komt tot de conclusie dat niets helpt, níets helpt, doe dan niets. Want dat is wat helpt!

quote:

Op vrijdag 26 april 2013 22:31 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Nouja ik ga maar even in je mee...

Wat is mijn ''leed'' dan precies? Voor mij voelt dat niet willen leven toch echt als de bron.

Zie jij niet willen leven als leven..? Wanneer je stopt met leven, dan stop je met willen. Stop dan nu al met willen en ga leven. Klinkt simpel en dom, maar niemand heeft ooit kunnen bewijzen dat het leven complex en slim is.
Geloof niet alles dat je weet, geloof niet alles dat je denkt, en geloof niet alles dat je voelt. Blijkbaar brengt je dat op dit moment geen geluk, dus daar zou ik niet op vertrouwen. En wat jij weet, denkt of voelt is niet bijzonder verschillend met wat een gelukkig mens ervaart, dus het zit 'm ergens anders in. Maar alleen jij kan vinden in welk potje in je wezen het verstopt zit. Wat je nu doet maakt je miserabel, en daardoor voelt alles zo, dus dan kan je maar net zo goed gaan zoeken naar wat je miserabel maakt. Kan je het vinden, dan kan je het grijpen, en kan je het grijpen, dan kan je het bewerken. Zodra een probleem geïdentificeerd is, dan is het geen probleem meer.