Ik ben zelf vrouw en ik snap haar gedachtengang, je zegt zelf geen contact meer te willen en heeft die juist inderdaad gehoor aan gegeven door te blokkeren en zelf ook zoiets te hebben van ok , en dan is het nog niet goed.quote:Op woensdag 15 mei 2013 00:39 schreef Erik_85 het volgende:
[..]
Door de gedachtegang van haar snap ik vrouwen dan ook compleet niet.
Sta ik hier alleen in??
Kop in het zand steken? Niet willen verwerken? Niet alleen kunnen zijn? (je ex uiteraard..)quote:Op woensdag 15 mei 2013 01:15 schreef perfectsecret het volgende:
^ ik ga het niet allemaal quoten maar bedankt voor de reacties. Ik vatte dit dus vijandig op omdat we de afgelopen 1.5 maand gewoon normaal contact hebben gehad, gezellig hebben gehad, gesprekken als vroeger en ik daardoor toch ergens hoop kreeg en zo terugviel in mijn verdriet. In 5 maanden was dit dan ook de eerste keer dat ik uitte dat ik hem miste, hiervoor had hij gewoon de indruk dat ik er over heen was. (Zijn woorden)
Overigens kwam het meeste initiatief dan ook van zijn kant, ik heb me expres afzijdig opgesteld om hem niet lastig te vallen. Dus zo heb ik het idee gekregen dat hij open stond voor contact met mij.
Het is ook gewoon een ego kwestie.. Ik geef aan geen contact te willen tijdelijk en dat ik het wel laat horen als ik weer "normaal" contact kan hebben zoals de afgelopen tijd. Omdat ik me realiseer dat het me niet helpt in m'n verwerkingsproces. En dan is hij diegene die mij blokkeert..
Ik dacht dat hij dat wel leuk zou vinden om in de toekomst weer contact te krijgen, met de zekerheid dat ik hem niet terugwil dan, n.a.v. zijn gedrag en gecontact de afgelopen 1.5 maand.
Ik hoop dat ik zo mijn gedachtengang wat duidelijker heb gemaakt haha.
Pfff, ik kan gewoon niet bij het feit dat je in 5 maanden al 2 vriendinnen krijgt na 3.5 jaar.. Verwerken mannen dan echt zo snel?!
Nou ja als hij degene is die het uit maakt, is het natuurlijk al een heel ander verhaal. Toen het vijf maanden uit was met mijn ex na 2.5 jaar, was hij ook serieus aan het daten met zijn huidige vriendin. En hij heeft er heus wel verdriet van gehad dat we uit elkaar waren, maar stond ook achter zijn beslissing. Zelfs toen hij aan het daten was, miste hij wat wij hadden soms nog wel (zijn woorden). Dat betekent dus niet dat hij een botte hork is die zijn kop in het zand steekt, en meteen verder gaat. Ik geloof oprecht dat hij het heeft verwerkt in die paar maanden. Dus ik snap je reactie dat je het niet begrijpt, maar het zou goed kunnen.quote:Op woensdag 15 mei 2013 01:15 schreef perfectsecret het volgende:
^ ik ga het niet allemaal quoten maar bedankt voor de reacties. Ik vatte dit dus vijandig op omdat we de afgelopen 1.5 maand gewoon normaal contact hebben gehad, gezellig hebben gehad, gesprekken als vroeger en ik daardoor toch ergens hoop kreeg en zo terugviel in mijn verdriet. In 5 maanden was dit dan ook de eerste keer dat ik uitte dat ik hem miste, hiervoor had hij gewoon de indruk dat ik er over heen was. (Zijn woorden)
Overigens kwam het meeste initiatief dan ook van zijn kant, ik heb me expres afzijdig opgesteld om hem niet lastig te vallen. Dus zo heb ik het idee gekregen dat hij open stond voor contact met mij.
Het is ook gewoon een ego kwestie.. Ik geef aan geen contact te willen tijdelijk en dat ik het wel laat horen als ik weer "normaal" contact kan hebben zoals de afgelopen tijd. Omdat ik me realiseer dat het me niet helpt in m'n verwerkingsproces. En dan is hij diegene die mij blokkeert..
Ik dacht dat hij dat wel leuk zou vinden om in de toekomst weer contact te krijgen, met de zekerheid dat ik hem niet terugwil dan, n.a.v. zijn gedrag en gecontact de afgelopen 1.5 maand.
Ik hoop dat ik zo mijn gedachtengang wat duidelijker heb gemaakt haha.
Pfff, ik kan gewoon niet bij het feit dat je in 5 maanden al 2 vriendinnen krijgt na 3.5 jaar.. Verwerken mannen dan echt zo snel?!
Vriendschap van je maat lijkt me belangrijk. En bandlid .. Maw, probeer hem zo goed mogelijk uit te leggen dat je dit niet wil.quote:Op donderdag 16 mei 2013 10:25 schreef sporu het volgende:
Graag wat advies nodig!
Ik begin nu eindelijk een beetje normaler en rustiger te worden, maar er zit me nog steeds iets dwars wat me weerhoud om echt verder te gaan. Nadat het uitging is m'n ex opeens meer bevriend geraakt met een goede maat en bandlid van me. Dit zit me absoluut niet lekker. Als ze ver van te voren al goede vrienden waren zou het me niet zo veel hebben uitgemaakt.
Ik heb deze vriend al duidelijk gemaakt dat het mij pijn doet en dat ik het bovendien aardig onrespectvol vind dat hij dat doet. Hij begreep wat ik bedoelde en was zelf ook al een beetje bezig met afstand te nemen van haar, maar het contact blijft nog steeds. Ik kan hem ook niet dwingen om het contact met haar volledig af te sluiten.
Hierdoor ben ik gewoon bang dat ik haar misschien zal tegenkomen terwijl ik er nog niet 'klaar' voor ben. Waarschijnlijk heeft ze zelf ook niet eens door wat ze nu aan het doen is. Ik snap nog steeds niet wat ze nou met die gast moet. Ik ben niet bang dat het een romantische relatie wordt.
Misschien moet ik mij er niet zo druk om maken, maar dit is wel een factor die het mij ontzettend moeilijk maakt op een of andere manier. Ik heb gezworen dat ze niet meer in mijn leven mag voorkomen, maar op deze manier blijft ze er toch in haken. Het is klote dat daardoor de vriendschap van mij en mijn maat daardoor ook begint te schommelen.
Ik herken me ontzettend veel in je verhaal. Ontzettend. Wat je bijzelf misschien moet afvragen, wil je wel weer diezelfde gast worden die je ooit was? Ik merk namelijk dat ik een enorme verandering door ga net het splitten van mij ex. Je merkt en leert van je eigen fouten. Ook al ben ik nog steeds een groter wrak dan dat ik ooit was, en ik zelf ook nooit echt diep in een relatie wou zitten omdat ik bang was dat dit (je kut voelen) zou gebeuren. Ik ben alleen niet bij de pakken neer gaan zitten en toch weer verder gegaan.quote:Op maandag 20 mei 2013 11:44 schreef sporu het volgende:
Ik denk dat er gewoon allemaal problemen naar boven komen die ik tijdens de relatie heb weggestopt. Opeens komt er twee jaar aan 'onderdrukking' op me af, en dat is nogal heftig. Ik weet waar mijn valkuilen zijn. Ze zijn echter nog groter geworden dan voorheen.
- Depressie is omgeslagen van af en toe depressief naar bijna constante neerslachtigheid. Ik heb genoeg goede momenten maar het zwarte gevoel blijft overheersen.
- Angst voor het onbekende had ik altijd wel, maar wist ik altijd goed te onderdrukken door wel gewoon dingen te ondernemen waar ik nog geen weet van had. Nu is het echter terug in full force, en heb ik niet eens zin meer om iets te ondernemen. Ik doe het nog steeds wel, maar het boeit me allemaal niet meer.
- Mijn grootste angst is nog wel dat ik gewoon nooit meer de oude word. Voor de relatie was ik een vrij opgewekt en gemotiveerd persoon, met hier en daar nog problemen, maar ik was tenminste gelukkig. Nu het over is ben ik een groter wrak dan ooit. Dit is veruit mijn meest donkere periode. Ik ben al eens uit een diep dal geklommen maar ik acht de kans steeds kleiner dat ik dat nog een keer kan doen.
Nu weet ik weer waarom ik nooit een relatie heb gehad uberhaupt. Ik was altijd bang voor dit soort taferelen, en ze zijn gebeurd. Ik heb er van geleerd, denk ik.
Nee, ik ga ook niet bij de pakken neerzitten. Dat is niet wie ik ben. Ik probeer naar oplossingen te zoeken, nieuwe invalshoeken te vinden, ... Alles wat maar helpt om van dit nare gevoel af te komen. Het maakt het alleen niet zo makkelijk omdat het mijn eerste relatie was, en meteen twee jaar, en dan ook nog zo intens. Nouja, je het kan het ergste meteen maar gehad hebben denk ik. Ik heb zeker veel geleerd van deze relatie, nu weet ik nog beter waar mijn problemen zich manifesteren en dat geluk uit mezelf moet komen en niet uit anderen. Ik heb dit echter heel mijn puberteit en voor de break lopen negeren. Het is flink wat tijd die ik moet gaan inhalen om beter in het leven te staan. Dit ga ik niet alleen kunnen, dus ik duik binnenkort weer in de wereld van therapie.quote:Op maandag 20 mei 2013 22:35 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
Ik herken me ontzettend veel in je verhaal. Ontzettend. Wat je bijzelf misschien moet afvragen, wil je wel weer diezelfde gast worden die je ooit was? Ik merk namelijk dat ik een enorme verandering door ga net het splitten van mij ex. Je merkt en leert van je eigen fouten. Ook al ben ik nog steeds een groter wrak dan dat ik ooit was, en ik zelf ook nooit echt diep in een relatie wou zitten omdat ik bang was dat dit (je kut voelen) zou gebeuren. Ik ben alleen niet bij de pakken neer gaan zitten en toch weer verder gegaan.
Overigens enorm rustig hier, men wordt niet gedumpt in Mei?
Het was niet mijn 1e relatie, maar wel mijn 1e echte serieuze relatie (kids/trouwen... etc).quote:Op maandag 20 mei 2013 23:40 schreef sporu het volgende:
[..]
Nee, ik ga ook niet bij de pakken neerzitten. Dat is niet wie ik ben. Ik probeer naar oplossingen te zoeken, nieuwe invalshoeken te vinden, ... Alles wat maar helpt om van dit nare gevoel af te komen. Het maakt het alleen niet zo makkelijk omdat het mijn eerste relatie was, en meteen twee jaar, en dan ook nog zo intens. Nouja, je het kan het ergste meteen maar gehad hebben denk ik. Ik heb zeker veel geleerd van deze relatie, nu weet ik nog beter waar mijn problemen zich manifesteren en dat geluk uit mezelf moet komen en niet uit anderen. Ik heb dit echter heel mijn puberteit en voor de break lopen negeren. Het is flink wat tijd die ik moet gaan inhalen om beter in het leven te staan. Dit ga ik niet alleen kunnen, dus ik duik binnenkort weer in de wereld van therapie.
Heb er vandaag weer flink om lopen janken, maar dat was ook wel een opluchting. Al die negatieve gedachten eruit gehuild. Voelde niet slecht. Voel me in een keer een stuk rustiger.
Hier ook hoor..quote:Op dinsdag 21 mei 2013 11:40 schreef JiggyJ het volgende:
Zijn er hier mensen die al langere tijd uit elkaar zijn, en he-le-maal geen contact meer hebben met hun ex?
Wij zijn nu al ruim 2 jaar uit elkaar, maar ik blijf het gewoon raar vinden dat je een relatie krijgt met elkaar, en dat het vervolgens over gaat, en dat je ZO snel (zelfs 2 jaar vind ik snel) weer complete vreemdelingen voor elkaar bent.
Ik heb haar echt al een jaar niet gezien ofzo, terwijl we nota bene in een straal van anderhalve kilometer van elkaar afwonen. Ook nooit meer eens een whatsapp/bel of facebook gesprekje over hoe het gaat ofzo, nee het was uit, en nog 1/2 keer afgesproken en dat was het..
Ergens is dat wel normaal, want je bent ex'en en je kunt moeilijk oneindig blijven afspreken, maar het blijft toch wel een raar idee.
Kies 1 kant. Of contact of geen contact. Hou je daarna een aantal maand in. Zwicht niet!quote:Op woensdag 22 mei 2013 16:58 schreef perfectsecret het volgende:
Jahoor ex heeft me na een week gedeblokkeerd. Hoe het met me gaat, dat ik mooie schoenen aan had vandaag. (We zagen elkaar)
En dat ik het aan moet geven als ik geen contact aankan. Wtf nu snap ik al helemaal niks meer van hem, ik "moest hem niet meer whatsappen en verder met m'n leven." Het is verdomme ook nooit goed met die kerel.
Drie jaar nu. Geen behoefte aan contact. Zou me alleen maar irriteren aan haar oppervlakkigheid.quote:Op dinsdag 21 mei 2013 11:40 schreef JiggyJ het volgende:
Zijn er hier mensen die al langere tijd uit elkaar zijn, en he-le-maal geen contact meer hebben met hun ex?
Vrouwenquote:
Je slaat de spijker op z'n kop. Iets in mij wil het laatste draadje tussen ons niet doorknippen. Ik wil ergens nog bevestiging dat hij ook met mij bezig is. Binnen 3 maanden verhuis ik en start ik in een nieuwe omgeving, ik weet zeker dat het dan helemaal goed komt, zonder hem.quote:Op donderdag 23 mei 2013 02:35 schreef Mint_Clansell het volgende:
Je roept verscheidene keren dat je geen contact wil, maar toch hebben jullie telkens weer contact en roep jij hier (weer) dat je hem niet snapt. Kennelijk wil je 'm nog erg graag spreken, aangezien je nog steeds reageert op hem. Maak een keuze. En dat niet willen blokkeren is een smoes die je jezelf voorhoudt, want als je echt geen contact meer zou willen had je er al lang voor gezorgd. Misschien ook eens in de spiegel kijken?
Ik wil geen botte lul zijn, maar je spreekt jezelf tegen. ;x Je vindt het prima als jullie geen contact hebben en dat hij dat niet meer wilt, maar het komt op mij over alsof je het hem wel verwijt? ;xquote:Op zaterdag 25 mei 2013 14:05 schreef StrawberrySwing het volgende:
Dat iemand waar je zo om gegeven hebt en hij om jou, iemand die een paar maanden geleden letterlijk tegen je zei dat je zijn beste vriend was en dat je belangrijk voor hem was, je zo hard kan laten vallen. Ik snap er niks van. Mn ex vond het heel belangrijk om goed contact te blijven houden, maar nu spreek ik hem amper en als ik dan op een feestje van hem ben, is hij totaal niet geïnteresseerd. Prima als we geen contact hebben en als hij het niet meer wilt, maar dit contrast is wel erg groot...
Heb je gelijk in. Het rotte vind ik gewoon dat hij toen zei dat hij zo graag contact wilde houden en dat ik zo bijzonder voor hem was, ook al waren we uit elkaar. Dat hij zich er vervolgens niet naar gedraagt, dat doet pijn. Meer het conflict dat hij a zegt maar b doet, dan dat we geen contact hebben.quote:Op zaterdag 25 mei 2013 15:31 schreef Atemno het volgende:
[..]
Ik wil geen botte lul zijn, maar je spreekt jezelf tegen. ;x Je vindt het prima als jullie geen contact hebben en dat hij dat niet meer wilt, maar het komt op mij over alsof je het hem wel verwijt? ;x
Sterkte iig, ik snap niet waarom je wel op het feestje van je ex bent.
Seks met die ex? Onmogelijk te vergeten als je 'm constant ziet, ja, maar je hoeft hem ook niet te vergeten, alleen over het feit heen te komen dat de relatie over is toch?quote:Op zaterdag 25 mei 2013 23:19 schreef bunberry het volgende:
Een ex vergeten terwijl hij bij je op school zit, in dezelfde vrienden groep, je nog steeds seks heb en nog hartstikke goed met elkaar om gaat is moeilijk.
Ik heb me er bij neergelegd dat een relatie niet werkt ja. Maar als ik een andere jongen tegen kom, durf ik vaak niet omdat ik mijn ex niet wil kwetsen.quote:Op zaterdag 25 mei 2013 23:42 schreef killeroy_nl het volgende:
[..]
Seks met die ex? Onmogelijk te vergeten als je 'm constant ziet, ja, maar je hoeft hem ook niet te vergeten, alleen over het feit heen te komen dat de relatie over is toch?
Stop dan eerst en vooral toch met die seks!quote:Op zaterdag 25 mei 2013 23:19 schreef bunberry het volgende:
Een ex vergeten terwijl hij bij je op school zit, in dezelfde vrienden groep, je nog steeds seks heb en nog hartstikke goed met elkaar om gaat is moeilijk.
Hoezo kwetsen? De relatie is toch voorbij. De enige die gekwetst kan worden ben jijzelf, als je nog langer met hem naar bed gaat en zo denkt. Je legt jezelf een hele beperking op door niemand anders te "durven" tegenkomen, allemaal vanwege die ex. Denk je nu echt dat het hem nog wat kan schelen?quote:Op zaterdag 25 mei 2013 23:46 schreef bunberry het volgende:
[..]
Ik heb me er bij neergelegd dat een relatie niet werkt ja. Maar als ik een andere jongen tegen kom, durf ik vaak niet omdat ik mijn ex niet wil kwetsen.
Ook ben ik bang dat hij straks met een ander meisje gaat en ik weet dat ik dan jaloers ga zijn.
Oftewel, mijn gevoelens zijn nog lang niet weg. Gelukkig ga ik (hopelijk) dit jaar van school af, dus ik hoef hem in ieder geval niet meer verplicht te zien.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |