Op zoek naar verlichting

quote:

Op dinsdag 22 januari 2013 21:10 schreef Jappie het volgende:

[..]

Dat maakt mijn statement over zijn gedachte of overtuiging waarmee het volgens mij voor hem werkte nog niet minder waar.

Het was me niet duidelijk of je het als een universeel geldende stelling bedoelde in de zienswijze van UG. Het was om te peilen.

quote:

[..]

Waarmee je eigenlijk de bevestiging geeft van mijn stelling. Iemand anders kan jou je gedachten of wereldbeeld niet geven. Gedachten van anderen hebben ontegenzeggenlijk invloed die een rol kunnen spelen op jouw wereldbeeld ( als je zelf de verlichting nog niet bereikt hebt ) maar je kunt niet waarnemen op basis van de waarneming van een ander. Je kunt hooguit verstandelijk het concept begrijpen en mogelijk zelfs doorvoelen als zijnde ontegenzeggenlijk waar maar het WORD pas waar op het moment dat je hetzelf waarneemt.

Je gedachten en je wereldbeeld zijn grotendeels geïnspireerd door de externe wereld, dus ook door anderen. Net als dat je woorden niet jezelf hebt aangeleerd, maar via anderen. Daarnaast spelen al die processen zich af die zijn aangeboren en die het resultaat zijn uit de ervaringen van je leven. Die vormen zowel het filter voor de input van buiten, als een innerlijke wereld die gefilterd raakt door diezelfde processen. Al die processen zijn afhankelijk van elkaar, staan in relatie tot elkaar. De vraag volgt of ze onafhankelijk van elkaar kunnen bestaan. En in hoeverre zijn ze op zichzelf bepalend voor wat 'waar' is?

quote:

Als ik jou een placebo geef met de mededeling dat de placebo voor mij werkt maar jij vastzit in het geloof dat je een werkzame pil nodig hebt om je te kunnen afhelpen van je gebrek dan zal jouw overtuiging jouw uitkomst bepalen. In die zin heeft Krishnamurti dan ook volkomen gelijk.

En toch blijkt dat niet fool-proof te zijn. Was dat maar zo!

quote:

[..]

Je moet er van houden maar ik heb wel eens een videootje van hem bekeken waarbij ik ook een glimlach niet kon onderdrukken.

Toevallig die in zijn eigen woning, waar hij een groepje mensen ontving? Die vond ik hilarisch, met name om de mensen die hun ervaring deelden met de camera.

quote:

Op dinsdag 22 januari 2013 21:33 schreef Haushofer het volgende:

[..]

Ja. Dat er (heel veel) mensen zijn die menen "de waarheid" te kennen zegt niet zozeer iets over "de waarheid", als wel over de enorme behoefte van deze mensen aan zekerheid.

Vraag ik me alsnog af of kennisname van die waarheid die mensen wel écht zekerheid zou geven, of slechts de illusie daarvan.

[ Bericht 11% gewijzigd door Gray op 22-01-2013 21:46:34 ]

quote:

Op dinsdag 22 januari 2013 21:38 schreef Gray het volgende:

En toch blijkt dat niet fool-proof te zijn. Was dat maar zo!

Kun je die iets meer uitspellen voor me? Het kwartje van begrip van wat je hiermee bedoeld valt nog niet helemaal voor me.

quote:

Toevallig die in zijn eigen woning, waar hij een groepje mensen ontving? Die vond ik hilarisch, met name om de mensen die hun ervaring deelden met de camera.

Yupzz..

quote:

Op dinsdag 22 januari 2013 21:54 schreef Jappie het volgende:

[..]

Kun je die iets meer uitspellen voor me? Het kwartje van begrip van wat je hiermee bedoeld valt nog niet helemaal voor me.

Ik doel op dat het placebo-effect niet bij iedereen werkt, in gelijke mate en elke keer. Overigens ben ik er niet van overtuigd dat mind-over-matter als 'waarheid' moet worden aangenomen, zeker niet op deze schaal. Kwantummechanica hoezee, maar dat is heel wat anders dan moleculaire processen, zelfs al leunen die schijnbaar op dat principe.

quote:

[..]

Yupzz..

Ja, die is leuk.

quote:

Op dinsdag 22 januari 2013 22:10 schreef Gray het volgende:

[..]

Ik doel op dat het placebo-effect niet bij iedereen werkt, in gelijke mate en elke keer.

Klopt, maar daar tegenover staat dat datzelfde geld voor de pil met de socalled "werkzame stof".
Wat mij alleen maar sterkt in de overtuiging dat het niet de pil is wat het laat werken maar jij als mens die toestaat te geloven in de werkzaamheid van de pil. (in dit geval zelfs die pil die ook daadwerkelijk bewezen werkzaam stoffen bevat)

Een leuk voorbeeld wat mijzelf is overkomen met betrekking tot het creeren van mijn eigen werkelijkheid heeft te maken met een tandartsbezoek of eigenlijk liever gezegd een serie van tandartsbezoeken die hebben geleid dat ik ging geloven dat ik niet meer te verdoven was.
(ik had eigenlijk nooit problemen met verdovingen en deze gingen altijd vrij gemakkelijk tot het moment dat ik een leerling tandarts had die mij na 2 mislukte pogingen vertelde dat ik moeilijk te verdoven was bij de 3e keer lukte het overigens wel maar dat terzijde )
Hetgeen deze leerling tandarts mij had verteld over mijn moelijk tot verdoving te brengen zenuwen had zich bij mij zo vastgezet dat het vervolgens ook bij elke volgende keer steeds moeilijker ging. Het werd tenslotte zo erg dat bij het eerstvolgende bezoek waarbij ik weer eens een zenuwbehandeling nodig had de tandarts niets anders restte dan mij door de kies heen te verdoven. Dus rechtstreeks in de zenuw. De bizarre pijn die dat met zich mee bracht (overigens binnen een seconde gevolgd door het absolute niet voelen van de pijn) maakte dat dat een ervaring was die ik nooit meer wilde meemaken. Vanaf dat bezoek was ik bij volgende bezoeken weer net zo makkelijk te verdoven als in de begintijd.

Het is welliswaar geen bewijs voor mijn stelling over het idee van "mind over matter" en ieder ander zal het mogelijk als toeval afdoen maar het is mij wel altijd bijgebleven als een realiteit waarbij ik klaarblijkelijk tot een bepaalde hoogte in staat was te bepalen of iets (in dit geval een verdoving) invloed kon hebben over waar ik als gedachte aan vast wilde houden. (het moeilijk te verdoven zijn)

quote:

Overigens ben ik er niet van overtuigd dat mind-over-matter als 'waarheid' moet worden aangenomen, zeker niet op deze schaal. Kwantummechanica hoezee, maar dat is heel wat anders dan moleculaire processen, zelfs al leunen die schijnbaar op dat principe.

Ik heb de overtuiging dat het waar is maar tegelijkertijd is deze overtuiging vooralsnog een conceptuele overtuiging en is mijn wezen er nog niet dusdanig van doordrongen dat ik het ook werkelijkheid kan maken. Wat ik wel ervaar is dat wij door het gebruik maken van tijd iets van vorm kunnen laten veranderen. Dat wat wij bedenken kunnen we waarmaken als we maar genoeg overtuiging en doorzettingsvermogen hebben; dat idee.

Als je dat idee combineert met de theorie dat tijd eigenlijk niet bestaat maar een opeenstapeling van "nu" momenten is dan komt de werkelijkheid van het scheppen dmv gedachtenkracht en overtuiging al een stuk dichterbij.

Mocht ik op dit gebied enige vorderingen maken dan zal ik de eerste zijn om het wereldkundig te maken....geweldig lijkt me dat.

quote:

Op dinsdag 22 januari 2013 21:19 schreef Haushofer het volgende:

[..]

Voor jou misschien. Voor anderen hoeft dat niet te gelden. Je hebt geen enkele grond om te "weten" dat dit voor anderen geldt. Je kunt ook niet in andermans hoofd kruipen. Dat je meent dat met de autoriteit van God wel te kunnen weten doet daar niks aan af

Persoonlijk ben ik mensen tegen gekomen die gelukkiger en "verlichter" overkwamen dan welke Christen ik ook heb gezien of ontmoet. Ik zou ook niet weten waarom je daarvoor persé het Christendom nodig hebt.

Maar als jij die exclusiviteit nodig meent te hebben, dan houdt niemand je tegen natuurlijk.

Je hebt niet het christendom nodig, maar Jezus. Dat is wat ik zeg.

Ook is het kennen van Jezus niet per se gelijk aan 'geluk' of 'vrede' maar gaat veel dieper.

Jezus Christus biedt genezing van wonden van het verleden. Dat is niet altijd een leuk of gelukkig proces. Maar het leidt tot kracht en wijsheid.

Hoe je zaken beoordeelt hangt af van de standaard die je hanteert. Wat de 1 geluk noemt is dat voor de ander helemaal niet. Ik probeer een objectieve standaard te benaderen van 'verlichting'. Daarvoor heb je objectieve waarheid nodig over de aard van het bestaan zelf. Anders ben je logischerwijs in duisternis.

Het kan niet zo zijn dat God bestaat en dat hij niet bestaat. Of dat de big bang het universum de wereld in heeft geholpen, en dat God het universum gemaakt heeft zoals het is. Of dat de mens een geevolueerd dier is, en dat hij tegelijkertijd in het evenbeeld van God is gemaakt. Al die zaken kunnen niet tegelijkertijd waar zijn. Daarom kan men ook niet allemaal evenveel verlicht zijn: degene die de waarheid kent is verlicht.

Indien de waarheid een persoon is, zoals de bijbel stelt, is kennis van die persoon gelijk aan verlichting.

Indien de waarheid is dat de wereld een samenloop van toevallige omstandigheden is, dan is acceptatie van het feit dat je zelf een toevallige samenloop van omstandigheden bent verlichting.

Indien de waarheid is dat de materiele wereld een illusie is, een productie van onze collectieve voorstelling, dan is verlichting dat je beseft dat je persoon en de wereld om je heen als 1 gezien moeten worden.

Als er iets gemeen is voor alle mensen op aarde dan is dat dat men lijdt en vervolgens dood gaat, los van enige momenten van verlichtin van dat leed.

Vanuit een mensgecentreerd wereldbeeld is verlichting dan dat we ons lijden gezamenlijk verzachten. De vraag is hoe we dat doen?

Dat is door elkaar lief te hebben.

En hoewel iedereen dat weet, doen mensen zichzelf en elkaar behoorlijk veel kwaad. Het is alsof zelfdestructie op collectieve schaal in ons ingebakken zit. Omdat we op een overlevingsmodus zijn. Omdat we lijden en sterven en dat lijden en sterven koste wat kost willen verhelpen en uitstellen - of dit nu lijden is op kleine of grote schaal. Ik denk aan het leed wat iemand ervaart wanneer hij simpelweg honger heeft (zonder in een 3e wereld land te wonen), of het leed wanneer iemand een dierbare verliest, of dodelijk ziek is.

De menselijke strategien om om te gaan met dit leed zijn echter vaak op de lange termijn eerder zelfdestructief (en raken anderen in het proces) dan dat ze constructief zijn en werkelijk tot genezing en voorkoming van toekomstig leed leiden.

De reden hiervoor lijkt onbegrip en onwetendheid te zijn over de aard van het eigen lijden. Men realiseert zich niet altijd dat men ziek is door het jarenlang eten van bepaalde zaken, men beseft niet dat men niet het maximale uit sociale relaties haalt omdat men zelf niet het beste weet te geven, men weet niet waar naar toe te keren wanneer zekerheden uit elkaar vallen.

De vraag is dus of er voor de mens als geheel praktische manieren zijn om het menselijk leed op te heffen.

Deze praktische manieren zouden zich moeten richten op de alledaagse zaken waarmee we worden geconfronteerd: onze lichamelijke behoeften, onze leefomgeving, de mensen om ons heen.

Ik denk dan aan simpele zaken zoals een goede hygiene, gezond eten, vriendelijkheid en liefde, geen verspilling van middelen, enzovoorts. Dit zijn simpel te bereiken doelen die een kleine initiele investering vragen, maar hun vruchten op langere termijn afwerpen. Het probleem is dat men hier van nature niet altijd zin in heeft. Of dat men, wanneer men al die zaken doet, nog steeds geen werkelijk plezier of blijdschap ervaart.

Een factor van belang hierbij is denk ik dat mensen bang zijn om bepaalde stappen te nemen omdat ze bang zijn om te lijden. Hierdoor zullen ze nooit de stappen nemen om de dromen die ze werkelijk hebben ook daadwerkelijk in vervulling te laten gaan. En die angst is reeel: de kans op lijden en sterven is reeel, het is niet verzekerd dat men gelukkig wordt wanneer men zich in het diepe stort. Ook is het niet mogelijk om gelukkig te blijven op basis van vorige ervaringen; wat ik vandaag meemaak is over een jaar niet meer mijn dagelijkse bron van geluk. Verveling kan intreden. En om die verveling tegen te gaan, is het mogelijk dat ik me weer inlaat met zelfdestructieve handelingen die op de lange termijn weer tot lijden brengen.

De mens heeft dus een gezonde fysieke conditie nodig, een gezonde leefomgeving, bevredigende sociale relaties, en bevredigende dagelijkse ervaringen nodig om niet te lijden.

Wanneer men die zaken heeft, kan men dan van verlichting spreken? Nee, niet per se. Want wat wanneer men al die zaken wegneemt, en de dood in de ogen staart? Ik denk aan het bijvelverhaal van Job.

Hoe kan men niet lijden maar geluk vinden wanneer alle zaken die een mensenleven menselijk maken weg worden genomen?

Indien de waarheid is dat alles slechts toevallig is, is er niets om over gelukkig te zijn. Volledige wanhoop en afplatting kan zijn intrede doen.

Indien de waarheid is dat alles een illusie is van je eigen voorstelling, is de logische conclusie dat je zelf verantwoordelijk bent voor het leed waar je je in bevindt.

In beide gevallen kan men met ongevoeligheid naar de wereld kijken en hem zo ervaren, echter verdwijnt het leed daar werkelijk door? Verdwijnen de verlangens? Hoe zit het met het menselijke verlangen tot erkenning, tot zich zinnig voelen, zich belangrijk voelen? Is het niet zo dat de vele guru's die beweren een dergelijke verlichte staat te hebben bereikt, zichzelf tot idolen en goden van mensen maken? Is het uit liefde dat ze het vele geld accepteren, tientallen rolls royces bezitten (Sai Baba) maar dat niet uitmaakt omdat men toch 'verlicht' is? Gelooft men dat?

Ik geloof dat er een man is die volledig het lijden en de dood omarmde en desondanks volledig gelukkig was en dat was Jezus Christus.
Zijn bron van geluk was Zijn relatie met de Vader, met God, en Zijn liefde vulde Hem ongeacht de omstandigheden van het leven; de vervolgingen, het uitschelden, het vernederen en bespotten, het fysieke en emotionele geweld wat Hem aan werd gedaan, en uiteindelijk het sterven.

De man bevond zich echter niet op een roze wolk en ging al drijvend door het leven. Nee, Hij identificeerde zich met degenen die leden op aarde, met de zieken, de blinden, de armen, wezen, de weduwen. Hij zag het leed wat prostituees kenden, evenals het toenmalige uitschot van de maatschappij, hij had compassie voor allen, had liefde voor allen, want voelde hun pijn. En in het voelen van hun pijn, kon hij een bron van troost en hoop zijn voor hen die het zo hard nodig hadden. Met woorden van leven sprak Hij hen geloof toe in het hart, en uit hun geloof vonden zij hun verlichting, hun verlossing, want de verlosser was daar onder hen.

De persoon die verlichting zoekt, zal die vinden in de liefde die hij kan voelen voor zijn medemens, die net als hemzelf lijdt. Hij zal het vinden in het kunnen identificeren met die ander, in het verdrietig zijn met de verdrietige, het blij zijn met de vrolijke, het kunnen troosten en aanmoedigen. Hij zal het vinden in het kunnen opliften van zijn naaste, een hand kunnen helpen, een vriend zijn in tijden van eenzaamheid. De liefde is wat ons allen verlicht, want indien we allen liefde voor elkaar hadden, zou het grootste deel van het leed in de wereld verdwijnen.

De liefde valt samen te vatten in meerdere vormen, zoals doe een ander wat je wilt dat anderen aan jou doen, of heb je naasten lief als je zelf.
Een andere manier om die liefde samen te vatten is in de geboden die we in de bijbel vinden; gij zult niet stelen, gij zult geen valse getuigenis afleggen, gij zult geen overspel plegen, gij zult niet andermans goederen verlangen, eer je vader en je moeder, gij zult niet doodslaan, en die zaken in spirituele zin, niet per se in letterlijke zin.

Verlichting zit hem niet in persoonlijk geluk, want persoonlijk geluk is afhankelijk van onze medemens die ons kwaad kan doen of zelfs doden. Wanneer we verlichting zoeken, dienen we het te zoeken op collectief niveau, met onze medemens, want we zijn allemaal tezamen op deze planeet, en lijden en sterven allemaal tezamen. Een kader van moraliteit, wat niet slechts van buiten op ons geforceerd wordt, maar wat werkelijk in ons hart geschreven staat en in ons denken, voelen en handelen tot uiting komt, is hier verlichtend voor.

Ik persoonlijk weet dat deze innerlijke verandering te vinden is in een relatie met de mens die daadwerkelijk zo'n hart had en ernaar leefde, en dit hart ook aan ons kan geven, Jezus Christus. Hoe weet ik dat? Omdat ik Hem ken. Maar voordat ik Hem kende, kende ik ook andere paden van verlichting. Ik kan dus vergelijken; een leven zonder spirituele focus, een leven van verlichting op zijn mystisch, en een leven als christen. Echter weet ik nu in retrospect dat ik in duisternis was, want Jezus heeft me waar licht, leven, blijdschap en liefde gegeven, en dat verschil is in alle opzichten te merken geweest, zowel voor mijzelf als mijn omgeving. Maakt dat mij nu perfect en verlicht? Nee, Jezus is perfect en verlicht. Maar uit Hem kan ik mijn licht 'tappen', door gebed, door het bestuderen van Zijn karakter, door te leven zoals Hij leefde. Door de kracht die Hij me geeft, kan ik de zaken van het leven aangaan, zonder angst om te lijden of te sterven, zonder angst om pijn gedaan te worden, want Hij is er, en ik weet dat Hij deze wereld overwonnen heeft, en ik hem daardoor ook kan overwinnen. Zelfs de dood kan mij niet overwinnen, want Hij heeft het eeuwige leven en kan het aan me geven. Dat maakt dat de liefde, die vaak opoffering vraagt, in de praktijk gebracht kan worden zonder angst dat ik mezelf tekort zal doen, want Hij zal me alles geven, want Hij houdt van me, zoals Hij van ons allemaal houdt en ons alles zal geven, indien we willen liefhebben zoals Hij dat doet - tot de dood aan toe.

Het is mijn eerlijke verlangen dat iedereen Hem kent, want Zijn liefde is niet van deze wereld, en samen, met Hem, zouden we er iets beters van kunnen maken, als mensenfamilie.

Deze man heeft geen armen en benen maar is verlicht.



[ Bericht 0% gewijzigd door Ali_Kannibali op 23-01-2013 00:47:51 ]

quote:

Op dinsdag 22 januari 2013 21:26 schreef Haushofer het volgende:
Ja, dat vond ik een aardig interview Het zal voor veel mensen overkomen als een soort relishoppen, maar ik vond Raymann er sympathiek mee overkomen.

Dat vond ik ook, ja.

Dat klinkt als een heel mooi, grootsomvattend betoog, Ali. Niet iedereen zal zich erin kunnen vinden (dat laatste vooral), maar het is heel overtuigd geschreven vanuit 't hart, ervaring en verstand. Dit is verder niet als compliment bedoeld voor je ego, maar louter voor het geschrevene.

quote:

Op dinsdag 22 januari 2013 23:56 schreef Villas_Rubin het volgende:
Dat klinkt als een heel mooi, grootsomvattend betoog, Ali. Niet iedereen zal zich erin kunnen vinden (dat laatste vooral), maar het is heel overtuigd geschreven vanuit 't hart, ervaring en verstand. Dit is verder niet als compliment bedoeld voor je ego, maar louter voor het geschrevene.

Mijn ego probeert het uit alle macht naar zichzelf toe te trekken, maar ik geef bij deze volledige eer aan God die mij gemaakt heeft en dankzij Wie ik ervaringen op heb opgedaan waardoor ik bovenstaande heb kunnen schrijven. De waarheid behoort niet tot een mens toe, maar wordt van boven aan ons geopenbaard en begrijpelijk gemaakt. Zo er iets waar is in wat ik zeg, is het van God en niet van mij.

Hele reactie getypt; uitgelogd. Nog maar een keer!

quote:

Op dinsdag 22 januari 2013 22:48 schreef Jappie het volgende:

[..]

Klopt, maar daar tegenover staat dat datzelfde geld voor de pil met de socalled "werkzame stof".
Wat mij alleen maar sterkt in de overtuiging dat het niet de pil is wat het laat werken maar jij als mens die toestaat te geloven in de werkzaamheid van de pil. (in dit geval zelfs die pil die ook daadwerkelijk bewezen werkzaam stoffen bevat)

De vraag is of het lichaam hier in dienst staat van het bewustzijn, het lichaam de wens van het bewustzijn vervult, of dat de twee via een complex proces tot een consensus komen.

quote:

Een leuk voorbeeld wat mijzelf is overkomen met betrekking tot het creeren van mijn eigen werkelijkheid heeft te maken met een tandartsbezoek of eigenlijk liever gezegd een serie van tandartsbezoeken die hebben geleid dat ik ging geloven dat ik niet meer te verdoven was.
(ik had eigenlijk nooit problemen met verdovingen en deze gingen altijd vrij gemakkelijk tot het moment dat ik een leerling tandarts had die mij na 2 mislukte pogingen vertelde dat ik moeilijk te verdoven was bij de 3e keer lukte het overigens wel maar dat terzijde )
Hetgeen deze leerling tandarts mij had verteld over mijn moelijk tot verdoving te brengen zenuwen had zich bij mij zo vastgezet dat het vervolgens ook bij elke volgende keer steeds moeilijker ging. Het werd tenslotte zo erg dat bij het eerstvolgende bezoek waarbij ik weer eens een zenuwbehandeling nodig had de tandarts niets anders restte dan mij door de kies heen te verdoven. Dus rechtstreeks in de zenuw. De bizarre pijn die dat met zich mee bracht (overigens binnen een seconde gevolgd door het absolute niet voelen van de pijn) maakte dat dat een ervaring was die ik nooit meer wilde meemaken. Vanaf dat bezoek was ik bij volgende bezoeken weer net zo makkelijk te verdoven als in de begintijd.

Doet denken aan een wondje dat pas pijn gaat doen wanneer je het opmerkt.

quote:

Het is welliswaar geen bewijs voor mijn stelling over het idee van "mind over matter" en ieder ander zal het mogelijk als toeval afdoen maar het is mij wel altijd bijgebleven als een realiteit waarbij ik klaarblijkelijk tot een bepaalde hoogte in staat was te bepalen of iets (in dit geval een verdoving) invloed kon hebben over waar ik als gedachte aan vast wilde houden. (het moeilijk te verdoven zijn)

Het bewustzijn kan ook als 'zintuig' dienen voor het lichaam, al kan het zichzelf ook foppen om te laten denken dat het invloed uitoefent.

quote:

[..]

Ik heb de overtuiging dat het waar is maar tegelijkertijd is deze overtuiging vooralsnog een conceptuele overtuiging en is mijn wezen er nog niet dusdanig van doordrongen dat ik het ook werkelijkheid kan maken. Wat ik wel ervaar is dat wij door het gebruik maken van tijd iets van vorm kunnen laten veranderen. Dat wat wij bedenken kunnen we waarmaken als we maar genoeg overtuiging en doorzettingsvermogen hebben; dat idee.

Waar UG op doelde, is dat het lichaam zelf bepaalt wat het doet. Invloed daarop uitoefenen zou slechts een illusie zijn; het is het lichaam, inclusief brein, dat de gedachten zou vormen dat er controle is. Zijn eetgedrag zou voortkomen uit het 'luisteren' naar zijn lichaam dat alleen maar om room en zout zou vragen.
Vergelijk dat met hoe zenmeesters hun natuurlijke dood nauwkeurig konden voorspellen, door simpelweg te 'luisteren' naar de signalen van het lichaam en de gedachten dat het vormde.

quote:

Als je dat idee combineert met de theorie dat tijd eigenlijk niet bestaat maar een opeenstapeling van "nu" momenten is dan komt de werkelijkheid van het scheppen dmv gedachtenkracht en overtuiging al een stuk dichterbij.

Tijd bestaat, maar zou als illusie tot ons komen, omdat we nooit in een ander moment leven dan nu.

quote:

Mocht ik op dit gebied enige vorderingen maken dan zal ik de eerste zijn om het wereldkundig te maken....geweldig lijkt me dat.

Succes voor jou en de wereld!

quote:

Op dinsdag 22 januari 2013 23:06 schreef Ali_Kannibali het volgende:


[..]

Mijn ego probeert het uit alle macht naar zichzelf toe te trekken, maar ik geef bij deze volledige eer aan God die mij gemaakt heeft en dankzij Wie ik ervaringen op heb opgedaan waardoor ik bovenstaande heb kunnen schrijven. De waarheid behoort niet tot een mens toe, maar wordt van boven aan ons geopenbaard en begrijpelijk gemaakt. Zo er iets waar is in wat ik zeg, is het van God en niet van mij.

De waarheid behoort niet tot een mens toe?
Hoezo niet?

quote:

Op dinsdag 22 januari 2013 23:06 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

Je hebt niet het christendom nodig, maar Jezus. Dat is wat ik zeg.

Ook is het kennen van Jezus niet per se gelijk aan 'geluk' of 'vrede' maar gaat veel dieper.

Dat zijn slechts woorden, Ali. Je bent weer zaken aan het vergelijken en daarmee je eigen ervaring bovenaan aan het zetten.

quote:

Jezus Christus biedt genezing van wonden van het verleden. Dat is niet altijd een leuk of gelukkig proces. Maar het leidt tot kracht en wijsheid.

Ik ben met je eens dat acceptatie en erkennen van jezelf erg belangrijk is, en dat dat een pijnlijk proces kan zijn

quote:

Het kan niet zo zijn dat God bestaat en dat hij niet bestaat. Of dat de big bang het universum de wereld in heeft geholpen, en dat God het universum gemaakt heeft zoals het is. Of dat de mens een geevolueerd dier is, en dat hij tegelijkertijd in het evenbeeld van God is gemaakt. Al die zaken kunnen niet tegelijkertijd waar zijn.

Dat zijn allemaal natuurwetenschappelijke ideeën. Ik zie niet in waarom dat nu zo essentieel is. Ik snap wel dat het voor jou wel essentieel is: jij kunt je eigen opvatting van de bijbel en je godsbeeld , die essentieel zijn geweest voor jou "verlichtingservaring", niet rijmen met bepaalde natuurwetenschappelijke consensus.

quote:

Indien de waarheid is dat de wereld een samenloop van toevallige omstandigheden is, dan is acceptatie van het feit dat je zelf een toevallige samenloop van omstandigheden bent verlichting.

Dat ben ik niet met je eens. Dat zou ik prima kunnen accepteren. Wat ik "Verlichting" zou willen noemen is acceptatie van het verschijnsel "lijden" zoals dat in alle vormen zich aan ons voordoet.

quote:

Vanuit een mensgecentreerd wereldbeeld is verlichting dan dat we ons lijden gezamenlijk verzachten. De vraag is hoe we dat doen?

Dat is door elkaar lief te hebben.

Ik denk dat compassie inderdaad een belangrijk element is Vooral omdat het je eigen ego "uitdooft".

quote:

De menselijke strategien om om te gaan met dit leed zijn echter vaak op de lange termijn eerder zelfdestructief (en raken anderen in het proces) dan dat ze constructief zijn en werkelijk tot genezing en voorkoming van toekomstig leed leiden.

Dat ben ik ook grotendeels met je eens; zie mijn eerdere posts aan Viking84

quote:

Indien de waarheid is dat alles slechts toevallig is, is er niets om over gelukkig te zijn. Volledige wanhoop en afplatting kan zijn intrede doen.

Ik denk dat dit geen algemeen statement is, maar iets zegt over jou onwil om een wereld zonder Goddelijke intentie te aanvaarden. Er zijn prima mensen die zonder Goddelijke intentie gelukkig zijn. Jij gaat nu waarschijnlijk beweren dat deze mensen "niet werkelijk gelukkig zijn" of "er niet goed over hebben nagedacht", maar dat is weer je eigen ervaring bovenaan zetten en die doortrekken naar iedereen.

quote:

Ik geloof dat er een man is die volledig het lijden en de dood omarmde en desondanks volledig gelukkig was en dat was Jezus Christus.

Inderdaad: je gelooft. Eerder zei je nog dat je weet.

quote:

Deze man heeft geen armen en benen maar is verlicht.

Nick Vujicic - DVD Clip from No Arms, No Legs, No Worries - Jr. High Talk

Ik "ken" hem ook als oordelend, extreem en opvliegend. Ik zou hem niet "verlicht" willen noemen. Ik vind het wel knap hoe hij met zijn handicap omgaat

Op de rest hoop ik later eens terug te komen. Maar ik blijf het maar herhalen: je kunt niet zomaar je eigen ervaring doortrekken naar iedereen. Jij zou niet gelukkig kunnen worden van een wereld zonder God, zonder Goddelijke intentie, en misschien zelfs een wereld zonder Christelijke God. Het doet me sterk denken aan iemand die meent dat Bach het summum van muziek is, en niemand waarlijk "echte muziek" kan ervaren als hij Bach niet als grootste componist erkent (en die zijn er). Het is eerder een gebrek aan inlevingsvermogen, en zoals ik al eens eerder opmerkte in mijn ogen een vorm van egocentrisme. En dat inlevingsvermogen is erg belangrijk in wat ik "Verlichting" zou noemen, terwijl het ego (zoals je zelf ook opmerkt) een belangrijk obstakel vormt.

Jouw uitspraken zeggen niet zozeer iets over "de waarheid", maar over de persoon Ali_Kannibali.

quote:

Op woensdag 23 januari 2013 08:14 schreef Haushofer het volgende:

[..]

Dat zijn slechts woorden, Ali. Je bent weer zaken aan het vergelijken en daarmee je eigen ervaring bovenaan aan het zetten.

[..]

Ik ben met je eens dat acceptatie en erkennen van jezelf erg belangrijk is, en dat dat een pijnlijk proces kan zijn

[..]

Dat zijn allemaal natuurwetenschappelijke ideeën. Ik zie niet in waarom dat nu zo essentieel is. Ik snap wel dat het voor jou wel essentieel is: jij kunt je eigen opvatting van de bijbel en je godsbeeld , die essentieel zijn geweest voor jou "verlichtingservaring", niet rijmen met bepaalde natuurwetenschappelijke consensus.

[..]

Dat ben ik niet met je eens. Dat zou ik prima kunnen accepteren. Wat ik "Verlichting" zou willen noemen is acceptatie van het verschijnsel "lijden" zoals dat in alle vormen zich aan ons voordoet.

[..]

Ik denk dat compassie inderdaad een belangrijk element is Vooral omdat het je eigen ego "uitdooft".

[..]

Dat ben ik ook grotendeels met je eens; zie mijn eerdere posts aan Viking84

[..]

Ik denk dat dit geen algemeen statement is, maar iets zegt over jou onwil om een wereld zonder Goddelijke intentie te aanvaarden. Er zijn prima mensen die zonder Goddelijke intentie gelukkig zijn. Jij gaat nu waarschijnlijk beweren dat deze mensen "niet werkelijk gelukkig zijn" of "er niet goed over hebben nagedacht", maar dat is weer je eigen ervaring bovenaan zetten en die doortrekken naar iedereen.

[..]

Inderdaad: je gelooft. Eerder zei je nog dat je weet.

[..]

Ik "ken" hem ook als oordelend, extreem en opvliegend. Ik zou hem niet "verlicht" willen noemen. Ik vind het wel knap hoe hij met zijn handicap omgaat

Op de rest hoop ik later eens terug te komen. Maar ik blijf het maar herhalen: je kunt niet zomaar je eigen ervaring doortrekken naar iedereen. Jij zou niet gelukkig kunnen worden van een wereld zonder God, zonder Goddelijke intentie, en misschien zelfs een wereld zonder Christelijke God. Het doet me sterk denken aan iemand die meent dat Bach het summum van muziek is, en niemand waarlijk "echte muziek" kan ervaren als hij Bach niet als grootste componist erkent (en die zijn er). Het is eerder een gebrek aan inlevingsvermogen, en zoals ik al eens eerder opmerkte in mijn ogen een vorm van egocentrisme. En dat inlevingsvermogen is erg belangrijk in wat ik "Verlichting" zou noemen, terwijl het ego (zoals je zelf ook opmerkt) een belangrijk obstakel vormt.

Jouw uitspraken zeggen niet zozeer iets over "de waarheid", maar over de persoon Ali_Kannibali.

Nee Haushofer, God is ook jouw God, Jezus is ook jouw verlosser, Hij is ook jouw enige bron van leven, en dat voor iedereen. Persoonlijk geluk is geen maatstaf voor verlichting, maar de wereld overwinnen met de liefde van God is verlichting.

quote:

Op woensdag 23 januari 2013 09:52 schreef Ali_Kannibali het volgende:
Jezus is ook jouw verlosser,

Verlosser van wat, van wie ? Hij was niemands verlosser, zelfs niet als messias.

quote:

Hij is ook jouw enige bron van leven, en dat voor iedereen.

In elk geval niet op mij van toepassing.

quote:

Persoonlijk geluk is geen maatstaf voor verlichting, maar de wereld overwinnen met de liefde van God is verlichting.

Welke god ? die van het O.T. of het N.T., die van Kelten of Germanen, die van de Grieken of die van de Perzen ?

Hey Viking. Tijd niet gezien.

Het is misschien goed om te weten dat spiritualiteit een emotie is. Een emotie die de behoefte uitdrukt van iets wat groter is dan jijzelf.

Spiritualiteit wordt vaak aan een religie of cult gekoppeld maar te maar je kan het net zo goed aan een politiek, natuurwetenschappelijk of filosofisch standpunt koppelen.

Misschien is dat gene wat je voelt (zoals omschreven in de OP) meer een poging om invulling te geven aan je leven. Een behoefte om meer betekenis te geven bovenop het het van dag tot dag leven.

Stel eens voor jezelf vast wat jij belangrijk vind van het leven, wat is je ethiek, wat zijn je voorkeuren voor een samenleving, wat fascineert je. En doe daar iets mee. Ga op cursus, zet je in voor een politiek standpunt, schrijf een boek, ga op reis naar een land waar je denkt iets meer te kunnen vinden dan alleen maar vluchtige toeristische attracties.

Ik twijfel er niet aan dat er iets voor jou is om invulling te geven aan je spirituele behoeften zonder dat je daarvoor godsdienstig hoeft te worden.

quote:

Op woensdag 23 januari 2013 05:27 schreef sinzzer het volgende:

[..]

De waarheid behoort niet tot een mens toe?
Hoezo niet?

Ali?

quote:

Op woensdag 23 januari 2013 17:43 schreef sinzzer het volgende:

[..]

Ali?

Wat ik wil zeggen is dat er geen patent op de waarheid zit. Niemand 'vindt de waarheid uit'. De waarheid 'is'. Wij kunnen hem slechts ontvangen of beleven of beschrijven, niet uitvinden.

quote:

Op woensdag 23 januari 2013 09:52 schreef Ali_Kannibali het volgende:
Nee Haushofer, God is ook jouw God, Jezus is ook jouw verlosser, Hij is ook jouw enige bron van leven, en dat voor iedereen. Persoonlijk geluk is geen maatstaf voor verlichting, maar de wereld overwinnen met de liefde van God is verlichting.

Ja, ik weet dat jij dat gelooft.

quote:

Op donderdag 24 januari 2013 00:50 schreef Haushofer het volgende:

[..]

Ja, ik weet dat jij dat gelooft.

Waarom zou je me dan van het tegendeel willen overtuigen?

Het zou voor mij volstrekt onlogisch en inconsistent zijn om jouw gedachtengang te adopteren.

Je zou me eerst de onwaarheid van de bijbel en God moeten bewijzen.

Veel sterkte daarmee.

quote:

Op donderdag 24 januari 2013 00:07 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

Wat ik wil zeggen is dat er geen patent op de waarheid zit. Niemand 'vindt de waarheid uit'. De waarheid 'is'. Wij kunnen hem slechts ontvangen of beleven of beschrijven, niet uitvinden.

Wat is dan in jou ogen de waarheid?

quote:

Op donderdag 24 januari 2013 00:57 schreef Ali_Kannibali het volgende:

Waarom zou je me dan van het tegendeel willen overtuigen?
Je zou me eerst de onwaarheid van de bijbel en God moeten bewijzen.

Je kan hier al eens mee beginnen:

http://skepticsannotatedbible.com/contra/by_name.html

http://www.infidels.org/l(...)-contradictions.html

quote:

Op donderdag 24 januari 2013 04:57 schreef sinzzer het volgende:

[..]

Wat is dan in jou ogen de waarheid?

Jezus Christus is de waarheid.
Dus niet een abstract idee in het hoofd maar een persoon. De gehele waarheid is omvat in de persoon Jezus Christus.
Ook Gods wet is de waarheid, de wet van liefde. Net zoals Gods beloften, Gods woord.

Ik begrijp dat dat nogal moeilijk of misschien geheel niet te vatten is voor iemand die de waarheid zich voorstelt als een geheel van ideeen en feiten.

Je kunt dus onderscheid maken tussen iets wat waar is en 'de waarheid'. Het is waar dat ik dit op een computer zit te tiepen. Maar het is niet 'de waarheid' in zijn totaliteit.

Bij de Gamma heb je wel leuke lampen en meestal ook alle maten peertjes en zo

Albert Hein is de waarheid, en de goedkoopste.

quote:

Op donderdag 24 januari 2013 00:57 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

Waarom zou je me dan van het tegendeel willen overtuigen?

Dat wil ik helemaal niet. Waar zie je me dat doen?

quote:

Het zou voor mij volstrekt onlogisch en inconsistent zijn om jouw gedachtengang te adopteren.

Je zou me eerst de onwaarheid van de bijbel en God moeten bewijzen.

Veel sterkte daarmee.

Ik voel daar volstrekt de behoefte niet voor. Volgens mij ben jij heel gelukkig met jouw opvattingen, en breng je ook geen schade toe aan anderen daarmee. Waarom zou ik dat dan willen veranderen?