R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
ik denk wellicht voor haar wel, mer "ik hang de verongelijkte onschuldige partij" uit. dit klinkt niet alsof het gaat om dat emailen, dit gaat om fundamenteel ongeluk met hoe jullie leven eruit ziet. en daar hebben jullie beiden een evengroot aandeel in.quote:Op zondag 16 december 2012 00:15 schreef Droefheid het volgende:
[..]
Nou.. dat deed ik dus in september.. HEEL boos geworden, geconfronteerd... toen beloofde ze me (na twee weken gesteggel) dat ik haar moest vertrouwen etc maar dat ze wel iets van contact wilde blijven houden... en ik moest beloven haar niet meer te controleren omdat ze dat me erg kwalijk nam.
Ik vrees dat ik de afgelopen drie weken toch maar een log programma op haar thuis pc heb gezet, kan ik wel screencaps lezen wanneer ze op werk inlogt (daar communiceren ze mee)... dus tja... dat is best fout.. en geen bonuspunten wanneer ik dat vertel.
Omdat er niets fysieks is en ze wel haar best doet voor ons gezin, nouja.. iedere lange relatie kent wel problemen van mindere interesse.. ups en downs... dus voor mij zijn er nog geen verbrande schepen wat dat betreft
Your mind don't know how you're taking all the shit you see
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Haha wat een enorme droeftoeter ben jij zeg! 
Ipv je vrouw een kleine onschuldige verliefdheid toe te staan, blaas je nu je eigen huwelijk op! Ongelofelijk!!! Ik kan alleen maar hopen dat je vrouw de enige juiste keus maakt, en dat is bij jou weg gaan!
Ipv je vrouw een kleine onschuldige verliefdheid toe te staan, blaas je nu je eigen huwelijk op! Ongelofelijk!!! Ik kan alleen maar hopen dat je vrouw de enige juiste keus maakt, en dat is bij jou weg gaan!
Mooie post van Sigme.
Zag dit topic vorige nacht pas voor het eerst. TS, je bent een lieve en ook rationele vent.
Volg niet de adviezen van belegen Sex and the City dames of eenzame heertjes die het zelf niet weten te vinden en bij wijze van spreken iemand bij het dragen van de verkeerde sokken al afschrijven.
Je hebt het zo liefdevol over je vrouw.
Zet em op. Het is nog niet gezegd. Je vecht ervoor. Wens je daar heel veel sterkte bij.
Zag dit topic vorige nacht pas voor het eerst. TS, je bent een lieve en ook rationele vent.
Volg niet de adviezen van belegen Sex and the City dames of eenzame heertjes die het zelf niet weten te vinden en bij wijze van spreken iemand bij het dragen van de verkeerde sokken al afschrijven.
Je hebt het zo liefdevol over je vrouw.
Zet em op. Het is nog niet gezegd. Je vecht ervoor. Wens je daar heel veel sterkte bij.
Un certain jeune homme
Saint-Mandé, 6 octobre 1929 - Paris, 7 août 2010.
Als je teveel denkt aan de tijd die je nog hebt vergeet je te leven.
Saint-Mandé, 6 octobre 1929 - Paris, 7 août 2010.
Als je teveel denkt aan de tijd die je nog hebt vergeet je te leven.
Ik heb de openingstopic en de reacties wat snel doorgelezen.
Zelf kom ik ook uit een wat lange relatie, iets wat begon als vriendschap werd meer en draaide uiteindelijk weer terug naar goede vriendschap. Ik kan dus niet adviseren over hoe je de liefde vast kan houden, maar ik weet wel dat wederzijds respect heel erg belangrijk is. Dat maakt dat je, als het uiteindelijk stuk gaat, je niet met modder gaat gooien, maar samen nog kan lachen over de mooie momenten die je had.
En heel gek, nu jaren verder, als ik met hem ergens lunch, dan zie ik ons zo weer als een stel. De breukperiode was een moment in ons beide leven waarop we even niet met elkaar overweg konden. Dat lag mogelijk niet aan 1 van ons 2en, maar aan de situatie in ons leven waarin wij ons toen bevonden.
Mocht ik kinderen gehad hebben, dan zou ik geen betere manier kunnen bedenken om uit elkaar te gaan. Het heeft de brug naar herstel open gelaten.
Probeer eens vast te grijpen aan de mooie momenten die jullie hadden toen jullie elkaar net tegen kwamen. Wat deden jullie toen? Wat was de passie die het vlammetje deed ontbranden? Waar hielden jullie van, wat keken jullie samen, welke boeken las je.... waar droomde je over?
Soms kan je jezelf kwijtraken en is het makkelijk om naar de ander te wijzen en te zeggen dat die jou los laat. Als ik terug kijk, dan liet ik mijzelf los, zonder het te weten. Het is zo makkelijk om verstrikt te raken in de alledaagse dingen.
Sterkte, ik hoop dat je hier iets uit kan halen wat je zal helpen.
x
Zelf kom ik ook uit een wat lange relatie, iets wat begon als vriendschap werd meer en draaide uiteindelijk weer terug naar goede vriendschap. Ik kan dus niet adviseren over hoe je de liefde vast kan houden, maar ik weet wel dat wederzijds respect heel erg belangrijk is. Dat maakt dat je, als het uiteindelijk stuk gaat, je niet met modder gaat gooien, maar samen nog kan lachen over de mooie momenten die je had.
En heel gek, nu jaren verder, als ik met hem ergens lunch, dan zie ik ons zo weer als een stel. De breukperiode was een moment in ons beide leven waarop we even niet met elkaar overweg konden. Dat lag mogelijk niet aan 1 van ons 2en, maar aan de situatie in ons leven waarin wij ons toen bevonden.
Mocht ik kinderen gehad hebben, dan zou ik geen betere manier kunnen bedenken om uit elkaar te gaan. Het heeft de brug naar herstel open gelaten.
Probeer eens vast te grijpen aan de mooie momenten die jullie hadden toen jullie elkaar net tegen kwamen. Wat deden jullie toen? Wat was de passie die het vlammetje deed ontbranden? Waar hielden jullie van, wat keken jullie samen, welke boeken las je.... waar droomde je over?
Soms kan je jezelf kwijtraken en is het makkelijk om naar de ander te wijzen en te zeggen dat die jou los laat. Als ik terug kijk, dan liet ik mijzelf los, zonder het te weten. Het is zo makkelijk om verstrikt te raken in de alledaagse dingen.
Sterkte, ik hoop dat je hier iets uit kan halen wat je zal helpen.
x
Jezus, je vrouw is nu kwaad op jou ipv jij op haar? Gatverdamme zeg, jij hebt alle reden om boos te zijn, niet zij!
Mijn god zeg...quote:
Hoi Wandtegeltje,
Nou vandaag voel ik me goed... de bom is gisternacht gebarsten.
Ik had zijn vrouw van de week op de hoogte gebracht, hij was op zakenreis dus vannacht heeft ze het geconfronteerd. Ze zijn in gesprek en hij heeft toegezegd het contact te verbreken.
De enige vraag is alleen hoe erg de fallout is die ik nu van mijn vrouw ga krijgen (en dan krijg ik weer posters die dat als zwakte zien, dat is het niet).. en dat komt natuurlijk bovenop het diepe dal waar we al in zitten.
Zij is zeer ontdaan vandaag, maakt zich zorgen om hem (logisch, ze geeft nog om hem) en hoe erg het in dat gezin zal zijn. (heeft ze zelf aan bijgedragen, maar die emoties snap ik).
Vraag is of ze dat een plekje kan geven of het mij zal blijven verwijten.
Maar ik ben blij met de keuze, was lastig en pitting.
De dreiging van een relatie met iemand in het buitenland was voor mij uiteindelijk de trigger om het zo te doen. Vooral omdat ik reeel ben, mijn relatie heeft meer kans neit gered te worden dan wel. Daar ga ik voor, maar mocht het niet lukken dan wil ik geen kinderen in het buitenland moeten bezoeken. (en ja dan ga ik wel van heel veel aannames uit in dat scenario).
Normaal zou ik zeggen, nooit de andere vrouw bellen of mailen want je eigen partner zal je dat altijd verwijten.
Ik denk dat ik er nu wel goed aan heb gedaan
Je vrouw geeft aan niet meer van je te houden, je moet haar een verliefdheid gunnen, ze doet geen ruk om de relatie te redden en nu is zij bezorgd om die ander en boos op jou.. Wie zit er verliefd te wezen op een andere vent die ook een partner heeft?
Ze zou zich drukker moeten maken om haar eigen huwelijk en op zijn minst om de kinderen.
Ik denk niet dat deze relatie nog te redden is, als je er als enige voor vecht. Je hebt ook al veel te veel gepikt.
Ik heb niet alles gelezen, trouwens..
Ik krijg een heel erg gevoel dat iedereen die verlaten wordt zich zo ongelofelijk zielig vind. Liefde gebeurt..dat overkomt je...en als je dat overkomt dan kom je thuis iets tekort.
Wat moet een man dan doen...zodra een man met een andere vrouw het eerste woordje heeft uitgewisseld dit melden thuis? Vaak ontstaat zoiets voordat je er erg in hebt.
[ Bericht 32% gewijzigd door OxygeneFRL op 27-12-2012 13:30:06 ]
Wat moet een man dan doen...zodra een man met een andere vrouw het eerste woordje heeft uitgewisseld dit melden thuis? Vaak ontstaat zoiets voordat je er erg in hebt.
[ Bericht 32% gewijzigd door OxygeneFRL op 27-12-2012 13:30:06 ]
Tsja, niet dat je pertinent ongelijk hebt, maar het is wel wat kort door de bocht. Liefde overkomt je niet altijd zomaar en maakt je niet meteen tot een willoos slachtoffer.quote:
Ik krijg een heel erg gevoel dat iedereen die verlaten wordt zich zo ongelofelijk zielig vind. Liefde gebeurt..dat overkomt je...en als je dat overkomt dan kom je thuis iets tekort.
De vrouw van TS heeft het toegelaten in de relatie en heeft het kans gegeven haarzelf erin te verliezen. Kwam ze iets tekort? Waarschijnlijk wel ja. Kan TS daar iets aan doen? Misschien, maar misschien ook niet. Het is een lange relatie, er zijn kinderen, het leven wordt snel een sleur en gaat zo z'n gangetje. Voor je het weet, leef je langs elkaar heen en is alles routine. Ineens is daar iets spannends en nieuws en tadaa, huidige relatie is ineens een blok aan het been.
Het frappante is dat iedereen rationeel weet dat dat het risico is wat altijd op de loer ligt, maar slechts weinigen zijn in staat die ratio toe te passen als het moment daar is. En eigenlijk is dat toch wel wat iedereen zoekt in een vaste partner. De wetenschap dat zo iemand niet zomaar naar het volgende bloemetje overvliegt, dat iemand er ook blijft staan als het even moeilijk is en het niet vanzelf gaat.
Uiteindelijk komt het volgens mij neer op keuzes maken en niet op 'overkomen'. Vrouw van TS is er zelf bij geweest, van begin tot eind en is volledig verantwoordelijk voor de keuzes die ze gemaakt heeft. Zij heeft er (totnutoe) voor gekozen om niet te werken (liefde is een werkwoord) maar om te vluchten in een roze wolk. Tsja, zo leer je je partner nog eens kennen denk ik dan maar.
Uitgelaten geeft het publiek een staande ovulatie.
wat een verhaal. Het gaat er inderdaad om hoe je met de situatie omgaat en welke gevoelens daarbij spelen om het voort te zetten. En als de leugen dan vergeven is biedt deze weer ruimte voor een optionele nieuwe leugen. Goede zet en dat hij je smeekte terug te nemen kwam waarschijnlijk uit schrik omdat hij eens flink was wakker geschud.quote:
Het is en blijft een complexe situatie. Hoe jij erin staat, stond ik er net zo in.
Je wilt haar (in mijn geval hem) de ruimte geven om het "te verwerken" en dat zij zich weer voor jou kan openstellen om weer een toekomst op te bouwen.
Aan de andere kant......je zou haar het liefst vastpakken, eens flink door elkaar willen schudden en willen laten zien wat jij ziet.......dat jullie bij elkaar horen, en dat jullie hier weer samen aan willen en moeten gaan werken.
In mijn geval: mijn ex is op zijn knieën gegaan, huilend gesmeekt om een 2e kans. Ook smeekte hij om het vooral niet aan de buitenwereld te laten merken, zodat we de kans kregen om weer wat op te bouwen.
Maandenlang heb ik gedubd tussen het er over hebben, over vooral niet over hebben. Wat een goede keuze is? Geen idee. Volg je gevoel, dat had ik toen ook moeten doen. Dan had ik al veel eerder duidelijkheid gehad.
Ook al zijn jullie het er over eens dat jullie samen verder willen......op de achtergrond blijft het sluimeren. Ze heeft je al eens "bedrogen" (ja....ik noem het bedrog, want je emotioneel openstellen voor iemand wat nu zo diep blijkt te zitten vind ik 100x erger dan een gevoelloze ONS) en op sommige momenten zal dit je echt parten gaan spelen. Hoelang heeft ze al contact gehad zonder dat je het wist? Hoelang is zij er al in haar hoofd mee bezig?
Ik heb het voor mezelf willen wegstoppen, zodat we verder konden opbouwen. Maar toch.....kom je thuis na een avond weg te zijn, ben je toch benieuwd wat er is gebeurd in de tussentijd op die pc.
Qua lichamelijk contact e.d. ging het steeds beter. Voor mijn gevoel kwam de rest dan ook wel goed. Want dat kun je toch niet gevoelloos doen, zonder dat je überhaupt nog gevoelens voor iemand hebt? (hoe naïef...)
Uiteindelijk bleek mijn onderbuikgevoel volledig terecht (al heb ik het destijds willen wegstoppen als, ach...dat is het vertrouwen dat weer moet groeien). Hij is uiteindelijk niet gezwicht voor de 1e vrouw, maar tijdens een bedrijfsreis voor iemand in het zelfde vak. En ja hoor.....elke avond keurig even bellen (zoals we altijd deden tijdens werkreisjes) en nee, ik wilde niet de jaloerse vriendin zijn. Dus vooral het er niet over hebben over hoe zo'n ongelooflijk klotengevoel je bij de hele trip hebt.
Meneer is keurig terug gekomen van de trip, de eerste dagen waren top. Ik had het gevoel dat het allemaal goed kwam, en dat er weer een stijgende lijn in zat.
Helaas werd dat "geluk" een paar dagen ruw verbroken. Kom je thuis, verteld meneer doodleuk dat hij het niet meer kan. Dat hij geen gevoelens meer heeft. Uh..pardon!?!?!? En nee, er was geen ander. Dat moest ik vooral niet denken. Lag niet aan mij, lag aan hem. Standaardriedeltje kwam voorbij. Dat was voor mij de druppel. Ik kon het ook niet langer meer opbrengen. Hier werd ik zo ongelukkig van, en aan een dood paard trekken....daar had ik geen energie meer voor.
Uiteindelijk is hij de avond erna naar zijn ouders gegaan, om de dag erna nog een avond met mij door te brengen. Om er over te praten (vooral voor mezelf, om het een plek te kunnen geven). Na het gesprek van uren moest meneer even bellen. Dus ik heel naïef: doe je ouders de groeten, ik spreek ze morgen nog wel. Zegt hij doodleuk: nee, niet mijn ouders. Ik wil even bellen met iemand waar ik vorige week veel mee heb gesproken (tijdens de trip)
Voor mij enorm ongelooflijk.......wereld stond even stil. Dus JIJ wil met iemand die je vorige week hebt leren kennen, gaan praten over ONZE situatie? Iemand die geen idee heeft wat ONS de afgelopen jaren is overkomen/hebben meegemaakt? Dat kon er bij mij niet in.
Heb hem de deur uit geschreeuwd, donder dan maar op!!(en nog een aantal woorden die niet echt forum waardig zijn) Ga maar lekker bellen met DIE vrouw, waar je kennelijk je hele leven mee kunt bespreken.
Ik wist niet dat je je zo kapot kon voelen. Zat letterlijk te shaken van verdriet. Tranen waren de afgelopen al uitgevloeid dacht ik, maar er kwamen er nog zoveel. Grond zakt onder je voeten vandaan. En zo begripvol ik was geweest de maanden ervoor, die avond voelde ik alleen maar woede.
De dag later heb ik "met liefde" zijn spullen ingepakt, en heb hem persoonlijk naar zijn ouders gebracht.
Ik heb nog nooit twee mensen zo verdrietig gezien.......De man die nooit huilde, zat als een zielig musje in de stoel. De vrouw die altijd zo sterk was, kon haar tranen niet bedwingen. Ze vonden het zo erg.......
Vervolgens ging mn ex zijn spullen uitladen, en had ik even een moment voor ons samen. Heb mijn kant van het verhaal gedaan. Van begin tot eind......heb ze dus ook gelijk even verteld dat als ze een van de vrouwen met een van de namen werd voorgesteld, dat die er al was/waren toen wij nog samen waren.
De weken erna waren voor mij een hel. Je moet overal je verhaal weer doen, je bent zelf bezig met het verwerken en uiteraard....je moet weer verder.
Je overlevingsmechanisme komt dan echt naar boven. 14 dagen niets kunnen eten, geleefd op thee en water. Kapot was ik er van.
Op de 15e dag kwamen vriendinnen bij me thuis. Pannen werden op tafel gezet met het eten wat ik altijd zo lekker vond. Mijn bord werd volgeschept.........eten! Niet eerder van tafel dan dat het bord leeg was. Dat was voor mij het moment dat ik dacht, nu is het klaar. Met zo'n vent wordt je toch niet gelukkig. Liever alleen en weten wat je aan jezelf hebt, dan constant in angst leven dat de ander er vandoor gaat en je hele leven op je tenen blijven lopen.
Moraal van het verhaal: Ik ben nu 2 jaar verder. En het is de beste stap die ik ooit heb kunnen maken, hem de deur uit zetten!
Nog geen 2 weken nadat ik hem de deur uit heb gezet, heeft hij zijn nieuwe vlam voorgesteld aan de familie (en nee.....het speelde eeeeeeeeeeecht nog niet eerder dan die trip, uhu.....)
Ik wens hem er oprecht veel plezier mee, en heb oprecht medelijden met haar. Over een paar jaar hebben hun hun dingen meegemaakt, is het spannender bij een ander en gaat hij er weer vandoor.
Ik heb het eerste jaar mezelf weer leren kennen, ontdekt dat het helemaal niet eng is om dingen alleen te doen. Dat het zelfs wel lekker is om je niet hoeven te verantwoorden.
De eerste keer dat je alleen op een terras gaat zitten (omdat vrienden allemaal gezinnen hebben, en niet altijd tijd hebben) is doodeng, echt waar.......maar lekker een boek mee, genieten van het weertje. Dat is best lekker.
En ja......ook nieuwe liefdes ontstaan, ook in mijn geval. En dat is DOODENG!! Niet alle mannen zijn zo, dat weet je echt wel in je achterhoofd. Maar toch.
Zo, dat was een heel epistel :-)
Hoop dat je hier toch iets aan hebt. De moraal is meer dat je vooral moet doen wat je zelf denkt dat goed is. Niemand kan in jouw hoofd kijken, in de hare, of weet hoe het precies tussen jullie zit.
Vertrouw op je onderbuikgevoel, en spreek dat ook uit naar de ander. Hoe vervelend het soms. ook kan zijn, het werkt verhelderend en brengt duidelijkheid. Al is het misschien niet met een uitkomst die je voor ogen had.
Sterkte!
A vaincre sans péril, on triomphe sans gloire.
Ik ben niet echt geneigd in termen van 'schuld' ofzoiets te denken hoor, in dit soort situaties. Althans als het om de verliefdheid op zich gaat.quote:
Ik krijg een heel erg gevoel dat iedereen die verlaten wordt zich zo ongelofelijk zielig vind. Liefde gebeurt..dat overkomt je...en als je dat overkomt dan kom je thuis iets tekort.
Wat moet een man dan doen...zodra een man met een andere vrouw het eerste woordje heeft uitgewisseld dit melden thuis? Vaak ontstaat zoiets voordat je er erg in hebt.
Ik denk alleen dat haar wel het eea. te verwijten valt over hoe ze met dingen omgaat.
TS zou haar voor de keuze moeten stellen: wil je deze relatie of niet? Zo niet, dan nu ophouden en proberen op een beschaafde manier uit elkaar te gaan. Zo ja, maak dan die keuze ook echt.
Zoals het er nu naar uitziet maakt ze zich drukker over het gevolg van de ontdekking van de affaire in het huwelijk van haar aanstaande minnaar, dan over de gevolgen voor man en kinderen.
Ze is zelfs kwaad op hem, omdat hij niet alles over zich heen laat gaan, inplaats van zich druk te maken over wat ze wil met haar huidige relatie en zich te bekommeren om de kinderen.
Hoe onverschillig is dat? Het mens moet zich schamen..
Verliefdheid tast je rationele denkvermogen aan en ik ben dan ook niet verbaast dat ze zo reageert. Nu maar hopen dat ze weer snel met beide voeten op de grond staat en zich realiseert waar ze mee bezig is geweest. En kiest ze dan voor haar gezin incl. man of niet? Dat Droefheid aan de situatie wil werken moge duidelijk zijn, maar je kan geen kant op als zij dat niet ook wil.quote:
Hoe onverschillig is dat? Het mens moet zich schamen..
"Dear life, When I said "can my day get any worse?" it was a rhetorical question, not a challenge."
Natuurlijk denk je niet normaal als je verliefd bent, maar je werk uitvoeren en daarbij nadenken kan bv. nog wel.quote:
[..]
Verliefdheid tast je rationele denkvermogen aan en ik ben dan ook niet verbaast dat ze zo reageert. Nu maar hopen dat ze weer snel met beide voeten op de grond staat en zich realiseert waar ze mee bezig is geweest. En kiest ze dan voor haar gezin incl. man of niet? Dat Droefheid aan de situatie wil werken moge duidelijk zijn, maar je kan geen kant op als zij dat niet ook wil.
Ik weet het niet hoor, in hoeverre die vriendin van TS niks te verwijten valt. Ik weet natuurlijk ook niet hoe hartelijk ze voorheen was..
Het gaat er om wat je er mee doet. Ga je voor je relatie knokken dat hetgeen wat je mist wordt opgelost of ga je al je energie in die verliefdheid steken?quote:
Ik krijg een heel erg gevoel dat iedereen die verlaten wordt zich zo ongelofelijk zielig vind. Liefde gebeurt..dat overkomt je...en als je dat overkomt dan kom je thuis iets tekort.
Wat moet een man dan doen...zodra een man met een andere vrouw het eerste woordje heeft uitgewisseld dit melden thuis? Vaak ontstaat zoiets voordat je er erg in hebt.
Heel sterk TS. Ik vind het echt bewonderingswaardig hoeveel geduld en liefde je voor je vrouw hebt. Zoals uit dit topic wel blijkt zouden niet veel mensen dit kunnen. Je hebt haar, je kinderen, de man en zijn vrouw in het westen en vooral jezelf een goede dienst bewezen met het telefoontje.
Nu een lange weg naar heropbouw. Gaat veel geduld en energie kosten, maar op basis van hoe je je in dit topic houdt denk ik dat jij dat prima kunt. Sterk blijven TS!
Nu een lange weg naar heropbouw. Gaat veel geduld en energie kosten, maar op basis van hoe je je in dit topic houdt denk ik dat jij dat prima kunt. Sterk blijven TS!
Verwijder het achterwiel niet.
Droefheid,
Haar reactie was te verwachten. Je moet echter niet opgeven. Je moet doorgaan. Zo laat je merken hoe belangrijk ze voor je is. De doorzetter wint. Blijf knokken voor je relatie. Laat je hoofd niet hangen.
Haar reactie was te verwachten. Je moet echter niet opgeven. Je moet doorgaan. Zo laat je merken hoe belangrijk ze voor je is. De doorzetter wint. Blijf knokken voor je relatie. Laat je hoofd niet hangen.
TS is het huis uitgekegeld? PC raam uitgegooid? Of zou ze opeens in vuur en vlam staan van de heldhaftigheid van TS en hem de hersens uit zijn hoofd neuken?
[b] Op zondag 14 november 2010 18:11 schreef liesje1979 het volgende:[/b]
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
je kan ditvolhouden met je vrouw voorde kinderen maar uiteindelijk gaan je kinderen het ook merken hoe ouder ze worden. en geloof mij... dan willen de kinderen ook liever datje gaat scheiden dan bij elkaar blijft. ik zit nou ook in zo'n situatie , ze moeten eigenlijk uit elkaar maar doen het niet.
mtmt
neen, ik ben er nog
(lees ook: topic sluit automatisch over 6 posts... fok.nl feature lijkt het)
@godshand : nee,... kil koud en wil liever alleen zijn, maar niet zonder de kinderen... dus ik ga nergens heen en zij daarom ook niet.. bevestigt me wel in hoe ze blijkbaar zichzelf al enige tijd een rad voor de ogen heeft gedraaid.
Haar instelling is fors negatief veranderd sinds de roze wolk weg is. Misschien is dat ook teleurstelling en liefdesverdriet, maar pijnlijk is het wel. Kritiek accepteert ze niet echt of vat ze erg negatief op, volgens mij praat ze liever niet en ik word getolereerd cq wek alleen negatieve reacties op zelfs door stil aanwezig te zijn. Zal wel weer iets bijtrekken maar blijft een vervelende constatering ook al was die te verwachten.
Klote kerst en oud en nieuw dus door veel vrije tijd, overdag wel fijne tijden. lekker schaatsen, de zoo,bezoek, speelhal. Dus overdag is het wel goed, na half acht niet dan zitten we ieder in ander deel van het huis.. en ook wel dagdeel ieder zijn ding aan het doen los van elkaar.
@tmelin: ja natuurlijk kan het daarvan komen.. vergis je alleen niet in wat voor fase kinderen van 3 en 5 zijn.
En voor mezelf kiezen is juist voor mijn jonge kinderen kiezen, ik verwacht niet dat iedereen diezelfde afweging zou maken, ik heb die afweging wel gemaakt, weet alleen niet of het me gegund is.. Het leven is niet zo zwart/wit als jij in jouw levensfase het nog ziet. En kinderen vormen zich niet vanzelf tot prettige gebalanceerde individuen.
(lees ook: topic sluit automatisch over 6 posts... fok.nl feature lijkt het)
@godshand : nee,... kil koud en wil liever alleen zijn, maar niet zonder de kinderen... dus ik ga nergens heen en zij daarom ook niet.. bevestigt me wel in hoe ze blijkbaar zichzelf al enige tijd een rad voor de ogen heeft gedraaid.
Haar instelling is fors negatief veranderd sinds de roze wolk weg is. Misschien is dat ook teleurstelling en liefdesverdriet, maar pijnlijk is het wel. Kritiek accepteert ze niet echt of vat ze erg negatief op, volgens mij praat ze liever niet en ik word getolereerd cq wek alleen negatieve reacties op zelfs door stil aanwezig te zijn. Zal wel weer iets bijtrekken maar blijft een vervelende constatering ook al was die te verwachten.
Klote kerst en oud en nieuw dus door veel vrije tijd, overdag wel fijne tijden. lekker schaatsen, de zoo,bezoek, speelhal. Dus overdag is het wel goed, na half acht niet dan zitten we ieder in ander deel van het huis.. en ook wel dagdeel ieder zijn ding aan het doen los van elkaar.
@tmelin: ja natuurlijk kan het daarvan komen.. vergis je alleen niet in wat voor fase kinderen van 3 en 5 zijn.
En voor mezelf kiezen is juist voor mijn jonge kinderen kiezen, ik verwacht niet dat iedereen diezelfde afweging zou maken, ik heb die afweging wel gemaakt, weet alleen niet of het me gegund is.. Het leven is niet zo zwart/wit als jij in jouw levensfase het nog ziet. En kinderen vormen zich niet vanzelf tot prettige gebalanceerde individuen.
Knap hoor Droefheid, hoe je hier mee omgaat... En laat het je een klotejaar kosten, klinkt lang, maar wat is nou een jaar op je eigen leven en dat van je kinderen? Maar goed, je moet het maar kunnen... 
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Dank voor de lieve woorden. Scheelt altijd weer om dat te lezen.
Vraag blijft wel of me dat jaar gegund gaat worden of dat iemand zo in de knoop en knoei zit dat ze eigenlijk een tijd terug al dingen heeft laten gaan. Mijn verwijten slik ik nu zo goed mogelijk in, ook hoe ze de afgelopen twee jaar werk/kinderen/partner verdeeld heeft in haar tijdsbesteding.
Ze is in ieder geval wel eerlijk dat ze veel opgekropte frustratie heeft (logisch.. ze heeft alleen werk werk werk, kinderen, werk werk werk gehad, dan slijt je ook af en je relatie ook en opmerkingen daarover altijd weggewimpeld .. "geef me tijd" etc) en dat ze me nu ook verwijt de oorzaak te zijn een dierbare te hebben verloren..(das die roze wolk).. Tja... bagger.
Ik zou wel moeizaam jaar overleven.. maar is me die ook gegund. Word me die wel nog gegund
Vraag blijft wel of me dat jaar gegund gaat worden of dat iemand zo in de knoop en knoei zit dat ze eigenlijk een tijd terug al dingen heeft laten gaan. Mijn verwijten slik ik nu zo goed mogelijk in, ook hoe ze de afgelopen twee jaar werk/kinderen/partner verdeeld heeft in haar tijdsbesteding.
Ze is in ieder geval wel eerlijk dat ze veel opgekropte frustratie heeft (logisch.. ze heeft alleen werk werk werk, kinderen, werk werk werk gehad, dan slijt je ook af en je relatie ook en opmerkingen daarover altijd weggewimpeld .. "geef me tijd" etc) en dat ze me nu ook verwijt de oorzaak te zijn een dierbare te hebben verloren..(das die roze wolk).. Tja... bagger.
Ik zou wel moeizaam jaar overleven.. maar is me die ook gegund. Word me die wel nog gegund
zit ze niet midden in een mega burnout? als ik zo eens naar mezelf kijk in de laatste jaren (op 2 jaar tijd 3 kinderen gehad, waarvan 1 overleden. gevolgd door de afgelopen 2 jaar heel veel gedoe met terminaal zieke familie, dit alles onder begeleiding van, ehm, niemand. we hebben geen steun van onze familie), dan had ik dit echt niet gekund als ik een zware voltijdbaan had gehad hoor. hell, we lopen nu nog altijd al wankelend rond, zeg maar.quote:
Dank voor de lieve woorden. Scheelt altijd weer om dat te lezen.
Vraag blijft wel of me dat jaar gegund gaat worden of dat iemand zo in de knoop en knoei zit dat ze eigenlijk een tijd terug al dingen heeft laten gaan. Mijn verwijten slik ik nu zo goed mogelijk in, ook hoe ze de afgelopen twee jaar werk/kinderen/partner verdeeld heeft in haar tijdsbesteding.
Ze is in ieder geval wel eerlijk dat ze veel opgekropte frustratie heeft (logisch.. ze heeft alleen werk werk werk, kinderen, werk werk werk gehad, dan slijt je ook af en je relatie ook en opmerkingen daarover altijd weggewimpeld .. "geef me tijd" etc) en dat ze me nu ook verwijt de oorzaak te zijn een dierbare te hebben verloren..(das die roze wolk).. Tja... bagger.
Ik zou wel moeizaam jaar overleven.. maar is me die ook gegund. Word me die wel nog gegund
nja, wat ik wil zeggen is dat het onwijs zwaar is, zo een gezin met man en kinderen en een zware baan. daar moet je ruimte voor hebben in de vorm van thuissupport van man en/of familie. is dat wel goedgegaan bij jullie?
ps; je kan een nieuw topic openen als deze vol is. dan verschijnt er vanzelf een knop "open nieuw deel"
Your mind don't know how you're taking all the shit you see
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Sorry hoor maar zij heeft iemand dierbaar verloren door jou?! Snapt ze niet dat jij alle recht had om boos te zijn en monogamie te eisen, juist als duidelijk wordt dat ze toch echt wel gevoelens voor hem had?
Wat is dit voor omgekeerde wereld? Denkt ze niet meer aan de kinderen ofzo? She needs to man up en verantwoordelijkheid nemen voor dr
acties. Geeft ze überhaupt wel om die kinderen verdomme?
Wat is dit voor omgekeerde wereld? Denkt ze niet meer aan de kinderen ofzo? She needs to man up en verantwoordelijkheid nemen voor dr
acties. Geeft ze überhaupt wel om die kinderen verdomme?
