Verkiezingen Duitsland 2013

quote:

http://www.jovd.nl/index/(...)3:-Einde-voor-de-FDP?.html
Bondsdagverkiezingen 2013: Einde voor de FDP?


De liberalen hebben het moeilijk in Duitsland. Hun partij zweeft in de peilingen rond 3 à 4%, wat niet genoeg is om de kiesdrempel van 5% te halen. Als de partij zich niet snel weet te hernemen, zullen ze voor het eerst in de geschiedenis uit het parlement verdwijnen. Toch hebben ze het slechte imago volledig aan zichzelf te danken.

Door Dhr. Klaphake

De verkiezingen van 2009 waren een historisch moment voor de FDP. De liberalen haalden 14,6% van alle stemmen: nog nooit heeft de partij zo’n hoog percentage weten te halen. Ook Merkel was in haar sas, de christendemocraten waren helemaal klaar met het regeren met de sociaaldemocratische SPD.

Euforie maakte snel plaats voor teleurstelling. Het gemor begon eigenlijk al direct: de FDP eiste veel belastingverlagingen, terwijl hier in de begroting geen ruimte voor was. Ze konden niet anders dan op die verkiezingsbelofte terugkomen. Hierna volgde schandaal op schandaal. Een voorbeeld in 2010 was de BTW- verlaging voor de hotelbranche. Op zich niets mis mee, ware het niet dat de FDP voor de verkiezingen een jaar eerder grote sommen geld ontving van juist deze branche. Een ander voorbeeld was de ‘Tapijtaffaire’ met FDP-minister Dirk Niebel. Hij liet vanuit Afghanistan een tapijt overvliegen op militair transport, terwijl dit volgens de regels niet mag. Uit peilingen bleek dat de meeste Duitsers de FDP-ministers met ‘incompetentie’, ‘vriendjespolitiek’ en ‘wereldvreemdheid’ associeerden.

De FDP verloor deelstaatverkiezing na deelstaatverkiezing (de deelstaten zitten op hun beurt weer in de Bondsraad, een soort machtigere Eerste Kamer) wat de positie van Merkels regering natuurlijk verzwakte. Guido Westerwelle moest aftreden als partijvoorzitter en plaatsmaken voor Philipp Rösler, die van Vietnamese afkomst is. Partijgenoot Jörg-Uwe Hahn oogstte groot afschuw bij het Duitse volk toen hij zei dat Duitsland ‘’niet zo ver is’’ een oosters uitziende vicekanselier ‘’nog langer te kunnen accepteren’’.

FDP een blok aan Merkels been

Binnen de coalitie met Angela Merkels ‘Union’ is overigens ook al meer dan drie jaar gedoe. Toen president Christian Wulff (in Duitsland een ceremoniële functie) moest aftreden, omdat hij vakantiereisjes van ondernemers had geaccepteerd, wilde Merkel een nieuwe CDU’er op die post. De FDP wilde laten zien dat ze er nog toe deden en stemde voor de sociaaldemocraat Joachim Gauck. Voor Merkel een ‘stab in the back’. De FDP gaf Merkel misschien wel de grootste hoofdpijn in het dossier Eurocrisis. De FDP was in dit dossier totaal besluiteloos en dreigde bij een ledenstemming zelfs het ESM-verdrag te torpederen. Een verdrag dat de regering nota bene zelf bij andere landen had afgedwongen.

De partij heeft voor de Bondsdagverkiezingen van 2013 Rainer Brüderle verkozen tot lijsttrekker. Hij kwam kort na zijn verkiezing in opspraak vanwege vermeende, seksuele avances richting een journaliste. Hierdoor moest hij enorm aan populariteit inboeten. Competentere figuren binnen de partij als Christian Lindner en Daniel Bahr kozen liever een positie aan de zijlijn, ver weg van de problemen aan de top. Er gaan wel geruchten dat Lindner terug gaat keren naar de landelijke politiek, wat de positie van zijn partij sterk zou kunnen verbeteren.

Kansen na september 2013?

Zelfs als de FDP in september de kiesdrempel haalt, is het de vraag of ze nog mee mogen regeren. Allereerst moeten ze samen met de christendemocraten een meerderheid halen, wat in principe wel mogelijk is. Toch had Merkel met de SPD (van 2005 tot 2009) een stuk minder gedonder. Om deze reden en omdat het getalsmatig plausibeler is gaan Merkels christendemocraten waarschijnlijk toch weer met de SPD regeren. De kans dat de FDP een rood-groene combinatie (SPD en Groenen) aan een meerderheid gaat helpen is erg klein.[

quote:

Op maandag 22 juli 2013 22:07 schreef Kingstown het volgende:

[..]

De FDP is nooit echt een volkspartij geworden itt de VVD die die omslag wel heeft gemaakt van "elitaire" partij (in de beeldvorming) naar brede volkspartij. Die 14% waren echt een enorme uitschieter, want meestal zitten ze tussen de 5 en 10%.