WGR Werk, Geldzaken, Recht en de Beurs
Hier kun je alles kwijt over sollicitaties, werksituaties, belastingen, (handelen op) de beurs, hypotheken, beleggingen en salarissen, arbeidscontracten of geschillen met je (huis)baas. Alles over werk, geldzaken en recht dus.
En daarom moet de vrouw dan maar alle ambities laten varen? Geen enkele drang meer hebben om iets nuttigs met haar leven te doen? Een vrouw kan er zelf voor kiezen om het traditionele rollenpatroon te doorbreken en als dat de man niet aanstaat dan heeft ie dikke pech. Maar zo werkt het niet. De meeste vrouwen gaan als de kinderen de deur uit zijn niet weer aan het werk. Of nog erger, parttime want dan heeft ze het gevoel dat ze toch maar mooi haar steentje bijdraagtquote:Op zaterdag 1 december 2012 13:24 schreef Lienekien het volgende:
Oh, flikker toch op. Die man is daar toch bij, of niet?
Flikker toch op zeg, de meeste vrouwen kiezen er net zo goed voor om zich te laten onderhouden 
"Our rights are not granted by governments. They are inherent to our nature. But it's entirely the opposite for governments: their privileges are precisely equal to only that which we suffer them to enjoy." - Edward Snowden
Ja, want als je geen dikke carriere wil doe je niets nuttigs met je leven 
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Ja ik zie liever de vrouw parttime werken, dan de kinderen 24 uur per dag op de vso tso en bso zitten omdat mamma en papa zo nodig centjes moeten verdienen, als kind dan eindelijk pappa en mama thuis ziet wordt het kind daarna gelijk naar sport gedumpt en als het klaar is hup naar bed. Oh sjonge jonge wat hebben we toch een gezellig gezin niet.......
Het begint al bij baby's die net een aantal maandjes, weekjes oud zijn, want dan komt het werk gedrang alweer voor de centjes, dus ook de babies mogen hoppa naar het kinderdag verblijf. Werken, werken werken jaa..
Dan zie ik liever mama gezellig thuis zitten als de koters thuis komen ! Dan pech als mama parttime werkt, maar dan is mama of papa er wel voor de kinders......
Het begint al bij baby's die net een aantal maandjes, weekjes oud zijn, want dan komt het werk gedrang alweer voor de centjes, dus ook de babies mogen hoppa naar het kinderdag verblijf. Werken, werken werken jaa..
Dan zie ik liever mama gezellig thuis zitten als de koters thuis komen ! Dan pech als mama parttime werkt, maar dan is mama of papa er wel voor de kinders......
Iedereen wil in principe een dikke carrière, alleen niet iedereen heeft die capaciteiten.quote:Op zaterdag 1 december 2012 16:45 schreef erodome het volgende:
Ja, want als je geen dikke carriere wil doe je niets nuttigs met je leven
Edensnator over 'n out
Dit is echt de grootste onzin die ik in dit topic gelezen heb.quote:
[..]
Iedereen wil in principe een dikke carrière, alleen niet iedereen heeft die capaciteiten.
Oké.quote:Op zaterdag 1 december 2012 18:56 schreef bijdehand het volgende:
[..]
Dit is echt de grootste onzin die ik in dit topic gelezen heb.
Edensnator over 'n out
Euhm, nee.....quote:
[..]
Iedereen wil in principe een dikke carrière, alleen niet iedereen heeft die capaciteiten.
Ik heb echt nog nooit in mijn leven een dikke carriere geambieerd, wel prachtige dromen over wat ik zou gaan doen met mijn leven, maar geen dikke carriere.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Wat een wispelturig kr***
Ik vind dat voor de wetgeving omtrent alimentatie gekeken moet worden op individueel niveau. Kunnen hier wel uniforme regels voor gelden?
Vooral in dit geval, waar het initiatief tot scheiding volledig bij de vrouw in kwestie ligt, zouden andere regels moeten gelden. Zij besluit waarschijnlijk dat haar leven onvoldoende sprankelt. Besluit dat haar (succesvolle) partner de oorzaak is en pats-boem, scheiden. Van mij mag zo iemand op de blaren zitten en gewoon fulltime aan de slag.
Ik vind dat voor de wetgeving omtrent alimentatie gekeken moet worden op individueel niveau. Kunnen hier wel uniforme regels voor gelden?
Vooral in dit geval, waar het initiatief tot scheiding volledig bij de vrouw in kwestie ligt, zouden andere regels moeten gelden. Zij besluit waarschijnlijk dat haar leven onvoldoende sprankelt. Besluit dat haar (succesvolle) partner de oorzaak is en pats-boem, scheiden. Van mij mag zo iemand op de blaren zitten en gewoon fulltime aan de slag.
Wat partneralimentatie betreft zijn er al plannen om het te moderniseren. Dat je als vader kinderalimentatie betaalt is niet meer dan terecht. Wel moet er beter gekeken worden naar de positie van de werkende partner met betrekking tot voogdij. Als werkende verlies je het vaak van de niet-werkende, en dat is vreemd gezien de huidige maatschappij.
Overigens heb ik nooit meer en grotere ellende gehoord dan van gescheiden mannen... Het heeft mij in ieder geval ervan weerhouden om te willen trouwen tenzij ik daarvan overtuigd ben en de voordelen opwegen tegen alle mogelijke nadelen.
Overigens heb ik nooit meer en grotere ellende gehoord dan van gescheiden mannen... Het heeft mij in ieder geval ervan weerhouden om te willen trouwen tenzij ik daarvan overtuigd ben en de voordelen opwegen tegen alle mogelijke nadelen.
Zonder te trouwen kun je in precies dezelfde situatie komen. Als je 10+ jaar bij elkaar woont en samen kinderen hebt gekregen verschilt de situatie niet zoveel met een huwelijk.quote:
Wat partneralimentatie betreft zijn er al plannen om het te moderniseren. Dat je als vader kinderalimentatie betaalt is niet meer dan terecht. Wel moet er beter gekeken worden naar de positie van de werkende partner met betrekking tot voogdij. Als werkende verlies je het vaak van de niet-werkende, en dat is vreemd gezien de huidige maatschappij.
Overigens heb ik nooit meer en grotere ellende gehoord dan van gescheiden mannen... Het heeft mij in ieder geval ervan weerhouden om te willen trouwen tenzij ik daarvan overtuigd ben en de voordelen opwegen tegen alle mogelijke nadelen.
Klopt voor wat voogdij en kinderalimentatie betreft. Niet voor de partneralimentatie of verdeling van bepaalde financien inclusief pensioen. Ervan uitgaande dat er ook geen geregistreerd partnerschap in het spel is of bepaalde afspraken zijn gemaakt in een samenlevingscontract.quote:
[..]
Zonder te trouwen kun je in precies dezelfde situatie komen. Als je 10+ jaar bij elkaar woont en samen kinderen hebt gekregen verschilt de situatie niet zoveel met een huwelijk.
Ik vind het altijd een beetje zielig geleuter van mensen die de gevolgen van hun eigen keuzes aan een ander willen toeschrijven.quote:
Wat een wispelturig kr***
Ik vind dat voor de wetgeving omtrent alimentatie gekeken moet worden op individueel niveau. Kunnen hier wel uniforme regels voor gelden?
Vooral in dit geval, waar het initiatief tot scheiding volledig bij de vrouw in kwestie ligt, zouden andere regels moeten gelden. Zij besluit waarschijnlijk dat haar leven onvoldoende sprankelt. Besluit dat haar (succesvolle) partner de oorzaak is en pats-boem, scheiden. Van mij mag zo iemand op de blaren zitten en gewoon fulltime aan de slag.
Als je gaat trouwen dan ga je een onderhoudsverplichting voor het leven aan. Als je daar dan de verkeerde persoon voor uitgezocht hebt dan krijg je ellende. Jouw ellende, jouw keuze. Hoe verkeerd die persoon is die je hebt uitgezocht en waaruit blijkt dat die de verkeerde was lijkt me totaal niet relevant.
Wees gehoorzaam. Alleen samen krijgen we de vrijheid eronder.
Anno 2012 is een hoop achterhaald. Sowieso kan je je afvragen wat deze onderhoudsplicht onderling gescheiden partners nog te zoeken heeft in een verzorgingsstaat en daarbij horende hoge belastingdruk. Daarbij is duur gelimiteerd en creëer je door deze afhankelijkheid een nieuw probleem wanneer de alimentatie stopt.quote:
[..]
Ik vind het altijd een beetje zielig geleuter van mensen die de gevolgen van hun eigen keuzes aan een ander willen toeschrijven.
Als je gaat trouwen dan ga je een onderhoudsverplichting voor het leven aan. Als je daar dan de verkeerde persoon voor uitgezocht hebt dan krijg je ellende. Jouw ellende, jouw keuze. Hoe verkeerd die persoon is die je hebt uitgezocht en waaruit blijkt dat die de verkeerde was lijkt me totaal niet relevant.
Als je dat concept achterhaald vindt moet je niet gaan trouwen.quote:
Dat lijkt mij vrij helder. Als bijvoorbeeld een vrouw 10 jaar lang een beetje de kinderen heeft lopen bemoederen terwijl manlief liever carriere ging maken en ze gaan uit elkaar en die vrouw kan zichzelf niet onderhouden dan lijkt me niet dat de samenleving daarvoor op hoeft te draaien.quote:Sowieso kan je je afvragen wat deze onderhoudsplicht onderling gescheiden partners nog te zoeken heeft in een verzorgingsstaat en daarbij horende hoge belastingdruk.
Er is dan ook niet echt een rechtvaardiging om de alimentatie te laten stoppen.quote:Daarbij is duur gelimiteerd en creëer je door deze afhankelijkheid een nieuw probleem wanneer de alimentatie stopt.
Wees gehoorzaam. Alleen samen krijgen we de vrijheid eronder.
Ik kan me daar wel in vinden. Ik ben niet tegen partneralimentatie in zijn geheel. De huidige situatie is echter deels achterhaald, om die reden ook de plannen om (onder andere) de maximale duur aan te passen.quote:
[..]
Dat lijkt mij vrij helder. Als bijvoorbeeld een vrouw 10 jaar lang een beetje de kinderen heeft lopen bemoederen terwijl manlief liever carriere ging maken en ze gaan uit elkaar en die vrouw kan zichzelf niet onderhouden dan lijkt me niet dat de samenleving daarvoor op hoeft te draaien.
Ik snap de gefrustreerde ondertoon van de TS anders prima.quote:
[..]
Ik vind het altijd een beetje zielig geleuter van mensen die de gevolgen van hun eigen keuzes aan een ander willen toeschrijven.
Als je gaat trouwen dan ga je een onderhoudsverplichting voor het leven aan. Als je daar dan de verkeerde persoon voor uitgezocht hebt dan krijg je ellende. Jouw ellende, jouw keuze. Hoe verkeerd die persoon is die je hebt uitgezocht en waaruit blijkt dat die de verkeerde was lijkt me totaal niet relevant.
Als er geen aantoonbaar agressief gedrag (o.i.d.) is geweest van de man in kwestie, dan vind ik dat bij een eenzijdig verzoek om te scheiden geen partner alimentatie betaald zou moeten worden. Alimentatie om het betreffende kind te onderhouden, logisch, natuurlijk.
Mevrouw mag wat mij betreft echter zelf ook weer aan de slag. Zij kiest om te scheiden van haar echtgenoot, dan kiest ze wat mij betreft ook om te scheiden van de inkomensnormen zie zij genoot dankzij hem.
Er zou wat mij betreft veel meer gekeken moeten worden wie de initiator en veroorzaker is van een scheiding. Man, vrouw, of beide? Het voorbeeld in dit topic neigt mij iets te veel naar 'Vrouw met midlife-crisis gaat - met behoud van kind en inkomensniveau - op zoek naar een nieuw, sex and the city-achtig bestaan.' Dit doet zij volledig over de rug van haar aanstaande ex-man.
Overigens ben ik het met je eens dat trouwen, met de huidige wetgeving, niet zo slim als één van de partners het grootste deel van het salaris binnen hengelt. Het geeft de ander de mogelijkheid om vrijwel risicoloos een nieuw leven te starten, terwijl de werkende partner een significant deel van het salaris mag afstaan.
Let wel: ik heb het specifiek over het voorbeeld in dit topic. Ik vind dat elke scheiding uniek is, met zijn eigen specifieke oorzaken en overige kenmerken.
De tentoongestelde onwetendheid over het familierecht in dit topic is echt stuitend.quote:
[..]
Ik snap de gefrustreerde ondertoon van de TS anders prima.
Als er geen aantoonbaar agressief gedrag (o.i.d.) is geweest van de man in kwestie, dan vind ik dat bij een eenzijdig verzoek om te scheiden geen partner alimentatie betaald zou moeten worden. Alimentatie om het betreffende kind te onderhouden, logisch, natuurlijk.
Mevrouw mag wat mij betreft echter zelf ook weer aan de slag. Zij kiest om te scheiden van haar echtgenoot, dan kiest ze wat mij betreft ook om te scheiden van de inkomensnormen zie zij genoot dankzij hem.
Er zou wat mij betreft veel meer gekeken moeten worden wie de initiator en veroorzaker is van een scheiding. Man, vrouw, of beide? Het voorbeeld in dit topic neigt mij iets te veel naar 'Vrouw met midlife-crisis gaat - met behoud van kind en inkomensniveau - op zoek naar een nieuw, sex and the city-achtig bestaan.' Dit doet zij volledig over de rug van haar aanstaande ex-man.
Overigens ben ik het met je eens dat trouwen, met de huidige wetgeving, niet zo slim als één van de partners het grootste deel van het salaris binnen hengelt. Het geeft de ander de mogelijkheid om vrijwel risicoloos een nieuw leven te starten, terwijl de werkende partner een significant deel van het salaris mag afstaan.
Let wel: ik heb het specifiek over het voorbeeld in dit topic. Ik vind dat elke scheiding uniek is, met zijn eigen specifieke oorzaken en overige kenmerken.
Al in de jaren '60 van de vorige eeuw is besloten dat de flauwekul van 'wie-is-fout-geweest' geen rol meer speelt. De 'schuldvraag', alsmede, 'wie heeft de scheiding aangevraagd' doet dus totaal niet meer ter zake. Ooit wel eens gedacht dat mensen (of het nu de man of de vrouw is) misschien overspel plegen, dan wel een scheiding aanvragen, of wat de oorzaak van de schipbreuk ook moge zijn - omdat ze gedurende hun hele huwelijk niet serieus werden genomen, er miscommunicatie was, om maar iets te noemen? En hoe ga je dat aantonen?
Uit mijn naaste omgeving ken ik diverse gevallen waar de ene partij het geluk had om een goede baan te krijgen. De ex was niet zo gelukkig, ondanks vele pogingen. Moet die ex dan maar in de kou blijven staan, terwijl er geen werkgever meer is die mensen van 50+ zonder werkervaring nog aanneemt - zeker in deze tijd?
Het enige wat dit soort 'schuld'-vraagstellingen opgelevert is een enorme bak wederzijds moddersmijten. Voor ieder argument van partner A, kan er een even zo valide argument van partner B terugkomen, en daarom is dit terecht niet meer ter zake doende anno 2012.
Mensen, oordeel toch niet zo zwart-wit. Iedere situatie is anders.
VDGG - Steven Wilson - Jacco Gardner - Pussy Riot - Malala Yousafzai - René Goscinny (RIP)
"The Least We Can Do, Is Wave To Each Other!"
"The Least We Can Do, Is Wave To Each Other!"
Je weet dat je hier alleen zijn verhaal hoort he? Zijn verhaal waarin hij zogenaamd zo afschuwelijk redelijk is, maar wel al lang en breed voor deze topic een blog had met daarin ook tikken richting zijn ex? Waar hij zonder eerst met haar te praten haar overal en nergens op het internet uitmaakt voor een geldwolf die de kinderalimentatie(want daar gaat het om, meer kinder alimentatie) wel voor zichzelf zal willen gebruiken.quote:
[..]
Ik snap de gefrustreerde ondertoon van de TS anders prima.
Als er geen aantoonbaar agressief gedrag (o.i.d.) is geweest van de man in kwestie, dan vind ik dat bij een eenzijdig verzoek om te scheiden geen partner alimentatie betaald zou moeten worden. Alimentatie om het betreffende kind te onderhouden, logisch, natuurlijk.
Mevrouw mag wat mij betreft echter zelf ook weer aan de slag. Zij kiest om te scheiden van haar echtgenoot, dan kiest ze wat mij betreft ook om te scheiden van de inkomensnormen zie zij genoot dankzij hem.
Er zou wat mij betreft veel meer gekeken moeten worden wie de initiator en veroorzaker is van een scheiding. Man, vrouw, of beide? Het voorbeeld in dit topic neigt mij iets te veel naar 'Vrouw met midlife-crisis gaat - met behoud van kind en inkomensniveau - op zoek naar een nieuw, sex and the city-achtig bestaan.' Dit doet zij volledig over de rug van haar aanstaande ex-man.
Overigens ben ik het met je eens dat trouwen, met de huidige wetgeving, niet zo slim als één van de partners het grootste deel van het salaris binnen hengelt. Het geeft de ander de mogelijkheid om vrijwel risicoloos een nieuw leven te starten, terwijl de werkende partner een significant deel van het salaris mag afstaan.
Let wel: ik heb het specifiek over het voorbeeld in dit topic. Ik vind dat elke scheiding uniek is, met zijn eigen specifieke oorzaken en overige kenmerken.
Het ik ben zo redelijk en wil alles zo netjes oplossen past niet zo heel goed bij het ik praat niet met haar en maak haar bijkans voor rotte vis uit op het internet....
Dat maakt dat ik wat skeptisch ben over dat zomaar ineens wilde ze niet meer verder met me, geen idee waarom.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Ik ook, maar dat is geen reden om er de verkeerde conclusies aan te verbinden.quote:
[..]
Ik snap de gefrustreerde ondertoon van de TS anders prima.
Beide uiteraard, zij besloten met elkaar te trouwen immers. Zij dachten de rest van hun leven met elkaar door te kunnen brengen, en die inschatting is verkeerd gebleken.quote:Als er geen aantoonbaar agressief gedrag (o.i.d.) is geweest van de man in kwestie, dan vind ik dat bij een eenzijdig verzoek om te scheiden geen partner alimentatie betaald zou moeten worden. Alimentatie om het betreffende kind te onderhouden, logisch, natuurlijk.
Mevrouw mag wat mij betreft echter zelf ook weer aan de slag. Zij kiest om te scheiden van haar echtgenoot, dan kiest ze wat mij betreft ook om te scheiden van de inkomensnormen zie zij genoot dankzij hem.
Er zou wat mij betreft veel meer gekeken moeten worden wie de initiator en veroorzaker is van een scheiding. Man, vrouw, of beide?
Dan heeft die dus voor de verkeerde gekozen.quote:Het voorbeeld in dit topic neigt mij iets te veel naar 'Vrouw met midlife-crisis gaat - met behoud van kind en inkomensniveau - op zoek naar een nieuw, sex and the city-achtig bestaan.' Dit doet zij volledig over de rug van haar aanstaande ex-man.
Ja, en die zijn dan ook totaal niet relevant. Wat wel relevant is is de gemeenschappelijke factor, en dat is dat ze getrouwd zijn en de consequenties daarvan hebben aanvaard.quote:Overigens ben ik het met je eens dat trouwen, met de huidige wetgeving, niet zo slim als één van de partners het grootste deel van het salaris binnen hengelt. Het geeft de ander de mogelijkheid om vrijwel risicoloos een nieuw leven te starten, terwijl de werkende partner een significant deel van het salaris mag afstaan.
Let wel: ik heb het specifiek over het voorbeeld in dit topic. Ik vind dat elke scheiding uniek is, met zijn eigen specifieke oorzaken en overige kenmerken.
Het probleem is dat mensen bij een scheiding een oordeel willen over hun relatie, wie daarin wat goed heeft gedaan en wie fout was. Maar daar heeft de buitenwereld, de samenleving en de rechter helemaal niets mee te maken en kan daar ook niet over oordelen. Dat is iets om bij je vrienden over te klagen, waar familie een oordeel over zal vellen, waar mensen hun gevoel en hun mening bij kunnen hebben, maar als je iets dergelijks van een rechter verwacht dan ben je het spoor bijster en kun je ook van je psycholoog een alimentatiebeschikking gaan vragen. Genoegdoening voor relatieleed behoort gewoon niet tot de bevoegdheid of veld van expertise van een rechter. Je emotionele shit moet je zelf oplossen.
De alimentatieverplichting komt rechtstreeks voort uit de huwelijkssluiting en niet uit de scheiding. Als jij met een lui varken getrouwd bent moet je niet bij de rechter komen bedelen om die fout van jou helemaal ongedaan te maken. Of je hebt de verkeerde vrouw uitgezocht, of je hebt de juiste vrouw verkeerd behandeld. In beide gevallen is het je eigen schuld en in beide gevallen moet je op de blaren zitten. Het personen en familierecht is er niet om je te helpen bij de emotionele verwerking daarvan maar voor de financiele afwikkeling.
Wees gehoorzaam. Alleen samen krijgen we de vrijheid eronder.
Eerlijk gezegd ben ik zelf ook benieuwd naar haar verhaal, het enige wat ze naar mij kwijt wilde is dat ze niks meer voor mij voelde, maar ze wil zeker onze dochter niet bij mij weghouden. Ik ben degene geweest die verzocht naar een relatietherapeut te gaan, wat meer tijd met elkaar door te brengen e.d., maar daar had ze geen behoefte meer aan. Daarna zijn we samen e.e.a. gaan uitzoeken met betrekking tot scheiden (zij had al e.e.a. uitgezocht voorafgaand aan de scheidingsmelding) en hadden we nagenoeg alles doorgesproken. Omdat zij geen idee had van de kosten van een huishouden had ik op basis van ons huidige huishouden een huishoudboekje opgesteld en deze als uitgangspunt gebruikt voor haar toekomstige huishouden. Kinderalimentatie had ik via RvR berekend en ongewijzigd toegevoegd aan haar inkomsten. En het gat dat ze tijdelijk heeft door van 3 naar 2 werkdagen te gaan 2 jaar lang aan te vullen met partneralimentatie. Ze zou dan een paar duizend euro per jaar kunnen sparen. De enige reactie die ik daarop kreeg was, "dat is ook niet veel...".quote:
[..]
Je weet dat je hier alleen zijn verhaal hoort he? Zijn verhaal waarin hij zogenaamd zo afschuwelijk redelijk is, maar wel al lang en breed voor deze topic een blog had met daarin ook tikken richting zijn ex? Waar hij zonder eerst met haar te praten haar overal en nergens op het internet uitmaakt voor een geldwolf die de kinderalimentatie(want daar gaat het om, meer kinder alimentatie) wel voor zichzelf zal willen gebruiken.
Het ik ben zo redelijk en wil alles zo netjes oplossen past niet zo heel goed bij het ik praat niet met haar en maak haar bijkans voor rotte vis uit op het internet....
Dat maakt dat ik wat skeptisch ben over dat zomaar ineens wilde ze niet meer verder met me, geen idee waarom.
Ik wilde daarom naar een mediator om die naar onze situatie te laten kijken, maar blijkbaar had mijn vrouw van haar moeder (en partner) het advies gekregen om een eigen advocaat te regelen. Zij zijn beiden ook recent (moeder +/- 6 jaar geleden, partner +/- 4) gescheiden waar de moeder opgezadeld werd met schulden en haar huidige partner in zijn scheiding de alimentatieplichtige is/was, maar nu allerlei truukjes verzint om daar onderuit te komen.
Dat ik er bang voor ben dat de kinderalimentatie hoofdzakelijk niet voor onze dochter gebruikt gaat worden is ook niet ongegrond, zelfs met een besteedbaar inkomen van rond de 14K per jaar krijgt mijn vrouw het niet voor elkaar om consequent haar eigen zorgverzekering te kunnen betalen.
Ik heb de afgelopen tijd ook vaker geprobeerd e.e.a. te bespreken, maar ik krijg of geen reactie, of een reactie dat haar advocaat op een veel hogere alimentatie uit komt dan ik. Als ik dan vervolgens probeer uit te leggen hoe ik aan de getallen kom loopt ze weg.
Ik wil voorstellen om samen met haar naar haar advocaat te gaan om e.e.a. door te spreken, als dan blijkt dat we niet tot overeenstemming kunnen komen zal ik toch echt een eigen advocaat in gaan schakelen, maar dan trek ik mijn aanbod in en dat is in mijn ogen een gemiste kans voor haar.
Overigens ben ik pas nadat ze een afspraak had gemaakt bij haar advocaat begonnen met mijn blog. Tot aan dat moment verwachtte ik dat we er samen goed uit zouden komen.
Geweldig dit, tief lekker op joh met je eenzijdige feminisme.quote:
Achterlijk dit soort zaken als waarin TS verkeerd, maar omdat hij een man is mag hij daar niet over klagen?
Mannen mogen niet klagen want dan zijn het mietjes ofzo?
[ Bericht 9% gewijzigd door kingtoppie op 03-12-2012 14:32:14 ]
Rustig aan.
Vrouwen werken ook gemiddeld 40% oid minder als mannen. Wel of geen kind.quote:
[..]
Het is nog dikke onzin ook.
Als het de vrouw was die het meeste verdiende, dan mag ZIJ alimentatie betalen.
Het probleem is echter dat dit nog steeds, anno 2012 inmiddels, niet zo heel erg vaak voorkomt. Het is immers een bekend feit dat vrouwen, OOKAL DOEN ZE HETZELFDE WERK, heel vaak nog steeds minder betaald krijgen dan een vent.
Misschien is het eens waard om daar eens een discussie over te starten...
En verder ben ik weg uit dit topic. Zoveel ongenuanceerde opmerkingen over iets dat heel erg emotioneel ligt en dat echt van geval-tot-geval verschilt...
Rustig aan.
Ik geef mijn visie, dat het niet overeenkomt met de huidige wetgeving lijkt me logisch. Anders had ik het waarschijnlijk niet neergezet.quote:
[..]
De tentoongestelde onwetendheid over het familierecht in dit topic is echt stuitend.
Al in de jaren '60 van de vorige eeuw is besloten dat de flauwekul van 'wie-is-fout-geweest' geen rol meer speelt. De 'schuldvraag', alsmede, 'wie heeft de scheiding aangevraagd' doet dus totaal niet meer ter zake. Ooit wel eens gedacht dat mensen (of het nu de man of de vrouw is) misschien overspel plegen, dan wel een scheiding aanvragen, of wat de oorzaak van de schipbreuk ook moge zijn - omdat ze gedurende hun hele huwelijk niet serieus werden genomen, er miscommunicatie was, om maar iets te noemen? En hoe ga je dat aantonen?
Uit mijn naaste omgeving ken ik diverse gevallen waar de ene partij het geluk had om een goede baan te krijgen. De ex was niet zo gelukkig, ondanks vele pogingen. Moet die ex dan maar in de kou blijven staan, terwijl er geen werkgever meer is die mensen van 50+ zonder werkervaring nog aanneemt - zeker in deze tijd?
Het enige wat dit soort 'schuld'-vraagstellingen opgelevert is een enorme bak wederzijds moddersmijten. Voor ieder argument van partner A, kan er een even zo valide argument van partner B terugkomen, en daarom is dit terecht niet meer ter zake doende anno 2012.
Mensen, oordeel toch niet zo zwart-wit. Iedere situatie is anders.
Ik snap dat het moddergooien zou kunnen worden. Maar nogmaals: ik vind dat degene die de scheiding eenzijdig aanvraagt, zonder elke wil tot een fatsoenlijke oplossing, geen partneralimentatie zou moeten krijgen. Gewoon een simpele regel: Eenzijdige scheidingsaanvraag, zonder aantoonbare mishandeling (o.i.d.) = geen partneralimentatie.
