Huis op naam van mij of beiden?

quote:

Op donderdag 15 november 2012 11:01 schreef ADVBiker het volgende:
Een jaar of 8 geleden heb ik "ons" huidige huis ook volledig op mijn naam/salaris gekocht. 4 jaar later waren we getrouwd en had ik aangedrongen op huwelijkse voorwaarden met algehele uitsluiting zodat het huis van mij blijft bij scheiden (wat we nu aan het doen zijn...). Of ik daar goed aan gedaan heb weet ik nog niet.. met de huidige prijzen zou de hypotheekschuld waarschijnlijk de waarde van het huis overstijgen, zelfs rekeninghoudend met een deels afgeloste hypotheek door de bijbehorende levensverzekering.

Ik ga echt nooit trouwen, en al helemaal nooit aan kinderen beginnen. Wat een horror verhaal.

[ Bericht 0% gewijzigd door ex op 19-11-2012 11:06:54 ]

Dus maar nooit ergens aan beginnen, want stel je voor dat het verkeerd uitpakt?

quote:

Op maandag 19 november 2012 11:08 schreef Lienekien het volgende:
Dus maar nooit ergens aan beginnen, want stel je voor dat het verkeerd uitpakt?

Verkeerd uitpakken is wel een understatement. Heb je jaren lang ALLES betaald thuis, gaat je vrouw bij je weg (dus ZIJ gaat weg, niet jij) mag je nog bloeden ook. No thanks.

quote:

Op maandag 19 november 2012 11:47 schreef ex het volgende:

[..]

Verkeerd uitpakken is wel een understatement. Heb je jaren lang ALLES betaald thuis, gaat je vrouw bij je weg (dus ZIJ gaat weg, niet jij) mag je nog bloeden ook. No thanks.

Je ex heeft elke maand gebloed.

quote:

Op maandag 19 november 2012 11:57 schreef Sant. het volgende:

[..]

Je ex heeft elke maand gebloed.

Ik heb geen ex.

quote:

Op maandag 19 november 2012 11:57 schreef Sant. het volgende:

[..]

Je ex heeft elke maand gebloed.

quote:

Op maandag 19 november 2012 11:01 schreef ex het volgende:

[..]

Ik ga echt nooit trouwen, en al helemaal nooit aan kinderen beginnen. Wat een horror verhaal.

Ach, het was een leuk feest . Ik dacht voorheen dat trouwen hoofdzakelijk om de romantiek ging, maar er hangt toch wel een sterk zakelijk kantje aan. De politieke partijen zijn wel bezig met wetsvoorstellen om het alimentatiedrama te verbeteren. Met name om de alimentatiegerechtigde nog enigszins te kunnen motiveren om te gaan werken. Het duurt alleen zo lang voordat e.e.a. wettelijk geregeld is. Er is ook een wetsvoorstel om alimentatie ook al in de huwelijkse voorwaarden op te kunnen nemen, dan is het weer mogelijk om veilig te trouwen .

Wie weet ga ik ook nog eens voor de bijl.. never say never.. Maar het moet wel heel gek gaan als het dan zonder huwelijkse voorwaarden is.

Eerst dit hoofdstuk maar eens tot een goed einde brengen..

Mijn excuses overigens voor het vervuilen van dit topic.. Mocht een modje zich geroepen voelen, dan mogen mijn posts best gesplitst worden..

quote:

Op maandag 19 november 2012 11:47 schreef ex het volgende:

[..]

Verkeerd uitpakken is wel een understatement. Heb je jaren lang ALLES betaald thuis, gaat je vrouw bij je weg (dus ZIJ gaat weg, niet jij) mag je nog bloeden ook. No thanks.

Daar was hij toch al die jaren dat hij alles betaalde wel zelf bij?

quote:

Op dinsdag 20 november 2012 13:11 schreef Lienekien het volgende:

[..]

Daar was hij toch al die jaren dat hij alles betaalde wel zelf bij?

Maakt het niet eerlijker toch? Heb je al z'n blog posts gelezen? En trouwens waarom heb je er zo'n probleem mee dat ik niet wil trouwen .

quote:

Op dinsdag 20 november 2012 13:11 schreef Lienekien het volgende:

[..]

Daar was hij toch al die jaren dat hij alles betaalde wel zelf bij?

Dat is zo gegroeid, toen ik het huis kocht studeerden we nog beiden. Ik was bezig met afstuderen en had al een redelijk salaris en mijn toen nog vriendin zat nog middenin een opleiding en had een bijbaantje. Zij betaalde haar eigen zorgverzekering, maakte wat over naar de gezamelijke rekening om boodschappen van te kunnen doen en we spaarden samen 200,- in de maand op een spaarrekening. Ze is toen gestopt met haar dagopleiding en ging een LOI cursus volgen, wel wat meer werken waarop ik haar aanraadde om wat ze over hield op haar eigen spaarrekening te zetten (voor auto/nieuw gezamelijk huis o.i.d.). Na de cursus wel afgemaakt te hebben is ze wat meer gaan verdienen, inmiddels ook fulltime gaan werken, maar ook daar verzocht ik haar wat ze overhield te sparen. Ze heeft toen in een korte periode wat spaargeld erdoorheen gejaagd aan oude auto's die steeds kapot gingen en een aantal leningen terugbetaald.
Daarna heeft ze ontslag genomen om een eigen zaak op te zetten met een vriendin, waarbij ik het startkapitaal aan ze leende, maar ze wel maandelijks rente en na een periode ook aflossing op moesten betalen. Nadat ze na een aantal tegenslagen bij de huisvesting van het bedrijf de stekker uit hun plan trokken konden ze een deel van de lening afbetalen, maar waren er toch al investeringen gedaan en bleef er een restbedrag over dat ze nog altijd aan het afbetalen zijn.
Vlak daarna werd ze zwanger en is ze minder gaan werken (als het aan haar had gelegen was ze niet meer gaan werken). Ergens rond deze periode hebben we het gezamelijk sparen stopgezet omdat zij niks meer overmaakte, alleen ik nog wel.
Ze had jaarlijks tussen 10K en 20K te verbrassen, maar geen idee waar het naartoe ging. Terugkerende belastingaangifte opmerking was ook standaard: "dat kan nooit, waar zou ik dat dan aan uitgegeven moeten hebben?"
Mijn salaris is in die tijd meer dan verdubbeld, dus ik tilde er niet te zwaar aan. Als ik had geweten dat dat verbrassen meegenomen wordt in de alimentatiebehoefte, dan had ik het destijds wel anders aangepakt...

quote:

Op dinsdag 20 november 2012 14:20 schreef ex het volgende:

[..]

Maakt het niet eerlijker toch? Heb je al z'n blog posts gelezen? En trouwens waarom heb je er zo'n probleem mee dat ik niet wil trouwen .

Geen enkel probleem mee. Maar in zijn algemeenheid vind ik je redenering erg slecht.

quote:

Op dinsdag 20 november 2012 15:02 schreef Lienekien het volgende:

[..]

Geen enkel probleem mee. Maar in zijn algemeenheid vind ik je redenering erg slecht.

Dat mag je vinden. Feit blijft dat mensen keuzes maken op gevoelens (Oh trouwen wat leukkkk en samen een huis kopen want we houden zoveel van elkaarrrr) en jaren later met de shit zitten. Die voorkom ik liever gewoon. Ik ken genoeg horror verhalen om er niet aan te beginnen.

quote:

Op dinsdag 20 november 2012 15:12 schreef ex het volgende:

[..]

Dat mag je vinden. Feit blijft dat mensen keuzes maken op gevoelens (Oh trouwen wat leukkkk en samen een huis kopen want we houden zoveel van elkaarrrr) en jaren later met de shit zitten. Die voorkom ik liever gewoon. Ik ken genoeg horror verhalen om er niet aan te beginnen.

Dus al zou je een sterke wens voelen om een gezin te sticht, maar niet aan beginnen want er zijn zoveel horrorverhalen?

quote:

Op dinsdag 20 november 2012 14:42 schreef ADVBiker het volgende:
--knip--

Ik vind dit wel een lastige kwestie.
Ze kan door jouw dikke salaris een hoop geld verbrassen en wanneer ZIJ jaren later besluit er een punt achter te zetten moet JIJ er zo ongeveer voor zorgen dat ze door kan blijven gaan met geld verberassen, omdat dat haar levenstandaard was.. Moet toch niet gekker worden.
Heel dubbel dit.. anderzijds kun je iemand die elk jaar 20k op brast ook niet met een bijstandsloontje weg sturen wanneer ze voor je kinderen zorgde en daardoor geen carriere heeft gemaakt / willen / kunnen maken..
Doe het maar eens goed, dat is praktisch onmogelijk.

Onze dochter is zeker niet de oorzaak geweest van het uitblijven van een evt. carriere, ik had al voor haar geboorte voor mij de mogelijkheid tot thuiswerk geregeld, 2 dagen in de week oppassen door (schoon)ouders en 1 dag in de week KDV. Ze had dus makkelijk fulltime kunnen werken, al denk ik dat de carriere perspectieven met SPW-3 niet heel erg hoog zijn...

quote:

Op dinsdag 20 november 2012 12:24 schreef ADVBiker het volgende:
Mijn excuses overigens voor het vervuilen van dit topic.. Mocht een modje zich geroepen voelen, dan mogen mijn posts best gesplitst worden..

Mja, dat kan dus niet. Ik denk dat een separaat topic interessanter is, eigenlijk

quote:

Op dinsdag 20 november 2012 15:14 schreef Lienekien het volgende:

[..]

Dus al zou je een sterke wens voelen om een gezin te sticht, maar niet aan beginnen want er zijn zoveel horrorverhalen?

Ik wil geen gezin dus voor mij is dat niet iets om rekening mee te houden. Dat heeft niks met de horror verhalen te maken trouwens ik heb gewoon geen zin in kinderen.

quote:

Op dinsdag 20 november 2012 15:37 schreef ex het volgende:

[..]

Ik wil geen gezin dus voor mij is dat niet iets om rekening mee te houden. Dat heeft niks met de horror verhalen te maken trouwens ik heb gewoon geen zin in kinderen.

Dat dacht ik al.

quote:

Op dinsdag 20 november 2012 15:39 schreef Lienekien het volgende:

[..]

Dat dacht ik al.

Is toch ook niets mis mee? Ik vind het prima dat grote groepen mensen dat wel doen en daar blijkbaar gelukkig van worden en zoals ADVBiker in de shit (en er weer uit) komen. Van mij hoeft het niet.

quote:

Op dinsdag 20 november 2012 15:41 schreef ex het volgende:

[..]

Is toch ook niets mis mee? Ik vind het prima dat grote groepen mensen dat wel doen en daar blijkbaar gelukkig van worden en zoals ADVBiker in de shit (en er weer uit) komen. Van mij hoeft het niet.

Van mij ook niet, maar zoals je het bracht leek er wel een direct verband tussen de horrorverhalen en je keuze.

quote:

Op donderdag 15 november 2012 08:22 schreef sanger het volgende:

[..]

Het was een uitspraak van een rechtbank, stond in een ander topic gequote. Geen wet dus, maar jurisprudentie. Ik zal eens zoeken of ik het nog kan vinden, maar dat wordt niet vandaag ben ik bang

Blijf benieuwd Samenwonen zonder samenwoon/huwelijkscontract in een huis van één persoon leidt naar mijn idee niet tot het opbouwen van 'rechten' voor de andere persoon.

quote:

Op woensdag 21 november 2012 06:33 schreef Wokkel het volgende:

[..]

Blijf benieuwd Samenwonen zonder samenwoon/huwelijkscontract in een huis van één persoon leidt naar mijn idee niet tot het opbouwen van 'rechten' voor de andere persoon.

Ow, shit. Daar zou ik nog naar zoeken he

Kijken of ik er vanavond aan toekom

Een nieuwe wending in mijn verhaal wat zelfs on-topic is...
De advocaat van mijn vrouw gaat middels voorlopige voorzieningen vragen om mij de toegang tot mijn woning te ontzeggen.. Uiteraard moet ik wel alle lasten blijven betalen... Daarbovenop een "bijdrage" in de kosten voor onze dochter van 500,- en een bijdrage in de kosten voor levensonderhoud van mijn vrouw van 400,-

Mijn status is voorlopig even WTF...

En ik mag zo weer naast haar in bed kruipen.... ik voel me misselijk..

quote:

Op woensdag 28 november 2012 01:16 schreef ADVBiker het volgende:
Een nieuwe wending in mijn verhaal wat zelfs on-topic is...
De advocaat van mijn vrouw gaat middels voorlopige voorzieningen vragen om mij de toegang tot mijn woning te ontzeggen.. Uiteraard moet ik wel alle lasten blijven betalen... Daarbovenop een "bijdrage" in de kosten voor onze dochter van 500,- en een bijdrage in de kosten voor levensonderhoud van mijn vrouw van 400,-

Mijn status is voorlopig even WTF...

En ik mag zo weer naast haar in bed kruipen.... ik voel me misselijk..

Bizar, de woning staat alleen op jouw naam en jij hebt altijd het leeuwendeel van de kosten op je conto genomen en dan wordt er zoiets voorgesteld door haar advocaat? Ik mag hopen dat zoiets niet lukt.

Daarnaast, laat haar lekker in de logeerkamer of op de bank gaan slapen.

quote:

Op woensdag 28 november 2012 01:16 schreef ADVBiker het volgende:
Een nieuwe wending in mijn verhaal wat zelfs on-topic is...
De advocaat van mijn vrouw gaat middels voorlopige voorzieningen vragen

Wat zegt jouw advocaat er van?

quote:

Op woensdag 28 november 2012 08:41 schreef Hallmark het volgende:

[..]

Wat zegt jouw advocaat er van?

Het wordt inmiddels wel tijd om een advocaat te gaan zoeken ja...

Nogmaals het verzoek om dit in een ander topic te bespreken.

quote:

Op dinsdag 20 november 2012 15:31 schreef Five_Horizons het volgende:

[..]

Mja, dat kan dus niet. Ik denk dat een separaat topic interessanter is, eigenlijk

Ik heb 7 jaar geleden samen met mijn toenmalige vriend een huis gekocht op beide namen. Na 5 jaar besloot ik dat het niet langer meer werkte en ben ik vertrokken. Omdat ik weg ging en hij in zijn eentje makkelijker het huis kon betalen hebben we besloten dat hij het huis over ging nemen. De waarde van de woning was ongeveer gelijk met de hypotheek, alleen de ¤ 30.000 aan spaargeld die ik in de woning had gestoken was ik dus kwijt. Ook kwam ik op 7 hoog achter te zitten en heb ik 2 jaar nodig gehad om de puinhopen op te ruimen. Nu heb ik een paar maanden een huis gekocht en ik heb niet de behoefte om ooit nog samen een huis te kopen. De ¤ 30.000 beschouw ik maar als leergeld. Natuurlijk weet je nooit wat er in de toekomst gaat gebeuren, maar ik wil me nooit meer in zo een situatie begeven.

quote:

Op woensdag 28 november 2012 09:12 schreef Five_Horizons het volgende:
Nogmaals het verzoek om dit in een ander topic te bespreken.

[..]

Bij deze een nieuw topic aangemaakt, dat hier te vinden is.

quote:

Op woensdag 28 november 2012 10:28 schreef Wolken het volgende:
Ik heb 7 jaar geleden samen met mijn toenmalige vriend een huis gekocht op beide namen. Na 5 jaar besloot ik dat het niet langer meer werkte en ben ik vertrokken. Omdat ik weg ging en hij in zijn eentje makkelijker het huis kon betalen hebben we besloten dat hij het huis over ging nemen. De waarde van de woning was ongeveer gelijk met de hypotheek, alleen de ¤ 30.000 aan spaargeld die ik in de woning had gestoken was ik dus kwijt. Ook kwam ik op 7 hoog achter te zitten en heb ik 2 jaar nodig gehad om de puinhopen op te ruimen. Nu heb ik een paar maanden een huis gekocht en ik heb niet de behoefte om ooit nog samen een huis te kopen. De ¤ 30.000 beschouw ik maar als leergeld. Natuurlijk weet je nooit wat er in de toekomst gaat gebeuren, maar ik wil me nooit meer in zo een situatie begeven.

Maar voor volgende keer had je dit toch veel beter op kunnen lossen?

Als die ¤30.000 erin gestoken wordt bij het kopen van het huis (en alleen van jou af komt), kun je dit vastleggen in je samenlevingscontract of huwelijke voorwaarden. Bij scheiden komt het dan weer terug (evt. met winst of met verlies als je dat ook vast legt)

Als die ¤30.000 in de inboedel zat bijv. verven, vloeren, banken e.d. is het ook niet raar dat een partner die je uitkoopt dit bedrag gedeeltelijk vergoed. Kijk, die bank waar je x jaar op zat, die is natuurlijk niet meer hetzelfde waard, maar heel vaak wordt ook de inboedel gewoon netjes verdeeld. Of wordt 'afgekocht'.

Er is in principe geen reden om er financieel op achteruit te gaan als je samen koopt als je het goed samen regelt. Indien je gewoon maar in gemeenschap van goederen trouwt of geen samenlevingscontract opstelt, dan is het wat anders...

quote:

Op maandag 12 november 2012 14:40 schreef mighty_myte het volgende:
Als mijn vriendin en ik een huis kopen, wat zijn dan de voor en tegens om het alleen op mijn naam te zetten?

Ik dacht: als het alleen op mijn naam staat en alles misgaat zal mijn vriendin buiten schot blijven bij bv loonbeslag. Het wordt dan alleen lastig als we ooit uit elkaar zouden gaan.
Is het een idee om de inboedel op haar naam te zetten?
We hebben nog geen samenlevingscontract, maar hopelijk volgende maand wel de sleutels van ons eerste koophuis.

Zoveel mogelijk zaken gescheiden houden. Eventuele financiële voordelen van een officiële partnerschap zijn te verwaarlozen. Sterker nog, vaak is het duurder om dingen op papier als stel te doen. Wel zijn er twee belangrijke nadelen aan het samen doen:
1: Wanneer het mis gaat en rekeningen kunnen niet meer betaald worden, komt het incassobureau jullie allebei tot op je onderbroek uitkleden. Bij financiële onafhankelijkheid pakken ze dan theoretisch maar de helft van tot op je onderbroek.
2: Mocht het uit gaan tussen jullie, dan scheelt het gescheiden houden van zaken zo ontzettend veel gedoe. Want hoe mooi en leuk het nu allemaal is, de ervaring leert dat ding bij het beëindigen van een relatie zomaar kunnen veranderen in een hatelijke horroroorlog.

quote:

Op woensdag 28 november 2012 12:16 schreef kahlie het volgende:

[..]

Maar voor volgende keer had je dit toch veel beter op kunnen lossen?

Als die ¤30.000 erin gestoken wordt bij het kopen van het huis (en alleen van jou af komt), kun je dit vastleggen in je samenlevingscontract of huwelijke voorwaarden. Bij scheiden komt het dan weer terug (evt. met winst of met verlies als je dat ook vast legt)

Als die ¤30.000 in de inboedel zat bijv. verven, vloeren, banken e.d. is het ook niet raar dat een partner die je uitkoopt dit bedrag gedeeltelijk vergoed. Kijk, die bank waar je x jaar op zat, die is natuurlijk niet meer hetzelfde waard, maar heel vaak wordt ook de inboedel gewoon netjes verdeeld. Of wordt 'afgekocht'.

Er is in principe geen reden om er financieel op achteruit te gaan als je samen koopt als je het goed samen regelt. Indien je gewoon maar in gemeenschap van goederen trouwt of geen samenlevingscontract opstelt, dan is het wat anders...

Hij had een evenredig deel in het huis gestopt (o.a. inboedel ) . We hebben toen afgesproken dat we met gesloten portemonnee uit elkaar zouden gaan. natuurlijk had ik ook kunnen muggenziften over ieder item, maar ik was allang blij dat hij het huis over kon nemen waardoor we het niet hebben hoeven verkopen. Vooral in deze markt had het nu nog te koop gestaan of hadden we het moeten verkopen met verlies. Dan had ik ook nog eens de helft van de restschuld mogen betalen. Omdat ik verder geen gezeur wilde hebben heb ik het er zo bij gelaten. Als ik alles helemaal 50/50 had willen doen had hij waarschijnlijk de woning niet over kunnen nemen. Een vechtscheiding was het laatste wat ik wilde. Ik kunde hem toen ( en nu nog steeds ) het allerbest. Hij is altijd heel goed voor me geweest en wilde hem niet financieel duperen. Soms gaan mensen nog in goed overleg uit elkaar

quote:

Op woensdag 28 november 2012 12:29 schreef Wolken het volgende:

[..]

Hij had een evenredig deel in het huis gestopt (o.a. inboedel ) . We hebben toen afgesproken dat we met gesloten portemonnee uit elkaar zouden gaan. natuurlijk had ik ook kunnen muggenziften over ieder item, maar ik was allang blij dat hij het huis over kon nemen waardoor we het niet hebben hoeven verkopen. Vooral in deze markt had het nu nog te koop gestaan of hadden we het moeten verkopen met verlies. Dan had ik ook nog eens de helft van de restschuld mogen betalen. Omdat ik verder geen gezeur wilde hebben heb ik het er zo bij gelaten. Als ik alles helemaal 50/50 had willen doen had hij waarschijnlijk de woning niet over kunnen nemen. Een vechtscheiding was het laatste wat ik wilde. Ik kunde hem toen ( en nu nog steeds ) het allerbest. Hij is altijd heel goed voor me geweest en wilde hem niet financieel duperen. Soms gaan mensen nog in goed overleg uit elkaar

Maar als je dus zelf besluit om met gesloten portomonee uit elkaar te gaan en je vindt het dus eigenlijk wel ok (al is het jammer dat je dat geld dus niet meer kreeg), waarom zeg je dan dat je je 'nooit meer in zo'n situatie zou begeven'? Dat gaf mij het idee dat je het er niet mee eens was, terwijl er nog opties open stonden. Met gedwongen verkoop was je er dan misschien bekaaider afgekomen idd.

Vind je het dan wel normaal dat een volgende partner bij jou in moet wonen, maar niets opbouwt? En dat als je sterft die op straat staat? Want dat zijn dan weer de vruchten van de optie die nu nog over blijft.

Oke is een verlies van ¤ 30.000 natuurlijk nooit, maar ik heb een afweging moeten maken tussen kwaad en nog kwader. Ook een ( groot ) stukje emotie heeft meegespeeld.

Ik weet niet of er ooit nog een partner bij mij in gaat wonen. Ik ben nog jong en alles kan nog gebeuren. Ik wil alleen nooit meer in een situatie komen waarbij ik met niks op straat kom te staan. Alles wat ik nu heb heb ik met hard werken en zuinig leven opgebouwd. Dat mijn partner bij mijn overlijden met lege handen is eventueel met een testament te ondervangen.