Huis op naam van mij of beiden?

quote:

Op woensdag 28 november 2012 01:16 schreef ADVBiker het volgende:
Een nieuwe wending in mijn verhaal wat zelfs on-topic is...
De advocaat van mijn vrouw gaat middels voorlopige voorzieningen vragen

Wat zegt jouw advocaat er van?

quote:

Op woensdag 28 november 2012 08:41 schreef Hallmark het volgende:

[..]

Wat zegt jouw advocaat er van?

Het wordt inmiddels wel tijd om een advocaat te gaan zoeken ja...

Nogmaals het verzoek om dit in een ander topic te bespreken.

quote:

Op dinsdag 20 november 2012 15:31 schreef Five_Horizons het volgende:

[..]

Mja, dat kan dus niet. Ik denk dat een separaat topic interessanter is, eigenlijk

Ik heb 7 jaar geleden samen met mijn toenmalige vriend een huis gekocht op beide namen. Na 5 jaar besloot ik dat het niet langer meer werkte en ben ik vertrokken. Omdat ik weg ging en hij in zijn eentje makkelijker het huis kon betalen hebben we besloten dat hij het huis over ging nemen. De waarde van de woning was ongeveer gelijk met de hypotheek, alleen de ¤ 30.000 aan spaargeld die ik in de woning had gestoken was ik dus kwijt. Ook kwam ik op 7 hoog achter te zitten en heb ik 2 jaar nodig gehad om de puinhopen op te ruimen. Nu heb ik een paar maanden een huis gekocht en ik heb niet de behoefte om ooit nog samen een huis te kopen. De ¤ 30.000 beschouw ik maar als leergeld. Natuurlijk weet je nooit wat er in de toekomst gaat gebeuren, maar ik wil me nooit meer in zo een situatie begeven.

quote:

Op woensdag 28 november 2012 09:12 schreef Five_Horizons het volgende:
Nogmaals het verzoek om dit in een ander topic te bespreken.

[..]

Bij deze een nieuw topic aangemaakt, dat hier te vinden is.

quote:

Op woensdag 28 november 2012 10:28 schreef Wolken het volgende:
Ik heb 7 jaar geleden samen met mijn toenmalige vriend een huis gekocht op beide namen. Na 5 jaar besloot ik dat het niet langer meer werkte en ben ik vertrokken. Omdat ik weg ging en hij in zijn eentje makkelijker het huis kon betalen hebben we besloten dat hij het huis over ging nemen. De waarde van de woning was ongeveer gelijk met de hypotheek, alleen de ¤ 30.000 aan spaargeld die ik in de woning had gestoken was ik dus kwijt. Ook kwam ik op 7 hoog achter te zitten en heb ik 2 jaar nodig gehad om de puinhopen op te ruimen. Nu heb ik een paar maanden een huis gekocht en ik heb niet de behoefte om ooit nog samen een huis te kopen. De ¤ 30.000 beschouw ik maar als leergeld. Natuurlijk weet je nooit wat er in de toekomst gaat gebeuren, maar ik wil me nooit meer in zo een situatie begeven.

Maar voor volgende keer had je dit toch veel beter op kunnen lossen?

Als die ¤30.000 erin gestoken wordt bij het kopen van het huis (en alleen van jou af komt), kun je dit vastleggen in je samenlevingscontract of huwelijke voorwaarden. Bij scheiden komt het dan weer terug (evt. met winst of met verlies als je dat ook vast legt)

Als die ¤30.000 in de inboedel zat bijv. verven, vloeren, banken e.d. is het ook niet raar dat een partner die je uitkoopt dit bedrag gedeeltelijk vergoed. Kijk, die bank waar je x jaar op zat, die is natuurlijk niet meer hetzelfde waard, maar heel vaak wordt ook de inboedel gewoon netjes verdeeld. Of wordt 'afgekocht'.

Er is in principe geen reden om er financieel op achteruit te gaan als je samen koopt als je het goed samen regelt. Indien je gewoon maar in gemeenschap van goederen trouwt of geen samenlevingscontract opstelt, dan is het wat anders...

quote:

Op maandag 12 november 2012 14:40 schreef mighty_myte het volgende:
Als mijn vriendin en ik een huis kopen, wat zijn dan de voor en tegens om het alleen op mijn naam te zetten?

Ik dacht: als het alleen op mijn naam staat en alles misgaat zal mijn vriendin buiten schot blijven bij bv loonbeslag. Het wordt dan alleen lastig als we ooit uit elkaar zouden gaan.
Is het een idee om de inboedel op haar naam te zetten?
We hebben nog geen samenlevingscontract, maar hopelijk volgende maand wel de sleutels van ons eerste koophuis.

Zoveel mogelijk zaken gescheiden houden. Eventuele financiële voordelen van een officiële partnerschap zijn te verwaarlozen. Sterker nog, vaak is het duurder om dingen op papier als stel te doen. Wel zijn er twee belangrijke nadelen aan het samen doen:
1: Wanneer het mis gaat en rekeningen kunnen niet meer betaald worden, komt het incassobureau jullie allebei tot op je onderbroek uitkleden. Bij financiële onafhankelijkheid pakken ze dan theoretisch maar de helft van tot op je onderbroek.
2: Mocht het uit gaan tussen jullie, dan scheelt het gescheiden houden van zaken zo ontzettend veel gedoe. Want hoe mooi en leuk het nu allemaal is, de ervaring leert dat ding bij het beëindigen van een relatie zomaar kunnen veranderen in een hatelijke horroroorlog.

quote:

Op woensdag 28 november 2012 12:16 schreef kahlie het volgende:

[..]

Maar voor volgende keer had je dit toch veel beter op kunnen lossen?

Als die ¤30.000 erin gestoken wordt bij het kopen van het huis (en alleen van jou af komt), kun je dit vastleggen in je samenlevingscontract of huwelijke voorwaarden. Bij scheiden komt het dan weer terug (evt. met winst of met verlies als je dat ook vast legt)

Als die ¤30.000 in de inboedel zat bijv. verven, vloeren, banken e.d. is het ook niet raar dat een partner die je uitkoopt dit bedrag gedeeltelijk vergoed. Kijk, die bank waar je x jaar op zat, die is natuurlijk niet meer hetzelfde waard, maar heel vaak wordt ook de inboedel gewoon netjes verdeeld. Of wordt 'afgekocht'.

Er is in principe geen reden om er financieel op achteruit te gaan als je samen koopt als je het goed samen regelt. Indien je gewoon maar in gemeenschap van goederen trouwt of geen samenlevingscontract opstelt, dan is het wat anders...

Hij had een evenredig deel in het huis gestopt (o.a. inboedel ) . We hebben toen afgesproken dat we met gesloten portemonnee uit elkaar zouden gaan. natuurlijk had ik ook kunnen muggenziften over ieder item, maar ik was allang blij dat hij het huis over kon nemen waardoor we het niet hebben hoeven verkopen. Vooral in deze markt had het nu nog te koop gestaan of hadden we het moeten verkopen met verlies. Dan had ik ook nog eens de helft van de restschuld mogen betalen. Omdat ik verder geen gezeur wilde hebben heb ik het er zo bij gelaten. Als ik alles helemaal 50/50 had willen doen had hij waarschijnlijk de woning niet over kunnen nemen. Een vechtscheiding was het laatste wat ik wilde. Ik kunde hem toen ( en nu nog steeds ) het allerbest. Hij is altijd heel goed voor me geweest en wilde hem niet financieel duperen. Soms gaan mensen nog in goed overleg uit elkaar

quote:

Op woensdag 28 november 2012 12:29 schreef Wolken het volgende:

[..]

Hij had een evenredig deel in het huis gestopt (o.a. inboedel ) . We hebben toen afgesproken dat we met gesloten portemonnee uit elkaar zouden gaan. natuurlijk had ik ook kunnen muggenziften over ieder item, maar ik was allang blij dat hij het huis over kon nemen waardoor we het niet hebben hoeven verkopen. Vooral in deze markt had het nu nog te koop gestaan of hadden we het moeten verkopen met verlies. Dan had ik ook nog eens de helft van de restschuld mogen betalen. Omdat ik verder geen gezeur wilde hebben heb ik het er zo bij gelaten. Als ik alles helemaal 50/50 had willen doen had hij waarschijnlijk de woning niet over kunnen nemen. Een vechtscheiding was het laatste wat ik wilde. Ik kunde hem toen ( en nu nog steeds ) het allerbest. Hij is altijd heel goed voor me geweest en wilde hem niet financieel duperen. Soms gaan mensen nog in goed overleg uit elkaar

Maar als je dus zelf besluit om met gesloten portomonee uit elkaar te gaan en je vindt het dus eigenlijk wel ok (al is het jammer dat je dat geld dus niet meer kreeg), waarom zeg je dan dat je je 'nooit meer in zo'n situatie zou begeven'? Dat gaf mij het idee dat je het er niet mee eens was, terwijl er nog opties open stonden. Met gedwongen verkoop was je er dan misschien bekaaider afgekomen idd.

Vind je het dan wel normaal dat een volgende partner bij jou in moet wonen, maar niets opbouwt? En dat als je sterft die op straat staat? Want dat zijn dan weer de vruchten van de optie die nu nog over blijft.

Oke is een verlies van ¤ 30.000 natuurlijk nooit, maar ik heb een afweging moeten maken tussen kwaad en nog kwader. Ook een ( groot ) stukje emotie heeft meegespeeld.

Ik weet niet of er ooit nog een partner bij mij in gaat wonen. Ik ben nog jong en alles kan nog gebeuren. Ik wil alleen nooit meer in een situatie komen waarbij ik met niks op straat kom te staan. Alles wat ik nu heb heb ik met hard werken en zuinig leven opgebouwd. Dat mijn partner bij mijn overlijden met lege handen is eventueel met een testament te ondervangen.