Wetenschappers op FOK! #6

Het is niet zo dat ik geen zelfvertrouwen heb over mijn kunnen. En ik geloof niet dat mijn gesprekken zo verkeerd doe, bij de laatste waar ik navraag deed konden ze me eigenlijk geen negatieve punten opnoemen.

Dit zeiden ze letterlijk:

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

daar kun je natuurlijk van alles in lezen. maar volgensmij niet dat ik onzeker overkom...

Maar ik mag solliciteren toch wel vervelend vinden? Vinden jullie solliciteren allemaal zo leuk dan?

quote:

Op zaterdag 20 oktober 2012 10:10 schreef Bosbeetle het volgende:
Maar ik mag solliciteren toch wel vervelend vinden? Vinden jullie solliciteren allemaal zo leuk dan?

Het schrijven van brieven en het bezoeken van andere labs zijn leuke ervaringen. Maar moeten wachten op een antwoord, dat 9 van de 10 keer negatief is, is minder.

Daarnaast zit ik nu in een positie van waaruit ik het solliciteren leuk kan vinden. Als ik nu iets zou moeten vinden, wordt het al snel minder leuk.

Niemand in je netwerk die iets kan doen. Het buitenland misschien? Belgie?

quote:

Op zaterdag 20 oktober 2012 10:44 schreef Lyrebird het volgende:

[..]

Het schrijven van brieven en het bezoeken van andere labs zijn leuke ervaringen. Maar moeten wachten op een antwoord, dat 9 van de 10 keer negatief is, is minder.

Daarnaast zit ik nu in een positie van waaruit ik het solliciteren leuk kan vinden. Als ik nu iets zou moeten vinden, wordt het al snel minder leuk.

Niemand in je netwerk die iets kan doen. Het buitenland misschien? Belgie?

Mijn 'netwerk' heeft ook geen geld, anders had die post-doc van een half jaar wel langer kunnen duren.

quote:

Op zaterdag 20 oktober 2012 10:53 schreef Bosbeetle het volgende:

[..]

Mijn 'netwerk' heeft ook geen geld, anders had die post-doc van een half jaar wel langer kunnen duren.

Te klein netwerk.

Vooral als je in een klein vakgebied zit, is een netwerk van levensbelang. Zelfs in een groot vakgebied kan het lastig netwerken zijn, als je je beperkt tot Nederland of de stad waar je nu in woont. Vergeet niet dat je met je PhD supergespecialiseerd bent. Ik zal iedere PhDer die ik kan vinden in mijn vakgebied aannemen (d'r zijn er misschien 2 of 3 die dit jaar afstuderen), en hetzelfde geldt voor mijn collega's. Maar een PhDer die net buiten het vakgebied valt, is meteen een stuk minder interessant.

quote:

Op zaterdag 20 oktober 2012 02:32 schreef samthegreat5 het volgende:

[..]

Je kunt altjid nog als lab-slaafje fungeren in een of ander lab en de hele dag stockoplossingen en verdunningen maken en cuvetjes in een spectrofotometer stoppen. Maar mischien kun je met jouw expertise dan wel net zo goed bij de ladderfabriek gaan werken.

Natuurlijk kan dit niet.

Zelfs als research analist wordt je als gepromoveerd onderzoeker niet aangenomen.
CAO technisch gezien is dat veel te duur en ze verwachten dat je binnen de kortste keren toch weer weg bent omdat je eigenlijk zult zoeken naar iets beters.

quote:

Op zaterdag 20 oktober 2012 11:30 schreef NaturalScience het volgende:

[..]

Natuurlijk kan dit niet.

Het was ook eigenlijk als grapje bedoeld.

quote:

Op zaterdag 20 oktober 2012 10:57 schreef Lyrebird het volgende:

[..]

Te klein netwerk.

Vooral als je in een klein vakgebied zit, is een netwerk van levensbelang. Zelfs in een groot vakgebied kan het lastig netwerken zijn, als je je beperkt tot Nederland of de stad waar je nu in woont. Vergeet niet dat je met je PhD supergespecialiseerd bent. Ik zal iedere PhDer die ik kan vinden in mijn vakgebied aannemen (d'r zijn er misschien 2 of 3 die dit jaar afstuderen), en hetzelfde geldt voor mijn collega's. Maar een PhDer die net buiten het vakgebied valt, is meteen een stuk minder interessant.

Ik zoek ook zeker niet alleen maar binnen mijn stad... maar ik beperk me inderdaad wel tot nederland. Maarja zelfs voor de plekjes die precies bij mijn phd aansluiten ben ik tot nog toe niet aangenomen... helaas.

quote:

Op zaterdag 20 oktober 2012 11:57 schreef samthegreat5 het volgende:

[..]

Het was ook eigenlijk als grapje bedoeld.

My bad

quote:

Op zaterdag 20 oktober 2012 12:15 schreef NaturalScience het volgende:

[..]

My bad

No need to apologise

quote:

Op zaterdag 20 oktober 2012 10:10 schreef Bosbeetle het volgende:
Het is niet zo dat ik geen zelfvertrouwen heb over mijn kunnen. En ik geloof niet dat mijn gesprekken zo verkeerd doe, bij de laatste waar ik navraag deed konden ze me eigenlijk geen negatieve punten opnoemen.

Dit zeiden ze letterlijk:

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

daar kun je natuurlijk van alles in lezen. maar volgensmij niet dat ik onzeker overkom...

Maar ik mag solliciteren toch wel vervelend vinden? Vinden jullie solliciteren allemaal zo leuk dan?

Dus het ligt aan anderen of de situatie, maar niet aan jou? Lees jouw posts nog maar eens terug en dan zie je hoe negatief die zijn. Ik kan me voorstellen dat het best moeilijk om jouw eigen rol te erkennen, maar, zoals Kees ook al zei: "er zit iets tussen je oren"
Uit de reden voor de afwijzing valt trouwens sowieso niets op te maken, maar dat is vrij normaal.

quote:

Op zaterdag 20 oktober 2012 12:40 schreef RobertoCarlos het volgende:

[..]

Dus het ligt aan anderen of de situatie, maar niet aan jou? Lees jouw posts nog maar eens terug en dan zie je hoe negatief die zijn. Ik kan me voorstellen dat het best moeilijk om jouw eigen rol te erkennen, maar, zoals Kees ook al zei: "er zit iets tussen je oren"
Uit de reden voor de afwijzing valt trouwens sowieso niets op te maken, maar dat is vrij normaal.

Waar geef ik anderen de schuld van iets?

quote:

Op zaterdag 20 oktober 2012 13:31 schreef Bosbeetle het volgende:

[..]

Waar geef ik anderen de schuld van iets?

Dat zeg ik niet, maar je weet wel heel zeker dat het niet aan jezelf ligt. Ik hoop alleen maar dat je dat niet in de weg zit bij het solliciteren

quote:

Op zaterdag 20 oktober 2012 13:49 schreef RobertoCarlos het volgende:

[..]

Dat zeg ik niet, maar je weet wel heel zeker dat het niet aan jezelf ligt. Ik hoop alleen maar dat je dat niet in de weg zit bij het solliciteren

Waar geef ik aan dat het niet aan mezelf ligt?

Het enige dat ik in de topic zeg is dat ik momenteel werkloos ben en dat ik solliciteren vervelend vind. Ik ben nergens mensen aan het beschuldigen. Ik gaf aan dat men het belachelijk vind dat ik niet naar het buitenland ga.. en dat is niet iets wat ik verzin dat is wat mij letterlijk verteld is "jij hebt toch geen ambitie om wetenschapper te worden want dan had je nu al in het buitenland gezeten".

Ik weet niet wat jullie weten dat ik niet weet maar vooralsnog ben ik gewoon bezig een nieuwe baan te zoeken.

[ Bericht 0% gewijzigd door Bosbeetle op 20-10-2012 14:26:22 ]

quote:

Op vrijdag 19 oktober 2012 20:54 schreef Szlie het volgende:

[..]

Hier ééntje, puur medische wetenschap.

Vraagje: heeft er iemand wel eens in PLOS One gepubliceerd? Ik heb half september wat gesubmit. Begin oktober heeft het manuscript een nummer gekregen en is het ter review gegaan. Ik ben een neuroot en check iedere week de status van mijn gesubmitte papers. Is het nu al "Decision in process"! Veel te snel naar mijn gevoel, zal wel een reject worden .

Ik heb zelf PLOS One op het oog als evt. volgende journal als de huidige submissie niet succesvol is. Ben benieuwd of het je nog gelukt is.

quote:

Op zaterdag 20 oktober 2012 14:14 schreef Bosbeetle het volgende:

[..]

Waar geef ik aan dat het niet aan mezelf ligt?

Het enige dat ik in de topic zeg is dat ik momenteel werkloos ben en dat ik solliciteren vervelend vind. Ik ben nergens mensen aan het beschuldigen. Ik gaf aan dat men het belachelijk vind dat ik niet naar het buitenland ga.. en dat is niet iets wat ik verzin dat is wat mij letterlijk verteld is "jij hebt toch geen ambitie om wetenschapper te worden want dan had je nu al in het buitenland gezeten".

Ik weet niet wat jullie weten dat ik niet weet maar vooralsnog ben ik gewoon bezig een nieuwe baan te zoeken.

No need to be defensive... volgens mij wil iedereen hier niet liever dan jou aan een volgende baan helpen. Uit je posts spreekt een schromelijk gebrek aan zelfvertrouwen wat meerdere users hier opvalt en als je dat meeneemt naar een sollicitatie dan kan je dat in de weg zitten. Doe met die informatie wat je wilt.

Okay bedankt iedereen voor de feedback

quote:

Ik ben nergens mensen aan het beschuldigen. Ik gaf aan dat men het belachelijk vind dat ik niet naar het buitenland ga.. en dat is niet iets wat ik verzin dat is wat mij letterlijk verteld is "jij hebt toch geen ambitie om wetenschapper te worden want dan had je nu al in het buitenland gezeten".

Wij weten natuurlijk niet wat er eventueel nog meer meespeelt maar dat vind ik een erg vreemd motief. Het zal vast wel bevorderlijk zijn wanneer een bepaald deel van de Nederlandse academici ervaring heeft opgedaan in het buitenland en vice versa aangezien verschillende universiteiten nu eenmaal verschillende specialismen en stijlen hebben maar om daarom dat als voorwaarde te stellen vind ik erg ver gaan.

quote:

Op zaterdag 20 oktober 2012 17:26 schreef Bram_van_Loon het volgende:

[..]

Wij weten natuurlijk niet wat er eventueel nog meer meespeelt maar dat vind ik een erg vreemd motief. Het zal vast wel bevorderlijk zijn wanneer een bepaald deel van de Nederlandse academici ervaring heeft opgedaan in het buitenland en vice versa aangezien verschillende universiteiten nu eenmaal verschillende specialismen en stijlen hebben maar om daarom dat als voorwaarde te stellen vind ik erg ver gaan.

Een harde voorwaarde is het niet. Het is wel een soort ongeschreven regel. Op de universiteit Utrecht kan ik me zo maar één professor bedenken die niet in het buitenland ge-post-doc't heeft.

Dat hoeft natuurlijk geen reden te zijn om geen nederlandse post-doc in nederland aan te nemen want die ken ik zat... ik blijf gewoon proberen. Er zal vast wel ergens een plek zijn waar ik aan het werk zou kunnen.

Aan mijn universiteit is het zeker geen ongeschreven harde voorwaarde, wel hebben ze ofwel in het buitenland onderzoek verricht ofwel voor het bedrijfsleven gewerkt (ASML, NXP, IBM, ...). Dat laatste is zeker geen straf, je hoeft niet van postdoc naar postdoc te hoppen, je gaat na je PhD verder in het bedrijfsleven (uitgaande van onderzoekswerk) en keert als het wat meezit dan terug als universitair docent.
Dat zou voor jou toch ook een optie moeten zijn? Bijvoorbeeld tijdelijk onderzoek doen voor een farmaceutisch bedrijf en dan terugkeren naar een universiteit?

Naar het buitenland gaan is zo enorm goed voor je ontwikkeling, je netwerk, het laat zien dat je bereid bent ver te gaan voor science, dat buitenland ervaring zeker een ongeschreven regel is. En in de moleculaire biologie zijn er meer dan genoeg kandidaten met buitenland ervaring voor iedere professor vacature.

Een voodeel van techniek: veel specialismes en dientengevolge weinig specialisten per specialisme.

Moet je daarvoor per se naar het buitenland gaan? Maakt het verschil uit of dat je naar de USA gaat (geheel andere onderzoekscultuur) of naar bijv. de UK? Maakt het verschil uit of dat je naar de UK/Zwitserland gaat of naar Belgiė/Duitsland? Maakt het verschil uit of dat je naar Belgiė/Duitsland gaat of van Utrecht naar Groningen/Eindhoven/Delft?
Waar ligt de grens? Wat is hetgene wat nu echt relevant is? De andere onderzoeksomgeving? De andere onderzoekscultuur (samenwerking publiek/privaat, meer fundamenteel of meer toegepast?

De VS is voor mijn vakgebied, kankerbiologie, veruit de beste omgeving.

quote:

Op zaterdag 20 oktober 2012 17:33 schreef Shivo het volgende:
En in de moleculaire biologie zijn er meer dan genoeg kandidaten met buitenland ervaring voor iedere professor vacature.

Behalve dat als jij beter bent en betere referenties hebt dan postdocs die in het buitenland een postdoc hebben gedaan jij naar alle logica nog steeds de voorkeur zou moeten krijgen.

Stel je bent gewoon steengoed maar hebt geen postdoc in het buitenland gedaan. Nou en.

quote:

Op zaterdag 20 oktober 2012 17:55 schreef samthegreat5 het volgende:

[..]

Behalve dat als jij beter bent en betere referenties hebt dan postdocs die in het buitenland een postdoc hebben gedaan jij naar alle logica nog steeds de voorkeur zou moeten krijgen.

Stel je bent gewoon steengoed maar hebt geen postdoc in het buitenland gedaan. Nou en.

Dat gebeurt niet zo vaak. Ik ken wel een paar (assistant-) profs die zijn doorgestroomd vanuit een postdoc. Vaak hebben die niet zo'n indrukwekkend CV maar worden ze erg aardig gevonden door hun omgeving en zijn ze technisch erg goed. Om dat soort mensen te behouden wordt ze dan een vaste plek aangeboden.

quote:

Op zaterdag 20 oktober 2012 17:59 schreef Shivo het volgende:

[..]

Dat gebeurt niet zo vaak. Ik ken wel een paar (assistant-) profs die zijn doorgestroomd vanuit een postdoc. Vaak hebben die niet zo'n indrukwekkend CV maar worden ze erg aardig gevonden door hun omgeving en zijn ze technisch erg goed. Om dat soort mensen te behouden wordt ze dan een vaste plek aangeboden.

Dan heb je het over mensen die dus niet in het buitenland een postdoc hebben gedaan? En als ik het goed begrijp worden ze op basis van 2 eigenschappen geselecteerd, zijnde: 1) ''We kunnen er sociaal goed mee opschieten'' en 2) ''Ze zijn technisch (bedoel je hier praktisch mee? laboratoriumvaardigheden?) goed.

Ja, dat klopt wel zo ongeveer.

Van de ongeveer tien postdoc collegas uit mijn Phd tijd werkt er volgens mij geen een meer in de wetenschap. Die zijn uitgewaaierd naar het RIVM, NFI, als klinisch chemicus aan de slag, freelance medical writer, HBO docent, enzovoort.

quote:

Op zaterdag 20 oktober 2012 17:33 schreef Shivo het volgende:
Naar het buitenland gaan is zo enorm goed voor je ontwikkeling, je netwerk, het laat zien dat je bereid bent ver te gaan voor science, dat buitenland ervaring zeker een ongeschreven regel is. En in de moleculaire biologie zijn er meer dan genoeg kandidaten met buitenland ervaring voor iedere professor vacature.

Ik snap de logica er ook wel achter, dat heb ik zelfs in mijn half jaartje cold spring harbor al gemerkt... Ik zit op dit moment alleen niet in een situatie waar ik 4 jaar naar het buitenland kan/wil.

Toen ik nog studeerde was mijn professor zelfs nog nooit naar een andere universiteit geweest (om te werken dan). En die is toch vrij beroemd geworden. Ik ben er ook wel mee eens dat het nuttig is, maar er is nu zo'n onzinnig cultuurtje omheen gegroeid dat het verplicht is. Niet erg wetenschappelijk vind ik zo'n dogma.

Buitenland ervaring is aan de rug gewoon een voorwaarde voor een vaste aanstelling. Voordeel ervan is wel dat je weet waar je aan toe bent...

quote:

Op zaterdag 20 oktober 2012 17:53 schreef Shivo het volgende:
De VS is voor mijn vakgebied, kankerbiologie, veruit de beste omgeving.

Ik had begrepen dat Nederland eveneens aan de top staat in dit vakgebied dankzij de geschiedenis van veel donaties van burgers en de overheid.

Mwoah, er zijn een aantal ontzettend goede onderzoekers, zoals Clevers (huidige KNAW president) maar ook veel middelmaat.

quote:

Op zaterdag 20 oktober 2012 19:19 schreef speknek het volgende:
Toen ik nog studeerde was mijn professor zelfs nog nooit naar een andere universiteit geweest (om te werken dan). En die is toch vrij beroemd geworden. Ik ben er ook wel mee eens dat het nuttig is, maar er is nu zo'n onzinnig cultuurtje omheen gegroeid dat het verplicht is. Niet erg wetenschappelijk vind ik zo'n dogma.

Eens.

Waarom zou je buitenlandervaring nodig hebben, als je productief bent?

Maar buitenlandervaring is leuk, je steekt er veel van op, en je laat zien dat je kunt "overleven". Moeten we ook weer niet te dramatisch over doen, maar ik zie het toch iedere keer weer gebeuren, als er een buitenlander voor een tijdje hier komt werken. We vangen ze toch redelijk goed op, maar dan nog vraagt het wat om in je uppie je weg te vinden in een land waarvan je de taal niet spreekt en de cultuur niet kent. Mijn indruk is dat we hier mentaal sterker van worden.

Zo'n buitenlandstage is toch een kwestie van in het diepe springen, en zien of je weer boven komt.

Al eerder genoemd: netwerk. Mensen die je gezien hebben, die met je gesproken of gewerkt hebben, krijgen toch altijd een betere indruk van je, dan wat ze van je op conferenties of in publicaties gezien hebben.

Bij ons is het een absolute must om naar het buitenland te gaan. Wrs. ook omdat het een klein wereldje is. Maar b.v. postdoccen in Nederland na een promotie in nederland heb ik nog nooit iemand zien doen.

quote:

Op zondag 21 oktober 2012 07:20 schreef Lyrebird het volgende:

Maar buitenlandervaring is leuk, je steekt er veel van op, en je laat zien dat je kunt "overleven". Moeten we ook weer niet te dramatisch over doen, maar ik zie het toch iedere keer weer gebeuren, als er een buitenlander voor een tijdje hier komt werken. We vangen ze toch redelijk goed op, maar dan nog vraagt het wat om in je uppie je weg te vinden in een land waarvan je de taal niet spreekt en de cultuur niet kent.

Maar ik vind Japan wel echt heel iets anders dan de VS of de meeste Europese landen. Overleven in de VS whooptiedoo. Het enige dat dat zegt is dat je geen zolderkamerautist bent. En misschien zelfs dat niet.

quote:

Op zondag 21 oktober 2012 11:21 schreef speknek het volgende:

[..]

Maar ik vind Japan wel echt heel iets anders dan de VS of de meeste Europese landen. Overleven in de VS whooptiedoo. Het enige dat dat zegt is dat je geen zolderkamerautist bent. En misschien zelfs dat niet.

De VS is een groot land. Bloomington was een makkie, maar ik kan me m'n eerste week in Boston nog herinneren, wat m'n eerste week in een grote stad was, en daar zat toch wel een overleven-aspect aan. Overleven in een verrekkes klein kamertje, waarbij ik douche en toilet moest delen met vreemde mensen.

Eerste keer eten 's avonds, bij een "restaurant" om de hoek. Ik noem het hieronder Sammy's incredible burgers, maar het had een andere naam.

LB: "Could I have a fish burger?"
Sammy's incredible burgers' guy: "You want what?"
LB: "A fish burger?"
SIBG: "You wanna fish or a burger?"
LB: "Euh, a fish, *on* a burger?"
SIBG: "We don't do that"
LB: "Ehhh, ok." "What about the fish then?"
SIBG: "Just the fish?"
LB: "Yeah?"
SIBG: "You don't want some bread with that?"
LB: "Yeah, I would like some bread with that"
SIBG: "Ah, you want a fish sandwich"
LB: "I guess I want a fish sandwich then" (fish sandwich, lastig woord voor een Nederlander)
SIBG: "Fries with that?"
LB: "Euh, what?"
SIBG: "You want some fries with that?"
LB: "Ah, yes please."
SIBG: "Ketchup is on the table, you want tartar sauce for the fish?"
LB: "Sure, you have mayonaise?"
SIBG: "For the fish?"
LB: "Haha, no for the fries"
SIBG: "Hetogo?"
LB: "???"
SIBG: "Heretogo?"
LB: "Euh, sorry?"
SIBG: "For here, or to go?"
LB: "Go where?"
SIBG: "You want to eat it here, or do you want to bring it home?"
LB: "Ah, here is ok"

Mijn Engels was belabberd, Boston was koud, onpersoonlijk. Het instituut waar ik werkte was stoffig en oud, mijn kantoor was drie keer zo klein als bij Philips, het lab waar ik werkte had geen ramen en een laag plafond, mijn loon was de helft van wat ik in Nederland verdiende en mijn huur was twee keer hoger. Terugkijkend was het een lastige periode. Amerikaanse vriendin: leuk, maar vermoeiend. We hebben flink ruzie gehad met huisbazen (en met elkaar). PhD halen was een makkie. Overleven in Boston.... niet zo gemakkelijk!

[ Bericht 0% gewijzigd door Lyrebird op 21-10-2012 11:49:11 ]

quote:

Op zondag 21 oktober 2012 11:42 schreef Lyrebird het volgende:

[..]

De VS is een groot land. Bloomington was een makkie, maar ik kan me m'n eerste week in Boston nog herinneren, wat m'n eerste week in een grote stad was, en daar zat toch wel een overleven-aspect aan. Overleven in een verrekkes klein kamertje, waarbij ik douche en toilet moest delen met vreemde mensen.

Eerste keer eten 's avonds, bij een "restaurant" om de hoek. Ik noem het hieronder Sammy's incredible burgers, maar het had een andere naam.

LB: "Could I have a fish burger?"
Sammy's incredible burgers' guy: "You want what?"
LB: "A fish burger?"
SIBG: "You wanna fish or a burger?"
LB: "Euh, a fish, *on* a burger?"
SIBG: "We don't do that"
LB: "Ehhh, ok." "What about the fish then?"
SIBG: "Just the fish?"
LB: "Yeah?"
SIBG: "You don't want some bread with that?"
LB: "Yeah, I would like some bread with that"
SIBG: "Ah, you want a fish sandwich"
LB: "I guess I want a fish sandwich then" (fish sandwich, lastig woord voor een Nederlander)
SIBG: "Fries with that?"
LB: "Euh, what?"
SIBG: "You want some fries with that?"
LB: "Ah, yes please."
SIBG: "Ketchup is on the table, you want tartar sauce for the fish?"
LB: "Sure, you have mayonaise?"
SIBG: "For the fish?"
LB: "Haha, no for the fries"
SIBG: "Hetogo?"
LB: "???"
SIBG: "Heretogo?"
LB: "Euh, sorry?"
SIBG: "For here, or to go?"
LB: "Go where?"
SIBG: "You want to eat it here, or do you want to bring it home?"
LB: "Ah, here is ok"

Mijn Engels was belabberd, Boston was koud, onpersoonlijk. Het instituut waar ik werkte was stoffig en oud, mijn kantoor was drie keer zo klein als bij Philips, het lab waar ik werkte had geen ramen en een laag plafond, mijn loon was de helft van wat ik in Nederland verdiende en mijn huur was twee keer hoger. Terugkijkend was het een lastige periode. Amerikaanse vriendin: leuk, maar vermoeiend. We hebben flink ruzie gehad met huisbazen (en met elkaar). PhD halen was een makkie. Overleven in Boston.... niet zo gemakkelijk!

Haha. Leuke anekdote voor later .

quote:

Op zondag 21 oktober 2012 11:42 schreef Lyrebird het volgende:

[..]
PhD halen was een makkie.

Waarom datte?

Ik vind dat hele buitenland gebeuren maar onzin. Heb zelf diverse jaren gereisd, heb buitenlandse onderzoeksstages gehad tijdens mijn studie, en dat hele 'overleven' en 'je leert er veel van' verhaal vind ik zelf schromelijk overdreven. Het is gewoon niet noodzakelijk om goed onderzoek te kunnen doen. Wat ik nog gekker vind is dat men zich alleen maar focust op de periode van post-doc. Alsof alleen buitenland-ervaringen uit die periode belangrijk zijn om die skills eigen te maken.

Al met al vind ik het grote onzin, van hetzelfde kaliber als dat er in de geneeskunde een soortgelijke consensus heerst dat je gepromoveerd moet zijn voordat je opleidingsplek kan krijgen. Belachelijk natuurlijk, het overgrote deel van geneeskunde-studenten hebben een grote achterstand in onderzoeksmatig denken, en dat geld had men beter kunnen steken in talentvolle biomedici.Een beter arts wordt je er niet van (wel van onderzoek begrijpen, niet van het zelf uitvoeren!), hooguit een duurdere arts.

quote:

Op zondag 21 oktober 2012 12:53 schreef RobertoCarlos het volgende:

[..]

Waarom datte?

Talent he.

quote:

Op zondag 21 oktober 2012 12:54 schreef Lyrebird het volgende:

[..]

Talent he.

Ah, dus niet lagere normen of kwaliteit of zow..

quote:

Op zondag 21 oktober 2012 13:00 schreef RobertoCarlos het volgende:

[..]

Ah, dus niet lagere normen of kwaliteit of zow..

Nee, daar was geen sprake van. Ik ben nog steeds trots op m'n boekje.

quote:

Op zondag 21 oktober 2012 11:21 schreef speknek het volgende:

[..]

Maar ik vind Japan wel echt heel iets anders dan de VS of de meeste Europese landen. Overleven in de VS whooptiedoo. Het enige dat dat zegt is dat je geen zolderkamerautist bent. En misschien zelfs dat niet.

Autisten overleven alleen maar makkelijker: DIe werken 24 uur per dag, en maken niks mee van de omgeving.

Voor mij is postdoccen in het buitenland geen must, en ik ken best een hoop mensen die hun hele carriere nooit langer dan een half jaar in het buitenland hebben gezeten. En toch zit ik nu in Hamburg. Het punt is gewoon dat 1 topplek in NL nog wel kan gebeuren, misschien 2, maar als je daarna door wil, zal je toch echt in het buitenland moeten gaan kijken. En al helemaal op tenure track niveau, want dan zijn de kansen in NL heel erg klein.

quote:

Op zondag 21 oktober 2012 13:02 schreef Lyrebird het volgende:

[..]

Nee, daar was geen sprake van. Ik ben nog steeds trots op m'n boekje.

Good for you en goed gedaan dan

quote:

Op zondag 21 oktober 2012 11:42 schreef Lyrebird het volgende:

[..]

De VS is een groot land. Bloomington was een makkie, maar ik kan me m'n eerste week in Boston nog herinneren, wat m'n eerste week in een grote stad was, en daar zat toch wel een overleven-aspect aan. Overleven in een verrekkes klein kamertje, waarbij ik douche en toilet moest delen met vreemde mensen.

Eerste keer eten 's avonds, bij een "restaurant" om de hoek. Ik noem het hieronder Sammy's incredible burgers, maar het had een andere naam.

LB: "Could I have a fish burger?"
Sammy's incredible burgers' guy: "You want what?"
LB: "A fish burger?"
SIBG: "You wanna fish or a burger?"
LB: "Euh, a fish, *on* a burger?"
SIBG: "We don't do that"
LB: "Ehhh, ok." "What about the fish then?"
SIBG: "Just the fish?"
LB: "Yeah?"
SIBG: "You don't want some bread with that?"
LB: "Yeah, I would like some bread with that"
SIBG: "Ah, you want a fish sandwich"
LB: "I guess I want a fish sandwich then" (fish sandwich, lastig woord voor een Nederlander)
SIBG: "Fries with that?"
LB: "Euh, what?"
SIBG: "You want some fries with that?"
LB: "Ah, yes please."
SIBG: "Ketchup is on the table, you want tartar sauce for the fish?"
LB: "Sure, you have mayonaise?"
SIBG: "For the fish?"
LB: "Haha, no for the fries"
SIBG: "Hetogo?"
LB: "???"
SIBG: "Heretogo?"
LB: "Euh, sorry?"
SIBG: "For here, or to go?"
LB: "Go where?"
SIBG: "You want to eat it here, or do you want to bring it home?"
LB: "Ah, here is ok"

Mijn Engels was belabberd, Boston was koud, onpersoonlijk. Het instituut waar ik werkte was stoffig en oud, mijn kantoor was drie keer zo klein als bij Philips, het lab waar ik werkte had geen ramen en een laag plafond, mijn loon was de helft van wat ik in Nederland verdiende en mijn huur was twee keer hoger. Terugkijkend was het een lastige periode. Amerikaanse vriendin: leuk, maar vermoeiend. We hebben flink ruzie gehad met huisbazen (en met elkaar). PhD halen was een makkie. Overleven in Boston.... niet zo gemakkelijk!

Misschien dat het de makkelijke optie is, maar ik ben toch blij dat ik daar niet zit dan. Gewoon lekker in NL, in een ruim kantoor met ramen en klimaat beheersing, met een Nederlandse vriendin in een mooi en ruim appartement.

quote:

Op zondag 21 oktober 2012 13:44 schreef ATuin-hek het volgende:

[..]

Misschien dat het de makkelijke optie is, maar ik ben toch blij dat ik daar niet zit dan. Gewoon lekker in NL, in een ruim kantoor met ramen en klimaat beheersing, met een Nederlandse vriendin in een mooi en ruim appartement.

Kan het zijn dat ik jou gespot heb op een foto van een studiegenoot van mij van de ETDS in Nijmegen dit jaar? Had ie geloof ik de eerste prijs gewonnen.

quote:

Op zondag 21 oktober 2012 13:56 schreef Haushofer het volgende:

[..]

Kan het zijn dat ik jou gespot heb op een foto van een studiegenoot van mij van de ETDS in Nijmegen dit jaar? Had ie geloof ik de eerste prijs gewonnen.

Dat zou heel goed kunnen ja Ik stond ook in die finale, en de nr 1 ken ik en komen idd uit Groningen.

Wie neemt de eer om een nieuwe TT te bedenken?

Zo slaan we het wel dood he