@Aventura
Ik moet daar wel om lachen hoor, wij doen hetzelfde ongeveer.
Omkleden, beetje kietelen en gek doen, dan de borst, daarna boekje lezen, dan wil ze heel graag nog even knuffelen momenteel en dan neem ik de dag door met haar, wat we hebben gedaan. Daarna in haar bedje, spenen, popje erbij, muziekolifant aan. Dan zwaaien en resoluut afscheid nemen, ik zeg ook gewoon dat ze geen verdriet hoeft te hebben als ze begint te huilen, maar dat ze lekker mag gaan liggen en slapen. Bij gewoon wat huilen haal ik haar er ook niet meer uit, vaak is het dan na 5/10 minuten stil. Er zitten dan ook pauzes tussen het huilen.
Het werkt sinds twee dagen weer beter, soms niet, dan huilt ze zich overstuur, tot kokhalzen aan toe. Vooral 's avonds wel en dan geef ik een flesje melk, nog even zitten/knuffelen en dan weer in bed, dan gaat ze na 5 minuten huilen/mopperen alsnog slapen.
Aankleden is hier ook een ramp, al een hele tijd, ik geef haar vaak wat in haar handen of ik kietel haar, blaas in haar gezicht, dat werkt prima. Soms kan ik er minder goed tegen, maar ik kies er vaak voor om het leuk te houden, het is iets wat moet en ook iedere dag en de strijd aan gaan erover heb ik niet zo'n zin in.
Patat en cornetto! Bizar he, wat mensen hun kind geven.
Ik ben niet zo rigide dat ze nooit iets krijgt, maar ze krijgt bij ons thuis wel heel gezond te eten en veelal biologisch.
Maar als wij nu een keer frietjes eten, dan mag ze er best twee, die snoet is werelds. Eten we onderweg een stukje appeltaart dan krijgt zij ook een hapje.
Maar heel veel dingen mag ze niet, ze krijgt een leeg hoorntje als wij een softijsje halen en dan twee likjes van ons mee, daar is ze dan ontzettend gelukkig mee en ze taalt nog niet naar meer omdat ze het zo gewend is.