Depressie & Angst #20

quote:

Op woensdag 11 juli 2012 20:28 schreef Nijna het volgende:
Sylvana, het valt nog niet mee hier... en me dat realiseren is k*t.
Goed dat je wel leuke dingen doet, jammer van de grauwe sluier, hoop dat die gauw weer wat optrekt!

Dankjewel en ik hoop het ook. Weet even niet meer of je thuis nog ondersteuning hebt in de vorm van thuiszorg/PIT-verpleegkundige ofzo?

Yup, thuiszorg idd en wellicht krijgt ik iets van PIT straks om de tijd tussen mn intake en de therapie te overbruggen oid... Maar neem aan dat ik dat volgende week bij t adviesgesprek/diagnosegesprek wel zal horen. Het is een beetje langs me heen gegaan van de week allemaal.

quote:

Op woensdag 11 juli 2012 20:59 schreef Nijna het volgende:
Yup, thuiszorg idd en wellicht krijgt ik iets van PIT straks om de tijd tussen mn intake en de therapie te overbruggen oid... Maar neem aan dat ik dat volgende week bij t adviesgesprek/diagnosegesprek wel zal horen. Het is een beetje langs me heen gegaan van de week allemaal.

Oké hoop voor je dat je dan genoeg ondersteuning kunt krijgen zodat je het thuis weer wat beter ziet zitten Heb je wel steun van je man?

quote:

Op woensdag 11 juli 2012 20:08 schreef Exaltatie het volgende:

[..]

Heb je al eens slaappillen gekregen?

Ja, Temazepam. Maar die mag je hooguit 2 weken slikken. 1 week is al veel eigenlijk.
Melatonine mag je altijd slikken, maar dat werkt bij mij niet zo goed als Temazepam. Slaapproblemen heb ik met name als ik de volgende morgen ergens moet zijn. Bang niet te kunnen slapen + als ik weinig geslapen heb, de angst overdag. Heel irritant ;-)

Gisteren voor het eerst EMDR gehad. Ik weet nog niet of ik er iets aan ga hebben. Even afwachten nog. Heeft iemand EMDR gehad?

Sylvana, ja wel steun van mn man.
Gewoonmezelf, dank je.

AverageJoe, geen ervaring met emdr

Ik heb wel ervaring met EMDR. Kan prima werken als je 1 traumatische gebeurtenis moet verwerken. Maar in mijn geval hielp het niet omdat ik meerdere trauma's had en er maar 12 sessies vergoed werden.

Ik heb zo intakegesprek voor mn nieuwe opleiding en ben best een beetje zenuwachtig

Succes Sylvana!!!

Bij mij is het de laatste maanden echt ups en downs, heb nu een paar gesprekken gehad met een psycholoog, wat opzich fijn is en waar ik momenten positiever van ben geworden, maar voorderest blijf ik toch een beetje steken. Mijn psycholoog is niet heel diepgaand, maar wel fijn om mee te praten. Ik hoor gedeeltelijk hetzelfde als hier op het forum, alleen dan irl, waar het natuurlijk wel iets beter overkomt. Op momenten dat ik slecht gaat, gaat het overigens wel echt heel slecht, dan heb ik geen controle meer over mezelf, vaak is dat als ik iets zie of hoor wat ik als confronterend opvat. Als ik me minder slecht voel kan ik wel eerder iets positiefs vinden, dat is toch het nut geweest van een psycholoog.

Heel belangrijk is het om mezelf te accepteren, zowel innerlijk als uiterlijk, maar de laatste tijd is daar toch een onder onderdeel bij gekomen. Ik krijg steeds meer de indruk dat ik homo ben, of in ieder geval bi. En dat brengt nogal wat onzekerheid met zich mee. 2 jaar geleden had ik voor het eerst seks met een jongen waarmee ik eerst veel heb gemsnt. Maar wel puur als scharrel en niet als relatie. Heb daarna nog meerdere scharrels gehad, waarbij het dus eigenlijk nooit om gevoelens ging. Terwijl ik een keer met een meisje heb gedate en verliefd op ben geworden, maar die zag mij uiteindelijk niet staan. Maar verder heb ik nooit contact met meiden en lijk ik daar ook zelden in geinteresseerd, op een enkeling na misschien. Ik heb altijd gedacht dat het onzekerheid naar meiden toe was en dat ik het daarom maar met jongens deed, maar daar begin ik steeds meer aan te twijfelen. De seks vind ik fijn met een jongen, ik kan er ook goede gesprekken mee hebben en er kan een band ontstaan, maar ik weet niet of ik er ook verliefd op kan worden.

Op zich geen probleem om jezelf nog te moeten ontdekken, maar ik hou wel van duidelijkheid en dat voel ik niet, ik wil er ook niet teveel over vertellen aan anderen omdat ik het niet zeker weet. Ik heb mijn broer vertelt dat ik waarschijnlijk bi ben en dat was geen probleem, van hem kreeg ik ook te horen dat het aan bepaalde dingen wel te zien was. Ik heb een beetje het gevoel dat het een ontkenningsfase is. Alsof er iets in me zit dat het niet wil accepteren. Ik kreeg vroeger ook weleens te horen van vrienden dat ze vonden dat ik wat homo trekjes had, maar dat nam ik nooit serieus. Maar als ik erover nadenk ben ik wel altijd opvallend weinig met meiden bezig geweest.

Maargoed, ik worstel daar al een tijdje mee, voorderest is het niet heel veel veranderd, ik ben wel wat meer aan het ondernemen. Tennistoernooitje, fesitvals, wat vaker een boekje lezen of naar de winkel. Ik mis alleen nog altijd de contacten en daarnaast heb ik vaak dwanggevoelens, dat ik eigenlijk vind dat ik iets anders moet doen dan dat ik aan het doen ben. Ik ben vooral bezig met mezelf te accepteren en iets aan mijn gedachten en bezigheden te doen, maar mijn psycholoog zei ook dat dat een verdomd lang proces is en er nog wel een tijdje overheen kan gaan.

quote:

Op donderdag 12 juli 2012 14:27 schreef Nijna het volgende:
Succes Sylvana!!!

Dankje, ik ben aangenomen!!!

Vrijdag 7 september introdag en de maandag erna beginnen

Patrick, sterkte. Kan je bij de psycholoog zeggen dat je diepgang mist misschien? Eens kijken of jullie daar samen uitkomen?

Sylvana yesssss

quote:

Op donderdag 12 juli 2012 12:38 schreef AverageJoe het volgende:

[..]

Ja, Temazepam. Maar die mag je hooguit 2 weken slikken. 1 week is al veel eigenlijk.
Melatonine mag je altijd slikken, maar dat werkt bij mij niet zo goed als Temazepam. Slaapproblemen heb ik met name als ik de volgende morgen ergens moet zijn. Bang niet te kunnen slapen + als ik weinig geslapen heb, de angst overdag. Heel irritant ;-)

Gisteren voor het eerst EMDR gehad. Ik weet nog niet of ik er iets aan ga hebben. Even afwachten nog. Heeft iemand EMDR gehad?

Lastig joh

ik heb ooit EMDR gehad, maar het heeft mij niet heel veel geholpen. Wat Sylvana eerder al zei: ik denk dat als je 1 specifiek iets hebt aan trauma, dan kan het wel helpen denk ik. Maar als het vanalles wat is en er niet 1 specifieke gebeurtenis is die je voor je geest kan halen, werkt het misscchien minder.

Maar goed, het werkt voor iedereen anders, dus nog even afwachten voor jou dus.

Ik weet het niet zeker. Het is tamelijk vaag wat dat betreft. Sinds de zomer van 2008 heb ik een paniekstoornis. De agorafobie is zo goed als verdwenen. Maar ben altijd nog zenuwachtig als ik een supermarkt in moet stappen. Maar dat heeft meer te maken met het slecht slapen, waarvan de psychologen zeggen dat dit komt door een Post-Traumatisch Stress Stoornis. In 2010 opgelicht en uiteindelijk overvallen. Maar ik betwijfel zelf of mijn slaapproblemen daar uit voort komen.

Dat zou wel heel goed kunnen hoor dat je slaapproblemen daardoor komen. En denk dat jij bij EMDR dan alleen die overvalsituatie voor de geest hoeft te halen. Wel een heftige situatie lijkt me dat! Succes ermee!

Peter is vanmiddag mee geweest naar Dimence om de afspraak die ik bij mn behandelaar heb gemaakt ook met hem kort te sluiten. Als hij dus merkt dat het slechter met me gaat of gewoon een vreemd voorgevoel heeft, dan moet Peter dus met hem bellen. Alhoewel ik natuurlijk wel gewoon zelf verantwoordelijk blijf. En ga sowieso 1 keer in de maand nog naar hem toe om te bespreken hoe het gaat.

Op zich gaat het nu wel redelijk, nog steeds wel erg vlak en het lukt nog niet om op tijd mn bed uit te komen. Maar zodra ik wakker ben dan doe ik wel gewoon wat ik moet doen en ben ik niet heel erg somber ofzo

Klinkt idd best redelijk Sylvana, hoop dat t nog wat verbeterd en het uit bed komen ook beter gaat lukken!

Dankjewel en ik hoop het ook Als het nou eens wat beter weer werd dan heb ik er een stuk minder moeite mee om mn bed uit te komen.

Heb jij inmiddels al intake gehad voor ambulant?

Twee gesprekken gehad, morgen diagnose gesprek en dan hoor ik denk ik ook hoe verder en wat de wachttijd is... oh joy de wachttijden...

quote:

Op maandag 16 juli 2012 21:33 schreef Nijna het volgende:
Twee gesprekken gehad, morgen diagnose gesprek en dan hoor ik denk ik ook hoe verder en wat de wachttijd is... oh joy de wachttijden...

Ik ben benieuwd en hoop dat de wachttijd meevalt

Ik vind wel dat je op de goede weg bent sylvana. Als het overdag gewoon al lukt om dingen te doen.
dat uit bed komen is de volgende stap.

heb je nu ook geen last meer van stemmen enzo?

quote:

Op dinsdag 17 juli 2012 13:50 schreef Murmeli het volgende:
Ik vind wel dat je op de goede weg bent sylvana. Als het overdag gewoon al lukt om dingen te doen.
dat uit bed komen is de volgende stap.

heb je nu ook geen last meer van stemmen enzo?

Dankjewel en nee daar heb ik gelukkig al een tijdje geen last meer van Slik ook geen Risperdal meer

quote:

Op donderdag 12 juli 2012 16:26 schreef Nijna het volgende:
Patrick, sterkte. Kan je bij de psycholoog zeggen dat je diepgang mist misschien? Eens kijken of jullie daar samen uitkomen?

Sylvana yesssss

Op zich volg ik met de psycholoog wel de goede weg, we hebben het veel over gedachten, uitstraling, mijn verleden enzo en gaan steeds een stapje verder. Maar ik kom voor mezelf gewoon steeds nieuwe dingen tegen waar ik tegenaan loop, waardoor het steeds weer een chaos word in mijn hoofd.

Stoornis in t autistisch spectrum... maar nu kunnen ze wel gerichter gaan kijken wat nodig is, dus ik hoop dat ik daarmee weer wat verder kan komen...

quote:

Op dinsdag 17 juli 2012 16:57 schreef Nijna het volgende:
Stoornis in t autistisch spectrum... maar nu kunnen ze wel gerichter gaan kijken wat nodig is, dus ik hoop dat ik daarmee weer wat verder kan komen...

Fijn dat je nu wat meer duidelijkheid hebt en ik hoop dat ze een gerichte behandeling voor je hebben!

Fijn topic

Ben jarenlang depressief geweest en mijn verhaal kan ik hier misschien nog weleens kwijt maar dat is nu niet de eerste prioriteit Wel heb ik advies nodig over het volgende:

Ik heb al een aantal jaren last van, ja ik weet niet wat het is eigenlijk, ik denk paniek-aanvallen. En dat is vooral op, laten we het maar even medisch, gebied noemen. De voornaamste symptomen die ik krijg zijn: zweten, mijn gedachte niet focussen op wat anders, misselijkheid, en bijna flauwvallen. Het is raar maar ik ben er nog nooit echt flauw van gevallen maar altijd op het randje van, misschien komt dat ook wel omdat ik bang ben om flauw te vallen.

Ik zal even een aantal voorbeelden geven waarop dat gebeurd:

Als ik een bloedneus heb, ik heb verleden jaar een aantal keer gehad in de zomer dat ik er 1 kreeg en ik word daar het meest eng van. Ik flip hem dan echt serieus erg.. maar ook als andere er 1 hebben en in mindere mate als ik er 1 zie op tv o.i.d.. Laatst was het zelfs zo erg dat ik het kreeg terwijl een klasgenoot van me er 1 kreeg maar die zag ik niet eens ;s ik wist het alleen.

Mijn moeder heeft een jaar geleden haar ribben gekneusd, en op het moment dat zij thuis kwam, merkte ik nog niks aan haar, hoorde ik nog geen enge verhalen, maar heb ik gewoon overgegeven omdat ik blijkbaar ook eng daarvan werd.. Dit heb ik bijvoorbeeld ook met gebroken armen/polsen etc. etc.

Het is dus niet alleen het zien, het is ook het horen, het voelen..het lijkt soms wel alsof ik me zo erg kan inleven in het `slachtoffer'' dat ik het zelf zo ervaar ofzo.. Ik ben ook hooggevoelig dus ik weet niet of dat misschien verband ermee kan hebben?

Ik hoop dat er mensen zijn die wat advies voor me hebben, Ik heb jarenlang professionele hulp gehad dus ik zit daar niet echt heel erg op te wachten om eerlijk te zijn.