quote:Op woensdag 6 juni 2012 20:41 schreef trovey het volgende:
Misschien is het tijd om uit het alternatieve circuit te stappen en eens te gaan praten met iemand uit de reguliere geneeskunde?
Ik ben inderdaad onzeker, en wil door iedereen aardig gevonden worden, al wordt dat steeds minder.quote:Op woensdag 6 juni 2012 20:27 schreef Angel-Joy het volgende:
Dafuq?
Ts, waar ligt het aan?
Ben je ook onzeker?
Bang dat anders niemand jou leuk vindt?
Al naar een psycholoog geweest?
Ik heb hem 1.5 jaar lang gescheten om naar de huisarts te gaan voor depressie...quote:Op woensdag 6 juni 2012 20:50 schreef lievedraak het volgende:
[..]
Ik ben inderdaad onzeker, en wil door iedereen aardig gevonden worden, al wordt dat steeds minder.
Ik ben nog niet bij een psycholoog geweest, ben hier ongeveer 3 weken geleden over uit gekomen tegenover iemand die mij dus homeopathisch helpt.
Ik wil het graag eerst zo proberen, voordat ik naar de psycholoog stap.
Ben ik mee bezig, ik spreek vaker met vrienden af en ben weer in contact gekomen met verloren vrienden. Ook heb ik sinds januari weer contact met mijn vader, die ik daarvoor zo'n 6 jaar niet had gezien. En ik ben uit mijn relatiesleur door de relatie te verbreken (beste keuze ooit).quote:Op woensdag 6 juni 2012 20:46 schreef Mushaboom het volgende:
Waarom probeer je de óorzaak niet aan te pakken?
Ik heb van deze "bedrieger" veel geleerd, ze heeft me met veel geholpen en ik krijg over veel dingen mijn gedachten op een rijtje door haar. Dit komt uiteraard ook omdat ik me eraan overgeef en erin geloof, maar voor mij werkt het en is het geen bedriegerijquote:Op woensdag 6 juni 2012 20:50 schreef eleusis het volgende:
Ga naar een huisarts en niet naar bedriegers.
Het probleem is dat ik er niet mee kan stoppen, en dat het mijn leven gaat leiden.quote:Op woensdag 6 juni 2012 20:51 schreef Enneacanthus_Obesus het volgende:
Zolang je weet dat het niet echt is en je voelt je goed bij de fantasieën, wat is het probleem dan eigenlijk?
Misschien moet je verhalen gaan schrijven, met die personages of rpg's gaan doen, dan geef je ze gelijk een eigen wereld.. Blijkbaar heb je veel verbeeldingskracht. Je kunt daar ook gebruik van maken.
Ik zie ze ook, lichaamstaal & gezichtsuitdrukking, net alsof ze er echt zijn.quote:Op woensdag 6 juni 2012 20:30 schreef Noodly het volgende:
Bedoel je dat je ze echt ziet (of denkt te zien), of fantaseer je alleen dat ze met je praten?
Dat klinkt wat minder onschuldig.. Ik zou toch eens hulp gaan zoeken.quote:Op woensdag 6 juni 2012 20:56 schreef lievedraak het volgende:
[..]
Het probleem is dat ik er niet mee kan stoppen, en dat het mijn leven gaat leiden.
Dat ik minder buiten de deur ben gaan doen, omdat het binnen net zo gezellig is met mijn denkbeeldige vrienden en dat ik op een gegeven moment de deur niet meer uit durfde omdat ik bang was voor reacties van echte mensen.
Ahh... ik wil het je wel leren hoorquote:Op woensdag 6 juni 2012 21:03 schreef Life2.0 het volgende:
Ik ben eigenlijk zo jaloers he![]()
Hebben ze allemaal jouw persoonlijkheid of zijn ze ook wel eens boos op je? En helpen ze je als je moederdag vergeet?
quote:Op woensdag 6 juni 2012 20:51 schreef kingtoppie het volgende:
[..]
Ik heb hem 1.5 jaar lang gescheten om naar de huisarts te gaan voor depressie...
Alleen al gaan om inzicht te krijgen in hoe dat wereldje werkt bij psychologen etc is genoeg reden om het te proberen.
Dik gedrukte had ik ook heel erg. Mede door anti-depressiva die mij wat rationeler lieten denken heeft dat geen vat meer op me eigenlijk.
Dat gaat goed, ik dwing mezelf idd om dat te doen, en ga ook als ik er geen zin in heb.quote:Op woensdag 6 juni 2012 21:27 schreef Lokasenna het volgende:
Hoe gaat het als je van tevoren activiteiten buiten de deur inplant, dus jezelf dwingt eruit te gaan, zegmaar?
quote:Op woensdag 6 juni 2012 21:03 schreef Life2.0 het volgende:
Ik ben eigenlijk zo jaloers he![]()
Hebben ze allemaal jouw persoonlijkheid of zijn ze ook wel eens boos op je? En helpen ze je als je moederdag vergeet?
Klopt, maar het spoelt wel lekker doorquote:
Het klinkt een beetje als wat ik had toen ik jonger dan 7 was, alleen kende ik toen een heleboel mensen uit Pinkeltjesland persoonlijkquote:Op woensdag 6 juni 2012 21:30 schreef lievedraak het volgende:
[..]
Dat gaat goed, ik dwing mezelf idd om dat te doen, en ga ook als ik er geen zin in heb.
Meestal valt het dan wel mee, en als er genoeg afleiding is, heb ik geen denkbeeldige vrienden om me heen. Zodra ik dan thuis kom, zijn deze er ineens wel weer en dat komt nogal hard aan, omdat ze dan eerst even weg waren.
Ik heb het inderdaad wel vaker gehoord dat kinderen dit hebben.quote:Op woensdag 6 juni 2012 21:33 schreef Lokasenna het volgende:
[..]
Het klinkt een beetje als wat ik had toen ik jonger dan 7 was, alleen kende ik toen een heleboel mensen uit Pinkeltjesland persoonlijk
Wel vreemd dat dit ook voorkomt bij volwassenen eigenlijk. Ik zou wel echt een afspraak maken bij een psych, gewoon voor misschien een verklaring of tips het een betere plaats te kunnen geven in je leven.
Er is zo vaak tegen me gezegd dat ze er niet waren (door ouders enzo) dat ze er op een gegeven moment ook echt niet meer waren. Plus dat ik nogal hard in de realiteit gegooid werd door wat uit de hand gelopen dingen op school waardoor ik van school moest wisselen. Toen was het weg.quote:Op woensdag 6 juni 2012 21:41 schreef lievedraak het volgende:
[..]
Ik heb het inderdaad wel vaker gehoord dat kinderen dit hebben.
Hoe ben jij eraf gekomen? Heb je daar iets voor gedaan of kwam je er op een gegeven moment gewoon achter dat ze weg waren?
Ik heb het als kind nooit gehad, het begon toen ik een jaar of 15 was, en het begint nu pas een probleem te worden (ben 24)
Kan ik hieruit afleiden dat je zoveel (negatieve en positieve) afleiding had dat je er niet meer aan dacht? En voelde je je niet heel erg eenzaam toen ze niet meer bij je waren? Of heb je dat ergens mee kunnen opvullen?quote:Op woensdag 6 juni 2012 21:46 schreef Lokasenna het volgende:
[..]
Er is zo vaak tegen me gezegd dat ze er niet waren (door ouders enzo) dat ze er op een gegeven moment ook echt niet meer waren. Plus dat ik nogal hard in de realiteit gegooid werd door wat uit de hand gelopen dingen op school waardoor ik van school moest wisselen. Toen was het weg.
Ik kon toen ik 6 was ongeveer ook vrij goed lezen, dat heeft het een beetje vervangen denk ik. En me aan obsessies geholpenquote:Op woensdag 6 juni 2012 21:58 schreef lievedraak het volgende:
[..]
Kan ik hieruit afleiden dat je zoveel (negatieve en positieve) afleiding had dat je er niet meer aan dacht? En voelde je je niet heel erg eenzaam toen ze niet meer bij je waren? Of heb je dat ergens mee kunnen opvullen?
Van het 1 in het andere..maar lezen is een stuk gezonder volgens mij. Bedankt voor de tip, ik ga er een boek bij pakken..quote:Op woensdag 6 juni 2012 22:07 schreef Lokasenna het volgende:
[..]
Ik kon toen ik 6 was ongeveer ook vrij goed lezen, dat heeft het een beetje vervangen denk ik. En me aan obsessies geholpen
Zucht.quote:Op donderdag 7 juni 2012 00:52 schreef Maanvis het volgende:
Werkt het misschien om er heel hard tegen te schreeuwen "GA WEG EN KOM NOOIT WEER TERUG!!!"
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |