Kracht van het Nu

naar mijn idee is het verhaal van eckhart tolle het puntje van de ijsberg zeg maar... hij heeft er iets van aangeraakt maar is nog lang niet tot de kern doorgedrongen...

de verhalen van jezus in de woestijn of boeddha onder de boom

Toen de Boeddha, nog voor zijn verlichting, onder de Bodhi boom zat en net lekker bezig was, verscheen er een soort satanachtig personage: Mara. Mara vertegenwoordigt alle manieren waarop we onszelf klein houden en ons ervan weerhouden om ten volste te leven. Mara’s taakomschrijving is om ons af te leiden van onze ware aard, die van nature open en onbelemmerd is. Omdat hij zag dat de Boeddha in wording –die toen nog Siddharta heette- op weg was om dit te ontdekken, besloot hij daar een stokje voor te steken. Hij stuurde legers, hete babes en demonen op Siddharta af, maar dat leidde Siddharta niet af. Hij doorzag namelijk dat alles slechts een projectie van zijn eigen geest was.

Toen al deze aanvallen tevergeefs bleken, vuurde Mara zijn ultieme wapen op Siddharta af: zelftwijfel. Siddharta hoorde dat welbekende stemmetje dat zei: “Wie denk je wel niet dat je bent om “verlichting” te kunnen bereiken? Denk je nu echt dat het jou lukt om iets te doen wat mensen al eeuwenlang tevergeefs proberen? Loser.” Stel je Mara voor die met zijn hand een “L” op zijn voorhoofd maakt naar Siddharta, en you get the picture.

Op dat moment raakte Siddharta de aarde aan (deze houding ken je wel van Boeddha beeldjes, de zogenaamde aarde-mudra) als getuige van zijn recht om daar te zitten. Als getuige van zijn ambitie om de ware aard van dingen te zien. Volgens de traditie schudde de aarde vervolgens als antwoord, scheurde open en slokte Mara op. Dit is het moment waarop Siddharta verlicht raakte en een Boeddha (een ontwaakte) werd.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Verzoeking_van_Christus

Voor mij is de kracht van het Nu het feit dat het ALTIJD nu is.

Het is werkelijk al-tijd Nu.

quote:

Op donderdag 31 mei 2012 03:06 schreef Orange2012 het volgende:
Ja dat hij mogelijk nog niet tot de kern is doorgedrongen zegt iets in mij ook. Maar toch kan ik uit de dingen die hij verteld, geen misleiding halen.

Die weerstand komt wel veel terug zo te zien. Zo herkenbaar. Juist wanneer de kern duidelijker word, word het verzet heftiger.. Ik zal het rustig laten inwerken.

Ja, misleiding das een te groot woord denk ik... je kunt er zoiezo uithalen waar je iets aan hebt.. maar in het nu leven bv kan op zo veel manieren geinterpreteerd worden... woorden zijn wegwijzers maar niet de ervaring zelf natuurlijk...

ja verzet ook van het collectief ego... licht is wel krachtiger, dus zodra je het licht herinnert heeft het ego geen poot om op te staan

je moet van je automatismen af. je zult altijd ideeen, impulsen houden, maar de gemiddelde mens grijpt die impulsen uit je hersenen aan om een hele gedachtestroom te creeren. bijvoorbeeld, je denkt 'honger' en vervolgens ga je nadenken over eten, of je gaat opstaan om wat te maken etc etc.
door in die stiltes te duiken, stop je eigenlijk zo'n ketting van gedachten. wat er dan uiteindelijk overblijft zijn de basis ideeen die uit je geest komen, en je kijkt ernaar, zeg maar. je zit er niet meer middenin, en het dicteerd niet meer je staat van zijn.

en mensen leren zichzelf aan om emoties te verbloemen met gedachten, alsje daarmee ophoud, dan ga je meer voelen inderdaad. in het begin kan dat wel heftig zijn.

jaja ik ben aardig met meditatie bezig geweest, toen in rond de 20 was.

nee dat denk ik ook niet.
ik herken wel wat je beschrijft, en bij mij gaan ook in het begin juist spieren aanspannen en trekken. mijn ervaring is, laat gewoon gaan. essentie van meditatie is niks doen, dus ook dan niet. laat de spanning maar komen, en bekijk het allemaal van een afstandje, zoals je al zei. je moet soms echt even ergens doorheen voordat je het kwijt bent.
ik denk dat het meer een lichamelijk dan geestelijk iets is, voor zover je die twee als verschillende dingen kan zien. ook je lichaam corrigeerd pijntjes en spanning met verandering van houding, in het normale leven. als je niks doet, dan ga je dat dus allemaal voelen, en dan vind je lichaam ook een weg om ermee te dealen, gewoon vanzelf. meditatie is natuurlijk stil zitten, maar probeer ook eens om me te gaan met de spanning in je lichaam, en je hoofd en nek de ontspanning te laten zoeken. dan merk je dat als je je hoofd wat draait, je op punten komt dat bepaalde spieren ineens gaan ontspannen. ofterwijl, als je je lichaam gewoon los laat en niks bewust doet, betekend dat nog niet gelijk dat je dan dus een bewegingsloos lichaam hebt. vandaar al die ontspannings en meditatie technieken als yoga en tai chi, die benaderen hetzelfde doel op en lichamelijke in plaats van een geestelijke manier.

uiteindelijk moet iedereen zn eigen weg hierin vinden denk ik. het is helemaal niet erg om in het begin truukjes te gebruiken om tot ontspanning te komen. ik heb er zelf velen, alleen in de gaten tussen je gedachten springen, werkt niet altijd. soms moet ik echt even visualiseren dat ik niet in mn lichaam zit, of me concentreren op mn navel, of juist al mn gedachten maar laten razen, en als het goed is komt die ontspanning dan wel. truuk is wel om je niet aan zulke truukjes vast te klampen, zodra je meer loskomt gaat het toch weer om alleen maar zitten en niets doen, met en soort alertheid. en als je echt gaat ontspannen, is dat ook helemaal niet moeilijk.

geen idee of dit duidelijk is maar kan het ook niet veel beter zeggen, lol..

zoiezo is het niet jouw ego.. maar misschien zie je dat ook niet zo.. je kunt met het ego denken dat het ego van "jouw" is dus dan een soort identificatie ermee..

maar het staat los van je.. het is volgens mij meer zoiets als gasten die je uitnodigt in je huis.. je bent je gasten niet, maar je hebt ze binnengelaten.. de vervelende gasten die wil je liever weer naar buiten hebben en vervolgens ook niet meer binnenlaten..

dus dan wil je alleen nog de liefdevolle gasten ontvangen.. zeg maar de inspiraties van je ziel (die altijd in het nu er zijn)

quote:

Op vrijdag 1 juni 2012 14:34 schreef Orange2012 het volgende:
Het is duidelijk wat je zegt. Mooie dingen om aan toe te voegen en uit te proberen.

Het is voor mij ook niet dat ik net start. Ik ben er al jaren mee bezig, soms wat meer dan anders. Wat ik nu met name probeer, is los te komen voor alle gedachten patronen. Om volledig in het Nu te zijn. 24/7. het mediteren doe ik al wel een langere tijd, op momenten.

omdat ik nu telkens mijn gedachten patronen doorbreek (ipv "proberen" er iets van te leren en of gehoor aan te geven etc) begon ik te merken dat de Nu momenten groeide in snel tempo. (de stiltes tussen niets en weer mentaal lawaai (gedachten stromen/patronen) ik weet wel dat het ego dit niet leuk vind, en ik weet ook dat elk ego steeds weer probeert af te leiden, controle te krijgen, toekomst proberen in te vullen enzv. Dit doorbrak ik dus steeds weer. Maar ineens werd de onrust groter (voel ik in mijn hoofd) alsof er van alles druks aan de gang is, voorhoofd steken, op bv mijn hart chakra kwam plots een soort kramp, en zo gebeurde er zoveel dat ik mij begin af te vragen, of ik hier gehoor aan moet geven. of is dit toch iets wat bij het afbreken van het ego hoort. het enge wat ik kan bedenken is, dat mijn ego zich verzet tegen los gelaten te worden....?

ik denk juist dat het tekenen van ontspanning zijn, als je bijvoorbeeld een verkrampte beenspier hebt, en die schiet los, dan doet dat ook pijn en krijg je sensaties. als je energie beter gaat stromen, dan zal dat ook een lichamelijke reactie veroorzaken. en waarschijnlijk ook in je geest, die even op hol slaat. is helemaal niet erg.
voe je ook in die Nu momenten, dat er energie loskomt?

gewoon gaan zitten en ademhalen...

dat is de kracht van het nu

Ik wist niet eens wat het was, De kracht van het nu, maar zeker het onderzoeken waard.
Bedankt

quote:

Op donderdag 31 mei 2012 02:09 schreef Orange2012 het volgende:
Zijn er mensen die zich verdiept hebben in de kracht van het Nu?

Wat ik mij afvraag is, of Eckhart Tolle ook spreekt over het verzet van het ego tegen het loslaten van het ego?

Wat ik merk is, dat hoe meer ik los kom van gedachten,(the story of "me" etc) hoe groter het verzet word. (zowel mentale onrust, als lichamelijk reactie's, emoties en zelfs energetisch). En is dit dan een teken dat je er nog iets van moet leren?

Het enige wat zelf naar boven komt is, dat dit onbewuste zaken zijn als, onrust/stress, emoties etc.

Alvast bedankt.

Groet

Wat ik zelf uit de Kracht van het Nu heb gehaald mbt het ego, is dat het er wellicht niet om gaat je ego te ontkoppelen. Maar juist om in te zien wat het ego wel en niet is. Het ego is die verzameling ervaringen, gedachten, emoties ed die we vanaf jongs af aan hebben opgedaan. Niet alles hebben we altijd goed kunnen verwerken, waardoor dingen verdraaid kunnen worden.

Voor mij gaat het er meer om de plek van het ego in te zien. Het ego kan alleen bestaan omdat er ook iets anders bestaat. Alleen dat anders willen we nogal eens verwarren met het ego. Er is sprake van een 'IK' ervaring, alleen verwarren we deze dus met het ego. Het IK is er altijd, het ego denkt dat het er altijd is


oh en al die zaken die nu loskomen, geef eens extra aandacht aan je pijnpunten in je lichaam. Focus je aandacht er op en kijk gewoon wat er los komt, zonder er een oordeel aan te geven. Wees het je gewoon gewaar en laat eventuele gedachten/emoties gaan zonder je er bewust mee te verbinden..

oh en kwam dit ook tegen:

quote:

De bekende Tibetaans boeddhistische leraar Dzogchen Rinpoche is in juni voor de 8e keer in Nederland om les te geven. Rinpoche geeft les vanuit de eeuwen oude Boeddhistische traditie. Hij vertaalt deze wijsheid in praktische, heldere lessen voor het dagelijkse leven. ”Iedere dag nemen we belangrijke beslissingen over een groot aantal zaken in je leven, zoals werk, relaties, gezondheid en financiën. Vaak weet je niet goed welke oplossing je moeten kiezen”.

Levenslessen
“Wanneer we een probleem verergeren door zorgen en stress blokkeren we ons vermogen wijze beslissingen te nemen en verlengen we ons lijden. We nemen betere beslissingen wanneer we onze geest laat rusten en innerlijke wijsheid volgen. Als we onze problemen willen oplossen, is het beter om minder na te denken in plaats van meer. Hoe meer we over problemen nadenken, hoe onzekerder we eigenlijk worden over wat we moeten kiezen. Het laten rusten van de geest creëert ruimte. Daardoor ontstaat een helderheid waarmee we spontaan tot beslissingen komen die ons allen goed doen”, aldus Rinpoche. ”Mensen denken vaak dat ze hun problemen eindeloos moeten analyseren, maar vanuit het boeddhistische oogpunt beperkt dat je natuurlijke wijsheid. Deze natuurlijke wijsheid leidt je automatisch naar de beste antwoorden.”

http://www.bodhitv.nl/sho(...)g-dzogchen-rinpoche/

Ik zou zeggen: doe er je voordeel mee! Ik ga zelf ook als er nog kaarten zijn

Naar mijn idee is onze calvinistische cultuur (waarin de nadruk ligt op wat je allemaal hebt, voorstelt, kunt, presteert en bereikt) de reden dat ideeen over het NU, egoloosheid, meditatie, ontspanning en vrijheid zo sterk tot de verbeelding spreken.

Te veel nadenken - Kracht van het Nu topic #9

quote:

Op zondag 3 juni 2012 16:39 schreef Roogr het volgende:
Te veel nadenken - Kracht van het Nu topic #9

Ah, ik wilde hem net doorlinken

De Kracht vh Nu is voor mij het belangrijkste boek geweest dat ik ooit heb gelezen. Ik heb een verlichtende ervaring gehad tijdens het lezen en mn leven is sindsdien niet meer hetzelfde geweest

Ik ben er es in begonnen, maar vond eigenlijk alleen het eerste hoofdstuk erg interessant, wat ook in dat topic werd aangestipt. Die ideeën kwam ik echter grotendeels ook al tegen in literatuur van b.v. Jon Kabat-Zinn, Steven Hagen of Thich Nhat Hanh. Daarna kreeg ik sterk het idee dat het boek moest worden opgevuld, maar ik zal het nog eens een kans geven.

quote:

Op maandag 4 juni 2012 18:12 schreef Haushofer het volgende:
Ik ben er es in begonnen, maar vond eigenlijk alleen het eerste hoofdstuk erg interessant, wat ook in dat topic werd aangestipt. Die ideeën kwam ik echter grotendeels ook al tegen in literatuur van b.v. Jon Kabat-Zinn, Steven Hagen of Thich Nhat Hanh. Daarna kreeg ik sterk het idee dat het boek moest worden opgevuld, maar ik zal het nog eens een kans geven.

Het boek is idd een herhaling van zetten. Ik las altijd tien pagina's en liet het toen weer even liggen. De kernboodschap is ook vrij simpel en kort en daar heb je geen boek voor nodig. Het probleem is dat de oplossing zo simpel is, dat het ons ontgaat. Vandaar dat de herhaling in het boek goed kan zijn.

Een aantal jaar geleden kwam ik ook in aanraking met het boek The Power of Now van Eckhart Tolle (en dergelijke boeken/seminars). Ondanks dat het me aansprak en ik ook bijzonder momenten ervoer kreeg ik ook last van duizeligheid, spierspanningen, hartkloppingen, angstgevoelens etc. en ben ik er mee gestopt. Heb er nu nog steeds last van alleen in mindere mate. Twijfel nog steeds of ik me er weer in moet verdiepen of dat ik het helemaal links moeten laten liggen. Iemand met advies?

quote:

Op dinsdag 5 juni 2012 12:53 schreef Ronald-Koeman het volgende:
Een aantal jaar geleden kwam ik ook in aanraking met het boek The Power of Now van Eckhart Tolle (en dergelijke boeken/seminars). Ondanks dat het me aansprak en ik ook bijzonder momenten ervoer kreeg ik ook last van duizeligheid, spierspanningen, hartkloppingen, angstgevoelens etc. en ben ik er mee gestopt. Heb er nu nog steeds last van alleen in mindere mate. Twijfel nog steeds of ik me er weer in moet verdiepen of dat ik het helemaal links moeten laten liggen. Iemand met advies?

Wauw... misschien is die plotselingen vrijheid die je ervaart, iets te overweldigend? Alsof je in 1 keer naakt in de wereld staat?

quote:

Op woensdag 6 juni 2012 00:11 schreef Probably_on_pcp het volgende:

[..]

Wauw... misschien is die plotselingen vrijheid die je ervaart, iets te overweldigend? Alsof je in 1 keer naakt in de wereld staat?

De keren dat ik echt voelde dat ik in het nu was waren inderdaad erg bijzonder. Niet een naakt gevoel maar juist vol van energie, bewustheid, alertheid en controle over jezelf. Alsof iedereen om je heen op de (semi)automatische piloot leeft en ik het stuur volledig in handen had. Geen slaaf meer van m'n gevoel en gedachten. Maar blijkbaar trokken m'n hersenen dat niet lang, heftig protest vanuit m'n lichaam. Zoals ik al zei heb ik er nu nog steeds last van in mindere mate. Alsof de stoppen zijn doorgeslagen. Telkens als ik probeer om weer die staat van bewustzijn te bereiken worden de klachten weer heftiger. Daarom twijfel ik of dat ik moet doorzetten of het links moeten laten liggen en accepteren dat zulk bewustzijn niet aan mij besteed is.

quote:

Op woensdag 6 juni 2012 12:28 schreef Ronald-Koeman het volgende:

[..]

De keren dat ik echt voelde dat ik in het nu was waren inderdaad erg bijzonder. Niet een naakt gevoel maar juist vol van energie, bewustheid, alertheid en controle over jezelf. Alsof iedereen om je heen op de (semi)automatische piloot leeft en ik het stuur volledig in handen had. Geen slaaf meer van m'n gevoel en gedachten. Maar blijkbaar trokken m'n hersenen dat niet lang, heftig protest vanuit m'n lichaam. Zoals ik al zei heb ik er nu nog steeds last van in mindere mate. Alsof de stoppen zijn doorgeslagen. Telkens als ik probeer om weer die staat van bewustzijn te bereiken worden de klachten weer heftiger. Daarom twijfel ik of dat ik moet doorzetten of het links moeten laten liggen en accepteren dat zulk bewustzijn niet aan mij besteed is.

dat bewustzijn de oorzaak is, lijkt me zeer onwaarschijnlijk.
ik denk dat alle spanning die je in je lichaam hebt, gewoon loskomt. dat gaat soms behoorlijk heftig.
ik zou zeggen, ga wel door, maar wees voorzichtig, en als je tegen deze klachten oploopt, geef het aandacht en tijd. en als je je echt zorgen maakt, ga een keer naar je huisarts.
als je verder komt, zal er minder spanning in je lichaam (en geest) opbouwen en de reatie wordt dan dus ook minder heftig.

quote:

Op donderdag 31 mei 2012 02:09 schreef Orange2012 het volgende:
Zijn er mensen die zich verdiept hebben in de kracht van het Nu?

Wat ik mij afvraag is, of Eckhart Tolle ook spreekt over het verzet van het ego tegen het loslaten van het ego?

Het boek heb ik nooit gelezen, maar wel heb ik de DVD gekeken van Findhorn Retreat waar hij twee lezingen gaf van twee uur. Wat ik daaruit begreep is dat Tolle het willen loslaten van het ego óók onderdeel is van het ego. Het willen loslaten van het ego is erkenning van het ego, het niet willen identificeren betekent dat je identificeert met het ego. Het is nog steeds een blik in de toekomst, een verwachting; "wanneer ik het ego los heb gelaten kan ik in het nu zijn." Het zijn dit soort spelletjes die het ego met zichzelf speelt om zichzelf energie te geven, wat voor een mens heel vermoeiend is.

Niet langer zwemmen tegen de gedachtestroom in, maar zich laten meevoeren daarin, geeft een gevoel van vrijheid. Uiteraard altijd beseffende dat je niet de stroom bent, maar slechts als blad op het water.

quote:

Wat ik merk is, dat hoe meer ik los kom van gedachten,(the story of "me" etc) hoe groter het verzet word. (zowel mentale onrust, als lichamelijk reactie's, emoties en zelfs energetisch). En is dit dan een teken dat je er nog iets van moet leren?

Het enige wat zelf naar boven komt is, dat dit onbewuste zaken zijn als, onrust/stress, emoties etc.

Je doet de aanname dat je uberhaupt iets leren moet. Of eigenlijk zegt het ego dat wanneer je een bepaald doel hebt behaald het ego verlost raakt.

Die stress, onrust, emoties en alles zijn als rotsen in de stroom, die je alleen ophouden wanneer je je eraan vastklampt.

Dat het ego zichzelf in stand wil houden is in mijn opvatting ook van biologische aard. Ons brein maakt zelfrealisatie, gedachten. Delen van de hersenen die veel gebruikt worden krijgen een sterkere doorbloeding, en dus meer voedingsstoffen. Zolang je het ego gebruikt om het ego te bevechten, houd je het in stand. Een eeuwig durende strijd tegen iets dat een onderdeel is van wie je bent, maar meer aandacht geeft dan nodig is.

Driekwart jaar terug heb ik ook een moment meegemaakt zoals POP dat omschrijft, een moment van ego-dood als het ware. Een prachtige ervaring, een moment van alles en niets tegelijk. Ik was volledig wakker, nuchter en bewust van een moment waarin ik alles aanschouwde in verwondering voor het moment.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Ik zei het al jaren, maar besef het pas sinds kort: just go with the flow.

quote:

Op donderdag 7 juni 2012 14:34 schreef Orange2012 het volgende:
Gray, precies! Heb er niets aan toe te voegen los van wat ik hiervoor al zei. Het stemmetje hé hihi

Trouwens, mooie ervaring die je typte. Over dat moment Eckhart Tolle verteld Eckhart Tolle ook. Of je dat nooit meer zal mee maken weet ik ook niet, maar het is ook niet belangrijk.

Bedankt!

Heb je misschien een filmpje of tekst van Tolle (of iemand anders) waar een soortgelijke ervaring beschreven wordt? Wie weet kan het meer diepgang geven en de ervaring verrijken.

quote:

Op donderdag 7 juni 2012 14:48 schreef Orange2012 het volgende:
gray, ik ga even voor je kijken.

Thanks!

quote:

Op donderdag 7 juni 2012 14:51 schreef Orange2012 het volgende:

Eckhart Tolle interview part 1

bij 6.40 begint hij er beetje over te vertellen. Maar bekijk de hele video zou ik zeggen, erg leuk Ben benieuwd wat je ervan vind?!

Ik kijk het over een uurtje. Zal je daarna vertellen hoe het valt.

quote:

Op donderdag 7 juni 2012 14:52 schreef Gray het volgende:

[..]

Ik kijk het over een uurtje. Zal je daarna vertellen hoe het valt.

Nou, heb het hele interview bekeken en wil je bedanken voor het aanbrengen van het stuk waarin Tolle zijn ervaring omschrijft. Want wát-was-dat-herkenbaar!

De plotselinge omslag in interpretatie van alles in de omgeving, de lichamelijke/geestelijke energie in contrast met de rust van het wezen, het gevoel van vallen in het diepst van het bewustzijn gepaard met een kalmerende stimulans/stem dat werkt als een steuntje in de rug, het ervaren van verdwijnen in de leegte of één worden met het niets.

En ook de periode erna, waarbij het begrip van de ervaring en het besef ervan pas later samenkomen. Want ik wist ook aanvankelijk niet hoe dit te plaatsen, het onder woorden te brengen. Een uitdaging voor iemand die altijd rationeel denken en handelen prefereerde boven een vrijere, meer losse leven. Ook in mijn omgeving die zo dacht was dit lastig om over te brengen. Maar door toch pogingen daartoe te doen leerde ik zowel het beter te bevatten als te beschrijven.

In tegenstelling tot Tolle heb ik me wel nog enkele keren 'laten verleiden' tot het identificeren met mijn gedachten, maar zie dit niet als een probleem, eerder als iets nuttigs. Het leek zelfs een tijd erger te worden, terwijl ik tegelijkertijd intellectueel wist dat het niet klopte, niet als waarheid aanvoelde. Maar door het rustig te ervaren en over me heen te laten spoelen, ging ik vanzelf meer luisteren naar mijn gedachten terwijl het harder en harder ging schreeuwen. Totdat het gedachten opleverde die zó ver van mij(n gevoel) af leken te staan dat ik letterlijk dacht: Ik hoor je! Ik zie je! Ik weet dat je er bent! (wat me nu heel erg doet denken aan de lift-scene uit Revolver):

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Aanvankelijk zag ik die 'stem' als antagonist, een tegenstander. Ik keurde het af, wees het af, probeerde het stil te houden. Maar hoe meer ik dat deed, hoe onrustiger het werd.
Dus ik bleef luisteren, ditmaal zonder oordelen, en merkte dat het vanzelf kalmer werd, uitgeput bijna. En kreeg vanaf dat moment begrip ervoor, medelijden zelfs. Medeleven en compassie ontstond en later vriendschap.
Maar ik zie mezelf niet als meerdere van mijn ego, niet als de baas. Dat is meer een rol die past bij het ego. Denken dat het wel zo hoort is in mijn ogen meer een soort van 'spiritueel ego'; je ego met een spiritueel maskertje op. Ik kan dan ook niet verzekeren dat mijn ego nog wel eens de overhand krijgt, maar hoop, vraag en vertrouw erop dat het goed voor me zal zijn.

Goed, voor wie wat minder zweverigs wil zien over hetzelfde onderwerp, hier een kort fragment (1:46m) van wetenschappers die praten over het ego:

quote:

Op donderdag 7 juni 2012 19:46 schreef Orange2012 het volgende:
graag gedaan. ik moet zeggen dat het wel herkenbaar klinkt. het weg vagen in het niets..alleen bij mij komt er dan een soort angst waarna ik blokeer. Dit geeft niet, het komt wanneer je er aan toe bent.

de 2 keren dat ik echt alles los liet...was echt ongelovelijk. Maar dat ging vrij onverwachts. Ik zei heel simpel: "nu laat ik echt alles los" dit liep uit op een uittreding en spitruele inzichten. Daarnaast zoveel energie, rust en verlichting, gewoon te mooi om te omschrijven. Ik probeer het wel eens, maar echte woorden zijn er niet voor. Ook bij mij was het niet blijvend.

Ik zal de videos eens bekijken. bedankt!

Wat bedoel je met uittreding precies?

En niets is blijvend. Gelukkig maar!

quote:

Op donderdag 7 juni 2012 17:50 schreef Gray het volgende:

[..]

Nou, heb het hele interview bekeken en wil je bedanken voor het aanbrengen van het stuk waarin Tolle zijn ervaring omschrijft. Want wát-was-dat-herkenbaar!

De plotselinge omslag in interpretatie van alles in de omgeving, de lichamelijke/geestelijke energie in contrast met de rust van het wezen, het gevoel van vallen in het diepst van het bewustzijn gepaard met een kalmerende stimulans/stem dat werkt als een steuntje in de rug, het ervaren van verdwijnen in de leegte of één worden met het niets.

En ook de periode erna, waarbij het begrip van de ervaring en het besef ervan pas later samenkomen. Want ik wist ook aanvankelijk niet hoe dit te plaatsen, het onder woorden te brengen. Een uitdaging voor iemand die altijd rationeel denken en handelen prefereerde boven een vrijere, meer losse leven. Ook in mijn omgeving die zo dacht was dit lastig om over te brengen. Maar door toch pogingen daartoe te doen leerde ik zowel het beter te bevatten als te beschrijven.

In tegenstelling tot Tolle heb ik me wel nog enkele keren 'laten verleiden' tot het identificeren met mijn gedachten, maar zie dit niet als een probleem, eerder als iets nuttigs. Het leek zelfs een tijd erger te worden, terwijl ik tegelijkertijd intellectueel wist dat het niet klopte, niet als waarheid aanvoelde. Maar door het rustig te ervaren en over me heen te laten spoelen, ging ik vanzelf meer luisteren naar mijn gedachten terwijl het harder en harder ging schreeuwen. Totdat het gedachten opleverde die zó ver van mij(n gevoel) af leken te staan dat ik letterlijk dacht: Ik hoor je! Ik zie je! Ik weet dat je er bent! (wat me nu heel erg doet denken aan de lift-scene uit Revolver):

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Aanvankelijk zag ik die 'stem' als antagonist, een tegenstander. Ik keurde het af, wees het af, probeerde het stil te houden. Maar hoe meer ik dat deed, hoe onrustiger het werd.
Dus ik bleef luisteren, ditmaal zonder oordelen, en merkte dat het vanzelf kalmer werd, uitgeput bijna. En kreeg vanaf dat moment begrip ervoor, medelijden zelfs. Medeleven en compassie ontstond en later vriendschap.
Maar ik zie mezelf niet als meerdere van mijn ego, niet als de baas. Dat is meer een rol die past bij het ego. Denken dat het wel zo hoort is in mijn ogen meer een soort van 'spiritueel ego'; je ego met een spiritueel maskertje op. Ik kan dan ook niet verzekeren dat mijn ego nog wel eens de overhand krijgt, maar hoop, vraag en vertrouw erop dat het goed voor me zal zijn.

Goed, voor wie wat minder zweverigs wil zien over hetzelfde onderwerp, hier een kort fragment (1:46m) van wetenschappers die praten over het ego:

Revolver Ending (Your EGO)

Erg mooi omschreven Gray

Ik zie al wel dat Revolver voor jou is, wat Waking Life voor mij is.. een referentiepunt, een beginpunt van waaruit alles met een nieuwe blik bekeken wordt en ook een soort van baken wat het mogelijk maakt om vanuit dat nieuwe inzicht terug te kijken naar het verleden en lessen op te pakken die je vroeger niet hebt willen of kunnen oppakken.

Waking Life heeft mij geleerd om te spelen met het idee van de oneindige droom, een wereld waarin veel meer mogelijk is dan deze werkelijkheid. Een handleiding voor het begrijpen van het idee 'droom' en alles waar het voor staat. De droom als deur naar de oneindigheid.

En daarom snap ik heel goed waarom de scene uit Revolver je zo aanspreekt
Ik vind het zelf namelijk ook een enorm toffe scene, maar vreemd genoeg heb ik juist daardoor geen zin om de hele film te kijken. Alsof ik bang ben dat het afbreuk doet aan deze scene.. haha.. weet nu al dat je gaat zeggen dat ik desondanks de film toch maar moet gaan kijken, wie weet

De kracht van het Nu is een mooie leidraad, een steun in de rug en een houvast waar je steeds op kunt terugvallen. Eenmaal dit idee inzien, is zoals ze in Waking Life zo mooi zeggen:

The quest is to be liberated from the negative, which is really our own will to nothingness. And, once having said yes to the instant, the affirmation is contagious. It bursts into a chain of affirmations that knows no limit. To say yes to one instant, is to say yes to all of existence.

quote:

Op donderdag 7 juni 2012 20:20 schreef Boswachtertje het volgende:

[..]

Erg mooi omschreven Gray

Ik zie al wel dat Revolver voor jou is, wat Waking Life voor mij is.. een referentiepunt, een beginpunt van waaruit alles met een nieuwe blik bekeken wordt en ook een soort van baken wat het mogelijk maakt om vanuit dat nieuwe inzicht terug te kijken naar het verleden en lessen op te pakken die je vroeger niet hebt willen of kunnen oppakken.

Waking Life heeft mij geleerd om te spelen met het idee van de oneindige droom, een wereld waarin veel meer mogelijk is dan deze werkelijkheid. Een handleiding voor het begrijpen van het idee 'droom' en alles waar het voor staat. De droom als deur naar de oneindigheid.

En daarom snap ik heel goed waarom de scene uit Revolver je zo aanspreekt
Ik vind het zelf namelijk ook een enorm toffe scene, maar vreemd genoeg heb ik juist daardoor geen zin om de hele film te kijken. Alsof ik bang ben dat het afbreuk doet aan deze scene.. haha.. weet nu al dat je gaat zeggen dat ik desondanks de film toch maar moet gaan kijken, wie weet

De kracht van het Nu is een mooie leidraad, een steun in de rug en een houvast waar je steeds op kunt terugvallen. Eenmaal dit idee inzien, is zoals ze in Waking Life zo mooi zeggen:

The quest is to be liberated from the negative, which is really our own will to nothingness. And, once having said yes to the instant, the affirmation is contagious. It bursts into a chain of affirmations that knows no limit. To say yes to one instant, is to say yes to all of existence.

Hm, die film moet ik ook nog eens opnieuw kijken. Is al wel weer even geleden.

En je raadde het goed, ik ben van mening dat je de rest van Revolver ook eens zou moeten kijken. Deze scene toont slechts een paar lagen van de vele van de film.

quote:

Op donderdag 7 juni 2012 19:46 schreef Orange2012 het volgende:
graag gedaan. ik moet zeggen dat het wel herkenbaar klinkt. het weg vagen in het niets..alleen bij mij komt er dan een soort angst waarna ik blokkeer. Dit geeft niet, het komt wanneer je er aan toe bent.

de 2 keren dat ik echt alles los liet...was echt ongelooflijk. Maar dat ging vrij onverwachts. Ik zei heel simpel: "nu laat ik echt alles los" dit liep uit op een uittreding en spirituele inzichten. Daarnaast zoveel energie, rust en verlichting, gewoon te mooi om te omschrijven. Ik probeer het wel eens, maar echte woorden zijn er niet voor. Ook bij mij was het niet blijvend.

Ik zal de videos eens bekijken. bedankt!

Tja.. als ik dit zo hoor, moet ik gelijk denken aan wat sjamanen vertellen over hun initiaties. Zij vertellen bijna zonder uitzondering allemaal hetzelfde verhaal: ik heb er niet voor gekozen, het overkwam mij, het was wreed en intens.

Voor het spirituele pad gelden wellicht heel andere wetten dan voor het dagelijkse bestaan. Dus waarom zou het zich bij de een niet in grote schokken kunnen aandienen, terwijl het bij de ander een geleidelijk pad naar boven is?

Zaak blijft echter wel om je te gronden in het hier en nu. Wees je bewust van jezelf en focus jezelf daar op. Train jezelf om bewust te zijn wat er in je speelt gedurende de dag. Zoals Gray al zegt, is het goed om bewust je gedachten aan te horen, zonder er in mee te gaan. Gedachten komen en gaan, maar als je dit lang genoeg volhoudt, zal de gedachtestroom vanzelf minder worden en ontstaat er ruimte voor innerlijke rust en ontspanning.

Wees niet te streng voor jezelf, iedereen maakt fouten. Dus als je een keer terugvalt, probeer dan weer de draad op te pakken. En praat er over met mensen.. iedereen is ergens onbewust op zoek naar de innerlijke rust en naar manieren om het innerlijke stemmetje tot stilte te manen. Dus kan ook iedereen jou op je pad helpen. Mits je je er voor opent

quote:

Op donderdag 7 juni 2012 23:51 schreef Orange2012 het volgende:

[..]

beetje lastig onder woorden brengen maar zal het proberen in het kort

Een aantal jaar geleden deed een een meditatie. Eigenlijk toen het stil werd begon ineens mijn gedachtes weer. Simpel gezegd zei ik van binnenuit, en nu laat ik echt alles los. En dat gebeurde, (eigenlijk weet ik niet hoelang het duurde) maar ineens kwam ik los van mijn lichaam, ik voelde als iets dat geen vorm of iets had, geen gewicht niets (heel raar dit eigenlijk te delen maar doe het toch, en nog moeilijker precies uit te leggen). Dit ging nog verder. Ik keek mezelf aan. (leek wel mijn eigen geest ofzo..heb nog steeds geen idee) hoe gek het misschien ook klinkt, dit was 100% echt. Nog nooit zo levedig en echt gevoeld. het enig wat er gebeurde was dat ik naar "mezelf???" keek en "ik" had een glimlach. Nog nooit zo'n mooie lach gezien en de ogen straalden alsof ik verliefd was maar maal miljoen. toen begon ik te denken, en werd ik als het waren mijn lichaam weer ingezogen. Dit was ook een heel vreemd gevoel. (deze ervaring heb ik 2x gehad, maar snap nog steeds niet precies wat dat nou was. Ik noem het een uittreding... vreemd dit te delen, maar misschien heeft iemand er wat aan, of heeft iemand een antwoord.

Ik zou ook niet weten hoe het anders te benoemen dan uittreding!

Hier ben ikzelf niet bekend mee, maar het klinkt heel mooi!

NU vind ik dit topic kut.

Groetjes Vex-

quote:

Op vrijdag 8 juni 2012 00:04 schreef Orange2012 het volgende:

[..]

Tja, was ik ook niet, en nog steeds niet geloof ik

Ik heb eens een hele tijd terug boeken van van der Zeeuw gelezen over zijn ervaringen tijdens uittredingen. Welke boeken dat precies waren weet ik niet meer maar ik vond ze wel interessant en overtuigend.

Dit zijn 2 boeken van hem:

quote:

NBD|Biblion recensie
Na een onderbreking van meer dan 10 jaar is thans de zevende druk verschenen van het voor velen troostrijke boek over de helderziende contacten en de ervaringen die de auteur tijdens zijn uittredingen maakte met de geestelijke wereld na de dood. Van der Zeeuw (1912-1981) was een hoogst integer en bescheiden mens, wat ook in zijn andere vijf boeken naar voren komt. Het voortleven na de lichamelijke dood sprak voor hem vanzelf omdat hij in dromen, seances, paranomale waarneming en uittreding in de ijlere werelden contacten maakte en ervaringen opdeed. Hij brengt zijn zekerheid op de lezer over. Ook als inleiding tot de spiritistische en esoterische denkwereld is het een uitstekende en goed uitgegeven gids. Pocket-editie met een modern omslag en kleine druk.
(Biblion recensie, Redactie...)

Wonderen of wetten

quote:

NBD|Biblion recensie
De zeer bekende en verfijnde paragnost Gijsbert van der Zeeuw (1912-1981) was voor velen die geïnteresseerd zijn in het spirituele bestaan van de mens een leidsman. Door zijn helderziendheid en het vermogen zijn bewustzijn los te maken van zijn lichaam, het z.g. uittreden, kwam de auteur in contact met de niet materiële sferen, waar het leven na de dood gewoon doorgaat. Hij vertelt van zijn ontmoetingen in deze sferen, ook door middel van dromen en séances op een overtuigende manier, vooral ook door de bescheidenheid van toon èn de zekerheid en vanzelfsprekendheid die dit alles voor hem had. Ook voor degene die niet vertrouwd is met de gedachte aan het ijlere trillingsgetal van de stof dat een wereld is op zichzelf, of die de spiritistische opvattingen en de gegevens uit de parapsychologie niets zegt, kan dit boek de aanzet zijn tot een andere kijk op de wereld. Pocket-editie met een modern rose-paars omslag, normale druk.
(Biblion recensie, Redactie...)

Helder Weten