dat bewustzijn de oorzaak is, lijkt me zeer onwaarschijnlijk.quote:Op woensdag 6 juni 2012 12:28 schreef Ronald-Koeman het volgende:
[..]
De keren dat ik echt voelde dat ik in het nu was waren inderdaad erg bijzonder. Niet een naakt gevoel maar juist vol van energie, bewustheid, alertheid en controle over jezelf. Alsof iedereen om je heen op de (semi)automatische piloot leeft en ik het stuur volledig in handen had. Geen slaaf meer van m'n gevoel en gedachten. Maar blijkbaar trokken m'n hersenen dat niet lang, heftig protest vanuit m'n lichaam. Zoals ik al zei heb ik er nu nog steeds last van in mindere mate. Alsof de stoppen zijn doorgeslagen. Telkens als ik probeer om weer die staat van bewustzijn te bereiken worden de klachten weer heftiger. Daarom twijfel ik of dat ik moet doorzetten of het links moeten laten liggen en accepteren dat zulk bewustzijn niet aan mij besteed is.
Het boek heb ik nooit gelezen, maar wel heb ik de DVD gekeken van Findhorn Retreat waar hij twee lezingen gaf van twee uur. Wat ik daaruit begreep is dat Tolle het willen loslaten van het ego óók onderdeel is van het ego. Het willen loslaten van het ego is erkenning van het ego, het niet willen identificeren betekent dat je identificeert met het ego. Het is nog steeds een blik in de toekomst, een verwachting; "wanneer ik het ego los heb gelaten kan ik in het nu zijn." Het zijn dit soort spelletjes die het ego met zichzelf speelt om zichzelf energie te geven, wat voor een mens heel vermoeiend is.quote:Op donderdag 31 mei 2012 02:09 schreef Orange2012 het volgende:
Zijn er mensen die zich verdiept hebben in de kracht van het Nu?
Wat ik mij afvraag is, of Eckhart Tolle ook spreekt over het verzet van het ego tegen het loslaten van het ego?
Je doet de aanname dat je uberhaupt iets leren moet. Of eigenlijk zegt het ego dat wanneer je een bepaald doel hebt behaald het ego verlost raakt.quote:Wat ik merk is, dat hoe meer ik los kom van gedachten,(the story of "me" etc) hoe groter het verzet word. (zowel mentale onrust, als lichamelijk reactie's, emoties en zelfs energetisch). En is dit dan een teken dat je er nog iets van moet leren?
Het enige wat zelf naar boven komt is, dat dit onbewuste zaken zijn als, onrust/stress, emoties etc.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Ik zei het al jaren, maar besef het pas sinds kort: just go with the flow.![]()
Ja precies, ik heb een aantal dagen gewoon maar zo gelaten. Het grappige was dat ik toch nog een deel niet kon onderscheiden. Het stemmetje dat wilde weten wat het was, is niet belangrijk. Het antwoord op mijn vraag: Doordat ik ineens alle gedachten patronenen doorbrak (en nog steeds) ging dat zo hard, dat er grote ladingen energie vrij kwamen dat natuurlijk veel losmaakt. Zowel geestelijk, lichamelijk als energetisch. Daarnaast is het dus ook echt zo, dat je ego bijna een eigen leven leid, en het Nu maakt daar een eind aan. (niet in 1 keer, dit een een proses en heeft geduld en oefening nodig) Juist door los te laten. (niet mijn sterkste kant)quote:ik denk juist dat het tekenen van ontspanning zijn, als je bijvoorbeeld een verkrampte beenspier hebt, en die schiet los, dan doet dat ook pijn en krijg je sensaties. als je energie beter gaat stromen, dan zal dat ook een lichamelijke reactie veroorzaken. en waarschijnlijk ook in je geest, die even op hol slaat. is helemaal niet erg.
voe je ook in die Nu momenten, dat er energie loskomt?
inderdaad. (dat stemmetje hé)quote:zoiezo is het niet jouw ego.. maar misschien zie je dat ook niet zo.. je kunt met het ego denken dat het ego van "jouw" is dus dan een soort identificatie ermee..
maar het staat los van je.. het is volgens mij meer zoiets als gasten die je uitnodigt in je huis.. je bent je gasten niet, maar je hebt ze binnengelaten.. de vervelende gasten die wil je liever weer naar buiten hebben en vervolgens ook niet meer binnenlaten..
dus dan wil je alleen nog de liefdevolle gasten ontvangen.. zeg maar de inspiraties van je ziel (die altijd in het nu er zijn)
Mooi gezegd!quote:zeg maar de inspiraties van je ziel (die altijd in het nu er zijn)
Bedankt voor de tipquote:http://www.bodhitv.nl/sho(...)g-dzogchen-rinpoche/
Ik zou zeggen: doe er je voordeel mee! Ik ga zelf ook als er nog kaarten zijn
Heb je misschien een filmpje of tekst van Tolle (of iemand anders) waar een soortgelijke ervaring beschreven wordt? Wie weet kan het meer diepgang geven en de ervaring verrijken.quote:Op donderdag 7 juni 2012 14:34 schreef Orange2012 het volgende:
Gray, precies! Heb er niets aan toe te voegen los van wat ik hiervoor al zei. Het stemmetje héhihi
Trouwens, mooie ervaring die je typte. Over dat moment Eckhart Tolle verteld Eckhart Tolle ook. Of je dat nooit meer zal mee maken weet ik ook niet, maar het is ook niet belangrijk.
Bedankt!
Wellicht ervaar je het zelfde als ik. Er staan in dit topic al vele goede antwoorden. Door die momenten die je ervaarden, en het er alleen al mee bezig te zijn, kan er veel los komen. Het waarnemen van je gevoelens, spanningen, angsten etc. (zonder te oordelen) het te willen veranderen/niet willen hebben van deze klachten gewoon loslaten. Jij bent niet de spanning, angst, pijn etc.quote:Een aantal jaar geleden kwam ik ook in aanraking met het boek The Power of Now van Eckhart Tolle (en dergelijke boeken/seminars). Ondanks dat het me aansprak en ik ook bijzonder momenten ervoer kreeg ik ook last van duizeligheid, spierspanningen, hartkloppingen, angstgevoelens etc. en ben ik er mee gestopt. Heb er nu nog steeds last van alleen in mindere mate. Twijfel nog steeds of ik me er weer in moet verdiepen of dat ik het helemaal links moeten laten liggen. Iemand met advies?
Ik kijk het over een uurtje. Zal je daarna vertellen hoe het valt.quote:Op donderdag 7 juni 2012 14:51 schreef Orange2012 het volgende:
bij 6.40 begint hij er beetje over te vertellen. Maar bekijk de hele video zou ik zeggen, erg leukBen benieuwd wat je ervan vind?!
Nou, heb het hele interview bekeken en wil je bedanken voor het aanbrengen van het stuk waarin Tolle zijn ervaring omschrijft. Want wát-was-dat-herkenbaar!quote:Op donderdag 7 juni 2012 14:52 schreef Gray het volgende:
[..]
Ik kijk het over een uurtje. Zal je daarna vertellen hoe het valt.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Aanvankelijk zag ik die 'stem' als antagonist, een tegenstander. Ik keurde het af, wees het af, probeerde het stil te houden. Maar hoe meer ik dat deed, hoe onrustiger het werd.
Dus ik bleef luisteren, ditmaal zonder oordelen, en merkte dat het vanzelf kalmer werd, uitgeput bijna. En kreeg vanaf dat moment begrip ervoor, medelijden zelfs. Medeleven en compassie ontstond en later vriendschap.
Maar ik zie mezelf niet als meerdere van mijn ego, niet als de baas. Dat is meer een rol die past bij het ego. Denken dat het wel zo hoort is in mijn ogen meer een soort van 'spiritueel ego'; je ego met een spiritueel maskertje op. Ik kan dan ook niet verzekeren dat mijn ego nog wel eens de overhand krijgt, maar hoop, vraag en vertrouw erop dat het goed voor me zal zijn.
Goed, voor wie wat minder zweverigs wil zien over hetzelfde onderwerp, hier een kort fragment (1:46m) van wetenschappers die praten over het ego:
![]()
Wat bedoel je met uittreding precies?quote:Op donderdag 7 juni 2012 19:46 schreef Orange2012 het volgende:
graag gedaan. ik moet zeggen dat het wel herkenbaar klinkt. het weg vagen in het niets..alleen bij mij komt er dan een soort angst waarna ik blokeer. Dit geeft niet, het komt wanneer je er aan toe bent.
de 2 keren dat ik echt alles los liet...was echt ongelovelijk. Maar dat ging vrij onverwachts. Ik zei heel simpel: "nu laat ik echt alles los" dit liep uit op een uittreding en spitruele inzichten. Daarnaast zoveel energie, rust en verlichting, gewoon te mooi om te omschrijven. Ik probeer het wel eens, maar echte woorden zijn er niet voor. Ook bij mij was het niet blijvend.
Ik zal de videos eens bekijken. bedankt!
quote:Op donderdag 7 juni 2012 17:50 schreef Gray het volgende:
[..]
Nou, heb het hele interview bekeken en wil je bedanken voor het aanbrengen van het stuk waarin Tolle zijn ervaring omschrijft. Want wát-was-dat-herkenbaar!
De plotselinge omslag in interpretatie van alles in de omgeving, de lichamelijke/geestelijke energie in contrast met de rust van het wezen, het gevoel van vallen in het diepst van het bewustzijn gepaard met een kalmerende stimulans/stem dat werkt als een steuntje in de rug, het ervaren van verdwijnen in de leegte of één worden met het niets.
En ook de periode erna, waarbij het begrip van de ervaring en het besef ervan pas later samenkomen. Want ik wist ook aanvankelijk niet hoe dit te plaatsen, het onder woorden te brengen. Een uitdaging voor iemand die altijd rationeel denken en handelen prefereerde boven een vrijere, meer losse leven. Ook in mijn omgeving die zo dacht was dit lastig om over te brengen. Maar door toch pogingen daartoe te doen leerde ik zowel het beter te bevatten als te beschrijven.
In tegenstelling tot Tolle heb ik me wel nog enkele keren 'laten verleiden' tot het identificeren met mijn gedachten, maar zie dit niet als een probleem, eerder als iets nuttigs. Het leek zelfs een tijd erger te worden, terwijl ik tegelijkertijd intellectueel wist dat het niet klopte, niet als waarheid aanvoelde. Maar door het rustig te ervaren en over me heen te laten spoelen, ging ik vanzelf meer luisteren naar mijn gedachten terwijl het harder en harder ging schreeuwen. Totdat het gedachten opleverde die zó ver van mij(n gevoel) af leken te staan dat ik letterlijk dacht: Ik hoor je! Ik zie je! Ik weet dat je er bent! (wat me nu heel erg doet denken aan de lift-scene uit Revolver):Erg mooi omschreven GraySPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Aanvankelijk zag ik die 'stem' als antagonist, een tegenstander. Ik keurde het af, wees het af, probeerde het stil te houden. Maar hoe meer ik dat deed, hoe onrustiger het werd.
Dus ik bleef luisteren, ditmaal zonder oordelen, en merkte dat het vanzelf kalmer werd, uitgeput bijna. En kreeg vanaf dat moment begrip ervoor, medelijden zelfs. Medeleven en compassie ontstond en later vriendschap.
Maar ik zie mezelf niet als meerdere van mijn ego, niet als de baas. Dat is meer een rol die past bij het ego. Denken dat het wel zo hoort is in mijn ogen meer een soort van 'spiritueel ego'; je ego met een spiritueel maskertje op. Ik kan dan ook niet verzekeren dat mijn ego nog wel eens de overhand krijgt, maar hoop, vraag en vertrouw erop dat het goed voor me zal zijn.
Goed, voor wie wat minder zweverigs wil zien over hetzelfde onderwerp, hier een kort fragment (1:46m) van wetenschappers die praten over het ego:
Ik zie al wel dat Revolver voor jou is, wat Waking Life voor mij is.. een referentiepunt, een beginpunt van waaruit alles met een nieuwe blik bekeken wordt en ook een soort van baken wat het mogelijk maakt om vanuit dat nieuwe inzicht terug te kijken naar het verleden en lessen op te pakken die je vroeger niet hebt willen of kunnen oppakken.
Waking Life heeft mij geleerd om te spelen met het idee van de oneindige droom, een wereld waarin veel meer mogelijk is dan deze werkelijkheid. Een handleiding voor het begrijpen van het idee 'droom' en alles waar het voor staat. De droom als deur naar de oneindigheid.
En daarom snap ik heel goed waarom de scene uit Revolver je zo aanspreekt
Ik vind het zelf namelijk ook een enorm toffe scene, maar vreemd genoeg heb ik juist daardoor geen zin om de hele film te kijken. Alsof ik bang ben dat het afbreuk doet aan deze scene.. haha.. weet nu al dat je gaat zeggen dat ik desondanks de film toch maar moet gaan kijken, wie weet
De kracht van het Nu is een mooie leidraad, een steun in de rug en een houvast waar je steeds op kunt terugvallen. Eenmaal dit idee inzien, is zoals ze in Waking Life zo mooi zeggen:
The quest is to be liberated from the negative, which is really our own will to nothingness. And, once having said yes to the instant, the affirmation is contagious. It bursts into a chain of affirmations that knows no limit. To say yes to one instant, is to say yes to all of existence.
Ware Wijsheid Liefdevolle Vrede
Peaceful Warrior "What are you?" "This Moment"
Hm, die film moet ik ook nog eens opnieuw kijken. Is al wel weer even geleden.quote:Op donderdag 7 juni 2012 20:20 schreef Boswachtertje het volgende:
[..]
Erg mooi omschreven Gray
Ik zie al wel dat Revolver voor jou is, wat Waking Life voor mij is.. een referentiepunt, een beginpunt van waaruit alles met een nieuwe blik bekeken wordt en ook een soort van baken wat het mogelijk maakt om vanuit dat nieuwe inzicht terug te kijken naar het verleden en lessen op te pakken die je vroeger niet hebt willen of kunnen oppakken.
Waking Life heeft mij geleerd om te spelen met het idee van de oneindige droom, een wereld waarin veel meer mogelijk is dan deze werkelijkheid. Een handleiding voor het begrijpen van het idee 'droom' en alles waar het voor staat. De droom als deur naar de oneindigheid.
En daarom snap ik heel goed waarom de scene uit Revolver je zo aanspreekt
Ik vind het zelf namelijk ook een enorm toffe scene, maar vreemd genoeg heb ik juist daardoor geen zin om de hele film te kijken. Alsof ik bang ben dat het afbreuk doet aan deze scene.. haha.. weet nu al dat je gaat zeggen dat ik desondanks de film toch maar moet gaan kijken, wie weet
De kracht van het Nu is een mooie leidraad, een steun in de rug en een houvast waar je steeds op kunt terugvallen. Eenmaal dit idee inzien, is zoals ze in Waking Life zo mooi zeggen:
The quest is to be liberated from the negative, which is really our own will to nothingness. And, once having said yes to the instant, the affirmation is contagious. It bursts into a chain of affirmations that knows no limit. To say yes to one instant, is to say yes to all of existence.
Tja.. als ik dit zo hoor, moet ik gelijk denken aan wat sjamanen vertellen over hun initiaties. Zij vertellen bijna zonder uitzondering allemaal hetzelfde verhaal: ik heb er niet voor gekozen, het overkwam mij, het was wreed en intens.quote:Op donderdag 7 juni 2012 19:46 schreef Orange2012 het volgende:
graag gedaan. ik moet zeggen dat het wel herkenbaar klinkt. het weg vagen in het niets..alleen bij mij komt er dan een soort angst waarna ik blokkeer. Dit geeft niet, het komt wanneer je er aan toe bent.
de 2 keren dat ik echt alles los liet...was echt ongelooflijk. Maar dat ging vrij onverwachts. Ik zei heel simpel: "nu laat ik echt alles los" dit liep uit op een uittreding en spirituele inzichten. Daarnaast zoveel energie, rust en verlichting, gewoon te mooi om te omschrijven. Ik probeer het wel eens, maar echte woorden zijn er niet voor. Ook bij mij was het niet blijvend.
Ik zal de videos eens bekijken. bedankt!
beetje lastig onder woorden brengen maar zal het proberen in het kortquote:Wat bedoel je met uittreding precies?
Ik heb even geen idee wat je bedoeld en waar je precies na toe wil?quote:Tja.. als ik dit zo hoor, moet ik gelijk denken aan wat sjamanen vertellen over hun initiaties. Zij vertellen bijna zonder uitzondering allemaal hetzelfde verhaal: ik heb er niet voor gekozen, het overkwam mij, het was wreed en intens.
Voor het spirituele pad gelden wellicht heel andere wetten dan voor het dagelijkse bestaan. Dus waarom zou het zich bij de een niet in grote schokken kunnen aandienen, terwijl het bij de ander een geleidelijk pad naar boven is?
Ik zou ook niet weten hoe het anders te benoemen dan uittreding!quote:Op donderdag 7 juni 2012 23:51 schreef Orange2012 het volgende:
[..]
beetje lastig onder woorden brengen maar zal het proberen in het kort
Een aantal jaar geleden deed een een meditatie. Eigenlijk toen het stil werd begon ineens mijn gedachtes weer. Simpel gezegd zei ik van binnenuit, en nu laat ik echt alles los. En dat gebeurde, (eigenlijk weet ik niet hoelang het duurde) maar ineens kwam ik los van mijn lichaam, ik voelde als iets dat geen vorm of iets had, geen gewicht niets (heel raar dit eigenlijk te delen maar doe het toch, en nog moeilijker precies uit te leggen). Dit ging nog verder. Ik keek mezelf aan. (leek wel mijn eigen geest ofzo..heb nog steeds geen idee) hoe gek het misschien ook klinkt, dit was 100% echt. Nog nooit zo levedig en echt gevoeld. het enig wat er gebeurde was dat ik naar "mezelf???" keek en "ik" had een glimlach. Nog nooit zo'n mooie lach gezien en de ogen straalden alsof ik verliefd was maar maal miljoen. toen begon ik te denken, en werd ik als het waren mijn lichaam weer ingezogen. Dit was ook een heel vreemd gevoel. (deze ervaring heb ik 2x gehad, maar snap nog steeds niet precies wat dat nou was. Ik noem het een uittreding... vreemd dit te delen, maar misschien heeft iemand er wat aan, of heeft iemand een antwoord.
Tja, was ik ook niet, en nog steeds niet geloof ikquote:Ik zou ook niet weten hoe het anders te benoemen dan uittreding!
Hier ben ikzelf niet bekend mee, maar het klinkt heel mooi!
Ik heb eens een hele tijd terug boeken van van der Zeeuw gelezen over zijn ervaringen tijdens uittredingen. Welke boeken dat precies waren weet ik niet meer maar ik vond ze wel interessant en overtuigend.quote:Op vrijdag 8 juni 2012 00:04 schreef Orange2012 het volgende:
[..]
Tja, was ik ook niet, en nog steeds niet geloof ik
Wonderen of wettenquote:NBD|Biblion recensie
Na een onderbreking van meer dan 10 jaar is thans de zevende druk verschenen van het voor velen troostrijke boek over de helderziende contacten en de ervaringen die de auteur tijdens zijn uittredingen maakte met de geestelijke wereld na de dood. Van der Zeeuw (1912-1981) was een hoogst integer en bescheiden mens, wat ook in zijn andere vijf boeken naar voren komt. Het voortleven na de lichamelijke dood sprak voor hem vanzelf omdat hij in dromen, seances, paranomale waarneming en uittreding in de ijlere werelden contacten maakte en ervaringen opdeed. Hij brengt zijn zekerheid op de lezer over. Ook als inleiding tot de spiritistische en esoterische denkwereld is het een uitstekende en goed uitgegeven gids. Pocket-editie met een modern omslag en kleine druk.
(Biblion recensie, Redactie...)
Helder Wetenquote:NBD|Biblion recensie
De zeer bekende en verfijnde paragnost Gijsbert van der Zeeuw (1912-1981) was voor velen die geïnteresseerd zijn in het spirituele bestaan van de mens een leidsman. Door zijn helderziendheid en het vermogen zijn bewustzijn los te maken van zijn lichaam, het z.g. uittreden, kwam de auteur in contact met de niet materiële sferen, waar het leven na de dood gewoon doorgaat. Hij vertelt van zijn ontmoetingen in deze sferen, ook door middel van dromen en séances op een overtuigende manier, vooral ook door de bescheidenheid van toon èn de zekerheid en vanzelfsprekendheid die dit alles voor hem had. Ook voor degene die niet vertrouwd is met de gedachte aan het ijlere trillingsgetal van de stof dat een wereld is op zichzelf, of die de spiritistische opvattingen en de gegevens uit de parapsychologie niets zegt, kan dit boek de aanzet zijn tot een andere kijk op de wereld. Pocket-editie met een modern rose-paars omslag, normale druk.
(Biblion recensie, Redactie...)
Al ken ik hem niet, het lijkt me het onderzoeken waard! Bedankt!!quote:Ik heb eens een hele tijd terug boeken van van der Zeeuw gelezen over zijn ervaringen tijdens uittredingen. Welke boeken dat precies waren weet ik niet meer maar ik vond ze wel interessant en overtuigend.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |