SPOILER: Memleketler!Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Dank. We weten natuurlijk niet hoe waar het is, opvoeding is sowieso een lastig iets.quote:
Tering wat triest zeg.quote:Op zondag 27 mei 2012 11:29 schreef Levolution het volgende:
[..]
Ja, maar niet uitgebreid. Misschien alleen lokaal. Was in Hengelo. Ik had gehoord dat die man naar een kahve o.i.d. was, beetje gedronken, daar hebben ze hem zitten opfokken van 'je dochter doet zus en zo', is hij naar huis gegaan en heeft-ie pistool gepakt ofzo voor die dochter. Vaag verhaal, maar toen heeft iemand de politie gewaarschuwd wegens huiselijk geweld en toen ze de man op straat aantroffen op weg naar zijn dochter ofzo, begon hij met zijn vuurwapen te zwaaien waarop een agent schoot. Bronnen te onbetrouwbaar voor details, maar bijna 100% zeker dat het om zijn dochter ging.
Kinderen zijn niet in staat om met vrijheid om te gaan. Je moet ze juist actief prikkelen, zodat ze hun potentieel maximaal benutten. Als je dat niet doet zal het kind kortetermijn geluk in de vorm van tv, games, spelletjes en snoep nastreven. Als verantwoordelijke ouder hoor je juist dicht op hun huid te zitten, en tijdig bij te sturen wanneer het dreigt af te glijden.quote:Op zondag 27 mei 2012 11:37 schreef Levolution het volgende:
[..]
Interessante vraag, ik vind ook dat Turken behoorlijk falen in opvoeden. Turken geven wel veel om hun kind, maar daardoor zijn ze vaak te streng. Turkse ouders denken dat ze hun kind niet verwaarlozen door er goed op te letten, maar ze verwaarlozen hun kind daardoor juist wel met andere dingen. Ik vind dat een kind zich goed moet gedragen uit respect voor zijn ouders, niet uit angst. Dat je je ouders niet teleur wil stellen door te gaan stelen bijvoorbeeld. Alleen dan is de motivatie om goed te leven 'echt'. Als de motivatie angst is, zal het kind op den duur toch over die angst heen groeien wanneer hij/zij ouder is en dus alles beginnen te doen (om het in te halen ofzo) wat de ouders juist niet willen.
Ik ben het met je eens dat een kind intellectueel geprikkeld dient te worden. Als je naar Nederlandse kinderen kijkt, bespelen ze altijd wel een instrument o.i.d. Bizim Türk millet zegt: "aman napacan gitari".quote:Op zondag 27 mei 2012 12:42 schreef Bilge het volgende:
[..]
Tering wat triest zeg.
[..]
Kinderen zijn niet in staat om met vrijheid om te gaan. Je moet ze juist actief prikkelen, zodat ze hun potentieel maximaal benutten. Als je dat niet doet zal het kind kortetermijn geluk in de vorm van tv, games, spelletjes en snoep nastreven. Als verantwoordelijke ouder hoor je juist dicht op hun huid te zitten, en tijdig bij te sturen wanneer het dreigt af te glijden.
Je kunt je kind wel vrijheid toestaan in de hobbies, sporten en interesses, zolang die zijn ontwikkeling bevorderen. Zo niet, moet je corrigerend optreden. Daar zit het probleem van Turkse ouders: zij zijn onderontwikkeld, lezen nooit wat, hangen het liefst in het cafe of voor de tv, en dumpen hun kind op straat om van zijn gezeur af te zijn. Op straat ontplooid het kind zijn fysieke en sociale potentie (die voor de industriële revolutie nuttig waren), maar zijn intellectuele vermogen wordt onbenut (die sinds de industriële revolutie cruciaal is). Hij eindigt net als zijn vader als schoonmaker, trekt het lage loon en de lage status niet en klust bij als inbreker.
Wat kan de Turkse gemeenschap doen? De hoger opgeleiden kunnen vrijwillig huiswerkbegeleiding verlenen. Weer anderen kunnen saz, kemençe, ebru sanati of origami cursussen bieden. Als het kind maar intellectueel uitgedaagd wordt, is alles goed.
En vergeet niet dat ze daardoor minder goed groeiden.quote:Op zondag 27 mei 2012 12:55 schreef WammesWaggel het volgende:
Wat mij altijd opviel qua opvoeding was dat mijn Nederlandse vriendjes van een jaar of acht om acht uur naar bed gingen, dan nog een half uur mochten lezen en dan moesten slapen.
Mijn Turkse vriendjes bleven veel langer, gezellig TV kijken en waren de volgende dag moe of hyper en konden zich moeilijker concentreren.
True, al waren mijn ouders daar nog redelijk streng in (tot een bepaalde leeftijd) merkte ik het wel erg bij andere Turken...quote:Op zondag 27 mei 2012 12:55 schreef WammesWaggel het volgende:
Wat mij altijd opviel qua opvoeding was dat mijn Nederlandse vriendjes van een jaar of acht om acht uur naar bed gingen, dan nog een half uur mochten lezen en dan moesten slapen.
Mijn Turkse vriendjes bleven veel langer, gezellig TV kijken en waren de volgende dag moe of hyper en konden zich moeilijker concentreren.
quote:Op zondag 27 mei 2012 12:42 schreef Bilge het volgende:
Kinderen zijn niet in staat om met vrijheid om te gaan. Je moet ze juist actief prikkelen, zodat ze hun potentieel maximaal benutten. Als je dat niet doet zal het kind kortetermijn geluk in de vorm van tv, games, spelletjes en snoep nastreven. Als verantwoordelijke ouder hoor je juist dicht op hun huid te zitten, en tijdig bij te sturen wanneer het dreigt af te glijden.
Je kunt je kind wel vrijheid toestaan in de keuze voor hobbies, sporten en interesses, zolang die zijn ontwikkeling bevorderen. Zo niet, moet je corrigerend optreden. Daar zit het probleem van Turkse ouders: zij zijn onderontwikkeld, lezen nooit wat, hangen het liefst in het cafe of voor de tv, en dumpen hun kind op straat om van zijn gezeur af te zijn. Op straat ontplooid het kind zijn fysieke en sociale potentie (die voor de industriële revolutie nuttig waren), maar zijn intellectuele vermogen wordt onbenut (die sinds de industriële revolutie cruciaal is). Hij eindigt net als zijn vader als schoonmaker, trekt het lage loon en de lage status niet en klust bij als inbreker.
Ik geloof dat wij op hoofdpunten niet verschillen, maar alleen verschillende nadrukken leggen.quote:Op zondag 27 mei 2012 12:50 schreef Levolution het volgende:
[..]
(...)Je zegt dat kinderen niet om kunnen gaan met vrijheid: je moet ze er juist mee leren omgaan. Dus bijvoorbeeld zeggen dat ze een instrument gaan bespelen, maar dat ze wel zelf mogen kiezen. Als ze niet leren omgaan met vrijheid, gaat het dus mis wanneer ze plotseling, na een bepaalde leeftijd, wel opeens alle vrijheid hebben.
Geef het kind vrijheid, maar met voldoende toezicht. Laat een kind eens uitgaan, maar hang zelf niet in een kahve, zorg dat je als vader thuis bent om te kijken of je kind stomdronken thuiskomt of verantwoordelijk omgaat met zijn vrijheid. Laat je kind 'verkering' hebben, maar controleer of het een goede partner is. Turken daarentegen verbieden het volledig, waardoor het kind stiekem uitgaat op gure plekken of stiekem met verkeerde partners omgaat. Vrijheid met bijsturing.
Ik denk dat ook Nederlanders te lax zijn en wij Chinese moeders als voorbeeld moeten zien.quote:Op zondag 27 mei 2012 12:55 schreef WammesWaggel het volgende:
Wat mij altijd opviel qua opvoeding was dat mijn Nederlandse vriendjes van een jaar of acht om acht uur naar bed gingen, dan nog een half uur mochten lezen en dan moesten slapen.
Mijn Turkse vriendjes bleven veel langer, gezellig TV kijken en waren de volgende dag moe of hyper en konden zich moeilijker concentreren.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Vorig jaar las ik het boek "Een strijdlied van de tijgermoeder" van Amy Chua, over haar ervaringen als Chinese moeder van twee kinderen in de Verenigde Staten (de vader (joods) bemoeide zich amper met de opvoeding). Haar 2 dochters mochten niet lager dan een 10 halen (behalve bij gym en toneel), mochten niet naar feestjes, mochten geen andere instrumenten bespelen dan piano en viool, moesten dagelijks na schooltijd uren oefenen met huiswerk en muziek enzo meer. Voorbeeldje: toen een dochter tweede van haar klas werd tijdens een wedstrijdje snel vermenigvuldigen heeft de moeder urenlang tot diep in de nacht met haar geoefend om weer 1e te worden. Een ander voorbeeldje: toen de vader van Amy in China zag hoe haar dochter tijdens een grote regionale wedstrijd tweede werd zei hij tegen zijn kind: "Wil je mij nooit meer zo vernederen".
Daarbij eist de Chinese tijgermoeder niet alleen het beste, maar zij volgt alles van haar kind, ondersteunt haar (door 's ochtends om 5 uur te beginnen met oefenen en na schooltijd weer uren te oefenen. Hoe anders is dat bij Turkse ouders?
quote:Op zondag 27 mei 2012 16:27 schreef Bilge het volgende:
[..]
Ik denk dat ook Nederlanders te lax zijn en wij Chinese moeders als voorbeeld moeten zien.Ouders met hun schuldgevoel.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Vorig jaar las ik het boek "Een strijdlied van de tijgermoeder" van Amy Chua, over haar ervaringen als Chinese moeder van twee kinderen in de Verenigde Staten (de vader (joods) bemoeide zich amper met de opvoeding). Haar 2 dochters mochten niet lager dan een 10 halen (behalve bij gym en toneel), mochten niet naar feestjes, mochten geen andere instrumenten bespelen dan piano en viool, moesten dagelijks na schooltijd uren oefenen met huiswerk en muziek enzo meer. Voorbeeldje: toen een dochter tweede van haar klas werd tijdens een wedstrijdje snel vermenigvuldigen heeft de moeder urenlang tot diep in de nacht met haar geoefend om weer 1e te worden. Een ander voorbeeldje: toen de vader van Amy in China zag hoe haar dochter tijdens een grote regionale wedstrijd tweede werd zei hij tegen zijn kind: "Wil je mij nooit meer zo vernederen".
Daarbij eist de Chinese tijgermoeder niet alleen het beste, maar zij volgt alles van haar kind, ondersteunt haar (door 's ochtends om 5 uur te beginnen met oefenen en na schooltijd weer uren te oefenen. Hoe anders is dat bij Turkse ouders?. En ouders die het zelf niet konden (worden) en dus maar de leven van hun kinderen verpesten.
.
Zoals Ekmel in Amsterdam? Is nog goedkoop en Turks, dus goed, ookquote:Op zondag 27 mei 2012 16:12 schreef Blocko het volgende:
Kinderen stop je gewoon in een internaat
problem solved.
Amy Chua had succesvolle ouders en is zelf professor Rechtsgeleerdheid aan Yale.quote:Op zondag 27 mei 2012 16:30 schreef zarGon het volgende:
[..]
Ouders met hun schuldgevoel.. En ouders die het zelf niet konden (worden) en dus maar de leven van hun kinderen verpesten.
.
Vraag jij eens aan een Turkse gedetineerde of zijn vrije opvoeding vruchten heeft afgeworpen?quote:Op zondag 27 mei 2012 16:38 schreef zarGon het volgende:
Vraag eens aan haar en aan haar kinderen of ze gelukkig zijn.
Stille wateren hebben diepe gronden. Een Westerling is een oppervlakkige manusjes-van-alles, die het Chinese intellect verveelt.quote:Op zondag 27 mei 2012 16:41 schreef WammesWaggel het volgende:
Het vervelende aan Chinezen, ik werk weleens met ze, is dat hun hele leven om status draait.
Niet om onwikkelingen die niet samenhangen met de lust naar status.
Iets onbaatzuchtigs zal een Chinees niet zo snel doen, ook zijn ze vaak behoorlijk sociaal afgestompte figuren die extreem door hun familie in de watten zijn gelegd.
Dan is de Nederlandse manier van doen een mooi compromis, structuur maar ook ruimte tot ontplooiien van de eigen ik middels, spel/sport en andere bezigheden.
Ik heb het over geluk eh. En het lijkt erop dat je de ene extreme met de andere extreme vergelijkt, of probeert te vergelijken.quote:Op zondag 27 mei 2012 16:46 schreef Bilge het volgende:
[..]
Vraag jij eens aan een Turkse gedetineerde of zijn vrije opvoeding vruchten heeft afgeworpen?
quote:Zelfmoord gebeurt in China de laatste jaren meer dan ooit. Het is de belangrijkste doodsoorzaak geworden onder jongeren tussen 15 en 34 jaar, aldus de gezondheidsdienst van Peking.
En de slachtoffers zijn niet alleen goed opgeleiden die de prestatiedruk van een ongekend snel moderniserende Chinese samenleving niet aankunnen. Ook onder laaggeschoolde vrouwen op het platteland is het een plaag.
Bron: http://www.volkskrant.nl/(...)door-zelfmoord.dhtml
Forum Opties | |
---|---|
Forumhop: | |
Hop naar: |