Wie heeft een burn-out gehad?

quote:

Op dinsdag 8 mei 2012 19:13 schreef MsMelkboer het volgende:
Geen idee... Ik denk dat je moet kijken naar grotere verschillen.

IDV China = 20

Wel leuk dat je bent gaan vergelijken. Ik vind deze research echt bijzonder. Ik heb zijn boek.

Wat nog meer opvalt aan Nederland is de enorm lage score voor Masculinity

( A high score (masculine) on this dimension indicates that the society will be driven by competition, achievement and success, with success being defined by the winner / best in field – a value system that starts in school and continues throughout organisational behaviour.).

Nederland scoort hierop 14 en Duitsland maar liefst 66. Al met al kan je zeggen dat Nederland qua mentaliteit het meest overeenkomt met de Scandinavische landen zoals Zweden, Noorwegen, en Denemarken en minder met onze buurlanden.

quote:

Op dinsdag 8 mei 2012 18:37 schreef dawg het volgende:
plus dat ik denk dat tussen bewustwording van patronen en verandering van diezelfde patronen een heel grote kloof zit. eentje die heel erg moeilijk te overbruggen is. niet onmogelijk, maar vrijwel onmogelijk. mooi nuanceverschil.

Die kloof is er zeker maar waarom je ervoor zou kiezen te geloven dat die vrijwel onmogelijk te overbruggen onmogelijk is snap ik niet, op de 1e plaats omdat je daarmee lager inzet dan nodig is en daarmee kansen beperkt en ten 2 omdat er geen reden is om dat aan te nemen. Zelfs als je het niet weet betekent dat dat het kan want je weet het immers niet.

Het idee dat dat vrijwel onmogelijk te overbruggen is is volgens mij niet echt ergens op gebaseerd

quote:

Op dinsdag 8 mei 2012 18:52 schreef MsMelkboer het volgende:
Jullie missen beide deze factor:

Je mist hier nog een andere, meer bepalende factor; identificatie.

Je kan hele boeken vullen over je achtergrond en wat je hebt meegemaakt maar wat heeft het te maken met het heden? Het is bepalend zolang je eraan vast houdt maar dat doe je uiteindelijk wel zelf.

Daarnaast hebben dit soort dingen denk ik veel meer te maken met ideeën over wie je gelooft dat je zou moeten of hoort te zijn dan met wie je werkelijk bent

Ik praat uit ervaring en het eruit gekomen zijn, weet daarom heel goed dat je zoiets pas oplost wanneer je leert jezelf voorop te plaatsen en jezelf niet in een slachtofferrol plaatst of jezelf ondergeschikt maakt aan iets of iemand anders.

Er wordt hier gepost over dat het door de maatschappij komt, door de druk die de maatschappij mensen op legt en al die verwachtingen die anderen (zouden) hebben en er wordt veelal snel gereageerd met een ''ja dat is zo!!'' alsof het normaal je jezelf in zo'n slachtofferrol te plaatsen, jezelf kleiner te maken dan iets of iemand anders en te zeggen ''ja maar het komt daardoor'' en daarmee de verantwoordelijkheid over jezelf af te staan. Dat is ontzettend beperkend want je geeft daarmee de stuurkracht over jezelf uit handen, als je die niet hebt hoe kun je dan je eigen koers varen?

Het lijkt alsof mensen uit onzekerheid zou willen dat dingen simpeler en duidelijker waren zodat je dan minder fouten kan maken, alsof het maken van een 'fout' (wat dat dan al zou betekenen; bestaat alleen in je hoofd) iets is wat je je persoonlijk aan moet rekenen en iets negatiefs over je zegt. Die manier van redeneren hanteer je zelf en ook het negatief betrekken op jezelf doe je zelf. Wie heeft je ooit wijs gemaakt dat je dingen allemaal 'goed' moet doen? Bestaat dat hele idee van goed werkelijk? Waar ben je nou werkelijk bang voor om te horen te krijgen? Is dat iets om bang voor te zijn wanneer jij zelf genoeg om jezelf geeft en betrokken bent bij je eigen leven en wie je bent?

Zelfde geldt voor het klagen over dat er teveel keuzes zijn; je hoeft je alleen maar bezig te houden met de keuzes die voor jou goed zijn, die bij jou passen. Punt is echter wel dat je voordat je dat zo kan zijn moet vinden/geloven dat jij er mag zijn zoals je bent en jij je eigen koers mag varen. Dat punt bereik je niet wanneer je jezelf in een slachtofferrol plaats en dingen buiten je groter maakt dan jijzelf bent. Wat maakt de hoeveelheid keuzes uit? Wie dwingt jou alle keuzes af te goed voordat je mag kiezen van jezelf?

Dat zijn allemaal dingen die alleen bedreiging voor je zijn wanneer je (nog) niet sterk genoeg in je schoenen staat om volledig jezelf te durven zijn. De meningen/verwachtingen van anderen zijn alleen 'eng' wanneer je wankel in het zijn van jezelf staat, niet echt jezelf durft te zijn en daarom mee doet wat de ander van je verwacht omdat je dan 'veilig' bent. Daarmee beperk je jezelf en dat heeft logischerwijs onvrede tot gevolg. Maar je doet het zelf.

Daarnaast zijn die allemaal dingen die je jezelf oplegt vanuit een angst om ergens niet aan te voldoen, terwijl er maar 1 iemand is waar je aan zou moeten voldoen en dat ben jezelf. Punt is wel dat je eerst je eigen identiteit volledig moet ontwikkelen om stevig in je eigen schoenen te staan en jezelf durven zijn.

Het geklaag over hoe de maatschappij is komt van mensen die liever de schuld/verantwoordelijkheid voor hoe het met henzelf gaat buiten zich neerleggen omdat ze gewend zijn zichzelf uit angst om zichzelf te laten zien en eventueel commentaar te krijgen te verstoppen en nog niet geleerd hebben hoe ze uit die zelf in het leven geroepen beperking/gevangenis kunnen komen. Jammere is dat wanneer je je blik en schuldverwijten je op de dingen buiten je gericht houdt je ook nooit uit die put zal komen.

Dit is het soort lijden wat je jezelf aan doet, stel je zou die tijd en moeite die je steekt in het moeten voldoen aan wat anderen van je (zouden) vinden besteden aan het positief investeren in jezelf en het opbouwen van een leuk en passend leven zou je je dan echt nog druk maken om wat anderen van je vinden?

quote:

Op dinsdag 8 mei 2012 16:54 schreef Canillas het volgende:

Ik denk dat iedereen hier met deze klachten zich beter kan richten op om een punt te komen waar je geen angst meer hebt om jezelf te laten zien voor wie je werkelijk bent en je negatieve zelfoordelen niet meer ontloopt door je te schuilen als dingen als druk van anderen etc. Het gaat erom te leren geloven dat jij er mag zijn zoals je bent, ongeacht wat een ander daarvan vind.

TS heeft een probleem, jij zegt: het probleem van TS komt doordat hij/zij vlucht voor interne problemen en geen vrede met zichzelf heeft. Dit is de kern van je argument in dit topic en bijna alle topics waar je reageert. Vandaar dat ik al begreep dat het uit je eigen ervaring kwam. Van wat ik over jouw persoonlijke verhaal heb gelezen, geloof ik zeker dat jij er op die manier uit bent gekomen. Dat was niet makkelijk en daar mag je zeker trots op zijn. Maar begrijp jij dat jouw verhaal niet het enige mogelijke verhaal is, dat de wereld niet alleen maar uit Canillasen bestaat? In sommige topics is je reactie spot on, maar in andere is jouw vroegere probleem niet het kernprobleem.

De toepassing van jouw ervaring op dit topic gaat mis met dit kernpunt:

quote:

Op dinsdag 8 mei 2012 16:35 schreef Canillas het volgende:
Het enige wat energie kost is verzet, daarnaast heb jij het over druk alsof het een gegeven is dat die druk er is. Die druk is er omdat jij die ervaart, hij is er omdat ie jou is maar dat is iets wat je zelf doet.

Mensen zijn sociale wezens en zijn dus ontworpen om boodschappen van de omgeving te ontvangen en te verwerken. Als je vader, moeder, partner, vriend, kennis of zelfs een onbekende iets tegen je zegt, hecht je daar in meer of mindere mate waarde aan. Dat is niet meer dan natuurlijk. Hoewel het klopt dat je zelf de controle moet nemen over de verwerking van deze boodschappen - wat doe je ermee - kost het energie om ze te pareren. Die controle over de verwerking is namelijk niet vanzelfsprekend - er zijn vele psychologische mechanismen onderzocht die invloed uitoefenen bij het verwerkingsproces van boodschappen. Zie voor een overzicht bijvoorbeeld het boek Influence, Cialdini. Dit boek documenteert ook dat mensen stelselmatig de invloed van die mechanismen onderschatten, en de mate waarin zij zelf bewust in controle zijn overschatten.

Dus ja: TS moet leren omgaan met die druk. Maar nee: ze doet het niet simpelweg zichzelf aan - dit is een normaal gevolg van de maatschappelijke boodschappen en grote keuzevrijheid, en wordt ook als zodanig herkend in de psychologie. Zie bijvoorbeeld het filmpje van Barry Schwartz eerder in dit topic.

Overigens schrijf ik vanuit studie en mijn ervaring als docent, niet als iemand die graag in een slachtofferrol wil blijven zitten. Mijn interesse is simpelweg het begrijpen van psychologische mechanismen en het toepassen van dat begrip. De reden dat ik hier de moeite neem om te reageren is omdat voor mensen als TS de erkenning dat het niet puur hun eigen schuld is, belangrijk is. Het is wél hun eigen verantwoordelijkheid om ermee om te gaan. Daar ben ik vanaf het begin af aan duidelijk over geweest, en wat dat betreft zijn we het eens. Maar de erkenning is en blijft essentieel, en dat is precies wat ik met mijn eerste post beoogde. Dat jij dat als een klaagzang bestempelt, zegt meer over jouw door ervaringen gekleurde perceptie van dit topic dan over mijn reactie.

[ Bericht 0% gewijzigd door Polarcat op 09-05-2012 12:08:55 ]

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 11:42 schreef Polarcat het volgende:
Mensen zijn sociale wezens en zijn dus ontworpen om boodschappen van de omgeving te ontvangen en te verwerken. Als je vader, moeder, partner, vriend, kennis of zelfs een onbekende iets tegen je zegt, hecht je daar in meer of mindere mate waarde aan. Dat is niet meer dan natuurlijk.

Je doet hier aannames die je voor jezelf op een bepaalde manier staaft. dat is prima, het is echter geen waarheid. Je noemt dingen die allemaal binnen komen bij je, klopt, waar jij je aandacht aan besteed zal je zelf moeten leren bepalen wil je daar mee omgaan op een manier dat je er iets aan hebt.

Hoe iemand op jou reageert zegt absoluut niks over jou; het zegt wat over de persoon die reageert op de manier waarop diegene wil reageren op hetgeen wat die persoon op dat moment in jou ziet. Iemand die jou ziet en naar je roept dat je een hondenkop hebt is iemand die dat wil roepen omdat daar voor diegene een voordeel in zit, iemand die jou ziet en een gezellig praatje met je begint doet dat om daar voor diegene een voordeel zit. Het heeft werkelijk niks te maken met wie of hoe jij bent.

Het staat je natuurlijk volledig vrij om alles wat je wilt persoonlijk op te vatten en te geloven dat het werkelijk over jou gaat maar ook dat doe je dan omdat daar voor jou een voordeel in zit.

quote:

Hoewel het klopt dat je zelf de controle moet nemen over de verwerking van deze boodschappen - wat doe je ermee - kost het energie om ze te pareren. Die controle over de verwerking is namelijk niet vanzelfsprekend - er zijn vele psychologische mechanismen onderzocht die invloed uitoefenen bij het verwerkingsproces van boodschappen. Zie voor een overzicht bijvoorbeeld het boek Influence, Cialdini. Dit boek documenteert ook dat mensen stelselmatig de invloed van die mechanismen onderschatten, en de mate waarin zij zelf bewust in controle zijn overschatten.

Dit is een belangrijk punt want je hebt het over controle, controle die er helemaal niet is. Controle is de grootste illusie en je hebt controle ook niet nodig, wat je nodig hebt is acceptatie en leren durven loslaten. Je ervaart op een bepaald moment druk omdat je het idee hebt dat iemand iets van je verwacht, wat is de reden om te beslissen daar aandacht aan te besteden in plaats iets leuks en positief voor jezelf of samen met anderen te gaan doen?

Is het niet standaard dat mensen met burnout problemen moeite hebben met loslaten omdat ze voor hun gevoel/idee over van alles en nog wat controle moeten hebben? Hoe lang moeten zij lijden voordat ze inzien dat die controle niet bestaat? Dat ze zichzelf opsluiten door in hun hoofd vinden dat ze controle moeten hebben want anders .... en dat dat wat anders ... ook alleen maar in hun hoofd zit?

Het is je hoofd, je denken wat vijanden en druk ziet en ervaart, ga je daar in mee dan wordt het echt. het blijft uiteindelijk een illusie. Wanneer je gelooft dat wat zich in je gedachten afspeelt een waarheid is ben je niet aan het leven maar aan het overleven, en dat geeft op z'n minst stress.

quote:

Dus ja: TS moet leren omgaan met die druk. Maar nee: ze doet het niet simpelweg zichzelf aan - dit is een normaal gevolg van de maatschappelijke boodschappen en grote keuzevrijheid, en wordt ook als zodanig herkend in de psychologie. Zie bijvoorbeeld het filmpje van Barry Schwartz eerder in dit topic.

Leren omgaan met die druk kan je doen door je eigen mening en denkbeelden voor op te stellen omdat je die ontwikkeld en onderbouwd hebt op een manier die bij je past. Je noemt het nu meteen al druk, dan heb je daarin al een stap gezet, je kan het ook zien als iets wat er gewoon is en waar je, net zoals alle dingen die er zijn, mee kan en mag doen wat je wil. Je hebt het over pareren van de druk, waarmee je je dus al ingelaten hebt met het idee dat die druk er is en niet alleen in je hoofd bestaat. Je bent dan al bezig conclusies ergens aan te verbinden, misschien gaat dat (nu nog) sneller dan je door hebt maar je doet het zelf.

Als de psychologie het erkent moeten we ons daar allemaal maar bij neerleggen? Een vak gebied met het meeste onbekend terrein, meeste misverstanden, wat nog letterlijk in z'n kinderen schoenen staat? Je bent ongetwijfeld bekend met een psychologische basisterm als selectieve waarneming, dus je kan je afvragen waarom je, hoe onbewust dat ook gaat, ervoor zou kiezen een denkwijze aan te hangen die beperkend is. Ook daar zal een bepaald voordeel in zit, net zoals bij alles wat we kiezen, het gaat dan uiteindelijk ook altijd over de argumenten die daar achter zitten en die onbewust zijn zolang je je daar niet bewust van bent.

quote:

Overigens schrijf ik vanuit studie en mijn ervaring als docent, niet als iemand die graag in een slachtofferrol wil blijven zitten. Mijn interesse is simpelweg het begrijpen van psychologische mechanismen en het toepassen van dat begrip. De reden dat ik hier de moeite neem om te reageren is omdat voor mensen als TS de erkenning dat het niet puur hun eigen schuld is, belangrijk is. Het is wél hun eigen verantwoordelijkheid om ermee om te gaan. Daar ben ik vanaf het begin af aan duidelijk over geweest, en wat dat betreft zijn we het eens. Maar de erkenning is en blijft essentieel, en dat is precies wat ik met mijn eerste post beoogde. Dat jij dat als een klaagzang bestempelt, zegt meer over jouw door ervaringen gekleurde perceptie van dit topic dan over mijn reactie.

Het idee van schuld bestaat alleen je jezelf als slachtoffer neerzet.

Van schuld is helemaal geen sprake, waar zou die schuld moet bestaan? In Ts omdat ze niet sterk genoeg was om voor zichzelf op te komen? Haar ouders omdat ze haar niet gaven wat ze nodig had? Hun ouders omdat die ook zo waren? etc etc etc.

Schuld voor hoe het gegaan is bestaat niet; het is gegaan zoals het gegaan is. Het ligt er nu voor zoals het er nu voor ligt; daarvan vinden dat het anders zou moeten zijn is verspilling van energie.

De druk die de maatschappij op mensen die daar vatbaar voor zijn legt is klote, mag duidelijk zijn. Feit dat je daar uit kan komen wanneer je voldoende positief investeert is fijn. Zie het als een uitdaging, onderdeel van je eigen verhaal wat je beter uitkwam, maak er iets moois van. Maar verspil je tijd en moeite niet aan dingen als schuld of onderzoeken van wie of wat dan ook; leer voor jezelf te leven. Waarom iets uit een boek of onderzoek als uitgangspunt nemen als je ook jezelf als uitgangspunt kan nemen?

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 13:10 schreef Canillas het volgende:

[..]

Je doet hier aannames die je voor jezelf op een bepaalde manier staaft. dat is prima, het is echter geen waarheid.

hoe weet jij dit zeker?

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 13:14 schreef Maanvis het volgende:
hoe weet jij dit zeker?

Omdat er gesteld wordt dat er een bepaalde waarde aan iets gehecht wordt, wat mogelijk zo kan zijn maar zeker niet zo moet zijn; dus geen absolute waarheid.

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 14:02 schreef Canillas het volgende:

[..]

Omdat er gesteld wordt dat er een bepaalde waarde aan iets gehecht wordt, wat mogelijk zo kan zijn maar zeker niet zo moet zijn; dus geen absolute waarheid.

hoe weet je zeker dat er mensen zijn bij wie het niet zo is, bedoel ik

[quote] Op woensdag 9 mei 2012 14:08 schreef Maanvis het volgende:

[..]

hoe weet je zeker dat er mensen zijn bij wie het niet zo is, bedoel ik
[/quote
Kan ik niet weten en kan daarom ook nooit weten hoe het echt zit en daar vanuit gezien zou het onzinnig zijn te geloven dat er iets bestaat als "de waarheid", dat is volgens mij nog een grotere illusie dan die van controle.

maar zeggen dat iets niet een absolute waarheid is betekent ook dat dat juist een absolute waarheid is voor jou. dus jouw waarheid hoeft ook niet waar te zijn. als je zegt 'de lucht is blauw' dan zal alleen een maanmannetje dat niet als waarheid zien*, zelfs kleurenblinden leren dat de lucht blauw is .

* stel dat er lucht op de maan was

Nee precies, en ik vind daarom dat het handiger is goed op te letten of de waarheden/overtuigingen die je aanhangt beperkend werken of juist een verrijking zijn, echt 'waar' is het uiteindelijk toch niet; het is zo waar als je het zelf maakt

Zelfde geldt voor geloven dat dingen bewezen zijn; hoeveel zaken zijn er wel niet geweest die anders bleken dan ooit bewezen was? Dingen willen zien als bewezen kan voort komen uit de wens dat er dingen zijn vast staan, alsof dat zekerheid geeft, ook dat is een illusie, 1 waar je heel goed zonder kan.

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 13:10 schreef Canillas het volgende:
De druk die de maatschappij op mensen die daar vatbaar voor zijn legt is klote, mag duidelijk zijn. Feit dat je daar uit kan komen wanneer je voldoende positief investeert is fijn. Zie het als een uitdaging, onderdeel van je eigen verhaal wat je beter uitkwam, maak er iets moois van. Maar verspil je tijd en moeite niet aan dingen als schuld of onderzoeken van wie of wat dan ook; leer voor jezelf te leven.

Hier zijn we het over eens: je zult zelf actie moeten ondernemen.

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 13:10 schreef Canillas het volgende:
Dit is een belangrijk punt want je hebt het over controle, controle die er helemaal niet is. Controle is de grootste illusie en je hebt controle ook niet nodig, wat je nodig hebt is acceptatie en leren durven loslaten.

Het is je hoofd, je denken wat vijanden en druk ziet en ervaart, ga je daar in mee dan wordt het echt. het blijft uiteindelijk een illusie. Wanneer je gelooft dat wat zich in je gedachten afspeelt een waarheid is ben je niet aan het leven maar aan het overleven, en dat geeft op z'n minst stress.

De gevolgen van de boodschappen van anderen zitten inderdaad in je hoofd - dat heb ik nooit ontkend - en jouw suggestie is dat je niet moet proberen controle uit te oefenen over die buitenwereld, maar beter met je binnenwereld aan de slag kunt gaan. Je suggereert acceptatie en loslaten - de manier waarop je die boodschappen van buiten verwerkt. Laat ik dat nu al precies beschreven hebben in het stuk tekst wat je citeerde:

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 11:42 schreef Polarcat het volgende:
Hoewel het klopt dat je zelf de controle moet nemen over de verwerking van deze boodschappen - wat doe je ermee - kost het energie om ze te pareren. Die controle over de verwerking is namelijk niet vanzelfsprekend - er zijn vele psychologische mechanismen onderzocht die invloed uitoefenen bij het verwerkingsproces van boodschappen. Zie voor een overzicht bijvoorbeeld het boek Influence, Cialdini. Dit boek documenteert ook dat mensen stelselmatig de invloed van die mechanismen onderschatten, en de mate waarin zij zelf bewust in controle zijn overschatten.

Ik noemde het controle over de verwerking, maar als acceptatie en leren loslaten niet binnen jouw definitie van "controle over verwerking" past, mag je die term vervangen met "acceptatie en loslaten". Het punt blijft: dat proces kost energie, en hoe meer boodschappen je binnen krijgt, hoe meer energie je dus kwijt bent. Let wel: ik zeg hiermee niet dat je het niet moet of kan verwerken op een gezonde manier! Dat is het essentiële verschil tussen mijn standpunt en een slachtofferrol. Maar het is niet meer dan redelijk om mensen erkenning te geven voor de energie die ze moeten investeren in het omgaan met dit soort boodschappen. Dáárom is het druk.

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 13:10 schreef Canillas het volgende:
Als de psychologie het erkent moeten we ons daar allemaal maar bij neerleggen? Een vak gebied met het meeste onbekend terrein, meeste misverstanden, wat nog letterlijk in z'n kinderen schoenen staat?

Nee hoor, dat hoeft niet. Ik kies ervoor om de stevig experimenteel onderbouwde resultaten te geloven, die ik in mijn vorige post noemde. Als jij liever je eigen theorieën aanhangt, mag dat best.

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 13:10 schreef Canillas het volgende:
Waarom iets uit een boek of onderzoek als uitgangspunt nemen als je ook jezelf als uitgangspunt kan nemen?

Omdat de wereld niet alleen maar uit Canillasen bestaat. Wetenschappelijk verantwoord onderzoek neemt een grote en gevarieerde groep mensen. Dit is essentieel als je psychologie wilt gebruiken om mensen te helpen, want niet iedereen is zoals jij.

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 14:29 schreef Canillas het volgende:
echt 'waar' is het uiteindelijk toch niet; het is zo waar als je het zelf maakt

Zelfde geldt voor geloven dat dingen bewezen zijn; hoeveel zaken zijn er wel niet geweest die anders bleken dan ooit bewezen was? Dingen willen zien als bewezen kan voort komen uit de wens dat er dingen zijn vast staan, alsof dat zekerheid geeft, ook dat is een illusie, 1 waar je heel goed zonder kan.

Wetenschap pretendeert niet de absolute waarheid te kunnen geven, maar wel zeer waarschijnlijke antwoorden. Zie http://www.mikalac.com/tech/sci/scimethod.html vanaf:

quote:

Since science relies on inductive reasoning based on mathematical probability and statistics to establish empirically true statements, there are few absolute truths in science, viz., the speed of light in a vacuum. Instead, its conclusions are usually considered "probable" or "improbable" rather than absolute. However, when the evidence for truth is overwhelming, scientists for convenience call these extremely probable statements "facts" and "laws", which become the foundations for discovering other probable facts and laws.

Door deze methode is de betrouwbaarheid van wetenschappelijke resultaten vele malen groter dan die van één enkeling met zijn persoonlijke ervaring.

Met die notie geef ik jou het podium voor een eventuele laatste reactie. Ik hoop dat je in het vervolg je adviezen kunt nuanceren en niet zomaar bovenop elk topic springt met: "volgens mij ben je voor interne conflicten aan het vluchten; heb jij wel vrede met wie je bent?". Er zijn meer oorzaken voor problemen dan alleen dat. Mocht je het daar niet mee eens zijn, dan hoop ik in ieder geval dat TS de adviezen van Canillas met een kritische korrel zout neemt aangezien zijn persoonlijke ervaringen niet persé voor iedereen hoeven te gelden. Behalve voor zoekende mensen die ze maar vaak en stellig genoeg aangepraat worden: dan wordt het een self-fulfilling prophecy. En dat zou toch erg jammer zijn.

[ Bericht 0% gewijzigd door Polarcat op 09-05-2012 22:18:14 ]

quote:

Op woensdag 9 mei 2012 21:58 schreef Polarcat het volgende:
Hier zijn we het over eens: je zult zelf actie moeten ondernemen.

Juist, en dat kan om te beginnen zijn volledige verantwoordelijkheid voor jezelf nemen en niet iets of iemand anders buiten je de schuld geven van hoe je dingen zelf aan pakt.

quote:

Ik noemde het controle over de verwerking, maar als acceptatie en leren loslaten niet binnen jouw definitie van "controle over verwerking" past, mag je die term vervangen met "acceptatie en loslaten". Het punt blijft: dat proces kost energie, en hoe meer boodschappen je binnen krijgt, hoe meer energie je dus kwijt bent. Let wel: ik zeg hiermee niet dat je het niet moet of kan verwerken op een gezonde manier! Dat is het essentiële verschil tussen mijn standpunt en een slachtofferrol. Maar het is niet meer dan redelijk om mensen erkenning te geven voor de energie die ze moeten investeren in het omgaan met dit soort boodschappen. Dáárom is het druk

Verzet kost energie, acceptatie geeft energie. Druk voelen is iets wat gebeurt wanneer je je verzet op wat voor manier dan ook, dan is dat al aan de gang, dat is druk. Je verzet je dan namelijk tegen iets wat er is.

quote:

Omdat de wereld niet alleen maar uit Canillasen bestaat. Wetenschappelijk verantwoord onderzoek neemt een grote en gevarieerde groep mensen. Dit is essentieel als je psychologie wilt gebruiken om mensen te helpen, want niet iedereen is zoals jij.

Klopt en dat is ook zeker goed. keerzijde daarvan is echter wel weer het uitgaan dat het voor anderen ook zo zal zijn omdat dat uit een onderzoek naar voren kwam, hoe algemener je iets maakt des te meer ga je voorbij aan het specifieke.

quote:

Met die notie geef ik jou het podium voor een eventuele laatste reactie. Ik hoop dat je in het vervolg je adviezen kunt nuanceren en niet zomaar bovenop elk topic springt met: "volgens mij ben je voor interne conflicten aan het vluchten; heb jij wel vrede met wie je bent?". Er zijn meer oorzaken voor problemen dan alleen dat. Mocht je het daar niet mee eens zijn, dan hoop ik in ieder geval dat TS de adviezen van Canillas met een kritische korrel zout neemt aangezien zijn persoonlijke ervaringen niet persé voor iedereen hoeven te gelden. Behalve voor zoekende mensen die ze maar vaak en stellig genoeg aangepraat worden: dan wordt het een self-fulfilling prophecy. En dat zou toch erg jammer zijn.

Ik vind dat er in alles wat je post wel wat zit, behalve in dit omdat je hier nu iemand aan raad het advies om volledig jezelf te worden, verantwoording voor jezelf te nemen, je eigen identiteit te ontwikkelen die voorop durven stellen en in het algemeen gezien te gaan voor een leuk, voldoening gevend en vooral ook passend leven met een korrel zout te nemen. Al die dingen zijn namelijk niet mogelijk wanneer je niet op goede voet met jezelf staat, dan blijft er altijd een deel twijfel/angst/onzekerheid bestaan omdat je jezelf niet volledig erkent of erger nog, afkeurt. het begint allemaal toch echt bij jezelf, vanuit jezelf zodat dat naar de dingen buiten je door kan uitwerken. Dat is mijn inziens gewoon slecht advies en vind het behoorlijk uit de toon vallen bij wat voor de rest een goed onderbouwd verhaal is. Daarbij komt dat het advies ''volledig je werkelijk zelf worden'' heel algemeen is maar voor iedereen wat anders zal betekenen omdat iedereen anders is, maar vrij je eigen zelf zijn wil iedereen ga ik dan maar vanuit en dat kan niet zolang je jezelf klein houdt op wat voor manier dan ook.

Heeft iemand wat meer praktische tips; dagelijkse routine e.d. ? Alles hierboven gaat om denkwijze e.d.

troll account, er mag een nieuw topic over burn out komen