Depressie & Angst #19

Haha, hallo messy

quote:

Op dinsdag 24 april 2012 16:35 schreef kingtoppie het volgende:
Haha, hallo messy

Hoi Balans nog niet gevonden zie ik?

quote:

Op dinsdag 24 april 2012 16:40 schreef MsMessy het volgende:

[..]

Hoi Balans nog niet gevonden zie ik?

Neuh, onstabiel persoon ben ik, maar gaat steeds beter denk ik
Ik wil wat meer leuke dingen meemaken... Mijn leven voelt erg stil. Vandaar ook dat ik dat lijstje gemaakt had wat ik net poste.

quote:

Op dinsdag 24 april 2012 16:42 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Neuh, onstabiel persoon ben ik, maar gaat steeds beter denk ik
Ik wil wat meer leuke dingen meemaken... Mijn leven voelt erg stil. Vandaar ook dat ik dat lijstje gemaakt had wat ik net poste.

Ben nu eigenlijk met een zelfde iets bezig en het werkt voor mij echt heel goed. Structuur, beweging en vermaak

quote:

Op dinsdag 24 april 2012 16:45 schreef MsMessy het volgende:

[..]

Ben nu eigenlijk met een zelfde iets bezig en het werkt voor mij echt heel goed. Structuur, beweging en vermaak

Post!

quote:

Op dinsdag 24 april 2012 16:34 schreef MsMessy het volgende:
Ik heb al een tijdje niet gepost, maar ik zit momenteel in een goede periode en heb al een tijdje de zon in mijn kop. AD doen hun werk en heb wat meer energie De zomer komt er duidelijk weer aan Dus om maar niet de hele tijd als blije dodo ertussendoor te komen even niet gepost Ben nu vooral aan het opletten dat ik niet weer doorsla naar een soort van manie.

Ik vind het wel leuk hoor als je als een blije dodo door het topic heen komt rennen! mag ook wel eens!

quote:

Op dinsdag 24 april 2012 16:47 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Post!

Rond 10.00 uur het bed uit
Planning maken voor de dag met een ontbijt, nieuws lezen met een lekker muziekje erbij
Huishouden en boodschappen doen
13.00 uur lunch
Middag of een hobby doen of een stuk fietsen, als ik er maar plezier in heb.
18.00 -19.30 koken en eten
Avond tv kijken of gamen of muziek en surfen
en tussendoor de hele dag af en toe op Fok! kijken
Probeer 1 keer per maand iets speciaals te gaan doen en werkt dagelijks aan mijn manier van denken dat deze positief blijft.

quote:

Op dinsdag 24 april 2012 16:52 schreef gewoonmezelf87 het volgende:

[..]

Ik vind het wel leuk hoor als je als een blije dodo door het topic heen komt rennen! mag ook wel eens!

Bij deze dan

quote:

sneezeechu, is er iets gebeurd waarom je je zo voelt?

Gewoon iedere keer moet alles van mijn kant komen moet problemen aanhoren en eindeloos gejammer dat is prima maar zelf een woord mogen zeggen word genegeerd. En dat ben ik inmiddels meer dan beu.

quote:

Op dinsdag 24 april 2012 14:49 schreef kingtoppie het volgende:
Ikzelf ben eventjes bezig geweest met wat dingetjes opschrijven.. Misschien dat het voor jullie ook kan helpen of dat jullie tips voor mij hebben oid? Het lijkt me ook wel interessant om te zien hoe jullie dit zouden invulllen... Het is een schema met dingetjes die ik wil gaan doen. / toepassen / verbeteren.

Qua structuur:
Uiterlijk om 11.30 mijn bed uit.
Goed ontbijten
Invullen dag
+- 22.30 mijn bed in.

Sporten op Woensdag Vrijdag en nog een andere datum.
Proberen 1x per week uit te gaan.. Of iets anders.
Afspreken.

Op redelijk korte termijn:
Proberen werk te regelen
Sparen voor een gitaar en vakantie.

Ik wil ooit nog:
--------- Bunjeejumpen
--------- Parachute springen
--------- Naar zo een klimmuur
--------- Karten
--------- Nieuwe kleren kopen (Het liefste met een vrouw... Daar heb ik wat meer vertrouwen in)
--------- Misschien een 2e dumbell voor in huis.

Qua persoonlijkheid wil ik ook wat dingen verbeteren:
- Depressieve gevoelens accepteren (Dit gaat de laatste tijd erg goed, doordat ik dat doe heeft het minder grip op me omdat ik er niet echt meer naar omkijk..)
- Mezelf open stellen... Ik participeer nog niet echt op 100% in sociale interactie (vind ik zelf) En zou wat vaker gewoon dingen moeten durven zeggen.
- Achter meisjes aan

Daarnaast probeer ik mijn lichaam nog te verbeteren.. Dit houdt in gespierder worden en aankomen.

Opzich wel een leuk idee en ik heb het ook wel een beetje in mijn hoofd zitten de laatste tijd en wat structuur wil op zich nog wel eens helpen.

Mijn structuur:
- Rond 10.00 mijn bed uit
- Ontbijten, internetten tot 11.00 om vervolgens te gaan werken tot zolang het duurt, meestal tot 15.00-16.00 en dat 4 dagen in de week.
- Dan 's middags eigenlijk maar een beetje aankloten, wellicht even naar de winkel of naar de sportschool.
- 's avonds vaak internetten of tv kijken en soms tennissen of hardlopen. Ik krijg mezelf niet eerder dan 00.30 in bed.

Sportschool doe ik 3x in de week, vaak als ik vrij heb vroeg op de dag, anders in de namiddag. Het geeft me een doel en iets om voor te leven. Een van de weinige dingen waarmee ik wel goed bezig ben.

Uitgaan zou ik graag doen, maar daarvoor zal ik eerst een vriend/contact moeten hebben. Zonder dat hoef ik ook nog niet te gaan denken aan een relatie ofzo aangezien ik daarvoor toch meer moet ondernemen.

Verder wil ik eindelijk mijn leven gaan leven, positief zijn en actief zijn. Daarnaast wil ik eens mezelf accepteren, wat of wie ik ook ben, en die persoonlijkheid open stellen aan mensen en mijn sociale angst (vooral mbt meiden) verminderen. Maargoed eerst maar eens kijken of ik er met de psycholoog iets aan kan gaan doen.

Wat staan jullie laat op (vind ik). Ik heb -na mijn ontslag- nog steeds een zoveel mogelijk 'werkritme' qua opstaan.
Ik ben er uiterlijk om 8 uur meestal wel uit, ff ontbijten, soms sporten, op dinsdagen werk ik een ochtend op donderdagen werk ik van 10-15 ongeveer en moet dan nog reizen.
Verder meestal op maandagochtend therapie, woensdagochtend sporten en vrijdagen meestal ook sporten.

De middagen ging ik dan vaak in de bieb zitten werken aan loopbaancoachopdrachten, maar nu ik dat stil heb gelegd, moet ik wat anders verzinnen. Andere middagen ging ik ook wel koken en plan (de) een uurtje in om wat dingen op te schrijven (maar dat versloft wat op het moment).

En dan af en toe een lunch met een vriendin of een bakkie thee/wijn/oid.

Maar eigenlijk vind ik dat ik een 'strakker'schema nodig heb. Of een meer gestructeerd schema wat elke week wat meer hetzelfde is.

Nyota, jij bent gewoon een ochtendmens, dan is het anders denk ik.
Ik vind uiterlijk 10 u opstaan nog wel kunnen voor de echte nachtbrakers. Ik probeer zelf uiterlijk 9 uur uit bed te gaan.

Zo'n schema kan ik ook eens maken ja....

sinds de pups in huis zijn ben ik er vroeg uit, ook omdat de kat tegenwoordig om 7.30 op mijn kop gaat staan maar daarvoor had ik voor 9 uur echt nog geen haar naast mijm bed hoor

ik ben een beetje nerveus, straks met mijn moeder naar het ziekenhuis, ze verwachten dat ze copd heeft en ik ben er ook bang voor! maar goed we gaan het wel zien

quote:

Op woensdag 25 april 2012 12:57 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
sinds de pups in huis zijn ben ik er vroeg uit, ook omdat de kat tegenwoordig om 7.30 op mijn kop gaat staan maar daarvoor had ik voor 9 uur echt nog geen haar naast mijm bed hoor

ik ben een beetje nerveus, straks met mijn moeder naar het ziekenhuis, ze verwachten dat ze copd heeft en ik ben er ook bang voor! maar goed we gaan het wel zien

Sterkte

quote:

Op woensdag 25 april 2012 11:15 schreef Murmeli het volgende:
Nyota, jij bent gewoon een ochtendmens, dan is het anders denk ik.
Ik vind uiterlijk 10 u opstaan nog wel kunnen voor de echte nachtbrakers. Ik probeer zelf uiterlijk 9 uur uit bed te gaan.

Zo'n schema kan ik ook eens maken ja....

mjah, misschien wel. Maar ik zou soms ook best langer in m'n bed willen liggen hoor, maar probeer dat alleen in het weekend te doen.

Als ik dan ooit weer ga werken, is het opstaanstuk in ieder geval niet zo'n groot verschil.

goedendag allen...hier weer in een dip beland, gisteren was gewoon een stomme dag. En vandaag ook niet de leukste.
En ben gewoon mega moe, heb al 2 nachten slecht geslapen waarvan een met nachtmerries...en vandaag was het bed uitkomen voor een school een hel.

Het zijn gewoon niet mijn dagen!

Hee,

Sorry dat ik zo abrupt dit topic kom binnenvallen... Ik zal me een beetje proberen voor te stellen
Mijn naam begint met 'n S, misschien als ik echt weet dat ik anoniem hier ben, dat ik mijn naam vertel, en ik ben 18 jaar.

Ik ben erg vaak naar de huisarts gegaan vanwege mijn depressie, de eerste keer zo'n 2.5 jaar geleden, kreeg antidepressiva, was toen nog jong, dus dit wilde ik en mijn ouders niet, nou...
Daarna ging ik dus met iemand van de GGZ praten, daar heb ik ook een keertje of 5 mee gepraat, maar dat hielp niet voor mij...
Ik heb een hoop meegemaakt, ik heb niet alleen een depressie maar ook enorme angsten en een erg laag zelfbeeld, en daarbij eet ik enorm slecht, ik heb dus zeg maar een soort van eetstoornis...
( in de vorm van: Alleen wat ik lekker vind, en dat soms omdat ik me klote voel, en eigenlijk omdat ik gewoon vrij weinig lust.. heb ook soms last van vreetbuien van dingen die ik wel lust en lekker vind. )

Maar goed, nu zit ik dus een jaar op mijn opleiding, ben erachter gekomen dat de opleiding niks voor mij is, ik vind dat erg jammer en ik kan het ook gewoon niet opbrengen eerlijk gezegd, ik ben gewoon geestelijk kapot..
Nou, ik heb dus nu vanaf het begin van het schooljaar hulp met deze gevoelens met een vertrouwenspersoon, ben uiteindelijk doorgestuurd naar een vrouw op school van de GGZ, ik heb met haar vele gesprekken gehad, en uiteindelijk wilde ze me doorsturen naar de GGZ, me ouders vonden het verschrikkelijk, niet omdat ik me zo klote voel, nee vanwege dat ze voor mij moeten dokken omdat ik het gewoon simpelweg niet kan... mijn ouders eigenlijk ook niet, maar ze gaan dit wel doen voor mij...uiteindelijk nadat ze een gesprek hebben gehad met de vrouw van de GGZ.

Pff sorry voor deze hele uitleg en dan nog zo rommelig in het kort: Ik ben depressief, heb angsten voor meerdere dingen en heb een lichtelijke eetstoornis.

mijn ma heeft dus inderdaad een lichte vorm van copd! was wel even schrikken maar ik had vantevoren al gezegd dat als het zo zou zijn we samen zouden stoppen met roken, dus daar gaan we ons ook even op voorbereiden! nu even naar de supermarkt waar ik troostvoer ga halen en dan lekker naar huis!

quote:

Op woensdag 25 april 2012 16:22 schreef Dreamday het volgende:
Hee,

Sorry dat ik zo abrupt dit topic kom binnenvallen... Ik zal me een beetje proberen voor te stellen
Mijn naam begint met 'n S, misschien als ik echt weet dat ik anoniem hier ben, dat ik mijn naam vertel, en ik ben 18 jaar.

Ik ben erg vaak naar de huisarts gegaan vanwege mijn depressie, de eerste keer zo'n 2.5 jaar geleden, kreeg antidepressiva, was toen nog jong, dus dit wilde ik en mijn ouders niet, nou...
Daarna ging ik dus met iemand van de GGZ praten, daar heb ik ook een keertje of 5 mee gepraat, maar dat hielp niet voor mij...
Ik heb een hoop meegemaakt, ik heb niet alleen een depressie maar ook enorme angsten en een erg laag zelfbeeld, en daarbij eet ik enorm slecht, ik heb dus zeg maar een soort van eetstoornis...
( in de vorm van: Alleen wat ik lekker vind, en dat soms omdat ik me klote voel, en eigenlijk omdat ik gewoon vrij weinig lust.. heb ook soms last van vreetbuien van dingen die ik wel lust en lekker vind. )

Maar goed, nu zit ik dus een jaar op mijn opleiding, ben erachter gekomen dat de opleiding niks voor mij is, ik vind dat erg jammer en ik kan het ook gewoon niet opbrengen eerlijk gezegd, ik ben gewoon geestelijk kapot..
Nou, ik heb dus nu vanaf het begin van het schooljaar hulp met deze gevoelens met een vertrouwenspersoon, ben uiteindelijk doorgestuurd naar een vrouw op school van de GGZ, ik heb met haar vele gesprekken gehad, en uiteindelijk wilde ze me doorsturen naar de GGZ, me ouders vonden het verschrikkelijk, niet omdat ik me zo klote voel, nee vanwege dat ze voor mij moeten dokken omdat ik het gewoon simpelweg niet kan... mijn ouders eigenlijk ook niet, maar ze gaan dit wel doen voor mij...uiteindelijk nadat ze een gesprek hebben gehad met de vrouw van de GGZ.

Pff sorry voor deze hele uitleg en dan nog zo rommelig in het kort: Ik ben depressief, heb angsten voor meerdere dingen en heb een lichtelijke eetstoornis.

Hoi,

Hoe gaat het nu met je? Luchtte het op om je verhaal even te kunnen posten? Ik kom net als jij ook zomaar dit topic binnenvallen hoor, maar dat moet niet uitmaken neem ik aan. Je hebt idd wel erg jong anti depressiva voorgeschreven gekregen van je huisarts. Slik je ze nu nog steeds niets? Een eetstoornis is altijd erg lastig ja en eenmaal een laag zelfbeeld haal je ook niet zomaar weg volgens mij. Nu word je dus doorverwezen naar het GGZ of ben je er inmiddels al geweest? En je opleiding, ik weet niet wat je doet maar, kun je die niet meer afmaken of desnoods dit jaar? Liefs Marleneke

Welkom aan de binnenvallers
S, je bent hier niet anoniem, fok is voor iedereen toegankelijk, dus niet je naam neerzetten.
Goed dat je nu naar het ggz gaat! Jammer dat je ouders zeuren over de kosten, dat kan je nu net ff niet gebruiken als je je zo rot voelt. Maargoed, ze betalen nu toch, dus das fijn!

Ik heb aangegeven dat ik langzaamaan maar weer naar huis wil ofzo. Dat ik niet zo goed meer weet wat ik moet in de kliniek. Nou is er ook wat verschuiving in de verpleging geweest waar ik niet zoveel mee kan en het steeds wisselen van de groep begint me ook wat de keel uit te hangen, dus we gaan maar eens kijken hoe het dan thuis moet....

@ Marleneke: Op dit moment wel fijn opzich, ben blij dat het nu zo'n beetje definitief is en dat niemand mij meer als aansteller kan benoemen! ook ben ik blij dat ik het hier een beetje van me af kan schrijven Nee, tot nu toe slik ik eigenlijk niks, alleen de pil.
Nouja, ik lust gewoon niks en ik vind het gewoon moeilijk, en andere mensen denken dat ik mezelf dan aanstel, en dat vind ik dus echt nergens opslaan...Ikzelf beoordeel ook niemand, want ik vind het zelf al rot genoeg dat het mij mij gedaan wordt.
Nee, ik moet eerst even met mijn verzekering afwachten, maar mijn dossier daar wordt aangevuld door een hele lieve dame van school! doorverwezen moet ik nog worden, maar volgens die vrouw van de GGZ gaat ze er alles aandoen zodat dat gebeurd.
Mijn opleiding ga ik nog steeds ( deels ) heen, als het bijvoorbeeld goed gaat met mij, als ik een baaldag heb, ga ik gewoon niet en ik vind echt dat ze daar maar begrip voor moeten hebben, want ik ga sowieso stoppen, en ik heb gewoon geen gemakkelijke tijd op het moment! maar dit schooljaar maak ik af, ik sta nu bij 2 opleidingen ingeschreven, en mag mezelf na de uitslag van wat testen indien goed, op een hoger niveau aanmelden, wat ik hoop want het niveau wat ik nu doe, is te laag gegrepen, te gemakkelijk en ik kan gewoon niet met dat soort mensen omgaan ( erg kinderlijk en laag... altijd maar iemand een klotegevoel aanpraten, en ja... ik voel me al een week klote als iemand mij vuil aankijkt...) maar goed... als iemand nog iets wilt weten, vraag maar raak.

@ Murmeli: Bedankt nee dat had ik al door, ik ga ook een bepaald verhaal echt niet online zetten, want dan denk ik dat er zo al een paar mensen zijn die weten wie ik ben, en daar heb ik echt geen zin in.. dat ik mezelf zo voel weten namelijk in mijn privé omgeving niet zo veel mensen, Nou ja, ze weten wel dat ik niet zo fijn in me vel zit, maar zo erg? nee...
Nee vond het ook echt niet leuk dat mijn ouders mij zeg maar op deze manier op mijn hart trapte, vooral mijn vader, mijn moeder herstelde al snel omdat zij zelf een lange tijd een burn-out heeft gehad, en ook enkele dingen heeft meegemaakt...

Jeetje gewoonmezelf: dat is wel even schrikken voor je moeder. Heeft ze er veel last van? En stoppen met roken is altijd goed en misschien gemakkelijker als je dat samen doet En hoe gaat het met de pups?

En Dreamday: altijd welkom hier Wel vervelend dat je ouders het met name vervelend vinden van het geld en niet dat jij zo in de knoop zit. Heb je al enig idee wanneer je bij de GGZ terecht kan?

Nijna: was er niet een vooraf uitgedacht plan of iets? (ik weet niet hoe het werkt?) Fijn dat je wel het idee hebt dat je naar huis kan. Wanneer hoor je er wat meer over?

En Murmeli, hoe gaat het met jou nu? Druk me de schematherapie intake bezig toch nog steeds?

Vergeet ik nog iemand nu??

Hier weer wat wisselend. Ik was vorige week nogal over de zeik toen een vriendin zei dat ik eigenlijk wel een leuk leven heb. Ik kan doen wat ik wil, lekker sporten, met mensen afspreken, ergens koffiedrinken.....
WTF. Het is dezelfde vriendin waar ik al eens eerder over schreef; degene waar ik pas heel m'n hart had uitgestort enzo. Komt ze nu met zo'n opmerking, Na een paar dagen vroeg ik haar maar eens af ze dat nou meende en wat ze bedoelde (en dat vond ik heel moeilijk te vragen, maar heb het toch gedaan!! +3 voor mij).
Ze zei dat zij zich nu opgesloten voelt omdat ze 2,5 maand geleden bevallen is en ook nog borstvoeding geeft. En ik kon gewoon vanalles doen. Goed. Ik begrijp heel goed dat de roze wolk die altijd wordt voorgespiegeld, niet is verschenen, maar dan te gaan zeggen dat ik een leuk leven heb.
Zo kwam het in ieder geval op haar over...

Ik heb haar maar eens uitgelegd dat ik er heel veel moeite voor moet doen en dat instorten met een depressie, ontslagen worden en uitzicht op een opname nou niet echt heel leuk is. En dat ik opgesloten zit in mezelf.
Vervolgens begon ze maar te vragen of ik al iets van die opname had gehoord. En dat was het.... Ik ben er wel ff klaar mee.

Overigens heeft de kkp nu wel de brief ontvangen en hoor ik uiterlijk over 4 weken iets.... (net als ik een weekje weg ben). Dus dat duurt allemaal nog lang.

Verder, mwah. Ik sta een beetje stil, in afwachting voor de kkp dus.

Sorry maar moet even van me af schrijven. Heb momenteel zoveel last van m'n fibromyalgie dat het m'n stemming flink naar de donkere kant helpt. Warm douchen hielp vandaag niets, heb voortdurend pijn waardoor ik weer heel moe wordt en daardoor ook het idee dat ik elk moment in janken kan uitbarsten.

Godver (sorry dan ik vloek) maar het ging juist zo goed

Edit: sorry dat ik ook zo'n egotrip heb dat ik niet op jullie posts reageer

[ Bericht 16% gewijzigd door MsMessy op 01-05-2012 15:45:03 ]

quote:

Op dinsdag 1 mei 2012 14:24 schreef MsMessy het volgende:
Sorry maar moet even van me af schrijven. Heb momenteel zoveel last van m'n fibromyalgie dat het m'n stemming flink naar de donkere kant helpt. Warm douchen hielp vandaag niets, heb voortdurend pijn waardoor ik weer heel moe wordt en daardoor ook het idee dat ik elk moment in janken kan uitbarsten.

Godver (sorry dan ik vloek) maar het ging juist zo goed

Edit: sorry dat ik ook zo'n egotrip heb dat ik niet op jullie posts reageer

Tijd om dus even rust te nemen, Ik herken het van mijn zus, die zat vanmorgen voor dood op de bank hier, en dan gloeien haar handen vreselijk!! Ze heeft op aanraden van de ergotherapeut een voedingskussen gekocht om te slapen zodat haar rug wel gewoon in een goede vorm blijft!, Maar goed die heeft ook echt enorm intensieve therapie om ermee om te leren gaan!

quote:

Op dinsdag 1 mei 2012 16:45 schreef gewoonmezelf87 het volgende:

[..]

Tijd om dus even rust te nemen, Ik herken het van mijn zus, die zat vanmorgen voor dood op de bank hier, en dan gloeien haar handen vreselijk!! Ze heeft op aanraden van de ergotherapeut een voedingskussen gekocht om te slapen zodat haar rug wel gewoon in een goede vorm blijft!, Maar goed die heeft ook echt enorm intensieve therapie om ermee om te leren gaan!

Goed dat je het zegt, gelijk mijn kussens weer omgewisseld. Kijken of dat een beetje helpt.

Hier gaat het nog steeds niet best, ik pas gewoon niet in dit wereldje volgens mij. Ik heb een leuk weekend achter de rug, maar eindig toch steeds weer behoorlijk negatief, waar ik er voorheen toch positiever door werd. Gelukkig over 2 weken de psycholoog, eens kijken wat dat voor mij oplevert.

Nyota, we gaan idd langzaamaan richting huis werken. Ik heb nog geen datum en die was er uberhaupt nog niet vastgesteld hoor. Ik was hier voor onbepaalde tijd zeg maar.
Echt het idee dat ik naar huis kan heb ik eigenlijk ook niet, ik ben er nog lang niet en weet ook niet of ik er ooit wel kom . Maar ik kan hier ook niet eeuwig blijven, dusss dan maar weer richting huis... *slik*

sorry dat ik nu even niet op anderen reageer.
Maar de afgelopen 2 a 3 dagen waren even een dip...ik voel me niet echt lekker in mijn vel...en vervorm mijn positieve beeld naar negatief.
En het omvormen van het negatieve denken naar positiever of milder kost veel energie en ik ben mega moe..
Maar het gaat vandaag weer ietwat beter...hoewle nog niet 100%

Leven is lijden. Dus overleven betekent dat je betekenis moet geven aan dat lijden.
Lastig soms.

quote:

Op vrijdag 4 mei 2012 00:35 schreef Das-Phantom het volgende:
Leven is lijden. Dus overleven betekent dat je betekenis moet geven aan dat lijden.
Lastig soms.

Hoewel ik begrijp dat het volgende misschien tot reactie kan leiden wil ik het toch posten, namelijk dat er niks makkelijker, natuurlijker en vloeiender is dan leven.

Je verzetten tegen het leven, je verzetten tegen hoe je je voelt, je verzetten tegen het verleden, de toekomst, de meningen van anderen, situaties, gebeurtenissen, gedachten, gevoelens, etc. al dat verzet (wat eigenlijk een verzet tegen het zijn van wie je bent), dat is lijden en dat lijden is overleven.

quote:

Op vrijdag 4 mei 2012 08:06 schreef Canillas het volgende:

[..]

Hoewel ik begrijp dat het volgende misschien tot reactie kan leiden wil ik het toch posten, namelijk dat er niks makkelijker, natuurlijker en vloeiender is dan leven.

Je verzetten tegen het leven, je verzetten tegen hoe je je voelt, je verzetten tegen het verleden, de toekomst, de meningen van anderen, situaties, gebeurtenissen, gedachten, gevoelens, etc. al dat verzet (wat eigenlijk een verzet tegen het zijn van wie je bent), dat is lijden en dat lijden is overleven.

acceptatie ... ( hoewel je daar soms een heel leven mee bezig kunt zijn om dat te leren)

quote:

Op vrijdag 4 mei 2012 08:06 schreef Canillas het volgende:

[..]

Hoewel ik begrijp dat het volgende misschien tot reactie kan leiden wil ik het toch posten, namelijk dat er niks makkelijker, natuurlijker en vloeiender is dan leven.

Je verzetten tegen het leven, je verzetten tegen hoe je je voelt, je verzetten tegen het verleden, de toekomst, de meningen van anderen, situaties, gebeurtenissen, gedachten, gevoelens, etc. al dat verzet (wat eigenlijk een verzet tegen het zijn van wie je bent), dat is lijden en dat lijden is overleven.

Ik denk dat je daarin helemaal gelijk hebt. Alleen dat ombuigen is zo moeilijk....

Gisteren lekker gewerkt en vandaag helemaal kapot. En een blessure, waardoor ik nu ook niet meer kan sporten. Echt, ik ben er ff helemaal klaar mee. Zie het ff allemaal heel somber in..

quote:

Op vrijdag 4 mei 2012 11:10 schreef seasushi het volgende:
acceptatie ... ( hoewel je daar soms een heel leven mee bezig kunt zijn om dat te leren)

Ja, en ik geloof oprecht dat het begint met leren geloven dat je er mag zijn zoals je bent, ongeacht je verleden en welke gedachtes en gevoelens je hebt, zolang je niet helemaal vind dat dat er allemaal mag zijn blijf je het (onbewust) bestrijden en ben je niet vrij.

Hoe zou je leven eruit zien als je niet bezig was met gevoelens en gedachtes 'goed' te krijgen, dat losliet en echt gaat leven? En hoe zou je je voelen als je zou volledig accepteren dat je daar nu nog niet bent en hoe dan ook echt van jezelf hield?

Algemene vragen hor, niet per se aan jou gericht maar het sluit aan bij het kopje acceptatie

Hier ook maar weer even een berichtje van mij...

Hoe gaat het met de rest??
Hier weer even een moeilijke periode helaas, laatste weken weer erg somber en moeilijk tot iets te zetten
Gisteren een leuk aanbod gekregen voor een nieuwe baan, wat in mijn situatie nieuwe opening leek, wil het niet dat mijn psych mij psychisch niet in staat vind voorlopig voor wat voor werkzaamheden dan ook
Weer even een klap in het gezicht en met beide benen op de grond gezet...
Waarscheinlijk wordt er binnekort over gegaan op een andere behandeling omdat ze zelf niet meer zo goed weet wat ze met me aan moet

quote:

Op zaterdag 5 mei 2012 11:14 schreef LaPeach het volgende:
Hier ook maar weer even een berichtje van mij...

Hoe gaat het met de rest??
Hier weer even een moeilijke periode helaas, laatste weken weer erg somber en moeilijk tot iets te zetten
Gisteren een leuk aanbod gekregen voor een nieuwe baan, wat in mijn situatie nieuwe opening leek, wil het niet dat mijn psych mij psychisch niet in staat vind voorlopig voor wat voor werkzaamheden dan ook
Weer even een klap in het gezicht en met beide benen op de grond gezet...
Waarscheinlijk wordt er binnekort over gegaan op een andere behandeling omdat ze zelf niet meer zo goed weet wat ze met me aan moet

Oh, da's inderdaad keihard in your face. En wat voor behandeling heb je tot nog toe gevolgd en wat gaat het dan worden?

Hier al een paar dagen ontzettend somber weer. Echt klote; ik hoopte er na 1 baaldag wel vanaf te zijn, maar helaas. Ik zie het allemaal even niet meer zo zitten. Die blessure aan m'n been helpt ook niet mee. Morgen fysio en psych, hopelijk geeft dat me weer wat.

@ iedereen

Ik post nu even minder, kijk nog wel regelmatig even snel, maar kom tijd te kort. En ben erg moe, en heb een beetje bloedarmoede .dus ik moet even bijkomen en rustig aan doen

Sterkte allemaal! Ik ben er nog hoor. Maar niet zoveel te melden.
Vanmiddag bedrijfsarts, brrr.... weer een nieuwe.

quote:

Op zondag 6 mei 2012 21:24 schreef Nyota het volgende:

[..]

Oh, da's inderdaad keihard in your face. En wat voor behandeling heb je tot nog toe gevolgd en wat gaat het dan worden?

Hier al een paar dagen ontzettend somber weer. Echt klote; ik hoopte er na 1 baaldag wel vanaf te zijn, maar helaas. Ik zie het allemaal even niet meer zo zitten. Die blessure aan m'n been helpt ook niet mee. Morgen fysio en psych, hopelijk geeft dat me weer wat.

Tot nu toe nog niet veel bijzonders aan behandelingen gehad behalve psycholoog en trainingen, wat er hierna komt weet ik eigenlijk nog niet, ze wil me eerst nog een paar keer blijven zien om zo vast te stellen wat te doen, maar wordt waarscheinlijk doorverwezen naar een ander..

Ja van dat sombere is hier ook het geval, alles ging zo goed maar heb weer een paar stappen terug moeten doen..
Succes vandaag bij de psych en fysio!

quote:

Op maandag 7 mei 2012 09:51 schreef Murmeli het volgende:
Sterkte allemaal! Ik ben er nog hoor. Maar niet zoveel te melden.
Vanmiddag bedrijfsarts, brrr.... weer een nieuwe.

En jij sterkte bij de bedrijfsarts! vervelend elke keer een ander heb ook al een aantal verschillende gezien

Goedemiddag, hier maar weer eens een update van mijn kant.

Vanochtend heb ik mijn laatste ochtend bij de structurerende deeltijd gehad De afgelopen 2.5 maand heb ik veel gewerkt aan het weer structureren van de dag (op tijd opstaan, eten, huishouden/activiteiten doen) Dit loopt nu allemaal weer goed. Ook ben ik bezig geweest met het uitbreiden van mijn netwerk, volgende week heb ik een intake van een maatjesproject voor een maatje Ik zit over het algemeen weer goed in mijn vel, pieker weinig en slaap goed. Ik heb het sporten weer opgepakt en moet alleen nog bedenken wat ik wil met mijn studie.

Ik ga vanaf volgende week wel beginnen met psychotherapie, waar we het vooral gaan hebben over het omgaan met emoties, zelfvertrouwen, assertiviteit etc. Hopelijk zorgt dat ervoor dat ik beter met de minder leuke periodes in mijn leven om kan gaan. Want de kans dat ik weer depressief word is erg groot, maar hopelijk val ik niet weer zo diep als de afgelopen keer

Ik hoop voor jullie dat jullie ook uit de de depressie komen en het leven jullie weer gaat toelachen. Heel veel succes allemaal

Hey Sylvana
goed om te horen dat het weer de goede kant met je opgaat.
en idd hopen dat mocht je ooit weer een terugval hebben dat je er steeds beter mee leert omgaan en dat de dalen minder diep worden.

Fijn dat je weer de goede kant uit gaat Sylvana!

vandaag weer een heftige sessie gehad! ik was er wel echt aan toe! heb weer een paar stapjes terug moeten doen,schijnt erbij te horen maar vervelend is het wel, ik verval ook weer in oude patronen dus daar moet ik wel mee oppassen! op haar aanraden een schema gemaakt voor het huishouden en mijn lief heeft enorm mee gedacht en ook veel op zich genomen, in de hoop dat ik meer rust krijg!

quote:

Op maandag 7 mei 2012 13:57 schreef DeZoektocht het volgende:
Hey Sylvana
goed om te horen dat het weer de goede kant met je opgaat.
en idd hopen dat mocht je ooit weer een terugval hebben dat je er steeds beter mee leert omgaan en dat de dalen minder diep worden.

quote:

Op maandag 7 mei 2012 19:22 schreef Nijna het volgende:
Fijn dat je weer de goede kant uit gaat Sylvana!

Dankjulliewel

gewoonmezelf, fijn dat je vriend zo goed meedenkt en taken op zich neemt

Moeilijk, maar als dit me steeds iets vaker gaat lukken zou het mooi zijn.

Ik wil eigenlijk een heleboel opschrijven, maar toch ook weer niet. Ik zal later maar eens kijken of ik de woorden kan vinden

Ben vandaag opgefokt en heb een behoorlijk kort lontje. Moest echt even wat energie kwijt en ben een stuk gaan fietsen, maar merk dat ik onrustig ben en kom geestelijk totaal niet tot rust.
Ik zou elk moment of kwaad kunnen worden of kunnen gaan janken.

Momenteel zou ik ook een kind, wat de hele tijd op een fluitje staat te blazen hier, wel wat aan willen doen. Godver wat heb ik soms toch een hekel aan slecht opgevoede kinderen en ouders die dit soort ellende op de wereld zetten.

quote:

Op dinsdag 8 mei 2012 18:04 schreef MsMessy het volgende:
Ben vandaag opgefokt en heb een behoorlijk kort lontje. Moest echt even wat energie kwijt en ben een stuk gaan fietsen, maar merk dat ik onrustig ben en kom geestelijk totaal niet tot rust.
Ik zou elk moment of kwaad kunnen worden of kunnen gaan janken.

Momenteel zou ik ook een kind, wat de hele tijd op een fluitje staat te blazen hier, wel wat aan willen doen. Godver wat heb ik soms toch een hekel aan slecht opgevoede kinderen en ouders die dit soort ellende op de wereld zetten.

Helemaal mee eens!

Ik ben de gebruiksaanwijzing over omgaan met over-vragen kwijt! pfft

Nee zonder gekheid, Ik laat mij weer teveel meeslepen door anderen, Dat geeft mij stress, Ik heb een boze vent, die ergens ook wel gelijk heeft, maar ja, Nog 2 dagenvolhouden!

Vanavond ben ik stand-by voor mijn buuf, Haar hond kan elk moment bevallen, en ze is er nogal getresst onder.

Vanmiddag een lang gesprek met de decaan gehad over hoe het nu verder moet qua studie. De conclusie is dat ik op zoek moet gaan naar een succeservaring en dat de kans klein is dat ik dat op het HBO ga behalen. Ben al sinds 2004 aan het studeren op het HBO, en zou nog 3 jaar moeten als ik verder zou gaan met deze opleiding. De lijst met schooljaren die ik al gehad heb is al ontzettend lang, en hoe lang gaat hij nog verder worden? Want ik heb geen garantie dat ik de komende 3 jaar niet meer zo depressief word. Ze raadde me dus toch aan om te kijken naar een MBO-opleiding en ervoor te zorgen dat ik eerst maar eens een diploma haal.

Nadeel van overstappen naar het MBO is wel dat ik de stufi van de afgelopen 2 jaar moet terugbetalen. Maar dat moet dan maar, als ik nog meer vertraging op ga lopen wordt mijn schuld alleen maar groter. Van de week dus maar een afspraak op het ROC maken en intussen een beetje rondkijken naar opleidingen die me leuk lijken. Vind het aan de ene kant wel moeilijk, maar aan de andere kant heeft ze ook wel gelijk dat het belangrijkste is dat ik nu op zoek ga naar succes en naar een diploma. Het was in ieder geval wel een fijn gesprek, ondanks dat het ook wel moeilijk/confronterend was.

Sylvana, je hebt PM!
Overstap naar MBO heb ik ook gemaakt, niet omdat het verstandelijk niet lukte, ik ben pienter zat. Maar idd meer om een succeservaring te krijgen. En dat is gelukt .
Zet em op

Reageer niet op iedereen, lees wel mee.
Ik ga langzaamaan naar huis toe werken. Ben doorgestuurd naar ambulant voor nog een stukje diagnostiek en we gaan kijken wat er nodig is om naar huis te kunnen gaan...
Voor de zomer zei mn psych.