Het dreumestopic (1 - 2 jaar) deel 196

Dat klinkt wel heel schattig Gerbraatje

Ik duik mijn bed in met een boek, heb geen energie vandaag en heb net met moeite mijn kont van de bank gehaald om 20 min te sporten, meer zat er niet in. Dus nu mag ik met een boek naar bed.

Hier begint dat slaan ook vervelend te worden, hij slaat me de laatste tijd graag in m'n gezicht en door omstandigheden trek ik dat juist extra slecht.
Ik heb ook niet het idee dat hij er werkelijk slaan mee bedoelt, maar meer een soort welpjesachtige liefdesbetuiging wil doen ofzo, want als ik boos zeg dat het niet mag dan barst hij in tranen uit.

Hij is sowieso snel van slag als hij op z'n duvel krijgt, maar dit lijkt een stukje wederzijds onbegrip te zijn, volgens mij bedoelt hij het lief en snapt er geen bal van dat hij vervolgens te horen krijgt dat het niet mag.

Gelukkig ging het vandaag al beter nadat hij applaus kreeg omdat hij me over m'n gezicht aaide, en zelf klapte hij ook vrolijk mee, maar ik ben er nog niet helemaal uit hoe ik dat er uit krijg, want het is echt alleen maar naar mij en naar mijn gezicht.

Lastig hè, Lean? Hier merk ik echt als ze bepaald gevoel niet kwijt kan, dat ze dan gaat meppen (excessief blij bijv.) het is ook echt niet iets wat ze 'bewust' doet..

Ja, het is echt een beetje een rottige manier van "Ik vind jou lieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeffffffffffff" zeggen

Omgekeerde wet van Fok: E is vandaag om 20 uur gewoon weer in één keer gaan slapen.

Slaan doet E eigenlijk nooit... tot gisteren. Ik had boodschappen gedaan en toen ik thuiskwam was ik zó moe dat ik ineens nogal hard begon te huilen ( ). E zat bij mijn man op de arm en schrok zó van mij dat ze het zelf op een krijsen zette en mij in mijn gezicht begon te slaan, en hárd ook. Uit een soort paniek, leek het wel. Ik ken dat helemaal niet van haar, maar vond het ergens wel logisch. Het was wel echt even een zielige bedoening.

Over verlatingsangst bij de opvang: wij hebben daar tot nu toe altijd nuchter op gereageerd. Een extra dikke knuffel, dan aan de leidster geven, zwaaien en weglopen. We wilden haar niet bevestigen in het idee dat er iets "ergs" aan de hand was. Voelt wel een beetje vervelend, maar hoe korter het moment, hoe sneller het ook voor E weer over was. Zodra mijn man of ik uit het zicht verdween, was het namelijk over. Ik schrijf trouwens in de verleden tijd, maar het gaat met vlagen, dus wie weet is het dinsdag weer aan de orde.

Ik heb Mex nu geleerd om te aaien Leandra...en tot nu toe lijkt het te werken. Hij werd ook veels te hardhandig.
Ik zeg heel overdreven AAIEN AAIEN en dan doe ik het voor bij de kat of mezelf of een struikje waar die blaadjes af wil rukken.
Nu doet ie het steeds vaker uit zichzelf en de kat blijft nu ook wat langer liggen, dus hij merkt misschien dat het helpt.

O ja, nu je het zegt,dat hebben wij ook gedaan. E heeft dus wel geslagen. </zwangerschapsdementie> Ze vond het een tijdje leuk om op ons hoofd/in ons gezicht te slaan. Gewoon om te voelen, en uit enthousiasme. Toen hebben we ook gezegd 'Aai, aai' en het aaien geoefend (geoefend, ja! ) nu aait ze.

lol, goed he dat oefenen...

En ze leren meteen een nieuw woordje! Hij staat wel 5 minuten lang aaaaaaaai aaaaaaaaaaaii bij de kat.

Ach, wat sneu dat ze schrok Cantare, gelukkig was het snel over.

Slaan ... Check

Al moet ik zeggen dat dat hier weer grotendeels voorbij is gelukkig..
Hier was het vooral uit onmacht.. als ze haar zin niet kreeg... dan keek ze me ineens strak aan, haar gezichtje vertrok en dan een mep/uithaal..

Maar ook vanuit een soort aandacht/contact zoeken.. dan elke keer het aaien als ombuiging gedaan... werkte ook heel goed..

Gerbera wat super schattig hoe Muppet met je buik bezig is Ben heel benieuwd straks van de zomer!

Even afkloppen..
Verlatingsangst hier nog niet gespot... wel vastklampen bij nieuwe dingen..
Maar bij het kdv is het pas 2x voorgekomen dat ze eventjes moest huilen... maar meestal ziet ze al niet meer naar Marcek om zogauw ze binnen staat.... Kusje en een zwaai nou vooruit.. maar dan weer gaan hoor!

Ja, hier doen we ook aaien als ombuiging, maar het was tot vandaag niet erg succesvol...
En ik trek dat gewoon echt niet, zo'n mep in m'n gezicht

Misschien dat B het vroeger ook wel gedaan heeft, maar dat was nog in de tijd dat je een kind gewoon een flinke pets op de vingers gaf bij dat soort ongewenst gedrag... dat werkte wel, en vrijwel direct en permanent, maar het is natuurlijk wel krom om een pets op de vingers te begeleiden met de tekst "Niet slaan!"

Times are changing, dus opvoeding ook.

Hmm als je het zo opschrijft ontgaat je de logica idd wel om een tik op de vingers te geven

Puck slaat (nog) niet maar we oefenen het aaien wel op de katten. Arme beestjes

Nou, ik las dat laatst ook, in een mail wat ik elke maand krijg wat er nieuw is bij je kinds ontwikkeling.
Ging het over billenkoek of dat werkte enzo...en toen dacht ik echt van zouden mensen nu al billenkoek geven dan? Ik heb echt nog geen moment het gevoel gehad dat niks zou helpen en dat het in me op zou komen om hem een tik voor z'n billen te geven. Dat zou die toch niet begrijpen, dus wat zou dat zielig zijn.

Mwah, B stond me op een gegeven moment echt uit te lachen, die voelde toch niets door die dikke luier, toen heb ik 1 keer staan worstelen om hem z'n luier uit te krijgen om hem een tik op z'n blote billen te geven en dat vond ik ook geen succes, daarna mocht hij zelf z'n luier (van die broekjes luiers) uit doen om een tik voor z'n billen te krijgen en dat was al voldoende voor "sorry mama, zal niet meer doen", dus dan hoefde ik die tik nog niet uit te delen.

Toen moet hij dus al een flink eind ouder zijn geweest, maar de dreiging van de tik voor z'n billen was dus al voldoende.
Maar goed, met de kennis van nu...

Ja, ik vond het vooral zo typisch dat het bij 18 maanden stond. Ik weet nog niet of ik het ooit ga doen, zie ik dan wel.
Soms zal het best wel helpen, maar ik geloof niet dat het in me zit.

Afgezien van het wel of niet in je zitten is een "hardhandige" opvoeding behoorlijk achterhaald.
En dan te bedenken dat mijn vader nog wel eens met de riem gehad heeft, dat was gelukkig al achterhaald toen ik klein was

Ja, is gelukkig nu heel anders.
Ik had het met mijn moeder over hoofdbonken en die vertelde dat ze vroeger bij mijn vaders kleine broertje gewoon het ledikantje vastschroefden aan de muur, anders maakte het zo'n herrie.
Het negeren van hoofdbonken ging vroeger erg ver, arme kereltje heeft jarenlang z'n hoofd tegen de muur gebonkt.

moet nodig bij lezen......

Tja. Toen kwam vrijdag met een noodvaart de nieuwe baby. Ons Françoise stond met haar neusje zowat vooraan. Ze is er volgens mij nog niet helemaal van bekomen. Stel je voor dat je je moeder achternaloopt als ze naar de WC gaat en er dan ineens door twee verpleegsters een baby uit de pot wordt gehaald...

quote:

Op zondag 1 april 2012 23:20 schreef Leandra het volgende:
Afgezien van het wel of niet in je zitten is een "hardhandige" opvoeding behoorlijk achterhaald.
En dan te bedenken dat mijn vader nog wel eens met de riem gehad heeft, dat was gelukkig al achterhaald toen ik klein was

Bizar hè, hoe het 'toen' ging... ik ben wat dat betreft wel blij dat de zienswijzes veranderd zijn. Mijn meneer zegt wel eens: nu een 'tik' zou volgens mij heel goed helpen, maar ik ben echt heel heel heel fel tegen ik vind tikken geven of uberhaupt slaan vanuit je ouderrol een zwaktebod en het is niet het voorbeeld wat ik aan mijn kind wil meegeven.

En inderdaad, een tik geven omdat ze zou meppen (en erbij zeggen dat ze niet mag slaan wat geef je dan voor signaal af )

De kat mept ze gelukkig niet. Ze liggen vaak samen tegen elkaar aan op de bank. Of de kat rand de muppet zowat aan het vrouwtje van de 3 doet dat al sinds muppet een baby was en dan bij mij in bed lag te drinken, zo gezellig 's nachts

Je kan echt merken dat mijn dame de katten gewend is inmiddels. Een van haar eerste woordjes was ook Daaaahi (dali onze langharige kat)... gek genoeg is ze nog niet zo geinteresseerd in hondjes! Maar daar komt ze ook (nog) weinig mee in aanraking. Vogels zijn wel helemaal hip tegenwoordig! Haar gordijn moet 's morgens dírect open en dan wil mevrouwtje even vogels kijken

Wat wij doen als ze mept is zeggen dat ze lief moet doen, incl. lief gebaar. Dat is ook een soort aai over de wang ik heb haar met bijten 1 keer (heel zachtjes uiteraard) terug gebeten. Deed geen zeer bij haar maar maakte wel dermate indruk dat ze sindsdien niet meer gebeten heeft

Als ik dit zo lees is het inderdaad een fase. Grappig om te lezen dat we er grof gezien hetzelfde mee omgaan.

Gat ik ben echt zo chago opgestaan en heb een enorme baaldag. Wordt een lange dag. Gelukkig is de kleine man met een goede bui wakker geworden.

Hier vanavond maar weer vroeg naar bed. Femke had gisterennacht om 4 uur weer een 'kroep' aanval

quote:

Op zondag 1 april 2012 22:43 schreef Troeta het volgende:
Nou, ik las dat laatst ook, in een mail wat ik elke maand krijg wat er nieuw is bij je kinds ontwikkeling.
Ging het over billenkoek of dat werkte enzo...en toen dacht ik echt van zouden mensen nu al billenkoek geven dan? Ik heb echt nog geen moment het gevoel gehad dat niks zou helpen en dat het in me op zou komen om hem een tik voor z'n billen te geven. Dat zou die toch niet begrijpen, dus wat zou dat zielig zijn.

Ik heb Nathan 1 of 2 keer een tik voor zn broek gegeven wegens bloed-onder-de-nagels-vandaan-halen-gedrag en ik gewoon het echt niet meer wist. Gelukkig was het een fase! Ik geloof wel in sprongen zeg maar . Ik ben absoluut tegen slaan (wegens eigen opvoeding) maar soms weet ik het ook niet meer.
Oh ja, Nathan moest erom lachen dikke fail dus. Nu zet ik hem als het echt veel te bont is in zn kinderstoel op de gang.

Veel moeders begrijpen niet dat ik Nathan soms al op deze manier een time out geef. Naar ik begrijp zijn er veel kinderen die wegblijven bij wat ze niet mogen als een ouder ze er een paar keer weg heeft gepakt.

Arme Femke

quote:

Op maandag 2 april 2012 20:15 schreef pessie het volgende:

[..]

Ik heb Nathan 1 of 2 keer een tik voor zn broek gegeven wegens bloed-onder-de-nagels-vandaan-halen-gedrag en ik gewoon het echt niet meer wist. Gelukkig was het een fase! Ik geloof wel in sprongen zeg maar . Ik ben absoluut tegen slaan (wegens eigen opvoeding) maar soms weet ik het ook niet meer.
Oh ja, Nathan moest erom lachen dikke fail dus. Nu zet ik hem als het echt veel te bont is in zn kinderstoel op de gang.

Veel moeders begrijpen niet dat ik Nathan soms al op deze manier een time out geef. Naar ik begrijp zijn er veel kinderen die wegblijven bij wat ze niet mogen als een ouder ze er een paar keer weg heeft gepakt.

Arme Femke

Weet je, als dat niet werkt zou ik datgene weghalen waar hij zo graag aan wil komen (tenzij het ergens aan/op vastzit). Het is zo tijdelijk allemaal, die kastleeghaal/moddervreet/uitdegieterdrinkfase, mijn zoon van drie taalt daar écht niet meer naar. Ik heb altijd vrij veel weggezet en ik heb het ook rustig weer terug kunnen zetten (en weer weg kunnen zetten voor de tweede ) Het is mij in ieder geval de frustratie niet waard geweest. Bij Silke doe ik het net zo.

Jeetje, dat lijkt me wel schrikken. Heeft ze dat vaker Morretje? Omdat je zegt "weer". Heeft ze er daarna geen last meer van?

Pessie jij moet doen waar jij je man/vriend zich goed bij voelen, het is niet aan een ander om te bepalen hoe jullie opvoeden. Ieder doet het op zijn eigen manier.
En Yaro luistert ook echt vaker niet dan wel hoor als hij iets niet mag. Zeker niet als hij iets doet wat hij echt leuk vind. Afleiden helpt soms, maar zeker niet altijd.

quote:

Op maandag 2 april 2012 20:23 schreef Jore het volgende:

[..]

Weet je, als dat niet werkt zou ik datgene weghalen waar hij zo graag aan wil komen (tenzij het ergens aan/op vastzit). Het is zo tijdelijk allemaal, die kastleeghaal/moddervreet/uitdegieterdrinkfase, mijn zoon van drie taalt daar écht niet meer naar. Ik heb altijd vrij veel weggezet en ik heb het ook rustig weer terug kunnen zetten (en weer weg kunnen zetten voor de tweede ) Het is mij in ieder geval de frustratie niet waard geweest. Bij Silke doe ik het net zo.

We zetten continu alles weg maar ik ben kruiden aan het opkweken, dat moet in de zon, op de vensterbank voor de groei, onderhand hebben we alles gebarricadeerd. Verder hebben we onderhand overal kastbeschermers in (niemand hier krijgt kastjes open behalve manlief en ik ) en alles staat hoog. Nu blijkt dat hij gegroeid is moeten we meer wegzetten en beter opletten, mijn moeder had vandaag de koffie op de vaatwasser gezet (niet eens vooraan ofzo) maar die pakte hij vast en tilde die op ) het ging gelukkig net goed.

Oh en As, wij willen echt niet slaan, maar het is dus wel eens voorgekomen dat ik het echt niet meer wist. Maar heej, ik heb op het moment weer een super gezellig ventje rondlopen wat ontzettend geniet en ontzettend is gegroeid. Hij pakt boekjes en wil opeens samen rustig een boekje lezen en alle dieren benoemen, hij kan opeens een paard en een varken nadoen, hij heeft een enorme ontwikkeling doorgemaakt de laatste weken.