Cultuur & Historie in het Nieuws (Deel 7).

Cool

Zeldzame gouden kruisvaardersmunten gevonden


Foto: Thinkstock

In Israël is een zeldzame verzameling gouden munten uit het kruisvaarderstijdperk gevonden.
Het is een van de grootste ontdekkingen in zijn soort, meldde de Israëlische archeologische dienst woensdag.

De 108 munten zijn aangetroffen tussen de ruïnes van het kasteel van Arsuf, vlak bij Tel Aviv aan de Middellandse Zee. In 1191 versloeg de legendarische kruisvaarder Richard Leeuwenhart met zijn leger de strijders van moslimleider Saladin bij Arsuf.

.
Stenen vloer

De munten zaten in een kan die zich onder een stenen vloer bevond. Ze werden waarschijnlijk gebruikt voor het huren van land en andere economische activiteiten.

''Het is een zeldzame vondst. We hebben niet veel goud dat is verspreid door de kruisvaarders'', zei professor Oren Tal, de leider van het archeologisch team.

Door: ANP .

(nu.nl)

quote:

Water in Dokje van Perry

VLISSINGEN - In het Dokje van Perry in Vlissingen staat weer water. Dat betekent dat de restauratie van het oudste droogdok van Nederland bijna is voltooid. Het dokje is gebouwd in de jaren 1704-1705 naar een ontwerp van de Engelsman John Perry.

voor video en meer zie:
http://www.omroepzeeland.(...)n-perry#.T_6Tyo5Lea4

12-07-2012

Vroegmiddeleeuwse graven gevonden bij Oegstgeest

Bij een opgraving in Oegstgeest zijn Leidse archeologen op twee vroegmiddeleeuwse graven gestuit. Het zijn graven van volwassen vrouwen, die bijgezet waren in een kuil. Op de geraamtes werden restanten van bronzen sieraden en een kralensnoer gevonden. De graven dateren uit de zevende eeuw.

Grote nederzetting
‘De vondst van begravingen uit deze periode is in West-Nederland zeer bijzonder’, zegt Jasper de Bruin, de leider van het onderzoek. De opgravingen, gestart in 2009, hebben tot dusver gegevens opgeleverd over een grote nederzetting, die tussen 500 en 750 na Christus bewoond is geweest. Naast boer waren de toenmalige inwoners ook actief als handelaar en visser. Hoewel veel delen van de nederzetting zijn opgegraven, ontbraken tot dusver sporen van de bewoners zelf. Die zijn nu aangetroffen.


Een van de skeletten; de duimstok ernaast heeft een schaalverdeling in centimeters. Afbeelding: © Universiteit Leiden

Laagje stro of bloemen
De twee grafkuilen liggen aan de rand van de nederzetting. In de grafkuilen werd een laag organisch materiaal teruggevonden, dat mogelijk afkomstig is van stro of bloemen die in het graf geplaatst waren. Onderzoek aan grondmonsters van deze laag moet bevestigen of het hier inderdaad om stro of bloemen gaat.

Snoer van 71 kralen
De sieraden van brons waren in zeer slechte staat en zijn vermoedelijk alleen via röntgenopnames te bestuderen. Dit geldt niet voor het kralensnoer dat in een van de graven werd gevonden; deze was in goede staat. Het gaat om een snoer van 71 kralen van glas, natuursteen en barnsteen. De vondsten zullen de komende tijd geconserveerd en gerestaureerd moeten worden, voordat ze aan het publiek getoond kunnen worden.

Hondenskeletten
Hoewel er hard gezocht is naar meer begravingen, lijkt het er nu op dat er geen andere graven aanwezig zijn geweest, aangezien het omliggende terrein volledig is opgegraven. Naast de twee vrouwengraven werden ook drie hondenskeletten gevonden. Mogelijk werden de huisdieren en de mensen bij elkaar begraven.

Onderwijsopgraving
Sinds 2009 voert de Faculteit der Archeologie, in opdracht van het Expertisecentrum Vastgoed van de Universiteit Leiden, opgravingen uit in Oegstgeest. Het project is sinds 2011 een zogenaamde onderwijsopgraving, waar studenten niet alleen leren opgraven, maar waar ze ook tijdens hun verdere studie kunnen stagelopen. De vondsten kunnen door de studenten gebruikt worden voor onderzoek, bijvoorbeeld in het kader van hun scriptie. Deze combinatie tussen onderwijs en onderzoek op een opgraving komt in Nederland zelden voor. Het onderzoek is op 29 juni afgesloten maar op de Facebookpagina is nog genoeg informatie over de opgraving te vinden.

(Kennislink)

Wapens Bonnie en Clyde worden geveild.

quote:

De pistolen die Bonnie Parker en Clyde Barrow in 1934 bij zich hadden toen ze in een hinderlaag van de politie werden gedood, worden geveild. Het .38-pistool dat Bonnie aan de binnenkant van haar dijbeen droeg en het .45-pistool van Clyde moeten elk tussen de honderd- en tweehonderdduizend euro opleveren.

De wapens werden na de dood van het beruchte misdaadkoppel in beslag genomen. Ze worden nu, tachtig jaar later, samen met allerhande andere Bonnie en Clyde-memorabilia geveild in New Hampshire. Mensen kunnen er ook bieden op Clyde's gouden zakhorloge, Bonnie's cosmeticakistje, en een brief die Clyde aan zijn broer schreef toen ze op de vlucht waren.

Bonnie en Clyde zouden sinds hun ontmoeting in 1930 dertien moorden en talloze overvallen hebben gepleegd. Ze werden vaak bijgestaan door bendeleden. De politieman die leiding gaf aan de hinderlaag, Texas Ranger Frank Hamer, zou de wapens van het moordduo hebben gekregen als dank voor de succesvolle actie.

http://www.nieuwsblad.be/(...)leid=DMF20120713_133

http://www.guardian.co.uk(...)ans-theme-park-tibet

quote:

Chinese officials have announced plans to build a £3bn Tibetan culture theme park outside Lhasa in three to five years.

Authorities see developing tourism as crucial to the economic future of Tibet and have set a goal of attracting 15 million tourists a year by 2015, generating up to 18bn yuan (£1.8bn), in a region with a population of just 3 million.

But Tibetan groups have expressed concern that the surge in tourism has also eroded traditional culture and that the income has economically benefited Han Chinese more than Tibetans.

Ma Xinming, deputy mayor of the city, told journalists that the park would cover 800 hectares (1980 acres) on a site just over a mile from the centre. He said it would improve the Tibetan capital's attractiveness to tourists and be a landmark for its cultural industry, state news agency Xinhua reported.

The mayor said it would include attractions themed around Princess Wencheng – the seventh-century niece of a Tang-dynasty emperor who married a king from Tibet's Yarlung dynasty – whose tale has been embraced by Chinese authorities as a parable of ethnic harmony.

The park will include outdoor shows about the princess, along with other educational and entertainment facilities. Business and residential districts would also be included.

Ma said the park would also reduce tourist pressure on the Jokhang Temple and the Barkhor in the heart of old Lhasa, helping to protect the city's heritage.

According to state media, the number of visitors to the region rose by 25.7% year-on-year in the first five months of 2012. The tourism bureau has said Tibet expects 10 million tourists this year – up one million from last year – with tourism revenues growing to 12bn yuan. But foreigners were last month indefinitely banned from visiting, amid growing tension.

The announcement came after two Tibetan men set fire to themselves in Lhasa. Tibetan areas across western China have seen a spate of self-immolations, with those involved protesting against Chinese policies.

Officials in China often see theme parks as a way to develop tourism, though many have failed to attract the investment and visitors they anticipated. Whether the Lhasa government ends up building the project on the massive scale envisaged remains to be seen.

Professor Robert Barnett, an expert on Tibetan culture at Columbia University, said that while some officials had talked about environmentally and culturally appropriate tourism in Tibet, "this represents a nail in the coffin – symbolically and perhaps practically – of attempts by Tibetans and Chinese to promote that."

He added: "To recoup that cost, you have to have tourism on an unimaginable scale."

Barnett said Tibetans might well go to the theme park themselves, but would also be likely to question whether it was good for their culture and worth the huge investment.

"They are very acutely aware of these issues ... but I am not sure they have any form to ask them publicly," he said.

Xinhua reported last month that officials have also earmarked more than 400m yuan to develop tourism in Nyingchi prefecture in southeastern Tibet, renowned for its scenic beauty.

In addition to creating an international "Swiss-style" tourism town, the schemes will involve building 22 "model villages", where tourists will be able to enjoy homestays. Critics have warned the plan could damage the fragile environment.

Van die prinses wist ik niet. Het komt wel vaker dat de Chinese overheid er de nadruk op wil leggen dat er eeuwenlang banden zijn tussen Tibet en (de rest van) China.

17-07-2012

Grootste dam van de oude Maya’s ontdekt



Wetenschappers hebben in de oude stad Tikal de resten van de grootste dam die de oude Maya’s ooit in Centraal-Amerika aanlegden, teruggevonden. De dam zou zo’n 75 miljoen liter water in een door mensen gemaakt reservoir hebben gehouden.

De dam was zo’n 79 meter lang en zeker tien meter hoog. Het bouwwerk bestond uit stenen, puin en aarde. Dat schrijven wetenschappers van de universiteit van Cincinnati in het blad Proceedings of the National Academy of Sciences.

Droogte
De vondst verklaart deels hoe de Maya’s ervoor zorgden dat hun immense samenleving in roerige tijden stand kon houden. Zo rond het jaar 700 telde de oude stad Tikal (een deel ervan ziet u op de foto hierboven) zo’n 60.000 tot 80.000 inwoners. Het gehele gebied van de Maya’s zou zo’n vijf miljoen inwoners hebben geteld. “Dat is veel meer dan de huidige omgeving nu mogelijk maakt,” stelt onderzoeker Vernon Scarborough. “Dus ze waren in staat om een grote en zeer complexe samenleving gedurende meer dan 1500 jaar in stand te houden.” Dat is extra knap als u bedenkt dat dit gebied met zeer wisselende weersomstandigheden te maken had. Het kon dagen regenen. Maar het kon ook langdurig droog blijven.

Appeltje voor de dorst
Vandaar dat de Maya’s wel maatregelen moesten nemen om al die inwoners continu van water te voorzien en dus de orde te handhaven. Het verzamelen van water staat in hun hele architectuur centraal. Op en rondom gebouwen werd water verzameld en vervolgens via diverse kanalen naar grote reservoirs doorgestuurd. Een appeltje voor de dorst.

Water zuiveren
De onderzoekers ontdekten niet alleen de grootste dam die de oude Maya’s ooit bouwden. Ze ontdekten ook een heus waterzuiveringssysteem uit de tijd van de oude Maya’s. Voordat het water in het reservoir stroomde, lieten de Maya’s het door flink wat zand heen bewegen. Dit zand filterde het water. Opvallend genoeg bevatte het waterzuiveringssysteem ook kwartszand. “Dat komt van nature niet in het gebied van Tikal voor. De Maya’s die in Tikal woonden, moesten er zeker 20 mijl (ongeveer 30 kilometer) voor reizen om het kwartszand te verkrijgen en hun waterfilters te maken.” Het bewijst volgens de onderzoekers hoe belangrijk de Maya’s watermanagement en (schoon) water achtten.Dam

De dam die de onderzoekers nu hebben teruggevonden, maakte ook deel uit van die aanpak. De dam moest het water dat op gepleisterde oppervlakken in de stad verzameld werd, bewaren. Maar dat was niet de enige functie van de dam. De bovenzijde van de dam verbond ook nog eens het ene deel van de stad met het andere deel. “Lang dachten we dat het enkel een verbindende weg was, eentje die toeristen die naar het gebied komen tot op de dag van vandaag gebruiken. Maar ons onderzoek laat nu zien dat het twee functies had en ook gebruikt werd als een belangrijke dam.”

Te droog
Het is zeer waarschijnlijk dat de inwoners van Tikal het dankzij de reservoirs en kanaaltjes heel lang in de stad konden volhouden. Ook in perioden van droogte was er genoeg water voorhanden. “Watermanagement door de Maya’s betrof ook irrigatie en dat had directe invloed op hoeveel mensen er gevoed konden worden en hoe sterk de populatie kon groeien,” vertelt onderzoeker David Lentz. “Deze aanpak stelde de Maya’s in Tikal in staat om gedurende meerdere eeuwen relatief hoge bevolkingscijfers te houden.” Toch kon het watermanagement Tikal uiteindelijk niet helemaal redden. In de negende eeuw begonnen de droogtes steeds langer te duren en konden ook de waterreservoirs niet meer aan de vraag voldoen. Dat leidde waarschijnlijk tot onrust en zou er uiteindelijk zelfs voor gezorgd hebben dat de Maya’s Tikal verlieten.


Links ziet u een stukje van de teruggevonden dam. Het rood omlijnde gebied laat een ingestorte inlaat zien. Rechts ziet u het kwartszand dat gebruikt werd om het water te zuiveren. Foto’s: UC.edu.

De onderzoekers benadrukken echter dat we ondanks dat de Maya’s uiteindelijk het onderspit moesten delven toch nog veel van ze kunnen leren. Tegenwoordig hebben we in principe de technologie om een perfect watermanagement te voeren, maar juist in landen waar een tekort aan water is, ontbreekt de technologie en het geld. En in die gebieden kunnen we met de eenvoudige middelen van de Maya’s voor weinig geld wellicht nog heel wat bewerkstelligen.

(scientias.nl)

18-07-2012

Google gunt ons een kijkje in hutten van oude poolreizigers



Het is één van de plekken op aarde waar de meesten van ons nooit zullen komen: de verblijfplaats van poolreizigers als Scott en Shackleton. Dankzij Google kunnen we hun hutten nu toch bekijken. En wel vanuit onze luie stoel.

De kou op Antarctica heeft de sporen die de beroemde poolreizigers Robert Falcon Scott en Ernest Shackleton achterlieten heel goed bewaard. Hun hutten en gerei zijn nog steeds in min of meer goede staat te bezoeken. Maar ja, hoe vaak komt u nu op de zuidpool?

In de kiertjes
En dat terwijl een kijkje in de verblijfplaats van de heren toch echt de moeite waard is. Dankzij Google is het nu echter voor iedereen weggelegd. Op Google Maps kunt u de hutten van Shackleton en Scott terugvinden en ook even binnenkijken. Door in te zoomen kunt u zelfs ongegeneerd in de kleinste kiertjes gluren.

Fascinerend
En dat is fascinerend. U ziet de bedden waarin de expeditieleiders en hun teams sliepen, de tafel waaraan ze aten en de keuken waarin gekokkereld werd. Ook de medicijnen, het voedsel en allerhande andere materialen die de mannen tijdens de maanden die ze in de hut doorbrachten wel eens nodig konden hebben, staan er nog. En dat alles ziet eruit alsof Scott en Shackleton en hun mannen elk moment binnen kunnen wandelen. Een kijkje nemen? Glip hier de hut van Scott binnen en gluur hier eens in de kiertjes van Shackleton’s hut.

Over Scott en Shackleton
Het zijn beroemde namen: Robert Falcon Scott en Ernest Shackleton. Eerstgenoemde had een duidelijke missie: als eerste de Zuidpool bereiken. Dat leek in 1912 te gaan lukken, maar eenmaal op de Zuidpool aangekomen bleek poolreiziger Roald Amundsen hem net te zijn voor geweest. Op de terugweg kwam Scott om. Shackleton trok in 1901 samen met Scott naar Antarctica, maar zij bereikten de pool uiteindelijk niet. Hij besloot zeven jaar later zijn eigen expeditie op te zetten. Hij haalde de pool nooit. Ook een tweede expeditie – bedoeld om Antarctica dwars over te steken – mislukte. In 1921 ging Shackleton de uitdaging opnieuw aan: nu zou hij rondom Antarctica zeilen. Ook dat ging mis: Shackleton stierf tijdens de reis aan een hartaanval.

Google bracht overigens niet alleen de hutten van Shackleton en Scott in beeld. Ook de ceremoniële zuidpool kunt u vanuit uw luie stoel bezichtigen. Net als de South Pole Telescope (SPT) en de pinguïns

(scientias.nl)

18-07-2012

Belangrijke archeologische vondsten in Horvat Kur

Een internationaal team van onder meer Leidse studenten en wetenschappers heeft een unieke combinatie van elementen van synagoges uit de Byzantijnse periode blootgelegd. Dat gebeurde tijdens werkzaamheden op de opgravingslocatie Horvat Kur in Galilea (Israël).

De Leidse archeoloog prof. dr. Jürgen Zangenberg en zijn collega-onderzoekers dr. Stefan Münger (Bern), dr. Raimo Hakola (Helsinki) en prof. dr. Byron McCane (Wofford) zijn erg ingenomen met hun ontdekking. “De meest spectaculaire vondst is een basaltsteen in de vorm van een lage tafel, aan de ene zijde gedecoreerd met figuratieve elementen en met geometrische patronen op de andere drie zijden.”


De stenen tafel die in Horvat Kur werd gevonden

Hij lijkt op een exemplaar dat een aantal jaar geleden is ontdekt in de buurt van Migdal, maar die was van ander materiaal gemaakt. Die steen zat in een muur uit de zesde eeuw na Christus, maar men neemt aan dat hij uit een eerdere fase van het synagogegebouw stamt. Wetenschappers zijn verdeeld over de functie van de ‘stenen tafel’ uit Migdal: misschien diende het als leestafel of katheder. De steen uit Horvat Kur kan helpen een antwoord te vinden op die vraag, hoewel het ook tot geheel nieuwe onderzoeksrichtingen kan leiden.


De stenen stoel, de eerste die op zijn oorspronkelijke plek in Israël is gevonden

Stenen stoel
Binnenin de synagoge vonden de archeologen een stenen zetel met twee treden die er naartoe leiden. Hij stond bovenop de bank langs de zuidelijke muur.

“Tijdens bijeenkomsten zat de leider van de geloofsgemeenschap daarop. Het is de eerste keer dat we een dergelijke zetel op zijn oorspronkelijke plek in Israël vinden”, legt Zangenberg uit.

Verder legden de onderzoekers in het midden van de zuidelijke muur de resten van een podium (‘bemah’) bloot. Hierop plaatste men indertijd de Torah-schrijn. Verschillende fragmenten van de schrijn kwamen tevoorschijn, waaronder een drempel in klassieke stijl, een fijn gedecoreerde console, de restanten van het reliëf van een leeuw en een rozet.

Al die vondsten laten zien wat voor een belangrijke betekenis het podium in de synagoge had, aldus Zangenberg. “Ze helpen de betekenis van de synagoge als centrum van maatschappelijk en religieus leven vast te bepalen.”

Synagogeleven
In een ‘cisterne’ – een ondergrondse wateropslagplaats – vlakbij de synagoge vonden de onderzoekers een ruime verzameling huishoudelijk aardewerk uit de Romeinse en Vroeg-Byzantijnse periode dat nog intact was. Veel daarvan was nog nooit eerder in complete staat gevonden.

Officials van de Israel Antiquities Authority benadrukken dat deze ontdekkingen een beter beeld geven van het synagogeleven in Galilea in de Byzantijnse tijd. Ze zullen het onderzoek naar synagoges zeker stimuleren. De opgravingen maken deel uit van het Kinnet Regional Poject. Sponsoren zijn de universiteiten van Leiden, Bern en Helsinki en het Wofford College.

(Kennislink)

18-07-2012

Belangrijke 2300 jaar oude haven herontdekt in Israël



De haven hoort bij het oude Akko en was 2300 jaar geleden, in de Hellenistische periode, één van de grootste en meest belangrijke havens van het gebied. En nu is dankzij opgravingen eindelijk duidelijk waar die haven zich precies bevond.

De eerste aanwijzing voor de locatie van de belangrijke oude haven werd in 2009 gevonden. Archeologen troffen toen een stukje plaveisel aan dat veelvuldig werd gebruikt in en rondom havens. Maar daarmee was nog niet bewezen dat de haven zich hier bevond: het plaveisel kon het restant van een kaai, maar ook de vloer van een gebouw zijn.

Afmeren
Nu is echter overtuigend bewijs gevonden dat de haven van Akko zich op deze plaats bevond. “We hebben grote stenen ontdekt die zich in de kaai bevonden en gebruikt werden om zeilschepen die in de haven voor anker lagen vast te leggen,” vertelt onderzoeker Kobi Sharvit.


Deze steen bevond zich in de kaai. De kaai ziet u op de foto helemaal bovenaan dit artikel. De man bevindt zich op de kaai. Links van hem ziet u een zelfde steen als hierboven. Aan het gat in de steen kon een schip met touwen worden vastgemaakt. Foto: Kobi Sharvit / © Israel Antiquities Authority.

Aardewerk
Naast die stenen werden nog veel meer ontdekkingen gedaan. Zo werd er op de bodem van de haven flink wat aardewerk aangetroffen. Veel van het aardewerk lijkt afkomstig van eilandjes als Knidos, Rhodos en Kos en andere havensteden langs de Middellandse Zee.

Bijzonder
De vondst is heel bijzonder, zo benadrukt Sharvit. “Men moet begrijpen dat de locatie van deze haven tot aan deze opgravingen niet duidelijk was. Voor het eerst worden delen van de haven gevonden die horen bij de oude kustlijn en de Hellenistische stad.” Delen van deze oude kaai lopen door onder de Ottomaanse stadsmuren. Tot grote teleurstelling van de onderzoekers. “Waarschijnlijk zullen we nooit in staat zijn om deze delen op te graven.”


Herontdekt aardewerk. Foto: Kobi Sharvit / © Israel Antiquities Authority.

Militaire haven
De haven werd waarschijnlijk voor militaire doeleinden gebruikt. “Recent is er iets ontdekt dat suggereert dat we een deel van de militaire haven van Akko aan het opgraven zijn. Ik heb het dan over een indrukwekkend stuk stenen plaveisel van ongeveer 8 meter lang en 5 meter breed. De vloer is aan beide zijden afgebakend door twee indrukwekkende stenen muren die (net als de vloer, red.) op Phoenicische wijze zijn gebouwd. Het lijkt erop dat de vloer tussen de muren richting het zuiden ietsje afloopt.” Waarschijnlijk werd de installatie gebruikt om oorlogsschepen op de kant te hijsen.

Maar wat is er uiteindelijk met deze grootse haven gebeurd? Grote stenen die aan flinke gebouwen en installaties toebehoorden zijn verspreid over een afstand van enkele meters aangetroffen. Het wijst er volgens de onderzoekers op dat de haven systematisch en bewust vernietigd is. Wie daarvoor verantwoordelijk is, is nog onduidelijk. Dat hopen de onderzoekers in de toekomst uit te zoeken.

(scientias.nl)

19-07-2012

Mogelijk skelet van enige echte Mona Lisa teruggevonden



Wie was Mona Lisa? Het is een vraag die de mensheid al eeuwen bezighoudt. Maar mogelijk wordt die vraag nu snel beantwoord. Archeologen hebben namelijk waarschijnlijk de stoffelijke resten van Lisa Gherardini – mogelijk Mona Lisa – opgegraven.

De identiteit van Mona Lisa is al jaren reden voor speculaties. Sommigen beweren dat het Lisa Gherardini was. Anderen dat het Leonardo DaVinci zelf is. Of dat het een assistent van DaVinci was. Urenlang is er naar het schilderij gekeken en urenlang is het bestudeerd. Maar zonder resultaat. Tijd voor een andere aanpak.

Opgegraven
Diverse kunsthistorici zijn ervan overtuigd dat Lisa Gherardini model stond voor het wereldberoemde schilderij dat tegenwoordig goed bewaakt in het Louvre hangt. Maar om er achter te komen of ze het bij het juiste eind hebben, was er maar één mogelijkheid: Lisa Gherardini opgraven, haar uiterlijk reconstrueren en vergelijken met Mona Lisa. De eerste stap van dat drie stappenplan lijkt er nu op te zitten, zo meldt onder andere Discovery News.

Klooster
Nadat de man van Lisa Gherardini stierf, kreeg haar dochter de opdracht om voor Lisa te zorgen. Die dochter was een non en dus besloot zij haar moeder mee te nemen naar het klooster Sint Ursula. Uit oude documenten is gebleken dat Lisa Gherardini in 1542 in dat klooster overleed. Het is zeer aannemelijk dat de vrouw ook in of in ieder geval in de buurt van het klooster werd begraven. Met behulp van radarbeelden stelden onderzoekers in 2011 al vast dat er onder de kerk inderdaad iemand begraven ligt. En nu is daar dus inderdaad een skelet teruggevonden en opgegraven. Maar of het Lisa Gherardini is, is nog niet duidelijk. Het skelet wordt binnenkort uitgebreid onderzocht. Zo wordt de leeftijd van de botten vastgesteld en wordt er gekeken of er wat DNA verzameld kan worden. Dat DNA zou vergeleken kunnen worden met DNA van Gherardini’s kinderen: Bartolomeo en Piero (die in Florence begraven liggen). “Als de botten inderdaad aan een vrouw toebehoren, zijn er twee mogelijkheden,” zo vertelt onderzoeker Silvano Vinceti, leider van het team dat het skelet onder de kerk vandaan haalde, aan de Italiaanse krant La Nazione. “Of ze behoren aan de edelvrouw Maria del Riccio toe of ze behoren toe aan Lisa Gherardini. Volgens de historische documenten kregen alleen deze twee vrouwen – die geen non waren – een speciale begraafplaats in het klooster.”

Reconstructie
Met de vondst van deze stoffelijke resten naderen we mogelijk de ontknoping van een eeuwenoud mysterie. Maar: er is eerst nog veel werk aan de winkel. Zo moet nog worden vastgesteld of het skelet wel aan een vrouw en aan Lisa Gherardini toebehoort. Als dat het geval is, zal haar gezicht op basis van de botten gereconstrueerd worden. En dan moet blijken of Leonardo DaVinci zich door haar liet inspireren toen hij dat wereldberoemde schilderij maakte.

Als Vinceti de oplossing van dit eeuwenoude vraagstuk inderdaad onder de kerk van Sint Ursula aantreft, komt er wellicht een einde aan jaren van speculatie. Het schilderij verliest dan ook zeker een stukje mysterie. Maar niet getreurd: dit mysterieuze kunstwerk blijft ook dan nog steeds omringd door vraagtekens. Zo is nog altijd onduidelijk waarom Mona Lisa zo mysterieus lacht. En dat is een vraag waarop we het antwoord niet snel zullen vinden.

(scientias.nl)

19-07-2012

Resten steentijd gevonden in Zeeland

Meer dan zevenduizend jaar oude messen, priemen en ander werktuig van vuursteen zijn gevonden in het Zeeuwse dorp Koewacht.


Foto: ANP

Volgens de gemeente Terneuzen werden de afgelopen jaren honderden stukken vuursteen aangetroffen in een akker aan de Emmabaan. Dit wijst op bewoning van jagers en verzamelaars tussen zevenduizend jaar tot tienduizend jaar geleden.

De resten die zijn gevonden werden volgens archeologen gebruikt bij dagelijkse bezigheden zoals het villen van dieren, het doorboren van huiden en het snijden van vlees. Volgens een woordvoerder is het een bijzondere vondst.

"Nog niet eerder werden hier in de buurt op zo'n grote schaal resten gevonden van die tijd, waarmee we iets kunnen zeggen over hoe de mensen toen leefden." Eerder werden er incidentele vondsten gedaan in andere plekken in Zeeuws-Vlaanderen.

Jarenlang ploegen

De resten werden over de gehele akker gevonden, een gevolg van jarenlang ploegen. Mogelijk zijn er in de grond onder de akker ook oudere bewijzen van de aanwezigheid van mensen 12.500 jaar geleden aanwezig, denken de Zeeuwse archeologen. Naar die sporen wordt de komende tijd nog niet gegraven, omdat er geen bebouwing gepland staat op het stuk grond.

(nu.nl)

19-07-2012

Tandplak verraadt dat Neanderthaler al ‘medicijnen’ gebruikte



Tandplak van Neanderthalers verraadt dat de oude mensachtigen ook planten met een geneeskrachtige werking naar binnen werkten. Zouden ze de natuur toen al als hun apotheek hebben gezien?

De onderzoekers bestudeerden het bewaard gebleven tandplak van vijf Neanderthalers die in El Sidrón, een grot in het noorden van Spanje werden teruggevonden. Ze hoopten zo meer te weten te komen over het dieet van de oude mensachtigen. En het onderzoek levert inderdaad verrassende resultaten op.

Planten
Lang werd gedacht dat de Neanderthalers voornamelijk vlees aten. Maar recent onderzoek toonde aan dat de Neanderthaler ook wel planten at. Dit onderzoek onderschrijft dat. In het tandplak werden stofjes afkomstig uit planten gevonden. En die bewijzen dat de Neanderthalers onder meer grassen en noten aten. Ook werden sommige planten gekookt alvorens ze gegeten werden. Zeker twee planten die de Neanderthalers aten, staan vandaag bekend om hun geneeskrachtige werking. Dat meldt het blad Naturwissenschaften.


Aan het werk in de grot. Foto: CSIC Comunicación.

Variatie
“Het gevarieerde gebruik van planten suggereert dat de Neanderthalers van El Sidrón veel wisten over hun omgeving en planten op basis van hun voedingswaarde of als zelfmedicatie kozen,” stelt onderzoeker Karen Hardy. “Hoewel vlees duidelijk heel belangrijk was, wijst ons onderzoek op een nog veel complexer dieet dan voorheen werd voorgesteld.”

Bitter
De onderzoekers ontdekten bijvoorbeeld dat één Neanderthaler bittere planten at. Uit recent onderzoek was al gebleken dat ook Neanderthalers de smaak bitter konden waarnemen. Het bewijs wijst erop dat dit individu bitter smakende planten zoals duizendblad nuttigden en dat terwijl deze planten weinig voedingswaarde hebben. “We weten dat Neanderthalers deze planten bitter zouden vinden, dus het is waarschijnlijk dat deze planten om een andere reden dan hun smaak gekozen zijn,” vertelt onderzoeker Stephen Buckley. “Ons onderzoek bevestigt het gevarieerde en selectieve gebruik van planten door Neanderthalers,” voegt onderzoeker Les Copeland toe.

Het onderzoek is niet alleen heel interessant voor historici. Ook vandaag de dag kunnen we er nog iets aan hebben. Door het tandplak te bestuderen, kunnen we mogelijk meer te weten komen over het ontstaan en voorkomen van tandplak. De focus blijft echter liggen bij de Neanderthaler: een soort waar we veel van weten, maar waar toch ook nog veel misvattingen over bestaan. Onderzoeken zoals deze kunnen die uit de weg ruimen, zo hebben eerdere studies die stuk voor stuk in en rondom El Sidrón plaatsvonden al wel bewezen. In de grotten zijn zo’n 2000 restanten van zeker 13 Neanderthalers teruggevonden. De resten zijn 47.300 tot 50.600 jaar oud. “El Sidrón heeft ons in staat gesteld om veel van de misvattingen die we rondom Neanderthalers hebben te verbannen. Dankzij eerdere studies weten we dat ze voor hun zieken zorgden, hun doden begroeven en hun lichamen versieren.” En nu blijkt dat de Neanderthalers ook heel goed wisten wat ze wanneer naar binnen moesten werken

(scientias.nl)

19-07-2012

Enorme zilverschat uit Brits scheepswrak gehaald



Duikers hebben 1203 zilverstaven uit een scheepswrak gehaald. En er wacht mogelijk nog veel meer. Het scheepswrak belandde in 1941 op zo’n 4,8 kilometer diepte nadat het door een Duitse onderzeeër getorpedeerd werd.

De zilverschat is nu al indrukwekkend en naar verwachting is nog niet eens al het zilver boven gehaald. Onderzoek wijst erop dat tot op heden slechts 20 procent van het zilver dat aan boord was, is teruggevonden. De duikers – die in opdracht van de Engelse staat werken – zetten hun zoektocht dan ook voort. Ze kammen het ruim uit en als het zilver niet aan boord wordt teruggevonden, zoeken de duikers in de omgeving van het wrak verder.


Gairsoppa op de bodem van de zee. Foto: Odyssey Marine Exploration.

Diepte
Hoewel het schip al zo’n zeventig jaar op de bodem van de zee rust, lijkt al het zilver nog aanwezig te zijn. De serienummers van de teruggevonden zilveren staven komen netjes overeen met de serienummers op de documenten die melden wat er allemaal aan boord was. Dat de zilverschat niet is weggeroofd, zal mede te maken hebben met de diepte van het wrak. Duiken naar zo’n diepte en vervolgens zo’n zware buit naar boven brengen, is – op z’n zachtst uitgedrukt – heel lastig.

Engelse overheid
De zilverschat behoort toe aan de Engelse overheid. Zoals gezegd werd het schip met zilver in de Tweede Wereldoorlog door een Duitse onderzeeër getorpedeerd. En in die oorlog verzekerde de Engelse overheid alle private ladingen die vervoerd werden onder de War Risk Insurance Program. Toen het schip en de lading verloren ging, betaalde de staat de eigenaren van het zilver 325.000 pond (ongeveer 415.000 euro) uit. En daarmee werd de Engelse staat eigenaar van de zilverschat.

Het is nog even spannend hoeveel zilver er uiteindelijk nog uit het schip gehaald wordt. Mogelijk is dat veel meer dan gepland. In de documenten omtrent het War Risk Insurance Program wordt namelijk alleen melding gemaakt van zilver dat aan private ondernemingen toebehoort. Het is echter mogelijk dat zich aan boord ook nog zilver van de overheid bevond. Dat zou verklaren waarom sommige bronnen (zie hieronder) de waarde van de lading van Gairsoppa in 1941 op 600.000 pond (ongeveer 765.000 euro) schatten.


In de documenten is te lezen dat Gaisoppa zilver met een waarde van 600.000 pond aan boord had. Ook kunt u lezen dat slechts één bemanningslid de aanval van de Duitsers overleefde.

(scientias.nl)

20-07-2012

Middeleeuwse lingerie: oudste beha ter wereld ontdekt



Wetenschappers hebben in een kasteel in het oosten van Tirol een beha gevonden. De beha stamt uit de vijftiende eeuw en is daarmee veruit de oudste beha die ooit werd teruggevonden.

De onderzoekers deden hun vondst in het Lengberg Kasteel in Oostenrijk. In 2008 werden verschillende delen van het kasteel onder de loep genomen. Tijdens dat onderzoek vonden wetenschappers in de zuidelijke vleugel van het kasteel een ruimte vol met afval. Hier troffen de onderzoekers stro en twijfgjes, maar ook hout, leer (vooral schoenen) en textiel aan.

Beha’s
Tussen het textiel vonden de onderzoekers vier kledingstukken gemaakt van linnen die doen denken aan de moderne beha. Twee beha’s zijn combinaties van een beha en een shirt: ze hebben de kenmerkende twee cups en schouderbandjes, maar boven de beha bevindt zich nog een stuk stof die het decolleté bedekt. De beha’s zijn versierd met kant. Dit versterkt de zoom, ondersteunt de borsten en heeft ook een decoratieve functie. De derde beha lijkt sterk op een moderne beha. De beha heeft twee cups, brede schouderbanden en waarschijnlijk zat er ook een band voor over de rug aan, maar die is verloren gegaan. Deze beha is ook het rijkst versierd: kant op de bandjes, een versiering tussen de cups en ook de zoom is met kant afgezet. En dan is er ook nog een vierde beha teruggevonden. Deze lijkt op een corselet. De cups bestaan uit twee aan elkaar genaaide stukjes linnen. Onder de beha bevindt zich ook linnen om de buik te bedekken. De cups zijn ook weer versierd.

Bronnen
In Middeleeuwse bronnen werd weinig gesproken over kledingstukken die de borsten bedekten. Sommige bronnen spreken van ‘zakken voor de borsten’ of een ‘shirt met zakken’. Andere bronnen beperken zich tot het noemen van banden die over te grote borsten werden gespannen.

Heel bijzonder
De vondst is heel bijzonder. Wetenschappers gingen er namelijk eigenlijk altijd vanuit dat de beha pas in de negentiende eeuw ontwikkeld werd. De Franse Herminie Cadolle maakte corsetten en zou in de negentiende eeuw één van de eerste beha’s bedacht hebben. In 1914 kwam ook Mary Phelps Jacob met dat idee en zij vroeg er in de VS patent op aan. Bewijs dat lang voor die tijd al beha’s werden gedragen, was er tot nu niet.

Vijftiende eeuw
Maar hoe oud zijn de beha’s nu precies? Archeologische kenmerken en documenten uit de vijftiende eeuw waarin het kasteel genoemd wordt, wijzen erop dat het kasteel ook uit die eeuw stamt. Maar dat bewees nog niet dat het textiel zo oud was. De onderzoekers lieten er daarom een koolstofdatering op los. En die bevestigde dat ook het textiel uit de vijftiende eeuw kwam.

De beha’s waren overigens niet de enige vondst die de wetenschappers deden. In totaal vonden de onderzoekers tussen het afval meer dan 2700 fragmenten textiel. Sommige kledingstukken waren nog in goede staat. Van sommige kledingstukken waren nog maar kleine stukjes over. Ook werden er fragmenten van kledingstukken teruggevonden waar de textielen knopen en knoopsgaten nog goed zichtbaar waren. Waarschijnlijk werden deze kledingstukken gedragen door kinderen of maakten de fragmenten deel uit van kleding voor vrouwen. Een andere bijzondere vondst is een nog helemaal bewaard gebleven linnen onderbroek.

(scientias.nl)

http://www.guardian.co.uk(...)n-dag-hammarskjold-2

quote:

New inquiry set up into death of UN secretary general Dag Hammarskjöld

Commission will investigate 1961 plane crash after new claims of assassination and cover-up

A fresh international inquiry is to be opened into the mysterious 1961 plane crash that killed the UN secretary general Dag Hammarskjöld following the emergence of new evidence over the past year.

A Guardian investigation in August 2011 and a book published the following month both pointed to witness testimony that the plane was shot down over British-ruled Northern Rhodesia, now Zambia, possibly by western mercenaries, and that the assassination was covered up by the colonial authorities.

The commission of inquiry will include a retired British appeal court judge, Sir Stephen Sedley, as well as Richard Goldstone, a South African judge who was formerly chief prosecutor at The Hague war crimes tribunal. The panel will also include a retired Swedish ambassador, Hans Corell, and a Dutch judge, Wilhelmina Thomassen.

The findings will not carry legal status but will be presented to the UN.

The commission was established after a preliminary review of the new evidence by an "enabling committee" including Lord Lea of Crondall, a former Commonwealth secretary general, Emeka Anyaoku, and the former archbishop of Sweden Karl Gustav Hammar.

"Why are we doing this? Because we believe that the whole of the truth, in significant respects, has yet to be told," said Lea, a former senior trade unionist. "There is prima facie evidence from a book published in 2011, Who Killed Hammarskjöld? by Susan Williams, and from other sources, that there is new information that ought to be evaluated."

"The legacy of colonialism won't go away," said Williams. "Here at last is an opportunity for a distinguished group of international jurists to examine a most disturbing episode at the dying end of colonial rule in Zambia and the Democratic Republic of the Congo. Hammarskjöld carried the hopes of a generation in Africa, for whom his death was a tragedy."

The unanswered questions the commission will look into include why the sole survivor of the crash said the plane "blew up" before it fell from the sky, why local residents reported seeing a smaller second plane attack Hammarskjöld's DC-6 aircraft, and why the wreckage was not officially found for 15 hours, though it was only eight miles from the airport.

The crash happened during the struggle for post-colonial Congo just over the border. Williams says the evidence suggests the DC-6, known as the Albertina, was fired on by a plane piloted by mercenaries fighting for Katanga separatists who had revolted against the government of the newly independent Congo with the help of Belgian mining interests.

Hammarskjöld was hated by many white settlers in the region for the UN's military support of the Congolese government in Leopoldville, now Kinshasa. He went to Ndola in Northern Rhodesia with the aim of brokering a ceasefire, flying under cover of darkness to avoid being intercepted by Katangese war planes.

A British-run commission of inquiry blamed the crash in 1961 on pilot error and a later UN investigation recorded an open verdict.

Dickson Mbewe, a former charcoal burner, was sitting outside his house near Ndola on the night of the crash.

"Suddenly, we saw another aircraft approach the bigger aircraft at greater speed and release fire which appeared as a bright light," Mbewe, 84, told the Guardian last year.

"The plane on the top turned and went in another direction. We sensed the change in sound of the bigger plane. It went down and disappeared."

quote:

Bezoek eens de hut van beroemde poolreizigers

wo 18/07/2012 - 17:14

Via Google Maps is het voortaan mogelijk om de hutten van de Britse poolreizigers Sir Ernest Shackleton en Robert Falcon Scott op Antarctica te bezoeken. Digitaal rondwandelen op de Zuidpool kon ook al met Google Street View.

Leven als een poolreiziger op Antarctica. Voortaan is het mogelijk om een glimp van dat leven op te vangen via Google Maps. De internetgigant heeft immers beelden van het interieur van de hutten van de beroemde Britse poolreizigers Sir Ernest Shackleton en Robert Falcon Scott beschikbaar gesteld. Google werkte daarvoor samen met het Antarctic Heritage Trust in Nieuw-Zeeland. De twee hutten dateren respectievelijk uit 1908 en 1911. Ze staan op de World Monuments Watch List en zijn de meest bedreigde historische sites ter wereld.

http://www.deredactie.be/(...)20718_hut_Antarctica

20-07-2012

Tempel van de zonnegod van de Maya’s ontdekt



Archeologen hebben in Guatemala een piramide en tempel ontdekt die ter ere van de zonnegod door de Maya’s werd opgericht. De vondst kan ons veel meer vertellen over het godsdienstig leven van de oude Maya’s.

De tempel is rijkelijk versierd. Op de tempel bevinden zich allerlei maskers. Die maskers laten zien door welke fasen de zon (die de Maya’s als een god beschouwden) dagelijks heen ging. De maskers zijn zo’n 1,5 meter hoog. Tussen de maskers lopen banden waarop zich juwelen bevonden. Die vertegenwoordigden Venus en andere planeten.

Tombe
Eerder werd in ditzelfde gebied een tombe met daarin menselijke resten en allerlei objecten teruggevonden. Het zou om een koninklijke tombe gaan. Waarschijnlijk hoort de tempel erbij. Deze zou na het overleden van de edele nabij het graf zijn gebouwd om hem in verband te brengen met de eeuwige zon. “De zon was een heel belangrijk element voor de leiders van de Maya’s,” vertelt onderzoeker Stephen Houston. “Het was een icoon dat ze opzettelijk in verband brachten met de koninklijke lijnen, de koninklijke identiteit en de koninklijke macht. Het (de zon, red.) is het meest dominante hemellichaam. Het is iets dat elke dag opkomt en in alle hoekjes en gaatjes doordringt, net zoals de koninklijke macht dat verondersteld wordt te doen. Dit gebouw viert dat nauwe verband tussen de koning en het machtigste en dominantste object dat aan de hemel aanwezig is.”

Tempel
De tempel bevindt zich net achter de tombe, boven op de zogenoemde Diablo Piramide. “De Diablo Piramide is één van de meest ambitieus gedecoreerde gebouwen in het oude Amerika,” vertelt Houston. “Het pleisterwerk geeft ons een heel nieuw kijkje in hoe de Maya’s de hemel zagen, hoe ze over de zon dachten en hoe de zon zelf deel uitmaakte van de identiteit van koningen en de dynastieën die daarop volgden.”


Zichtbaar
De piramide met daarop de tempel moet zo’n 1600 jaar geleden een fantastisch gezicht geweest zijn. De piramide bevindt zich op een berg die zich hoog boven de oude Mayastad El Zotz uitstrekte. De tempel op de top van de piramide was waarschijnlijk helemaal rood geverfd. Wanneer de zon onderging en opkwam was de tempel het beste te zien. Zelfs op 25 kilometer afstand moet de tempel nog zichtbaar zijn geweest. En dat is mogelijk niet voor niets. De tempel werd gebouwd in een tijd dat de Maya’s het niet al te gemakkelijk hadden. Ze kwamen in contact met de mensen van Teotihuacan: een grote stad nabij het huidige Mexico-Stad. Deze mensen vielen het gebied van de Maya’s soms binnen. De piramide en tempel zijn mogelijk opgericht als een symbool van macht, om te laten zien dat El Zotz de touwtjes nog stevig in handen had.

Levend wezen?
Eén vondst wijst er voorzichtig op dat de Maya’s de piramide en tempel ook echt als een levend wezen zagen. Op een gegeven moment werden de neuzen en monden van de maskers namelijk systematisch verminkt. Ook de banden op het voorhoofd waarop stond wat de maskers voor moesten stellen, werden beschadigd. Mogelijk was dat een manier om het gebouw te ‘deactiveren’. De Maya’s deden dat waarschijnlijk toen ze een nieuw gebouw aan het bestaande wilden toevoegen.

Het is heel waarschijnlijk dat de tempel ons nog veel meer over de Maya’s gaat vertellen. Onderzoekers hebben op dit moment nog maar een klein deel van de tempel teruggevonden. Zeker zo’n 70 procent van het gebouw moet nog worden bestudeerd.

(scientias.nl)

24-07-2012

Italiaanse archeologen leggen mogelijk Mona Lisa bloot



De Italiaanse archeoloog Silvano Vincenti bij het vermoedelijke skelet van Lisa Gherardini. © afp.
Een Italiaans archeologenteam heeft in een tombe in Firenze een volledig skelet in goede staat blootgelegd. De oudheidkundigen proberen het mysterie te doorgronden van wie de vrouw met de eveneens mysterieuze glimlach was die model stond voor Leonardo da Vinci's wereldberoemde Mona Lisa (of Gioconda).


© afp.

In het kader van het onderzoek zijn al diverse eeuwenoude lijken opgespit door het team onder leiding van Silvano Vinceti. Ultieme doel is de laatste rustplaats vinden van Lisa Gherardini, de adellijke Florentijnse die naar de mening van de vorsers de vrouw op het historische Leonardo-portret is.

Opwindend
De vondst van een nieuw skelet is dan wel opwindend voor de archeologen, zekerheid dat zij deze keer de echte (Mona) Lisa te pakken hebben, is er nog niet.

De archeologen zijn vorig jaar begonnen met spitwerken in de kelders van het klooster van Sint-Ursula, nadat uit nieuwe documenten zou gebleken zijn dat de weduwe van de rijke Florentijnse handelaar in zijde, Francesco del Giocondo, samen met haar twee religieuze dochters in het klooster heeft verbleven en er ook is begraven.

Vrouw van opdrachtgever
Francesco del Giocondo zou de opdrachtgever voor het schilderij zijn geweest en zijn vrouw Lisa, althans volgens Vinceti, het model voor het portret dat Renaissancegenie Leonardo ergens tussen 1503 en 1506 maakte en dat als zijn meesterwerk wordt beschouwd.

(HLN)

26-07-2012

Aan Incagoden geofferd meisje had longinfectie



Het zat dit meisje niet mee. Ze werd op 15-jarige leeftijd aan de goden van de Inca’s geofferd. En nu blijkt uit onderzoek dat ze ook al leed aan een ernstige longinfectie.

Dat schrijven wetenschappers in het blad PLoS ONE. Ze baseren hun conclusie op een onderzoek naar de 500 jaar oude resten van het meisje. De mummie – bijgenaamd Juanita – is uitzonderlijk goed bewaard gebleven en kan ons dus heel veel vertellen over het leven uit die tijd.

Longinfectie
Uit het onderzoek blijkt dus dat het meisje aan een longinfectie leed. Het vaststellen van zo’n infectie bij een 500 jaar oud lijk is niet zo heel gemakkelijk. In het verleden slaagden onderzoekers er al wel in om een ziekteverwekker in oude lichamen op te sporen. Maar het bleek lastig om vast te stellen of die ziekteverwekker daar enkel aanwezig was of dat deze ook al echt een infectie had veroorzaakt. Maar nu zijn de onderzoekers er dan toch in geslaagd om de aanwezigheid en activiteiten van zo’n ziekteverwekker te achterhalen.

Aanpak
De onderzoekers verzamelden proteïnes die zich op de lippen van het meisje bevonden. Ze vergeleken deze met proteïnes die reeds in kaart zijn gebracht. Zo ontdekten ze dat de proteïnes en de verhoudingen waarin deze voorkwamen sterk leken op de verhouding proteïnes die bij patiënten met een infectie aan de luchtwegen werd aangetroffen. Een analyse van het DNA wees vervolgens uit dat het meisje waarschijnlijk een bacterie uit het geslacht Mycobacterium onder de leden had. Dergelijke bacteriën veroorzaken onder meer infecties aan de luchtwegen en TBC. Röntgenfoto’s van de longen van Mummie Juanita toonden bovendien aan dat ze ook echt aan een longinfectie leed. Voor de zekerheid voerden de onderzoekers hetzelfde onderzoek ook uit met een andere mummie die nabij Juanita werd teruggevonden. Deze mummie vertoonde geen sporen van een infectie aan de luchtwegen.

Belangrijk
Het onderzoek is van groot belang, zo benadrukt wetenschapper Angelique Corthals. “Het opmerken van ziekteverwekkers in oude weefsels is niet nieuw, maar tot op heden was het onmogelijk om vast te stellen of een ziekteverwekker latent of actief was.” De onderzoekers hopen met hun aanpak in de toekomst nog veel meer prangende vragen te kunnen beantwoorden. Bijvoorbeeld hoe het kan dat de griep die in 1918 aan miljoenen mensen het leven kostte, zo vernietigend toesloeg. “Het vergroot ook ons begrip omtrent de grootste bedreigingen van de toekomst, zoals de opkomst van nieuwe of de terugkeer van oude infectieziektes.”

Mummie Juanita werd in 1995 ontdekt. De mummie lag op grote hoogte begraven en was helemaal bevroren. Doordat Juanita bevroren was, is zowel haar lichaam als haar kleding uitstekend bewaard gebleven. Wetenschappers hebben Juanita de afgelopen jaren uitgebreid bestudeerd. Zo blijkt het 15-jarige meisje aan een flinke klap op het hoofd te zijn overleden.

(scientias.nl)

quote:

Onduidelijkheid blijft over opgedoken wrakhout

Het blijft onduidelijk of het wrakhout dat eerder deze maand werd opgedoken voor de kust van Vlissingen afkomstig is van het admiraliteitsschip Walcheren. Dat zegt de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed.

Onderzoekers hebben foto’s van de balken bekeken, maar daarop zijn te weinig jaarringen te zien om uitgebreid onderzoek naar het hout te kunnen doen. Volgens de onderzoekers is het wel mogelijk dat het wrakhout van het gezonken schip zou kunnen zijn, maar is dat met jaarringenonderzoek niet aan te tonen.

http://www.omroepzeeland.(...)rakhout#.UBLQvqlLea4

27-07-2012

Eerste Nederlandse Anne Frank-film in de maak


© epa.

De Nederlandse filmproducent Paul Ruven werkt aan een speelfilm over het leven van Anne Frank. Het werk moet rond de 70ste sterfdag van Anne, in maart 2015, uitkomen. Dat maakte de regisseur van onder meer "Filmpje! " en "De tranen van Maria Machita" vandaag bekend.

Volgens de producent gaat het om de eerste Nederlandse speelfilm over het Joodse meisje.

De makers zijn in gesprek met de Anne Frank Stichting, die onderzoek doet naar nieuwe inzichten in het leven van Frank op basis van recente verklaringen van de laatste getuigen die haar nog gekend hebben.

Ruven stelt dat in zijn film een aantal hardnekkige fouten zullen worden gecorrigeerd, "zodat we voor het eerst een juiste en waarachtige verfilming van het leven van Anne Frank zullen krijgen".

(HLN)

27-07-2012

Italianen graven lichaam Garibaldi op


Familie wil weten of het lichaam dat van de Italiaanse eenheidsstrijder is. © Photonews.

In Italië wordt binnenkort het lichaam opgegraven van Giuseppe Garibaldi, de Italiaanse militaire leider uit de 19de eeuw die een grote rol speelde in de eenmaking van het land. Dat bericht de BBC. Afstammelingen van de nationale held hebben hun twijfels over de juiste rustplaats van Garibaldi, die begraven zou liggen op het eiland Caprera voor de kust van Sardinië. Een DNA-test moet uitwijzen of het lichaam in de tombe daadwerkelijk dat van Garibaldi is.

De opgraving is gepland voor eind september. De autoriteiten gaven daarvoor hun toestemming nadat minister van Cultuur Lorenzo Ornaghi zich achter het verzoek van de afstammelingen van Garibaldi schaarde.

"Het is misschien een manier om te weten te komen wat er met hem is gebeurd en eindelijk de waarheid te achterhalen. Ik denk dat dat erg belangrijk is", zegt achterkleindochter Anita Garibaldi. "Als hij er ligt, moeten we zijn lichaam bewaren voor de toekomst. Maar als hij er niet ligt, moeten we de toeristen niet langer leugens wijsmaken."

Giuseppe Garibaldi werd geboren in 1807 en voerde halverwege de 19de eeuw verschillende militaire campagnes die uiteindelijk resulteerden in de eenmaking van Italië. Voor die tijd was het land eeuwenlang verdeeld in onafhankelijke staten die vaak door machten van buitenaf werden gedomineerd.

Na zijn dood werd het laatste verzoek van Garibaldi om een eenvoudige begrafenis en crematie genegeerd, en werd het lichaam gebalsemd. De nabestaanden vrezen echter dat één en ander niet correct is verlopen.

Indien de DNA-test bewijst dat Garibaldi daadwerkelijk op Caprera begraven ligt, zal mogelijk worden gedebatteerd over of zijn overblijfselen niet beter moeten worden bewaard, ofwel of de laatste wens van de legendarische strijder alsnog moet worden gerespecteerd.

(HLN)

Wie is die Fransman?

Duitse U-boot uit WOII gevonden voor Amerikaanse kust nabij Boston

Een team duikers heeft vorige maandag voor de kust van de Amerikaanse staat Massachusetts een gezonken Duitse duikboot, een zogenaamde U-boot, uit de Tweede Wereldoorlog ontdekt. Dat meldt de Boston Globe.

In april 1944 werd de U-550 bij een zeeslag met een Amerikaans schip naar de zeebodem gekatapulteerd nabij het eiland Nantucket, voor de kust van Massachusetts. Kort daarvoor richtte de onderzeeër zelf zijn pijlen op een Amerikaanse tanker met torpedo's.

De duiker Joe Mazraani spendeerde jaren om de gezonken Duitse duikboot op te sporen, zo schrijft de krant Boston Globe zaterdag. Naar de duikboot is 20 jaar gezocht. Daarvoor is een oppervlakte van 259 vierkante kilometer uitgekamd. Het team onthulde voorlopig niet de specifieke locatie van het schip, om andere duikers op een afstand te houden.

Volgens de ontdekkers is de duikboot redelijk intact gebleven. De families van de overleden slachtoffers zullen nu ingelicht worden over de laatste rustplaats van hun overleden familieleden. Vierenveertig mannen vonden er immers de dood. Twaalf mannen overleefden de zeeslag.

Bron: http://www.hln.be/hln/nl/(...)t-nabij-Boston.dhtml

Zelfde bericht, andere bron, andere inhoud toch wel.

quote:

Op zaterdag 28 juli 2012 23:34 schreef marcb1974 het volgende:
Duitse U-boot uit WOII gevonden voor Amerikaanse kust nabij Boston

Een team duikers heeft vorige maandag voor de kust van de Amerikaanse staat Massachusetts een gezonken Duitse duikboot, een zogenaamde U-boot, uit de Tweede Wereldoorlog ontdekt. Dat meldt de Boston Globe.

In april 1944 werd de U-550 bij een zeeslag met een Amerikaans schip naar de zeebodem gekatapulteerd nabij het eiland Nantucket, voor de kust van Massachusetts. Kort daarvoor richtte de onderzeeër zelf zijn pijlen op een Amerikaanse tanker met torpedo's.

De duiker Joe Mazraani spendeerde jaren om de gezonken Duitse duikboot op te sporen, zo schrijft de krant Boston Globe zaterdag. Naar de duikboot is 20 jaar gezocht. Daarvoor is een oppervlakte van 259 vierkante kilometer uitgekamd. Het team onthulde voorlopig niet de specifieke locatie van het schip, om andere duikers op een afstand te houden.

Volgens de ontdekkers is de duikboot redelijk intact gebleven. De families van de overleden slachtoffers zullen nu ingelicht worden over de laatste rustplaats van hun overleden familieleden. Vierenveertig mannen vonden er immers de dood. Twaalf mannen overleefden de zeeslag.

Bron: http://www.hln.be/hln/nl/(...)t-nabij-Boston.dhtml

Zelfde bericht, andere bron, andere inhoud toch wel.

31-07-2012

Laatste rustplaats van Maya-prins ontdekt



Archeologen hebben in de Maya-stad Uxul in Mexico het graf van een Maya-prins teruggevonden. De prins was zo’n 20 tot 25 jaar oud toen hij stierf en werd met mooie geschenken begraven.

De prins zou ergens rond het jaar 711 overleden zijn. Het graf bevindt zich onder één van de gebouwen die het enorme koninklijke complex in de stad Uxul rijk is.


Het graf van de prins. Foto: Archäologisches Projekt Uxul / Universität Bonn.

Prins
De onderzoekers zijn er tamelijk zeker van dat het om een prins gaat. Zo wordt de overledene namelijk op diverse teksten in de grafkamer aangeduid. De jongen was waarschijnlijk een ‘gewone’ prins en geen troonopvolger.

Geschenken
De muren van het graf zijn gemaakt van stenen. De prins ligt op zijn rug, met de armen op de buik. Rondom zijn lichaam bevinden zich prachtige voorwerpen. Bijvoorbeeld vier schalen en vijf bekers van keramiek (bovenaan dit artikel ziet u één van de bekers). De schalen en bekers zijn weer versierd met mooie schilderingen en reliëf. Op de schedel van de prins bevindt zich ook een bord dat rijkelijk versierd is.

Beker
Op één van de bekers staat heel eenvoudig met hiëroglyfen vermeld: ‘Dit is de drinkbeker van de prins’. Op een andere beker staat ook een datum vermeld: 711 na Christus. De prins is dan ook waarschijnlijk ergens rond die tijd overleden.

De prins overleed waarschijnlijk kort nadat Uxul weer onafhankelijk werd. Het kleine, onafhankelijke koninkrijk werd regelmatig aangevallen door leiders van de stad Calakmul. Soms met succes: de leiders van Calakmul heersten dan een tijdje over Uxul. Dat was ook het geval aan het begin van de zevende eeuw na Christus. Maar rond het jaar 705 nam de invloed van Calakmul weer af en kregen de lokale leiders de macht weer in handen. Heel lang duurde dat niet: tegen het begin van de negende eeuw verlieten de Maya’s Uxul en werd het een spookstad waar archeologen nu de mooiste vondsten doen.

(scientias.nl)

quote:

Gehavend Fort Rammekens geeft geheimen prijs

RITTHEM - Archeologen en ambachtslieden zijn al maanden druk in de weer met de restauratie van het oudste zeefort van West-Europa, Fort Rammekens bij Ritthem. Door de grondige restauratie geeft het fort vele geheimen prijs.

http://www.omroepzeeland.(...)n-prijs#.UBgIaKkmWyM

'Ontsnapper' Auschwitz overleden
In Polen is August Kowalczyk overleden, de laatste overlevende van een groep gevangenen die in 1942 ontsnapte uit Auschwitz.

Kowalcyk overleed op 90-jarige leeftijd in een verpleeghuis, vlakbij het voormalige vernietigingskamp.

In december 1940 werd Kowalczyk naar het kamp gedeporteerd. Hij vluchtte in juni 1942 samen met vijftig Poolse gevangenen toen ze op een akker aan het werk waren. De meeste vluchtelingen werden door kampbewakers gedood, maar negen van hen wisten te ontkomen.

Na de oorlog werd Kowalczyk acteur. Hij vertelde zijn verhaal aan veel jongere generaties. (NOS)

31-07-2012

Wetenschap zoekt nageslacht van Dracula



Aan de hand van genetisch materiaal zoeken wetenschappers naar de nakomelingen van Dracula en zijn familie. Vooralsnog zonder resultaat: het lijkt erop dat de familie meer tijd besteedde aan het verspreiden van de naam dan van hun genen.

Wie kent m niet: Dracula. Oftewel: Vlad III. Hij maakte deel uit van de Roemeense dynastie Basarab. Deze dynastie heerste van 1330 tot 1601 over het zuidelijke deel van Roemenië. Dat zo velen de dynastie tot op de dag van vandaag kennen, is te danken aan Bram Stoker. Laatstgenoemde is de schrijver van het boek Dracula: een verhaal over een vampier. Stoker zou de naam van de vampier aan Vlad III, die ook wel graaf Dracula genoemd werd, ontleend hebben.

Basarab
De naam van de dynastie van Dracula Basarab komt tot op de dag van vandaag nog veelvuldig in Roemenië voor. Maar zijn alle Basarabs ook echt familie van de roemrijke dynastie? Wetenschappers beten zich in dat vraagstuk vast. Onder hen bevond zich ook Mihai Netea, als internist verbonden aan het UMC St. Radboud en van Roemeense afkomst. Samen met zijn collegas bestudeerde hij het Y-chromosoom van 29 Roemeense mannen die de achternaam Basarab droegen. Vervolgens vergeleken zij dat Y-chromosoom met het Y-chromosoom van 150 andere Roemenen en 330 mannen die uit landen rondom Roemenië afkomstig waren.

Vlad III Vlad III leefde van 1432 tot 1476. Hij staat bekend om zijn enorm gewelddadige optreden. Zo vond hij het naar verluidt prettig om vijanden te spietsen: vele duizenden zouden door zijn toedoen dat lot zijn ondergaan. Het leverde hem de bijnaam De Spietser op. Ook zou hij vijanden hebben laten villen, koken en van diverse lichaamsdelen hebben laten ontdoen. Ondanks zijn gewelddadige aanpak wordt Vlad III door veel Roemenen als een held gezien, omdat hij het tot zijn missie maakte om de Turken uit zijn deel van Roemenië te houden.Geen nageslacht

Uit het onderzoek blijkt dat de mannen met de naam Basarab meer overeenkomsten met de andere Roemenen en de mannen uit omringende landen vertonen dan met elkaar. Dat wijst erop dat de Basarabs geen nageslacht van de beroemde dynastie zijn. De leden van de Basarab-dynastie waren beter in het verspreiden van hun naam dan van hun genen, concluderen de onderzoekers in hun paper.

Toch kan nog niet helemaal worden uitgesloten dat Dracula en zijn familie in de moderne Basarabs voortleeft. Om daar zeker van te zijn, moet er genetisch materiaal van de oude dynastie worden verkregen. Dat kan dan worden vergeleken met het genetisch materiaal van de moderne Basarab.

(scientias.nl)

31-07-2012

Prachtig beeld uit IJzertijd ontdekt in Turkije



Archeologen hebben in het zuidoosten van Turkije een prachtig beeld van een mens teruggevonden. Het 1,5 meter hoge beeld kwam duizenden jaren geleden tot stand en is duidelijk met oog voor detail geschapen.

Het beeld moet ooit 3,5 tot 4 meter hoog zijn geweest. Helaas is enkel de bovenste helft (tot aan benen) bewaard gebleven. Het resterende beeld is zo’n 1,5 meter hoog en laat een mens met grote ogen en een baard zien. De man heeft krullend haar en draagt twee armbanden die versierd zijn met de koppen van leeuwen. In de rechterhand houdt de man een speer. Op de rug staan de prestaties van koning Suppiluliuma beschreven.


Het enorme beeld. Foto: Jennifer Jackson.

Patina
De onderzoekers zijn maar wat blij met de vondst. “De sculpturen geven ons een levendig kijkje in het innovatieve karakter en het raffinement van de culturen die na de ineenstorting van de grote machten uit de Bronstijd aan het eind van het tweede millennium voor Christus in het oostelijke Middellandse Zeegebied ontstonden,” stelt onderzoeker Tim Harrison.

Basement
Naast het prachtige beeld van de jager werd ook nog een basement van een zuil teruggevonden. Dit gebeeldhouwde stukje ambachtswerk is één meter hoog en heeft een diameter van zo’n 90 centimeter. Aan de voorkant van het basement bevindt zich een gevleugelde stier, aan de linker zijkant een sphinx. Rechts zijn geen versieringen teruggevonden: waarschijnlijk stond deze zijde tegen een muur aan.

Citadel
De archeologen deden de vondst nabij de restanten van een complex dat ooit toegang verschafte tot de citadel van Kunulua, hoofdstad van het koninkrijk van Patina (1000 tot 738 voor Christus) van de Neo-Hettieten. Het is geen toeval dat de enorme beelden van mensen, leeuwen of sfinxen juist nabij de poorten richting een citadel werden teruggevonden. De beelden benadrukken de macht van de koning die door de Hettieten als de door goden aangewezen wachter van de samenleving werd gezien.

Het complex waar de teruggevonden jager en basement deel van uitmaakte, zou in 738 voor Christus zijn vernietigd door de Assyriërs. Het gebied werd toen opnieuw betegeld en omgetoverd tot een soort binnenplaats.

(scientias.nl)

22-08-2012

'Vermist meesterwerk Raphael opgespoord'-

Een verloren gewaand meesterwerk van Raphael dat sinds 1945 onvindbaar was, lijkt te zijn teruggevonden in de kluis van een bank.


Foto: ANP

Dat meldt kunstmagazine The Art Newspaper donderdag. Portret van een Jongeman was een belangrijk kunstbezit in Polen, maar werd in 1939 in beslag genomen door de nazi's.

Het werk uit omstreeks 1513 behoorde tot de collectie van de invloedrijke Pools-Litouwse adellijke familie Czartoryski. Het schilderij werd geconfisqueerd zodat het bij de verzameling van het Führermuseum, een persoonlijk prestigeproject van Hitler, kon worden gevoegd. Het verdween kort voor het einde van de Tweede Wereldoorlog.

Tumult

De kluis waarin het schilderij van de Italiaanse meester werd gevonden, is niet in Polen. In welk land de bankkluis met het schilderij zich dan wel bevindt, wilde een woordvoerder van het Poolse bureau voor de restitutie van erfgoed niet zeggen.

"Het belangrijkste is dat het werk niet verloren is gegaan in het tumult van de oorlog", aldus de woordvoerder. "Het is niet verbrand of vernietigd. Het bestaat nog. Het is veilig in een regio van de wereld waar de wet in ons voordeel is." Hij zegt zeker te zijn dat het werk wordt teruggegeven aan Polen.

Door: Novum .

(nu.nl)

03-08-2012

Historische boerderij ontdekt in Apeldoorn

Op het terrein van een voormalige wasserij aan het Ordenplein in Apeldoorn zijn deze week de resten van een boerderij uit de 11e eeuw blootgelegd.


Foto: NU.nl/Burry van den Brink

Dat maakte de gemeente vrijdag bekend.

Er zijn grondverkleuringen ontdekt, die een middeleeuwse boerderij van 10 bij 30 meter weergeven. De boerderij bestond uit een woongedeelte en een veestal.

''Aan de hand van aardewerk konden we herleiden hoe oud de boerderij is", aldus stadsarcheoloog Masja Parlevliet.

Op de plek van de vondst is in Apeldoorn een woonwijk gepland. De bouw daarvan loopt geen gevaar of vertraging op, stelt Parlevliet

(nu.nl)

03-08-2012

Maya's gebruikten cacao als specerij

Archeologen hebben op een bord dat werd opgegraven op het Yucatán-schiereiland in Mexico sporen gevonden van 2500 jaar oude chocola.


Foto: ANP

Dat heeft het Mexicaanse Nationale Instituut voor Antropologie en Geschiedenis vrijdag bekendgemaakt.

Het is de eerste keer dat een chocolade-achtige substantie is aangetroffen op een bord in plaats van in een kom. Mogelijk werd cacao dan ook gebruikt als specerij of in sauzen in combinatie met vast voedsel.

Deskundigen dachten lange tijd dat cacaobonen en -doppen in de culturen voorafgaande aan de Spaanse overheersing, zoals de Maya-cultuur, vooral werden gebruikt om drankjes van te maken, hetzij door de bonen te malen en vervolgens te mengen met vloeistoffen, hetzij door de pulp van cacaodoppen te fermenteren. Dergelijke drankjes zouden alleen voor de elite zijn geweest.

Nieuw licht

De ontdekking van de chocoladeresten op het bord werpt echter nieuw licht op de manier waarop cacao werd gebruikt. Mogelijk biedt het ook een verklaring voor het gebruik van cacao in traditionele Mexicaanse gerechten, zoals mole - de chocoladesaus die vaak bij vlees geserveerd wordt.

Door: Novum .

(nu.nl)

06-08-2012

Eerste fysieke bewijs voor het bestaan van Simson ontdekt?



Wetenschappers hebben in Israel een zegel teruggevonden met daarop een mens en een groot dier. Volgens de onderzoekers zou het zomaar kunnen dat het zegel het bestaan van Simson bevestigt.

Simson is een ijzersterk Bijbels figuur en komt terug in het bijbelboek Rechters. Gedurende een tijdje verzet hij zich (in opdracht van God) tegen de vijand van de Israelieten: de Filistijnen. Tegelijkertijd houdt hij er ook nauwe banden met de Filistijnen op na. Zo verlooft hij zich volgens Rechters 14 met een Filistijnse. Onderweg naar zijn geliefde komt hij een leeuw tegen. Hij doodt deze: een verhaal dat door de tekening op het zegel bevestigd zou worden.

Simson ging met zijn vader en moeder op weg naar Timna. In de buurt van de wijngaarden van Timna kwam opeens een leeuw brullend op hem af. Toen voer de geest van de HEER in hem en met zijn blote handen verscheurde hij de leeuw, alsof het een geitenbokje was. Maar tegen zijn vader en moeder sprak hij er met geen woord over. Hij vervolgde zijn weg en sprak met het meisje, en zij beviel hem nog steeds. Niet lang daarna maakte hij de reis opnieuw, nu om haar tot vrouw te nemen. Onderweg verliet hij even het pad om naar de dode leeuw te kijken. Daar zag hij dat zich in het kadaver een zwerm bijen had genesteld, en dat er honing in zat. Met zijn blote handen haalde hij de honing eruit, en al etend liep hij terug naar zijn ouders. Hij gaf hun er ook wat van te eten, maar hij zei er niet bij dat hij die honing uit het kadaver van een leeuw had gehaald.”

Raadsel
Tijdens het trouwfeest vermaakt Simson zijn gasten met dit verhaal. Hij maakt er het bekende raadsel van dat draait on de leeuw en dat de bruiloftsgasten pas oplossen wanneer ze de vrouw van Simson verleiden om het antwoord op de vraag te verraden.

Simson zei tegen hen: ‘Laat ik jullie een raadsel opgeven. Als jullie me binnen de zeven dagen van dit feest de oplossing vertellen, krijgen jullie alle dertig een stel onder- en bovenkleren van mij. Maar als jullie de oplossing niet kunnen vinden, krijg ik van jullie dertig stel onder- en bovenkleren.’ ‘Afgesproken!’ antwoordden ze. ‘Laat je raadsel maar horen.’ Toen zei Simson: ‘Het is sterk en het verslindt altijd, nu biedt het een maal van zoetigheid.’”

Eerste bewijs?
Tot op heden is er geen enkel fysiek bewijs voor het bestaan van Simson ontdekt. Het zegel zou dan ook zomaar het eerste bewijs van het bestaan van deze bijzondere Rechter kunnen zijn. Maar waarom denken de onderzoekers bij het zien van het zegel direct aan Simson? Het enige wat er immers te zien is, is een groot dier en een man. De onderzoekers hebben daar meerdere redenen voor. Ten eerste werd het zegel teruggevonden in Bet Shemesh: dit plaatsje bevindt zich nabij Timna, de plaats waar het verhaal van Simson zich deels afspeelt. Ten tweede stamt het zegel uit de elfde eeuw voor Christus: de tijd waarin het boek Richters en het verhaal van Simson zich ongeveer zou hebben afgespeeld.

Grens
In het verhaal van Simson wordt ook een grens genoemd. Die grens bevond zich tussen het gebied waarin de Filistijnen en de eerste Kanaänieten woonden. En ook voor het bestaan van die grens is niet ver van het zegel bewijs gevonden. Naast het zegel vonden de onderzoekers op dezelfde plaats nog twee gebouwen. In één van die gebouwen vonden ze een soort tafel die waarschijnlijk als altaar werd gebruikt. Naast de tafel ontdekten ze vele botten van dieren. Hiertussen bevonden zich heel weinig (en na de elfde eeuw zelfs helemaal geen) botten van varkens. Enkele kilometers ten westen van Beit Shemesh vonden de onderzoekers grote hoeveelheden varkensbotten terug. Volgens de onderzoekers zou dat bewijzen dat in Beit Shemesh Kanaänieten woonden en enkele kilometers verderop Filistijnen. Ze vermoeden dat de Kanaanieten stopten met het eten van varkens toen de Filistijnen kwamen. Zo zouden ze zich hebben willen onderscheiden van de Filistijnen die wel volop varkens aten. Als de theorie van de wetenschappers klopt, kan dit zomaar het eerste fysieke bewijs voor het bestaan van Simson en andere elementen uit zijn verhaal (de grens) zijn.


De dood van Simson. Foto: Wmpearl (via Wikimedia Commons).

Het verhaal van Simson is heel bekend. Dit Bijbelse figuur spreekt tot de verbeelding, temeer omdat God hem ijzersterk maakte, waardoor hij als een soort superheld vele Filistijnen weet te verslaan. Maar Simson had ook een zwakte, zo vertelt de Bijbel ons, namelijk: (Filistijnse) vrouwen. Hij neemt ze te veel in vertrouwen. Aan een van de vrouwen vertelt hij zelfs hoe de Filistijnen hem zijn kracht af kunnen nemen. De dame twijfelt niet en levert hem uit, waarop de Filistijnen hem zijn kracht inderdaad afnemen. Simson wordt hun gevangene. God besluit uiteindelijk om Simson nog eenmaal zijn kracht terug te geven. Wanneer Simson tijdens een feest van de Filistijnen als een soort trofee wordt tentoongesteld, geeft God hem nog eenmaal kracht: Simson duwt de steunpilaren van het gebouw waarin hij en al die Filistijnen zich bevinden uit elkaar en het gebouw stort in. “(…) en alle aanwezigen, ook de stadsvorsten, werden bedolven. Zo maakte Simson bij zijn dood meer slachtoffers dan tijdens zijn hele leven,” zo vertelt de Bijbel.

(HLN)

Archief Vlissingen toont geschiedenis De Schelde

07-08-2012

Vroege bewoners van Noord-Amerika dronken 'zwarte drank'

De vondst van een cafeïnerijke theeachtige drank impliceert dat er al veel eerder uitgebreide handelsnetwerken in Noord-Amerika waren dan tot nu toe werd gedacht.


Foto: Thinkstock

De plant waar de drank van wordt gemaakt komt namelijk niet voor bij de vindplaats, de oude stad Cahokia.

De planten zouden daarom over grote afstanden vervoerd moeten zijn. PNAS publiceert deze resultaten op maandag.

De drank zat in opgedroogde resten in keramische bekers die de onderzoekers analyseerden. De bekers waren gevonden rond de stad Cahokia, een destijds belangrijke plaats met 50.000 inwoners op de plek waar nu St. Louis ligt.

Handelswegen

De planten voor de drank moeten via handelswegen naar de stad gebracht zijn, want het kwam binnen een straal van honderden kilometers rondom Cahokia niet voor.

Omdat de gevonden residuen bijna duizend jaar oud zijn, denken de onderzoekers dat de handel dus minstens zo oud moet zijn geweest. Tot nu toe dacht men dat grootscheepse handel in het gebied niet bestond voor 1500 na Christus.

Een belangrijke reden voor de handel zou religie kunnen zijn: de zwarte drank werd veel gebruikt in rituelen. Het gehalte aan cafeïne erin was zo’n vijf maal hoger dan in koffie, en als strijders er veel van dronken moesten ze braken. Dat zou hen dan ‘puur’ maken voordat ze bijvoorbeeld ten strijde trokken.

Door: NU.nl/Stephan van Duin .

(nu.nl)

07-08-2012

Maya’s brachten hun eten mogelijk met cacao op smaak



Voor het eerst hebben wetenschappers sporen van cacao in een schaal en niet in een beker van de Maya’s aangetroffen. Dat wijst er voorzichtig op dat de Maya’s cacao niet alleen als drank, maar ook als specerij gebruikten.

In Yucatan, een oude stad van de Maya’s, vonden archeologen 2500 jaar oude sporen van cacao terug. Dat meldt het nationale instituut voor antropologie en geschiedenis in Mexico.

Drank
Dat de Maya’s dol waren op cacao is niet nieuw: uit eerder onderzoek was al gebleken dat ze cacaobonen gebruikten om drank van te maken. Opvallend genoeg bevinden de sporen die onderzoekers nu gevonden hebben, zich niet op een beker, maar op fragmenten van een bord. “Het is mogelijk dat cacao in deze periode niet alleen gebruikt werd om drank van te maken, maar ook in sauzen voor gerechten,” vertelt onderzoeker Timothy Ward.

Malen
Maar kan het niet zijn dat de Maya’s de cacaobonen op het bord fijnstampten en er vervolgens toch een drank van maakten? De onderzoekers denken van niet. Ze wijzen erop dat de Maya’s voor het verbrijzelen van de bonen waarschijnlijk twee stenen gebruikten. De boon lag er tussen en werd door ronddraaiende bewegingen van de steen fijn gemalen.

De vondst van de sporen van cacao is extra bijzonder, omdat de sporen al zo’n 2500 jaar oud zijn. Eerder dachten onderzoekers dat cacao zo rond 600 of 500 voor Christus vooral in het zuiden van het leefgebied van de Maya’s werd gebruikt. Dat het ook in Yucatan is teruggevonden, vertelt ons weer meer over dit onderdeel van de samenleving van de Maya’s. “De noordelijke Maya-wereld was net zo complex en verfijnd als de veel bekendere zuidelijke Maya-wereld en nu kunnen we de consumptie van cacao aan de lijst met eigenschappen (van de noordelijke Maya-wereld, red.) toevoegen.” De sporen van cacao zijn de oudste sporen van cacao die ooit in het noordelijke leefgebied van de Maya’s zijn teruggevonden.

(scientias.nl)

08-08-2012

Mogelijk de oudste lucifers ter wereld ontdekt



Enige tijd geleden ontdekten archeologen de zeker 9000 jaar oude objecten die u hierboven op de foto ziet. Wetenschappers hebben de objecten nu nog eens bestudeerd en komen met een opvallende conclusie: het lijkt erop dat ze dienst deden als lucifers.

Archeologen vonden de objecten in Israël. En hoewel al snel duidelijk werd dat ze bijzonder oud waren (eerste helft van het achtste millennium voor Christus) bleef onduidelijk waar ze voor dienden. Sommige onderzoekers dachten dat de objecten gebruikt werden om voedsel fijn te stampen. Weer anderen dachten dat het fallussymbolen waren: objecten in de vorm van een penis in erectie.


Een close-up van de lucifers. Onderaan ziet u de gaten waarin deze mogelijk werden rondgedraaid om vuur te maken. Foto’s: PLoS ONE.

Lucifers
Maar in een nieuw onderzoek geven wetenschappers nu een heel andere draai aan het verhaal. De objecten zouden gebruikt zijn als lucifers. De voorwerpen werden waarschijnlijk heel snel rondgedraaid in een klein putje. Zo ontstond frictie, waarbij weer een vonk vrijkwam die gebruikt kon worden om makkelijk ontvlambaar materiaal te laten branden.

Eigenschappen
De onderzoekers baseren hun conclusie op de eigenschappen van de voorwerpen. Zo is de top van de objecten bijvoorbeeld vaak een stuk donkerder dan de rest. Deze donkere kleur zou het resultaat zijn van de hitte die door de wrijving ontstond. Ook de beschadigingen (groeven en strepen) wijzen erop dat de objecten regelmatig snel werden rondgedraaid.

Klei
De lucifers zijn zo’n 30 tot 60 millimeter lang en hebben een diameter van ongeveer 12,6 tot 14,1 millimeter. Ze zijn gemaakt van klei of steen en soms van een combinatie van die twee. Inmiddels zijn de lucifers op verschillende plaatsen in Israël teruggevonden. Waar precies is op het kaartje hieronder te zien.

Dat zulke oude lucifers juist in het Midden-Oosten worden teruggevonden, is niet heel verrassend. Eerder werd al bewijs teruggevonden dat de mensen in dit gebied zo’n 11.750 tot 10.500 jaar geleden al vuur gebruikten. Bewijs dat deze mensen zelf vuur maakten, was er tot op heden niet, zo schrijven de onderzoekers in het blad PLoS ONE.


Afbeelding: PLoS ONE.

(scientias.nl)

08-08-2012

Graf omringd door 1789 menselijke botten ontdekt



Archeologen hebben in Mexico een wel heel bijzonder graf teruggevonden. In het graf ligt een volwassen vrouw die omringd wordt door 1789 botten van zowel kinderen als volwassenen die kriskras door elkaar liggen.

De onderzoekers deden hun ontdekking nabij de plaats waar ooit de tempel van Tenochtitlan stond. Tenochtitlan was een stad van de Azteken die zich ongeveer op dezelfde plaats bevond als waar nu Mexico-Stad te vinden is.


Wetenschappers aan het werk in het graf. Foto: INAH.

Bijzonder
De vondst is uniek: nog nooit is er zon graf in Mexico teruggevonden. Eerdere massagraven bevatten namelijk alleen de lichamen van bijvoorbeeld kinderen of volwassenen. Een graf waarin de botten van mensen van alle leeftijden door elkaar liggen, was hiervoor nog nooit gevonden.

Opnieuw begraven
Het graf waarin de jonge vrouw ligt, is 1,9 meter lang en zon 65 centimeter breed. Het stamt waarschijnlijk uit de periode tussen 1481 en 1486. De botten van de andere mensen liggen in een grote kring om haar heen. De onderzoekers vermoeden dat de mensen niet tegelijkertijd met de vrouw stierven: de botten zouden na het overlijden van de vrouw zijn opgegraven en in een kring rondom haar zijn herbegraven. Op sommige botten werden sporen aangetroffen die mogelijk het resultaat zijn van bewerking met een mes.

Naast de stoffelijke resten vonden de onderzoekers nog iets bijzonders. Namelijk de stam van een eikenboom die op een klein platform nabij het graf stond. Mogelijk is dit één van de heilige bomen van Tenochtitlan. Bomen waren heel belangrijk voor de Azteken: volgens het volk hielden vier bomen het heelal op zijn plaats. Via de stammen stuurden de goden al het goede, maar ook het kwade richting de mensheid. Ook werd er nabij het graf nog wat aardewerk teruggevonden.

(scientias.nl)

09-08-2012

Amateurarcheologen vinden historische schat bij Nederlandse Staphorst


© Thinkstock.

Amateurarcheologen van de Nederlandse stichting Werkgroep Archeologie Regio Staphorst hebben in een akker in het buitengebied van Staphorst een goud- en zilverschat gevonden. De vondst dateert van maart, maar is tot vandaag stilgehouden omdat er eerst onderzoek naar de gevonden voorwerpen is gedaan.

De vier amateuronderzoekers haalden 29 zilveren knopen, twee gouden keelknopen in een zilveren doosje, een Staphorster plaatketting van zilver en een zakhorloge uit de Napoleontische tijd uit de grond. De sieraden hebben bij Staphorster klederdracht gehoord. De oudste knoop dateert uit 1720, het jongste sieraad is rond 1880 gesmeed.

De gevonden schat heeft volgens de vinders geen bijzonder hoge geldelijke waarde, maar is historisch belangrijk voor de regio. De sieraden liggen nu in de kluis bij een Nederlands-Limburgse specialist in historisch edelmetaal. In april volgend jaar wil de Staphorster werkgroep een expositie organiseren en een catalogus uitgeven.

(HLN)

quote:

Op zaterdag 11 augustus 2012 07:46 schreef Cobra4 het volgende:
Homo erectus deelde zijn tijd met twee andere mensachtigen

[ afbeelding ]

Onze voorouder Homo erectus was niet alleen: in zijn tijd leefden er zeker nog twee andere mensachtigen. Dat blijkt uit nieuwe fossiele resten die wetenschappers in Kenia hebben teruggevonden.

Onderzoekers vonden in Kenia een schedel, complete onderkaak en een gedeelte van een tweede onderkaak terug. En dat blijkt genoeg om dat debat dat al zo’n vier decennia wordt gevoerd, te beslechten. Het is nu bewezen: in de tijd van Homo erectus leefden er zeker nog twee mensachtigen.

Het verhaal
Het verhaal van de fossiele resten die nu zijn teruggevonden, begint welbeschouwd zo’n veertig jaar geleden al. Onderzoekers vinden dan een schedel terug die bekend staat als KNM-ER 1470, kortweg 1470 (Homo rudolfensis). De schedel is heel bijzonder: lang en plat. Onderzoekers kunnen het er maar niet over eens worden: is dit de schedel van een mensachtige die de wetenschap daarvoor onbekend was? Of is het gewoon een afwijkend lid van een bestaande soort? Het antwoord op die vragen bleef uit, aangezien er nooit een tweede schedel werd teruggevonden en er ook geen tanden of onderkaak opdoken.

Opgelost
Maar dat is nu dus veranderd. Wetenschappers hebben twee onderkaken en een schedel gevonden die bewijzen dat 1470 geen rare eend in de bijt was. Net als 1470 laten ook deze resten een lang en plat gezicht zien, zo meldt het blad Nature. “De combinatie van die drie fossielen geven ons een veel duidelijker beeld van hoe 1470 eruit zag,” vertelt onderzoeker Fred Spoor. “Het is nu duidelijk dat twee soorten uit het geslacht Homo naast de Homo erectus leefden.”

Naast 1470 en Homo erectus liep in die tijd ook de Homo habilis nog op aarde rond.

Bron: http://www.scientias.nl/h(...)e-mensachtigen/69560

Evolutie in het Nieuws #2

12-08-2012

70 jaar geleden: eerste razzia tegen Joden in België



In de nacht van 15 op 16 augustus 1942, woensdag precies 70 jaar geleden, organiseerden nazi's en collaborateurs de eerste razzia tegen Joden in Antwerpen. In die nacht werden 845 mensen opgepakt. Er volgen nog drie razzia's in Antwerpen en één in Brussel. Tijdens de vijf acties werden 4.000 mensen opgepakt.

Zoals in heel bezet Europa ontsnapte de joodse bevolking in België niet aan de vervolging door de nazi's. Volgens Duitse tellingen leefden destijds ongeveer 56.000 joden in België. Enkele duizenden konden het land ontvluchten.

'Verordnungen'
Vanaf 1940 vaardigen de nazi's een reeks 'Verordnungen' uit om de joden te identificeren en hen van het economische en sociale leven uit te sluiten. Hun bewegingsvrijheid werd ook beperkt. De officiële verordeningen werden aangevuld met een arsenaal aan onderdrukkende maatregelen.

Wannseeconferentie
Op de Berlijnse Wannseeconferentie bezegelden de nazi's in januari 1942 het lot van miljoenen Europese joden. Ze besloten alle joden naar het oosten te brengen, ze aan het werk te zetten en ze "natuurlijk" te laten verdwijnen. Voor wie zich verzette, was er een "speciale behandeling".

Uitroeiingskampen
In België krijgen vanaf 25 juli 1942 meer dan 12.000 joden een bevelschrift om "te gaan werken" in Duitsland. Het doel van de nazi's: de joden naar uitroeiingskampen brengen. Slechts een vierduizendtal mensen gaat in op de oproep, waarna de nazi's besluiten om de harde hand te gebruiken.

4.000 mensen opgepakt
Op 4 augustus verlaat een eerste konvooi gedeporteerden de kazerne van Dossin in Mechelen, en in de nacht van 15 op 16 augustus vindt in Antwerpen een eerste razzia tegen de joden plaats. Die nacht worden 845 mensen opgepakt. In de weken die volgen, zijn er nog drie razzia's in Antwerpen en één in Brussel. Bij de vijf geplande operaties in België zullen uiteindelijk zowat 4.000 mensen worden opgepakt.

Van 4 augustus 1942 tot 31 juli 1944 werden 25.835 mensen, onder wie 351 zigeuners, vanuit Mechelen gedeporteerd naar het uitroeiingskamp Auschwitz. Van hen konden er 576 ontsnappen, terwijl 24.019 anderen omkwamen. Amper 1.240 gedeporteerden zijn op het einde van de oorlog terug naar België gekomen.

(HLN)