R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
De sessies zijn afgelopen, maar ja ik ging wel. Alleen de eerste afspraak was met mijn moeder de rest alleen.quote:Op dinsdag 21 februari 2012 13:31 schreef Staal het volgende:
[..]
Dat heeft hij al wel gedaan en gaat zelf nog steeds.
I
Als kaalheid een obsessie voor je was.. Of is.. Want je hebt het er nog best veel over in je topic. Kun je ook kaalheid zien waar geen kaalheid is. Zoals een meisje met bijv een slecht zelfbeeld vet ziet waar geen vet zit.
I solemnly swear i'm up to no good
Hahaha ik ben ervoor naar de huisarts, dermatoloog en haarkliniek gegaan. Dus ben best zejer dat ik geen spoken ziequote:
Als kaalheid een obsessie voor je was.. Of is.. Want je hebt het er nog best veel over in je topic. Kun je ook kaalheid zien waar geen kaalheid is. Zoals een meisje met bijv een slecht zelfbeeld vet ziet waar geen vet zit.
Je klacht is terecht. Ze is inderdaad te beschermend en dat is niet ok. Het is een slechte manier van opvoeden. 
Ik ben licht autistisch en heb daardoor heel veel moeite moeten doen om een goede sociale omgang met mensen te krijgen en zo vrienden te krijgen. Vrienden hebben is heel belangrijk en haar overgrote bescherming veroorzaakt dat je te weinig vrienden hebt en daarom is ZIJ heel fout bezig. 
Sommige jongeren krijgen zelfmoordneigingen als ze onder zo'n beschermd beleid leven.
Mijn conclusie uit dit verhaal is dat het misschien beter was geweest als je ergens anders dan bij je moeder zou hebben gewoond: jeugdzorg had er wel iets aan kunnen doen ofzo.
Je moeder heeft ook echt niet het recht zo boos te reageren, want het is logisch dat je die vrijheid wil en ZIJ maakt jou kapot van binnen: jij verdient op dat moment geen boze reactie.
Als je straks 18 bent en NOG NIET DIE VRIJHEID HEBT, dan raad je aan om zo snel mogelijk te verhuizen. Voor zover ik weet heb je op je achttiende het recht om te verhuizen en van dat recht moet je ook gebruik maken: ongeacht wat je moeder zegt. Ik ben nu 18, heb een wajong-uitkering en woon daarmee op mezelf in een huurkamer
Ik ben licht autistisch en heb daardoor heel veel moeite moeten doen om een goede sociale omgang met mensen te krijgen en zo vrienden te krijgen. Vrienden hebben is heel belangrijk en haar overgrote bescherming veroorzaakt dat je te weinig vrienden hebt en daarom is ZIJ heel fout bezig. Sommige jongeren krijgen zelfmoordneigingen als ze onder zo'n beschermd beleid leven.Mijn conclusie uit dit verhaal is dat het misschien beter was geweest als je ergens anders dan bij je moeder zou hebben gewoond: jeugdzorg had er wel iets aan kunnen doen ofzo.
Je moeder heeft ook echt niet het recht zo boos te reageren, want het is logisch dat je die vrijheid wil en ZIJ maakt jou kapot van binnen: jij verdient op dat moment geen boze reactie.
Als je straks 18 bent en NOG NIET DIE VRIJHEID HEBT, dan raad je aan om zo snel mogelijk te verhuizen. Voor zover ik weet heb je op je achttiende het recht om te verhuizen en van dat recht moet je ook gebruik maken: ongeacht wat je moeder zegt. Ik ben nu 18, heb een wajong-uitkering en woon daarmee op mezelf in een huurkamer
Eindelijk iemand die mij snapt! Ze word boos, omdat ik verdrietig ben..quote:Op dinsdag 21 februari 2012 18:18 schreef JohannesKozijn het volgende:
Je klacht is terecht. Ze is inderdaad te beschermend en dat is niet ok. Het is een slechte manier van opvoeden.
Mijn conclusie uit dit verhaal is dat het misschien beter was geweest als je ergens anders dan bij je moeder zou hebben gewoond: jeugdzorg had er wel iets aan kunnen doen ofzo.
Je moeder heeft ook echt niet het recht zo boos te reageren, want het is logisch dat je die vrijheid wil en ZIJ maakt jou kapot van binnen: jij verdient op dat moment geen boze reactie.
Als je straks 18 bent en NOG NIET DIE VRIJHEID HEBT, dan raad je aan om zo snel mogelijk te verhuizen. Voor zover ik weet heb je op je achttiende het recht om te verhuizen en van dat recht moet je ook gebruik maken: ongeacht wat je moeder zegt. Ik ben nu 18, heb een wajong-uitkering en woon daarmee op mezelf in een huurkamer
En kan je die wajong-uitkering uitleggen?
http://nl.wikipedia.org/w(...)ng_jonggehandicaptenquote:
[..]
Eindelijk iemand die mij snapt! Ze word boos, omdat ik verdrietig ben..
En kan je die wajong-uitkering uitleggen?
http://www.wajongwijzer.n(...)t_is_een_Wajonger_Q-
Officieel is het voor jonggehandicapten, maar ik heb zo'n uitkering omdat ik add heb. Het is dus niet voor iedereen geschikt. Een arbeidsdeskundige keurt of je er een nodig hebt.
Nee, ze wordt boos omdat ze zich machteloos voelt of omdat ze het erg vindt dat ze zoiets belangrijks kennelijk verkeerd heeft gedaan.quote:
[..]
Eindelijk iemand die mij snapt! Ze word boos, omdat ik verdrietig ben..
En kan je die wajong-uitkering uitleggen?
Ik snap dat je je rot voelt en dat deze manier van opvoeden hele nare gevolgen voor je heeft, maar probeer er eens anders naar te kijken. Wees niet boos op je moeder, maar zoek naar een oplossing voor jezelf en dan onder begeleiding van een buitenstaander.
Frankly my dear, I don't give a damn. Smike. O+.
Een oud OP maar ik herken veel van mezelf. Ik ben ook 17 en nog volop gehouden aan regeltjes. Alleen op zaterdagavond mag ik uit maar moet uiterlijk 1 uur thuis zijn met alle gevolgen van dien als ik later ben. Doordeweeks uiterlijk 8 uur thuis (uitzonderingen daargelaten) en om 10 uur naar bed.
Ook bij mij zeggen ze altijd dat ik niet naar anderen moet kijken als die anders mogen, het is hun opvoeding en kan daar ook flinke ruzie over krijgen als ik er over doorga. Probleem is dat je nooit eens iets serieus kunt afspreken want wie zit te wachten op iemand die op tijd thuis moet zijn. Er is gewoon erg veel verschil tussen standpunten van ouders. Voor anderen is dat vaak onbegrijpelijk. Het is vaak vanuit de moeder valt mij op, misschien bedoeld ze het als bescherming.
Ook bij mij zeggen ze altijd dat ik niet naar anderen moet kijken als die anders mogen, het is hun opvoeding en kan daar ook flinke ruzie over krijgen als ik er over doorga. Probleem is dat je nooit eens iets serieus kunt afspreken want wie zit te wachten op iemand die op tijd thuis moet zijn. Er is gewoon erg veel verschil tussen standpunten van ouders. Voor anderen is dat vaak onbegrijpelijk. Het is vaak vanuit de moeder valt mij op, misschien bedoeld ze het als bescherming.
|
|
