Het was zwaar. En vreemd. Bij binnenkomst al geen hoduing weten te geven... elkaar in de ogen kijken was lastig. Geef je een hand? Een knuffel? Een kus?
Kort gepraat, en daarna meteen de brief gegeven. Hij heeft de hele brief aan 1 stuk door gelezen. Ik bleef zijn gezicht in de gaten houden. Ik zag zuchten, ik zag steunen, soms een trilling of zo. Maar geen enkele traan. Dat heb ik hem na de laatste zin van de brief ook verweten, dat ik niet zie dat het hem ook maar iets doet.
We hebben daarna de brief besproken. En toen bleek wel spijt. Spijt van de actie en de timing. En van t feit dat hij meteen met "hem" afsprak, slechts 1 dag nadat ik t land uit was. Had ie niet moeten doen, had moeten wachten. Hij gaf me gelijk in alles van de brief, mijn pijn en de verwijten. Maar hij kan niets meer terugdraaien ook al zou hij willen, en de uitkomst blijft hetzelfde: er is geen ons meer. Er is wel een hen.
Ik heb antwoorden gekregen. Niet overal op en niet allemaal te begrijpen, maar het is iets. Soms had hij ze zelf niet eens. Ik moest ze echt uit hem trekken in t begin. Hij kon t niet onder woorden brengen en ik wilde het wel horen, begrijpen. Hij is al zoveel weken verder en ik moet NU pas beginnen.
Ik ben kwaad geweest, psycholoog geweest, vals geweest, lief geweest. Ik heb gejankt. We hebben gelachen. Hebben elkaar vast gehad.
Ik heb hem gezegd dat ik ondanks alles weet dat hij geen slecht mens is. Dat ik hoop dat hij gelukkig wordt, omdat ik hem dat gun. Maar heb er ook eerlijk bijgezegd "Maar niet met hem". Ik vertrouw die jongen niet. Ik ben er zelf ook voor gewaarschuwd zo'n 2 jaar geleden toen ik e rmee om begon te gaan "Pas op voor hem, e rklopt iets niet, hij deugt niet". En nu snap ik waarom. Als ik Yvo niet gelukkig kan maken, dan moet een ander dat maar doen, maar niet hem. En dat heb ik hem eerlijk gezegd, dat ik dat niet kan en wil zien.
En nu een omgansvorm zien te vinden, want we willen elkaar wel blijven zien. Of dat werkt weten we beide niet. En dat werkt in ieder geval niet als die andere jongen er bij is. Zijn vrienden willen mij blijven zien en dat vindt ie niet erg.
Dus nu... geen idee. Voorzichtig contact houden en kijken of dat kan. Zo niet... dan niet.
L'Amour menaçant:
Qui que tu sois, voici ton maître. Il l'est, le fût ou le doit être.